အခန်း ၁၄၅

အပိုင်း (၁၄၅.၁)

အနီးတွင် ရပ်နေသော ဝေ့အန်းသည် သူ့မျက်ခွံများ စိုးရိမ်တကြီး တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှောင်းလိဆီသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

မလာရောက်မီက သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် မိန်းမရောဂါများကို ကုသရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဤသမားတော်ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဝိန်းယွီကို စမ်းသပ်ကာ သူမ၏ ကိုယ်ဝန် အန္တရာယ်ကင်းတာ သေချာစေရန်ဖြစ်ကြောင်း သူက အကြိမ်ကြိမ် အလေးအနက် ပြောကြားသည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းက ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်ကို စစ်ကြောမေးမြန်းနေတဲ့ လေသံမျိုးကို ချက်ချင်း သုံးလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

ဒါက ရှောင်းလိကို သူတို့ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဗြောင်ကျကျ ဖော်ပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူသည် လက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် အုပ်ကာ ၂ ကြိမ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် လုပ်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "မနေ့ညက ကျွန်တော် ဒီသခင်မရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အဖုအပိမ့်တွေကို တကယ် မြင်တွေ့ရပါတယ်။ အပြင်မှာ ပြသဖို့ တကယ်ကို မသင့်တော်ပါဘူး။ သခင်မအနေနဲ့ ဒါကို နည်းနည်းလောက် ဖုံးကွယ်ထားချင်တာက သဘာဝကျပါတယ်"

"သခင်လေးက သိချင်ရုံ သက်သက် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သခင်မရဲ့ မျက်နှာလွှမ်းပဝါကို ဖယ်ပြီး သခင်လေးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ခွင့်ပြုနိုင်မလား"

ဝိန်းယွီသည် ခဏတာ တွေဝေသွားပုံရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်တို့ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်၏။ သူမသည် ယခုအခါ အနိုင်ကျင့်မှုကိုသာ သည်းခံရမည့် အကျဉ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာဖုံးပဝါကို ဖယ်ရှားရန် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ခေါင်းကို မမော့ဘဲ ထိန်းချုပ်ထားသော ဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားလိုက်သည်။ အဖုအပိမ့်များ ထနေသော သူမ၏ လက်က မျက်နှာလွှမ်းပဝါကို ဖယ်ရှားသည့် အနေအထားကို ထိန်းထားရင်း သူမသည် သနားစဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးပမ်းလိုက်လေသည်။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသကဲ့သို့ အလွန်တရာ သနားစဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

၎င်းကို ကြည့်နေသော ဝေ့အန်းသည် သူ၏ မျက်နှာက ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ရုတ်တရက် ပူထူလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့က သူမ၏ သရုပ်မှန်ကို သံသယရှိနေလျှင်ပင် အခြေအနေက ထူးဆန်းစွာ အနေရခက်သွားပြီး ယောက်ျားရင့်မာကြီးများက အားကိုးရာမဲ့နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အနိုင်ကျင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေ၏။

အနီးတွင် ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသော အစေခံမလေး ၂ ယောက်သည် ချမ်းသာသော အိမ်ထောင်စုများတွင် တစ်ခါမှ အလုပ်မလုပ်ဖူးကြသလို ရှုပ်ထွေးသော နန်းတွင်းကျင့်ဝတ်များနှင့် မရင်းနှီးသော တောသူလယ်သမား အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အထက်လူကြီးများ၏ အဆင့်အတန်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူတို့က ထုတ်မပြောရဲကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုတို့မှာ ရှင်းလင်းစွာ သိသာနေသည်။

ဝေ့အန်းသည် နောက်ထပ် ၂ ကြိမ်လောက် အလျင်အမြန် ချောင်းခြောက်ဆိုးလိုက်ပြီး ဝေ့ဖိန်ကျင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး၊ လုံလောက်အောင် ကြည့်ပြီးပြီဆိုတော့ သခင်မကို မျက်နှာလွှမ်းပဝါ ပြန်တပ်ခွင့်ပြုလိုက်ကြမလား"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် မွေးကတည်းက ဝေ့ချီရှန်းနှင့်အတူ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် နေထိုင်ပြီး လော့ယန်သို့ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် သူသည် ဝိန်းယွီကို အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။

