အခန်း (၃၂၇-၃၂၈)

အခန်း။ ၃၂၇

"မိစ္ဆာတစ်ရာခန္ဓာကိုယ်" ကျင့်စဉ်သည် ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အစပိုင်းတွင်ပင် စတင်ကျင့်ကြံနိုင်သဖြင့် အလွန်လွယ်ကူသော်လည်း သင့်လျော်သော အရိပ်ရုပ်သေးတစ်ခုရှိပါက ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်နှောင်းပိုင်းအထိ အစွမ်းထက်နေဆဲပင်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဤကျင့်စဉ်သည် စိတ်အာရုံ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အား ဆက်လက်၍ ကြံ့ခိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။

သို့သော် စုန်ယန်ကမူ ဤကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် "နတ်ဘုရားတစ်ရာထိန်းချုပ်ခြင်း" သည် ဖိနပ်တောင် မသုတ်ပေးနိုင်ဘူးဟု ခံစားရသည်။

"ဒီကျင့်စဉ်ကနေ တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဆွဲထုတ်နိုင်မှာလဲ"

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ခွန်အားကြီးမားခြင်းက သူ၏ လုံခြုံမှုအတွက် အရင်းအမြစ်ပင်။

သူသည် အာရုံလွှဲစရာများကို ဖယ်ရှားကာ ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် တစ်စိုက်မတ်မတ် မြုပ်နှံလိုက်သည်။ မိနစ် သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၏ နားထင်တွင် ချွေးစက်တစ်စက် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အချိန်ကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အလျင်စလိုဖြစ်မှုက ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်၏ အမည်ကို မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

[မှော်ပညာ - မြစ်ဖျားတောင် ကျင့်စဉ် (အခြေခံအဆင့် မရောက်သေး) (အတုယူသည့်ပုံစံ)]

စုန်ယန်သည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြု၍ ဆက်လက် နားလည်

သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သက်တမ်းနှစ် ၇၀ ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီးနောက် မြစ်ဖျားတောင် ကျင့်စဉ်ကို စံပြအဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ သက်တမ်းနှစ် ၃၅၀ ကို ထပ်မံရင်းနှီးပြီးနောက် မျက်နှာပြင်မှာ အဆင့်ထပ်မြင့်သွားသည်။

[မှော်ပညာ - လေတောင် လှုပ်ရှားမှု (စံပြအဆင့်) (ပထမအကြိမ် အောင်မြင်စွာ ဆင်ခြင်ခြင်း)]

ဤကျင့်စဉ်ကို နားလည်လိုက်သည့်အချိန်တွင် စုန်ယန်သည် ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိများကိုလည်း သိရှိသွားသည်။

ဂင်ဆိုသည်မှာ တောင်ဖြစ်ကာ တောင်အထပ်ထပ် ဆိုသည်မှာ အပေါ်နှင့် အောက်တွင် တောင်များ ရှိနေခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ဤကျင့်စဉ်သည် မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ချီစွမ်းအင်များကို ရက်လုပ်၍ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ချိတ်ဆက်ကာ မြေကြီး၏ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်စေသည်။

သို့သော် ပထမအကြိမ် ဆင်ခြင်စဉ်တွင် သူသည် ရက်လုပ်သည့် နည်းလမ်းကို ပြောင်းပြန် အသုံးပြုခဲ့ကာ အပေါ်မှ အောက်သို့ မဟုတ်ဘဲ အောက်မှ အပေါ်သို့ ဖြစ်သည်။

အပေါ်ဘက်သည် လေကို ကိုယ်စားပြုပြီး လေက သစ်ပင်နှင့် ဆိုင်ကာ လေနှင့်အတူ အောက်

ဘက်သို့ ရက်လုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် လေထဲတွင် ပေါင်းစပ်လိုက်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လုပ်ငန်းနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် အာရုံစိုက်လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် မြေကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း လေထဲတွင် ရှိသကဲ့သို့လည်းကောင်း ငြိမ်သက်နေသလိုနှင့် လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့လည်းကောင်းပေါ့ပါးခြင်းနှင့် လေးလံခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိသည်။

ဤသည်ကို လေတောင် လှုပ်ရှားမှုဟု ခေါ်ကာ သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်သူတိုင်းသည် သူ၏အောက်ရှိ မြေကြီးနှင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေတို့နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယှဉ်ပြိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရမည်ပင်။

