အခန်း (၁၀၀၅-၁၀၀၆)

အခန်း (၁၀၀၅) - တံမြက်လှည်း ရဟန်းအို

ညဉ့်အေးမြမှုက ရေပြင်ပမာ အေးစက်လှပနေပြီး ရှောင်အန်းကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးသည်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လို့ နေသည်။

များသောအားဖြင့် ဘုရားကျောင်းကန်၊ ကျောင်းတော်နှင့် တာအိုကျောင်းဆောင်အချို့သည် ညဉ့်နက်လာသောအခါ လူကို စိမ့်ခနဲ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားရုပ်တုများကို ပူဇော်ကိုးကွယ်ထားသည့် ပင်မအဆောင်မကြီးအတွင်း၌ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန် ပြောခဲ့သော ထိုရဟန်းအိုသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းမရှိဘဲ ကျောင်းတော်၏ အနောက်ဘက် အကျဆုံးနေရာရှိ ရိုးရှင်းလှသော သံဃာ့ကုဋီအခန်းငယ်တစ်ခုတွင် နေထိုင်သည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်တရာ နိမ့်ကျလှပြီး နေ့စဉ်ရက်ဆက် တံမြက်လှည်းခြင်းနှင့် အမှိုက်သိမ်းခြင်းကဲ့သို့သော အခြေခံ အလုပ်ကြမ်းများကိုသာ လုပ်ကိုင်ရသူ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ရှောင်အန်းကျောင်းတော်အတွင်းသို့ လူရိပ်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့မှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး နတ်သားတစ်မျှ ချောမောလှပသော တာအိုဆရာငယ်တစ်ဦးနှင့် ကျောတွင် ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည့် အေးစက်တည်ငြိမ်သော မိန်းမပျိုတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖန့်ချင်းလန် ပြောဆိုခဲ့သည့် ရဟန်းအို၏ တည်နေရာကို အသေအချာ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်၌ ရဟန်းအိုသည် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားလျက်ပင် ကုတင်ပေါ်တွင် လျောင်းစက် အိပ်ပျော်နေပြီး အသက်ရှူသံမှာ မှန်မှန်ကန်ကန် စီးဆင်းနေသည်။

လီယန်ချူက ဖန့်ချင်းလန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သူပဲလား..."

ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း -

"ဟုတ်တယ်... သူပဲ။"

ရဟန်းအိုသည် အိပ်စက်ရာတွင် အလွန်နိုးကြားသူဖြစ်သဖြင့် အသံကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း နိုးလာခဲ့သည်။ အခန်းအတွင်း၌ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်ဖျန့်သွားပြီး လန့်တန့်တန့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"မင်းတို့... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

လီယန်ချူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် မန္တန်အလင်းတန်းများ လင်းလက်စေကာ ရဟန်းအိုကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤရဟန်းအိုသည် အတွင်းောရော အပြင်ပါ သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝ တူညီနေသည်။ မကောင်းဆိုးဝါး မိစ္ဆာကောင်များ အသွင်ပြောင်းထားခြင်း မဟုတ်ရုံမျှမက ထူးခြားဆန်းပြားသော အငွေ့အသက်တစ်စွန်းတစ်စပင် လုံးဝ မရှိချေ။

"တျန့်ချန်းတောင်အောက်က မွေးကင်းစကလေးငယ်တွေ ပျောက်ဆုံးတာ... မင်းလက်ချက်လား"

လီယန်ချူက အသံကို နှိမ့်ကာ ခပ်ပြတ်ပြတ် မေးလိုက်သည်။

ရဟန်းအိုသည် ယခုအခါ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး အလျင်အမြန်ပင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးရှာသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးက... ကျွန်တော်မျိုးက ရှောင်အန်းကျောင်းတော်က သာမန်ရဟန်းတစ်ပါး ပါပဲဗျာ။ အရှင်တို့နှစ်ဦးက ဘာလုပ်မလို့လဲခင်ဗျာ..."

လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ရှစ်ကွက်မှန်အတွင်း၌ ရဟန်းအို၏ ပုံရိပ် ထင်ဟပ်လာပြီး ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ရှစ်ခွင်မှန်သည် မိစ္ဆာများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး အမှားအယွင်းဟူသမျှကို ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က လီယန်ချူကို ခေါ်လာရခြင်းမှာလည်း သူ၏ ရှင်ခွင်မှန်ကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ရှစ်ခွင်မှန်ထဲမှ ရဟန်းအို၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်း တူညီနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် ထူးဆန်းမှုမျှ ရှိမနေချေ။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း -

"ရှစ်ခွင်မှန်နဲ့ ကြည့်တာတောင် ဘာပြဿနာမှ ရှာမတွေ့ဘူးပဲ "

