← Chapters

အခန်း ၁၄၆

Vol. 15 Ch. 146

အခန်း ၁၄၆

Vol. 15 Ch. 146

အပိုင်း (၁၄၆)

သူသည် ဝိန်းယွီကို တွေ့ချင်နေသေးသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များက အရေးကြီးသော စစ်ရေးသတင်း ရှိကြောင်း ပြောဆိုကာ သူ့ကို အရေးတကြီး လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရှောင်းလိသည် စစ်သူကြီးအားလုံးကို ဗဟိုစစ်တဲသို့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် ဆင့်ခေါ်ထားသဖြင့် ကျန်းဟူသည်လည်း ထိုနေရာသို့ အရင် အလျင်စလို သွားရောက်ခဲ့ရ၏။

ထောင်ခွေသည် မှင်သက်စွာ ရပ်နေရင်း ရှုပ်ထွေးပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော ခွေးပေါက်စလေး မျက်လုံးများဖြင့် သူ၏ ဖခင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူက တိုးရှရှ အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "အစ်ကိုကြီး... အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ အရင်က... ရည်းစားဟောင်းလား"

သမားတော်ထောင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "အရင်တုန်းက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့အတူ ငါတို့အိမ်မှာ တည်းခိုခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးပဲ"

ထောင်ခွေသည် ခဏတာ မှင်သက်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ တောင်တန်းကြီးလို ကြီးမားလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝမ်းသာလုံးဆို့ပြီး ကခုန်နေသကဲ့သို့ ပုံပေါက်သွားခဲ့၏။

သမားတော်ထောင်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရော အဲဒီမိန်းကလေးပါ ဒုက္ခရောက်နေကြပုံပဲ၊ ကောင်စုတ်လေး။ မင်း ဘာပြဿနာမှ မရှာမိစေနဲ့နော်"

ထောင်ခွေက ပလုတ်တုတ်တစ်ခုလို ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါရမ်းပြလိုက်၏။ "အားနျို ပြဿနာမရှာပါဘူး"

ဝိန်းယွီသည် နောက်ထပ် ရက်အတော်ကြာသည်အထိ ရှောင်းလိကို ထပ်မတွေ့ခဲ့ရချေ။

သူမသည် ဤစစ်တဲထဲမှ ထွက်ခွာခွင့်မရဘဲ သူမ သိရှိရသမျှ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးသည် သူမကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေသော အစေခံမလေးနှစ်ယောက် အပြင်ဘက်မှ စုဆောင်းလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်စခန်းအတွင်း သူတို့၏ သွားလာလှုပ်ရှားခွင့်က ကန့်သတ်ခံထားရသဖြင့် သူတို့သည် သတင်းအချက်အလက် အလွန်နည်းပါးစွာသာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြ၏။

၄ ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာမှသာ လူရိုင်းများသည် ယန်လဲ့တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဝိန်းယွီ သိရှိသွားခဲ့သည်။ လက်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို သူမ မသိရသော်လည်း စစ်စခန်းမှ တပ်ဖွဲ့များကို ရက်အတော်ကြာ ဆက်တိုက် စေလွှတ်နေခြင်းက ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်တွင် တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

နောက်ထပ် ၂ရက်အကြာတွင် မြောက်ပိုင်းဝေ့သည် ယန်လဲ့တောင်ရှိ နယ်စပ်ကင်းစခန်း အတော်များများကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး လူရိုင်းများက ယခုအကြိမ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချီတက်လာနေကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့၏။

ဤအရာက စစ်တပ်အတွင်း၌ အတော်လေး ဂယက်ရိုက်သွားစေပြီး အောက်ခြေစစ်သည်များမှာ ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သည်လောက် တင်းမာနေသော လေထုအခြေအနေကြားမှပင် ဝိန်းယွီ၏ ကိုယ်ဝန်မပျက်အောင် ကာကွယ်ပေးသည့် ဆေးကတော့ နေ့စဉ် မပျက်မကွက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမက တကယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေခြင်း မဟုတ်သဖြင့် အမှန်ပင် ထိုအရာများကို မသောက်ချင်ခဲ့ချေ။ အကြိမ်တိုင်း သူမသည် အစေခံမလေးနှစ်ယောက် အဝေးသို့ ရောက်သွားမည့်အချိန်ကို စောင့်ကာ ဆေးရည်များကို တံတွေးထွေးခံထဲသို့ သွန်ချပစ်လေ့ရှိ၏။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသည့် ဆေးများ ပို့ပေးသည့်အပြင် စစ်စခန်းက သူမအတွက် အကြိမ်တိုင်း သစ်သီးယို ပန်းကန်ငယ်တစ်ခုကိုပါ ထည့်ပေးလေ့ရှိသည်။

