အခန်း ၁၃၉

အပိုင်း (၁၃၉.၁)

ယွမ်ဖန်းသည် ဝေ့ချီရှန်းက ရှောင်းလိကို အလွန်ပင် အထင်ကြီးလေးစားနေပုံရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်းလိအတွက် ရင်ထဲမှနေ၍ ဝမ်းသာသွားကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်”

ရှောင်းလိ၏ အရပ်အမောင်းသည် စစ်သူကြီးများအကြားတွင်ပင် သိသိသာသာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေ၏။ ယနေ့သည် ညစာစားပွဲသို့ တက်ရောက်ရန်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သံချပ်ကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိဘဲ ရိုးရှင်းသော ပိုးသားအင်္ကျီကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ထိုဝတ်စုံကပင် သူ့ကို ထူးခြားသော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် မြင့်မြတ်ကျက်သရေရှိမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ထို့အပြင် ပြုံးရယ်ခြင်းကင်းမဲ့သော အေးစက်ခက်ထန်သည့် မျက်နှာသွင်ပြင်ကလည်း အမှန်တကယ်ပင် မျက်စိကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားမင်းက မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ။ နယ်စားမင်းရဲ့ စစ်ရေးအောင်ပွဲတွေက ရေတွက်လို့မရနိုင်အောင် များပြားလှပြီး အခုချိန်ထိ နယ်စပ်အပြင်ဘက်က လူယုတ်မာတွေကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေတုန်းပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုလေးက ပညာရှိရှေ့မှာ ဓားရေးပြဖို့တောင် မဝံ့ရဲပါဘူး”

ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ယွမ်ဖန်းကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှားပါးလှတဲ့ အရည်အချင်းပဲ။ ရဲစွမ်းသတ္တိတွေ အပြည့်ရှိနေတဲ့အပြင် ဒီလောက် နှိမ့်ချတတ်တဲ့ စိတ်ထားမျိုးလည်း ရှိနေသေးတယ်။ အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်ရင် ဒီလူငယ်က သေချာပေါက် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူတိုင်းသည် ရှောင်းလိက ဝေ့ချီရှန်း၏ အမြင်တွင် အမှန်တကယ် မျက်နှာရနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်နိုင်ကြသည်။

ဝေ့ချီရှန်းက သူတို့ကို နေရာယူရန် ပြောဆိုပြီးနောက်တွင် အစေခံများက လူအုပ်ကြီးကို နေရာချထားပေးလိုက်၏။ ရှောင်းလိ၏ နေရာသည်လည်း ယွမ်ဖန်း၏နောက် ဘယ်ဘက် ဒုတိယနေရာတွင် စီစဉ်ထားခြင်းခံရသဖြင့် ဝေ့စစ်သူကြီးများရော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များပါ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

လူအားလုံး နေရာယူပြီးသွားသောအခါ ပွဲအတွင်း၌ တေးဂီတသံများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသော သန့်ရှင်းကာ ကျက်သရေရှိသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံမလေးများသည် အရက်အိုးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး လူအားလုံးအတွက် ခပ်ဖွဖွ ဒူးညွှတ်ကာ အရက်ငှဲ့ပေးကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများသည် နံရံဆေးရေးပန်းချီကားများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှပေသည်။

ထိုဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး ကြမ်းတမ်းသည့် ဒေသများမှ ထွက်ပေါ်လာကြသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များသည် အာဏာရလာချိန်တွင် ကချေသည်များ၏ ကပြဖျော်ဖြေမှုများကို အများအပြား မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြသည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့သော် ဝေ့နယ်စားအိမ်တော်ရှိ ကြွေထည်ကဲ့သို့ သန့်စင်လှသော အစေခံမလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပြီး ကပွဲစင်မြင့်အလယ်တွင် လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသော ဖြူဖွေးသည့် လက်မောင်းများနှင့် သွယ်လျသည့် ခါးလေးများကို ပြန်လည်တွေးတောမိသောအခါ နောက်ပိုင်းအရာများသည် ရိုင်းစိုင်းအောက်တန်းကျလှသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ကြရ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ဤဝေ့နယ်စားအိမ်တော်အပေါ် လေးစားမှုမှာလည်း အလွန် သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့တော့သည်။

အောင်ပွဲအတွက် ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ပြီးနောက် အရက်သုံးခွက်ခန့် သောက်ပြီးချိန်တွင် ဝေ့ချီရှန်းက ရှောင်းလိကို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက မင်းထက် ဆယ်စုနှစ်၂ခုစာ ပိုကြီးတော့ အသက်အရွယ်ကို အကြောင်းပြပြီး မင်းကို တူလေးလို့ ခေါ်ရင် ဘယ်လိုလဲ”

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းမှုပါပဲ”

ဝေ့ချီရှန်း၏ အမူအရာသည် ပိုလို့ပင် ရင်းနှီးဖော်ရွေလာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တူလေးက ပြတ်သားတဲ့လူတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါ မြင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်မယ်။ တူလေးက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အောင်မြင်နေပြီဆိုတော့ အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီလား”

ဤမေးခွန်း၏ ဦးတည်ချက်မှာ အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားလွန်းလှသဖြင့် ပွဲအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးအားလုံးသည် သူတို့လက်ထဲရှိ တူများကို မသိစိတ်ကအလိုလို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏မျက်လုံးထဲတွင် မကောင်းသော လက္ခဏာအချို့ကို တိတ်တဆိတ် မြင်တွေ့လိုက်ကြ၏။

ရှောင်းလိ၏ လက်ထဲက ဓားမြှောင်ပေါ်တွင် ကင်ထားသော သိုးသားတစ်ဝက် စိုက်ထားဆဲဖြစ်၏။ သူသည် ဓားမြှောင်လက်ကိုင်ပေါ်ရှိ အဆင်အသွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြန်လည် ဖြေလိုက်၏။ "မရှိသေးပါဘူး”

ဝေ့ချီရှန်းသည် အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး "ငါ့ဆီမှာ အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ် သမီးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက သူ့ကို အပြင်လူဆီ ပေးစားဖို့ နှမြောတာနဲ့ ငါ့ဘေးမှာ နှစ်နည်းနည်းလောက် ပိုထားချင်ခဲ့တာ။ ဘယ်သူထင်မှာလဲ... အဲဒီကောင်မလေးကို ဆိုးသွမ်းတဲ့ အကျင့်စရိုက်လေး ဖြစ်အောင် မွေးမြူမိသွားလိမ့်မယ်လို့လေ။ အခုတော့ သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ခင်ပွန်းလောင်း မရှာတွေ့နိုင်လို့ စိတ်ပူနေရတာ။ ဒီနေ့ တူလေးရဲ့ ချောမောခန့်ညားတဲ့ ရုပ်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အသက်ငယ်ပေမဲ့ အလွန် တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်သဘောထားရှိတာကို တွေ့ရတော့ ငါက ဒီနေ့ စေ့စပ်ပေးတဲ့သူ လုပ်ချင်တယ်။ တူလေး ဘယ်လို သဘောရလဲ”

ဝေ့စစ်သူကြီးများသည် အစပိုင်းတွင် အံ့ဩသွားခဲ့ကြသော်လည်း သိပ်ပြီး ထူးဆန်းမနေခဲ့ကြချေ။

ရှောင်းလိသည် ယိုးကျိုးတိုက်ပွဲတွင် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး အဓိက အောင်ပွဲကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ လာရောက် ပူးပေါင်းကြသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ အသီးသီးသည် ယခုအခါ သူ့လက်အောက်တွင် စုစည်းနေကြပြီ ဖြစ်၏။ ရှောင်းလိကို သိမ်းသွင်းနိုင်ခြင်းသည် သူ့လက်အောက်ရှိ သောင်းနှင့်ချီသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့များကို သိမ်းသွင်းလိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ ရာထူးနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤလူငယ်သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တပ်အင်အားကို အသုံးပြု၍ မာနထောင်လွှားလာမည် မဟုတ်ကြောင်းကို အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်အဖြစ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားလိုက်ပါက အရာအားလုံးသည် အလိုလို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ပွဲအတွင်းရှိ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားကြပုံရသည်။ ဤအဆိုပြုချက်သည် သူတို့အားလုံးအတွက် အလွန်ပင် ဝမ်းသာစရာ ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

ရှောင်းလိက ဝေ့ချီရှန်း၏ သမက် ဖြစ်လာခဲ့ပါက ဝေ့ချီရှန်းသည် လာရောက် ပူးပေါင်းကြသော ၎င်းတို့၏ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့များကို လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့်လည်း ဝေ့ချီရှန်း၏ စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်မှုကို ထပ်မံ ပူပန်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

လူအားလုံးက ရှောင်းလိအနေဖြင့် ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် သူက ဓားမြှောင်ကို ချထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စားမင်းရဲ့ မေတ္တာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က လောလောဆယ် အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပါဘူး”

ဝေ့ချီရှန်း၏ နွေးထွေးသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးစမ်းလေ့လာမှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ မေးလိုက်၏။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ရှောင်းလိက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အမေရဲ့ ကလဲ့စားကို မချေသေးဘဲနဲ့ အိမ်ထောင်မပြုရဲပါဘူး”

စုန့်ချင်သည် ဝေ့ချီရှန်းက ထိုစကားများကို ဆင်ခြေတစ်ခုဟု ထင်မှတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး ကူညီရှင်းပြလိုက်သည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ အမေက လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဖေစုန့်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးခဲ့ရတာပါ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး မြောက်ပိုင်းကို လာပြီး နယ်စားမင်းဆီမှာ ခိုလှုံရတာကလည်း ဖေစုန့်ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ပြီး ဒီသွေးကြွေးကို ဆပ်နိုင်ဖို့အတွက်ပါ။ အခုချိန်မှာ အချစ်ရေးကို စိတ်မဝင်စားနိုင်သေးလို့ နယ်စားမင်းက အပြစ်မယူဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်”

ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းကို ခွဲခြား၍မရနိုင်ဘဲ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းသွားတယ်။ မင်းရဲ့ အမေက ဒီလို ကံဆိုးမှုမျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှန်း မသိခဲ့ဘူး”

အမေအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်းလိက ဤလက်ထပ်ပွဲကို ငြင်းဆန်ခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သွားသဖြင့် ပွဲအတွင်းရှိ လေထုမှာ သိပ်ပြီး တင်းမာမသွားခဲ့ချေ။

ယွမ်ဖန်းက အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းပေးကာ လူအားလုံးကို ဆက်လက် စားသောက်ကြရန် ပြောဆိုလိုက်သည်။ စုန့်ချင်သည် စိတ်သက်သာရာရသွားကာ နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ချိန်တွင် အဝင်ဝရှိ ကန့်လန့်ကာ နေရာမှ လူတစ်စု ထပ်မံ လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"သား အစိုးရရုံးတော်ကနေ လာရတာ နောက်ကျသွားလို့ အဖေ့ပွဲ စတာကို မမီလိုက်ဘူး”

ဦးဆောင်လာသော လူငယ်သည် ပိုးသားဝတ်ရုံနှင့် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို ရွှေရောင်သရဖူဖြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။ သူ့မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး မောက်မာထောင်လွှားမှုများ တိတ်တဆိတ် ပေါ်လွင်နေ၏။ သူ့စကားလုံးများမှတဆင့် လူအများစုသည် သူ၏သရုပ်မှန်ကို နားလည်သွားကြသည်။

သို့သော် သူ့နောက်တွင်ရှိသော ပညာတတ်အသွင် ဝတ်ဆင်ထားသူ အနည်းငယ်သည် အစေခံများနှင့် မတူဘဲ သူတို့၏ အပြုအမူများတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းနေပုံပေါ်သည်။ အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် သားဖြစ်သူကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း စစ်သူကြီးများ ရှိနေသောကြောင့် မျက်နှာပျက်ရအောင် မလုပ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုင်လိုက်တော့”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် မလှုပ်ရှားဘဲ သူ့အကြည့်များက ဘယ်ဘက် ဒုတိယနေရာတွင် ထိုင်နေသော ရှောင်းလိထံသို့ အမှတ်တမဲ့ ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ယိုးကျိုးတိုက်ပွဲက အောင်ပွဲကြီး ရခဲ့ပြီး အဖေကလည်း နေရာအနှံ့က သူရဲကောင်းတွေကို လာရောက် ပူးပေါင်းစေနိုင်ခဲ့လို့ သားက အဖေ့အတွက် အလွန် ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အစိုးရရုံးတော်မှာ လျန်စစ်စခန်းကနေ အညံ့ခံလာတဲ့ ဧည့်သည်တော် တချို့ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူတို့က ထုန်ကျိုးက ရှောင်းခေါင်းဆောင်နဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ သိရတယ်။ သားက သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော်တို့ ဝေ့စစ်စခန်းကို ရောက်လာကြပြီဆိုတော့ ဒါကလည်း ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စတစ်ခုမို့လို့ အဲဒီ ဧည့်သည်တော်တွေကို ရှောင်းခေါင်းဆောင်နဲ့ အတိတ်က အကြောင်းတွေ ပြန်ပြောပြဖို့ ခေါ်လာခဲ့တာပါ”

ပွဲအတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လူအားလုံးသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ဤစကားများတွင် နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေကြောင်းကို နားလည်သွားကြသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "တူလေးက ဒီလူတွေနဲ့ အရင်ကတည်းက သိနေခဲ့တာလား”

ရှောင်းလိသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ နောက်တွင်ရှိသော ထိုလျန်စစ်စခန်းမှ ဧည့်သည်တော်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သိပ်ပြီး မှတ်မိတာ မရှိပါဘူး”

စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့သည် ချွေးပြန်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ရှောင်းလိက ဖိန်ကျိုးတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးကြောင်းကို သိထားကြသော်လည်း ယခုအခါ မြောက်ပိုင်းဝေ့သည် မာကျားလျန်တွင် ရက်စက်သော အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် လျန်စစ်စခန်းနှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဝေ့မိသားစု၏ သခင်လေးက ယခုလိုအချိန်တွင် လျန်စစ်စခန်းမှ အညံ့ခံလာသော ဧည့်သည်တော် အချို့ကို ရှာဖွေကာ ရှောင်းလိကို လက်ညှိုးထိုးခိုင်းခြင်းသည် ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ရှောင်းလိက ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများက ပိုလို့ပင် ထင်ရှားလာခဲ့ပြီး လှည့်ကာ ထိုဧည့်သည်တော်များကို ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်းခေါင်းဆောင်က မင်းတို့ကို မသိဘူးလို့ ပြောနေတယ်။ မင်းတို့ ဘယ်လို ပြောမလဲ”

ဤဧည့်သည်တော်များသည် အထဲသို့ မခေါ်ဆောင်လာခံရမီကတည်းက ဝေ့ဖိန်ကျင်းနှင့်အတူ ကန့်လန့်ကာ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ရှောင်းလိကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး သူသည် အတိတ်က ထိုလျန်စစ်သူကြီး ဖြစ်ကြောင်းကို သေချာစွာ အတည်ပြုပြီးမှသာ ဝေ့ဖိန်ကျင်းနှင့်အတူ အရှေ့ခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက မေးမြန်းလိုက်သောအခါ ဦးဆောင်လာသော ဧည့်သည်တော်သည် ပွဲအတွင်း ထိုင်နေသော ရှောင်းလိကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြား ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှောင်းစစ်သူကြီးက အရင်တုန်းက လျန်စစ်စခန်းမှာ အလွန် အောင်မြင်ကျော်ကြားခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လို အရာရှိငယ်လေးတွေကို ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိနိုင်မှာလဲ”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပွဲအတွင်းရှိ လူအားလုံးသည် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်နှာသည်လည်း ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး ရှောင်းလိကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းက လျန်စစ်စခန်းက လူလား”

ယွမ်ဖန်းသည်လည်း ဤရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းကြောင့် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝေ့စစ်သူကြီး အများအပြားသည် ရှောင်းလိနှင့် ထုန်ကျိုးစစ်သူကြီးများကို ရန်သူသဖွယ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မသိစိတ်ကအလိုလို ရှောင်းလိဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒီကြားထဲမှာ သေချာပေါက် နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မယ်..."

ရှောင်းလိသည် ပွဲအတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် စီးဆင်းနေသော တင်းမာမှုများကို သတိမထားမိပုံရဘဲ အရက်ခွက်ကို လက်ဖဝါးထဲတွင် တစ်ပတ်လှည့်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က လျန်စစ်စခန်းမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ 'လျန်စစ်စခန်းကလူ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုတော့ လက်မခံနိုင်ပါဘူး”

ဝေ့ချီရှန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သော်လည်း ဝေ့ဖိန်ကျင်းကမူ စူးရှသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ။ ဒီလူရဲ့ လှည့်စားတဲ့ စကားတွေကို မယုံပါနဲ့။ လောကမှာ ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုး ရှိနိုင်ပါ့မလား။ ဖေစုန့်နဲ့ တိုးကျန့်လျန်တို့က မာကျားလျန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဝေ့စစ်တပ်ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တော့ သူက အဲဒီနေရာကို အချိန်ကိုက် ရောက်လာပြီး သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ဖေစစ်တပ် လက်ထဲကနေ ယွမ်စစ်သူကြီးကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်တဲ့လား။ ယိုးကျိုးမှာ အရေးပေါ် အခြေအနေဖြစ်တော့ လျောင်စစ်သူကြီးတောင် ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ အချိန်မှာ သူက မြင်းစစ်သည် အနည်းငယ်နဲ့ ရန်သူ့စခန်းထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး လူရိုင်းတွေရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာကျီကို မီးရှို့နိုင်ခဲ့တယ်တဲ့လား။ ဒီလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အောင်ပွဲ နှစ်ခုကို ဒီမှာရှိနေတဲ့ စစ်သူကြီးတွေထဲမှာ ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်တယ်လို့ ဘယ်သူကများ ပြောရဲလို့လဲ”

ပွဲအတွင်း ထိုင်နေကြသော စစ်သူကြီးအားလုံးသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ကြချေ။

ကျန်းဟူသည် ကြားရုံဖြင့် ဒေါသထွက်လာကာ သူ၏ စိတ်တိုမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ခွေးမသားတွေ... ငါ့ကို မျက်စိပွင့်သွားစေတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ အစ်ကို(၂)က ညီအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ပြီး အသေခံ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့လို့ မင်းတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ဒီလောက်အထိ ကူညီပေးခဲ့တာကို မင်းတို့က ဒီလိုစကားတွေ ပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သရုပ်ဆောင်နေတုန်းပဲလား။ မင်းတို့က လျန်စစ်သူကြီးဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ပြီး မာကျားလျန် တိုက်ပွဲကို တမင်တကာ ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ကယ်တင်ရှင်ဆိုတဲ့ ကျေးဇူးကို အသုံးချပြီး ယွမ်စစ်သူကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို လိမ်လည်ရယူခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ယိုးကျိုးကို ကူညီဖို့ စစ်တပ်ခေါ်လာသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့တာက မာကျားလျန် တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ဖန်တီးပြီး ငါ့ရဲ့ အဖေနယ်စားမင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရယူပြီးရင် ငါတို့ ဝေ့စစ်တပ်ရဲ့ နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးဖို့ မဟုတ်ဘူးလား”

ကျန်းဟူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ဟင်းလျာများနှင့် အရက်များ အပြည့်တင်ထားသည့် စားပွဲပုလေးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လှဲပစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ တံတွေးထွေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"တောက်။ လူကောင်းကို ခွေးကိုက်တယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလိုမျိုး ကိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ထုန်ကျိုးက စစ်သည် ဘယ်လောက်တောင် အသက်ပေးခဲ့ရပြီးမှ မင်းတို့ ဝေ့စစ်သူကြီးတွေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးကြီးကနေ လာပြီး ပြင်ပရန်သူကို အတူတကွ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ အောင်ပွဲရပြီးတော့လည်း ဒီလို မတရား စွပ်စွဲချက်ကြီးကို ခံရသေးတယ်”