ယခင်က ဝူရှန်းလိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ကျင်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော ပါရမီရှင် ပညာရှင်ကြီးသည် 'ကျဲ့' မန္တန်စကားလုံး ကို အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ရှစ်ခွင်မှန်နှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင်မူ မလွှဲမရှောင်သာဘဲ အစစ်အမှန်ပုံစံ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ် ရဟန်းအိုက ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းလေသည်။

"ကယ်ကြပါဦး... သူခိုးဝင်နေလို့ဗျို့။ ကျောင်းတော်ထဲကို သူခိုးဝင်နေပြီဗျ။"

သို့သော် သူ၏ အော်ဟစ်သံများသည် အပြင်သို့ လုံးဝ ထွက်မသွားနိုင်ခဲ့ချေ။ လီယန်ချူက မိမိ၏ မန္တန်စွမ်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိတ်ဆို့ ကာကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူက ဖန့်ချင်းလန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး -

"ငါ့ကို ခေါ်လာတာ သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူးထင်တယ်။"

ဖန့်ချင်းလန်သည် တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ခုနစ်ပါးရတနာ ရွှေမျှော်စင် အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အကူအညီတောင်းသံကိုပင် ဆိုင်ရှင်မ က ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ဆိုင်ရှင်မကို ခေါ်လာခြင်းက ပိုမို၍ သေချာစိတ်ချရပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချင်းလန်က မေးလိုက်သည်။

"အခု... ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

လီယန်ချူသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရဟန်းအိုကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အားနာပါတယ် စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့က မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ လာရင်းနဲ့ လူမှားသွားတာပါ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ဖန့်ချင်းလန်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အခန်းပြင်ပသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ဝင်မပြောဘဲ လီယန်ချူက မိမိလက်ကို ဆွဲခေါ်ရာနောက်သို့ ငြိမ်သက်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရဟန်းအိုမှာမူ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အမင်း ခြောက်ခြားသွားပုံရသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူမှာ သေချာပေါက် ပြဿနာရှိနေတယ်။ သူ့ကို အတင်းအကျပ် လက်ဦးမှုရယူ တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်ရင် အဖြေပေါ်လာမှာပဲ။"

လီယန်ချူက ပြန်ပြောသည်။

"အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်။ ဒီရဟန်းအိုက မင်းနဲ့ မူလက ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းကနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာကွာခြားချက် ရှိလဲ"

ဖန့်ချင်းလန်သည် အံ့ဩသွားပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကိုယ်ပေါ်က အငွေ့အသက်က... နည်းနည်းလောက် မှေးမှိန်သွားသလိုပဲ။"

လီယန်ချူက သူမကို ကြည့်လိုက်ရင်း -

"မင်းပြောတာ... နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ပြောတာလား"

ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

အမှန်စင်စစ် လီယန်ချူသည် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်အာရုံသည် ရဟန်းအိုကို အမြဲတစေ စောင့်ကြည့် စစ်ဆေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရဟန်းအို၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုတိုင်းသည် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေသော်လည်း မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှာမတွေ့သေးချေ။

သူသည် ထိုအခန်းငယ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သေးငယ်သော ကာကွယ်ရေး အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရဟန်းအိုသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဆိုပါက ယနေ့ညတွင် ထိုအခန်းထဲမှ လုံးဝ ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီနတ်ဘုရားက... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတာမျိုး မဟုတ်လောက်ဘူး။"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ရာ ရှစ်ခွင်မှန်သည် တစ်လံခန့်ကြီးမားသော ကြေးမှန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မှန်ပြင်ပေါ်တွင် မန္တန်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် စီးဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤရတနာမှန်သည် လူကို လိုက်လံရှာဖွေရာတွင်လည်း အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှောင်အန်းကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး တစ်နေရာချင်းစီကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးရှာဖွေတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရှစ်ခွင်မှန်ထဲမှ အလင်းတန်းများသည်လည်း စီးဆင်းသွားပြီး ဤနေရာရှိ ထူးခြားဆန်းပြားသော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံလိုက်ရာ...

မမြင်ရသော ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးတစ်ခုသည် ရှောင်အန်းကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေသည်။

ရှောင်အန်းကျောင်းတော်၏ ပင်မဆောင်မကြီးအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားရုပ်တုတစ်ခု၏ အတွင်း၌ ရဟန်းအိုတစ်ပါးသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး ယခုအခါ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့သည်။

"ဒီမိန်းမပျိုက... ဒီကောင်နဲ့ အသိအကျွမ်းတွေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ စောစောစီးစီးကတည်းက ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားခဲ့သင့်တာ။"

