← Chapters

အခန်း ၁၃၆

Vol. 14 Ch. 136

အခန်း ၁၃၆

Vol. 14 Ch. 136

အပိုင်း (၁၃၆.၁)

လီရွှင်သည် အလျင်စလို ကန့်ကွက်လိုက်၏။ "လုံးဝ မဖြစ်ဘူး!"

သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ရှိနေပြီး "မာကျားလျန်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်ဆိုးက အဲဒီ ခွေးသူခိုး တိုးကျန့်လျန်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ လျန်စစ်စခန်းကလည်း အဲဒီကနေ အများကြီး နစ်နာခဲ့ရပေမဲ့ ဝေ့မိသားစုက ကျွန်တော်တို့ လျန်စစ်စခန်းကို ဘာအကြောင်းပြန်ချက်မှ မပို့သေးဘူး။ ဒါက သူတို့ ကျွန်တော်တို့အပေါ် ရန်ငြိုးထားနေတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့တွေ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မလားဆိုတာ သေချာမသိရသေးဘူး။ ဒီအချိန်မှာ မင်းသမီးကိုယ်တိုင် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သွားဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်!"

အခြား အကြံပေးအမတ်များကလည်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုကြသည်။ "အမတ်လီ ပြောတာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံတယ်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သွားရမယ့် ခရီးက ရှည်လျားပြီး ကြမ်းတမ်းတယ်။ ဖေစုန့်က လောလောဆယ် မြောက်ပိုင်းနဲ့ တောင်ပိုင်း နယ်စပ်နှစ်ခုလုံးမှာ စစ်တပ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး ချထားတယ်။ တကယ်လို့ သူသာ ဒီသတင်းကို ကြားသွားရင် မင်းသမီးက ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေထဲကို ဝင်သွားသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

သို့သော်လည်း ဝိန်းယွီသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ဖြစ်နေသည်။ "ရှင်တို့ အားလုံး ပြောခဲ့သလိုပဲ ဝေ့ချီရှန်းက ကျွန်မတို့ လျန်စစ်စခန်းအပေါ် ရန်ငြိုးထားနေလို့ပဲ တိတိကျကျ အကြောင်းမပြန်တာ။ အခု ဒီလို ခက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေမှာ သူက စစ်မျက်နှာ နှစ်ခုကြားမှာ ပိတ်မိနေတော့ ဒါက ကျွန်မတို့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ဖို့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့တာကို ဆက်လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

ဖယောင်းတိုင်စင်နားတွင် ပိုးဖလံနှစ်ကောင်က တောင်ပံခတ်လျက် ပျံသန်းနေပြီး သူမ၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်ဝန်းများတွင် တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသည့် ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်က ထင်ဟပ်နေလေသည်။ "ကျင်းကျိုးမှာ ကျွန်မတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကတည်းက အောက်ခြေက စစ်သည်တွေက သူတို့ရဲ့ စိတ်ပျက်မှုတွေကို မျိုသိပ်ထားခဲ့ရတာ။ သူတို့ရဲ့ မျိုသိပ်ထားတဲ့ ဒေါသတွေကို ဖွင့်ထုတ်ဖို့ အောင်ပွဲတစ်ခု အရေးတကြီး လိုအပ်နေတယ်။ ဒီမြေပေါ်က ပြည်သူတွေကလည်း တာ့လျန်အပေါ် သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှု ပြန်လည်ရရှိဖို့ အောင်ပွဲတစ်ခု လိုအပ်နေတယ်"

ထိုစကားများကြောင့် စုဝေးနေသော အမတ်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။

နန်ချန်ထံမှ သတင်းများ လျန်ပိုင်နက်သို့ မရောက်လာမီက လျန်စစ်စခန်း တစ်ခုလုံးသည် တင်းမာနေခဲ့၏။ ချန်ဝေနှင့် လီရွှင်ကဲ့သို့သော ဝါရင့်အမတ်ကြီးများက ခိုင်ခိုင်မာမာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းနှင့် ကျိုးစွေသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ အဓိက စာသင်ကျောင်းများသို့ သွားရောက်ကာ နေရာအနှံ့ ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများကြားမှ ထောက်ခံမှုအချို့ကို ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့်သာ ကြီးမားသော ဆူပူအုံကြွမှုကြီးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နန်ချန်က ဝိန်းယွီကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကာ သစ္စာဖောက် တိုးကျန့်လျန်ကို ဖမ်းဆီးရန် လျန်ပိုင်နက်သို့ စစ်တပ်များ စေလွှတ်လိုက်သောအခါ လျန်စစ်စခန်းရှိ လူတိုင်းသည် အစပိုင်းက ဖိနှိပ်ခံထားရမှုမှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် မျိုသိပ်ထားရသော မကျေနပ်မှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နှစ်ခုစလုံးကို စစ်ပွဲအောင်နိုင်ခြင်းဖြင့် ဖွင့်ထုတ်ပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိအားပေးခံရမှုက ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော စစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို လျန်စစ်စခန်းအပေါ် မလွဲမသွေ ဆန့်ကျင်ဘက်သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

