အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း။ ၁၆၉

တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဝမ်ပင်းကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ သူသည် ကျောက်သားလူသားတစ်ဦးအသွင်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သော ချော်ရည်များမှာ ကျောက်ခဲများအဖြစ်သို့ ခဲသွားခဲ့ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ဆူကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။

ကျောက်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ချော်ရည်ခွံကြီးအတွင်း၌ ဝမ်ပင်းသည် သူ၏မျက်ဝန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

သူ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည် ၎င်းမှာ နီရဲပြီး အလင်းပေါက်နေသော ဝမ်းဗိုက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ပင်းသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပြီး နီရဲနေသော ချည်မျှင်တန်းလေးများက ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ နတ်မိမယ်လေးများ သို့မဟုတ် တီကောင်ငယ်လေးများကဲ့သို့ပင် ဟိုဟိုဒီဒီ ကူးခတ်သွားလာရင်း သူ၏ အသားစိမ်းများအတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေကြသည်ကို စောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ပင် စနစ်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်... ဒီဖြစ်စဉ်က အချိန်အကြာကြီး ယူရပါလိမ့်မယ်"

"မင်း ငါ့ကို ဒီကိစ္စတစ်ခုတည်းကိုပဲ လာပြောနေတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်"

ဝမ်ပင်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

"သဘာဝကျတာပေါ့... မီးဝိညာဉ်က သခင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲပေးနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် သခင့်ကို မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာအချို့ကို လာပြီး ပြောပြတာပါ"

"ပြောစမ်းပါဦး"

"စင်ကြယ်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာပြီး အဆိပ်အတောက် မှန်သမျှကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပေမဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ သုံးထောင်ထဲမှာဆိုရင်တော့ အဆင့်အောက်ဆုံးမှာပဲ ရှိနေတာပါ။ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာကတော့ မတူဘူးလေ။ သူက ဝိညာဉ်ခန္ဓာ သုံးထောင်ထဲမှာ အဆင့် ၁၈၀၀ မှာ ရှိနေတာဆိုတော့ သခင်အနေနဲ့ သတ္တမထပ်မှာပဲ ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံနေသင့်ပါတယ်။ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာအဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်ကျမှသာ ဆယ်ထပ်မျှော်စင်ရဲ့ နောက်ထပ်လမ်းကြောင်းတွေကို ဆက်သွားသင့်ပါတယ်"

"အဆင့် ၁၈၀၀ ဆိုတော့... သိပ်ပြီးတော့ မမြင့်သေးဘူးပဲ"

"သခင်... ဒီဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ရဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခဲယဉ်းတာပါ။ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးက ထူးဆန်းတဲ့ သွေးကြောတစ်ခုနဲ့တောင် ယှဉ်လို့ရတာမို့လို့ ကျေနပ်လိုက်စမ်းပါဗျာ"

"ကျေနပ်ပါတယ်... ငါ သေချာပေါက် ကျေနပ်တာပေါ့"

သို့သော်လည်း စနစ်သည် ဝမ်ပင်း၏ စိတ်ထဲမှ မည်သည့်ကျေနပ်မှုမျိုးကိုမျှ ဖတ်ရှုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် ဆက်လက်၍ အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ထူးဆန်းတဲ့ သွေးကြောတစ်ခု ရှိနေရင် နက်နဲတဲ့အဆင့် အလယ်အလတ်မှာတင် အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ စင်ကြယ်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်သာတဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ အဆင့် ၂၉၉ မှာ ရှိတဲ့ သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ဆိုရင်တောင်မှ နက်နဲတဲ့အဆင့် အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံသူကို အဆင့်မြင့်ပိုင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းနိုင်တာလေ"

"မင်းပြောတာ ငါ နားလည်ပါပြီ။ ငါ အဋ္ဌမထပ်ဆီ မသွားခင်မှာ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာကို အောင်မြင်မှုအသေးစားအဆင့်အထိ ရောက်အောင် သေချာ ကျင့်ကြံလိုက်ပါ့မယ်"

"အဋ္ဌမထပ်ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေက ပိုကောင်းမှာ သေချာတယ်။ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာထက်တော့ နိမ့်ကျမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စနစ်က ငါ့ကို ဘာလို့ တားနေတာလဲ..."

