အခန်း (၃၂၅-၃၂၆)

အခန်း။ ၃၂၅

"ဒီနေ့မှာ စိန်ခေါ်မှု သုံးခု ရှိတယ်။ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမို ခက်ခဲလာလိမ့်မယ်။

ဒီကျင့်စဉ်တွေကို တပည့်တွေကို စစ်ဆေးဖို့အတွက်ပဲ သီးသန့် သင်ယူထားတာပါ။ အရမ်းခက်ခဲမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကြိုပြောထားရစေ။

လူငယ်တွေဆိုတာ ရည်မှန်းချက် ရှိရမယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားလည်း ရှိရမယ်။

မောက်မာမှုက မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်စီးမသွားစေပါနဲ့။ အရာရာကို လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ တည်ငြိမ်ဖို့ လိုတယ်။ သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်လို့ မယုံကြည်ရင် အဆင်ပြေသလို မလုပ်ပါနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ် ထိခိုက်သွားလိမ့်မယ်။

စိတ်ဓာတ်ဆိုတာ ထိခိုက်ရလွယ်သလို ပြန်ပြင်ဖို့လည်း ခက်ခဲတယ်။

ဒါဆိုရင် မင်း တကယ်ပဲ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တာ သေချာပြီလား"

စုန်ယန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးသည် ရှည်လျားပြီး မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အမြဲတမ်း အနားယူဖို့ အချိန်ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကောင်းကို အသုံးချကာ အရင်းအမြစ်များ စုဆောင်း၍ စွမ်းအားများကို တိုးမြှင့်ထားရန် လိုအပ်သည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က "ငါ တစ်ခေါက် ပြသပေးမယ်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးမယ်။ ပြီးရင် မင်းနဲ့ငါ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်။

ငါတို့တွေ တူညီတဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုပဲ သုံးကြမယ်။

မင်းရဲ့ အဆင့်နဲ့ ညီမျှအောင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လျှော့ချထားပေးမယ်။ မင်းသာ ငါနဲ့ သရေကျအောင် လုပ်နိုင်ရင် အောင်မြင်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "စတုတ္ထဦးလေး ကျေးဇူးပြုပြီး စတင်ပေးပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ရှေ့မှ အဘိုးအိုနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုထဲတွင် ရှိနေသော ထူးကဲချီစွမ်းအင်များအားလုံးသည် ချည်မျှင်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကြာမီ လေထဲရှိ ချီစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဘိုးအိုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အဘိုးအိုပတ်လည်ရှိ ချီစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများအားလုံးကို သူ၏ မျက်လုံးများက ဖမ်းယူလိုက်သည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က "သေချာကြည့်ထား" ဟု ပြောကာ လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးမှာ တုန်ခါနေပြီး ချီစွမ်းအင်များကို တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် စုပုံလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် ကြယ်တာရာတို့ကို ပွေ့ဖက်ထားသည့်အလား လှည့်ပတ်လိုက်သော်လည်း စုပုံထားသော ချီစွမ်းအင်များမှာ ပျံ့လွင့်မသွားပေ။

ထိုအစား စက်ဝန်းအတွင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကာ နောက်တစ်ဆင့် စုပုံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ စုပုံနေစဉ်မှာပင် အဘိုးအို၏ လက်ထဲရှိ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာသည်။ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ စုဆောင်းထားရုံသာ ရှိသောကြောင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် အတွေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးနှင့် လူအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချီစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများသာ ကျန်ရစ်သည်။

ပုံစံမဲ့ အရည်အချင်းက ထိုချီစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် လေ့ကျင့်ပေးနေသည်။

ခဏအကြာတွင် အဘိုးအို ရပ်တန့်သွားကာ စုန်ယန်က သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကာ လေတိုက်ခတ်သံနှင့် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြက်ပင်များသာ ရှိသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ကုန်ဆုံးခါနီးတွင် စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲရှိ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သတင်းအချက်အလက်သစ်များ ပေါ်လာသည်။

[ကျင့်စဉ် ထူးကဲတောင်တန်း အထပ်ထပ်ကိုးခု (အခြေခံအဆင့် မရောက်သေး) (အတုယူသည့်ပုံစံ)]

အတုယူသည့်ပုံစံဆိုသည်မှာ စုန်ယန်အနေဖြင့် ထိုကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက် သုံးစွဲနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ မရရှိသေးဘဲ အတုယူထားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

အခြေခံအဆင့် မရောက်သေးဟူသော စာသားကလည်း ယင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့်သာ အတုယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေးပေ။