အမတ်များ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို မြင်သောအခါ ဝိန်းယွီသည် ဆက်ပြောလိုက်၏။ "နန်ချန်က အင်အားသစ် စစ်သည် ၂၀၀၀၀က ဖိန်ကျိုးကို ရောက်နေပြီ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရှေ့တန်းလျန်တပ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီးရင် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကနေ ဖေစုန့်ကို အပြည့်အဝ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု စတင်နိုင်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်မရဲ့ ယောက်မနဲ့ အကျဉ်းကျနေတဲ့ အမတ်တွေကို ကယ်တင်ဖို့ ဖုန်းယန်ကို လူလွှတ်လိုက်မယ်။ ဒါက ဖေစုန့်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို နှောင့်ယှက်နိုင်လိမ့်မယ်"

ဝိန်းယွီသည် အရာအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ အမတ်များသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူမကို ထပ်မံတားဆီးရန် အနည်းငယ် စကားရှာမရ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

လီရွှင် တစ်ယောက်သာလျှင် ဝိန်းယွီ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဝေ့ချီရှန်းကများ ပြဿနာရှာခဲ့ရင်..."

ဝိန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဆောင်းရာသီက နီးကပ်လာပြီ။ ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်ကို နယ်စပ်ပြင်ပက လူရိုင်းတွေ လာရောက်နှောင့်ယှက်တာက ယာယီမဟုတ်ဘူး— နောက်နှစ် နွေဦးအထိ ဆက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဖေစုန့်က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်က မြောက်ပိုင်းစစ်မြေပြင်ကနေ စစ်သည် ၃၀၀၀၀ကို ဆုတ်ခွာပြီး တောင်ဘက်ကို ရိက္ခာတွေ ပို့ဆောင်တာနဲ့ ဖန့်စစ်သူကြီးတို့အတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် သူက လူရိုင်းတွေရဲ့ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွေကို စောစောစီးစီးကတည်းက သိနေခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ သူက နယ်စပ်ပြင်ပက လူရိုင်းတွေနဲ့ မပူးပေါင်းဘူးလို့ တစ်ယောက်ယောက်က ပြောရင် ဝေ့ချီရှန်းက ပထမဆုံး ငြင်းတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ လျန်နဲ့ ချန်တပ်တွေက ဖေစုန့်ရဲ့ အဓိကစစ်တပ်ကို ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်မှသာ မြောက်ပိုင်းဝေ့က လာမယ့်ဆောင်းရာသီမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မှာ။ ပိုကြီးမားတဲ့ အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်တောင် ဝေ့ချီရှန်းက ဒီအချိန်မှာ ကျွန်မတို့ တာ့လျန်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ဖို့ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်လေးများသည် အောက်သို့ အနည်းငယ် စိုက်ကျသွားပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မာကျားလျန်မှာ ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရတဲ့ ဝေ့စစ်သည် ၂၀၀၀၀အတွက်လည်း ကျွန်မ နောင်တရမိတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မကိုယ်တိုင် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သွားပြီး တောင်းပန်သင့်တယ်"

အကြောင်းမှာ သူမသည် ချန်နှင့် ဝေ့တို့ကို မဟာမိတ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းပေးခဲ့သော ဆက်သွယ်ရေးကြိုးဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဝေ့မိသားစုက သူတို့၏ ကျောပြင်ကို သူတို့ထံ ယုံကြည်စွာ အပ်နှံခဲ့ချိန်တွင် အပြန်အလှန် ရရှိခဲ့သည်မှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ် စစ်သည် ၂၀၀၀၀၏ အဖြစ်ဆိုးနှင့် သေဆုံးမှုသာ။

ဝေ့ချီရှန်းသည် သူတို့၏ လျန်စစ်စခန်းအပေါ် မည်သို့လျှင် ရန်ငြိုးမထားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ညဉ့်နက်သည်အထိ ဆွေးနွေးပြီးနောက် မြောက်ပိုင်းစစ်ဆင်ရေးအတွက် အစီအစဉ်များသည် အခြေခံအားဖြင့် အပြီးသတ်သွားခဲ့လေသည်။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဝိန်းယွီသည် ဤခရီးစဉ်တွင် စစ်တပ်များစွာကို ခေါ်ဆောင်သွား၍ မရနိုင်ဘဲ အသွင်ယူရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ မည်သို့သော အသွင်ကို ယူရမည်ကို လီရွှင်နှင့် စစ်ဗျူဟာမှူးများက အပြန်အလှန် အချေအတင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း ရွေးချယ်စရာတိုင်းကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေကြပြီး လတ်တလောတွင် မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မှ မချနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်းအဖြစ် အသွင်ယူခြင်းက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဓားပြတိုက်ခိုက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး မလိုအပ်သော ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းများသည် လူအင်အား အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သဖြင့် ဓားပြများအတွက် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာစေသည်။

ကုန်သည်များနှင့်အတူ ခရီးသွားသော ဒုက္ခသည်များအဖြစ် အသွင်ယူခြင်းက စစ်တပ်များကို ပိုမိုခေါ်ဆောင်သွားနိုင်စေသော်လည်း ကုန်သည်များ၏ မြင်းလှည်းများနှင့် မြင်းများသည် ဓားပြများ၏ လုယက်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေဆဲပင်။ ထို့အပြင် ဒုက္ခသည်များနှင့်အတူ ခရီးသွားသော ကုန်သည်များတွင် မြင်းလှည်းများနှင့် မြင်းများ ရှိနေခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ထို့အပြင် ဒုက္ခသည်များအဖြစ် အသွင်ယူထားသော စစ်သားများသည် လက်နက်များ သယ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