သူသည် ခန်းမကြီး တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့က အရမ်းကို အဆင့်တန်းမြင့်ပြီး ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်လွန်းလို့ ငါတို့လို အောက်ခြေတပ်ဖွဲ့တွေက လိုက်လို့တောင် မမီတော့ဘူး”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် နေရာတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော ရှောင်းလိနှင့် စုန့်ချင်တို့ နှစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကို(၂)။ ဒီလောက် စော်ကားတာကို ခံနေစရာ မလိုဘူး။ ငါတို့ သွားကြစို့”

သူ့စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမဆောင်၏ ကန့်လန့်ကာ အပြင်ဘက်မှ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်တစ်စုသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်ရောက်လာကြပြီး သူတို့၏ လက်ထဲရှိ ဓားများနှင့် လှံများကို သူတို့ထံသို့ တညီတညွတ်တည်း ချိန်ရွယ်ထားလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အောင်ပွဲကို သေချာပေါက် ရရှိထားသူတစ်ယောက်၏ အမူအရာဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "လှည့်ကွက်တွေ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရတော့ သွားချင်ပြီလား။ ငါ့ရဲ့ ဝေ့အိမ်တော်ကို ဘယ်လို နေရာမျိုးလို့ ထင်နေတာလဲ”

ယွမ်ဖန်းသည် အခြေအနေများက ပိုပြီး ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝေ့ချီရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်သည် ဖြင့် အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နယ်စားမင်း။ အဲဒီနေ့က မာကျားလျန် တိုက်ပွဲကို ရှောင်းခေါင်းဆောင်နဲ့ လျန်စစ်စခန်းတို့က စီစဉ်ခဲ့တာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် အသက်နဲ့ ရင်းပြီး အာမခံရဲပါတယ်”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက သူ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ယွမ်စစ်သူကြီး။ ခင်ဗျားက တစ်ခဏတာ ကယ်တင်ရှင်ဆိုတဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် မျက်စိကွယ်မသွားပါနဲ့။ အဲဒီနေ့က မာကျားလျန်မှာ ငါတို့ ဝေ့စစ်တပ်ကို ချေမှုန်းခဲ့တာ တိုးလူယုတ်မာရဲ့ လက်အောက်က ချန်စစ်တပ်အပြင် ဖေစစ်တပ်ကတင် လူ လေးသောင်းလောက် ရှိတယ်။ ထုန်ကျိုးက အောက်ခြေတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရန်သူ့စစ်ကြောင်းတွေကို ထိုးဖောက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိမှာလဲ”

ယွမ်ဖန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီနေ့က တိုးလူယုတ်မာက ချန်စစ်တပ် နှစ်သောင်းကိုခေါ်ပြီး ဘေးကနေ ကြည့်နေခဲ့တာ။ ရှောင်းခေါင်းဆောင်က လူတွေကို တောင်ပေါ်မှာ မီးရှို့ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့လို့ တိုးလူယုတ်မာရဲ့ တပ်တွေ လန့်သွားပြီး တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာပြီးမှ ညဘက်မှာ ဖေစစ်တပ်နဲ့ ရောထွေးပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက်မှာ ဖေစစ်တပ်က သေဆုံးသွားတဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကောက်ဝတ်ပြီး ဖေစစ်သည်တွေလို ဟန်ဆောင်ပြီး ရန်သူ့စစ်ကြောင်းတွေကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့လို့သာ ကျွန်တော်တို့ စစ်သည် အယောက်ငါးဆယ်လောက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာ။ ယိုးကျိုးတိုက်ပွဲမှာလည်း ရှောင်းခေါင်းဆောင်က နေ့ရက်အတော်ကြာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ပြီး လူရိုင်းတွေရဲ့ အစောင့်ချိန်းတဲ့ အချိန်ဇယားကို သေချာသိပြီးမှ လူတွေကို ခေါ်ပြီး လူရိုင်းစစ်သည်တွေလို ဟန်ဆောင်ပြီး စိမ့်ဝင်သွားပြီးမှ စားနပ်ရိက္ခာကျီကို မီးရှို့ခဲ့တာပါ..."

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက စူးရှသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် သူက ဘာဖြစ်လို့ စစ်သူကြီးကို သူ့ရဲ့ လျန်စစ်သူကြီးဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရတာလဲ”

ယွမ်ဖန်းသည် တစ်ခဏမျှ အော်ဟစ်မေးမြန်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ရှောင်းလိကို လက်ညှိုးထိုးကာ ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။ "ဒီလူက ဒီလောက်တောင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိနေတာ လျန်စစ်စခန်းက သူ့ကို ဘာဖြစ်လို့ အသုံးမချရမှာလဲ။ သံသယဖြစ်စရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတာတောင် စစ်သူကြီးက သူက ထုန်ကျိုး တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့လို ဟန်ဆောင်ပြီး ငါတို့ ဝေ့စစ်စခန်းကို လာတာဟာ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု မဟုတ်ဘူးလားလို့ ပြောနေဦးမှာလား”

ယွမ်ဖန်းသည် ရှောင်းလိအတွက် ထပ်ပြီး ငြင်းခုံပြောဆိုချင်သေးသော်လည်း စကားပြောမတတ်သဖြင့် ဝေ့ချီရှန်းဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ "နယ်စားမင်း။ ကျွန်တော်က ရှောင်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ စိတ်သဘောထားကို ယုံကြည်ပါတယ်”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ "ယွမ်စစ်သူကြီး။ ကျွန်တော်တို့ ဝေ့စစ်စခန်းက သောင်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ခင်ဗျားရဲ့ ယုံကြည်ပါတယ်ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းအပေါ်မှာ မှီခိုထားရမှာလား”

...

အပိုင်း (၁၃၉.၂)

ရှောင်းလိသည် သူhနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ တင်းမာနေသော အခြေအနေများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အနည်းငယ်မျှပင် ခံရပုံမပေါ်ဘဲ ထိုသူနှစ်ဦး၏ ငြင်းခုံသံများကို နားထောင်ရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေလှ၏။

ဘယ်ဘက်ပခုံးမှ ထိုမြားဒဏ်ရာသည် နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်တဆိတ် နာကျင်လာခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် စားပွဲပုလေးပေါ်ရှိ အရက်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ဝေ့ချီရှန်းဘက်သို့ လှမ်းမြှောက်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားမင်း စီစဉ်ပေးတဲ့ အောင်ပွဲခံညစာစားပွဲကို ဒီနေ့ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားလိုက်ရပါပြီ”

ထိုအရက်တစ်ခွက်လုံးကို မော့သောက်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် အရက်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်တင်လိုက်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့ နှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက ဧည့်သည်ကို လက်မခံမှတော့ ငါတို့တွေလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ကွဲအောင် ဆက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”

သူ၏ ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုန့်ချင်သည်လည်း စားပွဲကိုထောက်ကာ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားနှင့်လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝေ့စစ်သည်များသည် အစောပိုင်းက ဝိုင်းရံလာစဉ်တွင် အနည်းငယ် ရဲဝံ့နေသေးသော်လည်း ယခုအခါ ရှောင်းလိနှင့် စုန့်ချင်တို့ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထင်ရှားသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဤသူ၏ ကျင်းကျိုးနှင့် ယိုးကျိုးတို့မှ အံ့ဩဖွယ် စစ်ရေးအောင်ပွဲ နှစ်ခုစလုံးမှာ အတုအယောင်များ ဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေသော်လည်း အရာအားလုံးကို အတည်မပြုနိုင်သေးမီတွင် သူတို့ ဝိုင်းရံထားရသူများမှာ သောင်းနှင့်ချီသော ဖေစစ်တပ်ကြားမှ ဖောက်ထွက်လာခဲ့ပြီး မြင်းစစ်သည် အနည်းငယ်ဖြင့် လူရိုင်းစခန်းအတွင်းသို့ ရဲဝင့်စွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသည့် စစ်သူကြီးများပင် ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းဟူသည် အစောကတည်းက ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ သူ၏ မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားနှင့်လှံများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝေ့စစ်သည်များကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ချိန်တွင် ဝိုင်းရံထားသော လူတစ်စုသည် ဖိအားပေးခံရသည့်နှယ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ သူသည် ဟက်ဟက်ပက်ပက် အသံထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အရှက်ကွဲသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာကို ခက်ထန်စွာထားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါ့အတွက် အမြန် မဖမ်းသေးဘူးလား”

နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြသော ဝေ့စစ်သည်များသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရှေ့သို့ ပြန်လည် ဝိုင်းရံလာကြရပြီး ဝေ့ဖိန်ကျင်းက အပြင်ဘက်သို့ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ "လေးသည်တော်တွေ”

ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ လေးနှင့်မြားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်တစ်စုသည် ချက်ချင်းပင် အလုံးအရင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာကြပြီး သစ်သားလေးများပေါ်ရှိ မြားတံများသည် ရှောင်းလိတို့ သုံးဦးထံသို့ တညီတညွတ်တည်း ချိန်ရွယ်ထားလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည်လည်း မိမိကိုယ်မိမိ သိမြင်မှု ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပြီး သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တစ်စုကိုသာ အားကိုး၍ ရှောင်းလိတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ စုန့်ချင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာသည် မလွှဲမရှောင်သာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။

ယွမ်ဖန်းသည် ရင်ထဲတွင် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ပူပန်နေပြီး ဝေ့ချီရှန်းဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ တောင်းပန်လိုက်၏။ "နယ်စားမင်း”

ဝေ့ချီရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အသံထွက်လာခဲ့သည်။ "အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြစမ်း”