ထိုသို့သော အတွေးများ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် သူ၏မျက်ဝန်းများကို မှိတ်လိုက်ကာ မီးဝိညာဉ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက်ပြောင်းလဲပေးနေသည်ကို လွှတ်ထားလိုက်ရင်း နက်နဲသော ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆယ်ထပ်မျှော်စင်အတွင်းမှ အပြင်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်မည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ပင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ချော်ရည်ခွံကြီးမှာ စတင်၍ အက်ကွဲလာခဲ့ပြီး လက်တစ်ဖက်က ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဖောက်ထွက်လာခဲ့ကာ ၎င်း၏နောက်တွင် ခြေထောက်၊ ခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ချော်ရည်ခွံကြီး လုံးဝဥဿုံ ကွဲအက်သွားသည့်အချိန်တွင် ဝမ်ပင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ မည်

သည့်အဝတ်အစားမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ နီရဲနေသော အသားအရေကိုသာ ဖော်ပြနေခဲ့ကာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မသေမျိုးလေညင်းဝတ်ရုံမှာ ချော်ရည်များ၏ အပူရှိန်ကြောင့် ပြာအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဝမ်ပင်းသည် မသန့်စင်သော လေထုများကို အပြင်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်စိမှိတ်ထားလိုက်ရာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ နီရဲနေသော အသားအရေမှာ ဒီရေကျသွားသကဲ့သို့ပင် ပုံမှန်အတိုင်း ဖျော့တော့တော့ အဝါရောင်အသားအရေအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

အရာအားလုံးကို အခြေချပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် စာမျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

[ဝမ်ပင်း]

[လိင်: အမျိုးသား]

[အဆင့်: နက်နဲသောအဆင့် အဆင့်နိမ့်]

[ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ: မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာ (အခြေခံအဆင့်)]

[ကျင့်စဉ်: ချန်မိုကျင့်စဉ် (နက်နဲသောအဆင့် အောင်မြင်မှုအသေးစား)]

သွေးကြောသိုင်းကွက် ကျင့်ကြံမှု: နဂါးလှိုင်းဒေါသ (ဝါဂွမ်းအဆင့် အောက်တန်း အောင်မြင်မှုအသေးစား)၊ မီးနဂါးသိုင်းကွက် (အခြေခံအဆင့်)]

...

ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲစမ်းသပ်ကွင်းအတွင်း၌ မိစ္ဆာအနွယ်ဝင်ကြီး ခွေနျူသည် ဝမ်ပင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့ကို အခိုင်အမာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကာ ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော ဦးချိုကြီးကို ဝမ်ပင်းအား ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ရှည်လျားလှသော ဓားတစ်စောင်းကဲ့သို့ အောက်သို့ ဖြည်းညှိးစွာ နှိမ့်ချလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားရတယ်"

မူလက သူ၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲစမ်းသပ်ကွင်းသည် ခွေနျူ၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအခြေအနေဖြစ်သော နက်နဲသောအဆင့်အောက်ပိုင်း မိစ္ဆာအနွယ်ဝင်ကြီးအဖြစ်သို့ ညှိနှိုင်းပေးထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ခွေနျူ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည့်အခါ ဝမ်ပင်းသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် နက်နဲသောအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင် အမြဲတမ်း ခံစားနေရတော့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... အရင်ဆုံး စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

ဝမ်ပင်းက ပြောဆိုလိုက်ရင်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ လေးမြှားပစ်ဟန် အနေအထားဖြင့် ရပ်တည်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသော ခွေနျူအား တိုက်ရိုက်ထိုးနှက်ရန် လက်သီးကို မြှောက်လိုက်တော့သည်။

သူသည် သွေးကြောတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း မရှိခဲ့သလို မည်သည့် သွေးကြောသိုင်းကွက်ကိုမျှလည်း အသုံးပြုခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မိစ္ဆာအနွယ်ဝင်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်လာမှုကို ခုခံရန်အတွက် မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားသက်သက်ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင်။