ပထမနေ့တွင် ၂ခုသာ ပါဝင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ပို့ပေးသည့်အကြိမ်တိုင်း ၅ ခု သို့မဟုတ် ၆ ခုအထိ ရုတ်တရက် တိုးလာခဲ့၏။

ယနေ့တွင် အစေခံမလေးတစ်ယောက်က အိမ်ပြန်ရန် ခွင့်ယူထားပြီး အခြားတစ်ယောက်မှာ ရေအေးများ သောက်မိကာ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဝမ်းလျှောသွားခဲ့သည်။ သူမသည် မနက်ခင်းတစ်ခုလုံး အိမ်သာသို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် သွားခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့၏။ ဝိန်းယွီသည် တံခါးဝရှိ အစောင့်များကို သူမအား စစ်ဖက်သမားတော်ထံ ခေါ်သွားပေးရန် အလျင်အမြန် အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

သူမသည် တဲထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မွန်းတည့်ချိန်အထိ အစေခံမလေးမှာ ပြန်မလာသေးချေ။ ဝိန်းယွီတစ်ယောက် ထိုအမျိုးသမီး၏ အခြေအနေအတွက် စိုးရိမ်နေစဉ်မှာပင် တဲအပြင်ဘက်မှ အစောင့်နှစ်ယောက်က တစ်စုံတစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဂါရဝပြုပါတယ် တပ်မှူးထောင်"

ထို့နောက် တဲတံခါးစ ပင့်တင်ခံလိုက်ရပြီး တောင်တန်းကြီးလို ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ်စုံတစ်ရာကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်ကို ဝိန်းယွီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ "အားနျို"

ထောင်ခွေသည် အစားအသောက်နှင့် ဆေးရည်ပါသော လင်ဗန်းကို ကိုင်ထားရင်း ဝိန်းယွီကို ရိုးအအ ငေးကြောင်ကြောင် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူပါ စစ်တပ်ထဲ ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု ဝိန်းယွီ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း သမားတော်ထောင်လည်း ဤစစ်တပ်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူမ နားလည်သွားခဲ့၏။ သူတို့အားလုံး ရှောင်းလိနှင့်အတူ လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူမက မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာလို့ ဒါတွေ လာပို့ရတာလဲ"

ထို့နောက် သူမသည် သူတို့က စစ်စခန်းထဲ ရောက်နေကြောင်းနှင့် အခြားသူများ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ရှိမရှိ မသေချာကြောင်း သတိရသွားကာ သူ ရောက်လာသည်ကို လူသိသွားမှာ စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို စကားဆက်မပြောရဲတော့ဘဲ သူမသည် အသံကို ချက်ချင်း နှိမ့်ချကာ ပြောလိုက်၏။ "မြန်မြန် ပြန်သွားတော့။ မင်းကို ဘယ်သူမှ မမြင်စေနဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြဿနာ မရှာမိစေနဲ့"

ထောင်ခွေက သူမကို ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဝိန်းယွီအား ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့အကုန်လုံးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ လူတွေချည်းပဲ။ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

သံသယမဖြစ်စေရန် တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ တဲတံခါးစကို တစ်ဝက်ခန့် ပင့်တင်ထားခဲ့၏။

တဲအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အစောင့်နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ နေရာကို ကောင်းစွာ သိရှိကြပြီး အထဲသို့ ချောင်းကြည့်ခြင်း မပြုဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ တည့်တည့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အင်အား ၃၀၀၀၀ရှိသော တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ အားလုံး ဤနေရာတွင် စခန်းချနေသော်လည်း တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့၏ အဖွဲ့ခွဲ အသီးသီးနှင့် ဝေ့အန်း ဦးဆောင်သော ဝေ့စခန်း တပ်ဖွဲ့များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သီးခြားနယ်မြေများကို အသီးသီး နေရာယူထားကြကြောင်း ဝိန်းယွီ မသိရှိခဲ့ချေ။ ဗဟိုကွပ်ကဲရေးတဲ၏ အပြင်ဘက် ပတ်လည်ကို ထုန်ကျိုး၏ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့က အပြည့်အဝ စောင့်ကြပ်ထားပြီး ယင်းကို ရှောင်းလိက သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးတစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။

ဝေ့အန်းသည် ရှောင်းလိကို တွေ့ရန် လိုအပ်လျှင်ပင် ကြိုတင် သတင်းပို့ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဗဟိုကွပ်ကဲရေးတဲ၏ အပြင်ဘက် ပတ်လည်သို့ပင် ချဉ်းကပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမ နေထိုင်နေသော စစ်တဲကို တင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားပြီး ယင်ကောင်တစ်ကောင်ပင် ဝင်မရနိုင်လောက်အောင် လုံခြုံလှသည်။

ထောင်ခွေ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝိန်းယွီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့၏။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကမောက်ကမ အခြေအနေများကြောင့် သူမတစ်ယောက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်လွန်နေမိကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်းလိ၏ သတိကြီးမှုကို ထောက်ရှုပါက သူသာ ပြည့်စုံသော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ မလုပ်ထားလျှင် တံခါးဝရှိ အစောင့်များက ထောင်ခွေကို အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမက ထောင်ခွေကို ပစ္စည်းများအား စားပွဲပုလေးပေါ်တွင် တင်ထားရန်နှင့် မီးသွေးမီးဖိုဘေးတွင် လက်များကို နွေးထွေးအောင် ကင်ရန် ပြောလိုက်သည်။

ထောင်ခွေသည် မီးဖိုဘေးရှိ ခွေးခြေခုံငယ်ပေါ်တွင် သစ္စာရှိသော ခွေးကြီးတစ်ကောင်လို နာခံစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ အပူကင်ရင်း ဝိန်းယွီ၏ အစောပိုင်း မေးခွန်းကို ဖြေလိုက်၏။ "အဲဒီဒေါ်ဒေါ် နေမကောင်းလို့ပါ"

"အဘိုးက သူ့ကို ကုသပေးနေတုန်းပဲမို့လို့ အားနျိုက ဆေးလာပို့ပေးတာ"

သမားတော်ထောင်က ထိုအမျိုးသမီးကို ကုသပေးနေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဝိန်းယွီ အတော်လေး စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ မှိန်ဖျဖျ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူမ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက အရိပ်ဖျော့ဖျော့လေးများ ကျရောက်နေပြီး စစ်တပ်အတွင်းရှိ မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များအကြောင်းကို သူမ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒီအချိန်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ယန်လဲ့တောင်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တာလား"

ထောင်ခွေက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ ဆေးမသောက်ရသေးသည်ကို သတိထားမိသွားသဖြင့် သူက လင်ဗန်းကို သူမဆီသို့ တွန်းပို့ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဆေးကို ပူတုန်းသောက်ရမယ်လို့ အဘိုးက ပြောတယ်။ အေးသွားရင် သောက်လို့ မရတော့ဘူးတဲ့"

ဝိန်းယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဆေးက ခါးတယ်။ နောက်မှ သောက်လိုက်ပါ့မယ်"

ထောင်ခွေက ပန်းကန်လုံးငယ်ထဲရှိ သစ်သီးယိုများကို ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ "အားနျိုက သစ်သီးယိုတွေ ထည့်ပေးထားတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ပိုထည့်ပေးမယ်"

ထိုအခါမှသာ သစ်သီးယိုများကို သူက ထည့်ပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝိန်းယွီ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူနှင့် သမားတော်ထောင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး စစ်တပ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် သူမ ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သူ သိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ဝိန်းယွီက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ထောင်ခွေက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို ရုပ်သိမ်းကာ မီးကင်သည့် ပုံစံတကျအနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားရင်း ပြောလိုက်၏။ "အစ်ကိုကြီး ဝယ်လာတာ"

