အခန်း (၇၆)

အခန်း (၇၆) ရူယန် သေဆုံးသွားခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသော ချိတ်ဆက်မှု

စကားတစ်ခွန်းတည်းကပင် လျိုချန်ဟယ်၏ အသက်ရှင်မည့်လမ်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပေ၏။

"သတ်လိုက်..."

ချင်လော့က လျိုချန်ဟယ်ကို လက်ညိုးထိုးကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သည်။

စစ်သူကြီး ကျန်းတို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ပုဆိန်ဖြင့် လျိုချန်ဟယ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး..."

လျိုချန်ဟယ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခုခံလိုသော်လည်း အခြား သူတော်စင်များက ဘေးမှနေ၍ ဖိနှိပ်ထားရာ သူ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

တစ်ဖက်တွင် လျိုရူယန်က အလျင်စလိုဖြစ်သွားပြီး ချင်လော့ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ချင်လော့... နင်က ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်သားတော်ပဲ... ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေက နင့်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ... နင်က တကယ်ကို ကျေးဇူးကန်းတာပဲ..."

လျိုချန်ဟယ် အသတ်ခံလိုက်ရလျှင် နောက်တစ်ယောက်က သူမအလှည့် မဟုတ်ပါလား။

‘ဟင့်အင်း…’ သူမ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

"ဟားဟား... ကျေးဇူးကန်းတယ် ဟုတ်လား..."

ချင်လော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ငါက မင်းတို့ဆီမှာ သေရတော့မလို့ ဖြစ်ခဲ့တာ... ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေနဲ့ ငါ့ကြားမှာ အမုန်းတရားပဲ ရှိပြီး ဘာကျေးဇူးမှ မရှိဘူး..."

ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ကျေးဇူးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခင်ပိုင်ရှင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး ယခု သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်တော့ချေ။ သူ သိသည်မှာ တစ်ချက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာချိန်၌ သူတို့က သူ့ကို တရားစီရင်နေကြပြီး လူများစွာက သူ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ကြခြင်းပင်။

ဝှစ်…

လျိုချန်ဟယ်၏ ခေါင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မလိုလားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေကာ အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

လျိုချန်ဟယ် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ချိန်၌ နတ်လက်နက်တောင်ကြားမှ သူတော်စင် အနည်းငယ်၏ အမူအရာများက လေးနက်သွားကြသည်။

ဤသည်က ကြက်ကိုသတ်ပြီး မျောက်ကို ခြောက်လှန့်နေခြင်းလား။

ချင်လော့ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် သူတို့က ချင်လော့အပေါ် အကြောက်တရားများ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

အသက်ရှင်နေရခြင်းက အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

သေဆုံးခြင်းက…

လျိုရူယန်က လျိုချန်ဟယ်၏ ရုပ်အလောင်းကို ကြောင်တောင်တောင် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ပြီး ချင်လော့က သူမ၏အနီးသို့ လျှောက်လာချိန်မှသာ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာခဲ့သည်။

သူမက ခေါင်းမော့ကာ မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချင်လော့ကို ကြည့်လိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို ချင်... ကျေးဇူးပြုပြီး... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့..."

"နင် ငါ့ကို မသတ်သရွေ့ နင် ခိုင်းတာမှန်သမျှ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်... ငါ နင့်ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ဟင့်အင်း... ငါ နင့်ရဲ့ အစေခံမလေး လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"စီနီယာအစ်ကို ချင်က ငါ့ကို မသတ်သရွေ့ ငါ ဘာမဆိုလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

ချင်လော့က ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် လျိုရူယန်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ အရှက်ခွဲခံရတာကို သည်းခံပြီး ကစားနည်းကိုပြောင်းမလို့လား..."

"ငါက အခုလေးတင် မင်းအဖေကို သတ်ဖို့ လူလွှတ်ခဲ့တာလေ... မင်းကို ငါ့ဘေးမှာ ထားရအောင် ငါက ရူးနေလို့လား..."