စစ်ဗျူဟာမှူးများ ဦးနှောက်ခြောက်နေချိန်တွင် လီရွှင်သည် ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ စခန်းဆီကို ခိုလှုံမယ့် တရားမျှတတဲ့အဖွဲ့အဖြစ် အသွင်ယူလို့ရတယ်! ဒီနည်းနဲ့ မင်းသမီးကို ကာကွယ်ဖို့ စစ်သည်တွေ ပိုလွှတ်နိုင်မယ်၊ စစ်သားတွေရဲ့ လက်နက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ လမ်းတစ်လျှောက်က သာမန်ဓားပြတွေကိုလည်း ဟန့်တားနိုင်ပြီး မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှောင်လွှဲနိုင်လိမ့်မယ်!"

ထိုအကြံပြုချက်သည် ချက်ချင်းပင် တစ်ခဲနက် သဘောတူညီမှုကို ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

"ဒီအစီအစဉ်က တောက်ပလွန်းတယ်! ဝါယောင်းခံတပ် တိုက်ပွဲပြီးတဲ့နောက် ဖေစုန့်နဲ့ တိုးကျန့်လျန်တို့ နောက်ကလိုက်ပြီးတိုက်ခိုက်နေလို့ ထုန်ချန်က တရားမျှတတဲ့အဖွဲ့တစ်ခုက ဝေ့ချီရှန်းဆီ သွားပူးပေါင်းဖို့ မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်သွားခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။ နောက်ပိုင်း အဲဒီဓားပြဖေက ကျွန်တော်တို့ တာ့လျန်ကို သိက္ခာချဖို့ ကောလာဟလတွေ ဖြန့်တဲ့အချိန်နဲ့၊ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ယိုးကျိုးက လူရိုင်းတွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေချိန်မှာ၊ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဓားပြတွေနဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေ အများအပြား စစ်ကူပေးဖို့ မြောက်ဘက်ကို အဆက်မပြတ် သွားခဲ့ကြတယ်။ မင်းသမီးက တရားမျှတတဲ့အဖွဲ့အနေနဲ့ အသွင်ယူရင် ဖေစုန့်က သေချာပေါက် သံသယဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

သို့သော် ဝိန်းယွီသည် ဤစကားများထဲမှ သဲလွန်စအချို့ကို သတိပြုမိသွားသည်။ "ဖေစုန့်က ဝါယောင်းခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက တိုးကျန့်လျန်ကလည်း သူပုန်တပ်တွေကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဝါယောင်းခံတပ်က ထုန်ချန်နဲ့ လီ၂၀၀ကွာဝေးတယ်။ ထုန်ချန် တပ်ဖွဲ့က မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်သွားတုန်းက ဖေစုန့်နဲ့ တိုးကျန့်လျန်ရဲ့ သူပုန်တပ်တွေက တောင်ဘက်ကို ချီတက်နေရမှာ။ အဲဒီ တပ်ဖွဲ့ကို တားဆီးဖို့ သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ လီ၂၀၀လောက် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ခဲ့ရတာလဲ"

စစ်ဗျူဟာမှူးတစ်ဦးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အဲဒီအချိန်က အဲဒီ တပ်ဖွဲ့က ဝါယောင်းခံတပ် အနီးမှာ ရှိနေခဲ့တာပါ"

ဝိန်းယွီက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒီ ထုန်ချန် တပ်ဖွဲ့က ကျွန်မတို့ လျန်တပ်ကို ကူညီဖို့ ဝါယောင်းခံတပ်ကို သီးသန့် သွားခဲ့တာလား"

အောက်ရှိ စစ်ဗျူဟာမှူးများသည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ဤမေးခွန်းကို ဖြေရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။ "အင်း... အဲဒီ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ ဝါယောင်းခံတပ်က လျန်တပ်ဟာ လုံးဝကို ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်။ လီလူကြီးမင်းနဲ့ စစ်သူကြီး ယွီချီတို့ ပြန်ပို့ခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး အစီရင်ခံစာတွေမှာ ဘယ်လို စစ်ကူမှ ပါဝင်တာကို မဖော်ပြထားဘူး။ အဲဒီ ထုန်ချန် တပ်ဖွဲ့က ဝါယောင်းခံတပ် အနီးမှာ ဘာဖြစ်လို့ ပေါ်လာတာလဲဆိုတာနဲ့ ဖေစုန့်နဲ့ တိုးကျန့်လျန်တို့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်ကနေ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သူတို့ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်သွားလဲ ဆိုတာကတော့ အခုထိ မသိရသေးပါဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝိန်းယွီသည် ထိုအချိန်က စစ်ရေးအခြေအနေမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ကြောင်း နားလည်သွားသည်။ လျန်စစ်စခန်းသည် အင်အားကြီးသော ရန်သူများ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး စစ်တပ်တစ်လျှောက်လုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန်အတွက် ဖေတပ်ဖွဲ့၏ ကာကွယ်ရေးများကို ရှောင်ကွင်းရန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်ခြင်းနှင့် တိုက်ပွဲကြီးများကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိသော ချန်ဝေ၏ ဖိန်ကျိုးစစ်တပ်မှလွဲ၍ ကျန်လျန်စစ်စခန်း၏ တပ်ဖွဲ့များသည် လွန်ခဲ့သော ၆လအတွင်းကမှ အသစ်စုဆောင်းထားသော ဒုက္ခသည်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ယာယီရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် အလွယ်တကူ ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်။