စုန်ယန်သည် ဤကျင့်စဉ်သည် မိစ္ဆာတစ်ရာခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူညီသော အဆင့်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာတစ်ရာခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်ရုပ်သေးများပေါ်တွင် မှီခိုနေရပြီး ဤလေတောင် လှုပ်ရှားမှုသည် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကို အသုံးချခြင်းပင်။

အကယ်၍ ဤလေတောင် လှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက်၍ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆင်ခြင်နိုင်ပါက "

မိစ္ဆာတစ်ရာခန္ဓာကိုယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။

"အချိန်ကုန်ပြီ"

တန်ရှောင်ဖျင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာကာ စုန်ယန်သည် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်လိုက်ပြီး လေတောင် လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် သစ်သားထူးကဲချီစွမ်းအင်နှင့် မြေထူးကဲချီစွမ်းအင်တို့ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အပေါ်နှင့်အောက် ထပ်နေသော ကတော့ပုံနှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ စုန်ယန်သည် တန်ရှောင်ဖျင် ယခင်က ရွှေ့ပြခဲ့သော တောင်ထိပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

ဝုန်း…

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် သူသည် တောင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ တန်ရှောင်ဖျင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် ဤလူငယ်မှာ ကျင့်စဉ်ကို လုံးဝ နားမလည်ကြောင်း သူ ယူဆလိုက်သည်။

"မြေကြီးချီစွမ်းအင် ကျင့်စဉ်ဆိုတာ မြေကြီးနဲ့ ပေါင်းစပ်ရတဲ့အတွက် အရမ်းနှေးနေရမှာလေ။ ဒါပေမဲ့... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မြန်ဆန်နေရတာလဲ"

နောက်တစ်ခဏတွင် စုန်ယန်က တောင်နံရံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်တွယ်၍ ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းကာ ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး တောရိုင်းလေမုန်တိုင်းများ တဟုန်းဟုန်းမြည်ကာ တောင်၏အမြစ်များ အက်ကွဲသွားသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်မှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် သူသည် ကျင့်စဉ်ကို လွဲမှားစွာ အတုခိုးသည်ဟု ထင်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် အမှန်ပင် လုပ်ဆောင်နေပြီး အမှန်ထက်ပင် ပိုမိုမှန်ကန်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ တောင်မှာ အနည်းငယ် မြောက်တက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"စတုတ္ထဦးလေး ကျွန်တော် အောင်မြင်ပြီလား"

စုန်ယန်က မေးသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ "ဟန်အာ... ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။ ဘာကြောင့် မင်းလုပ်တာက မှန်သလိုလို မှားသလိုလို ဖြစ်နေရတာလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က လက်အုပ်ချီ၍ သူ၏ နားလည်မှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော် စတုတ္ထဦးလေး မြေကြီးကနေ ရက်လုပ်တာကို ကြည့်ပြီး အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ယူပြီး လေ့လာခဲ့တာပါ။ အချိန်ရှိသေးလို့ စိတ်ကူးပေါက်ပြီး အလားတူနည်းလမ်းကို အပေါ်ကနေ ပြန်ချိန်ညှိကြည့်ရင် ဘာဖြစ်မလဲလို့ တွေးမိလိုက်တာ။ အဲဒီနောက်တော့... အခုလို ဖြစ်လာတာပါပဲ"

တန်ရှောင်ဖျင်၊မင်းသမီးရှီနှင့် အနီးတွင် နားထောင်နေသော တန်ရှောင်ခုန်းအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုင်နေသော လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်၏။

ဤသူလေးဦးလုံးမှာ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် မွန်မြတ်သူတစ်ဦး၏ မွေးရာပါ အရည်အချင်းအောက်တွင် ဖိစီးခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအရည်အချင်းမှာ ချီစွမ်းအင်အမြစ်ကဲ့သို့သော အရာမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မှ လာသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်းက မြေကြီးချီစွမ်းအင် ကျင့်စဉ်ကိုတောင် ဆင်ခြင်နိုင်တာလား။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်အထက်မှာပါ ချိတ်ဆက်နိုင်သေးတယ်။ ချိတ်ဆက်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ အောင်မြင်သွားတာလား"