ရဟန်းအိုသည် အပြင်ဘက်ရှိ သစ်သားအခန်းငယ်ထဲမှ ရဟန်းအိုနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေပြီး ရှောင်အန်းကျောင်းတော်တွင် တံမြက်လှည်းရသော အောက်ခြေအကျဆုံး ရဟန်းငယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် နတ်ဘုရားရုပ်တုအတွင်း၌ ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အားကောင်းလှသော ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးများဖြင့် မိမိ၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီသူခိုးကောင် ဖြစ်နေတာပဲ။ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်အချို့ကို ဝါးမြိုတာတင်ကို... ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခမျိုး ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး "

ဤရဟန်းအိုသည်ကား ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာခွဲသည် လီယန်ချူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ဤခန္ဓာကိုယ်အစစ်သည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ အေးချမ်းစွာဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရင်း အင်အား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းက သူသည် မွေးကင်းစကလေးငယ်အချို့ကို ဖမ်းဆီးကာ ၎င်းတို့၏ သန့်စင်သော သွေးအဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို အပ်ကျမပြတ် အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ဖန့်ချင်းလန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သဲလွန်စကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရဟန်းအိုသည် မူလက ဤကိစ္စကို စိတ်ထဲ၌ သိပ်ပြီး အရေးမထားခဲ့ချေ။ ဖန့်ချင်းလန်သည် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူကမူ အထက်နတ်ဘုရားလောကမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ခန္ဓာခွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အပြင်ဘက်တွင် ဆက်လက် လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မူ ဤဘုရားရုပ်တုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လူတို့၏ ဆီမီးမွှေးရနံ့များဖြင့် အာရုံခံစစ်ဆေးမှုများကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး သူသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာအပေါ် အလွန်တရာ ယုံကြည်မှု ရှိလှပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤမိန်းမပျိုသည် မိမိ၏ ခန္ဓာခွဲတစ်ခုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော တာအိုဆရာငယ်နှင့် သိကျွမ်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ အငွေ့အသက်အားလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ရသည်။

"အခုအချိန်မှာ အပြင်ကို ထွက်သွားရင်... ဒီတာအိုဆရာရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အကယ်လို့ ငါ့ကို သူက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး သတ်ဖြတ်သွားရင်တော့... တကယ်ကို အရှက်ကွဲစရာကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ က စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ မမျှော်လင့်ထားမိသည်မှာ ဤတာအိုဆရာငယ်သည် ဤမျှအထိ ဂရုစိုက် စေ့စပ်လိမ့်မည် ဟုပင်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သူသည် အပြင်ဘက်ရှိ ခန္ဓာခွဲကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုခဲ့သလို၊ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်လည်း ဤနေရာမှ ထွက်ခွာမသွားဘဲ ရှောင်အန်းကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ကာ အသေးစိတ် လိုက်လံရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ရှစ်ခွင်မှန်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဝုန်းဝုန်းမြည်ဟီးလာခဲ့သည်။

မန္တန်အလင်းတန်းများသည် ရှစ်ခွင်မှန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားကာ...

"ရှာတွေ့ပြီ။" လီယန်ချူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှစ်ခွင်မှန်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့်အတူ သူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် ပင်မဆောင်မကြီးထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်မဆောင်မကြီးအတွင်းရှိ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ သည်လည်း ဆွံ့အ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

"ရိပ်မိသွားပြီလား..."

သူသည် မမြင်ရသော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကြားမှ ထိုဝါဝင်းနေသော ရတနာမှန်ကြီးက မိမိကို အသေအချာ သော့ခတ် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"တောက်..."

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေသာ အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး ပြန်ကောင်းလာရင်... ဒီမှန်စုတ်က ငါ့ကို လာပြီး အရောင်ဟပ်ရဲပါ့မလား။ ငါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် သူ့ကို အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားစေမယ် "

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသေးသည်။ အကယ်၍ သူ၏ မူလကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းသာ ဆိုပါက ရှစ်ခွင်မှန်သည် သူ့ကို လုံးဝ ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဖန့်ချင်းလန်နှင့် တွေ့ဆုံရသည့် ဤကိစ္စရပ်သည် အလွန်တရာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်ဟုသာ ပြောရပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အခြားသော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးသာ ဆိုပါက သူ၏ ဆန်းကြယ်သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို လုံးဝ ရိပ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာသည် အနည်းငယ်မျှ တွေးတောခြင်းမပြုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဘုရားရုပ်တုအတွင်းမှ ရုန်းထွက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးပျံ ထွက်ပြေးတော့သည်။

အလင်းတန်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် တပြိုင်နက်တည်း သတိပြုမိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ထုတ်ဖော်ကာ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ အစီရင်ဖြင့် အခန်းငယ်ထဲတွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရသော ရဟန်းအိုသည်လည်း 'ဖျတ်' ခနဲ အသံနှင့်အတူ စိမ်းပြာရောင် မီးခိုးငွေ့တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် မူလကတည်းက ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ဖန်တီးထားသော ခန္ဓာခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ စောစောပိုင်းက လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် ထိုခန္ဓာခွဲကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ပါက...

