အခန်း (၈၈)
Vol. 6 Ch. 88
အခန်း ၈၈ - အထက်၌ ကောင်းကင်ဘုံမရှိ၊ အောက်၌ ငရဲဘုံမရှိ၊ လျှို့ဝှက်စွာ နိုးထလာသော အမျိုးသမီး
“သူတို့အားလုံးက ထိပ်တန်းအဆင့် ၅ ရတနာတွေ မဟုတ်ကြပေမယ့်...”
“အဆင့် ၅ ရတနာတစ်ခုံးဟာ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်ထောင် သို့မဟုတ် သုံးထောင်လောက် တန်ဖိုးရှိပါတယ်"
“အဆင့် ၅ မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း လေးခုကတော့ တစ်ခုချင်းစီဟာ အဆင့် ၅ ရတနာတစ်ခုလောက် တန်ဖိုးမရှိပေမယ့် အဆင့် ၅ ရတနာတစ်ဝက်စာနဲ့တော့ ညီမျှနေဆဲပဲ...”
လီယွဲ့ ပြုံးလိုက်မိသည်။
အိမ်မှာပဲ ထိုင်နေရင်းနှင့် ကံကောင်းခြင်းများက အလိုလို တံခါးလာခေါက်ကြသဖြင့် ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာယာလှပလှသည်။ အကယ်၍ ဤအဆင့် ၅ မိစ္ဆာအနည်းငယ်သာ မိမိတို့သဘောဖြင့် တံခါးဝသို့ ရောက်မလာခဲ့ကြလျှင်... လေးပြင်ကျယ်မြို့ဖြစ်စေ၊ ယင်စစ်သည်တော်ဌာနဖြစ်စေ အဆင့် ၅ မိစ္ဆာများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။
“ဒီတစ်ခုကတော့…”
“ထျန်းယွမ်တောင်က ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေး ဖြစ်ရမယ်"
“ထျန်းယွမ်တောင်ဟာ တော်တော်လေး ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံရတာပဲ"
“လွန်ခဲ့တဲ့အကြိမ်က ရှေးဟောင်းရူးသွပ်သားရဲ ကျူကျန့် ရဲ့ သွေးတစ်စက်ကို ထုတ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ အခုတစ်ကြိမ်မှာလည်း အဆင့် ၅ ရတနာတစ်ခုတောင် ပါလာသေးတယ်"
သူသည် မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း ငါးခုအနက် တစ်ခုတည်းသော အဆင့် ၄ မိစ္ဆာရုပ်အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယင်းက သူ့ကို တော်တော်လေး အထင်ကြီးသွားစေသည်။ အကယ်၍ ဤကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရောက်မလာခဲ့ဘဲ ထျန်းယွမ်တောင်၌သာ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ရင်း လေးပြင်ကျယ်မြို့နှင့် ယင်စစ်သည်တော်ဌာနတို့၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လျှင်...
ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤအဆင့် ၅ ရတနာသည် လီယူမင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားမည်လား။
လီယူမင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် နောက်ထပ် မဟာပွဲတော်အတွက် ပူဇော်သက္ကာတစ်ခု ဖြစ်လာရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ... ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးသည် ဤအဆင့် ၅ ရတနာကို ယူဆောင်လျက် မိမိဘာသာ အသေခံရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပူဇော်သက္ကာများ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
သေချာသည်မှာ ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးသည် အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လေးပြင်ကျယ်မြို့နှင့် ယင်စစ်သည်တော်ဌာနတို့က ၎င်းကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခဲ့လျှင်... ၎င်းအနေဖြင့် လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။ ၎င်းသာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် ဤအဆင့် ၅ ရတနာကို သဘာဝအတိုင်း ယူဆောင်သွားမည်ဖြစ်ရာ အဆင့် ၅ ပူဇော်သက္ကာများ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
သောက်ရေတစ်ခွက်၊ စားသောက်ဖွယ်တစ်လုတ်တိုင်းတွင် အကြောင်းနှင့် အကျိုး တရားများ ရှိကြသည်။
“ဒီကမ္ဘာမှာ သက်ရှိအားလုံးဟာ အကြောင်းအကျိုးတရားတွေနဲ့ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ခံထားရတာပဲ"
လီယွဲ့သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေလျှင်ပင် အကြောင်းအကျိုးတရားကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အကြောင်းအကျိုးတရားများကြား၌ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ခံထားရသည်။
သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိ၏။ အကြောင်းအကျိုးတရား၏ နိယာမများသည် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သောအရာထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။
သူသည် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရရုံမျှ ဖြစ်သည်။ စိတ်ကူးတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားများဆိုင်ရာ အရောင်းဆိုင် ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာရုပ်အလောင်း ငါးခုကို ဦးစွာ ရောင်းချလိုက်၏။
“ကောင်းကင်မျောက်ဝံဘိုးဘေးရဲ့ ရုပ်အလောင်းက နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်ရာ့နှစ်ဆယ် တန်ဖိုးရှိတယ်"
“နီရဲတဲ့ ခြင်္သေ့ကြီးရဲ့ ရုပ်အလောင်းကတော့ တန်ဖိုးအရှိဆုံးပဲ… နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁,၃၀၀ ယူနစ် ပါဝင်နေတယ်"
“သစ်ကျားနက်၊ မြစိမ်းရောင်မြွေကြီးနဲ့ မြည်းနက်ကြီးတို့ကတော့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ထောင်စီပဲ တန်ဖိုးရှိကြတယ်"
“ဒါပေမဲ့ စုစုပေါင်းဆိုရင်တော့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၄,၅၂၀ ရှိတာပဲ"
လီယွဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိသည်။
အဝေးကြီးကနေ မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအားနဲ့ လာရောက်လဲလှယ် ပေးကြတာပဲ၊ ဒီထက်ပိုပြီး ဘာများ အလိုရှိနိုင်ပါဦးမည်နည်း။
ထို့နောက်... သူသည် အဆင့် ၅ ရတနာ ငါးခုစလုံးကိုလည်း ရောင်းချလိုက်သည်။ ဤအဆင့် ၅ ရတနာ ငါးခုမှာ များစွာ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှသည်။
“စုစုပေါင်း တန်ဖိုးက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၃,၃၄၀ ရှိတာပဲ"
“ရုပ်အလောင်းတွေပါ ထည့်တွက်ရင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၇,၈6၀ ဖြစ်သွားပြီ"
“အမှန်တကယ်ပဲ လာဘ်လာဘ ဆောင်ကျဉ်းပေးသူတွေပါပဲလား...”
“တကယ်လို့ ငါ့မှာ ဒီလိုမျိုး သီလရှိတဲ့ ကလေးသူငယ်တွေ နောက်ထပ် အယောက်သုံးဆယ်လောက် ရှိနေရင် အဆင့် ၈ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီ...”
လီယွဲ့ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။
ယခုအခါတွင် သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၆၂,၃၈၀ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင် ခရီးသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းက စတင်ရစမြဲ ဖြစ်သည်။
“နောက်ထပ် မဟာပွဲတော်အပြီးမှာတော့ ငါ့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရှိလာလိမ့်မယ်...”