ဝိန်းယွီသည် မီးဖိုထဲသို့ မီးသွေးများ ထည့်နေချိန်တွင် သူ့စကားကြောင့် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ "ဘယ်လို"

ထောင်ခွေက ကိုယ်ဝန်စောင့်ရှောက်ရေး ဆေးပန်းကန်ကို သူမဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် တွန်းပို့ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်းပြလိုက်၏။ "အစ်ကိုကြီးက ဆေးဝယ်လာတာ။ သူက သစ်သီးယိုတွေကို အတူတူ ဝယ်လာတာ"

ဤအခွင့်အရေးက သူမအတွက် သီးသန့်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးသည့်အလား သူက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆေးသောက်တဲ့ တခြားလူတွေက သစ်သီးယို မရဘူး"

သို့သော် ဝိန်းယွီသည် သူ၏ အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်နေသော စကားများထဲမှ အဓိကအချက်ကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လွင့်နေသောဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ "မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးက... ဒီဆေးကိုလည်း ဝယ်လာတာလို့ ပြောချင်တာလား"

ထောင်ခွေက ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အဘိုးဆီမှာ မရှိလို့"

ထို့နောက် ထောင်ခွေ ဘာပြောခဲ့သည်ကို ဝိန်းယွီ သိပ်မမှတ်မိတော့ချေ။ ခဏလောက် ထိုင်ပြီးနောက် သူ ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင်ပင် သူမသည် အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေဆဲ။

တဲတံခါးစကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ချထားလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး မီးသွေးမီးဖိုက နေရာငယ်လေးကို နွေးထွေးစေကာ အအေးဒဏ်ကို မောင်းထုတ်ပေးနေ၏။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ပါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားရင်း စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးပန်းကန်နှင့် သစ်သီးယိုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။

ရှောင်းလိက ငါ့ကို မုန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

မိုင်ရာချီဝေးကွာသော ယန်လဲ့တောင်တွင် တောင်တန်းများပေါ်မှ မီးခိုးလုံးကြီးများ ထောင်းထောင်းထနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ပွဲကမူ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နှင်းပါးပါးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြစ်ကမ်းပါးဘေးတွင် စီးဆင်းနေသော ရေပြင်က တိုးညှင်းစွာ စီးဆင်းနေ၏။ အနက်ရောင် စစ်ဘောင်းဘီကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်းလိသည် အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်နေသော မြစ်ရေထဲတွင် သွေးကွက်များကို ဆေးကြောပစ်လိုက်သည်။ ကမ်းစပ်သို့ တက်လာပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ရံတော်ကမ်းပေးသော ဝတ်ရုံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ခံယူလိုက်ကာ ရေစက်များကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ရံတော်များက အသားများ လန်ထွက်နေသော သူ့ကျောပြင်ရှိ ပြတ်ရှဒဏ်ရာပေါ်သို့ ရွှေရောင် ဒဏ်ရာလိမ်းဆေး လိမ်းကျံပေးကာ ပတ်တီးစည်းပေးနေသည်ကို ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။

သူ၏ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ထင်ရှားလှသော အမာရွတ်များစွာကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

ယွမ်ဖန်းနှင့် လျောင်ကျန်းတို့သည် အနီးအနားမှနေ၍ အံကြိတ်ကာ ကြည့်ရှုနေကြ၏။ လျောင်ကျန်းက ခေါင်းခါရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "လူငယ်ဖြစ်တာက တကယ်ကို အားသာချက်တစ်ခုပဲ။ ငါ့လို အရိုးဆွေးကြီးသာ အခုလို ဆောင်းရာသီ မြစ်ထဲမှာ ရေဆင်းစိမ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယွမ်ဖန်းက သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းအပေါ် ညှာတာမှုမရှိဘဲ ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းကတောင် ဆောင်းရာသီ အလယ်ခေါင်ကြီးမှာ မြစ်ထဲကို သတ္တိရှိရှိ ဆင်းသွားတာမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူးကွာ"

ဟာသအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့၏ စကားဝိုင်းက ရှောင်းလိဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ လျောင်ကျန်းက ခံစားချက်ပြင်းပြစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ငါတို့ တကယ်ကို အိုမင်းနေပြီပဲ။ လူရိုင်းတွေရဲ့ လှည့်ကွက်တွေထဲကို ခဏခဏ ကျရောက်နေရတယ်— ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း မိတ်ဆွေလေးရှောင်းကိုပဲ လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးလိုက်ရတာပဲ။ တကယ်လို့ လူရိုင်းတွေသာ ယန်လဲ့တောင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဝေ့ကျိုးကို သိမ်းပိုက်သွားခဲ့ရင် နယ်စားကြီးမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံရတာနဲ့တင် ငါတို့တွေ အသက်ပေးပြီး အပြစ်ဖြေဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယွမ်ဖန်းကလည်း ခေါင်းခါရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ "လူရိုင်းတွေက တစ်နေ့တခြား ပိုပြီး ကောက်ကျစ်လာကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ သုံးဖက်ညှပ် တိုက်ခိုက်မှုတွေက အယောင်ပြတွေဖြစ်ပြီး ယန်လဲ့တောင်ရဲ့ မိုင်ရာချီ ရှည်လျားတဲ့ တောင်ကြောတွေတစ်လျှောက် ငါတို့ကို ရက်အတော်ကြာ ကင်းလှည့်ဖို့ မျှားခေါ်ခဲ့တာဆိုတာကို ဘယ်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မှာလဲ၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့က ဝေ့ကျိုးကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာလေ"

လျောင်ကျန်းက သူ့မိတ်ဆွေ၏ ပခုံးကို နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့် ပုတ်ပေးလိုက်၏။ "တော်ပါတော့ကွာ။ လှိုင်းသစ်တွေက လှိုင်းဟောင်းတွေကို ရှေ့ကို တွန်းပို့လိုက်မှသာ မြစ်ရေစီးကြောင်းက ခံနိုင်ရည်ရှိရှိ ဆက်စီးဆင်းနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းလိသည် ပတ်တီးစည်းပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ သူ၏ အပေါ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်နေလေပြီ။ လျောင်ကျန်းက သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေလေးရှောင်းက နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြန်ပြီ။ နယ်စားကြီးက ဝေ့ကျိုးမှာ အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားလောက်တယ်။ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ငါ လွတ်သွားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ညတော့ မင်းနဲ့အတူ မူးလဲသွားတဲ့အထိ ငါ သောက်မယ်ကွာ"

ရှောင်းလိက သူ၏ အင်္ကျီကော်လာကို သေသပ်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သားရေခါးပတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ပတ်လိုက်ကာ အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကျွန်တော် ဝမ်းသာအားရ လက်ခံပါတယ်"

.....

ဝေ့ကျိုး။

ဝေ့ချီရှန်းသည် နောက်ဆုံးရ စစ်ရေးအစီရင်ခံစာကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် စားပွဲပုလေးအနောက်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်ပြီး နှစ်ကြိမ်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်၏။ "အဲဒီကောင်လေးက အထင်ကြီးစရာကောင်းတာပဲ"

သူ၏ အစေခံက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရေနွေးကြမ်း ဆက်သလိုက်သည်။ "အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက သခင်ကြီးက စစ်သူကြီးတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးကို သုံးခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အဲဒီလို ထပ်မလုပ်ပါနဲ့တော့"

လူရိုင်းများနှင့် တိုက်ပွဲမှ ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများက ဝေ့ချီရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေခံကို အားနည်းသွားစေခဲ့ပုံရသည်။ ၂ လအကြာတွင် သူသည် တစ်နေ့တခြား သိသိသာသာ ပိန်ချုံးလာခဲ့၏။

သူ့လက်ကို အောက်ချလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများထက်၌ အပြာရောင် သမ်းနေသည့် အရိပ်အယောင် ဖျော့ဖျော့လေးကို တွေ့ရသည်။