သာမန်အခြေအနေအောက်တွင်ဆိုလျှင် ကင်းထောက်များ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရန် ပျက်ကွက်မှုအပေါ် သူမက မေးခွန်းထုတ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် တပ်မှူးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး အဓိက ဝါရင့်အမတ်ကြီးနှစ်ဦး သေဆုံးသွားကာ လျန်စစ်စခန်းတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် သူမသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဝိန်းယွီသည် သူတို့ကို သတိပေးရုံသာ သတိပေးလိုက်သည်။ "ဓားပြဖေကို ကျွန်မတို့ရဲ့ လာမယ့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့အားလုံးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခြေရာခံတဲ့နေရာမှာ စေ့စပ်သေချာအောင် လုပ်ရမယ်"

အောက်ရှိ စစ်ဗျူဟာမှူးများသည် ဤသည်ကို သွယ်ဝိုက်သော ဝေဖန်မှုအဖြစ် နားလည်သွားကြပြီး သဘောတူကြောင်း အလျင်စလို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြလေသည်။

ဝိန်းယွီသည် ပြည်နယ်၃ခုနှင့် ခရိုင်၁ခုတို့ရှိ ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန် မြေခွန်များ၊ လက်ရှိ ဒုက္ခသည်များ ပြန်လည်နေရာချထားရေး၊ အဓိက လက်မှုပညာရှင် စခန်းများ၏ ဝန်ဆောင်မှု အခြေအနေများနှင့် စစ်တပ်သို့ လူသစ်စုဆောင်းပြီးနောက် လူခွန်များ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမှုတို့အကြောင်းကို ထပ်မံမေးမြန်းခဲ့သည်။ သူမ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရသော အရာရှိများသည် သူတို့၏ နားထင်မှ ချွေးအေးများကို အင်္ကျီလက်များဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် သုတ်ခဲ့ကြရပြီး ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်ရောက်မှသာ သူမက အားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လွှတ်လိုက်လေသည်။

အရာရှိများသည် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ခဏမျှပင် ထပ်မနေရဲတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ လီရွှင် တစ်ဦးတည်းသာ တွေဝေနေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ထိုင်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ဝိန်းယွီသည် ထိုအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။ "ဒီရက်ပိုင်းတွေက လူကြီးမင်းလီ အတွက်လည်း ပင်ပန်းနေခဲ့မှာပဲ။ အခုလည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ စောစောပြန်ပြီး နားသင့်တယ်"

ဝိန်းယွီက သူမ၏ ခြုံပဝါကို ပြင်ဆင်ပြီး ထွက်ခွာရန် ထရပ်လိုက်ချိန်တွင် လီရွှင်သည် အတွင်းစိတ်ထဲ၌ ရုန်းကန်နေရပုံပေါ်ပြီးမှ စကားစလိုက်၏။ "ထုန်ချန်က အဲဒီ တပ်ဖွဲ့က— ကျွန်တော် သံသယဖြစ်တာက အဲဒါက ရှောင်းစစ်သူကြီးရဲ့ တပ်ဖွဲ့များလားလို့ပဲ"

ဝိန်းယွီသည် ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသော ဖယောင်းတိုင် မီးရောင်အောက်တွင် ကျရောက်နေသည့် သူမ၏ ကြည်လင်ပြီး လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဩဇာအာဏာတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

လီရွှင်သည် သူ၏ စကားများက အနည်းငယ် မသင့်တော်ကြောင်း သိသော်လည်း စတင်ပြောဆိုမိပြီးနောက် ဆက်ပြောရန် ပိုလွယ်ကူသွားခဲ့သည်။ သူသည် လှည့်၍ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျိုးရှန်းကျစ် ယုံကျိုးကနေ ထွက်ပြေးလာပြီးတဲ့နောက် ရှောင်းစစ်သူကြီးကို ရှာဖွေဖို့ ကျွန်တော် လူတွေကို အဆက်မပြတ် စေလွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ အကျိုးမရှိခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ထုန်ချန် တပ်ဖွဲ့က ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပိုင်နက်ထဲက ဓားပြတပ်ဖွဲ့တချို့နဲ့ အပြန်အလှန် တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တော့ ကျွန်တော် သံသယဖြစ်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သံသယတွေကို အတည်မပြုနိုင်ခင်မှာတင် စစ်တပ်ထဲမှာ ဆူပူအုံကြွမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဝါယောင်းခံတပ် တိုက်ပွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ ထုန်ချန် တပ်ဖွဲ့က အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ အနီးအနားကို ရောက်လာခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီဖို့ သူ့ရဲ့တပ်ဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်လာတဲ့ ရှောင်းစစ်သူကြီးပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်!"