သူမ၏ မျက်နှာကို လွှမ်းပဝါဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ အစပိုင်းတွင် သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် မျက်နှာပေါ်ရှိ အဖုအပိမ့်များနှင့် ပတ်သက်၍ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားပြီး သူမကို သည်လို သနားစဖွယ် အခြေအနေမျိုးသို့ အတင်းအကျပ် ရောက်ရှိသွားစေသည်ကို မြင်သောအခါ သူကိုယ်တိုင်လည်း နေရခက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ပြန်တပ်ထားလိုက်ပါ"

ထိုအခါမှသာ ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ မျက်နှာလွှမ်းပဝါကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်တပ်ဆင်လိုက်သည်။

သမားတော်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကုတင်ဘေးရှိ ခွေးခြေခုံပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူမ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရန် အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းထက် ပိုစိုးရိမ်နေပုံရသည်။ သမားတော် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ"

သမားတော်သည် အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မက ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရပြီး ခန္ဓာကိုယ် အခြေခံကလည်း အားနည်းနေပါတယ်။ အဲဒီအပြင် ရင်ဘတ်ထဲက စွမ်းအင်တွေ ဖိနှိပ်ခံထားရတာနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ကိုယ်ဝန်သွေးခုန်နှုန်းက အနည်းငယ် မှေးမှိန်ပြီး ချော်ထွက်နေပါတယ်။ သူက ကိုယ်ဝန်ပျက်မကျအောင် ကာကွယ်ပေးတဲ့ ဆေးတွေကို သောက်သုံးဖို့ လိုအပ်ပြီး သင့်တော်တဲ့ အနားယူမှုလည်း လိုအပ်ပါတယ်"

ဤရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိချက်သည် ယခင်က သမားတော်ထောင် ဆုံးဖြတ်သည်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေသည်။ ဝေ့အန်းသည် သူတို့၏ ဤခရီးစဉ်အတွက် တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှောင်းလိထံတွင် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။ သို့သော် အာဏာရှိသူများသည် အပြည့်အဝ သိရှိနေလျက်နှင့် မသိချင်ယောင်ဆောင်ရာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ လောလောဆယ်တွင်တော့ ဆေးစာရေးရန်အတွက် သူက သမားတော်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် တစ်စုံတစ်ဦးအား ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဝေ့ဖိန်ကျင်းတွင်မူ ထိုသို့သော ပါးနပ်မှုမျိုး မရှိချေ။ ဝိန်းယွီတွင် တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားသည့်အလား သူ၏ မျက်နှာသည် ရှင်းလင်းသော စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

သူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှု တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသော ရှောင်းလိသည် မျက်ခွံများကို ပျင်းရိစွာ အောက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သမားတော်လည်း စမ်းသပ်လို့ ပြီးသွားပြီ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း လုပ်စရာ စစ်ရေးကိစ္စတွေ ရှိနေသေးတော့ ခင်ဗျားတို့ကို ဆက်ပြီး အဖော်မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူး"

သူသည် တဲ၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှည့်ထွက်လာလိုက်သည်။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် မခံမရပ်နိုင်သော ဒေါသများဖြင့် ဆူပွက်နေသော်လည်း ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် ထွက်ပေါက် မရှိချေ။

သူ၏ ခရီးစဉ်အတွက် ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် သူသည် ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘဲ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်း၊ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"

ရှောင်းလိသည် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ဘေးတိုက် တစ်ချက်သာ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်၏။ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ချက်ချင်းပင် အထင်သေးခံလိုက်ရသည်ဟု တဖန် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မကျေနပ်ချက်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သမားတော်ကို ယခုလေးတင် ပြန်လွှတ်လိုက်သော ဝေ့အန်းက အလျင်စလို ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုပါ—မနေ့ညက သခင်လေးရဲ့ အထိန်းတော်က ဒီကိစ္စကို ကြားသွားပါတယ်။ စစ်တပ်ထဲက ကြမ်းတမ်းတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်တဲ့ နေရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ အစေခံတွေ မရှိတာက သခင်မကျန်းရဲ့ ကိုယ်ဝန်ကို ထိခိုက်စေမှာကို စိုးရိမ်လို့၊ မြို့ထဲမှာ သခင်လေး ပိုင်ဆိုင်တဲ့ သီးသန့်ခြံဝင်း တစ်ခု ရှိနေတော့ သခင်မကျန်းကို အဲဒီကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလားလို့ အကြံပြုလာပါတယ်။ ဒါက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေပေးရာလည်း ရောက်ပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် ထိုသူနှစ်ဦးကို ဘေးတိုက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်။ "သူက ကျွန်တော့် စစ်စခန်းမှာပဲ ဆက်ရှိနေပါလိမ့်မယ်။ နန်ချန် သံတမန်က နယ်စားကြီးနဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ညှိနှိုင်းဖို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို လာခေါ်တဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သူ့ကို အပြင်ကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"

ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို ဖိအားပေးဖို့ ငါ့အဖေကို အသုံးမချနဲ့။ ဒီကိစ္စကို သူ့ဆီ သတင်းပို့ရင်တောင် ဒီကျန်းယွီရဲ့ကိုယ်လုပ်တော် ကို ခေါ်သွားဖို့ ငါ့မှာ တရားဝင် လုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေတုန်းပဲ"

ရှောင်းလိ၏ အသံသည် အေးစက်ပြီး နက်ရှိုင်းနေ၏။ "ချန်နဲ့ လျန်စခန်းက တပ်ဖွဲ့တွေက ယန်မိသားစုကို ပြန်ပေးဆွဲသွားသလိုမျိုး ဒီအမျိုးသမီးကို ပြန်ပေးဆွဲမသွားဘူးလို့ ဒုတိယသခင်လေးက ယုံကြည်မှု ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ရပါတယ်။ သူ့ကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ"

"မင်း!" ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသော်လည်း ဝေ့အန်းက သူ့ကို နောက်သို့ ဆွဲထားလိုက်သည်။

သူတို့သည် ရှောင်းလိကို စော်ကားမိသွားပြီဖြစ်ပြီး ပဋိပက္ခကို ဆက်မကြီးထွားစေသင့်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ဝေ့အန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ လျန်စခန်း တပ်ဖွဲ့တွေက ခြေရာခံရ ခက်ခဲပြီး မကြာသေးခင်က ခိုလှုံဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ငယ်တွေ အများကြီး ဝင်ရောက်လာတာနဲ့ဆိုတော့ သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ်။ သူ့ကို စစ်တပ်ထဲမှာ ထားတာက အလုံခြုံဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝေ့ဖိန်ကျင်းသည် ယနေ့တွင် ထိုအမျိုးသမီးကို ခေါ်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ခါယမ်းကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားလေတော့သည်။

ဝေ့အန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ရှောင်းလိကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "ဒုတိယသခင်လေးက ရင့်ကျက်မှု မရှိသေးပါဘူး။ သူ့ကိုယ်စား ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် တဲတံခါးစကို အလျင်စလို ပင့်တင်ကာ သူ့နောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားတော့သည်။

မီးဖိုထဲရှိ မီးသွေးများမှာ ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဝိန်းယွီက အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မီးသွေး ထပ်ယူရန် လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဦးကိုမူ သူမ၏ ဆေးရည်ကို သွားစစ်ဆေးရန် လွှတ်လိုက်သည်။

တဲထဲတွင် သူမနှင့် ရှောင်းလိသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အခါ သူမသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ့ကို အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် ကိုယ်ကိုတစ်ဝက်လောက် လှည့်လာပြီး သူ့လေသံတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေ၏။ "ကျွန်တော်က ဒီလိုလုပ်ပြီး မင်းသမီးကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တာလို့ မင်းသမီးက ဘာလို့ ထင်နေတာလဲ"

ဝိန်းယွီသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ရှောင်းလိက သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းသမီးကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော့်အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် စွန့်ဖူးပေမယ့် မင်းသမီးကတော့ အာဏာအတွက် ကျွန်တော့်ကို သေဖို့ အမိန့်ပေးနိုင်တယ်"

သူသည် ရယ်မောလိုက်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်ခြင်းလား သို့တည်းမဟုတ် သရော်ခြင်း အရိပ်အယောင်လား မသေချာသော်လည်း သူ၏ မည်းနက်ပြီး လေးလံသော မျက်လုံးများက သူမအပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်နေ၏။ "ဝိန်းယွီ၊ ဒီလောကက စာရင်းတွေကို အဲဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှင်းလို့ရတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ငါက မင်းကို လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မင်းကို ဘယ်အရာက ထင်စေတာလဲ"

သူ နောက်ဆုံး စာကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ စူးရှသော အကြည့်က သူမကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသကဲ့ယောင်ပင်။

ဝိန်းယွီသည် သူ့အမူအရာကြောင့် လန့်ဖြန့်သွားပြီး ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ထွက်လာလိုက်သောအခါမှသာ သူမက မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ရှောင်းလိသည် သူမကို ကျောခိုင်းလျက် ရပ်နေပြီး သူ့ပုံရိပ်သည် တောင်တန်းတစ်ခုလို မတ်မတ်နှင့် ခံ့ညားနေ၏။ "မင်း ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ"