ထူးခြားဆန်းပြားသော နည်းလမ်းများ မရှိဘဲနှင့်မူ ၎င်းသည် အစစ်အမှန် မဟုတ်ကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

ဤခန္ဓာခွဲအတွင်းရှိ စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ကုန်ဆုံးသွားချိန်မှသာ ၎င်းသည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ သည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်စေပြီး စွမ်းအားအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသူနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အောက်တွင် အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သော တာအိုဆရာ ဖြစ်ပြီး၊

အခြားတစ်ဦးမှာမူ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်၏ ပါရမီရှင် အမျိုးသမီး ဓားနတ်ဘုရား ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပျံသန်းခြင်းအတတ်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ထိုသူနှစ်ဦး၏ လက်မှ ရုန်းမထွက်နိုင်သေးချေ။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူသည် ခန္ဓာခွဲပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖြန့်ခွဲကာ ထွက်ပြေးကြသည်။

ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုချင်းစီသည် အလွန်တရာ အသက်ဝင်လှပြီး ခန္ဓာခွဲအစစ်အမှန်များ မဟုတ်ကြသော်လည်း အလွန်မြင့်မားလှသော ပုံရိပ်‌ယောင် အတတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော ဓားချီအင်အားများသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ထိုခန္ဓာခွဲအားလုံးကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်စစီ ဖြတ်တောက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့အနက် အတောက်ပဆုံးသော ဓားချီတစ်ခုသည် ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ သည် ဤမိန်းမပျို၏ ဓားချီက ဤမျှအထိ ထက်မြက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

အလင်းတန်းသုံးခုသည် ကောင်းကင်ယံ၌ အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြပြီး နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ထုတ်ဖော်ကာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေကြရာ...

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် အလွန်တရာ စည်ကားသိုက်မြိုက်လှသော မြို့ကြီးတစ်မြို့၏ အထက်ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် ညဉ့်နက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် ခြောက်ကပ်နေပြီး ပျော်ပါးရာ ကချေသည်ဆောင်များမှလွဲ၍ အခြားနေရာများတွင် မီးရောင်များ မရှိတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လို့ နေသည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာသည် မိမိ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ ရဟန်းအိုတစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ယခင်က လီယန်ချူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရဟန်းအိုနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော်လည်း...

ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်တရာ ထူထပ်သိပ်သည်းလှပြီး လူကို ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေသည်။

လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် ယခုအခါ ၎င်းတို့ကိုပင် ဖိအားပေးနိုင်သော အငွေ့အသက်မျိုးမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ထံမှသာ လာရှိနိုင်ပေသည်။

ရဟန်းအိုသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် -

"ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးလို့ ရဦးမလား"

ဖန့်ချင်းလန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မွေးကင်းစကလေးတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတာ... မင်းက ဆွေးနွေးလို့ ရဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း -

"မိစ္ဆာကျင့်စဉ် မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ မိန်းမသားတွေရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်။ ဒါ့အပြင် လောကကြီးမှာ အသက်တိုပြီး သေဆုံးရတဲ့ မွေးကင်းစကလေးတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေတာပဲ။ ဒီကလေးအနည်းငယ်လောက် ပျောက်ဆုံးသွားတာက ဘာများ ဆန်းကြယ်လို့လဲ"

ဖန့်ချင်းလန်သည် ဒေါသကြောင့် ရယ်မောမိမတတ် ဖြစ်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

" နင့်ရဲ့ စကားအတိုင်းဆိုရင်တော့... လောကကြီးမှာ နေ့တိုင်း လူတွေ သေဆုံးနေတာပဲ။ ဒါဆိုရင် လူတွေကို လျှောက်ပြီး သတ်နေလည်း ဘာမှ ထိခိုက်မှု မရှိဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

ရဟန်းအိုက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"မင်းတို့လည်း ဒီလိုအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီးပြီပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ သာမန်လူသားတွေရဲ့ အသက်ကို ဒီလောက်အထိ အရေးတကြီး သဘောထားနေရတာလဲ"

လီယန်ချူသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မသိစိတ်ထဲမှနေ၍ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူ့အသက်ကို မြက်ခြောက်လို သဘောထားတဲ့ကောင်တွေဟာ... အားလုံး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တွေချည်းပဲ။ အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရမယ်။"