လီရွှင်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပင့်လိုက်သော်လည်း သူမက ခေါင်းကို တစ်ဝက်လှည့်ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာကို မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဖယောင်းတိုင်မီးလေးကသာ အလင်းပေးထားသဖြင့် ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ချေ။ သူမက ပြောသည်ကိုသာ သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။ "အဲဒါက အတည်မပြုရသေးတဲ့အတွက် ဒီကိစ္စက ဆွေးနွေးဖို့ ထားလိုက်ဦး။ လောလောဆယ် ဒီအကြောင်းကို မပြောနဲ့ဦး"

...

အပိုင်း (၁၃၆.၂)

လီရွှင်သည် ထွက်ခွာသွားသော ဝိန်းယွီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စကားဆက်ပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ရှောင်းလိသည် ယခုအခါ ဝေ့ချီရှန်း၏ တပ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေသော စကားလုံးများကို မသိစိတ်က အလိုအလျောင် ပြန်မျိုချလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ထိုနေ့က သူတို့ကို လာရောက်ကူညီခဲ့သူမှာ ရှောင်းလိ ဖြစ်နေခဲ့လျှင်တောင် ၎င်းသည် ကြီးမားလှသော ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သစ္စာဖောက်အဖြစ် မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲခံရပြီး အဆိပ်လူးမြှားကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီးနောက်တွင်ပင် လျန်စစ်စခန်း၏ အခက်အခဲများကြားတွင် အကူအညီပေးရန် လက်ကမ်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ သူ့အတွက် နေရာသစ်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် လျန်စစ်စခန်းသို့ ပြန်လာရန် ဆန္ဒရှိမည်လား ဆိုသည်မှာတော့ မသေချာသေးချေ။ သူတို့အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ရှောင်းလိအပေါ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသခြင်းက ဝေ့စစ်စခန်းတွင် သူ့အတွက် အခက်အခဲများသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

လီရွှင်သည် အစပိုင်းက ရှောင်းလိကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး လျန်စစ်စခန်းသို့ ပြန်လာရန် ဖျောင်းဖျဖို့သာ တွေးတောခဲ့ပြီး ဤရှုပ်ထွေးမှုအလွှာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို သူ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သောအခါ လွမ်းဆွေးမှုလှိုင်းတံပိုး တစ်ခုကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းသမီးက... ဒါတွေအားလုံးကို စဉ်းစားပြီးနေပြီလား"

ကျောင်းပိုင်သည် ဝိန်းယွီနှင့်အတူ အပြန်လမ်းကို လျှောက်လာခဲ့၏။ စောစောက သူမနှင့်အတူ အစည်းအဝေးခန်းမဆောင်တွင် ရှိနေခဲ့သဖြင့် လီရွှင်၏ နောက်ဆုံးစကားများကို သဘာဝကျကျပင် သူမ ကြားသိခဲ့ရ၏။

ဝိန်းယွီသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေပြီး လုံးဝကို သက်ရောက်မှုမရှိသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။ သို့သော် ဖိန်ကျိုးမှ ရှောင်းလိ ထွက်ခွာသွားသည့်နေ့နှင့် သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းကို သူမ ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာသည့်နေ့ နှစ်ရက်စလုံးတွင် ဝိန်းယွီ တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ပုံကို ကျောင်းပိုင် သေသေချာချာ မှတ်မိနေ၏။

ယခင်က ကျောင်းပိုင်သည် ရှောင်းလိအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အာဃာတများ ထားရှိခဲ့သည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ဝိန်းယွီ တောင်ဘက်သို့ ခရီးထွက်စဉ် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် သူတစ်ဦးတည်းသာကိုယ်ရံတော်အဖြစ် လိုက်ပါခဲ့ကြောင်း သူမ သိရှိခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖိန်ကျိုးတွင် သူတို့ ရှိနေစဉ်အတွင်း ဝိန်းယွီကို သူ ရံဖန်ရံခါ ကြည့်တတ်သည့် အကြည့်များက ရိုးသားဖြူစင်သည်ဟု ခေါ်ဆိုရန် ခက်ခဲလှသည်။

လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်အနေဖြင့် မင်းသမီးအပေါ် သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုရည်ရွယ်ချက်တွေ ထားရဲရပါသနည်း။ သူမသည် ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အမိအရယူခဲ့သည်။

ယခု လီရွှင်၏ ပြောပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဖိန်ကျိုးမှ ရှောင်းလိ ထွက်ခွာသွားရသည့် အခြေအနေများနှင့် ကျင်းကျိုးတွင် သူ့ကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်တာဝန်တို့ကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ ကျောင်းပိုင်၏ ခံစားချက်များက ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။ အဆိပ်လူးမြှား၏ ရန်ငြိုးများ ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူက အတိတ်က နာကြည်းမှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ လျန်စစ်စခန်း ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် လက်ကမ်းကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ထိုကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်မှုမျိုးက လေးစားထိုက်ပေသည်။

ကံကြမ္မာက ရက်စက်စွာ လှည့်စားခဲ့သည်မှာ နှမြောစရာကောင်းလှ၏။

သို့သော် ဤနေရာအထိ ရောက်လာပြီးနောက် မင်းသမီးဖြစ်စေ ရှောင်းလိဖြစ်စေ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။

ကျောင်းပိုင်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ဖိကပ်လိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှေ့ကခြံဝင်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လူရိပ်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

