အခန်း (၁၆၃-၁၆၄)

အခန်း။ ၁၆၃

ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် ရေချိုးကန်ကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းရင်း သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကိုသာ မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် ခဏမျှ မှင်တက်ငေးမောနေပြီးမှ နေရာမှ ထရပ်လိုက်ကာ ဘေးနားရှိ အစေခံမိန်းကလေး ကမ်းပေးသော အဝတ်အစားများကို လှမ်းယူ၍ ဝတ်ဆင်လိုက်တော့သည်။

အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် ပီယွီမျှော်စင်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆိုင်အလုပ်သမားက သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ "စီနီယာ... ရေချိုးလို့ ပြီးပြီလားဗျ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "အင်း... ခင်ဗျားတို့ သူဌေးကိုလည်း ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပါးပေးပါဦး။ အကယ်၍ ကံပါလာခဲ့ရင်... ကျွန်တော် သူ့နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ တကယ်ပဲ အလိုရှိပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ... ကျွန်တော် ဒီစကားကို သူဌေးဆီ သေချာပေါက် အရောက်ပို့ပေးပါ့မယ်"

ဆိုင်အလုပ်သမားက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"ဒါနဲ့... ငါ ဒီနေရာကို ရောက်နေတာ ဘယ်နှစ်ရက်လောက် ရှိသွားပြီလဲ"

"ခြောက်ရက်ကျော်လောက် ရှိသွားပြီဗျ"

"ခြောက်ရက်တောင် ဟုတ်လား"

ဝမ်ပင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ယခုတစ်ကြိမ် ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းမှုမှာ အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟုမူ မထင်ထားခဲ့မိချေ။

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ နက်နဲတဲ့အဆင့်ကို တက်လှမ်းတာက တစ်ညတည်းနဲ့တင် အဆင်ပြေသွားတတ်တာပါ။ ဘာလို့ ငါ့ကျမှ ဒီလောက်တောင် ကြာနေရတာလဲ။ အခုဆိုရင် ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တောင် ရောက်တော့မယ်။ ဟွမ်လီမြို့ထဲ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုဖို့တောင် အချိန်မကျန်တော့ဘူး"

"ထားလိုက်ပါတော့... နောက်တစ်ခေါက်မှပဲ ထပ်လာခဲ့တော့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် လှည့်ပြန်ခဲ့ကာ တတိယထပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

သူသည် မသေမျိုးလေညင်းဝတ်ရုံကို သူ၏ သိုလှောင်မှုလက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ရန်လီလီတို့ လူစုနှင့်အတူ ဟွမ်လီမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ကြတော့သည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ နေမွန်းလွဲပိုင်းအချိန်မျှသာ ရှိသေးသည်။

...

မွန်းတည့်အချိန်၌ လုကျန်းယီသည် ပီယွီမျှော်စင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆိုင်အလုပ်သမားက ချဉ်းကပ်လာကာ "ဂိုဏ်းချုပ်လု... မသေမျိုးဂိုဏ်းက စီနီယာသုံးယောက်ကတော့ ထွက်ခွာသွားကြပါပြီဗျ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ထွက်ခွာသွားပြီ ဟုတ်လား... ဘယ်တုန်းက သွားကြတာလဲ"

"ဒီမနက်အစောပိုင်းကတင် သွားကြတာဗျ... ဂိုဏ်းချုပ်လုထက် တစ်လှမ်း စောသွားခဲ့တယ်"

"ဘာဖြစ်လို့ သူတို့က ရုတ်တရက်ကြီး ထွက်သွားကြတာလဲ"

လုကျန်းယီမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။

"ဝမ်ပင်းက သူ့တပည့်တွေကို ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဆယ်ပါးစမ်းသပ်ပွဲမှာ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် မပေးတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား။

ဒါပေမဲ့ ဒီစမ်းသပ်ပွဲအတွက် ဝင်ခွင့်နေရာကို ရထားပြီးသားလေ။ စမ်းသပ်ပွဲ စတင်ဖို့ ဆယ်ရက်ပဲ လိုတော့တဲ့အချိန်မှာ အခုလို ထွက်ခွာသွားတာက အချိန်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာနဲ့ ဘာများထူးတော့မှာလဲ"