ရဟန်းအိုက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း -

"မိုက်မဲလိုက်တာ။ အခုအချိန်မှာ ငါတို့ လက်ရည်ယှဉ်ကြမယ်ဆိုရင်... တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ဒီမြို့ကြီးတစ်ခုလုံးဟာ အပျက်အစီးပုံ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ကလေးငယ် အနည်းငယ် သေဆုံးတာကြောင့်နဲ့ ဒီလို ရလဒ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာအောင် လုပ်တာက... ဘယ်အရာက ပိုပြီး အရေးကြီးလဲဆိုတာ မင်းတို့ တကယ်ပဲ မခွဲခြားတတ်ဘူးလား"

သူသည် ဤမြို့ကြီးအတွင်းရှိ ရာထောင်ချီသော ပြည်သူလူထု၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို ဓားစာခံပြုလုပ်ကာ လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့ကို နောက်ဆုတ်သွားရန် အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း မြင့်မားလွန်းလှသည့်အပြင် ဤမျှအထိလည်း အရှက်မရှိ တတ်သဖြင့် တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသော မိစ္ဆာကောင်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် မျက်ခုံးအစုံ တွန့်ချိုးသွားသော်လည်း...

လီယန်ချူကမူ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"အော်... မင်းကိုး"

အစောပိုင်းကတည်းက သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဥ်မျက်စိနှင့် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဤရဟန်းအိုကို စောင့်ကြည့် စစ်ဆေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူ၏ ရင်းနှီးလှသော စကားပြောဟန်၊ ပြည်သူလူထုကို ပုရွက်ဆိတ်ပမာ သဘောထားပြီး လူ့အသက်ကို မြက်ခြောက်လို မြင်တတ်သော စရိုက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်...

စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ကို လည်ပတ်စေပြီးနောက် ဝိညာဥ်မျက်စိ၏ စွမ်းအားသည် အလွှာလိုက် ထပ်ဆင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤလူသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အသေအချာ ထိုးဖောက် မြင်တွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာက မျက်ခုံးပင့်ကာ လီယန်ချူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ... မင်းက ကျောင်းတော်တစ်ခုထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး တံမြက်လှည်းတဲ့ ရဟန်းအို လုပ်နေတာကိုး။ တကယ်ပဲ ရန်သူတွေ လမ်းကျဉ်းထဲမှာ ပြန်တွေ့ကြပြီပဲ။"

ဖန့်ချင်းလန်က လီယန်ချူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"နင်... သူ့ကို သိတာလား"

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း -

"သူ့ကိုယ်သူ နတ်ဘုရားလောကက လာပါတယ်ဆိုပြီး ကြွေးကြော်နေတဲ့ အူကြောင်ကြောင်ကောင် တစ်ကောင်လေ။ ငါ့လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ဖူးပြီး ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံခဲ့ရတဲ့ကောင်ပဲ။"

လီယန်ချူက ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

"ခွေးတစ်ကောင်လို အရိုက်နှက်ခံထားရတဲ့ကောင်ပေါ့။"

ထိုစဉ် ရဟန်းအိုသည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မိုက်မဲတဲ့ကောင်။ မင်းက တကယ်ကို ရူးမိုက်လွန်းတာပဲ။ ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ပြီး... ဒီမြို့ထဲက ပြည်သူလူထုအားလုံးကို ရေထဲ ဆွဲချပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး -

"မင်း ပြောသလိုပဲလေ... လူ့အသက်က မြက်ခြောက်လိုပဲ၊ ပြည်သူတွေက ပုရွက်ဆိတ်လိုပဲဆိုတော့... သေချင်လည်း သေပါစေပေါ့။"

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ - "........................"

သူသည် မိမိကိုယ်ပေါ်မှ အငွေ့အသက်ကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရဟန်းအိုဘဝမှ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖိအားများသည်လည်း အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လီယန်ချူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"မြို့တစ်မြို့လုံးကို သတ်ဖြတ်မယ့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးကို နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်ရင်... ဒီကိစ္စပြီးရင် လောကမှာ သေချာပေါက် နာမည်ကျော်ကြားသွားမှာပဲ။ ပိုင်ယန်မိစ္ဆာအိုကြီး... မလှုပ်ရှားသေးဘူးလား "

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ - "........................"

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် သံသယများနှင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ဤတာအိုဆရာငယ် ပြောဆိုနေသည့်စကားသည် အစစ်လော အတုလောဟူသည်ကို တစ်ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်... တာအိုဆရာငယ်၏ ခါးပတ်ကြားမှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးထွက်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည့်အလား အသံကြီးက နားစည်ကွဲမတတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ၏ မျက်ဝန်းများ မှေးမှိန်သွားပြီး ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ဖြူဖွေးသောအလင်းတန်းသည် ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ပတ် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ...