ဓားနှင့်လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်များနှင့် လေးသည်တော်များသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းကာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဒေါသလည်းထွက်ကာ နားလည်းမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဝေ့ချီရှန်းက အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒီဝေ့စစ်စခန်း တစ်ခုလုံးမှာ မင်း စကားပြောဖို့ အလှည့်မရောက်သေးဘူး”

ဤစကားသည် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သည်နှင့် မခြားနားပေ။ သူ့မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် နီမြန်းကာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အရှက်ရမှုနှင့် နေရခက်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ လည်ပင်းကို တင်းထားရင်း မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်တော့သည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် အဓိကနေရာမှ ဆင်းလာခဲ့ပြီး သူ၏ ဩဇာပါသော အသံကြီးသည် ခန်းမကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ခေါင်းလောင်းသံကြီးနှယ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "နန်လျန်က ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို သူပုန်ချန်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး ဖေစုန့်ကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က စစ်သည် နှစ်သောင်းကို လူတွေရဲ့ လှည့်စားမှုနဲ့ မာကျားလျန်မှာ ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးစေခဲ့တယ်။ ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ သူတို့ နန်လျန်က ဒီအချိန်ကစပြီး ရေနဲ့ဆီလို သီးခြားစီ ဖြစ်သွားပြီ”

ပွဲအတွင်း ထိုင်နေကြသော သွေးဆူလွယ်သည့် ဝေ့စစ်သူကြီးများသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံးပင် ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာများ ဖြစ်သွားကြပြီး ရှောင်းလိတို့ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူတို့၏ အကြည့်များသည်လည်း ရင်းနှီးဖော်ရွေမှု မရှိတော့ချေ။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ရှောင်းလိကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တူလေးက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်က အရေးပါတဲ့ စစ်သူကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ငါတို့ ယိုးကျိုးရဲ့ ဝိုင်းရံခံထားရတဲ့အခြေအနေကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်။ ဒီ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူး နှစ်ခုစလုံးကို ငါ ဝေ့ချီရှန်းက ရင်ထဲမှာ အမြဲ မှတ်ထားပါတယ်။ ငါ့မှာ မေးစရာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တူလေးက ဘာအကြောင်းကြောင့် လျန်စစ်စခန်းကနေ ထွက်လာခဲ့တာလဲ”

ရှောင်းလိသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "လျှောက်တဲ့လမ်းချင်းမတူရင် အတူတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့ မရဘူးလေ”

ဤသည်မှာ သေချာရေရာသော အဖြေတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အဖေဖြစ်သူက အခွင့်အရေး ပေးထားပြီးဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အကောင်းအဆိုးကို နားမလည်သည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝေ့ချီရှန်း၏ ရဲရင့်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ကောင်းတယ်”

"တူလေးက အရင်တုန်းက ဘယ်ဘက်မှာပဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါစေ တူလေးသာ ဆန္ဒရှိရင် နောင်ကျရင် ငါတို့ ဝေ့စစ်သူကြီးပဲ” ဝေ့ချီရှန်းသည် ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်းလိဘက်သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ငါ့သားရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အပြုအမူတွေအတွက် ငါက ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်”

ပွဲအတွင်းရှိ လူအားလုံးသည် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြပြီး ရှောင်းလိသည်လည်း ဝေ့ချီရှန်းက ဤသို့ ပြုမူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ အခိုက်တန့်အတွင်း ရှောင်ဖို့ အချိန်မမီလိုက်ဘဲ ဝေ့ချီရှန်း၏ အရိုအသေပေးမှုကို အပြည့်အဝ လက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ သူ့ကို တွဲထူလိုက်သည်။ "နယ်စားမင်း ဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ မြန်မြန် ထပါ”

ဝေ့ချီရှန်းသည် မလှုပ်ရှားဘဲ ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "တူလေးက ငါတို့ ဝေ့စစ်စခန်းကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား”

ဤအရာက ရှောင်းလိအတွက် အနည်းငယ် လုပ်ရကိုင်ရ ခက်ခဲစေသည်။ ဘယ်ဘက်ပခုံးမှ ထိုမြားဒဏ်ရာသည် တိတ်ဆိတ် နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဝေ့ချီရှန်း၏ အရိုအသေပေးနေသော ကိုယ်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း ထိုမြားဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့စဉ်က သူ့ခြေထောက်အောက်က အရိပ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် လမ်းခွဲတစ်ခုအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ကွဲထွက်သွားသယောင်ပင်။

သူသည် စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့ကို ကြည့်လိုက်၏။

စုန့်ချင်သည် သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကျန်းဟူသည် အစောပိုင်းက ဝေ့ဖိန်ကျင်းကြောင့် အတော်လေး ဒေါသထွက်ခဲ့သော်လည်း ဝေ့ချီရှန်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သည်အတိုင်းအတာအထိ တောင်းပန်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပညာရှိများကို လေးစားပြီး အောက်ခြေလူတန်းစားများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် နေထိုင်တတ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သဖြင့် သူ့ရင်ထဲမှ ဒေါသများလည်း ပြေပျောက်သွားခဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အစ်ကို(၂) ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်မယ်”

အသက်နှစ်ချက်ရှူစာလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှောင်းလိသည် ဝေ့ချီရှန်းဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ထုန်ကျိုးက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ နှစ်သောင်းဟာ ဒီနေ့ကစပြီး နယ်စားမင်းရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်”

ယွမ်ဖန်းသည် အံ့ဩနေရာမှ ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ပြုစကား ပြောလိုက်တော့သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် နယ်စားမင်း၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်... လောကမှာ ရှားပါးလှတဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ စစ်သူကြီး တစ်ယောက်ကို ရရှိလိုက်တာပါပဲ”

ထိုတရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များသည် ယနေ့ကိစ္စကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသူနှစ်ဦး ရန်ပွဲမှ ငြိမ်းချမ်းရေးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးပင် စိတ်သက်သာရာရသွားကြပြီး အလျင်အမြန် လက်ယှက်ကာ ဂုဏ်ပြုစကားများ ပြောဆိုလာကြသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည်လည်း အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ရှောင်းလိကို ကြည့်ကာ လျှံကျလာသည့်ခံစားချက်များဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "တူလေးကို ပထမဆုံး မြင်ကတည်းက ငါက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားခဲ့ရတာ။ ငါ့ရဲ့ သားကြီးဟာလည်း မြင်းစစ်သည် အနည်းငယ်နဲ့ လူရိုင်းဒေသထဲကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ သတ္တိရှိခဲ့ဖူးတယ်။ စစ်မြေပြင်မှာ ကျဆုံးသွားတဲ့အချိန်က အသက် ၁၆နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် အခုချိန်ဆို တူလေးရဲ့ အရပ်အမောင်းလောက် ရှိနေလောက်ပြီ”

စကားအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပိုထင်ရှားလာပြီး နာကျင်ကြေကွဲမှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ " တူလေးကို ကြည့်နေရင်းနဲ့ စောစောစီးစီး ဆုံးပါးသွားတဲ့ ငါ့ရဲ့ သားကြီးကို မြင်နေရသလိုပဲ။ ဒါကြောင့် အစောပိုင်းက တူလေးနဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောပြီးတာနဲ့ စေ့စပ်ပေးတဲ့သူ လုပ်ပြီး တူလေးကို ငါ့သမီးနဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တူလေးရဲ့ အမေ ဆုံးပါးသွားတာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ ဒီစကားကို ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ ငါက တူလေးကို မွေးစားသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုချင်တယ်။ တူလေး ဆန္ဒရှိရဲ့လား”

ဝေ့ချီရှန်း၏ စကားများသည် အလွန်ပင် ရိုးသားပွင့်လင်းလှသည်။ ရှောင်းလိသည် အစောပိုင်းက သူ၏ စေ့စပ်ပေးမှုကို လူအများရှေ့တွင် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ့ကို မွေးစားသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုသည်ဟု ပြောဆိုလာရာ သူက ထပ်ပြီး ငြင်းပယ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဝေ့ချီရှန်းကို မျက်နှာပျက်ရစေတော့မည်။

ရှောင်းလိသည် ပွဲအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများအားလုံး၏ အကြည့်များအောက်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ဝေ့ချီရှန်းကို ခေါ်လိုက်လေသည်။ "မွေးစားအဖေ”

ဝေ့ချီရှန်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ကာ အမှန်တကယ်ပင် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွဲထူကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့သား... မြန်မြန် ထပါ”

စစ်သူကြီးအားလုံးသည်လည်း ဂုဏ်ပြုစကားများ တပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုလာကြ၏။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အခြေအနေများက ဤသို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူသည် ယနေ့တွင် မျက်နှာအိုးမည်းသုတ်ခံရသလို လုံးလုံးလျားလျား အရှက်ကွဲသွားခဲ့သဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားချင်နေသော်လည်း သူ့ဘေးနားက သစ္စာရှိသော အကြံပေးအမတ်က သူ့ကို ဖိထားလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းပြလိုက်၏။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဝေ့ချီရှန်းက ရှောင်းလိကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေရာသို့ ပြန်သွားပြီး စစ်သူကြီးအားလုံးကို နေရာပြန်ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သားအရင်းဖြစ်သော သူ့ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ နာကြည်းမှုများဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် မျက်နှာလွှဲလိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ သွေးရောင်များက ထိန်းချုပ်မရအောင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုအကြံပေးအမတ်၏ လက်ကို ခါချလိုက်ပြီး နောက်ကို တစ်ချက်မျှ လှည့်မကြည့်ဘဲ ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။

ထိုအကြံပေးအမတ်သည်လည်း ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားကြောင်းကို သိရှိသဖြင့် ဝေ့ချီရှန်းဘက်သို့ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းနှင့်အတူ ရှောင်းလိကို လက်ညှိုးထိုးရန် ရောက်လာခဲ့ကြသော ထိုလျန်စစ်စခန်းမှ ဧည့်သည်တော်များသည် သဘာဝကျစွာပင် ထပ်ပြီး မနေရဲကြတော့ဘဲ အလျင်စလို နောက်ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။