ဝိန်းယွီက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ "လျန်နဲ့ ချန်စခန်းက အမတ်တွေက ကျွန်မကို မတွေ့ရဘူးဆိုရင် သူတို့က မြောက်ပိုင်းဝေ့နဲ့ ရန်လိုမှုတွေကို ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝေ့ချီရှန်းက ရှင့်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံတာပဲ။ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရှင် ဒီလိုမျိုး ပြန်ဆပ်မှာ သေချာလို့လား"

ရှောင်းလိက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "လျန်နဲ့ ချန်စခန်းတွေက ကျန်းယွီ လမ်းတစ်ဝက်မှာ သိမ်းသွင်းတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ယောက်ကို တောင်းဆိုနေကြတာ။ ငါက သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားရင်တောင်မှ မာကျားလျန်မှာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ စစ်သည် ၂သောင်းကို ထောက်ရှုရင် ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ သူတို့မှာ ဘယ်လို မျက်နှာမျိုး ရှိနေဦးမှာလဲ"

ဝိန်းယွီသည် အံ့သြမှုနှင့် ဒေါသ နှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်သွား၏။ "ရှင် ကျွန်မကို တစ်သက်လုံး ဖမ်းဆီးထားလို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ရှောင်းလိက ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ"

ထိုစကားများကို ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်လာလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထပ်ပြောလိုက်၏။ "အထင်မလွဲပါနဲ့— ငါ့မှာ မိန်းမတွေ မရှားပါဘူး။ ငါက နာကြည်းချက်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့တတ်လို့ပါ။ မင်း ပစ်တဲ့ အဲဒီမြားအတွက် အကြွေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆပ်ရလိမ့်မယ် မင်းသမီး"

သူ၏ အစောပိုင်း စကားများကြောင့် ယိမ်းယိုင်နေဆဲဖြစ်သော ဝိန်းယွီသည် အနီးရှိ စင်တစ်ခုကို ကိုင်ကာ သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်၏။ သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူ၏ နောက်ဆုံး စကားကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အရေးတကြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတွေကို နောက်မှ ရှင်းလို့ရပါတယ်။ ကျောင်းပိုင်နဲ့ ထုန်ချွဲတို့ အသက်ရှင်သေးလားဆိုတာ ရှင် ကျွန်မကို ပြောပြနိုင်မလား"

ရှောင်းလိသည် နောက်သို့ လှည့်မလာဘဲ သူ၏ အသံတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လှောင်ပြောင်မှုများ ရောယှက်နေ၏။ "မင်းသမီးအနေနဲ့ ကျန်းယွီရဲ့ အလောင်းကို ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး မေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ"

နေ့တစ်ဝက်အတွင်း တုန်လှုပ်စရာများစွာကို ခံစားရသဖြင့် ဝိန်းယွီတွင် သူ ဘာကြောင့် ကျန်းယွီအကြောင်း ထုတ်ပြောခဲ့သည်ကို စဉ်းစားရန် အင်အား မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ကျန်းယွီ မြင်းပေါ်မှ ခုန်ချသွားစဉ်က သူ၏ အဓိပ္ပါယ်ပါသော အကြည့်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြတ်တောက်ခံထားရသော သွေးသံရဲရဲ ခေါင်းကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားသည် မွန်းကျပ်ဖွယ်ရာ လေးလံမှုနှင့်အတူ ရုတ်တရက် နင့်ခနဲ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

...

အပိုင်း (၁၄၅.၂)

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများက သူမကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဆက်လက်ငြင်းခုံရန် ခွန်အားများကိုပင် သိမ်းပိုက်သွားခဲ့၏။ သူမက မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"နန်ချန်ကို ရှင် တောင်းဆိုချင်တာ တောင်းဆိုပါ။ ကျန်းယွီရဲ့ အလောင်းကို ပြန်ချုပ်ပေးပါ၊ အခေါင်းတစ်ခု ပြင်ဆင်ပြီး သူ့ကို သေချာ မြှုပ်နှံပေးပါ"