ဝေ့ချီရှန်းက ရေနွေးကြမ်းကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါသာ စစ်သူကြီးတွေရှေ့မှာ နေမကောင်းတဲ့ပုံ ပေါက်နေမယ်ဆိုရင် တပ်ဖွဲ့တွေကြားထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေပဲ ဖြစ်ပေါ်သွားစေလိမ့်မယ်"

သူ့စားပွဲပေါ်တွင် နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ရှိနေ၏။

ရေနွေးကြမ်း အနည်းငယ် သောက်လိုက်ခြင်းက သူ၏ လည်ချောင်းကို သက်သာသွားစေပြီးနောက် ဝေ့ချီရှန်းသည် ထိုစာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် လျန်စခန်းနဲ့ နန်ချန်က သံတမန်တွေ ငါတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဝေ့အန်းတို့ ဖမ်းမိထားတဲ့ အမျိုးသမီးက ဟန့်ယန်မင်းသမီး ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်လား"

အစေခံက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဖေစုန့်က အဲဒီနေ့တုန်းက သူတို့ ဖမ်းမိထားတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ ဟန့်ယန်မင်းသမီးပါလို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာထားပေမယ့် ဖိန်ကျိုးမှာတော့ ချုံးရှန်းဘုရားကျောင်းက တရားပွဲအပြီးမှာ မင်းသမီးက မြို့ထဲကို ရောက်လာပြီး သူ့မြင်းလှည်းပေါ်ကနေ ဒေသခံတွေကို ဆောင်းတွင်း စားနပ်ရိက္ခာတွေ ဝေငှပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ ဖေစုန့်ရဲ့ လုပ်ရပ်က တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က လျန်နဲ့ ချန်စစ်တပ်တွေကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေဖို့ ရည်ရွယ်တာလားဆိုတာ မသေချာပေမယ့် လက်ရှိမှာတော့ သူ့ရဲ့ အကြံအစည်က ကျရှုံးသွားပုံရပါတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းက မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် အဲဒီနေ့က ဖိန်ကျိုးမှာ ဟန့်ယန်မင်းသမီး ပေါ်လာတုန်းက သူ့ရဲ့ မျက်နှာအပြည့်အစုံကို မဖော်ပြခဲ့ဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်"

အစေခံသည် ဝေ့ချီရှန်း၏ ဖုံးကွယ်ထားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နားလည်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါက ဖေစုန့်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလတွေကို ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်တယ်ဆိုပေမယ့် လှည့်လည်သွားလာတဲ့အချိန်မှာ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားတာက တကယ်ကို သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဝေ့အန်းရဲ့ စာက ခိုင်လုံတဲ့ အချက်တွေကို ထောက်ပြထားပါတယ်။ ပထမအချက်က ဟန့်ယန်မင်းသမီးအနေနဲ့ မြောက်ဘက်ကို စွန့်စားပြီး ခရီးသွားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး၊ ဒုတိယအချက်က ဖေစစ်တပ်က ဖမ်းမိထားတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးဟာ ကျန်းယွီရဲ့ ခေါင်းကို ပြန်ရဖို့ သူ့အသက်ကိုတောင် စွန့်စားခဲ့တာဆိုတော့ သူ့အပေါ်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ရှိနေတာကို ပြသနေတယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီအမျိုးသမီးသာ ဟန့်ယန်မင်းသမီး ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတိလက်လွတ်နဲ့ သူ့ကိုယ်သူ အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲသွင်းရမှာလဲ"