တံစက်မြိတ်အောက်တွင် ဆီမီးအိမ်က ထိုလူ၏ အရိပ်ကို ဆောင်းဦးသစ်ရွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်ပြားများပေါ်သို့ ထိုးကျနေစေပြီး ရှည်လျားကာ စောင်းနေသော အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဆောင်းဦးည၏ အအေးဒဏ်ကြောင့် အေးစက်နေသော ငွေရောင်သံချပ်ကာပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ နှင်းမှုန်ပါးပါးလေး တစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

ဝိန်းယွီ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး လိုရင်းကိုသာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသမီးက မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကိုကိုယ်တိုင်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားပါတယ်"

မယ်တော်ကြီးကျန်းနှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက်ပိုင်း ဝိန်းယွီနှင့်အတူ လျန်ပိုင်နက်သို့ လိုက်ပါရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံရကတည်းက ကျန်းယွီသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်များကို ရှောင်ရှားရန် သတိအထားဆုံးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပုံမှန်နေ့ရက်များတွင် အရေးကြီးသော ကိစ္စမရှိပါက သူသည် ဝိန်းယွီအနားသို့ ချဉ်းကပ်ခြင်းကို လုံးဝ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။

ဒါက သူပထမဆုံးအကြိမ်မကို ညအချိန် လာရောက်ရှာဖွေခြင်းပင်။

ညလေပြေက အေးစက်နေသည်။ ဝိန်းယွီ၏ ပခုံးများပေါ်တွင် ဒေါင်းမွေးများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အပြာရင့်ရောင် ခြုံလွှာကို ခြုံလွှမ်းထားပြီး အဝေးမှ တောင်တန်းများနှင့် ဆောင်းဦးရေပြင်တို့ကို အမှတ်ရစေသော သူမ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်ဝန်းများသည် လရောင်အောက်တွင် ပိုလို့ပင် အေးစက်နေပုံပေါ်၏။ "မာကျားလျန်မှာ ဝေ့စစ်သည်၂၀၀၀၀ ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။ ဝေ့ချီရှန်းကို ကျွန်မ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရလိမ့်မယ်"

ဤအဖြစ်ဆိုးနောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ နန်ချန် သစ္စာဖောက် တိုးကျန့်လျန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နန်ချန်ကသာ သူမ မြောက်ပိုင်းသို့ သွားမည့်အရေးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခွင့် လုံးဝမရှိသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန်းယွီသည် ဝိန်းယွီကို တားဆီးရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်နေခြင်း မဟုတ်ပုံပေါ်သည်။ စစ်သည်၂၀၀၀၀ သေဆုံးမှုအတွက် သူမက ဖြေရှင်းချက်ပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောလာသည်ကို ကြားသောအခါ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် အခြားသော ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များက သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။ သူက မျက်လွှာချကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီအချိန် မြောက်ပိုင်းကို သွားတာက အန္တရာယ်များတယ်။ မင်းသမီးက သွားဖို့ တင်းခံနေမယ်ဆိုရင် မင်းသမီးရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစေဖို့ ဒီစစ်သူကြီး လိုက်ပါရလိမ့်မယ်"

မယ်တော်ကြီးကျန်းနှင့် ကျန်းမိသားစု၏ အစီအစဉ်များကို သိရှိထားသော ကျောင်းပိုင်သည် ဓားတစ်လက်လို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကျန်းယွီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

သူမ၏ ရန်လိုမှုကို တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းယွီသည် ဝိန်းယွီ၏ အကြောင်းပြန်ချက်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကနေ ဖေစုန့်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့က နီးကပ်နေပြီဆိုတော့ စစ်သူကြီးကျန်းက တပ်တွေကို ကြီးကြပ်ဖို့ န်မနေခဲ့ဘူးလား" ဝိန်းယွီက မေးလိုက်၏။

ကျန်းယွီသည် သူမနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံရန် ရှောင်ဖယ်နေဆဲ။ "ဒီခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဓိက တာဝန်က မင်းသမီးရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစေဖို့ပဲ။ နန်ချန်ရဲ့ စစ်သည်၂၀၀၀၀ကို ကွပ်ကဲဖို့ အာဏာကို တာ့လျန်ဆီ ယာယီ အပြည့်အဝ လွှဲပြောင်းပေးထားလို့ ရပါတယ်"

ဤအဖြေက ဝိန်းယွီကို တကယ်ပင် အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီးကျန်းက စစ်ရေးအာဏာကို တခြားသူတွေဆီ ယာယီ စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ သူ့ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာလား။

လျန်ပိုင်နက်က အရာရှိတွေကို ကွပ်ကဲဖို့ သူတို့က ငါ့ကို အသုံးချဖို့ အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်။

ဝိန်းယွီသည် သရော်လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခြုံလွှာကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲစေ့လိုက်ကာ ခြံဝင်းတံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် လျှောက်သွားရင်း စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။ "စစ်သူကြီးကျန်း သဘောအတိုင်းပါပဲ"

သို့သော် သူမ အထဲသို့ ဝင်သွားချိန်တွင် ကျန်းယွီက နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်၏။ "မင်းသမီးကို မြောက်ပိုင်းဆီ အစောင့်အရှောက်ပေးဖို့ တာ့လျန်က တာဝန်ပေးထားတဲ့ စစ်သူကြီးက ရှောင်းမျိုးရိုးနဲ့ စစ်သူကြီးလား"

