နဂါးစွယ်ကလန် တံခွန်လေးခု၏ အကြီးအကဲ
Vol. 65 Ch. 899
ခန်းမဆောင်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူရှိရာတောင်ထိပ်ဆီသို့ လီလော့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ခဲ့သည်။
သူ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် တံခွန်လေးခုမှ အဖွဲ့ဝင်များ နတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်တွင် စုဝေးနေကြပြီဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဆူညံစည်ကားနေသည်။
တံခွန်လေးခု၏ အရှိန်အဝါမှာ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကထက် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခင်က ရွှေအလင်းတံခွန်သည် ရဲစိတ်ရဲမာန် အထက်မြက်ဆုံးဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း အခြားတံခွန်များထက် မာန်မာန ပိုမိုထောင်လွှားခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်က အညံ့ဖျင်းဆုံးဖြစ်ပြီး လူစုလူဝေးကြားတွင် သဲတစ်ပွင့်ပမာ ပျောက်ကွယ်နေတတ်ကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်သည် အားတက်သရောအရှိဆုံးနှင့် အတက်ကြွဆုံးအဖွဲ့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်ဓာတ်များ အထူးထက်သန်နေကြကာ သူတို့၏ စကားပြောသံများတွင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အင်အားများ ပါဝင်နေသည်။
ဒါကလည်း သဘာဝကျပါသည်။ သူတို့သည် ထူးချွန်ထက်မြက်သော တံခွန်ကိုင်တစ်ဦးကို ရရှိခဲ့ပြီး ခြောက်လဆိုသည့် တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း ကျဆင်းနေသော သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်အောင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် တံခွန်အတွင်းရှိ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။ အဓိက ကွာခြားချက်မှာ တံခွန်ကိုင်အသစ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
သူတို့တွေ နတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူတွင် ကျော်ဖြတ်နိုင်သည့် အဆင့်သည်ပင် ရွှေအလင်း တံခွန်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ထိပ်တန်းငါးခုစာရင်းဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှု အားလုံးမှာ လီလော့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
လီလော့သည် သူတို့၏ အရည်အသွေးကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သဖြင့် တံခွန်အတွင်း လီလော့၏ အရှိန်အဝါနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ မည်သူမျှ သူ့စကားကို သံသယမဝင်ရဲဘဲ အားလုံးက မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ နာခံကြသည်။
အနီးနားရှိ ရွှေလင်း တံခွန်အဖွဲ့ဝင်များက ဆူညံနေသော အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ မိမိတို့အဖွဲ့ အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်ခဲ့သည့်အပေါ် မကျေနပ်သော်လည်း လီလော့ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ရလဒ်များကိုမူ မချိတင်ကဲ လက်ခံခဲ့ကြရသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ လီလော့သည် အစပိုင်းတွင် နတ်ဆိုးနန်းတော်အဆင့်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဖန်သားနတ်ဆိုးခန္ဓာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အသန်မာဆုံး တံခွန်ကိုင်များနှင့် သူ့ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ သိသိသာသာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် လီချင်းဖုန်း၊ လုချင်းမိန်နှင့် တျန့်ဖုန်းရှန်တို့အပါအဝင် မည်သူမျှ ယခုအခါ ကွာဟချက် မည်မျှရှိတော့သည်ကို အတိအကျမသိကြပေ။
သို့သော် ဤမေးခွန်း၏ အဖြေကို ယနေ့တွင် သိရှိရတော့မည် ဖြစ်သည်။
တံခွန်လေးခု ယနေ့စုဝေးရခြင်းမှာ ခေါင်းဆောင်အသစ်တစ်ဦး ရွေးချယ်ရန်ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိရှိထားကြသည်။ ဤသည်ကလည်း နဂါးခေါင်းဆောင်တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပင်။
