ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်ခုနစ်ရာ

​လီချင်းဖုန်း၏ နောက်ကွယ်၌ ကောင်းကင်ပုလဲကြီး ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ၎င်းထံသို့ အရူးအမူး စုစည်းလာခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်ပုလဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခဏချင်းမှာပင် သန့်စင်သွားပြီး လီချင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

​ထိုအခါ ကိုယ်ပိုင် ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားလည်း တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအား ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့အနောက် ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် ရှိနေကြသော လုချင်းမိန်နှင့် လီလော့တို့သည်လည်း ဤလှိုင်းဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အရှိန် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။

​ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်မှာ ကောင်းကင်စစ်သူကြီးအဆင့်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအား၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် ပြင်းထန်မှုပိုင်းတွင်မူ ၎င်းမှာ မြေနတ်ဆိုးစစ်သူကြီးအဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည့် နှောင်းပိုင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာအဆင့်ထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်လှသည်။

​ကောင်းကင်ပုလဲတစ်လုံးစီမှာ စက်ပစ္စည်းတစ်ခု၏ အင်ဂျင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လူတစ်ဦး၏ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားကို မြင့်တက်လာစေရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကိုပါ စုပ်ယူပြီး အသုံးပြုသူကို ပိုမိုသန်မာလာစေနိုင်သည်။

​ဤအချိန်တွင် လီလော့က လီချင်းဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အမူအရာ လေးနက်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် လီချင်းဖုန်းက သူ့အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​နဂါးကလန်ကြီး ငါးခုမှ ပါရမီရှင်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်ကြပေသည်။

​အကယ်၍ သူတို့သာ ကြည်တာယာခရီးရှည်ကောလိပ်တွင် ရှိနေခဲ့လျှင် လီချင်းဖုန်းသည် ကြယ်သုံးပွင့်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူ့ အသက်အရွယ်နှင့် ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက ရှပြည်ထောင်စုတွင် ကြီးမားလှသော ဆူညံမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမှာ သေချာသည်။

ယခုအခါ လီချင်းဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော ပြင်းထန်လှသည့် ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းကြောင့်ပင် ကျောက်နဂါးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နဂါးဖိအားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ အားနည်းသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်နေသော မီးခိုးရောင် မီးနဂါး ခြောက်ကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ခိုင်မာစွာ ထပ်မံခြေလှမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

သူသည် အထွတ်အထိပ်ဆီသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကထက် များစွာ အရှိန် ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။

​သူသည် အစင်းကြောင်းများ ထင်ကျန်နေသော ကျောက်လှေကားများအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လှမ်းခဲ့ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ပေတစ်ရာခန့် ခရီးပေါက်သွားခဲ့သည်။

​အခြားသူအားလုံးမှာမူ သူ့နောက်တွင် ဝေးကွာစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။

​သူ့အနောက်မှနေ၍ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံများလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီချင်းဖုန်းသည် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ရယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ပြင်ပမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော တံခွန်အဖွဲ့ဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာကြားတွင်လည်း ကြီးမားလှသော လှုပ်လှုပ်ရှားရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့မှာ သေချာသည်။

​လုချင်းမိန်က လီချင်းဖုန်း ရှေ့သို့ ဝေးကွာစွာ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမအနောက် ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် ရှိနေသည့် လီလော့ဘက်သို့ လှည့်ကာ …

" ဘယ်လိုထင်လဲ... နဂါးခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာဖို့အတွက် နင့်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိသေးရဲ့လား…ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားက နှောင်းပိုင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာအဆင့်ထက် ပိုပြီး သာလွန်တယ်နော်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

​၎င်းကို ကြားရသောအခါ လီလော့က သက်ပြင်းချရင်း … "အမှန်ပဲ... သူက တကယ့်ကို ထူးချွန်တာပဲ… တံခွန်တော် ၂၀ ထဲမှာ အကျော်ကြားဆုံးသူ ဖြစ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ပဲကိုး…ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ယောက် ရှိနေတာက ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုပြီး ထက်မြက်လာအောင် သွေးဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

​"ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်ရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အသုံးချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို သွေးမယ် ဟုတ်လား… နင် တကယ့်ကို ရဲရင့်တာပဲ.. အကယ်၍ နင်သာ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိရင် ပျက်စီးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား" ဟု လုချင်းမိန်က မျက်ခုံးပင့်လျက် မေးလိုက်သည်။

​"ဒါ ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်ပဲဟာ... အဲလောက်အထိတော့ ဆိုးရွားမှာတော့ မဟုတ်လောက်ဘုးမလား" ဟု လီလော့က ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