သူ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်... သူသည် အဆင့် ၈ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် မိမိတို့၏ စွမ်းအားသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် အသွင်ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
သေချာသည်မှာ သူသည် အဆင့် ၈ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ဒေသန္တရ မြေစောင့်နတ်ဘုရားတစ်ပါးမျှသာ ရှိသေးသည်။ သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့သာ ဖြစ်၏။
သူ အလိုလားဆုံးအရာမှာ အဆင့် ၇ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင်... သူသည် ဒေသန္တရနတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်တော့ဘဲ ခရိုင်တစ်ခုလုံး၏ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာဏာစက် စနစ်အတွင်း၌ မြေစောင့်နတ်ဘုရားသည် ကျေးရွာနှင့် မြို့နယ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူရသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကမူ မြို့အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူရသည်။
အထက်၌ ကောင်းကင်ဘုံမရှိသကဲ့သို့ အောက်၌လည်း ငရဲဘုံမရှိပေ။
သူသည် မြေစောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်နေစဉ်က ကျေးရွာနှင့် မြို့နယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအာဏာစက်အားလုံးကို သဘာဝအတိုင်း ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာသောအခါတွင်လည်း မြို့အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအာဏာစက်အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဒေသန္တရ နတ်ဘုရားစနစ်တစ်ခု၏ တည်ထောင်သူ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုလှသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ရာထူးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် မည်ကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်နည်း။
...
သုံးရက်အကြာတွင်။
လီယူမင်သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
သူသည် ကိုယ်ခံပညာရှင် အယောက်တစ်ရာနှင့်အတူ ပျံသန်းခြင်း တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော စစ်သည်တော် လီရှို့ဝူနှင့် အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော ဆရာတော် ဟော်ယွမ်မင်းတို့ကို ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ် ပေတစ်ရာခန့်အကွာတွင် ကျန်းရုံဖူနှင့် လျှိုရိတောက်တို့ ဦးဆောင်သော ယင်စစ်သည်တော် တစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ်သည် လူသားလောကကို ဖြတ်သန်းလျက် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။
ကျန်းရုံဖူသည် ကျန်းကျားရွာမှ အစောဆုံး လူများအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အဓိကပူဇော်သူ ကျန်းရုံကွေ့၏ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ငယ်စဉ်က ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း ထူးခြားသော အောင်မြင်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် တစ်ဘဝလုံး မြေကြီးကို ဖက်၍ လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပြီး မြေပြင်ကို
မျက်နှာမူကာ မိုးကောင်းကင်ကို ကျောပေးခဲ့ကြရသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် အဆင့်အေ ယင်စစ်သည်တော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ မျက်နှာသည် တိုက်ပွဲအမြောက်အမြားကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော စစ်ပြန်ကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး လူသတ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းသည် အဆင့် ၄ ယင်လက်နက်ဖြစ်သော ကောင်းကင်ယင် စစ်လှံတော် ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်ယင်ထားရာ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ့အနားတွင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လျှိုရိတောက် ရပ်နေသည်။
လျှိုရိတောက်သည် ငယ်စဉ်က မိစ္ဆာများ၏ နယ်မြေတွင် မွေးဖွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လီယူမင်က မိစ္ဆာနယ်မြေမှ လေးပြင်ကျယ်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ရွာသားတစ်ဦး ဖြစ်၏။ ၎င်းတွင် မူလက ဇနီး၊ သားသမီးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို မိဘများ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း၌ မိစ္ဆာများ၏ စားသုံးခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။
ယခုအခါတွင် သူတို့သည် အဆင့်ပေ ယင်စစ်သည်တော်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ မိစ္ဆာများကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရန် ထွက်ခွာရမည်ဟု ကြားသိရသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် လူသတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ တစ်ဘဝလုံးတွင် သူသည် မိစ္ဆာများကို အမုန်းတီးဆုံး ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယင်စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်ကာ လီယူမင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ အလွန်တရာ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော ယင်စွမ်းအင် အရှိန်အဝါသည် ယင်စစ်သည်တော် ၁၇၀ ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ယင်စစ်သည်တော်များ လမ်းတောင်းပြီး လျှောက်လှမ်းကြရာ သက်ရှိဝိညာဉ်အားလုံး ဆုတ်ခွာပေးကြရသည်။ ယင်စွမ်းအင်များ စုစည်းမိသွားသောအခါ အနက်ရှိုင်းဆုံး ငရဲဘုံကြီး လူ့လောကသို့ သက်ဆင်းလာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ဤယင်စွမ်းအင်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရသော မည်သည့်သာမန်လူသားမဆို ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးခံရမည်ဖြစ်ပြီး အသက်ဝက်ခန့် ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင်... ယင်စစ်သည်တော် ၁၇၀ သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်၌ ဖြစ်သည်။ ယင်းက ရွှမ်ခရိုင်၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ကြီးမားလှသော ဂူဗိမာန်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုဂူဗိမာန်သည် တော်တော်လေး ကျယ်ဝန်းလှသော်လည်း မှောင်မိုက်ကာ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။
စစ်လှံတစ်လက်စီ ကိုင်ဆောင်ထားသော မြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများသည် ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံစောင့်ကြပ်နေကြရာ သူတို့၏ သခင်ကို သစ္စာရှိစွာ ကာကွယ်ပေးနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် အကယ်၍ ထိုမြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများကို ခွဲကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင်... ဤမြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများသည် အမှန်တကယ် မီးဖုတ်ထားသော ရွှံ့စေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
မြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများ၏ အတွင်း၌ လူသားစစ်သည်စစ်အမှန်တို့၏ ရုပ်အလောင်းများ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားစစ်သည်များကို ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် မြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ... ဤမြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများသည် အနည်းငယ် တုန်ရင်လာကြသည်။ မြေပြင်အောက်ခြေမှ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ယင်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး ဂူဗိမာန်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
ဂူဗိမာန်၏ ဗဟိုချက်။
အခေါင်းသည်လည်း တုန်ရင်နေသည်။
ခဏအကြာတွင်... အခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး မည်သည့်အသွေးအရောင်မျှ မရှိဘဲ ဖြူလျော်သော မျက်နှာရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ဇိမ်ခံဆန်းပြားသော ဝတ်စုံကို ဆင်ယင်ထားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသော်လည်း ထူးခြားလှပသော အလှတရားကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပြည့်စုံလှပသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာလည်း အလွန်မဝလွန်း၊ အလွန်မပိန်လွန်းဘဲ တင့်တယ်လှ၏။
“မယုံနိုင်စရာပဲ…”
“ငါ့ရဲ့ တာကျိုး မင်းဆက်ဟာ အမှန်တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီပေါ့...”
အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မိမိဘာသာ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ယင်းက သူ့ကို အံ့ဩသွားစေခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမူကား မင်းဆက်ဆရာကြီးသည် တာကျိုးမင်းဆက် ပျက်စီးလိမ့်မည်ဟု စောစီးစွာကတည်းက ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“စစ်သည်တော်အားလုံး"
“နိုးထကြစမ်း...”
အမျိုးသမီးသည် မြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများကို ကြည့်ရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများ၏ တုန်ရင်မှုမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။
မကြာမီတွင် မြေထည်စစ်သည်ရုပ်တုများ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး လူသားစစ်သည်တို့၏ ရုပ်အလောင်းများသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကြကာ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်…”
“...”
လူသားစစ်သည်တို့၏ ရုပ်အလောင်းများ သက်ဝင်ရှင်သန်လာကြပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် အမျိုးသမီးအား အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် “နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်” ဟူသော စကားလုံးကိုသာ ပြောဆိုနိုင်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား အမျိုးသမီး၏ အဆင့်အတန်းမှာ တားမြစ်ချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကျယ်လောင်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆို၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး"
အမျိုးသမီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာမူ လေးပြင်ကျယ်မြို့ရှိရာ အရပ်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ နိုးထလာနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအလွန်သိပ်သည်းလှသော၊ လူ့လောကနှင့် မသက်ဆိုင်သော ယင်စွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလှမ်းဝေးကွာနေကြသော်လည်း သူအနေဖြင့် ယင်းကို ခံစားသိရှိနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
“အဲဒီအရပ်ကတော့...”
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
ယင်းက သူ့ကို အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းနေသည်။ သူသည် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်၍ ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်လိုက်လေ၏။