ရှောင်းလိသည် အသက်တစ်ချက်စာမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးတိအေးစက် တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်၏။ "နန်ချန်က ငါတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့ စစ်သည် ၂၀၀၀၀ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ အခု ကျန်းမိသားစုရဲ့ သားတစ်ယောက်က ငါတို့ လက်ထဲ ရောက်လာပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည် ၁၀၀၀၀က ကလဲ့စားချေဖို့အတွက် သူ့အလောင်းကို ကြိမ်ဒဏ်ပေးချင်ကြမှာ သေချာတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် တဲတံခါးစကို လွှဲဖယ်ကာ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားသော အရှိန်ကြောင့် ခန်းဆီးစသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရမ်းသွားခဲ့၏။

ဝိန်းယွီ၏ မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့် မီးဝင်းဝင်းတောက်နေသော်လည်း အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော သူ့ကိုသာ သူမ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့သည်။

—လက်ရွေးစင် စစ်သည် ၂ ယောက်က ဝင်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် သူမ လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာခွင့် မရှိခဲ့ချေ။

တဲထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ရှောင်းလိသည် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များ မပါဘဲ အေးစက်သော လေပြင်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အလံတိုင်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစားရှိသော သစ်သားတိုင်ကို လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူနေရလေသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပေါက်ကွဲပြီးသွားသော မီးတောင်တစ်ခုမှ တငွေ့ငွေ့ လောင်ကျွမ်းနေသော ပြာများကဲ့သို့ ခံစားချက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

အစပိုင်းတွင် သူမ၏ ကိုယ်ဝန်သည် မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို လှည့်စားရန် ဖန်တီးထားသော လှည့်ကွက်တစ်ခုဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သူမ၏ပင်ကိုစရိုက်ကို သူ သိသည်။ လက်အောက်ငယ်သားများက သူမအတွက် အသက်စွန့်သည့်အခါ သူမကလည်း သူတို့ကို အပြန်အလှန် အသည်းအသန် ကာကွယ်ပေးတတ်သည်။ သူမသည် ထုန်ကျိုးတွင် ထုန်ချွဲကို ဤနည်းဖြင့် ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကိုပင် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများရန်မှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းယွီ၏ ခေါင်းကို ပြန်လည်ရယူရန် သူမ၏ အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းမှုသည် အံ့ဩစရာ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သို့သော် သူမတွင် တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါဆိုရင် သူမက ဘာလို့ သေသွားတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းအတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်စားရတာလဲ။

အဲဒီလူက သူမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ကလေးထက်တောင် သူမအတွက် ပိုပြီး အရေးပါနေလို့လား။

လျန်နဲ့ ချန်စခန်းက အမတ်တွေက သူမကို မြောက်ဘက်ဆီ ခရီးထွက်ဖို့ ဘယ်လိုများ ခွင့်ပြုခဲ့တာလဲ။

ကျန်းယွီအကြောင်း ဖော်ပြလိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်သို့ ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ ရှောင်းလိသည် သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် အမည်တပ်မရသော မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများပင် နာကျင်လာသည်အထိ လောင်ကျွမ်းနေတော့သည်။

ထိုသစ်သားတိုင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သဖြင့် ပွန်းပဲ့သွားသော သူ၏ လက်ချောင်း ၅ ချောင်းမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ စူးရှနာကျင်မှုကို ရှောင်းလိ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သူသည် သစ်သားတိုင်ကို လက်ဖြင့် ဖိထားရင်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်များကို ပြန်ပင့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့ပြီ။

ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ပါဘူးလေ။

သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘယ်သူ နေရာယူထားလဲ။ သူမက ဘယ်သူ့ကလေးကို လွယ်ထားလဲ—ဒါတွေက ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ဘူး။

သူ သူမကို ဖမ်းမိထားပြီပဲ။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူး"

အနောက်ဘက်မှ အရေးတကြီး ခေါ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှောင်းလိ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းဟွိုင်သည် သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လာပြီး စစ်စခန်းမှ လတ်တလော ပို့ဆောင်လာသော အရေးပေါ် အစီရင်ခံစာကို တင်ပြလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ "လူရိုင်းတွေ လှုပ်ရှားနေပါပြီ။ ယန်လဲ့တောင် မြောက်ဘက်က ဒုတိယ နယ်စပ်စခန်း မနေ့ညက တိုက်ခိုက်ခံရပါတယ်။ စစ်သူကြီး ယွမ်ဖန်းက ဒီမနက်ပဲ အဲဒီကို တပ်တွေ ဦးဆောင်သွားပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် အစီရင်ခံစာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျန်းဟွိုင်၏ စကားများကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ "လူရိုင်းတွေက ငါတို့ရဲ့ ပင်မတပ်ဖွဲ့တွေ သွားရောက် နှိမ်နင်းမှာကို ဒုတိယ နယ်စပ်စခန်းကနေ စောင့်နေလောက်အောင် မမိုက်မဲပါဘူး"