​"အကယ်၍ ဒီစကားကို အခြားတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ပြောခဲ့ရင် ငါ သူတို့ကို မောက်မာလွန်းတယ်လို့ သတ်မှတ်မိမှာပဲ…ဒါပေမဲ့ နင် ပြောတာဆိုတော့ ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်…နင့်ရဲ့ လာမယ့် စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ကြည့်ပြီးမှပဲ ငါ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရတော့မှာပေါ့" ဟု လုချင်းမိန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

​ဤနေရာတွင် လီလော့က သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး …."တံခွန်ကိုင် လုချင်းမိန်... မင်းလည်း ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်ကို တကယ်ပဲ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ထင်တယ်.. ဘာလို့ မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ပုလဲကို ထုတ်မသုံးသေးတာလဲ" ဟု စူးစမ်းလိုက်သည်။

​"ဒါဆိုရင်တော့ ငါလည်း အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုကာ လုချင်းမိန်က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေပြေညင်းက သူမ၏ တိုတောင်းလှသော ဆံပင်လေးများကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းသွားခဲ့ပြီး သူမသည် ရဲရင့်လှသော အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

​သူမ၏ စကားအဆုံးတွင် သူမ၏ ပုံရိပ်အနောက်၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏နောက်၌ တောက်ပလှသော စွမ်းအင်ပုလဲလုံးကြီးတစ်လုံး စုစည်းသွားခဲ့သည်။

​ထိုစွမ်းအင်ပုလဲလုံးကြီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်အားလုံးကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေသည့် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီး ၎င်းတို့ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်သည်။

​သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ လုချင်းမိန်သည်လည်း ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ ကောင်းကင်ပုလဲ၏ တောက်ပမှုမှာ လီချင်းဖုန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးသည်။

​သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

​"ငါ အရင်သွားနှင့်မယ်" ဟု လုချင်းမိန်က ဆိုကာ သူမ၏ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး လီချင်းဖုန်း၏နောက်သို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး လိုက်ပါသွားတော့သည်။

​လီလော့က သူတို့၏ ပုံရိပ်များ လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှမရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် အလျင်စလိုမလုပ်သလို ထိတ်လန့်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ စည်းချက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းသိမ်းရင်း အထက်သို့သာ ဆက်လက်တက်လှမ်းနေခဲ့သည်။

​သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လွင့်မျောနေသော မီးခိုးရောင် မီးနဂါး ခြောက်ကောင်မှာ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေကြသဖြင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရစေသည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော လောင်ကျွမ်းမှုဒဏ်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ လောင်ကျွမ်းတော့မည့်အသွင်ပင် ရှိနေသည်။

​ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံများ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ပြင်ပမှလည်း ကျောက်နဂါးကြီး၏ နဂါးဖိအားက သူ၏အပေါ်သို့ ဖိချထားသည်။

​ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုအောက်တွင် လူတစ်ဦး၏ စိတ်အာရုံမှာ ခေတ္တမျှပင် တုန်လှုပ်သွား၍မရပေ။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​လီလော့က အဆုံးသတ်ပန်းတိုင်ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားပြီး သုံးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများက ဖန်သားခန္ဓာကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မီးနဂါးကြီး၏ အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ပဲ့တင်ထပ်သံနန်းတော် သုံးခုအတွင်းရှိ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများမှာ ပိုမိုသန့်စင်လာပြီး ပိုမိုသိပ်သည်းလာခဲ့သည်။ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများ လည်ပတ်နေစဉ်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။ ထိုအလင်းတန်း လင်းလက်လာချိန်တွင် ၎င်းထံမှ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော ထက်မြက်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤသည်က နှောင်းပိုင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာအဆင့်၏ ရှီးဂန်းစွမ်းအားများပင် ဖြစ်သည်။

​နဂါးပျံတက်ခြင်းပွဲမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲပြီး စိန်ခေါ်မှုများပြည့်နှက်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း လီလော့ကမူ ၎င်းထံမှ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများကို အသုံးချကာ ထပ်မံ၍အဆင့် တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဤအတွေးများဖြင့် လီလော့က ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီကို သေချာစွာ လှမ်းရင်း အထက်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းခဲ့သည်။

​သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာလည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​မိမိတို့၏ ကောင်းကင်ပုလဲများ၏ အကူအညီဖြင့် လီချင်းဖုန်းနှင့် လုချင်းမိန်တို့မှာ အခြားသူများအားလုံးထက် ဝေးကွာစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

​ပေနှစ်သောင်းခုနှစ်ရာ….