တိုးကျန့်လျန်သည် ရှောင်းလိအကြောင်း ဘာမှမသိခဲ့သော်လည်း ကျန်းယွီသည် မင်္ဂလာမဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဖိန်ကျိုးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်စဉ်က သူ့နှင့် လမ်းခရီးဆုံခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသဲမြေပုံ စစ်ရေးဗျူဟာက သူ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အမြင်တစ်ခုကို ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဤလူသည် ရုတ်တရက် အရိပ်အယောင်မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီ နန်ချန်သို့ ခရီးမစတင်မီကပင် ကျန်းယွီသည် ထူးခြားမှု တစ်ခုခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် စုံစမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းကို ဝိန်းယွီက ရှောင်ဖယ်သွားခဲ့သည်။

ယခု လျန်ပိုင်နက်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် လျန်စစ်စခန်း၏ မည်သည့်နေရာတွင်မှ ဤလူ၏ သတင်းအစအန မရှိနေချေ။ — တကယ့်ကို ထူးဆန်းနေသည်။

ဝိန်းယွီသည် သူ့ကို ကျောခိုင်းလျက် ရပ်နေခဲ့သည်။ တံစက်မြိတ်အောက်ရှိ ဆီမီးအိမ်မှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အဝါရောင်အလင်းတန်းက သူမ၏ ရှည်လျားပြီး နူးညံ့သော မျက်တောင်လေးများပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး နူးညံ့သော အရိပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ မျက်တောင်များအောက်ရှိ အကြည့်က အေးစက်ကြည်လင်နေပြီး သူမက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "မဟုတ်ဘူး"

____

ယိုးကျိုး။

မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော နှင်းမှုန်လေးများက လွင့်မျောကျဆင်းနေပြီး မြေပြင်နှင့် ထိတွေ့ချိန်တွင် အရည်မပျော်ခင်မှာပင် စစ်ဖိနပ်များ၏ တက်နင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ရွှံ့နွံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အနီးရှိ မြို့ရိုးမျှော်စင်များနှင့် အဝေးမှ ရန်သူ့စစ်စခန်းတို့သည် မည်းနက်သော မီးခိုးလုံးများကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရန်သူ့စခန်း၏ မီးခိုးများက ပိုပြီးထူထပ်နေ၏။ အောက်ဘက်တွင် မြို့ကို တစ်ညလုံး တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော လူရိုင်းစစ်တပ်သည် ဒီရေကျသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

မြို့ကို ကာကွယ်နေသော ဝေ့စစ်သူကြီးသည် ခံတပ်ရိုးကို မှီလျက် ဆုတ်ခွာသွားသော လူရိုင်းများကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "ဟေ့ကောင် လိပ်သူခိုးတွေ၊ သွားကြပြီလား။ ပြန်လာပြီး မင်းတို့ရဲ့ အဘိုးလျောင်ရဲ့ မြို့ကို ဆက်တိုက်ကြဦးလေ!"

မြင်းပေါ်ရှိ လူရိုင်းတပ်မှူးတစ်ဦးသည် သူ၏စစ်မြင်းကို လှည့်ကာ မြို့ရိုးမျှော်စင်ဆီသို့ မကျေမနပ် အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြီး ဆုတ်ခွာရန် မြင်းဇက်ကြိုးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ဆွဲလိုက်လေသည်။ မျှော်စင်ပေါ်ရှိ ဝေ့စစ်သူကြီးက ပိုလို့ပင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"လူရိုင်းတွေရဲ့ စခန်းထဲက ရိက္ခာတွေကို မီးရှို့တာ- ရန်သူ့ရဲ့ ရိက္ခာထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်တဲ့ ဒီဗျူဟာက တကယ့်ကို ထူးချွန်လွန်းတယ်!" မျှော်စင်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော အကြံပေးအမတ်များက မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝေ့စစ်သူကြီး လျောင်ကျန်းသည် ရောဂါမှ အပြည့်အဝ မသက်သာသေးသော်လည်း တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရန် အပေါ့စားသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်လာသော ယွမ်ဖန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ "လောင်ယွမ်... ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ဒီစစ်နတ်ဘုရားကို ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့လာတာလဲ"

ယွမ်ဖန်းက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ပြောရတာ ရှက်စရာပါပဲ။ ဒီဒဏ်ရာတွေနဲ့ဆို ငါက မာကျားလျန်မှာ အဲဒီ စစ်သည်၂၀၀၀၀ နဲ့အတူ သေသင့်နေပြီ။ ကံကောင်းလို့ ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်က ကယ်တင်ခဲ့လို့ မင်းတို့အားလုံးကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာတွေ့ခွင့် ရခဲ့တာပဲ"