အစီရင်ခံစာကို အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုမို ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စာရွက်ကို ကျန်းဟွိုင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တွန်းထည့်လိုက်ပြီး စစ်စခန်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြန်လည် လျှောက်သွားခဲ့၏။ "စစ်သူကြီးတွေ အားလုံးကို ဗဟိုစစ်တဲမှာ အစည်းအဝေး လုပ်ဖို့ ခေါ်လိုက်"

ကျန်းဟွိုင်သည် အစီရင်ခံစာကို လက်ခံလိုက်သော်လည်း ရှောင်းလိနောက်သို့ ချက်ချင်း မလိုက်သွားခဲ့ချေ။ ထို့အစား သူသည် သစ်သားတိုင်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းနေသော လက်သီးရာကို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် နောက်ပြန် ကြည့်လိုက်၏။

ဆေးကုသရေး တဲထဲတွင် ကျန်းဟူသည် နဖူးပေါ်တွင် အဝတ်စတစ်ခု တင်ထားလျက် ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အနီးအနားတွင် ဆေးအိုးများစွာက ပွက်ပွက်ဆူကာ ကျိုချက်နေ၏။

သူက သနားစဖွယ် ညည်းတွားလိုက်သည်။ "တနေ့ညက နှင်းတွေထဲ လမ်းလျှောက်လာရတာ ဘောင်းဘီတွေ တစ်ဝက်လောက်အထိ စိုရွှဲသွားတယ်။ မနေ့ကတော့ ခေါင်းမူးပြီး ဖျားနေလို့ မထနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ဆေးနည်းနည်း သောက်ဖို့ သမားတော်ထောင်ဆီ လာခဲ့ရတာပဲ"

သူသည် နဖူးပေါ်မှ အဝတ်စကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သမားတော်ထောင်အား မီးမွှေးရန် ကူညီပေးနေသော ထောင်ခွေထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ညီလေး အားနျို၊ ဒီအဝတ်စက အေးသွားပြီ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးဟူအတွက် ရေနွေးထဲမှာ ပြန်စိမ်ပေးလို့ ရမလား"

ထောင်ခွေသည် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုလို သစ်သားခွေးခြေခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။ သမားတော်ထောင်နှင့် သူ၏ ဇနီးတို့အား ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် ကူညီရင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့သဖြင့် သူသည် ရိုးအပြီး ကမောက်ကမနိုင်ပုံ ပေါ်သော်လည်း ဆေးကျိုခြင်းနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ပြင်ဆင်ခြင်းကဲ့သို့သော သိမ်မွေ့သည့် အလုပ်များတွင် အတော်လေး ကျွမ်းကျင်လေသည်။

ကျန်းဟူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသောအခါ သူသည် အဝတ်စကို ယူလိုက်ပြီး မီးဖိုပေါ်မှ ရေနွေးအိုးကို ကောက်ကိုင်ကာ အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော ရေနွေးအချို့ကို သစ်သားဇလုံထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အပူချိန်လျော့သွားစေရန် ရေအေး နည်းနည်းကို ထည့်လိုက်ပြီး အဝတ်စကို စိမ်ကာ ရေညှစ်ပြီးနောက် ပြန်ပေးလိုက်၏။

နွေးထွေးသော အဝတ်စကို နဖူးပေါ်သို့ ပြန်လည် တင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟူသည် သက်တောင့်သက်သာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် ဒဏ်ရာရ စစ်သည်များအတွက် ပတ်တီးများ လဲလှယ်ပေးနေသော သမားတော်ထောင်က အချိန်ကို ခန့်မှန်းပြီး ထောင်ခွေအား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "အားနျို၊ တတိယမြောက် ဆေးအိုးထဲက အအေးမိပျောက်ဆေးက အဆင်သင့် ဖြစ်လောက်ပြီ။ စစ်သူကြီးကျန်းအတွက် တစ်ပန်းကန် လောင်းပေးလိုက်"