လုကျန်းယီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကာ "ကောင်းပြီ... ခင်ဗျား သွားနိုင်ပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဘေးနားရှိ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ဦးက ရုတ်တရက် စကားပြောလာခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... မသေမျိုးဂိုဏ်းက အဲဒီဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်နဲ့တင် မီးလျှံတွေကို စေခိုင်းနိုင်တဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို အလွယ်တကူ သင်ကြားပေးနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီလိုအသက်အရွယ်နဲ့ နက်နဲသောအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ထင်ထင်ရှားရှားပဲဗျ။ သူက ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဆယ်ပါး စမ်းသပ်ပွဲရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်သလို အဲဒီတပည့်တွေကလည်း ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဆယ်ပါးရဲ့ ကျော်ကြားမှုကို စိတ်ဝင်စားနေကြမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အင်း... မင်းပြောတာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်"

လုကျန်းယီက ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

အပေါ်ထပ်တွင် သူသည် ကောင်းကင်အဆင့် အခန်းအမှတ် တစ်ဆယ့်နှစ်ဆီသို့ မနေနိုင်ဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်ပင်းနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံ၍ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြန်သည်။

...

တစ်ဖက်တွင်မူ မသေမျိုးဂိုဏ်း၌ ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးက ချူရောက်တောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်၍ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့်အချိန်တွင် ယွီမိုက ပထမဆုံးအနေဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ထိုပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီး ဆင်းသက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်ပင် ပြန်မပိတ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရတော့သည်။

"ဝိုး... ဒါက ဟွမ်ယီ ပြောပြောနေတဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သင်္ဘောကြီးပေါ့လေ"

သူ အံ့အားသင့်နေစဉ်အတွင်း ရန်လီလီနှင့် ယွမ်လျောင်တို့က သူ့ကို လှမ်း၍ အော်ဟစ်

နှုတ်ဆက်နေကြသော်လည်း သူ၏ နားထဲသို့ မဝင်ခဲ့ချေ။

သူသည် ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးအနားသို့ လှမ်းလျှောက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ရှိသော မျက်နှာဖြင့် ၎င်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ကာ ထို့နောက်တွင် ဝမ်ပင်းဘက်သို့ လှည့်၍ "ကောင်လေး... မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့လောက်ကျရင် ဒီပျံသန်းနိုင်တဲ့ သင်္ဘောကြီးပေါ် တင်ပေးမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ လူနာတစ်ယောက်လေ။ မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေမဲ့... ငါ အရင်က မင်းကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးတာကို မင်းမေ့သွားပြီလား"

"ကောင်းပါပြီ... စီနီယာယွီ ခင်ဗျားသွားပြီး ငါးပဲ မျှားနေလိုက်ပါဦး ကျွန်တော် လုပ်စရာ ရှိသေးလို့"

"ငါ့ရှေ့မှာ ငါးမျှားတဲ့အကြောင်း လာမပြောနဲ့... ငါ အဲဒါကို ဖြတ်လိုက်ပြီ"

ယွီမို၏ စိတ်ထဲ၌ ရေနဂါးကြီး၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် ငါးမျှားမည့် အတွေးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အခုအချိန်မှာတော့ သူသည် ကျောက်ယီ၏ အနောက်သို့ လိုက်လံလျက် စကားစမြည်ပြောဆိုခြင်း၊ ထိုကောင်လေးကို တံမြက်စည်းလှည်းရာတွင် ကူညီပေးခြင်း သို့မဟုတ် သူ့ကို သူ၏ ညံ့ဖျင်းလှသော စစ်တုရင်ကစားကွက် ကိုယ်ကျင့်တရားကြောင့် အမြဲတမ်း ဆဲဆိုတတ်သော အဖိုးအိုဝမ်နှင့် စစ်တုရင်ကစားခြင်းတို့ကိုသာ ပိုမိုပြုလုပ်ချင်တော့ပြီး ငါးတော့ လုံးဝ သွားမမျှားချင်တော့ချေ။

ယွီမို၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ပင်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် စနစ်အား "ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သင်္ဘောကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပါ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ကြီးက ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးကို စတင်မြိုချလိုက်တော့သည်။

ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောကြီးက မြေအောက်အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည့်အချိန်တွင် စတုရန်းပုံစံ အပေါက်ကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ မြေပြင်အသစ်တစ်ခုက ဆန့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ယွီမိုကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ပြီး ဝမ်ပင်းသည် တင်းယွီဆောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့ကာ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ မြေပုံကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံဧရိယာ အသစ်ပွင့်လာခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်များကို ရယူလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆောက်အအုံဧရိယာပေါ်ရှိ သော့ခတ်မှုတစ်ခုက ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ပင်းသည် အဆောက်အအုံ တည်ဆောက်ခြင်းကို ချက်ချင်းပင် နှိပ်လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံစာရင်းကို ကြည့်ရှုရင်း စနစ်အား "စနစ်... အခု ငါ့မှာ ရွှေဒင်္ဂါး ဘယ်လောက်ရှိလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စနစ်က "ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ... သခင်က အဆင့်ဆယ်ဆင့်မျှော်စင်ကနေ ရွှေဒင်္ဂါး သုံးသောင်း ရရှိခဲ့ပြီး အခြားအဆောက်အအုံတွေကနေ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းခွဲ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ စုစုပေါင်း အမြတ်ငွေ ရွှေဒင်္ဂါး လေးသောင်းငါးထောင်ပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရွှေဒင်္ဂါး လေးသောင်းငါးထောင်ပဲ ရှိတာဆိုတော့... ဒါကိုပဲ တည်ဆောက်လိုက်တော့မယ်"

"သခင် အတည်ပြုပါသလား"

"အတည်ပြုတယ်"

ဝမ်ပင်းသည် တည်ဆောက်ခ ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သောင်း မျှသာ လိုအပ်သော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်သည် ၎င်းမှာ ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမပင်။

အချက်အလက်များအရ ထိုရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမသည် အမျိုးမျိုးသော ပုံရိပ်ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုခွင့်ပြုထားခြင်းပင်။

ဝမ်ပင်းသည် အထူးအဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုတွင် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုး ရှိသင့်သည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းက ဂိုဏ်းသားများ၏ အဆုံးမရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းအချိန်များအတွင်း၌ အမောပြေစရာအချို့ကို တိုးပွားစေလိမ့်မည်ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူ့၌ သင်ကြားပြသပေးမည့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦးမျှသာ ရှိသေးပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြရသဖြင့် တပည့်များကို လမ်းညွှန်ပြသပေးရန် အချိန်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသောကြောင့်ပင်။

အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းပုံရိပ်များကို ကြည့်ရှုခြင်းကလည်း ကောင်းမွန်လှသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။

ဥပမာအားဖြင့် လူနှစ်ဦး၏ သေကျေပျက်စီးစေလောက်သော တိုက်ပွဲမျိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများပင် သူတို့ကို သင်ကြားပြသပေးနိုင်ခြင်း မရှိသောအရာမျိုး ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲမျိုးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ဖူးမှသာ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးတွင် မည်သည့်အရာကို သတိထားရမည်လဲဆိုသည်ကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည်ပင်။

သို့သော်လည်း လူ့အသက်ဟူသည် တစ်ချောင်းတည်းသာ ရှိသည်ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံများအပေါ်၌သာ လုံးလုံးလျားလျား အမှီပြုနေမည်ဆိုပါက မည်သည့်ပညာမျှ မရရှိခင်မှာပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

ထိုသို့သော ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများကြောင့်ပင် ဝမ်ပင်းသည် ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ၎င်းက တည်ဆောက်ရန်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သောင်းမျှသာ လိုအပ်သော တစ်ခုတည်းသော အဆောက်အအုံလည်း ဖြစ်သည်။

တည်ဆောက်ခြင်းစာရင်းရှိ အခြားသော အဆောက်အအုံများမှာမူ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းမှ ခြောက်သောင်းအထိ ကျသင့်မည်ပင်။

"စနစ်... ဒီ ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမထဲမှာ အထူးကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ တိုက်ပွဲပုံရိပ်တွေ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံပုံတွေကို ကြည့်လို့ရမလား"

"ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်... အတွင်းပိုင်းက အရောင်းဆိုင်ထဲမှာ ဝယ်ယူနိုင်တဲ့ ပုံရိပ်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပုံရိပ်တွေ အသစ်ထွက်လာမလဲဆိုတာကတော့... သခင်ရဲ့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါလိမ့်မယ်"

[ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမကို တည်ဆောက်နေပါတယ်...]