ဘုန်း

တစ်ခုတည်းသော ဦးချိုကြီးသည် ဝမ်ပင်း၏ လက်သီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ထပ်ခဏ၌ ခွေနျူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် အာရုံစူးစိုက်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရပြီး ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ယိမ်းထိုးလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲပြိုသွားခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ခွေနျူထံမှ နားကွဲလုမတတ် ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းသည် မကျေနပ်သည့်အလား ရုန်းကန်လျက် ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်ကာ ဝမ်ပင်း၏ထံသို့ ဆက်လက်ပြေးဝင်၍ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

ဝမ်ပင်းက နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဝမ်ပင်း၏ ဤလက်သီးချက်မှာ ဆယ်ဆမကသော အားအင်များကို အပြည့်အဝ ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပြေးဝင်လာသော ဦးချိုကြီး၏အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဘုန်း

လူသားတစ်ယောက်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသော ထိုဦးချိုကြီးမှာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တဖြတ်ဖြတ်ဖြင့် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရတော့သည်။

ခွေနျူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ရပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန့်ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ဖြစ်သည်။

မှုန်ပျပျ နံနက်ခင်းအလင်းရောင်အောက်တွင် မြူနှင်းဖြူဖြူများက ထူထပ်စွာ ကျရောက်နေခဲ့စဉ် တင်းယွီမျှော်စင်၏ အောက်ခြေ၌ ယွီမို၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်"

ယွီမိုသည် တင်းယွီမျှော်စင်တွင် မျက်လှည့်ဝင်္ကပါအစီအရင်ရှိနေမှန်း သိရှိထားသဖြင့် အတင်းအကြပ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရမည်ဆိုပါက ဝမ်ပင်းသည် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ခန့်ပင် မပြည့်သေးသော အချိန်ကမှ လဲလျောင်းအိပ်စက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤအသံကို ကြားရသည့်အခါ သူ တကယ်ကို မထချင်ခဲ့သော်လည်း ယွီမိုတွင် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မတတ်သာဘဲ ထကာ မသေမျိုးလေညင်းဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လျက် တင်းယွီမျှော်စင်အောက်ရှိ တောင်ကုန်းစောင်းဆီသို့ ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

အေးစက်လှသော မျက်နှာထားဖြင့် ဝမ်ပင်းက မကျေမနပ်ဖြစ်စွာပင် "အကြီးအကဲယွီမို... ဒီလောက်တောင် စောစီးတဲ့အချိန်ကြီး ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယွီမိုက အလျင်အမြန်ပင် "ကျွန်တော် ဂိုဏ်းကို ဝင်ချင်လို့ပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ထိုစကားကြောင့် ဝမ်ပင်းမှာ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဂိုဏ်းဝင်မလို့ ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ဒီလောက်စောစော လာခေါ်နေရတာလဲ" သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ပြန်လျက် တင်းယွီမျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း နံနက်ခင်းတိုင်း ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နေရပြီး အိပ်ရေးပျက်တဲ့ဒေါသကိုပါ ဖိနှိပ်ထားရတာ တော်တော်လေး စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ်"

ယွီမိုတစ်ယောက် ဘာမှန်းမသိဘဲ ကြောင်တောင်တောင်လေး ရပ်ကျန်ခဲ့ပြီး စိတ်ထဲကနေပဲ တတွတ်တွတ် တွေးနေမိသည်။

"တကယ်ပါပဲ... အခုနောက်ပိုင်း နက်နဲတဲ့အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် မသေမျိုးဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့လောက်ကို တန်ဖိုးမထားတော့တာလား"

သို့ဖြစ်ရာ ဝမ်ပင်းက သူ၏ခြေလှမ်းများကို မြှင့်တင်လိုက်သည့်အခါ ယွီမိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ငါ ဂိုဏ်းထဲဝင်မလို့လေ မင်းက ဘာလို့ လှည့်ထွက်သွားရတာလဲ"

"ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအသစ်... နံနက်ခင်း အိပ်စက်ချိန်အတွင်းမှာ ဂိုဏ်းရဲ့ ဘယ်လိုကိစ္စရပ်ကိုမျှ ဆောင်ရွက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ပင်းက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဝင်္ကပါအစီအရင်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်း၍ ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

"ငါ..."