ဝေ့ချီရှန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ချန်လျန်ဝမ်ရဲ့ သမီးက ထူးခြားတယ်။ ဖုန်းယန်မြို့ ကျဆုံးသွားပြီး ဝိန်းမိသားစုဝင်တွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ဖေစုန့်ရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားထဲကနေ ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒီလူယုတ်မာကို အခုလို အကျပ်ရိုက်တဲ့ အခြေအနေမျိုးဆီ တဖြည်းဖြည်း ရောက်သွားအောင် တွန်းပို့နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလို အောင်မြင်မှုတွေက ထူးခြားတဲ့ သတ္တိကို လိုအပ်တယ်။ ကျိုးကျင့်အန်းက ချန်လျန်ဝမ်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တယ်၊ လီယောင်နဲ့ ယွီချီပါးတို့ကလည်း ဟန့်ယန်ဆိုတဲ့ သူ့အတွက် သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။ ငါတို့က ဒီမိန်းကလေးကို သာမန် စံနှုန်းတွေနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး။ အရင်က ကျောက်လျဲ့ဧကရာဇ်တောင်မှ သူချစ်ရတဲ့ စစ်သူကြီးအတွက် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သားကို စွန့်ပစ်မယ်လို့ တစ်ခါက ကြေညာခဲ့ဖူးတယ်။ သူက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် နှောင်းပိုင်းလျန်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူလည်း ဖြစ်နေတယ်။ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ စစ်မြေပြင်ကနေ သူ့ရဲ့ အဓိက စစ်သူကြီးခေါင်းကို သူက ဘာလို့ ပြန်မယူရဲရမှာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစေခံက အကြံပြုလိုက်၏။ "စစ်တပ်ထဲက အမျိုးသမီးကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ဖို့ အရင်တုန်းက လက်ထပ်ထိမ်းမြားဖို့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးအတွက် ဖိန်ကျိုးကို သွားခဲ့ဖူးတဲ့ အရာရှိတွေကို ကျွန်တော်တို့ စေလွှတ်သင့်သလား"

ဝေ့ချီရှန်းက စာကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး သိသိသာသာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ အရည်အချင်းမရှိတဲ့ လူမိုက်က ရှောင်းလိရဲ့ နေရာမှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်ပြပြီးသွားပြီ။ ငါသာ လူတွေ ထပ်လွှတ်လိုက်ရင် အဲဒါက သူ့ကို တကယ် စိတ်ပျက်သွားစေမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းတစ်ယောက် နေမကောင်းဖြစ်နေသည့်ကြားမှ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်ကို မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် အစေခံက ပြောလိုက်၏။ "အရင်တစ်ခေါက် အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲအပြီးမှာ သခင်ကြီးက ရှောင်းလိရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကို စုံစမ်းဖို့ လူလွှတ်ခဲ့တယ်လေ။ လျန်စခန်းမှာ သူလျှိုအဖြစ် မတရား စွပ်စွဲခံရပြီး အဆိပ်လူးမြားနဲ့ ပစ်သတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အတွက် သူက သူတို့နဲ့ လုံးဝကို သဘောထားကွဲလွဲနေမှာ သေချာပါတယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီအမျိုးသမီးက ဟန့်ယန်သာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက ကျွန်တော်တို့ကို လှည့်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဝေ့ချီရှန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ကို စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတာပဲ။ လျန်စခန်းမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကို ထောက်ရှုရင် သူ့ကို ငါတို့ အသုံးချမယ်ဆိုရင် သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ယုံကြည်ရလိမ့်မယ်"

သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်ပုံရ၏။ "တော်ပြီ။ အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲကို ပြင်ဆင်လိုက်ပါ"

ဝေ့အိမ်တော်၏ အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲသည် အရင်တစ်ခေါက်ကထက် ပိုလို့ပင် စည်ကားနေခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဂုဏ်ထူးဆောင် နေရာကို ယူထားသူမှာ ဝေ့ချီရှန်း မဟုတ်ဘဲ အခုအခါ ဝမ်ကျိန်းဟု ဘွဲ့မည်ရရှိထားသော ပြန်လည်ကျန်းမာလာသည့် ယခင် ကျင့်မင်းသမီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း အောင်မြင်မှုများကို နောက်တစ်ကြိမ် ရယူပေးနိုင်ခဲ့သော ရှောင်းလိထံသို့ ဝေ့ချီရှန်း၏ စစ်သူကြီးများဖြစ်သော ယွမ်ဖန်းနှင့် လျောင်ကျန်းတို့က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ အခြား ဝေ့အရာရှိများကလည်း သူ့အပေါ် ခင်မင်ရင်းနှီးလာကြပြီး ပွဲစတင်ချိန်မှစ၍ အရက်ခွက်များ ဆက်တိုက် မြှောက်ကာ ဆုတောင်းပေးနေခဲ့ကြ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ဒဏ်ရာများကို သတိထားမိသော ယွမ်ဖန်းနှင့် လျောင်ကျန်းတို့က သူ့အတွက် သောက်စရာအများစုကို ကြားဖြတ်သောက်ပေးခဲ့ကြသည်။