ပွဲအတွင်း၌ မနည်း ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခဲ့သော လေထုသည် ဤကိစ္စကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် တင်းမာသွားခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော် ဝေ့ချီရှန်းသည် ဤသားဖြစ်သူအပေါ် တော်တော်လေး မနှစ်သက်ပုံရပြီး မျက်နှာကို ခက်ထန်စွာထားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကောင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက မိန်းမတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာတော့ မောက်မာထောင်လွှားတဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေ ရှိနေတာ။ သူ့ကို အစောကြီးကတည်းက ပညာပေးသင့်နေတာ”

ထိုအကြံပေးအမတ်သည် အပြင်သို့ လိုက်သွားပြီး သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက စင်္ကြံလမ်း၌ ကျာပွတ်ကို သုံးပြီး ဆီးနှင်းတောထဲမှ မက်မွန်ပင် တစ်ပင်ကို ရိုက်နှက်ကာ ဒေါသဖြေနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော လျန်စစ်စခန်းမှ ဧည့်သည်တော် အနည်းငယ်နှင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ယခုလေးတင် ရာထူးတိုးပေးထားသော ထိုအကြံပေးအမတ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူများသည် အခြေအနေကို နားလည်စွာဖြင့် လက်ယှက်ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီးနောက်မှသာ သူက အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ "သခင်လေးက ဒီလောက်အထိ စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်သင့်ပါဘူး။ စစ်သူကြီးတွေ အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အပြုအမူကို လုပ်ပြလိုက်တာပဲ”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ရာ လက်ထဲရှိ ကျာပွတ်ကို အားကုန် လွှဲရိုက်လိုက်သဖြင့် မက်မွန်ကိုင်း တစ်ကိုင်းလုံး ကျိုးကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် ညစာစားပွဲ ကျင်းပနေသော ခန်းမဆောင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးကာ နာကြည်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က စိတ်လိုက်မာပါ လုပ်တာ ဟုတ်လား။ ရှမ်းပေါ်... ခင်ဗျား မမြင်ဘူးလား။ အဖေ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက် ဘယ်တုန်းကများ ရှိခဲ့ဖူးလို့လဲ”

ထိုစကားသည် သူ့ရင်ကို အထိခိုက်ဆုံး နေရာဖြစ်ပုံရသည်။ သူသည် မျက်ရည်များကို ဒေါသတကြီး သုတ်ပစ်လိုက်သည်။ "အမေ ပြောတာ မမှားဘူး။ အဲဒီ အသက်တိုတဲ့ သားအမိနဲ့ ပတ်သက်လာပြီဆိုရင် အဖေက စိတ်လွတ်သွားသလိုပဲ။ သူ့ရဲ့ အသည်းနှလုံးဖြစ်တဲ့ သားကြီးနဲ့ နည်းနည်း တူနေတဲ့ လျန်စစ်စခန်းက သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကိုတောင် သူက ဒီလောက်အထိ အရေးပေးနေတယ်။ မင်မင်ကိုတောင် သူ့ကို ပေးစားချင်နေသေးတယ်။ တစ်ဖက်လူက တကယ်လို့ လျန်စစ်စခန်းက သူလျှို ဖြစ်နေခဲ့ရင် သူက မင်မင်နဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းက သောင်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ အသက်ကို ဘယ်နေရာမှာ သွားထားမှာလဲ”

"သခင်လေး စကားကို ဆင်ခြင်ပြောပါ” ရှမ်းပေါ်၏ အသံသည် ရုတ်တရက် လေးနက်သွားခဲ့ပြီး ဘယ်ညာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ လူမရှိကြောင်း သေချာသွားမှသာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "သခင်လေးက ဘာဖြစ်လို့ နယ်စားမင်းရဲ့ စေတနာကို နားမလည်ရတာလဲ။ ဒီနေ့ ပွဲကို တက်ရောက်လာတဲ့ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ။ သခင်လေးက အဲဒီကောင် လျန်စစ်သူကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့ ကျင်းကျိုးတိုက်ပွဲနဲ့ ယိုးကျိုးတိုက်ပွဲတွေက တစ်ဖက်လူ လျန်စစ်စခန်းနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တာလို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သက်သေပြနိုင်မှာလဲ”

"ဒါ့အပြင် လျန်စစ်စခန်းနဲ့ ဖေစုန့်က ရေနဲ့မီးလိုပဲ။ သူက လျန်စစ်သူကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဖေစစ်တပ်နဲ့ လူရိုင်းစစ်တပ်တွေကြားမှာ လှုပ်ရှားပြီး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အောင်ပွဲ နှစ်ခုကို ရအောင်လုပ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သခင်လေးက ပွဲထဲမှာ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးမယ်ဆိုရင် အဲဒါက တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့တွေ အားလုံးရဲ့ ရင်ကို အေးစက်သွားစေတာပဲ”

ဤသို့ ဖျောင်းဖျခံလိုက်ရသဖြင့် ဝေ့ဖိန်ကျင်း၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာသွားခဲ့သော်လည်း မကျေနပ်နိုင်သေးဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါဆိုရင် အဖေက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို သူ့ဘေးမှာ ထားတော့မလို့လား”

ရှမ်းပေါ်က ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ဖက်လူက လျန်စစ်သူကြီး ဖြစ်နေရင်တောင် လျန်စစ်စခန်းက သူ့ကို ပေးနိုင်တာက နယ်စားမင်း ပေးနိုင်တာထက် ပိုနိုင်ပါ့မလား”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ရှမ်းပေါ်သည် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ငှက်က နားခိုဖို့အတွက် အမြင့်ဆုံး သစ်ပင်ကို ရွေးချယ်တတ်တယ်။ နယ်စားမင်းက ဒီလူရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့တွေကို မျက်စိကျသွားတာ အမှန်ပဲ။ ခရိုင်မင်းသမီး ကျာမင်ကို ဒီလူနဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်တာဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ကို မွေးစားသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုချင်တာဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက ဒီလူကို အများဆုံး ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့အတွက် သက်သက်ပါပဲ”

သူတို့ ဝေ့မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်အဖြစ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း သို့မဟုတ် မွေးစားအဖေနှင့် သားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် သူတို့ ဝေ့စစ်စခန်းက လျန်စစ်စခန်းထက် ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ပေးအပ်နိုင်ကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

လျန်စစ်စခန်းက ပေးနိုင်သည်မှာ အလွန်ဆုံး ရာထူးကြီးကြီးနှင့် လစာကောင်းကောင်းသာ။

သို့သော် ဤအရာများကို သူတို့ ဝေ့စစ်စခန်းကလည်း အလားတူ ပေးအပ်နိုင်ပြီး သူ့ကို မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူအစစ်အဖြစ်ပါ ပြောင်းလဲနိုင်သေးသည်။

တစ်ဖက်လူသည် မမိုက်မဲသရွေ့ မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို သိလိမ့်မည်သာ။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဝေ့ချီရှန်း၏ ပွဲအတွင်းက ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း စော်ကားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရဆဲဖြစ်ကာ မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်လေသည်။ "သူလို လူရိုင်းတစ်ယောက်က မင်မင်ကို လက်ထပ်ချင်သေးတယ်လား။ ငါတို့ ဝေ့အိမ်တော်က တံမြက်လှည်းတဲ့ အစေခံမလေးကတောင် သူနဲ့ တန်တာထက် ပိုနေပြီ”

ရှမ်းပေါ်သည် သူ့ရှေ့ကလူကို ကြည့်ရင်း အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး။ တိုင်းပြည်က ပျက်စီးသွားပြီ။ ပြည်မကြီးရဲ့ အလယ်ပိုင်း ဒေသတွေမှာ နောက်ထပ် နှစ်ဘယ်လောက်တောင် ရှုပ်ထွေးနေဦးမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ ဒီနေ့မှာ သာမန်လူ ဖြစ်နေပေမဲ့ မနက်ဖြန်မှာတော့ တစ်ဖက်က ဩဇာကြီးမားတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ။ မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုတွေက သားသမီးတွေ အားလုံးရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတွေက ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းကလို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တော့မှာလဲ”

နောက်ဆုံးတွင် သူက နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ "သခင်လေးလည်း ထိုနည်းတူပါပဲ”

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ရှမ်းပေါ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

အရှေ့ခန်းမဆောင်ရှိ အောင်ပွဲခံညစာစားပွဲတွင် စစ်သူကြီးအားလုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် အရက်ခွက်များကို မြှောက်ကာ သောက်သုံးနေကြသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တေးဂီတသံများသာမက ဖီဖာကို ပွေ့ဖက်ထားသော အမျိုးသမီးက သီချင်းသံစဉ်တစ်ခုကိုပါ သီဆိုနေလေသည်။ သီဆိုဟန်သည် ဒေသသံတော်တော်လေးဝဲနေပြီး ရှောင်းလိသည် ဘာကို သီဆိုနေမှန်း နားမလည်နိုင်သော်လည်း ပွဲအတွင်းရှိ ဝေ့စစ်သူကြီး အများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လေးနက်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

စုန့်ချင်သည် အစောပိုင်းနှစ်များက တောင်ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းသို့ သွားလာခဲ့ဖူးသဖြင့် ဗဟုသုတ ပိုမိုကျယ်ဝန်းရာ အသံကိုနှိမ့်ကာ ရှောင်းလိနှင့် ကျန်းဟူတို့ နှစ်ဦးကို ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါက ကျင့်ဒေသသံပဲ”

...