သူက နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် လာခဲ့ခြင်းပင်။

ဝမ်ပင်းကမူ အိပ်စက်ခြင်းအတွက်ကြောင့် သူ့ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ငြင်းပယ်သွားခဲ့သည်။

ယွီမိုသည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မကျမနပ် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဝမ်ပင်း၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို မည်သူမျှ မပြောင်းလဲနိုင်မှန်း သတိရမိသဖြင့် မတတ်သာဘဲ လှည့်ပြန်လာခဲ့ရတော့သည်။

လမ်းတွင် ချင်ရှန်းနှင့် ဆုံတွေ့သည့်အခါ ချင်ရှန်းက "ဘယ်လိုလဲ... အဆင်ပြေခဲ့ရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းထဲ ပေးမဝင်ဘူးဗျာ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အဲဒီကောင်လေးက ပြောတယ်... ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအသစ်အရ နံနက်ခင်း အိပ်စက်ချိန်မှာ ဘာအလုပ်ကိုမှ မလုပ်ဘူးတဲ့"

"ဒီစည်းမျဉ်းကတော့... ဩော်... ဒါနဲ့ အကြီးအကဲယွမ်က ပြောဖူးတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်က နံနက်ခင်းပိုင်းမှာ စိတ်ဆတ်တတ်လို့ အဲဒီအချိန်တွေမှာ သူ့ကို သွားပြီး မနှောင့်ယှက်ဖို့ ငါတို့ကို အကြံပြုထားဖူးတယ်။ သူက ငါတို့ကို အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိတယ်လေ။ ဒါကြောင့် အစ်ကိုယွီ... မင်းအနေနဲ့ ခဏလောက် စောင့်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့။ တစ်နေ့တာက အရှည်ကြီး ရှိပါသေးတယ်။ စကားပြောဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရမှာပါ"

ချင်ရှန်းက အားပေးသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

အရှေ့အိုင်တစ်ခုလုံးတွင် ဤဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ယခုကဲ့သို့ စိတ်အလိုလိုက်ပြီး နေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အခြားသူများမှာမူ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ ယွီမိုအား သူတို့၏ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အကျိုးခံစားခွင့် အမြောက်အမြားကို ကတိပေးလျက် အသနားခံ တောင်းဆိုနေကြရခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ဤဂိုဏ်းချုပ်ကမူ အိပ်စက်ခြင်းအတွက်ကြောင့် ယွီမိုကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယွီမိုက "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က စိမ်းလန်းသောတိမ်တိုက်တောင်ဆီကို အမြန်ဆုံး သွားချင်နေတာဗျ။ စိမ်းလန်းသောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါမှုတွေကို မြင်တွေ့ချင်လို့ပါ။ ကျန်းရှောင်ဖန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးရဲ့ ပါရမီက သာမန်မျှပဲ ရှိတာ ပြီးတော့ စိမ်းလန်းသောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ဘယ်သူကမျှ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အလိုမရှိကြဘူး။ သူက ထျန်းပုယိရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုပေမဲ့ မျက်နှာသာပေးခြင်း မခံရဘူး၊ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ သူ အဲဒီ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဓားသိုင်းကွက်ကို သင်ယူနိုင်ပါ့မလားဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားနေမိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောဆိုလိုက်ရင်း ယွီမို၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းကို ကြားရသောအခါ ချင်ရှန်းက ယွီမို၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ရင်း "အဲဒါ ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲလေဗျာ။ မင်း စောင့်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။

အခန်း။ ၁၇၀

"အင်း..."

ယွီမိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချင်ရှန်း၏ နောက်သို့လိုက်ကာ အိပ်ဆောင်များရှိရာ နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်၍ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တင်းယွီမျှော်စင်ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသော ဝမ်ပင်းသည် ကုတင်ပေါ်၌ ထပ်မံ၍ ခဏမျှ လဲလျောင်းအိပ်စက်လိုက်ပြန်သည်။

သူ နိုးလာသည့်အချိန်တွင် စနစ်အား လှမ်း၍ မေးလိုက်သည်။

"စနစ်... နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ဂိုဏ်းဝင်ကြေးက ဘယ်လောက်လဲ"

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဂိုဏ်းဝင်ကြေး တိုးမြှင့်လိမ့်မည်ဟု စနစ်က ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း မည်မျှအထိ တိုးမည်ကိုမူ အသေးစိတ် ပြောကြားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ပင်းက ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်းနှင့်ပင် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်ခြင်းပင်။

စနစ်က ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဂိုဏ်းဝင်ကြေးကို အဖြူရောင်ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းအထိ တိုးမြှင့်လိုက်ပါပြီ"

"ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးသွားရတာလဲ"

တစ်ထောင်ကနေ တစ်သောင်းအထိ ဆယ်ဆတောင် တိုးသွားတာ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ဘယ်လို သာမန်နက်နဲတဲ့အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ဂိုဏ်းဝင်ကြေးကို တတ်နိုင်ပါတော့မလဲ။

"ဒါက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပမာဏပါပဲ"

စနစ်က ဝမ်ပင်း၏ အတွေးများကို သိရှိသည့်အလား ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။

"ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သခင်အနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဂိုဏ်းအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိသင့်ပါတယ်"

"ယုံကြည်မှု ဟုတ်လား... ငါက ဘာလို့ ယုံကြည်မှု မရှိရမှာလဲ"

ပြီးစလွယ် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် ကုတင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်တော့သည်။

"နက်နဲသောအဆင့် အောက်ပိုင်းနဲ့ နက်နဲသောအဆင့် အထက်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဂိုဏ်းဝင်ကြေးက အတူတူပဲလား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် နက်နဲသောအဆင့် အထက်ပိုင်းအတွက်က ဘယ်လောက်လဲ"

"ဒါကိုတော့ သခင်အနေနဲ့ နက်နဲသောအဆင့် အထက်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို လက်ခံရရှိတဲ့ အချိန်ကျမှသာ သိခွင့်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒါဆိုရင် နက်နဲသောအဆင့် အလယ်အလတ်ကော"

"အတူတူပါပဲ"

"သိပါပြီ... မေးရတာ အပိုပဲ"

ဝမ်ပင်းက စားပွဲပေါ်မှ ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ယွီမိုသည် ထိုနေရာတွင် အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ပင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလျင်အမြန်ပင် အနားသို့ ပြေးလာခဲ့တော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော် ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ချင်လို့ပါ"

"အကြီးအကဲယွီ... မြေပြင်ကိုပဲ အိပ်ရာအဖြစ် ထားချင်ပြီး ခေါင်းအုံးအမြင့်ကြီးနဲ့ဆို အိပ်လို့မပျော်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မင်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘူးလား။ အခုကျမှ ဘာဖြစ်လို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ချင်ရတာလဲ"

"ကျွန်တော် စိမ်းလန်းသောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းဆီကို သွားချင်လို့ပါ"

"မင်းက စိမ်းလန်းသောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို သွားချင်တယ်ဟုတ်လား..."

ဝမ်ပင်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

ယွီမိုသည် မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူကို ကြည့်ရှုခြင်းအား အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ရခြင်းဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက နားလည်ပေး၍ ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့သော ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိတွေ့ခံစားရမှုမျိုးက တကယ်ကိုပဲ ဆန်းကြယ်လွန်းလှပြီး အထူးသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးသူများအတွက် ပို၍ ထူးခြားနေသောကြောင့်ပင်။

ထိုခဏ၌ ချင်ရှန်းက ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်၍ "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်လည်း အဲဒါကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက "မင်း ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း သွားကြည့်လေ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အချိန်တွေကို ဖြုန်းတီးနေတယ်လို့ မထင်မိဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ကြည့်နေတဲ့ အချိန်မှာလည်း မင်းက တပည့်တွေကို သင်ကြားပြသပေးရမယ့် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးတယ်ဆိုတာကိုတော့ မေ့မပစ်လိုက်နဲ့ဦး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သဘာဝကျတာပေါ့"

ချင်ရှန်းက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး အလောတကြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက ယွီမိုကို ဆက်လက်၍ ပြောကြားလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယွီ... မင်းကလည်း နက်နဲသောအဆင့်မှာ ရှိနေတာဖြစ်တဲ့အတွက် ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ပြီးရင်တော့ တပည့်တွေကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ လမ်းညွှန်ပြသပေးရမယ့် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းဝင်ကြေးပေးပါဦး။ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း"

"ဘာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ တစ်သောင်းတောင် ဖြစ်သွားရတာလဲ"

သူ၏ အိတ်ကပ်အတွင်းမှ ရွှေငွေလက်မှတ်များကို ထုတ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေသော ယွီမို၏ လက်ကြီးမှာ အေးခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝမ်ပင်းကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် "စည်းမျဉ်းအသစ် ပြောင်းသွားလို့ပါ။ အကယ်လို့ အကြီးအကဲယွီအနေနဲ့ ဈေးကြီးလွန်းတယ်လို့ ထင်ရင်တော့ မသေမျိုးဂိုဏ်းထဲကို မဝင်ဘဲ နေနိုင်ပါတယ်" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဝင်ပါ့မယ်... ဝင်ပါ့မယ်ဗျာ"

ယွီမိုမှာ မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းကို နှမြောတသစွာဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်မိတော့သည်။

ငါအနေနဲ့ အပြင်ကိုသွားပြီး ပိုက်ဆံအချို့ ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်နေပြီ ထင်တယ်...

...

ရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ယွီမိုသည် ဤနေရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရာ နယ်မြေဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကာ မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး မနေ့က ကျန်ရှိနေခဲ့သော အပိုင်းမှစ၍ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေခဲ့တော့သည်။

ချင်ရှန်းမှာမူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှမ်းမိုးကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း ဘာကိုမျှ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သဖြင့် "ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါတွေက ဘာတွေလဲဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရုပ်ရှင်ကြည့်တဲ့ နေရာပဲ။ တစ်နာရီကို ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀ ကျသင့်ပြီး မင်းကို မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူရဲ့ ကမ္ဘာထဲကို စောင့်ကြည့်သူတစ်ဦးအနေနဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိမ့်မယ်"

ထို့နောက် ဝမ်ပင်းက ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခံစားရမည့် နယ်မြေဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရင်း "ဒီနေရာကတော့ တစ်နာရီကို ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ကျပါမယ်။ မင်း မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူရဲ့ ကမ္ဘာထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ပြီး အဲဒီထဲက လူတစ်ယောက်လို ပါဝင်ခွင့်ရမှာပါ။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ရင် တိုက်ခိုက်သလို၊ လှုပ်ရှားရင် လှုပ်ရှားသလို မင်းကလည်း တစ်သားတည်း လိုက်ပါလှုပ်ရှားရမှာဆိုတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုးကို ရမှာပါ။ ဘယ်လိုပုံစံကို လိုချင်လဲ"

"ဩော်... တစ်ခုက စောင့်ကြည့်သူသက်သက်ပေါ့... နောက်တစ်ခုကတော့ မသေမျိုးသတ်ဖြတ်သူရဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာ လူတစ်ယောက်လို တကယ့်ကို ပါဝင်ရမှာပေါ့..."

ချင်ရှန်း ခဏမျှ တွေဝေသွားခဲ့ပြီးနောက် "ကျွန်တော် ဈေးကြီးတဲ့ တစ်ခုကိုပဲ စမ်းကြည့်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကြည့်ချင်လို့လဲ"

"အစပိုင်းအနေနဲ့ တစ်နာရီလောက်ပဲ ထားလိုက်ပါဦးမယ်"

ချင်ရှန်းက ပြောဆိုလိုက်ရင်း ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ရာကို ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်တော့သည်။

ဝမ်ပင်းက "ကဲ... အပေါ်ကို တက်လိုက်တော့" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ချင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စင်မြင့်ထက်သို့ လှမ်းတက်ကာ ဝမ်ပင်း၏ ကြိုးချည်နှောင်ပေးမှုကို ခံယူလိုက်ပြီးနောက် ဦးထုပ်ဆောင်းလိုက်တော့သည်။

သူ ဦးထုပ်ဆောင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း မှောင်မည်းသွားခဲ့သည်။