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ဦးခေါင်းသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်သို့ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသော ပညာရှင်များသည် ဦးခေါင်း ပြတ်သွားရုံမျှဖြင့် လုံးဝ သေဆုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှေနဂါးကတ်ကြေး ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

၎င်းသည် အလွန်တရာ အာဏာပြင်းထန်လှသော မဟာသတ်ဖြတ်ရေး ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ လေထဲတွင် ရွှေရောင်နဂါးနှစ်ကောင်က ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် ညှပ်လိုက်ရာ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကွဲကြေ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အငွေ့အသက်များကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းကွင်းနှစ်ကွင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လဲ့ချွဲချိတ် ဖြစ်ပြီး မဖြတ်တောက်နိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိချေ။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှုန့်အမွှားများအဖြစ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ကြီးမားလှသော အငွေ့အသက်များသည်လည်း မည်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်မျှ ထုတ်ဖော်ခွင့် မရရှိခဲ့ချေ။

လီယန်ချူက ကျန့်ကျောင်း ဓား ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ချိန်မှစ၍ အခြားသော နတ်ဘုရားရတနာနှစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အချိန်အထိ ကာလမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော အချိန်တိုအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိတို့အား မြို့သူမြို့သားများ၏ အသက်ဖြင့် အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့သော ပိုင်ယန်တာအိုဆရာသည် ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

လီယန်ချူသည် နှုတ်ခမ်းမှ သုံးရောင်ခြယ် မီးတောက် ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုအသားစအမှုန့်များကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤမီးပင်လယ်အတွင်း၌ မြေအောက်ကမ္ဘာမီးတောက်၊ နေမင်းမီးတောက်၊ စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက်နှင့် အာဏာအပြင်းဆုံးဖြစ်သော ရွှမ်းကျီမီးတောက် တို့ပါ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသည်။

ထက်မြက်လှသော လက်နက်များက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ မဟာမီးတောက်များက အရာအားလုံးကို ပြာချပစ်လိုက်သည်။

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာခွဲသည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီး လောကတွင် တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့ဖူးသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန် - "........................"

သူမသည် လီယန်ချူကို အံ့ဩမှင်သက်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

အစောပိုင်းက သူမသည်လည်း လက်ဦးမှုရယူ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီး လီယန်ချူနှင့် ပူးပေါင်းကာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အနည်းဆုံးဖြင့် ဤလူကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ အထက်လောကက လာတဲ့... အူကြောင်ကြောင်ကောင် ပါပဲ။"

ဖန့်ချင်းလန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဤအတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤခံစားချက်က သူမကို အလွန်တရာ အံ့ဩဆွံ့အသွားစေသည်။

တစ်ဖက်လူက မြို့ကြီးတစ်မြို့၏ သောင်းချီသော အသက်များကို ဓားစာခံပြုလုပ်ကာ ကြုံးဝါးနေခဲ့သဖြင့် ကြီးမားလှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားမှုမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ အံ့ဩနေသော မျက်ဝန်းများကို မြင်သောအခါ လီယန်ချူက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အားတောင် သိပ်မစိုက်ရသေးဘူး... သူက လဲကျသွားပြီ။"

"..............." ဖန့်ချင်းလန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က တစ်ချက် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

အနောက်ဘက်ဒေသရှိ ရှေးဟောင်းမြို့ကြီးတစ်မြို့။

ဤနေရာသည် ဟွမ်းရှီဂိုဏ်း (ပျော်ရွှင်ခြင်းဂိုဏ်း) ၏ သြဇာအာဏာ သက်ရောက်ရာ နယ်မြေ ဖြစ်ပေသည်။

ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းသည် အနောက်ဘက်ဒေသတွင် အင်အားအလွန်ကြီးမားသဖြင့် ဖြောင့်မတ်သော အမှန်တရားဂိုဏ်းများသည် ၎င်းတို့၏ နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုများကို အလွန်အမင်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ဟွမ်းရှီဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်များသည် အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

ဤသတင်း အနောက်ဘက်ဒေသသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ အနောက်ဘက်ဒေသရှိ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများနှင့် ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းနှင့် မတည့်ကြသော အခြားဂိုဏ်းများသည် ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ချိန်က အလွန်တရာ စည်ကားထွန်းကားခဲ့သော ဤဂိုဏ်းကြီးသည် အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ဟွမ်းရှီဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်ပိုင်းအားလုံးနီးပါး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ အမြဲမပြတ် ကိုးကွယ်ပူဇော်နေခဲ့သော ပျော်ရွှင်ခြင်းနတ်ဘုရား ထံမှလည်း မည်သည့် နတ်ဘုရားအမိန့်မျှ ကျဆင်းမလာတော့ဘဲ လူ့လောကတွင် နတ်ဘုရားအစွမ်း ပြသခြင်း မရှိတော့သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ယခုအချိန်၌ နန်းတော်တစ်ခုအတွင်းတွင် ဆီမီးမွှေးရနံ့များ သင်းပျံ့နေပြီး သာယာငြိမ့်ငြောင်းလှသော ကဗျာလင်္ကာ သီချင်းသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မိန်းမပျို ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော အကအလှများဖြင့် အလယ်တွင် ထိုင်နေသော ဝဝဖိုင်းဖိုင်း နှင့် နားရွက်ကားကား ရဟန်းကြီးကို ပျော်ရွှင်အောင် ဖျော်ဖြေနေကြသည်။

ဤရဟန်းသည် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန်တရာ ဆူဖြိုးလှပြီး ဟွမ်းရှီဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မူလက ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းတွင် အလယ်အလတ်အဆင့်မျှသာ ရှိခဲ့သော်လည်း...

ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ကြီးများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသဖြင့် ယခုအခါ ဤဝတုတ်ကြီးသည် ဟွမ်းရှီဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ်မှာ စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူ၏ အမည်မှာ ဂိုဏ်းများစွာ၏ သတ်ဖြတ်မည့် စာရင်းတွင် ပါဝင်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

"အခုလို အခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်နေပြီဆိုတော့... ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ အဆုံးသတ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားဆူဖြိုးလှသဖြင့် လူအုပ်ကြားတွင် အသားတောင်ကြီးတစ်ခုအလား ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး ပုန်းအောင်းရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

မိမိ၏ သေဆုံးမည့်နေ့ရက်မှာ မဝေးတော့ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် သူသည် ပိုမို၍ ရူးသွပ်စွာ ပျော်ပါးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းမပျိုများသည် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် လှပကြပြီး ရွှေအိုရောင်ဆံပင်နှင့် စိမ်းပြာရောင်မျက်ဝန်းများ ရှိကြကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများမှာ လက်ဝါးတစ်ဝါးစာမျှပင် မရှိကြချေ။

ထိုဝတုတ်ရဟန်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျနွဲ့နှောင်းလှသော မိန်းမပျိုနှစ်ဦး ရှိနေသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပါးလွှာလှသော မျက်နှာဖုံးပုဝါများကို ဆင်မြန်းထားကြပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ခေါင်းဆောင်းများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သွယ်လျချောမွေ့လှသော ဝမ်းဗိုက်နှင့် ရှည်လျားလှသော ခြေတံများကို ဖော်ထုတ်ပြသလျက် အနီးကပ် ပြုစုလုပ်ကျွေးနေကြသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ဤမိန်းမပျိုနှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ သေးငယ်လွန်းလှသည်။

မိန်းမပျိုတစ်ဦးက ပတ္တမြားခွက်အတွင်းသို့ စပျစ်ဝိုင်များကို လောင်းထည့်ပေးနေပြီး အခြားတစ်ဦးကမူ စပျစ်သီးများကို ဤရူးသွပ်နေသော ရဟန်းကြီး၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ခွံ့ကျွေးနေသည်။

ဘယ်ပြန်ညာပြန် ဖက်လဲတုတ်ဖြင့် တကယ်ကို ပျော်ရွှင်အဆင်ပြေနေပုံရသည်။

ဘဝ၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များကို ဤလူသည် အလွန်တရာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်... "ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း..." နှင့်အတူ တပည့်တစ်ဦးသည် ပျာပျာသလဲ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... စိန်စီဂိုဏ်းကလူတွေ တံခါးဝအထိ သတ်ပြီး ဝင်လာကြပြီ "

၎င်းသည် ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော တပည့်ငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ကာ မိန်းမသားများကို အသုံးချ၍ ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ပျာပျာသလဲ သတင်းလာပို့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝတုတ်ရဟန်းကြီးသည် ဤအခြင်းအရာကို ကြိုတင် ရိပ်မိထားသည့်အလား လက်ထဲမှ ခွက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ခွပ်..."

သေးငယ်လှသော ပတ္တမြားခွက်ကလေးသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်သွားပြီး ထိုဟွမ်းရှီဂိုဏ်း တပည့်ငယ်၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သဖြင့် ဦးနှောက်အမြှေးအစအနများ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျရောက်သွားကာ နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ကပြဖျော်ဖြေနေကြသော ကချေသည်မလေးများသည် လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး မျက်နှာများ ဖြူလျော်ကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။

ဤဝတုတ်ရဟန်းကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း -

"ဘာ ကြောက်နေကြတာလဲ... ဆက်ပြီး သီချင်းတီးကြစမ်း၊ ဆက်ပြီး ကကြစမ်း "

သူသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေပြီး ရယ်မောရင်း ရယ်မောရင်းနှင့်ပင် မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သေရမည့် လမ်းစဉ်သာ ဖြစ်သဖြင့် ထွက်ပြေးနေလျှင်လည်း ဘာထူးဦးမည်နည်း။

အနောက်ဘက်ဒေသမှ ကချေသည်မလေးအချို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာများ ဖြူလျော်စွာဖြင့် ကပြဖျော်ဖြေမှုကို ပြန်လည် စတင်ကြရပြန်သည်။