အပိုင်း (၁၃၉.၃)

ရှောင်းလိသည် မျက်ခုံးများကို မသိမသာလေး တွန့်ချိုးလိုက်၏။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ယခင်မင်းဆက်မှ အညံ့ခံလာသော စစ်သူကြီးဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သူကြီးများ အများစုသည်လည်း ယခင်မင်းဆက်မှ အမတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ တာ့လျန်သို့ အညံ့ခံခဲ့သည့် ဤအနှစ် ၃၀ကျော်ကာလအတွင်း သံသယ ကင်းရှင်းစေရန်အတွက် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော ညစာစားပွဲမျိုးတွင် ကျင့်ဒေသသံနှင့် ကျင့်တေးဂီတများကို လုံးဝ နားမထောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင် ဝေ့ချီရှန်းက ဤကဲ့သို့ စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကတော့ အလွန် တွေးတောစရာ ကောင်းနေပေသည်။

ထိုဖီဖာတီးခတ်သော အမျိုးသမီးသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အပိုဒ်ကို သီဆိုလိုက်ချိန်တွင် ပွဲအတွင်းရှိ ဝေ့စစ်သူကြီး အများအပြားသည် မျက်ရည်များပင် မဆည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ခန်းမပြည့် ထိုင်နေကြသော အမတ်များနှင့် စစ်သူကြီးများကို ဝေ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ၃၅နှစ်တုန်းက ပြည်မကြီးမှာ သူရဲကောင်းတွေ အပြိုင်အဆိုင် ပေါ်ထွက်လာပြီး တိုင်းပြည်ကြီးလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရုံကျွယ်လူရိုင်းတွေကလည်း အခုလိုပဲ တောင်ဘက်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းသွားပေမဲ့ ငါတို့ ကျင့်အမတ်တွေ မသေဆုံးသေးဘူး။ ဝေ့စစ်တပ် အင်အား ၁၂၀,၀၀၀က ယန်လဲ့တောင် ကာကွယ်ရေးမျဉ်းကို စောင့်ကြပ်ခဲ့ပြီး ၃၀,၀၀၀ပဲ ကျန်တဲ့အထိ သေခံတိုက်ခဲ့လို့ လူရိုင်းတစ်ယောက် တစ်လေကတောင် နယ်စပ်တံခါးကို မဖြတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”

ပွဲအတွင်း၌ ထိုနှစ်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ဝေ့စစ်စခန်းမှ ဝါရင့်စစ်သူကြီး အများအပြား ရှိနေကြသည်။ ဝေ့ချီရှန်းက ထိုနှစ်က အတိတ်အကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားရုံဖြင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများပင် ဆူပွက်လာကြလေသည်။

ရှောင်းလိသည် အရက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ချေ။

ယခင်ကျင့်နိုင်ငံသည် ချန်နိုင်ငံ၏ ဘုရင်နှင့် အမတ်များကို ပိုင်ယန်ဂိတ်အပြင်ဘက်သို့ မောင်းထုတ်ပြီးနောက် ၁၀နှစ်ကျော်ခန့် ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော်လည်း တိုင်းပြည်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရှုပ်ထွေးလာခဲ့ပြန်သည်။ သို့သော် ပြည်မကြီး တစ်ခုလုံးသည် ကျင့်နှင့် ချန်တို့ ကြီးမားသော စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ထိုဆယ်စုနှစ်များအတွင်း၌ပင် နိုင်ငံ၏ အင်အားများ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်နှင့် မြို့နယ် အသီးသီးတွင် လူဦးရေများ ကျဆင်းသွားပြီး ပြည်သူများ၏ အိမ်ခြေ ၁၀အိမ်တွင် ၉အိမ်မှာ အလွတ်ဖြစ်နေကာ ယခင်က မြေသြဇာကောင်းသော လယ်ယာမြေများသည်လည်း စိုက်ပျိုးမည့်သူမရှိဘဲ တောရိုင်းမြက်များသာ ပေါက်ရောက်နေခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ဒေသအသီးသီးမှ နယ်စားမင်းများသည် စစ်အင်အားကို ကိုင်စွဲကာ မာနထောင်လွှားနေကြပြီး ကျင့်တော်ဝင်မိသားစု၏ အမိန့်ကို လုံးဝ နာခံခြင်းမရှိဘဲ ပြည်နယ်နှင့် မြို့နယ်များအကြားတွင်လည်း စစ်ပွဲများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းက အချင်းချင်း နားလည်မှုဖြင့် ကြီးမားသော အထိနာမည့် စစ်ပွဲကြီးများကို မဖန်တီးခဲ့ကြချေ။ သူတို့ အများစု လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်မှာ အင်အားပြန်လည် ဖြည့်တင်းခြင်းသာ။

ကျင့်တော်ဝင်မိသားစုသည် ပညာတတ်များက အရက်ဆိုင်များတွင် ရယ်မောပြောဆို ကျိန်ဆဲရလောက်အောင်ပင် တစ်ချိန်က အသုံးမကျဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ နယ်စားမင်း အသီးသီးက နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မသတ်ဖြတ်သရွေ့ သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားကာ ဆက်ပြီး ပွဲခံပျော်ပါးနေနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြလေသည်။

ကျင့်ဧကရာဇ်များ၏ ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုတို့သည် ခေတ်အဆက်ဆက်မှ မိုက်မဲသော ဘုရင်များထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ထိပ်တန်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ကျင့်နိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံး ဧကရာဇ်ဖြစ်သော ကျင့်လင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏ အစ်ကိုတော်ကဲ့သို့ အမတ်များ၏ ဇနီးများကို လုယူခြင်း၊ နိုင်ငံတော်ညစာစားပွဲတွင် အမတ်များရှေ့၌ ၎င်းတို့၏ ဇနီးများကို လူလုံးရှေ့ အရှက်ခွဲကာ ပျော်ပါးခြင်းတို့ကို မနှစ်သက်သည့်အပြင် သူ နန်းတက်စဉ် ကာလအတွင်း နန်းတွင်း၌ ရာထူးရရန် ဇနီးကို ဆက်သသည့် ဓလေ့များ မထွန်းကားခဲ့သော်လည်း သူသည် မသေနိုင်သော နည်းလမ်းများကို အလွန် အလေးထားခဲ့သည်။ ပယောဂဆရာများ၏ စကားကို ယုံကြည်ပြီး ကလေးငယ်များ၏ ဦးနှောက်ခြင်ဆီကို စားသုံးပါက အသက်ရှည်နိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သူ စိုးစံခဲ့သော ထိုနှစ်များအတွင်း လမ်းမများပေါ်တွင် ကလေးငယ်များကို လိုက်လံရှာဖွေဖမ်းဆီးနေသော နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များသာ ပြည့်နှက်နေပြီး ကျင့်မြို့တော် တစ်ခုလုံးသည် ညဘက်ရောက်လျှင် ကလေးငယ်တစ်ယောက်မျှပင် အသံထွက် မငိုရဲခဲ့ကြချေ။

အကြံပေးဝံ့သော အမတ်တိုင်းကို ကျင့်လင်ဧကရာဇ်က မြင်းလှည်းဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆွဲဖြဲသည့် ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်လာကာ သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူက နိုင်ငံတော်ညစာစားပွဲတွင် အမတ်များကို အဝတ်ဗလာဖြင့် သူနှင့်အတူ ပျော်ပါးစေသည့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို အတုယူခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်ညစာစားပွဲတွင် ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေး ၅၀၀ကို ပြင်ဆင်ထားပြီး အာဏာပါးကွပ်သားများကို နေရာမှာတင် ဦးခေါင်းများကို ခွဲခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဆီပူများလောင်းကာ ဦးနှောက်ခြင်ဆီကို ကျက်အောင်လုပ်ပြီး အမတ်များကို အတူတကွ စားသုံးရန် ဖိတ်ခေါ်ကာ သူတို့ ဘုရင်နှင့် အမတ်များ အတူတကွ နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းကြမည်ဟု ကြေညာခဲ့လေသည်။

အရပ်ဘက် တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့များနှင့် နေရာအနှံ့မှ သူရဲကောင်းများက ကျင့်မြို့တော်ကို ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည့် ထိုနေ့တွင် လောကရှိ ပြည်သူအားလုံးက ဝမ်းသာအားရ သြဘာမပေးသူဟူ၍ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ကျင့်နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက် နယ်စားမင်း အသီးသီးသည် အငြင်းပွားမှုများ မဆုံးနိုင်ဘဲ နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီးမှသာ တာ့လျန်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ဧကရာဇ် ဝိန်းရှီအန်းက ပြည်တွင်းစစ်များကို စုစည်းအဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြည်မကြီးကို အမှန်တကယ် ငြိမ်းချမ်းသွားစေခဲ့သည်။

ဝေ့ချီရှန်းကို လူအများက ယခင်မင်းဆက်မှ အညံ့ခံလာသော စစ်သူကြီးဟု အမြဲတမ်း ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယန်ယွင် ၁၆ပြည်နယ်သည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တာ့ကျင့်သည် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘိုးဘေးများသည် ကျင့်မင်းဆက်၏ သူကောင်းပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးခြင်းသာ။

ဤဂုဏ်ပုဒ်ကို သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးထားခြင်းမှာ နန်းတွင်း အာဏာလုပွဲများ၏ အကြောင်းရင်းနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိကိုတော့ မသိနိုင်တော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေ့ချီရှန်းသည် ထိုနှစ်က ဤလောကကို လုယူရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့ကြောင်း အရပ်ထဲတွင် ကောလာဟလများ ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပထမဇနီးမှာ ယခင်ကျင့်နိုင်ငံမှ မှူးမတ်မျိုးနွယ်၏ သမီးဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဝိန်းရှီအန်းနှင့် ယွီချီပါးတို့သည် လောကကြီး၏ အင်အားကို ရရှိသွားခဲ့ပြီး ယိုးကျိုး၏ အပြင်ဘက်တွင်လည်း နယ်စပ်အပြင်ဘက်မှ လူရိုင်းများက အဆက်မပြတ် ကိုက်ခဲနေခဲ့သဖြင့် ဝေ့ချီရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငုံ့ကာ အညံ့ခံခဲ့ရသည်။ ယခင်ကျင့်နိုင်ငံနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် သူသည် သူ၏ ပထမဇနီးကိုပင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အပြင်လူများကိုမူ သူမဘာသာ ကြိုးဆွဲချ သေဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