​ပေနှစ်သောင်းရှစ်ရာ……

​နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်အမှတ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

​ယခုအချိန်တွင် သူတို့တစ်ဦးစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ မီးခိုးရောင် မီးနဂါး ရှစ်ကောင်အထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနဂါးရှစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်ရှိသူ နှစ်ဦးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆွဲချထားသည့် သံကြိုး ရှစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခြေတစ်လှမ်း တိုးတိုင်း ဖော်ပြမတတ်အောင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရစေသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်နဂါးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နဂါးဖိအားမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျောပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ပုလဲများမှာ ပြင်းထန်စွာ လင်းလက်နေကြပြီး ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားများကို အစွမ်းကုန် ခုခံနေကြသည်။

​ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်အမှတ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လီချင်းဖုန်း အရင်ဆုံး ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိရှေ့မှ အထွတ်အထိပ်နေရာကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပန်းတိုင်နှင့် အလွန်ပင် နီးကပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ သူသာ ရှေ့သို့ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ထပ်မံတိုးလိုက်ပါက သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ မီးနဂါးအရေအတွက်မှာ ကိုးကောင်အထိ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

​ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးကိုးကောင် ငရဲမီးဖြင့်သန့်စင်ခြင်း…….

ဤသည်က နဂါးပျံတက်ခြင်းပွဲ၏ အကြောက်စရာကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းပင်။

​နဂါးကလန်ကြီး ငါးခုမှ ရေတွက်မရနိုင်သော ပါရမီရှင်များမှာ ဤခြေလှမ်းတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြရမှာ သေချာသည်။

ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့် ကျင့်စဉ်ဖြင့်ပင် လီချင်းဖုန်းအနေနှင့် နောက်ဆုံး ပေတစ်ထောင်ခရီးကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိပေ။ ကောင်းကင်ပုလဲအဆင့်ရှိသော တံခွန်ကိုင်များစွာပင် ဤနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြရသည် မဟုတ်ပါလား။

​သူ ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ့ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ လီချင်းဖုန်းက စိုးရိမ်မှုများနှင့် တွန့်ဆုတ်မှုအားလုံးကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ ဤအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီးမှတော့ မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ သူ သေချာပေါက် စမ်းသပ်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

​ရေတွက်မရနိုင်သော အကြည့်များ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေစဉ်မှာပင် ရှေ့သို့ ရဲရင့်စွာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

​သူ့ ခြေဖဝါးတဖက် ကျောက်လှေကားထစ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကိုးကောင်မြောက် မီးနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

​ဤအရာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် တစ်ခဏ၌ ကျန်ရှိသည့် မီးနဂါး ရှစ်ကောင်မှာလည်း တိုးညင်းသော နဂါးဟိန်းသံများကို ပြိုင်တူ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ကိုးကောင်မြောက် နဂါးကြီး ထပ်မံတိုးလာခြင်းကြောင့် နဂါးအားလုံး အချင်းချင်း စည်းချက်ညီစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားကြသကဲ့သို့ပင်ထင်ရသည်။

​ထိုမီးနဂါး ကိုးကောင်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ပိုမိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် နဂါးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နဂါးအကြေးခွံများပင်လျှင် သိသိသာသာ ပိုမိုကြည်လင်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း နဂါးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် မီးလျှံမှော်စာလုံးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

​နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုမီးနဂါး ကိုးကောင်မှာ ပါးစပ်ကြီးများကို ဖွင့်လိုက်ကြပြီး လီချင်းဖုန်းအပေါ်သို့ မီးလျှံများ ပြိုင်တူ မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြတော့သည်။ထိုအခါ လီချင်းဖုန်း၏ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်လောင်ကျွမ်းလာခဲ့လေသည်။

လီချင်းဖုန်းတွင် အဆင့်ကိုးတပိုင်း လေနဂါးပဲ့တင်ထပ်သံရှိပြီးသားဖြစ်ရာ ၎င်းထံမှ မယုံနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်ပြီး ပြင်းထန်သော ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ့ရဲ့ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများမှာ ထိုပြင်းထန်လှသော မီးလျှံများအောက်တွင် မခုခံနိုင်တော့ဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းလာခဲ့သည်။

​သူ့နောက်မှ ကောင်းကင်ပုလဲမှာလည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလျက် လီချင်းဖုန်း၏ ပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားများကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးရန် ကြိုးစားနေသည်။