[ကျန်ရှိချိန်: တစ်နာရီ]

ဝမ်ပင်းသည် တည်ဆောက်ခြင်းကို နှိပ်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကာ အစားအစာအချို့ကို ပြင်ဆင်ရန် စီစဉ်လိုက်ပြီး ယနေ့ညအတွက် ဟင်းလျာအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ချက်ပြုတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် လူတိုင်းကို လှမ်း၍ ခေါ်ယူလိုက်သည်။

မီးဖိုချောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် ဟွမ်ယီက ဝမ်ပင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် "ဂိုဏ်းချုပ်... ရန်လီလီက သူ ဟွမ်လီမြို့မှာ ပါရမီရှင်အများကြီးကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ ပြောနေတာ အဲဒါ တကယ်ပဲလားဗျ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟွမ်ယီ၏ မေးခွန်းကို ကြားရသောအခါ ကျောက်ချင်းနှင့် အခြားလူများသည်လည်း သေချာစွာ နားထောင်ရန် အလျင်အမြန် စုရုံးလာကြတော့သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ရန်လီလီ ရောက်ရောက်ချင်း ပြောဆိုနေခဲ့သော ကြွားဝါမှုများမှာ တကယ်ပဲလားဆိုသည်ကို သိရှိချင်နေကြခြင်းပင်။

ဝမ်ပင်းသည် မာန်တက်နေသော ရန်လီလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မတတ်သာဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ "အင်း... သူ ရိုင်းစိုင်းတဲ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံး ပါရမီရှင်ကို အနိုင်ယူခဲ့သလို ပျံသန်းနေတဲ့နဂါးအဖွဲ့ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါက ငါကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသလောက်ပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဟွမ်ယီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားသော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး "သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "မှန်တာပေါ့... လူပေါင်း ထောင်သောင်းချီရဲ့ ရှေ့မှာတင်မကဘဲ နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော်နဲ့ အလယ်အလတ် နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးလေးယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာပါ သူက အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို သိမ်းကျုံးရယူသွားခဲ့တာ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အား..."

ရန်လီလီတစ်ယောက် ထိုကဲ့သို့သော ထင်ရှားကျော်ကြားလှသည့် လူကြီးမင်းအများအပြား၏ ရှေ့တွင် မီးမောင်းထိုးပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်ကို ကြားရသောအခါ ဟွမ်ယီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရန်လီလီက အားရပါးရ ခုန်ပေါက်နေခဲ့ပြီး "ဟီးဟီး... အဲဒီပါရမီရှင်တွေကို တိုက်ခိုက်ရတာက တစ်ချက်ချင်းစီတင် ပွဲပြတ်သွားတာ ဘာမှ စိန်ခေါ်မှုမရှိပါဘူးဗျာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ယီသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြန်ခဲ့ကာ ရန်လီလီအား ဒေါသတကြီးဖြင့် "မင်း သိပ်ပြီးတော့ မာန်တက်မနေနဲ့ဦး။ နောက်တစ်ခေါက် ငါ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့အတူ လိုက်သွားတဲ့အချိန်ကျရင် ငါက သေချာပေါက် မင်းထက် ပိုပြီးတော့ ထင်ပေါ်ပြဦးမှာ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

ရန်လီလီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ ရေတွက်ပြနေခဲ့သည်။

"မင်း ဟုတ်လား... ငါ မင်းကို စိတ်ဓာတ်မကျစေချင်ပေမဲ့ ထိပ်သီးပါရမီရှင်ဆယ်ပါး စမ်းသပ်ပွဲမှာ အားအနည်းဆုံးလူတွေတောင် အသက် ၁၅ နှစ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးကို ရောက်နေကြတာလေ ဟုတ်တယ်မလား။ ငါ အနိုင်ယူခဲ့တဲ့လူတွေက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်တွေ။ ဒါတင်မကသေးဘူး... သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ချင်းစီက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ရှိတဲ့ လူတွေကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်ကြတာ။ အသက် ၁၅ နှစ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့လူ အများကြီးက သူတို့ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြရတာ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့... သူတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် မခံနိုင်ကြပါဘူး"

ရန်လီလီ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံနေကြတာလဲ။

သူတို့သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် အနိုင်မခံအရှုံးမပေးနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း မဟုတ်သလို ကြီးမားလှသော ခွန်အားများကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများထက် သာလွန်ထူးကဲလိုသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ရန်လီလီသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အနောက်သို့ တစ်ခေါက်မျှ လိုက်ပါသွားရုံဖြင့် ဤမျှလောက်များပြားလှသော ပါရမီရှင်များကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော အာရုံစိုက်မှုများကို ရယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း မေးမြန်းလိုက်ကြတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... နောက်တစ်ခေါက် ဟွမ်လီမြို့ကို ဘယ်တော့လောက်ကျရင် ထပ်သွားမှာလဲဗျ။ ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီလူကြီးမင်းတွေအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာတင် အဲဒီပါရမီရှင်တွေကို သွားပြီး ရိုက်နှက်ချင်လို့ပါ"