ကလန်တစ်ခုချင်းစီ၏ တံခွန်လေးခုတွင် စစ်တပ်၏ စည်းလုံးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သို့မဟုတ် ဘုံရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်များကို စုစည်းရန်အတွက် အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုမည့် အကြီးအကဲခေါင်းဆောင်တစ်ဦး လိုအပ်သည်။
ယခင်က ရွှေအလင်းတံခွန်မှ တျန့်ဖုန်းရှန်ကိုသာ ထိုရာထူးနှင့် အသင့်တော်ဆုံးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ လီဖုန်းယီနှင့် လီကျင်းထောင်တို့က သူတို့၏ ဖခင်များကြောင့် အထူးနေရာ ရထားကြသော်လည်း အရှိန်အဝါနှင့် အစွမ်းသတ္တိပိုင်းတွင်မူ တျန့်ဖုန်းရှန်ကသာ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ဖျက်မြင်းဟုဆိုနိုင်သော လီလော့ ပေါ်မလာခင်က အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။
ရွှေအလင်းတံခွန်အဖွဲ့ဝင်များပင်လျှင် သူတို့နှစ်ဦးကြားက တိုက်ပွဲရလဒ်ကို မမြင်ရသေးဘဲ တျန့်ဖုန်းရှန်ကသာ အသင့်တော်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်မည်ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မပြောရဲကြတော့ပေ။
ဤသည်က အဖွဲ့ဝင်များကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကဆိုလျှင် ပြင်ပကုန်းမြေတွင် ကြီးပြင်းလာသူတစ်ယောက်က တျန့်ဖုန်းရှန်ကို စိန်ခေါ်နိုင်သည့်အဆင့်အထိ တက်လှမ်းလာနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ ယုံကြည်ခဲ့ကြမည်မဟုတ်ပေ။
တံခွန်အဖွဲ့ဝင်များစွာ တွေးတောနေကြစဉ်မှာပင် လီလော့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကွင်းပြင်အလယ်မှ လူအုပ်ကြီးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြီး အကြည့်များစွာက သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာကြသည်။
"တံခွန်ကိုင်"
အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်အဖွဲ့ဝင်များက ဟိန်းသံကြီးများဖြင့် ချက်ချင်းပင် အလေးပြုလိုက်ကြရာ အနီးနားရှိ ငှက်တိရစ္ဆာန်များပင် လန့်ဖျန့်ကာ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။
လီလော့က ပြုံးတပွင့်နှင့်အတူ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူတို့ကို အေးအေးဆေးဆေးနေရန် အချက်ပြပြီး ကွင်းပြင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူသည် အနောက်ကျဆုံး ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတံခွန်ကိုင်များမှာမူ သစ်ပင်ရိပ်များ ဝန်းရံနေသော ကျောက်စိမ်းမဏ္ဍပ်အတွင်း ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
အစိမ်းရောင်နယ်သာ တံခွန်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ကျောက်ယန်ဇီက သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လီလော့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒီနေ့တော့ ပွဲကြီးပွဲကောင်း ကြည့်ရတော့မယ် ထင်တယ်"
လီရှီက….
"တကယ်တော့ လီကျင်းထောင်မှာလည်း ခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်… သူက ခုခံတဲ့နေရာမှာ ဆရာကျလွန်းလို့ တျန့်ဖုန်းရှန်ရဲ့ ရွှေချပ်ဝတ် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူး…ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်နေသဘောထားက အေးဆေးလွန်းပြီး အငြင်းပွားရတာ မကြိုက်ဘူး…တကယ်တမ်းတိုက်ခိုက်မယ်ဆို သူက အရင်ဆုံး လက်နက်ချမယ့်သူမျိုးပဲ…လီဖုန်းယီကျတော့ တျန့်ဖုန်းရှန်နဲ့ ယှဉ်ရင် အားနည်းလွန်းတယ်… နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ခေါင်းဆောင်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့"
မုဘီက…"ခေါင်းဆောင်က တျန့်ဖုန်းရှန်ကို နိုင်ပါ့မလား… ဒီတိုက်ပွဲမှာပေါင်းစည်းခြင်းစွမ်းအားတွေ သုံးခွင့်မရှိဘူး… ငါတို့လည်း ကူညီလို့မရဘူး…ပြီးတော့ ကြားရသလောက်တော့ တျန့်ဖုန်းရှန်က ဒီလပိုင်းတွေမှာ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာဆိုတော့ ပိုသန်မာလာမှာ သေချာတယ်…သူ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ဆိုရင် ဒီတိုက်ပွဲမှာ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကျောက်ယန်ဇီက ….