တန်ရှောင်ဖျင်က တုန်ရီသော အသံဖြင့် မေးသည်။ သူ၏ အသံမှာ ဝါကျတိုင်းတွင် မြင့်တက်လာသည်။

"မင်းက အတုယူရုံတင်မကဘဲ တီထွင်လိုက်တာလား။ ပြီးတော့ အောင်မြင်သွားတာလား"

တန်ရှောင်ခုန်းက မေးသည်။ မင်းသမီးရှီက စုန်ယန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ မျက်တောင်ခတ်လျက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုသူသုံးဦးလုံးသည် အနီးရှိ လူငယ်လေးဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လူငယ်လေးက စုန်ယန်ကို လေးနက်စွာ ကြည့်၍ "ကျွန်တော့်နာမည် တန်ယန်ကျန်းပါ။ မင်းနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က တွေ့ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေမှာပါ။ အခုလည်း အတူ ခရီးသွားနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့..." ဟု ပြောပြီး သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အရှေ့ဘက်ကို သွားရမှာမို့ မင်းကို စောင့်မနေနိုင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ဒါကြောင့်... အရှေ့ဘက်မှာ မင်းကို နှစ်ငါးရာလောက် စောင့်နေပါ့မယ်" ဟု ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဘာလို့ အရှေ့ဘက်ကို သွားရမှာလဲ"

စုန်ယန်က မေးသည်။

တန်ယန်ကျန်းက ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ကာ "အရှေ့ဘက်... အဲဒီနေရာမှာ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မွေးဖွားခြင်းနဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းဆိုင်ရာ အမှန်တရား ရှိတယ်။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းက သူတို့မျိုးနွယ် ပျက်သုဉ်းတာကို မလိုလားရင် အရှေ့ဘက်ကို သွားရမှာပဲ" ဟု တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

"လင်ဘိုနဲ့ နဂါးဆင်မျိုးနွယ်စုတွေကရော အဲဒီကို ရောက်ဖူးကြလား"

စုန်ယန်က မေးမြန်းသည်။

"လင်ဘို ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုက မူလက တောင်တန်း ရှေးဟောင်းဓားမျိုးနွယ်စု အသိုင်းအဝိုင်းထဲကပါ။ သူတို့က အရင်က ဒီမြေမှာ အင်အားအကြီးဆုံးနဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု မဟာမိတ်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်က လင်ဘို ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းသွားကတည်းက တောင်တန်းမှာရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းဓားမျိုးနွယ်စုတွေအားလုံး မြောက်ဘက်ကို ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီ"

တန်ယန်ကျန်းက ဖြေလိုက်သည်။

အခန်း။ ၃၂၈

"ကျွန်တော်ကတော့ ရှေးဟောင်းဓားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေကို အရင်ဆုံး သွားရောက်လေ့လာပြီးမှ မြောက်ဘက်ကို ဆက်ပြီး ဦးတည်သွားရမှာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်တော်ရဲ့ ပုံစံမဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတည်ငြိမ်ရေးအတွက်ကိုတော့ အသက်နဲ့ရင်းပြီး ကာကွယ်သွားမှာပါ"

တန်ရှောင်ခုန်းက ရုတ်တရက် "ဟန်အာ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က လူငယ်လေးကိုယ်တိုင်က ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ဝန်လေးနေသဖြင့် သူ မပြောခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုအခါ လူငယ်လေးက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်၍ မျိုးဆက်ငယ်အနေဖြင့် နှုတ်ဆက်

သင့်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် တန်ယန်ကျန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ "မခေါ်နဲ့" ဟု တားလိုက်သည်။

တန်ယန်ကျန်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ထူးဆန်းပြီး ခန့်မှန်းရခက်ကြောင်း သိရှိထားသည့် တန်ရှောင်ခုန်းမှာ ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

တန်ယန်ကျန်းက "နှစ်ငါးရာ ကြာတဲ့အခါ အရှေ့ဘက်မှာ တွေ့ကြမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း ငါ့ကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ အခုတော့... ဘာမှ မခေါ်ပါနဲ့ အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ဦးညွှတ်၍ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ဖြေသည်။

တန်ယန်ကျန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ငါးရောင်စုံ တိုကင်တစ်ခု လွင့်ထွက်လာသည်။