မြောက်ပိုင်း စစ်ရေးအခြေအနေက အလွန်စိုးရိမ်ရသည်။ လူရိုင်းများသည် ယခုလအတွင်း ယန်ယွင် ၁၆ပြည်နယ်ရှိ နေရာအတော်များများကို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ယွမ်ဖန်းက ရှောင်းလိတို့အဖွဲ့ကို ယိုးကျိုးသို့ ခေါ်ဆောင်လာချိန်မှသာ ထိုနေရာကို ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်နီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ဝေ့ချီရှန်းသည် ယခင်တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ယွီကျိုးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဝေ့ချီရှန်း၏ သားဖြစ်သူ မြောက်ပိုင်းဝေ့ သခင်လေး ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ရက်အတော်ကြာ ကာကွယ်နေခဲ့သော်လည်း လူရိုင်းများ၏ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူက ဆက်လက်ကာကွယ်ရန်မှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး စစ်တပ်ကို ယိုးကျိုးမှ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဝေ့ချီရှန်း၏ လက်အောက်ရှိ အဓိက စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော လျောင်ကျန်းသည် ပွင့်လင်းရိုးသားပြီး သေသည်အထိ ကာကွယ်ရန် ခေါင်းမာမာဖြင့် အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကာ လူရိုင်းများက ယိုးကျိုးကို သိမ်းပိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ အလောင်းကို အရင်ဆုံး ကျော်ဖြတ်သွားရလိမ့်မည်ဟု ကြေညာခဲ့လေသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်စံနမူနာဖြင့် ရှေ့တန်းကို ထိန်းထားနိုင်သဖြင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဆုတ်ခွာရန် ကိစ္စကို ထပ်မံ မပြောရဲတော့ပေ။ သို့သော် သူသည် ဒဏ်ရာများကို အကြောင်းပြကာ နောက်တန်းစခန်းတွင် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် မျက်နှာမပြခဲ့ချေ။ ဤသခင်နှင့် ကျေးကျွန်ကြားရှိ တင်းမာမှုကို မည်သူမဆို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော် မနေ့ကတည်းက လူရိုင်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ယွမ်ဖန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်က လူရိုင်းများ မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေစဉ် ရန်သူ့စခန်း၏ အနောက်ဘက်သို့ ကွေ့ပတ်ကာ ရိက္ခာများကို မီးရှို့ရန် တပ်ဖွဲ့များ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု အဆိုပြုလာချိန်တွင် လျောင်ကျန်းသည် မြို့ကို သေသည်အထိ ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

လူရိုင်းများ၏ စပါးကျီကို အခိုင်အမာ စောင့်ကြပ်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားခဲ့ကြချေ။ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် စစ်သည် ထောင်ချီ လိုအပ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုမျှလောက် အများအပြား စေလွှတ်ခြင်းက လူရိုင်းကင်းထောက်များ၏ မျက်စိအောက်မှ ဘယ်သောအခါမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က မြင်းစီးသူရဲ ဒါဇင် အနည်းငယ်မျှဖြင့်သာ မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူ့ကို မောက်မာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသည်ဟု လျောင်ကျန်း တွေးထားခဲ့မိ၏။

သို့သော် ယခုအခါ နှင်းများကျဆင်းနေသည့် မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ရန်သူ့စခန်းမှ တက်လာသော မီးခိုးတန်းထူထူကြီးက သူတို့ စပါးကျီများကို အောင်မြင်စွာ မီးရှို့နိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။

အစပိုင်းက ရူးသွပ်မတတ် ပျော်ရွှင်မှုပြီးနောက် မျှော်စင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး မိုးနှင့် နှင်းများကြောင့် မှုန်ဝါးနေသော အဝေးမှ လမ်းမကြီးဆီသို့ အားလုံးက ငေးကြည့်နေကြလေသည်။

ရုတ်တရက် တောင်ကြားလမ်းရှိ တရားဝင်လမ်းမကြီးမှ မြင်းစီးသူရဲ ဒါဇင်အနည်းငယ်ခန့် အရေးတကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် သူတို့သည် လူရိုင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ခေါင်းဆောင်းများ မပါရှိကြောင်း မြင်တွေ့ရ၏။

ထိုမြင်းစီးသူရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် လူရိုင်းမြင်းစီးသူရဲ ရာပေါင်းများစွာသည် တောင်ကြားလမ်းမှ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြပြီး ရှေ့မှ မြင်းစီးသူရဲများထံ မြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်ကာ သူတို့၏ မြင်းကုန်းနှီးများပေါ်မှ တစ်ခုခုကို အော်ဟစ်နေကြသည်။

ရူးသွပ်မတတ် ပျော်ရွှင်မှုများက မျှော်စင်ပေါ်ရှိ လူများထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လျောင်ကျန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "တံခါးတွေ ဖွင့်လိုက်။ စစ်ကူပေးဖို့ ငါတို့ရဲ့ ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်ကို လွှတ်လိုက်!"

မြောက်ပိုင်းဝေ့ ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်က ယိုးကျိုးမြို့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော မြင်းစီးသူရဲများသည် ခြိမ်းခြောက်ခံလိုက်ရပုံပေါ်ကာ ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်၏ မြှားပစ်အကွာအဝေးအတွင်းသို့ မဝင်ရဲတော့ဘဲ အားလုံးက ဇက်ကြိုးများကို ဆွဲလိုက်ကြကာ သူတို့၏ စစ်မြင်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်းလိသည် စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူနှင့် သူတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များနှင့်အတူ ဝံပုလွေမြင်းစီးတပ်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် မြင်းများစီးလျက် ယိုးကျိုးမြို့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြို့ရိုးပပေါ်နှင့် အောက်ရှိ ဝေ့စစ်တပ် စစ်သည်များသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာကြလေတော့သည်။

...

All Chapters