"အဲဒီ ရွှေချပ်ဝတ်ဝတ်ထားတဲ့လူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါတို့ တံခွန်ကိုင်နဲ့သာ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင်တော့ အလဲလဲအပြိုပြို ဖြစ်သွားမှာပဲ"ဟု သုံးသပ်လိုက်သည်။
ထိုအခါ မုဘီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အကျိုးအသင့်အကြောင်းသင့်စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ပြန်ရလာသော အဖြေမှာ အကျိုးအကြောင်းမရှိလှပေ။ သို့ပေမယ့် မည်သို့မျှမတတ်နိုင်ပေ။
အလှလေးကတော့ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ပြောနေတော့တာပဲ….
လီရှီက…..
"လူအများစုက ခေါင်းဆောင် ဒီလောက်အောင်မြင်တာ ပေါင်းစည်းခြင်းစွမ်းအားကြောင့်လို့ ထင်နေကြတာ….ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ပြောင်းပြန်လို့ ထင်တယ်…ပေါင်းစည်းခြးင်အခြေအနေက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီကို ဖုံးကွယ်ထားတာ…နဂါးခေါင်းဆောင်တိုက်ပွဲကျရင်တော့ တခြားကလန်တွေအနေနဲ့ ပြင်ပကုန်းမြေကလာတဲ့ ငါတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ မယုံနိုင်စရာ ပါရမီအစစ်အမှန်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်"
မုဘီ ခေါင်းကုတ်လိုက်မိသည်။
နေဦး... ဒါက စောစောကထက်တောင် ပိုပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေသလိုပဲ….
ထိုအတောအတွင်း လီလော့ ကျောက်စိမ်းမဏ္ဍပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အခြားသုံးဦးကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
" အားနာပါတယ်... ငါ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်"
နှုတ်ဆက်နေရင်း သူ့အကြည့်က
လီကျင်းထောင်၊ လီဖုန်းယီတို့ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တျန့်ဖုန်းရှန်ထံတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူတို့ မဆုံဖြစ်သည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ တျန့်ဖုန်းရှန်၏ အစွမ်းမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာပုံရပြီး သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမိုထူထပ်နေသည်။
"တံခွန်ကိုင် တျန့်ဖုန်းရှန်... မင်း နောက်ထပ် တိုးတက်လာပြန်ပြီပဲ" ဟု လီလော့က ချီးကျူးတော့ တျန့်ဖုန်းရှန်က အေးဆေးစွာပင် -
"လက်ရှိအခြေအနေမှာတင် ရောင့်ရဲနေလို့ မရဘူး…မဟုတ်ရင်... မင်း ငါ့ကို ကျော်တက်သွားမှာပေါ့…"
လီလော့က ပြုံးလိုက်ပြီး အခြားသုံးဦးနှင့် ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် အားလုံး စိတ်ဝင်စားနေသည့် အကြောင်းအရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
" အားလုံး သိကြမှာပါ… နဂါးခေါင်းဆောင်တိုက်ပွဲက နီးနေပြီဖြစ်လို့ ငါတို့ နဂါးစွယ်ကလန်ရဲ့ တံခွန်လေးခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုမယ့် အကြီးအကဲခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရွေးချယ်ရမယ်… မဟုတ်ရင် တခြားကလန်လေးခုက ငါတို့ကို ခေါင်းဆောင်မရှိတဲ့အဖွဲ့လို့ အတင်းပြောကြလိမ့်မယ်…မင်းတို့ သုံးယောက်ကော ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုအမြင်ရှိလဲ"
လီကျင်းထောင်က သမ်းဝေလိုက်ပြီး…"ဘာအမြင်မှ မရှိပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"ငါတို့ တိုက်ခိုက်ကြရမှာပေါ့…အနိုင်ရတဲ့သူက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မယ်… ဒါမှပဲ လူအများက လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု တျန့်ဖုန်းရှန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။
ဒုန်း