လျိုရူယန်က နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ချင်လော့ရှိရာဘက်သို့ တွားသွားလာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ချင်... ငါ နင့်ကို မမုန်းပါဘူး... တကယ်ပါ... ငါ နင့်ကို လုံးဝ မမုန်းပါဘူး..."

"ငါ နင့်ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ အခုမှ သဘောပေါက်သွားတာ... ငါ အမြဲတမ်း နင့်ကို ချစ်ခဲ့တာ... နင်လည်း ငါ့ကို ချစ်သေးတယ် မဟုတ်လား... ဟုတ်တယ်... နင် ငါ့ကို ချစ်နေသေးတယ်..."

ချင်လော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မင်းကို မချစ်ခဲ့ဘူး..."

ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လျိုရူယန်၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းတွင် သွေးရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လိုလားတောင့်တသော အမူအရာဖြင့် လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချင်လော့ကို ဖမ်းဆွဲလိုနေပေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးထားပြီး ရှန်ဝမ်နင်က ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ လျိုရူယန် လွင့်စင်သွားခဲ့လေ၏။

လျိုရူယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ချင်လော့ကို ဖမ်းဆွဲခွင့်ပင် မရရှိခဲ့ချေ။

"မိန်းမယုတ်... နင်က သေသင့်တယ်..."

ရှန်ဝမ်နင်က ကျိန်ဆဲရန် မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။

ချင်လော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှန်ဝမ်နင်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏။

"ကဲပါ... မသက်ဆိုင်တဲ့ လူတွေအတွက် စိတ်မတိုပါနဲ့..."

[ရိုက်ချက်မိသွားပါပြီ... ကံကြမ္မာသမီးတော် လျိုရူယန်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ... သူမ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အားလုံးကို ရယူပြီး ဗီလိန်မှတ်များအဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲလိုက်ပါသည်...]

ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၈,၀၀၀ မှတ်ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းတစ်ခုဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ စုန့်ဖော်ယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်၌ အကြောဆွဲသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူမမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထဲက နတ်သမီးလေးဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ချင်လော့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပေပြီ။

စုန့်ဖော်ယွင်၏ အမူအရာကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားဖြင့် လျိုရူယန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် မင်း သူမကို ယူသွားမလား..."

စုန့်ဖော်ယွင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဤအတွေးရှိနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက ပူနွေးနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူက ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားပြောရန် အချိန်မရခဲ့ချေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စုန့်ရီထျန်းက သူ၏ နောက်စေ့ကို ကြီးမားသော လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

"ဒီမှာ ငါ့ကို အရှက်မခွဲနဲ့..."

"မင်း ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုခုလုပ်ရင် မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

စုန့်ရီထျန်းတွင် ယခုအခါ ဒေါသဖြေစရာ နေရာမရှိတော့ချေ။

ဤနေ့တွင် နတ်လက်နက်တောင်ကြားက ဤဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ စုန့်ဖော်ယွင်က လျိုရူယန်ကို လက်ထပ်လိုခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ ယခုလေးတင် တွေးမိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ နတ်လက်နက်တောင်ကြားသည် သူတော်စင်အဆင့်လက်နက် တစ်လက် ဆုံးရှုံးရုံသာမက မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရမည့် ဘေးဒုက္ခကိုပင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလုနီးပါး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏သားက အောက်ပိုင်းကိစ္စကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပါက၊ အမြစ်ပြတ်သွားအောင် လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ယခုတိုင် ငယ်ရွယ်နေသေးပြီး ကလေးမွေးဖွားနိုင်သေးသည်ဟု ခံစားမိနေ၏။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယမြောက်သားတစ်ယောက်သာ မွေးဖွားနိုင်မည်ဆိုပါက၊ စုန့်ဖော်ယွင်၏ အဆုံးသတ်နေ့သည်လည်း ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

စုန့်ဖော်ယွင်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ချင်လော့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းသည်ဟုသာ ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြည့်က စုန့်ဖော်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှာယွီဝေးထံသို့ ရွှေ့သွားခဲ့ပြီး သူက ဤအချိန်တွင် အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"မင်းက ရဲ့ချန်ကို မသိဘူးလား..."