စုန်ယန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထူးကဲတောင်တန်း အထပ်ထပ်ကိုးခုကျင့်စဉ်အပေါ် အာရုံစူးစိုက်ကာ သက်တမ်းတွက်ချက်မှုကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလွန်အားကောင်းလှသည်။ ယခင် မိုဓားဂိုဏ်းတွင် ငွေရောင်စီးကြောင်း ဓားကျင့်စဉ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် နားလည်နိုင်ပြီး တစ်

ရက်အတွင်း အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤထူးကဲတောင်တန်း အထပ်ထပ်ကိုးခုကျင့်စဉ်မှာ သူ၏ အစွမ်းအစကို စိန်ခေါ်နေသဖြင့် အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်စေရန် ၁၀ နှစ်တာ အချိန်ပေးခဲ့ရသည်။

သူသည် ထိုမျှနှင့် မကျေနပ်သေးဘဲ နောက်ထပ် ၅၅ နှစ်တာ အချိန်ယူ၍ ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ စနစ်၏ မျက်နှာပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

[ကျင့်စဉ် - ထူးကဲတောင်တန်း ဆယ်ဆပြောင်းလဲခြင်း (စံပြအဆင့်) (ပထမအကြိမ် တွက်ချက်မှု အောင်မြင်)[

"ရပြီလား"

တန်ရှောင်ဖျင်က မေးသည်။

စုန်ယန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့ စတုတ္ထဦးလေး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် လူငယ်နှင့် အဘိုးအိုမှာ တစ်ဖက်စီ ရပ်လိုက်ကြသည်။ တန်ရှောင်ဖျင်က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး စုန်ယန်ကို စတင်တိုက်ခိုက်ရန် အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်သည်။

စုန်ယန်ကမူ ခေါင်းခါလိုက်ကာ ယခုအချိန်သည် စစ်မြေပြင်မဟုတ်ဘဲ စစ်ဆေးခံနေရချိန် ဖြစ်သည်။

စစ်ဆေးမှုတွင် ရိုးသားပွင့်လင်းရန် လိုအပ်ပြီး လူသတ်ရာတွင်သာ လှည့်ကွက်များ လိုအပ်သည်။

တန်ရှောင်ဖျင် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းမှာ လေကိုတိုး၍ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးကာ သွက်လက်သည်။

လက်နှစ်ဖက်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ကြယ်တာရာတို့ကို ပွေ့ဖက်ထားသည့်အလား ချီစွမ်းအင်များ စုပုံလာသည်။ စုန်ယန်သည် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ် ပုံတူကူးချလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ကပ်သွားကြကာ တန်ရှောင်ခုန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အသက်ရှူမှားသွားသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းညွတ်၍ မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းစွာဖြင့် စုန်ယန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို အသေးစိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

မကြာမီပင် စုန်ယန်နှင့် တန်ရှောင်ဖျင်တို့ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြကာ လက်ဖဝါးများ ထိမိကြရာ တောင်တန်းကြီးနှစ်ခု တိုက်မိသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏ လက်ဖဝါးများမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုမှာ ရှုပ်ထွေးခြင်းမရှိသလို အရှိန်လည်း မမြန်လှပေ။

သို့သော် လည်ပတ်တိုင်းတွင် တောင်တန်းတစ်ခု၏ အလေးချိန်ကို ထပ်ဖြည့်နေသကဲ့သို့ အားများ တိုးပွားလာသည်။

ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်များမှာ များသောအားဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်ကာ ထိုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာသည့် ကျင့်စဉ်မျိုး မည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

တန်ရှောင်ခုန်းသည် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ညီဖြစ်သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းနေပြီး မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးလျက်ရှိသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် အဆင်မပြေမှု မရှိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းနေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဖိအားကို အံတုနေရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အမှန်တကယ် စစ်ဆေးနေသူမှာ အဘိုးအိုဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စစ်ဆေးခံနေရသူမှာ သူပင် ဖြစ်နေသည်။

စုန်ယန်၏ လက်ဖဝါးမှာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခု လှိမ့်ဝင်လာသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ဖိအားပေးလျက်ရှိသည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် လက်ဖဝါးထိတွေ့ပြီးနောက် စုပုံထားသော စွမ်းအားများ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဝေးကွာသောနေရာတွင် ပေါ့ပါးစွာ ပြန်လည်ရပ်တည်လိုက်သည်။

သူ ရှေ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူတစ်ဦးတည်းသာမက တန်ရှောင်ခုန်းနှင့် မင်းသမီးရှီတို့၏ မျက်လုံးများလည်း အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ စုန်ယန်က လှုပ်ရှားမှုပင် မရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် စွမ်းအားများမှာ လေထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တောင်တန်းပေါင်း ထောင်ချီ၍ ပြားချပ်သော မြေပြင်အဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ အားလုံး ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အတုယူခြင်းလား သို့မဟုတ် ပုံစံမဲ့ခြင်းလားဟု မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်သော်လည်း အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်စဉ်ကိုပင် ပြန်လည်အသုံးချကာ အင်အားသုံးဆပိုမိုသော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