လီဖုန်းယီက စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး တျန့်ဖုန်းရှန်ကို အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ …
"နင်ပြောတာ မှန်တယ်… တိုက်ပွဲတစ်ခုကနေပဲ တရားမျှတစွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်မယ်… ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... နင် လီကျင်းထောင်ကို အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်လိုက်.. ပြီးရင် ငါ ဒုတိယအချီအနေနဲ့နင်နဲ့ တိုက်မယ်… နောက်ဆုံးကျမှ လီလော့ နင့်ကို စိန်ခေါ်လိမ့်မယ်…နင်သာ အားလုံးကို အနိုင်ရရင် နဂါးစွယ်ကလန်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အစစ် ဖြစ်ခွင့်ပေးမယ်"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တျန့်ဖုန်းရှန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။
ဒါက လူသုံးယောက်ပေါင်းပြီး သူ့ကို ဝိုင်းတိုက်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ… ဘယ်လိုကြီးလဲ…...ငါက သုံးချီတိုက်ရမယ် ဟုတ်လား…
တျန့်ဖုန်းရှန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ …
"တံခွန်ကိုင် လီဖုန်းယီ... ဒါကတော့ သိပ်ပြီး ယုတ္တိမရှိဘူး ထင်တယ်"
"ဟမ် နင်က ငါ့ကို ယုတ္တိမရှိဘူးလို့ ပြောတာလား….ငါပြောတာ ယုတ္တိမရှိဘူးလား"
လီဖုန်းယီက တျန့်ဖုန်းရှန်ကို အန္တရာယ်ရှိသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အံကြိတ်သံကိုပင် ကြားလိုက်ရသည်။
လီလော့ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူမသာ သူ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်မ မဟုတ်ခဲ့လျှင်... သူလည်း တျန့်ဖုန်းရှန်၏ စကားကို ထောက်ခံမိမှာ သေချာသည်။
တျန့်ဖုန်းရှန်က သူမနှင့် စကားများရန် စိတ်မဝင်စားသဖြင့် ပြန်မပြောတော့ပေ။ သူသည် စကားလုံးတိုက်ပွဲတွင် ဘယ်တော့မှ မနိုင်မှန်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် အကြိတ်အနယ် စဉ်းစားနေသော လီလော့နှင့် အူကြောင်ကြောင် ရယ်နေသော လီကျင်းထောင်တို့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ညီအကိုနှစ်ယောက်ဖြစ်ပျက်နေပုံကိုမြင်တော့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့်ပင် ဆဲရေးချင်စိတ် ပေါက်သွားမိသည်။
"ဒါဆို... မင်းတို့ တိုက်မှာလား၊ မတိုက်ဘူးလား"
"ဟီးဟီး... ငါကတော့ ဘာမဆို အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု လီကျင်းထောင်က ရယ်ကျဲကျဲနှင့်ပြန်ဖြေသည်။
တျန့်ဖုန်းရှန် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားတော့မည့်အခြေအနေကို မြင်တော့ လီလော့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး …
"စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ သွားကြရအောင်… မဟုတ်ရင် တခြားလူတွေက လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"
"အာ... မင်းတို့ပဲ အရင်တိုက်ကြပါ… ငါ မနေ့က အိပ်ရေးမဝလို့ ဒီနေ့ နည်းနည်း အားနည်းနေသလိုပဲ..."
လီကျင်းထောင်က ခေါင်းကုတ်ရင်း ရှက်ရယ်ရယ်လျက် မျက်နှာပြောင်တိုက်နေလေပြီ။
သူ့အဖြေက မည်သူ့ကိုမျှ အံ့သြမသွားစေပေ။ တျန့်ဖုန်းရှန်၏ အကြည့်က စူးရှသွားပြီး သူ့ မျက်ဝန်းများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လျက် လီလော့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည် ။
"တံခွန်ကိုင် လီလော့... မင်းကတော့ ဒီရာထူးကို ငါ့ကို အလွယ်တကူ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"
လီလော့ကလည်း ထိုစူးရှသော အကြည့်ကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့... ဒီနေ့ ငါလည်း တံခွန်ကိုင် တျန့်ဖုန်းရှန်ရဲ့ ရွှေချပ်ဝတ် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရတော့မှာပေါ့"