ယခင်က ချင်လော့ သူမ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းချိန်၌ သူမက လုံးဝ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့သဖြင့် သူမနှင့် ရဲ့ချန်တို့မှာ ငယ်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်မည်ကို သံသယဝင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ရှာယွီဝေးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီမတိုင်ခင်ကဆိုရင်တော့ ရဲ့ချန်ကို ငါ မသိဘူး... မဟုတ်သေးဘူး..."

"ငါ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖတ်ဖူးတယ်... အဲဒီထဲမှာ ရဲ့ချန် ဆိုတဲ့နာမည် ပါတယ်..."

ရှာယွီဝေးက ချင်လော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

"ပြီးတော့ နင့်နာမည်လည်း ပါတယ်..."

ဤသည်က ရှုးသွပ်လှပေသည်။ ချင်လော့၏ မျက်လုံးများက စုန့်ဖော်ယွင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

"ဒီမိန်းမအခြေအနေက ဘာလဲ..."

သူမက ရဲ့ချန်နှင့် သက်ဆိုင်ပုံမပေါ်သဖြင့် နောက်ထပ် ကံကြမ္မာသားတော် တစ်ယောက် ရှိနေသေးသည်လား။

စုန့်ဖော်ယွင်က အလွန် ရိုးသားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူမကို ကျွန်တော် လုယူလာတာပါ..."

ချီးး...

ဂန္တဝင် ဇာတ်ကွက်လား။ ချင်လော့က တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွား၏။

ကံကြမ္မာသားတော်၏ အမျိုးသမီးကို လုယူခဲ့သည်လား။

"ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း..."

ချင်လော့က ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

စုန့်ဖော်ယွင်က စကားပြန်မပြောရသေးမီ စုန့်ရီထျန်းက သူ၏ ဖင်ကို ကန်လိုက်၏။

"မင်းသားက မေးနေရင် မြန်မြန်ဖြေလေ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... အေးဆေးလုပ်ပါ... အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် နည်းနည်းချင်းစီ ပြောပြ..."

'ဒီကံကြမ္မာသားတော်တွေက အတော်လေး များတာပဲနော်…’

ချင်လော့က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

[ကောင်းကင်တာအိုက ကြက်ဥတွေကို ခြင်းတောင်းတစ်လုံးတည်းထဲမှာ အကုန်မထည့်ထားပါဘူး... တချို့ ကောင်းကင်တာအိုတွေက အဆိပ်ကောင်တွေ မွေးမြူရတာကိုတောင် ဝါသနာပါကြတယ်…

]

လေ့ကျင့်မှု ပုံစံက ကွဲပြားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး ထိပ်တန်း ကံကြမ္မာသားတော်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဖြစ်ကာ သူတို့ကို ဤကမ္ဘာမှ ကျော်လွန်သွားစေပြီး ဤကမ္ဘာကို တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် အစွမ်းထက်သူများ များပြားလေလေ ကောင်းကင်တာအို၏ စွမ်းအားက ပိုမို အားကောင်းလေလေ ဖြစ်ပြီး အချိန်တန်လာလျှင် ဤကမ္ဘာမှ လူသားမျိုးနွယ်သည်လည်း အခြားကမ္ဘာမှ လူသားမျိုးနွယ်များ၏ ပါးစပ်ဖျားရှိ အစွန်းရောက်နတ်ဆိုးများ ဖြစ်လာရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားမည်ဖြစ်သည်။

စုန့်ဖော်ယွင်က ချူဖုန်းနှင့် သူ၏ ရန်ငြိုးများကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။

သူရဲကောင်းက မိန်းမလှကို ကယ်တင်ခြင်းကြောင့် ချူဖုန်းနှင့် သူ၏ကြားတွင် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ချူဖုန်း၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ချူဖုန်းက အသက်ပြင်းလွန်းသဖြင့် လျှို့ဝှက်ရတနာ၏ အကူအညီဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားခဲ့မည်နည်း။