​သို့သော်လည်း ပြင်ပမှ နဂါးဖိအားမှာလည်း ဤအချိန်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ထိုဖိအားများ ကောင်းကင်ပုလဲပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် တိုးညင်းသော ကွဲအက်သံတစ်ခုကိုပင် ကြားလိုက်ရသည်။

​လီချင်းဖုန်းခင်မျာ အံတင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချွေးတွေရွှဲနစ်နေချေပြီ။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးဖို့အတွက် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုအားလုံးကို ထုတ်သုံးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ မှန်မှန် ရှေ့ဆက်နေခဲ့သည်။

​ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းနီးပါးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်က အထွတ်အထိပ်နေရာသို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေခြင်းကို မြင်တွေ့ရခဲလှသောကြောင့်ပင်။

​လုချင်းမိန်ပင်လျှင် သူမ၏ တက်လှမ်းမှုကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသံတိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် လီချင်းဖုန်း မည်မျှအထိ သွားနိုင်မလဲဆိုတာကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

​လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် လီချင်းဖုန်းက လှေကားထစ်များကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။

အဆင့်ကိုးတပိုင်း လေနဂါးပဲ့တင်ထပ်သံစွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ရာ သူ့နောက်၌ လေနဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိတွင် ရှိသမျှ အစွမ်းအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် နဖူးပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် သွေးကြောများပင် ထိုးထွက်လာခဲ့ပြီး တိုးညင်းစွာ ညီးတွားလိုက်မိသည်။

​လီချင်းဖုန်း ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်ခုနစ်ရာအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ပုလဲထံမှ စူးရှလှသော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လွင့်မျောနေသော မီးနဂါး ကိုးကောင်မှာလည်း ထပ်မံ၍ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့အားလုံး အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံနေသော ဧရာမ မီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မီးလျှံမျက်ဝန်းကြီးများဖြင့် လီချင်းဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးလျှံများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီးနောက် နက်မှောင်သော ရွှေရောင်မီးလျှံအမျှင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီချင်းဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

​၎င်းက အခြားသူများ၏ မျက်စိထဲတွင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်ဟု မထင်ရသော်လည်း လီချင်းဖုန်းကမူ ထိုမီးလျှံများက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

​ထိုနက်မှောင်သော ရွှေရောင်မီးလျှံမှာ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည့်အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ပါက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားမှာ သေချာသည်။

​တိုတောင်းလှသော တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီချင်းဖုန်း စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနောက်သို့ ခြေလှမ်းဝက်ခန့် ဆုတ်ခွာလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

​သူ အနောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် လီချင်းဖုန်း ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်အမှတ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

​သို့သော်ငြားလည်း သူ အရင်ရောက်ရှိခဲ့သော ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်ခုနစ်ရာအမှတ်၌ သေးငယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

​ဤသည်က လီချင်းဖုန်း နောက်ဆုံး ရောက်ရှိခဲ့သည့် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

​ပေနှစ်သောင်းကိုးထောင်ခုနစ်ရာ….

နောက်ထပ် ပေသုံးရာခန့်သာ တက်လှမ်းနိုင်လျှင် အထွတ်အထိပ်နေရာသို့ ရောက်ရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ထိုသေးငယ်လှသော အကွာအဝေးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကဲ့သို့ပင် ဝေးကွာလှသည်။

လီချင်းဖုန်း ရှေ့သို့ ဆက်လက်၍ မတက်လှမ်းနိုင်တော့ပေ။

​ပြင်ပမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော တံခွန်အဖွဲ့ဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျောက်နဂါးကြီးပေါ်ရှိ တံခွန်ကိုင်များ ဖြစ်စေ လူတိုင်း ဤအချိန်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိကြတော့သည်။

​ပေသုံးသောင်း အထွတ်အထိပ်နေရာသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

​အမှန်တကယ်တော့ လူအများစုက လီချင်းဖုန်း အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သူသာ ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့လျှင် လက်ရှိမျိုးဆက်၏ တံခွန်တော် ၂၀ လုံးအတွက် အခြားသူများကို ကျော်လွန်ပြီး ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသော တစ်ခဏ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

​နှမြောစရာကောင်းသည်က ပေသုံးသောင်းသို့ရောက်ရှိရန်မှာ

သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမိုခက်ခဲနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ လီချင်းဖုန်းပင်လျှင် နောက်ဆုံး ပေသုံးရာအကွာတွင် ကျရှုံးခဲ့ရသည်ဆိုပါက ဤမျိုးဆက်အတွက် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့မျိုးဆက်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူပင် ဒါကို မလုပ်နိုင်ပါက အခြားမည်သူကများ လုပ်နိုင်လိမ့်မည်နည်း။