"ဘိုးဘေး... စစ်ဆေးမှု သုံးခုထဲမှာ နှစ်ခုပဲ ပြီးသေးတာပါ"

တန်ရှောင်ဖျင်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

တန်ယန်ကျန်းက "တတိယမြောက် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒီကောင်လေးက ဒီမှာ နေထိုင်ခွင့် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ" ဟု ပြောပြီးနောက် "နေထိုင်ခွင့် တိုကင်လေ မယူတော့ဘူးလား" ဟု နှုတ်ခမ်းဖြင့် အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန် တိုကင်ကို လက်ခံရယူ၍ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ စစ်ဆေးမှု နှစ်ခုဖြင့်ပင် ဂူရှာတောင်တွင် နေထိုင်ခွင့် ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ကမ္ဘာကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ပြောလှသည်။ သူ၏ရှေ့မှ ဘိုးဘေးမှာ နတ်ဘုရားကလေးအဆင့် ရှိသော်လည်း အရှေ့ဘက်သို့ သွားရောက် စုံစမ်းရဦးမည်ပင်။

သူ၏စကားအရ ရှေးဟောင်းဓားမျိုးနွယ်စုတွင်လည်း နတ်ဘုရားကလေး အဆင့်များ ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ မြောက်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

မြောက်ဘက်သည် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် ၎င်းသည် မျိုးနွယ်စုကို အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

သူသည် ပုံစံမဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ခြင်းဖြင့် အကာအကွယ်နှင့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ မျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာ အချို့ကိုပါ ထမ်းပိုးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့အနီးအနားတွင် ရှိနေသူများသည်လည်း သူနှင့်အတူ ကံကြမ္မာကို ဝေမျှခံစားကြရလိမ့်မည်။ စုန်ယန်ကို ဖိနှိပ်ရန် အကြံအစည်များ ပေါ်ပေါက်လာပါက ပါဝင်ပတ်သက်သူများသည်လည်း အကျိုးဆက်များကို ခံစားရမည်ပင်။

လူ့လောကတွင် ကိုယ့်သဘောအတိုင်း လုပ်ဆောင်၍ မရသကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူတို့လောကတွင်လည်း အတူတူပင်။ သူ စဉ်းစားနေစဉ် ဝေးကွာသော နေရာမှ အသံတစ်ခုက သူ၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ"

တန်ယန်ကျန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထပ်မံ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အဝေးကို စိတ်ဝင်တစား ငေးကြည့်ရင်း တန်ရှောင်ဖျင်အား "ဆက်လုပ်ပါ" ဟု ပြောသည်။

တန်ရှောင်ဖျင်မှာမူ နောက်ထပ် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဂိုဏ်းစည်းကမ်းများအရ ဂူရှာတောင်တွင် နေထိုင်ခွင့်ရရန်အတွက် ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်မှု တစ်ခုခု သို့မဟုတ် စစ်ဆေးမှု သုံးခုလုံးကို အောင်မြင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြဋ္ဌာန်းထားသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤဘိုးဘေးသည် စည်းကမ်းနှင့် ဥပဒေကို ဖုန်မှုန့်ကဲ့သို့ သဘောထားခြင်းအတွက် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဂိုဏ်းစည်းကမ်း တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။ အကယ်၍သာ ဂရုစိုက်မည်ဆိုပါက မျက်စိကျသဖြင့် တိုကင်ကို စောပေးခြင်းသို့မဟုတ် မျိုးဆက်ငယ်ကို အစ်ကိုကြီးဟု ခေါ်ခိုင်းခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် တန်ရှောင်ဖျင်မှာ စုန်ယန်အနေဖြင့် တတိယမြောက် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြေဆိုနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တန်ရှောင်ဖျင်က "တတိယမြောက် ကျင့်စဉ်မှာ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ရဲ့ အခြေခံမူတွေပေါ်မှာ အခြေခံထားပေမဲ့ ဒီအဆင့်မှာ ဘယ်သူမှ အောင်မြင်အောင် မသုံးစွဲနိုင်ခဲ့သေးဘူး။ ဒီကျင့်စဉ်က အရင်ကျင့်စဉ်နှစ်ခုအပေါ် အခြေခံပြီး စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံတွေကို ပုံဖော်ထားတာ။ ဒါကို အသက်သွင်းဖို့အတွက် ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းကို အတုခိုးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်တဲ့ မုန်းတီးမှုနဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ထည့်သွင်းရမယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

စုန်ယန်သည် ဦးလေးဖြစ်သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို အာရုံစိုက် နားထောင်ပြီးနောက် "ဦးလေး စတင်ပေးပါ" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တန်ရှောင်ဖျင်က "သေချာကြည့်ထား ဒီကျင့်စဉ်နာမည်က ကောင်းကင်သို့ ခြေလှမ်းသုံးရပ်လှမ်းခြင်းပဲ" ဟု ပြောပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

ပထမခြေလှမ်းတွင် သူသည် မြစ်ဖျားတောင်ပေါ်သို့ နင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထူးကဲတောင်တန်း အထပ်ထပ်ကိုးခုကို လည်ပတ်ကာ မြေကြီးချီစွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်သည်။

ထိုချီစွမ်းအင်များ၏ လှည့်ပတ်မှုကြောင့် ငြိမ်းချမ်းနေသော အဘိုးအိုသည် စစ်မြေပြင်မှ စစ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ခြေလှမ်းနှစ်ရပ်၊ သုံးရပ်...

ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ အရှိန်အဝါများ တိုးပွားလာပြီး မြေကြီးချီစွမ်းအင်မှာ မြေကြီးနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ခြေလှမ်းသုံးရပ်မြောက်တွင် သူသည် လက်ဝဲဘက်ကို နောက်သို့ပစ်၍ ခေါင်းကိုမော့ကာ လက်ယာလက်သီးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်၍ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ညင်သာစွာ ထိုးလိုက်သည်။

မူလက တိမ်လွှာများ လွင့်ပျံနေပြီး ငှက်များ ပျံသန်းနေသော ကောင်းကင်ယံသည် သူ၏ ထိုးချက်ကြောင့် တိမ်များချက်ချင်း ပြိုကျကာ ကွက်လပ်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။

ခဏအကြာက တိမ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်မှာ ယခုအခါ တိမ်စင်သွားပြီး ငှက်များမှာလည်း မိုးရေပေါက်များကဲ့သို့ မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

၎င်းသည် တစ်ကြိမ်သာ တုန်ခါခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထူးကဲချီစွမ်းအင်၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး အသုံးပြုမှုဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည့် ဖိအားတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ကို ထိုးနှက်၍ တိမ်များကို တိုက်ထုတ်ခြင်း။ အကယ်၍ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် သုံးစွဲပါက ရလဒ်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုကို ပြသပြီးနောက် တန်ရှောင်ဖျင်က "ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ အစွမ်းက ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်စဉ်အများစုထက် သာလွန်တယ်။ ဟန်အာ... ဒီကျင့်စဉ်ကို ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပေါင်းစပ်ပြီး နားလည်ဖို့ မင်းမှာ နေ့တစ်ဝက်အချိန်ရှိတယ်။ နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာ အနှစ်သာရကို ရရှိရင် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်" ဟု ပြောသည်။

စုန်ယန်သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အထင်မကြီးဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်၍ တွေးတောသည်။ ဤကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ မြစ်ဖျားတောင်ကျင့်စဉ်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်။

မြစ်ဖျားတောင်နှင့် ထူးကဲတောင်တန်းတို့သည် ပန်းတစ်ပွင့်၏ အစေ့နှင့် အရွက်များ ဖြစ်ပါက ဤကျင့်စဉ်က ပန်းပွင့်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ ပန်းမပွင့်ခဲ့လျှင် ယခင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး ရယ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဤကျင့်စဉ်မပါလျှင် ကျန်ကျင့်စဉ်များမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော ပရိယာယ်များသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းပါဝင်လာပါက ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်ကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ချီစွမ်းအင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ဖြင့် ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို ကျော်လွန်တိုက်ခိုက်နိုင်စေမည့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဉ်မှာ နန်းတော်ကိုးခုသွေးထဲတွင် မပါဝင်ဘဲ ချီစွမ်းအင်သက်သက်ကိုသာ အသုံးပြုရသဖြင့် ဤမျှအချိန်ကုန်ခံ၍ လေ့လာမည့်သူ ရှားပါးလှသည်။

နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသူများမှာ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားလည်း အဖြေမရနိုင်ပေ။ နားလည်နိုင်သူများမှာမူ ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်နှင့် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်သာ စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။