တာ့လျန်သည် သူ အာဏာလုမည့် နောက်ကြောင်းကို အပြီးတိုင် ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် ယခင်မင်းဆက်မှ အညံ့ခံလာသော စစ်သူကြီးဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အသေအချာ ဖိတင်ထားခဲ့လေသည်။

ဤဂုဏ်ပုဒ်သည် အမှန်ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ အချိန်ကာလများ ကုန်လွန်သွားသောအခါ ပြည်သူများကလည်း ၎င်းကို အမှန်ဟု ယူဆသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချီရှန်းအနေဖြင့် ယခုအခါ ဤသခင်နှစ်ဦးကို အလုပ်အကျွေးပြုသော အမတ်ဟူသည့် ဂုဏ်ပုဒ်မှ ရုန်းထွက်ရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

ပွဲအတွင်းရှိ ဤအတိတ်ဇာတ်လမ်းကို သိရှိထားကြသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် အများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြလေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ငါ ဝေ့ချီရှန်းကို အရိုးပျော့တဲ့သူလို့ လူတွေက အခုချိန်ထိ ကျိန်ဆဲနေကြတုန်းပဲ ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်။ ဝိန်းရှီအန်းနဲ့ ယွီချီပါးတို့ ယန်ယွင် ၁၆ပြည်နယ်ထဲကို မဝင်ရောက်လာခင်မှာ ငါက လျန်နိုင်ငံကို အညံ့ခံခဲ့တယ်လေ”

သူသည် ပွဲအတွင်း ထိုင်နေကြသော ဝေ့စစ်သူကြီးများကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ငါ ဝေ့ချီရှန်းက တာ့ကျင့်ရဲ့ ယခင် ဧကရာဇ်တွေကို အမှန်တကယ် မျက်နှာပူမိသလို အတိတ်က လက်တွဲဖော် ညီအစ်ကိုတွေကိုလည်း မျက်နှာပူမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြောက်ပိုင်း နယ်စပ် ၁၆ပြည်နယ်က ပြည်သူတွေကို မျက်နှာမပူဘူးလို့တော့ ကျောကို မတ်မတ်ထားပြီး ပြောရဲပါတယ်”

ဝါရင့်စစ်သူကြီး တစ်ဦးက မျက်ရည်များကို အလျင်အမြန် သုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့က နယ်စားမင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ အပြစ်မတင်ခဲ့ဖူးပါဘူး”

လူငယ် ဝေ့စစ်သူကြီးများကလည်း အသီးသီး ထောက်ခံပြောဆိုလာကြလေသည်။

ဝေ့ချီရှန်း၏ ကိုယ်ဟန်သည် မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာသော တောင်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုနှယ် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ထည်ဝါကာ အေးစက်နေ၏။ လျန်ကို အညံ့ခံပြီးနောက် ဤခိုင်မာသော ကမ်းပါးကြီးသည် ၃၅နှစ်တိုင်တိုင် လေဒဏ်မိုးဒဏ်များကို အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရပြီး ယနေ့မှသာ သူ၏ သန်မာသော အကြောအခြင်များနှင့် မာကျောသော အရိုးများကို လူအများအား ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ "လျန်နန်းတွင်း ပြိုလဲသွားပြီး လူယုတ်မာတွေ သောင်းကျန်းလာလို့ ကောင်းမွန်လှတဲ့ တိုင်းပြည်ကြီးဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။ ငါတို့ ဝေ့မိသားစုက ချီတက်ပြီး အပြင်ဘက်က လူရိုင်းသူခိုးတွေကို ကာကွယ်ကာ အတွင်းဘက်က လူယုတ်မာတွေကို တိုက်ခိုက်တာဟာ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးပြီး ပြည်သူတွေကို ငြိမ်းချမ်းမှု ပြန်လည်ပေးအပ်ဖို့ပဲ။ တာ့လျန်က ဝိန်းမိသားစုရဲ့ သမီးဖြစ်သူက ငါတို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး လူယုတ်မာတွေကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့လို့ ငါလည်း သဘောတူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်ရလိုက်တာက တောင်ပေါ်မှာ ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးသွားရတဲ့ ငါတို့ စစ်သည်နှစ်သောင်းပါပဲ”

ဝေ့ချီရှန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲရှိ သွေးကြောလေးများမှာ တစ်ချောင်းချင်းစီ ထင်ရှားနေပြီး သူ့အသံက ဟိန်းထွက်နေတော့သည်။ "ငါ ဝေ့ချီရှန်းဟာ အရင်တုန်းက ငါအုပ်ချုပ်တဲ့ ၁၆ပြည်နယ်က ပြည်သူတွေကို စစ်မီးကနေ ကင်းလွတ်စေဖို့အတွက် တာ့လျန်ကို အညံ့ခံခဲ့တာ။ လျန်အမတ်အဖြစ် ၃၅နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာလည်း နယ်စပ်အပြင်ဘက်က လူရိုင်းတွေကို ခြောက်လှန့်နိုင်ခဲ့ပြီး မြို့တစ်မြို့၊ မြေတစ်လက်မကိုတောင် မဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးဘူး။ လျန်နန်းတွင်းက ပေးတဲ့ လစာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ဝေ့မိသားစုဟာ လျန်အမတ် မဟုတ်တော့ဘူး”

ဝေ့စစ်သူကြီးများသည် အားလုံးပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျန်အမတ် ဆက်မလုပ်တော့ကြောင်း လိုက်လံအော်ဟစ်နေကြသော်လည်း ပွဲအတွင်းရှိ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များ အသီးသီးသည်ကား တစ်ယောက်မှ အသံမထွက်ခဲ့ကြချေ။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ဖေစုန့်ကို ချေမှုန်းပြီးပါက ထိုနဂါးပလ္လင်ကို လုယူလိမ့်မည်ဟု အရပ်ထဲတွင် အစောကတည်းက ခန့်မှန်းမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် တာ့လျန်၏ မင်းဆက်သက်တမ်းသည် တိုတောင်းသော်လည်း ၎င်းသည်နှစ်တစ်ရာကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သော ပြည်တွင်းစစ်ကို အမှန်တကယ် အဆုံးသတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည့် မျိုးဆက်သစ် မင်းဆက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ ၃၅နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ဤအခြေခံအုတ်မြစ်ကို မတည်ဆောက်မီက သူ၏ လက်အောက်ရှိ အမတ်များသည် ဝိန်းမိသားစု၏ နောက်သို့နှစ်ပေါင်းမည်မျှတိုင်အောင် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် ပြည်ထောင်ကြီးက ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် တော်ဝင်မိသားစုထဲမှ ချန်လျန်ဝမ် သားအဖဟူသော မေတ္တာတရားကြီးမားသည့် ဘုရင်တစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ နန်းတွင်းတွင်ဖြစ်စေ၊ အရပ်ထဲတွင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှပေသည်။

တာ့လျန် ပြိုလဲသွားရခြင်းမှာ ပြည်သူများ၏ မကျေနပ်မှုများကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လူယုတ်မာ ဖေစုန့် တစ်ယောက်တည်း၏ ဖန်တီးမှုကြောင့်သာ။

ဝေ့ချီရှန်းက ဖေစုန့်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင်ပင် ချန်လျန်ဝမ် သားအဖအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမည်ဟူသော အမည်နာမကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ တာ့လျန်ဘက်တွင်လည်း ချန်လျန်ဝမ် မျိုးဆက်၏ မျိုးဆက်သစ်များ ရှိနေသေးပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူမ၏ နည်းဗျူဟာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိတို့မှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ်မျှ မညံ့ဖျင်းချေ။ တာ့လျန် အမတ်ဟောင်း အများအပြား၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားရုံသာမက တောင်ပိုင်းရှိ ချန်နိုင်ငံ၏ ကူညီထောက်ပံ့မှုကိုပါ အပြည့်အဝ ရရှိထားသည်။ ယခုအခါ မာကျားလျန်တွင် ဝေ့စစ်တပ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရသည့် အဖြစ်ဆိုးကြောင့်သာ နာမည်ပျက်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ယာယီအားဖြင့် ပြည်သူများ၏ ထောက်ခံမှုကို အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ချီရှန်းက ထိုအဖြစ်ဆိုးမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသော ပြည်သူများ၏ ထောက်ခံမှုကို အသုံးပြု၍ ဧကရာဇ်ရာထူးကို တက်လှမ်းလိုပါက တိုင်းပြည်ကို ခိုးယူသူဟူသော ဦးထုပ်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြောင်းလဲ ကျရောက်လာလိမ့်မည်။

ဝေ့ချီရှန်း၏ အမြော်အမြင် ကြီးမားမှုအရ ယခုလိုအချိန်တွင် ကိုယ်ပိုင် အင်အားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဤမျှလောက်အထိ စဉ်းစားတွေးတောမှု အားနည်းနေမည် မဟုတ်ချေ။

တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များသည် သူ၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဝေ့ချီရှန်းက ချက်ချင်း ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကောင်းကင်ဘုံက သနားကြင်နာတော်မူတယ်။ ငါတို့ တာ့ကျင့် တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ သွေးသားက အရပ်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ရဲ့ တာ့ကျင့်ကို ပြန်လည် တည်ထောင်ခိုင်းတာပဲ”

ပွဲအတွင်းရှိ လူအများအပြားသည် ယခင်ကျင့်နိုင်ငံမှ တော်ဝင်မိသားစု သွေးသားများ အရပ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးလာကြသည်။ အဝင်ဝမှ လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခမ်းနားလှပသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အစေခံမလေးများ ဝန်းရံလျက် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူများသည် မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်ပျက်နေကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြလေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် ဤလောကကို လုယူလိုသော်လည်း သူ၏ သခင်နှစ်ဦးကို အလုပ်အကျွေးပြုသော အမတ်ဟူသည့် အဆင့်အတန်းဖြင့် လုယူ၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် လျန်စစ်စခန်းနှင့် ချန်နိုင်ငံတို့၏ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို အတုယူကာ အတုအစစ် မခွဲခြားနိုင်သော ယခင်ကျင့်နိုင်ငံမှ မင်းသမီးတစ်ပါးကို အသုံးချရန် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

ပွဲအတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် အလွန် စည်ကားသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ချီရှန်းသည် တောက်ပသော အဝါရောင် အနှီးစောင် တစ်ထည်နှင့် ယခင်ကျင့်နိုင်ငံမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး ရိုက်နှိပ်ထားသည့် အနီရောင် မှတ်တမ်းတစ်ခုကို သက်သေအထောက်အထားအဖြစ် ထုတ်ပြလိုက်၏။ ထို့အပြင် အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ယခင်ကျင့်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် တစ်ဦးကိုလည်း သက်သေအဖြစ် ပြသခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီး ပြောပြသော အဘိုးဖြစ်သူ၏ မွေးသက္ကရာဇ်နှင့် သေဆုံးခုနှစ်တို့ကို တွက်ချက်ကြည့်ရာ ထိုအမျိုးသမီး၏ အဘိုးသည် ကျင့်လင်ဧကရာဇ်၏ ဖခင်ဖြစ်သော ကျင့်တယ်ဧကရာဇ်က ငယ်စဉ်က အရပ်ဝတ်ဖြင့် သွားလာစဉ် အရပ်ထဲတွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော သွေးသားဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ခန်းမပြည့် ထိုင်နေကြသော ဝေ့စစ်သူကြီးများ၏ ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ စကားပြောဆိုရာတွင် အကြောင်းအကျိုး ဆီလျော်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် ဖြေကြားနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အဘိုးတွင် သားဖြစ်သူ ဖခင်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူသည် အလုပ်ဒဏ်ကြောင့် မကြာခဏ ဖျားနာကာ သူမ တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မွေးဖွားခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်စုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော်လည်း သူမကို စာသင်ကြားပေးခဲ့ပြီး လောကအကြောင်းကို သိရှိစေခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ မကွယ်လွန်မီတွင် လျန်ဒေသ၌ စစ်ပွဲများ ပြန်လည် ဖြစ်ပွားလာခဲ့သဖြင့် မကွယ်လွန်မီအချိန်လေးတွင် တောက်ပသော အဝါရောင် အနှီးစောင်နှင့် အနီရောင် မှတ်တမ်းတို့ကို သူမထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဤပစ္စည်းနှစ်ခုကို ယူဆောင်ကာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ဝေ့ချီရှန်းထံသို့ သွားရောက်ရှာဖွေပြီး ဤရှုပ်ထွေးနေသော လောကကြီးတွင် ခိုလှုံရာတစ်ခု ရှာဖွေရန် ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း ပြောပြလေသည်။

အမျိုးသမီး၏ ယခင်မင်းဆက်မှ မင်းသမီးဆိုသည့် အဆင့်အတန်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဝေ့စစ်သူကြီးများသည် ပျက်သုဉ်းသွားပြီဖြစ်သော ယခင်ကျင့်နိုင်ငံနှင့် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ကျင့်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးကို ကျဆင်းသွားစေခဲ့သော ကျင့်တယ်ဧကရာဇ်တို့အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် စတင် ငိုကြွေးကြပြန်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အပြင်လူများအမြင်တွင် တကယ်တော့ အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ ပွဲအတွင်း ထိုင်နေကြသော ဝေ့စစ်သူကြီးများသည် ကြိုတင်၍ ညှိနှိုင်းထားခြင်း မရှိပါဟု ပြောလာလျှင် ယုံနိုင်စရာ မရှိပေ။

တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် အသီးသီးသည် တစ်ခဏမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ယှက်ကာ ဂုဏ်ပြုစကား ပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ်နှစ်သိမ့်စကား ပြောဆိုခြင်းများ စတင်လာကြလေသည်။

ရှောင်းလိသည် အနည်းငယ် ဆူညံနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် မျက်လွှာချကာ လက်ဘေးရှိ အရက်ခွက်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဖယောင်းတိုင်၏ အရိပ်သည် ခွက်ထဲတွင် ထင်ဟပ်နေပြီး ကြည်လင်သော အရက်ကိုပင် ပယင်းရောင်ကဲ့သို့ မူးယစ်စေသော နွေးထွေးသည့် အရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

နားထဲတွင် ဝေ့စစ်သူကြီးများ၏ 'မင်းသမီး'ဟူသော အဆက်မပြတ် ခေါ်ဝေါ်သံများကို ကြားနေရပြီး ထိုပယင်းရောင်ထဲတွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရွှေလိမ္မော်ရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လက်မောင်းတွင် ငွေရောင်ပိုးဇာကို ရစ်ပတ်ထားပြီး တိမ်တိုက်များနှယ် အထပ်ထပ် ဖြစ်နေသော ဆံကေသာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အေးစက်စက် လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အရိပ်လေးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် လေတိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် ဖယောင်းတိုင်မီးလေး လှုပ်ခါသွားပြီး ခွက်ထဲရှိ အရက်သည်လည်း လိုက်ပါ လှုပ်ရှားသွားကာ အရာအားလုံးသည် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

_____

ဝေ့ချီရှန်းက ယခင်ကျင့်နိုင်ငံ၏ မင်းသမီးကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ကျင့်အမတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်ကာ တာ့ကျင့်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်မည့် သတင်းသည် ၂ ရက်အကြာတွင် ဝိန်းယွီ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် တင်းကျိုးမြို့အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မြင်းလှည်းအပြင်ဘက်တွင် နှင်းပွင့်ကြီးများသည် ဝါဂွမ်းများနှယ် ကျဆင်းနေပြီး သူမသည် မြင်းလှည်းထဲတွင် ထောက်လှမ်းရေးက ပေးပို့လာသော မြောက်ပိုင်းဒေသမှ ထိုသတင်းလွှာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ချေ။

ကျောင်းပိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီးက ဝေ့စစ်စခန်းဆီကို အကြောင်းရင်းတွေ ရှင်းပြဖို့ စာတွေ အများကြီး ပို့ခဲ့တာပဲ။ ဝေ့ချီရှန်းက ကျွန်မတို့နဲ့ ချန်နိုင်ငံက သူ့ရဲ့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က စစ်သည်နှစ်သောင်းကို တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတုန်းတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”

မြင်းလှည်းထဲတွင် လက်ဖက်ရည်နွေးရန် ရွှံ့မီးဖိုငယ်လေး တစ်ခုကို ထည့်ထားသည်။ ဝိန်းယွီသည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသည့်အလား လက်ချောင်းများဖြင့် စာရွက်ကို ကိုင်ကာ မီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်တွင် မီးသွေးမီးက စာရွက်ကို ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။

သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင်းပြသည်ဖြစ်စေ၊ မရှင်းပြသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး”

မြင်းလှည်းပြတင်းပေါက်ကို တစ်ဝက်လောက် ဖွင့်ထားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်း တစ်ဝက်တွင် မီးဖိုထဲမှ မီးရောင်များ ထင်ဟပ်နေပြီး ကျန်တစ်ဝက်တွင် မြင်းလှည်းအပြင်ဘက်မှ ဆီးနှင်းအရောင်များ ထင်ဟပ်နေကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အေးစက်တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ "ဝေ့ချီရှန်း လိုချင်တာက သူ့ကို ကျင့်အမတ်အဖြစ် ပြန်ဖြစ်ခွင့်ပေးမယ့် ဒီအခွင့်အရေးပဲ”

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဆုတ်သွားတော့၏။ "သူ ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တာက တကယ်ပဲ ယခင်ကျင့်နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီး ဟုတ်လို့လား”

စာရွက်မှာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီဖြစ်ပြီး ပြာအနည်းငယ်သည် လေတိုက်သဖြင့် ဝိန်းယွီ၏ စကပ်ပေါ်သို့ လွင့်စဉ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လေသံထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းကို ခွဲခြားမရနိုင်ချေ။ "သူက တကယ်သာ ကျင့်နိုင်ငံကို ပြန်လည်တည်ထောင်ဖို့ဆိုရင် သူ ပြန်ရှာတွေ့ရမှာက မင်းသား တစ်ပါး ဖြစ်ရမှာပေါ့”

ထုန်ချွဲကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော စိတ်ထားရှိသူပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဝေ့ချီရှန်း၏ ဤလုပ်ရပ်သည် ပုန်ကန်ရန်အတွက် တရားဝင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူမသည် မြောက်ပိုင်းဒေသမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော အခြားသတင်းတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို ကြည့်ကာ စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ "ရှောင်းစစ်သူကြီးက..."

"ပြန်ကြစို့” ဝိန်းယွီ၏ အသံသည် ရေခဲနှင့် နှင်းများကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး မြေခွေးမွေး အနားကွပ်ထားသော အင်္ကျီလက်ကြီးမှာ အောက်သို့ တွဲကျနေကာ လက်ထဲရှိ ရေနွေးအိတ်နှင့် အအေးဒဏ်ကြောင့် အနည်းငယ် နီရဲနေသော ဖြူဖွေးသွယ်လျသည့် လက်ချောင်းလေးများကို တစ်ဝက်ခန့် ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။ သူမသည် မြင်းလှည်းနံရံကို မှီကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး အလွန် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

ထုန်ချွဲသည် ကျန်နေသော စကားများကို မြိုချလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး ဖွင့်ထားသော မြင်းလှည်းခန်းဆီး တစ်ဝက်ကို ချထားလိုက်တော့သည်။

ဆီးနှင်းပြင်ပေါ်ရှိ မြင်းလှည်းဘီးရာများသည် တင်းကျိုးမှ ပြန်လည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် သိမ်းငှက်တစ်ကောင် ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားကာ ကြည်လင်သော အော်မြည်သံတစ်ခုကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

...