စားသောက်ပွဲ တစ်ဝက်ခန့် ရောက်သောအခါ ဝင်ပေါက်ဆီမှ ကြည်လင်သော ရယ်မောသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ "ဒီနေ့ စားသောက်ပွဲ ရှိတာကို အဖေက သမီးကို မခေါ်ဘူး"

လူတိုင်းက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သန္တာကျောက် နဖူးအဆင်အယင်ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး အနီတောက်တောက် ပိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး တက်ကြွစွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်က လင်းလက်ပြီး လှပနေသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာတွင် ကိုယ့်သဘောနှင့်ကိုယ် လုပ်တတ်သည့် အရိပ်အယောင်လေး ပါဝင်နေကာ ဝေ့ဖိန်ကျင်းနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေလေသည်။

ဝေ့ချီရှန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်မင်... အဖေ့ဆီ မြန်မြန် လာခဲ့"

သမီးဖြစ်သူအပေါ် သူ၏ ဆက်ဆံပုံက သူ၏သားအပေါ် ဆက်ဆံပုံနှင့် သိသိသာသာကို ကွာခြားနေခဲ့သည်။ သူမက သူ၏ ညာဘက်တွင် ထိုင်ပြီးနောက် သူက စုဝေးနေသော စစ်သူကြီးများကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ အလိုလိုက်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။ ဒါက ငါ့သမီး ကျာမင်ပဲ။ သူက စစ်သူကြီးတို့ကို အမြဲတမ်း လေးစားအားကျနေခဲ့တာ။ အရင်တစ်ခေါက် စားသောက်ပွဲ လုပ်တုန်းက သူက သူ့အမေနဲ့အတူ ချန်ကျိုးမှာ ရှိနေခဲ့တာလေ။ အခုတော့ သူ နောက်ဆုံးမှာ ဗဟုသုတတွေ တိုးပွားခွင့် ရပြီပေါ့"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ခန်းမ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ယခင် ကျင့်မင်းသမီးဆီသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "မင်းသမီးက စိတ်မခုဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝမ်ကျိန်းက ပြုံးလျက် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ "နယ်စားကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဖခင်မေတ္တာနဲ့ ဖြူစင်ပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ ခရိုင်မင်းသမီးရဲ့ တောက်ပတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတွေက ကျွန်မကို လေးစားအားကျမှုတွေပဲ ဆောင်ကြဉ်းပေးတာပါ။ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ခုရမှာလဲ"

တက်ရောက်လာသော စစ်သူကြီး အများစုက မြောက်ပင့်ပြောဆိုမှုများတွင် ပါဝင်လာကြသော်လည်း အများစုက ရှောင်းလိဆီသို့ တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။

အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ဝေ့ချီရှန်းက သူ့သမီးကို ရှောင်းလိနှင့် လက်ဆက်ပေးရန် စိတ်ဝင်စားကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။ ယခု ဝေ့ချီရှန်းက သူ့သမီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ခေါ်လာသောအခါ နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်က အတော်လေး သိမ်မွေ့နေပုံရ၏။

သို့သော် ရှောင်းလိကမူ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ တသီးတခြားသာ နေခဲ့သည်။ အရက်မူးနေ၍ဖြစ်စေ၊ မကြာသေးမီက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ၍ဖြစ်စေ၊ သူသည် စားပွဲပုလေးအနောက်တွင် ကွေးထားသော ဒူးတစ်ဖက်ပေါ်သို့ တံတောင်ဆစ်ကို ထောက်ထားရင်း အခြားကိစ္စများကို အာရုံစိုက်နေသည့်အလား အောက်ဘက်သို့သာ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ချီရှန်းက သူ့သမီးကို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်မင်... အဲဒါက သမီးရဲ့ မွေးစားအစ်ကိုပဲ။ သူ့ကို အရက်တစ်ခွက်လောက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါလား"

...

All Chapters