အခန်း။ ၁၆၄

"နောက်တစ်ခေါက် ဟုတ်လား... မကြာခင်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို အဝေးကြီး လိုသေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ဝမ်ပင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် စုရုံးနေသော လူအုပ်ကြီးမှာ အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားခဲ့ကြရသည်။

အကယ်၍ အတူတူလိုက်မသွားနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရရုံဆိုလျှင် ထိုခံစားချက်က ခံရခက်ရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း လိုက်သွားခဲ့သည့်လူများက ဤမျှလောက်အထိ ကျော်ကြားမှုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ စိတ်ထဲ၌ ပို၍ပင် ခံရခက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျောက်ချင်းက သူမ၏ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး မာန်တက်နေသော ရန်လီလီအား လက်ဟန်ပြခေါ်ယူလိုက်ကာ "လီလီ... ဒီနေ့ ငါတို့ နှစ်ယောက် သိုင်းချကြရအောင်။ ငါ့ကိုလည်း သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ ကျော်ကြားမှုရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို မြည်းစမ်းခွင့်ပေးပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ပင် ရန်လီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ... ငါ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ သေချာ မကျင့်ကြံဖြစ်ခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက မင်းတို့ရဲ့ အနောက်မှာ အဝေးကြီး ကျန်ခဲ့ပြီ။ ငါ အချိန်လုပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှ ဖြစ်တော့မယ် သိုင်းချဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မရဘူး"

ကျောက်ချင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရန်လီလီသည် ခြေဦးတည့်ရာသို့ ထွက်ပြေးတော့ရာ သူ ပြေးနေသည့်အချိန်၌ "ယောက်ျားကောင်းက မိန်းမနဲ့ ထိပ်တိုက်မတွေ့ဘူးဟေ့။ ငါ့ကို မိအောင်ဖမ်း အကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို မိသွားရင် ငါက..." ဟု အော်ဟစ်သွားခဲ့သည်။

"ပြေးချင်သေးတာလား"

ကျောက်ချင်းက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် သူ့အနောက်သို့ အမှီလိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။

၎င်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

"ငါ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ပြား လောင်းတယ်။ လီလီကတော့ မိသွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အညိုအမည်း စွဲတော့မှာပဲ"

"ငါ ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်ပြား လောင်းတယ်။ လီလီက မနက်ဖြန်အထိ ဒီပုံစံအတိုင်း ဖြစ်နေဦးမှာ"

ယန်ရှီးှီးနှင့် ဟွမ်ယီတို့၏ စကားဝိုင်းက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရယ်မောသံလှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လူတိုင်းက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန်လီလီအတွက် သနားစိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်မိကြသည်။

အပြင်လောကတွင် သူ ဖန်တီးခဲ့သော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုက ကြီးမားလွန်းသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌မူ သူ့ကို အသေသတ်ကာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့်သူတစ်ယောက် သီးသန့် ရှိနေခြင်းပင်။

ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အစားအစာများကို သုံးဆောင်ပြီးနောက် ဝမ်ပင်းက စကားပြောလာခဲ့သည်။

"ချင်မို... မင်း မုန့်လုံးတွေ စားချင်လား"

ချင်မိုမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီးမှ အလျင်အမြန် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "စားချင်တာပေါ့ဗျာ... ကျွန်တော် အိပ်မက်တောင် မက်နေတာ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက "ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် မုန့်လုံးလုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအားလုံးကို သွားဝယ်လိုက်တော့။ မနက်ဖြန် ငါတို့ မုန့်လုံး စားကြမယ်။ မင်း ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဘယ်လောက်ပဲ ဝယ်ဝယ်... ဝယ်သလောက် အကုန်လုံးကို ငါ လုပ်ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေဗျာ"

ချင်မိုသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ရသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဝုန်းခနဲ ထခုန်လိုက်တော့သည်။

အတိုင်းအဆမရှိ ပြောရလျှင် သူသည် ဤနေ့ရက်ကို မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင် စင်ကြယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့မည်ဟု တွေးမိရုံမျှဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားခဲ့ရသည်။

၎င်းက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရုံမျှသာဖြစ်ပြီး သူသည် အကြီးအကဲယွမ်ကို ကြိုတင်မေးမြန်းထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထိုကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများအားလုံး စုစုပေါင်းမှ ရွှေဒင်္ဂါး သောင်းဂဏန်းမျှသာ ကျသင့်မည်ပင်။