အခန်း။ ၃၂၆

လေပြေညင်းများ တိုက်ခတ်ရာ မြက်ခင်းပြင်မှာ ဒူးလောက်အမြင့်အထိ တုန်ခါနေသည်။

ထိုလူငယ်သည် သူ၏ ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်ကာ ဘေးသို့ ပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဆံပင်နက်များမှာ လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ လွင့်ပျံနေသည်။

သူ့ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသော မျက်လုံး လေးစုံအား သူက လေးစားစွာ ဦးညွှတ်၍ "စတုတ္ထဦးလေး နောက်ထပ် ကျင့်စဉ်ကို ပြသပေးပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မာန်မာနကို ထိန်းသိမ်းရင်း ယဉ်ကျေးမှုမပျောက်ပျက်စေဖို့ဆိုတာ တကယ်တော့ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုကို ကြည့်ရုံနဲ့ နောက်တစ်ခုကိုပါ နားလည်သွားနိုင်တဲ့ မင်းရဲ့ အကဲခတ်

နိုင်စွမ်းကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်လွန်းတယ်။ ကောင်းလိုက်တဲ့ အရည်အချင်း"

တန်ရှောင်ဖျင်က ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်ပြီး သူ့ကို ကြင်နာစွာ ကြည့်ကာ "ဟန်အာ... နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှု နှစ်ခုမှာ မအောင်မြင်ရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ယင်ယန် ထူးကဲနဂါးဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့အညီ အချိန်တန်ရင် မင်းက ငါတို့ ပုံစံမဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမာခံထောက်တိုင်တစ်ခုဖြစ်လာမှာပါ" ဟု ပြောသည်။

သူ၏ စကားများမှာ လူငယ်လေး စိတ်ဓာတ်မကျစေရန်အတွက် အားပေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က တန်ရှောင်ခုန်းကို ကြည့်၍ "တတိယညီလေး မင်းတော့ သားကောင်းတစ်ယောက် ရထားတာပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

တန်ရှောင်ခုန်းမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က ပြန်လှည့်၍ "ဟန်အာ... ဒုတိယမြောက် ကျင့်စဉ်ကို သေချာကြည့်ထား" ဟု ပြောသည်။

စုန်ယန်က "စတုတ္ထဦးလေး စတင်ပေးပါ" ဟု ယဉ်ကျေးစွာ ဖြေသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးကဲချီစွမ်းအင်များမှာ စီးဆင်းသွားသည်။

သို့သော် ထူးကဲတောင်တန်း အထပ်ထပ်ကိုးခုကဲ့သို့ လက်လှုပ်ရှားမှုများ မလိုအပ်ဘဲ ချီစွမ်းအင်များမှာ စီးဆင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တန်ရှောင်ဖျင်မှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း ထိုစီးဆင်းမှုမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ထူးခြားလှသည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အဘိုးအိုသည် လွတ်လပ်စွာ ရပ်နေသကဲ့သို့သာ ထင်ရသည်။

စုန်ယန်သည် ပုံစံမဲ့ အရည်အချင်းကို အမြန်ဆုံး အသက်သွင်း၍ ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်သည်။

သူသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်နေသည်။ ကျင့်ကြံရာ လမ်းကြောင်းသည် အန္တရာယ်များလှသဖြင့် ဂူရှာတောင်တွင် နေထိုင်ခွင့် ရရှိရန် သူ အမှန်ပင် လိုအပ်နေသည်။

ဤနေရာသည်သာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ခိုလှုံရာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အဘိုးအိုပတ်လည်ရှိ ချီစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုလမ်းကြောင်းများမှာ ကတော့ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်လာပြီး အပေါ်ဘက်တွင် အဘိုးအိုရှိကာ အောက်ဘက်တွင် မြေကြီးနှင့် ထိစပ်နေသည်။

အဘိုးအိုသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ သူ ယခင်က မကြားဖူးသော ကျင့်စဉ်မျိုးဖြစ်သည်။ စုန်ယန်သည် စာအုပ်ပေါင်းစုံကို ဖတ်ရှုခဲ့သော်လည်း ဤမျှ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်ကို မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် အဘိုးအိုသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်သွားကာ အမြင့်ပေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရှိသော တောင်ငယ်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တောင်ခြေကို လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ မတင်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားကာ မြေကြီးများ ပြိုကျလာပြီး အနီးနားရှိ မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ထွက်ပြေးကြသည်။ တောင်မှာ ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး မြေကြီးထဲမှ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ တောင်၏ အမြစ်များ ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သိသာထင်ရှားလာသည်။