သူ၏ မင်္ဂလာဆောင်မတိုင်မီတွင် ချူဖုန်း၏ သတင်းများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ထံသို့ ခြိမ်းခြောက်စာ တစ်စောင် ရေးသားပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ လူများက ချူဖုန်း၏ ငယ်သူငယ်ချင်း သတင်းကို စုံစမ်းသိရှိသွားသဖြင့် သူက ချူဖုန်း၏ ငယ်သူငယ်ချင်းကို လုယူကာ မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"အိုး... ဒါဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ချူဖုန်းဆိုတဲ့ ကောင်က ဘာလို့ ရောက်မလာသေးတာလဲ..."

ချင်လော့က နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ပုံမှန် ဇာတ်ကွက်အရဆိုလျှင် ဇာတ်လိုက်က ကြိုတင် ခြိမ်းခြောက်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူက အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ဗီလိန်ကို ချေမှုန်းကာ လက်စားချေပြီး သူမ၏ ငယ်သူငယ်ချင်းကို မီးတွင်းထဲမှ ကယ်တင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာနေပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချင်လော့ကသာ မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပါက ချူဖုန်း၏ ငယ်သူငယ်ချင်းသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စားသုံးဖျက်ဆီးခံလိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကလေးများပင် ရရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဇာတ်လိုက်က သူ့ချစ်သူ အလုခံရတဲ့ ဇာတ်ကွက်ကို လက်ခံမှာမဟုတ်သလို ဗီလိန်အတွက်လည်း သားတစ်ယောက် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူဖုန်းတို့သည် နတ်လက်နက်တောင်ကြား အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

ချူဖုန်းက နတ်လက်နက်တောင်ကြား ဟူသော စာလုံးကြီးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားများ ရှိနေခဲ့၏။

"အဖေ... အမေ... အစ်မတွေ... အစ်ကိုတွေ... ညီမတွေ... ညီလေးတွေ... ဒီနေ့ မင်းတို့အတွက် ငါ လက်စားချေပေးမယ်..."

"စုန့်ဖော်ယွင်... ဒီကနေ ထွက်လာပြီး မင်းအသက်ကို လာပေးစမ်း..."

စူးရှသော အော်ဟစ်သံက နတ်လက်နက်တောင်ကြား၏ တောင်တံခါးမှတစ်ဆင့် ရင်ပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံ့လွင့်လာပြီး ချင်လော့၏ နားထဲသို့လည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီကံကြမ္မာသားတော်က အတော်လေး နောက်ကျတာပဲ..."

သူက ရှာယွီဝေးကို ကြည့်ကာ ဓားဖြင့် သူမ၏ မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့ ချစ်သူ ရောက်လာပြီ... ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက သူ ရောက်လာတာ အရမ်း နောက်ကျသွားတယ်... မင်းက အခု စုန့်ဖော်ယွင်ရဲ့ မယားငယ် ဖြစ်နေပြီလေ..."

"ဒါနဲ့ စုန့်ဖော်ယွင်..."

ချင်လော့၏ မျက်လုံးများက စုန့်ဖော်ယွင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

နောက်တစ်ယောက်က အလွန် လိမ္မာပါးနပ်သဖြင့် ရှာယွီဝေးကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ချူဖုန်း၏ရှေ့တွင် ပြသရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာသားတော်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဘေးတွင် ရှန်ဝမ်နင်သာ မရှိခဲ့ပါက၊ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်နေသော်လည်း ဤကိစ္စကို ချင်လော့ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် လုပ်ဆောင်လိုက်မည်ပင် ဖြစ်သည်။

ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမှာ အတွေ့အကြုံကြွယ်ဝသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ ဇာတ်လိုက်ကို မည်သို့ စိတ်ဆွ၍ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရမည်ကိုလည်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။