ရွှေဒင်္ဂါး သောင်းဂဏန်းက သူ၏မျက်စိထဲတွင် ဘာမျှမဟုတ်ချေ။

မြောင်ယင်းက "သခင်လေး... မုန့်လုံးစားရရုံလေးနဲ့တင် မင်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ပျော်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်း သဘောမပေါက်ပါဘူး"

ချင်မို၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများကို မှေးစင်းလျက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

မြောင်ယင်းတစ်ယောက်တည်း သဘောမပေါက်ခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ ချင်ရှန်းသည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ရှန်းကမူ ထိုမုန့်လုံးများတွင် မည်ကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်မှုများ ရှိနေသလဲဆိုသည်ကို နက်နက်နိုင်းနိုင်း တွေးတောမနေတော့ဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် "ဂိုဏ်းချုပ်... မုန့်လုံးစားတဲ့နေရာမှာ ဘာကန့်သတ်ချက် ဒါမှမဟုတ် ဘာပေးချေမှုမျိုးတွေများ ရှိဦးမလဲဗျ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက "ဘာပေးချေမှုမှ မလိုသလို ဘာကန့်သတ်ချက်မှလည်း မရှိဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"

ချင်ရှန်းက စပ်ဖြဲဖြဲ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အထင်အမြင်အရ မသေမျိုးဂိုဏ်းအတွင်း၌ ငွေကြေးသုံးစွဲရန်မလိုသော နေရာဟူ၍ မရှိသလို ကန့်သတ်ချက်မရှိသော နေရာဟူ၍လည်း မရှိချေ။

ရေတွင်းထဲမှ ရေကိုပင် တစ်နေ့လျှင် ရေခွက်နှစ်ခွက်သာ သောက်သုံးခွင့်ရှိသည်ဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် အခမဲ့မုန့်လုံးများကို စားသုံးနိုင်တော့မည်ဖြစ်သဖြင့် ချင်ရှန်း၏ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်တောင့်တမှုများ မြင့်တက်လာခဲ့ရသည်။

သူသည် ဝမ်ပင်းအနေဖြင့် မည်သည့်နိမ့်ကျသောအရာကိုမျှ ထုတ်ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ဘူးဟု တွေးထားခဲ့မိသည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ရေတွင်းရေကပင် အနှစ်သာရ ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ထိုမုန့်လုံးများကလည်း သာမန်ထက် ထူးကဲလှမည်မှာ ဧကန်မုချပင်။

သူသည် သူ့သခင်လေး၏ အမူအရာကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် အရိပ်အမြွက်အချို့ကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် ချူရောက်တောင်တန်းဆီသို့ တစ်ဦးတည်း ဦးတည်သွားခဲ့ကာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမမှာ တည်ဆောက်၍ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အသစ်တည်ဆောက်လိုက်သော ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမသည် ပျံသန်းနိုင်သော သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေးဂိုဒေါင်၏ ဘေးနားတွင် တည်ရှိပြီး စတုရန်းမီတာ ရာဂဏန်းနီးပါး ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဝမ်ပင်း၏ အမြင်အာရုံမှာ ကြီးမားလှသော အနားယူကုလားထိုင် ဆယ်လုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့ကို အခန်း၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် အစီအရီ ချထားခဲ့ပြီး ထိုကုလားထိုင်များ၏ ရှေ့မျက်နှာစာတွင်မူ ကြီးမားလှသော ဖန်သားပြင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ပင်းသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် မှင်တက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဒါက ဘာဖြစ်လို့ ရုပ်ရှင်ရုံအသေးစားလေးတစ်ခုနဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ။

ထိုအရာတင်မကသေးဘဲ အခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းတွင်မူ ကြီးမားလှသော သံစင်ကြီး သုံးခု ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ပင်းသည် ဤအရာများက ဘာတွေလဲဆိုတာကို အနည်းငယ်မျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"စနစ်... အပြင်ထွက်ပြီး ရှင်းပြပေးလို့ရမလား"

စနစ်က "ညာဘက်ခြမ်းကတော့ ပုံရိပ်ကြည့်ရှုတဲ့ နေရာပါ။ ဒီမှာပါတဲ့ အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ မျက်မှန်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်တာနဲ့ ဖန်သားပြင်ပေါ်က မြင်ကွင်းတွေဟာ တကယ့်ကမ္ဘာထဲ ရောက်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။