ထို့နောက် အဘိုးအိုသည် လက်ကိုလွှတ်လိုက်ပြီး တောင်ကို ပြန်လည်ဖိချလိုက်ရာ အက်ကွဲသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်သည် လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် စုန်ယန်အား ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ "ဟန်အာ... တောင်ကို ထမ်းရွက်နိုင်တယ်ဆိုတာ ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ အသေးငယ်ဆုံး အသုံးချမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ့ထဲမှာ အဆုံးမဲ့တဲ့ နက်နဲမှုတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ငါ ဒီကျင့်စဉ်ကို သုတေသနပြုရင်း အရမ်းကို နှစ်မြုပ်သွားခဲ့မိတယ်။ ကျင့်ကြံဖို့တောင် မေ့လျော့သွားပြီး ဒီတစ်သက် နတ်ဘုရားကလေးအဆင့်ကို ရောက်ဖို့တောင် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ လက်ရာတစ်ခုပါ။ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ တောင်ကို ထမ်းနိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမိမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် စကားဆက်ပြောရန် ဟန်ပြင်နေစဉ် တန်ရှောင်ခုန်းက ချက်ချင်း ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထမြောက်ညီ ကလေးကို အယူအဆအမှားတွေနဲ့ လမ်းကြောင်းမပေးပါနဲ့"

တန်ရှောင်ဖျင်မှာ ခေတ္တမျှ ငေးသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ စကားမဆက်တော့ပေ။

တန်ရှောင်ခုန်းက စုန်ယန်အား ကြည့်၍ "ဟန်အာ... မင်းရဲ့ စတုတ္ထဦးလေး ပြောတာတွေမှာ မှန်တာလည်း ရှိသလို လွဲတာလည်း ရှိတယ်။ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ နက်နဲတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ နက်နဲပါစေ အဆုံးမှာတော့ သူက ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းသက်သက်ပဲ။

ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်စဉ်က သူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာတယ်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်မှာဆိုရင်လည်း အတိုက်အခိုက်တွေက စိတ်အာရုံပေါ်မှာ အဓိက မူတည်နေတာ။ မင်းသုံးမယ့် ကျင့်စဉ်တွေက ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်မှာတင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမှာ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာတော့ ဘယ်လိုမှ ထပ်သုံးလို့ မရတော့ဘူး။

ပြောရရင် ဒီကျင့်စဉ်တွေက ဘယ်လောက်ပဲ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပါစေ။ အပျော်တမ်း ကစားစရာတွေပဲ။ မင်းရဲ့ စတုတ္ထဦးလေးက ဒီအပျော်တမ်း ကစားစရာတွေ နောက်ကိုလိုက်ရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ အဓိက ကျင့်ကြံမှုကို လျစ်လျူရှုမိခဲ့တာပဲ။

နောင်တစ်ချိန် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်းမှာ... လမ်းဘေးက ပန်းကလေးတွေကို ငေးကြည့်ရင်းနဲ့ ကိုယ်လျှောက်ရမယ့် ခရီးလမ်းကို မေ့မသွားမိစေဖို့ သတိပြုပါဦး"

တန်ရှောင်ခုန်းက စကားပြောပြီးနောက် "စတုတ္ထမြောက်ညီ ဟန်အာရဲ့ အရည်အချင်းက ထူးချွန်လွန်းတယ်။ အခု ပြောတာတွေက ဂိုဏ်းအတွက်ပါ။ ဆက်စစ်ဆေးကြပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ တန်ရှောင်ဖျင်က "ဒီကျင့်စဉ်အတွက် အချိန် နာရီဝက်" ဟု အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပုံစံမဲ့ အရည်အချင်းကို သုံး၍ အဘိုးအို၏ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်နေသည်။

ကတော့ပုံသဏ္ဍာန် ချီစွမ်းအင်ပုံစံ၊ လူနှင့် မြေကြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်းအား သူ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း အဖြေရှာမရပေ။

ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုချီစွမ်းအင်မှာ သာမန်ချီစွမ်းအင် မဟုတ်ဘဲ မြေကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ထားသော မြေကြီးချီစွမ်းအင်ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထဦးလေး လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့် တောင်တန်းကြီးများထက်ပင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ လှုပ်ရှားသောအခါ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားမဟုတ်ဘဲ မြေကြီး၏ အင်အားကိုပါ ပေါင်းထည့်ထားခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ဖြင့် တကယ်တမ်း ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ဟုတ်ပါ့မလား သူသေချာမသိသေးပေ။

ဤကျင့်စဉ်မှာ နက်နဲလွန်းသဖြင့် အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်မှု မရှိပါက တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံရသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်နိုင်သည့်အတွက် လက်ရှိတွင် စုန်ယန်အနေဖြင့် မိစ္ဆာတစ်ရာခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကိုသာ အဓိကထား လေ့ကျင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်"