ချင်ရှန်းသည် ရင်ထဲ၌ ဖော်ပြရခက်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အသက်ရှူကြိမ်အနည်းငယ်စာမျှ ကုန်လွန်ပြီးနောက် မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ အကြည့်ကို အောက်သို့ နှိမ့်ချလိုက်သည့်အခါတွင်မူ ကိုယ့်ကိုကိုယ် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌ မတ်မတ်ရပ်နေမိမှန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဖြူဖွေးသော မုတ်ဆိတ်မွေးများက လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေပြီး ဖော်ပြရခက်သော ခန့်ညားထည်ဝါမှု အရှိန်အဝါများက လျှံထွက်နေခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက"

စတင်ပေါ်ပေါက်လာသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများတွင် ယခုကဲ့သို့ ခန့်ညားမှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤခံစားချက်က သူ့ကို လောကအလယ်တွင် မားမားမတ်မတ်နှင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်တည်နေနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သူ မိန်းမောတွေဝေနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ နက်ရှိုင်းလှသော အသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတို့မြေက ကျယ်ပြောလှပြီး အတိုင်းအဆမဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် တာအိုလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တို့က အဆုံးမရှိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ နားစည်ဘေးနား၌ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုစကားသံများကို ကြားရသည့်အခါ ချင်ရှန်းသည် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော မြေရိုင်းကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည်။

ဒီရုပ်ရှင်ကြည့်ခန်းမက ငါ့လို အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကို အခြားကမ္ဘာတစ်ခုထဲဆီ ရောက်သွားအောင် ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖန်တီးပေးနိုင်တာပဲလား။

သူ၏ အကြည့်က တောင်ခြေ၌ တိုက်ခိုက်နေကြသော လူများထံသို့ ရွှေ့လျားသွားသည့်အချိန်တွင် "သူ့" ၏ လက်ညှိုးက ရှေ့သို့ ဦးတည်လျက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပျံသန်းနိုင်သော ဓား…

သွားစမ်း….

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်ရှန်းမှာ စကားမဆိုနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် "ဒါ... ဒါက ဓားကို စေခိုင်းနိုင်တဲ့ သိုင်းကွက်ပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားဖို့မလိုဘဲ လက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် လူတစ်ရာကို သတ်ဖြတ်နိုင်တာပဲ" ဟု အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုအဖိုးကြီးက အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်သည့်အချိန်တွင်မူ ချင်ရှန်းမှာ ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး "ငါလို အဖိုးကြီးတစ်ယောက်က မိစ္ဆာအသွင်ကို မပြောင်းလဲဘဲနဲ့တောင် ပျံသန်းနိုင်တာပဲ" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

...

ဟွမ်လီမြို့တော်။

နန်းတော်ကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူများမှာ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။

မြင်းရထားတစ်စီးက အဝင်ဝ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ အစောင့်များက မောင်းထုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် နန်းတော်ခွဲ၏ ဥက္ကဋ္ဌဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိုလင်သည် ကျန်းယွဲ့ယဲ့နှင့်အတူ မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အစောင့်များက လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးတစ်ခုမျှ ဖော်ပြခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အစောင့်များမှာလည်း အဆင့် ၁၃ ရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။

မိုလင်သည် အဆောက်အအုံ၏မဟာခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အထက်ဆုံးထပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်ခဲ့သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် အုပ်ချုပ်သူလုံက သူ့ကို တားဆီးလိုက်ကာ "ဟေး... ညီအစ်ကိုမို မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဟွမ်လီမြို့တော်ဆီ ရောက်လာတာလဲ" ဟု လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"အုပ်ချုပ်သူ... ကျွန်တော် အကြီးအကဲချုပ်ကို တွေ့ချင်လို့ပါ"