ကြည့်ရှုသူအနေနဲ့ အဲဒီမြင်ကွင်းရဲ့ ဗဟိုချက်တည့်တည့်မှာ ကိုယ်တိုင်ရောက်နေရသလို ခံစားရမှာဖြစ်လို့ လက်တွေ့ဆန်သလို ခံစားနိုင်မှာပါ။ ဥပမာ လူနှစ်ဦးရဲ့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲပုံရိပ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်မယ်ဆိုရင် ကြည့်ရှုသူက တိုက်ပွဲရဲ့ အနီးကပ်ဆုံးအတွေ့အကြုံကို ခံစားရရှိမှာဖြစ်ပြီး ကြည့်ရှုမှုအတွေ့အကြုံတစ်ခုလုံးကို ပိုပြီး ထူးခြားသွားစေမှာပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တကယ်ကို စွမ်းတာပဲ"

ဝမ်ပင်းက မနေနိုင်ဘဲ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိကာ "ဒါဆိုရင် အခကြေးငွေကို ဘယ်လိုမျိုး သတ်မှတ်ထားလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သခင် ဖွင့်ပြတဲ့ ပုံရိပ်အမျိုးအစားပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အခြေခံစျေးနှုန်းက တစ်နာရီကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြားပါ"

"တစ်နာရီကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား ဒီနေရာ ဆယ်နေရာကျော်နဲ့ဆိုရင် တစ်နာရီကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ကျော်အထိ ရနိုင်တာပဲ... အဆင်ပြေတယ်"

ဝမ်ပင်းသည် သူ၏အကြည့်ကို ထိုသံစင်ကြီးများဆီသို့ အလျင်အမြန် လွှဲပြောင်းလိုက်ရင်း "ဒီအရာတွေကကော ဘာတွေလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စနစ်က "ဒီနေရာကတော့ စိတ်ဝင်စားမှုနယ်ပယ်ပဲ။ ဒီမှာဆို အသုံးပြုသူတွေကို သံစင်တွေမှာ စနစ်တကျလေး ချည်နှောင်ပေးထားမှာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာတင် ပုံရိပ်ထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်အဖြစ် အလိုအလျောက် အသွင်ပြောင်းသွားမှာပဲ။

ဒီသံစင်တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ပုံရိပ်ထဲက ခုန်တာ၊ ဂျွမ်းထိုးတာ၊ ပြုတ်ကျတာ စတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တကယ့်လက်တွေ့အတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်မှာပါ။ တကယ်လို့ အပြေးပြိုင်တဲ့ ပုံရိပ်မျိုးဆိုရင်လည်း အောက်ခြေက အပြေးစက်က လိုအပ်တဲ့အရှိန်နဲ့ ပုံဖော်ပေးသွားမှာပေါ့။

အနှစ်ချုပ်ပြောရရင်တော့... ဒီနေရာက ဇာတ်လမ်းထဲမှာ အပြည့်အဝ နှစ်မြှုပ်သွားစေပြီး တကယ့်စွန့်စားခန်းထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ဆင်နွှဲခွင့်ပေးထားတဲ့ နေရာမျိုးပါပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက "တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင်... အကယ်လို့ အားကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်ဆိုရင် ကိုယ်တိုင်က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာပေါ့" ဟု အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒါက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ ဒါဆိုရင် အခကြေးငွေကော ဘယ်လိုမျိုး သတ်မှတ်ထားလဲ"

"ဒါကလည်း ပုံရိပ်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပါ။ အခြေခံစျေးနှုန်းကတော့ တစ်နာရီကို ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀ ပါ"

ဤမျှလောက်သော အခကြေးငွေအတွက် ဝမ်ပင်းအနေဖြင့် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေးမိကာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရာ ရှိသည်။

"မင်း ရှင်းပြတဲ့ပုံစံကြောင့်... ငါ အခုပဲ အထဲက အရောင်းဆိုင်မှာ ဘာတွေအသစ်ထွက်နေလဲဆိုတာကို သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ"

ဝမ်ပင်းသည် ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမ၏ အတွင်းပိုင်းအရောင်းဆိုင်ကို ချက်ချင်းပင် ဖွင့်လှစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ အကြည့်များက မသေမျိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသောစာသားပေါ်သို့ရောက်သွားသည်။

"မသေမျိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း... ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ဆန်းကြယ်မှုလဲ"