ထောင်ခွေက "ဟုတ်" ဟု အသံပြုကာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပူလောင်နေသော လက်ကိုင်ကို ကိုင်ရန် အဝတ်စကို အသုံးပြုလျက် ဆေးအိုးကို မ,ကာ အညိုရင့်ရောင် ဆေးရည်တစ်ပန်းကန်ကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ကျန်းဟူသည် ဤအအေးမိရောဂါကြောင့် တကယ်ကို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။ သူသည် ပန်းကန်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး ဆေးအေးသွားချိန်အထိပင် မစောင့်တော့ဘဲ မှုတ်သောက်ရင်း တဂွတ်ဂွတ် မျိုချလိုက်၏။ သောက်ပြီးသွားသောအခါ သူသည် ကျယ်လောင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သမားတော်ထောင်၊ မနေ့က အအေးမိပျောက်ဆေးတွေ ကုန်သွားပြီလို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ ဒီနေ့ တစ်ပန်းကန် ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

သမားတော်ထောင်က ပြောလိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက မနေ့ညက နှင်းတွေထဲမှာ ဆေးတွေ ထပ်ဝယ်ဖို့ အနီးနားက မြို့ကို သွားခဲ့တယ်လေ"

ကျန်းဟူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ "ဒီဆေးသောက်ပြီးမှ ကျွန်တော် ဒီလောက် သက်သာသွားတယ်ဆိုတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး—ဒါက အစ်ကို(၂) ကိုယ်တိုင် ဝယ်လာတာကိုး"

သမားတော်ထောင်သည် ဤစကားအပေါ် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုဘဲ လေထဲတွင် အနံ့ခံလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အားနျို၊ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျတာကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ဆေးရပြီ။ အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့ အမျိုးသမီးဆီ ယူသွားပေးလိုက်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟူသည် သူ့ပန်းကန်လုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်သို့ အဝတ်စကို ပြန်တင်ကာ ပက်လက်ကုလားထိုင်တွင် မှီထိုင်ရင်း သမားတော်ထောင်နှင့် စကားစမြည် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော် မနေ့က အတူမပါသွားတော့ ကျန်းယွီရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်က ဘယ်လိုရုပ်မျိုးလဲဆိုတာ မမြင်လိုက်ရဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း အဖုအပိမ့်တွေ ထွက်လာတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူက ကူးစက်ရောဂါ တစ်ခုခု သယ်လာတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

သမားတော်ထောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အင်ပျဉ်ထတာပါ၊ ပြင်းထန်တဲ့ ရောဂါ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းဟူက ညည်းညူလိုက်၏။ "နောက်ထပ် အင်ပျဉ်ထတာလား။ ကျွန်တော့် အစ်ကို(၂) ရဲ့ အိမ်တော်မှာ အရင်တုန်းက အစေခံမလေး တစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ သူလည်း မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး အင်ပျဉ်တွေ ထွက်ခဲ့တာပဲ။ ဒီနေ့အထိ သူ့ရုပ်သွင်က တကယ် ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော့် အစ်ကို(၂) ရဲ့ မိသားစုမှာ ကံဆိုးမှုတွေ အများကြီး ကြုံရတော့ အဲဒီ အစေခံမလေး ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြတော့ဘူး..."

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထောင်ခွေက ကိုယ်ဝန်စောင့်ရှောက်ရေး ဆေးပြင်ဆင်ခြင်းကို ပြီးစီးသွားပြီး ပန်းကန်ငယ်တစ်ခုနှင့် စက္ကူထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလာသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ ထောင်ခွေသည် စက္ကူထုပ်ထဲမှ သစ်သီးယို ၂ ခုကို ယူကာ ပန်းကန်ငယ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ကျန်းဟူက "အို!" ဟု ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ "အို၊ ဒီသစ်သီးယိုတွေကို ဘယ်တုန်းက ဝယ်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ထောင်ခွေသည် သစ်သီးယိုများကို ယူမည့် သူ့လက်ကို ကရုဏာကင်းမဲ့စွာ တားဆီးလိုက်သည်။ စကားပြောနှေးကွေးသူ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အချိန်အတော်ကြာ ရုန်းကန်နေရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက အဲဒါတွေက အဲဒီ... အစ်မကြီးအတွက်လို့ ပြောတယ်" ဟု ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်ပင် မကျေနပ်ပုံပေါ်သည်။ သူသည် ဆေးပန်းကန်နှင့် သစ်သီးယိုများ ပါသော လင်ဗန်းကို ကိုင်ကာ အပြင်တွင် စောင့်နေသော အစေခံမလေးထံသို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ပြန်လာကာ ဆေးမီးဖိုအနောက်တွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်ရင်း မြေကြီးပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းများ ရေးဆွဲရန် သစ်ကိုင်းငယ်တစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ စူပုတ်နေတော့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ကျန်းဟူသည် ထိုရိုးအသော ကောင်လေး၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ အဲဒီ အစ်မကြီးအကြောင်း တွေးနေတုန်းပဲလား"