"မင်းအဖေ ဆုံးပါးသွားတာကို ကြုံခဲ့ရပြီးမှ ဟွမ်လီမြို့တော်ကို ရောက်လာတာ တကယ်ကို ရှားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲချုပ်က အခု ပါရမီရှင်ဆယ်ဦးစမ်းသပ်ပွဲကို သခင်အဖြစ် တာဝန်ယူ ကျင်းပနေတာဆိုတော့ မင်း သူ့ကို တွေ့ဖို့ဆိုတာ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... စမ်းသပ်ပွဲမတိုင်ခင် လုပ်တဲ့ စစ်ဆေးမှုတွေက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတော့ ဘယ်သူကမှ လက်လွတ်မခံချင်ကြဘူးလေ။ မင်းမှာ ပြောစရာရှိရင် ငါ့ကိုပဲ ပြောပါ။ အကြီးအကဲချုပ်ကို သွားပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့ ငါ တာဝန်ယူပြီး ဖြေရှင်းပေးလို့ ရပါတယ်"

ပြုံးရွှင်နေသော အုပ်ချုပ်သူလုံ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း မိုလင်မှာမူ မည်သည့်အပြုံးကိုမျှ မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ဘဲ "ဆွန်းဝေါ၊ စီကုန်းပိုင်နဲ့ အခြားသူငါးယောက် သေဆုံးသွားပါပြီ... ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့လည်း ဆန်ဝူမြို့တော်ထဲကနေ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရပါပြီ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းလှသော စကားလုံးအချို့သာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သည်။

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အုပ်ချုပ်သူလုံသည် သူကိုင်ဆောင်ထားသော အရာများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် လွှတ်ချလိုက်မိတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက..."

အုပ်ချုပ်သူလုံသည် စကားပင် ဆုံးအောင်မပြောနိုင်တော့ဘဲ လှည့်ပြန်လျက် ရှန်လုံကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့တော့သည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရှန်လုံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မိုလင်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဒူးနှစ်ဖက်လုံး ထောက်လျက် ဝပ်စင်းလိုက်တော့သည်။

"အရှင်"

"အရှင်"

မိုလင်နှင့် ကျန်းယွဲ့ယဲ့တို့က တပြိုင်နက်တည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ရှန်လုံက အေးစက်စွာဖြင့် "ပြောစမ်း... ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မသေမျိုးဂိုဏ်းက လုပ်တာပါ။ စီနီယာဆွန်နဲ့ အခြားသူတွေအားလုံး မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရပါပြီ"

"နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်တောင်လား မသေမျိုးဂိုဏ်းဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အရာလဲ။ သူတို့က ငါတို့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ နက်နဲသောအဆင့် အုပ်ချုပ်သူငါးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရဲတယ်လား"

"ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကတော့ ဒီလိုပါ..."

ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြပြီးနောက် ရှန်လုံ၏ မျက်နှာထားမှာ ပို၍ တည်ကြည်လေးနက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အကြောင်းစုံကို နားထောင်ပြီးနောက် သူထိုင်နေသော ကုလားထိုင်ကြီးကို ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း….

"သူတို့က မိုယွဲ့ကို မကယ်တင်ချင်ဘူးဆိုရင်တောင် ထားလိုက်ပါတော့။ အခုတော့ ငါတို့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူငါးယောက်ကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်တယ်

ဟုတ်လား"

ရှန်လုံ၏ အသံတွင် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး သူထိုင်နေသော ကုလားထိုင်ကြီးမှာလည်း ခဏချင်းမှာပင် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအခြေအနေကြောင့် မိုလင်သည် သူ၏ခေါင်းကို ပို၍ နှိမ့်ချလိုက်မိသည်။

ရှန်လုံက ဒေါသတကြီးဖြင့် "လုံကြီး... သွားပြီး စုံစမ်းစမ်း ဒီမသေမျိုးဂိုဏ်းက ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေစမ်း။ သူတို့က နက်နဲသောအဆင့် အလယ်အလတ်မှာ ရှိနေရင်တောင်မှ သေချာပေါက် တန်ဖိုးတစ်ခု ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အုပ်ချုပ်သူလုံကမူ သူ၏မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို တစ်ဝက်ခန့်ညွှတ်လျက် တိုးညှိးသောအသံဖြင့် "အရှင်... မသေမျိုးဂိုဏ်းဆိုတဲ့ နာမည်က အရှင့်အတွက် တစ်နေရာရာမှာ ရင်းနှီးနေသလိုမျိုး မခံစားရဘူးလား" ဟု လှမ်း၍ မေးလိုက်တော့သည်။