"သခင်... အတွင်းပိုင်းအရောင်းဆိုင်က ကျပန်းစနစ်နဲ့ အသစ်ထွက်ပေါ်လာတာဖြစ်လို့၊ သခင်အနေနဲ့ လက်မခံနိုင်လောက်တဲ့ အရာမျိုး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရင်တောင်မှ မအံ့ဩပါနဲ့"

"မဟုတ်ဘူး... ငါက မသေမျိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း အကြောင်းကို သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုးအရာက အသစ်ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ"

မသေမျိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ သူ၏ မူလဇာတိချက်ကြွေရာ အရပ်ဒေသမှ အလွန်အမင်း ကျော်ကြားလှသော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို အင်တာနက်စာပေလောက၏ အကြီးကျယ်ဆုံးသော ဝတ္ထုကြီး လေးပုဒ်ထဲမှ တစ်ပုဒ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

၎င်းက သိုင်းလောကမှနေ၍ မသေမျိုးလောကဆီသို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသော ခေတ်သစ်တစ်ခုနှင့် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ခြင်းပင်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာအတွက်ကော ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က မသေမျိုးသတ်ဖြတ်တဲ့ ဓားအစီအရင်ကို လေ့ကျင့်နိုင်မှာမို့လို့လား"

စနစ်ကတော့ ဝမ်ပင်း၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ အေးဆေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်အနေနဲ့ ဒါကို မလိုအပ်ဘူးလို့ ထင်ရင် မဝယ်ဘဲ နေနိုင်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခေါက် ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးတဲ့အချိန်ကျမှပဲ အခြားအရာတွေကို အသစ်ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ထပ်ရမှာပါ"

"ဝယ်ရမှာပေါ့... ဘာလို့ မဝယ်ရမှာလဲ"

ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း။

ဝယ်ယူလိုက်ပြီ။

စနစ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ချင်ယွမ်းမှတ်တမ်းများလို့ လူသိများတဲ့ ရုပ်ရှင်အမျိုးအစားပါ။ စနစ်ကနေတစ်ဆင့် ပြန်ပုံဖော်ထားတာမို့ မြင်ကွင်းတွေက လုံးဝ စစ်မှန်သွားပါပြီ။ တကယ့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ရိုက်ကူးထားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားမှာပါ။ ညံ့ဖျင်းတဲ့ အထူးပြုလုပ်ချက် တွေကို ဖယ်ရှားထားပြီး ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်သွားနိုင်မယ့် ပြဇာတ်ဆန်တဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးထားပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ အပိုင်းတစ်ပိုင်းအတွက် ညာဘက်ကြည့်ရှုခြင်းဧရိယာမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား ကျသင့်မှာဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်ဧရိယာမှာတော့ ၅၀ ကျသင့်ပါမယ်"

"မင်းက ညံ့ဖျင်းတဲ့ အထူးပြုလုပ်ချက်တွေအကြောင်းကိုတောင် သိနေတာလား"

"အခြားအာကာသဟင်းလင်းပြင်တွေက အရာအားလုံးကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖန်တီးရှင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အာရုံကြောကွန်ရက်ထဲ ထည့်သွင်းပေးထားလို့ပါ သခင်"

"ကောင်းပါပြီ... အထင်ကြီးမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါမေးချင်တာက... ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာလား"

"မဖြစ်စေပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် ဒါကို အသစ်ထုတ်ပေးရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ"

"ဒါက ကျပန်းထွက်ပေါ်လာတာပါ။ သခင်အနေနဲ့ ကျင့်ကြံရတာ ပျင်းစရာကောင်းလာတဲ့အချိန်တွေမှာ ဖြေဖျောက်စရာ ကုထုံးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ... ဝယ်လည်း ဝယ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အရင်ဆုံး တစ်နာရီလောက် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဧရိယာကို ရွေးချယ်ပေးပါ"

"ဘယ်ဘက်ခြမ်းပေါ့... ဇာတ်လမ်းကြည့်ရမှာဆိုတော့ ငါ ပိုပြီးတော့ မြင့်မားတဲ့ အတွေ့အကြုံ ခံစားချက်မျိုး လိုအပ်တယ်လေ"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် သံစင်ကြီး၏အောက်သို့ လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့ပြီး ချဉ်းကပ်လာသော စက်ယန္တရားများက သူ့ကို ချည်နှောင်ခွင့်ပြုလိုက်ကာ ထို့နောက်တွင် ဦးထုပ်ဆောင်းလိုက်ပြီး မသေမျိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း ကမ္ဘာကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။