ထောင်ခွေက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

သူ့ကို နောက်ပြောင်ပြီးနောက် ကျန်းဟူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ သူသည် နဖူးပေါ်မှ အဝတ်စကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုင်လိုက်၏။ "ဟေ့... နေပါဦး၊ သစ်သီးယိုတွေကို အစ်ကို(၂) ဝယ်လာတာလို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား"

သူ ပိုတွေးလေလေ သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည့်ပုံသို့ ပြောင်းလဲသွားလေလေပင်။ "အစ်ကို(၂) က ဆေးသွားဝယ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက ဘာလို့ ကျန်းယွီရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အတွက် သစ်သီးယိုတွေ ဝယ်လာရတာလဲ"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါဆိုလိုတာက သန်းခေါင်ယံကြီးမှာ သစ်သီးယိုတွေကို သူ ဘယ်က ဝယ်လာတာလဲ။ ဆေးဆိုင်တံခါးကို ဖျက်ဝင်ပြီး သစ်သီးနဲ့ မုန့်ဆိုင်ကိုပါ ဖျက်ဝင်ခဲ့တာလား"

ကျန်းဟူလည်း အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ ထောင်ခွေသည် သူ့ကို ပိုဒေါသထွက်စေမည်ကို စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် လယ်သမားများ၏ တံခါးများကို ခေါက်ကာ ရှောင်းလိ ခေါ်လာခဲ့သည့် ထိုအမျိုးသမီးအား ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့် အစေခံမလေး ၂ ယောက်အကြောင်းကို မပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ကျန်းဟူမှာမူ ပိုတွေးလေလေ ပိုပြီး ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာလေလေပင်။ အခြားသူများက ရှောင်းလိ၏ စိတ်နေသဘောထားကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူနှင့် စုန့်ချင်တို့သည် ရှောင်းလိနှင့် ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့အမေနှင့် ထိုမွေးစားအမေများမှလွဲ၍ ရှောင်းလိက အခြားမည်သူ့ကိုမဆို ဤမျှလောက် ဂရုစိုက်ဖူးသည်ကို ဘယ်တုန်းက မြင်ဖူးခဲ့သနည်း။

ကျန်းဟူသည် အဝတ်စကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် အလျင်စလို ခုန်ထလိုက်၏။ "ဒါတော့ မဖြစ်သေးဘူး၊ ကျန်းယွီရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်က ဘယ်လို မြေခွေးမမျိုးလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်ရမယ်"

တစ်ချိန်လုံး အလုပ်များနေသော သမားတော်ထောင်သည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟူတစ်ယောက် ပြဿနာရှာမည်ကို စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို လှမ်းခေါ်ကာ တားထားလိုက်တော့သည်။ "ပြန်လာခဲ့စမ်း"

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုအချိန်၌ အနီးအနားတွင် ဒဏ်ရာရ စစ်သည်များ မရှိခဲ့ချေ။ သမားတော်ထောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အနီးအနားတွင် အခြားမည်သူမှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ အသံကို နှိမ့်ချကာ ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါက မင်းတို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ အရင်က ရည်းစားဟောင်းကွ"

ကျန်းဟူသည် လုံးဝ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ငါ့ အစ်ကို(၂) မှာ ရည်းစားဟောင်း ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ ငါ ဘာလို့ မသိခဲ့ရတာလဲ"

အစပိုင်းတွင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဟူ၏ မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့် ချက်ချင်း နီရဲလာပြီး ငိုလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။ "မဟုတ်ဘူး... ဒါက ရိုးရိုးလေးပဲ... ဒါဆို ငါ့ အစ်ကို(၂) ရဲ့ ဘယ်အချိန်ကမှန်းမသိတဲ့ ရည်းစားဟောင်းက ချန်စခန်းက အဲဒီ ကျန်းဆိုတဲ့ကောင်ရဲ့ ပြန်ပေးဆွဲတာ ခံခဲ့ရပြီး အခုတော့ အဲဒီကောင်ရဲ့ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးမှ ပြန်တွေ့လာရတယ်ပေါ့"

...