ထိုစဉ် ဝတုတ်ရဟန်းကြီး၏ ခါးကြားရှိ သံပြားချပ်ငယ် တစ်ခုထံမှ အိုမင်းရင့်ရော်လှသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝတုတ်... မင်း စွမ်းအားတွေကို တောင့်တနေသလား"

ဤသံပြားချပ်ငယ်သည် သူ ရှေးဟောင်းမြို့ပျက်တစ်ခုအတွင်းမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အရာဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကို မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမြဲမပြတ် ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သံပြားချပ်ငယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် အသံ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ဤအသံသည် သူ့ကို ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေသဖြင့် ဝတုတ်ရဟန်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး...

"ဘယ်သူ... ဘယ်သူ စကားပြောနေတာလဲ"

အခန်း (၁၀၀၆) - လေပြင်းမုန်တိုင်း ဆင်တော့မည်

ဝတုတ်ရဟန်းကြီးသည် ထိုအိုမင်းရင့်ရော်လှသော အသံမှာ မိမိခါးကြားတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် သံပြားချပ်ငယ်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အသေအချာ သိရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ မိန်းမပျိုနှစ်ဦးကို အလျင်အမြန် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး သံပြားချပ်ကို လက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ကာ အနီးကပ် သေချာစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်း... မင်း စကားပြောနေတာလား"

သူ့ထံ၌ စွဲကပ်နေသော အမူးအရှိန်များသည်လည်း တစ်ခက်အတွင်းမှာပင် အတော်အတန် ပြယ်လွင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သံပြားချပ်ငယ်အတွင်းမှ အေးအေးလူလူနှင့် တည်ငြိမ်လှသော အသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ့အရှင်က အထက်နတ်ဘုရားလောကက ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။ လူ့လောကကို ဆင်းပြီး ဘေးဒုက္ခတွေကို ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းနေရင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီအထုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ။ မင်းကို ငါ့ရဲ့တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အကယ်လို့ မင်းဘက်က သဘောတူမယ်ဆိုရင်... မင်းကို နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေ သင်ကြားပေးပြီး အခုကြုံတွေ့နေရတဲ့ သေရေးရှင်ရေး ဘေးဒုက္ခတွေကို ကျော်လွှားစေမယ်"

ဤအသံ၏ ပြောဆိုဟန်မှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လွန်းလှပြီး အေးဆေးလွန်းလှသဖြင့် လူကို မသိစိတ်ထဲမှနေ၍ အလွန်အမင်း ယုံကြည်ကိုးစားချင်စိတ် ပေါက်ဖွားလာစေကာ စိတ်အာရုံကို နှိုးဆွပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သူသည် ယခင်ကတည်းက သောက်စားပျော်ပါးခြင်း၌သာ နစ်မွန်းနေခဲ့ပြီး ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းအတွင်း၌လည်း မည်သူမျှ အရေးမထားသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဇာတ်ကောင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာ၌ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာပြီး -

"အထက်လောကက နတ်ဘုရားက... ငါ့ကို နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေ သင်ပေးမယ် ဟုတ်လား"

သူသည် ချက်ချင်းပင် ရင်ဘတ်ထဲ၌ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး 'ဝုန်း' ခနဲ မြည်ဟီးသံနှင့်အတူ အသားတောင်ကြီးတစ်ခုပမာ ဆူဖြိုးလှသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ အဆက်မပြတ်ပင် ဦးချတော့သည်။

'ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...'

သူ ဦးချလိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးပင် တုန်ခါသွားရသည့်အလား ခံစားရပေသည်။

"နတ်ဘုရားအရှင်... ကျွန်တော့်ကို နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတွေ သင်ကြားပေးပါဦးဗျာ"

သံပြားချပ်ငယ်အတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ဝေဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခု စုစည်းပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဝန်းရံနေကာ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသည်။

ဤဝတုတ်ရဟန်းကြီးသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် ထိုတာအိုဆရာသည် ဘယ်လိုမှ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း အလိုအလျောက် သိရှိလိုက်သည်။

ယခုအချိန်၌ မိမိ၏အသက်ဘေးနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေသဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ တာအိုဂိုဏ်းက ဖြစ်နေသည်၊ မဖြစ်နေသည်ကို မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

ထိုပေါ်ပေါက်လာသော ပုံရိပ်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဤဆူဖြိုးအိထွက်နေသော ဝတုတ်ရဟန်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှနေ၍ မသိမသာ ရွံရှာမုန်းတီးမိသည်။

"အူကြောင်ကြောင်ကောင်... မင်းက ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကောင်းတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့တာပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်အိမ်ကို အသုံးချပြီး မင်းကို သေချာပေါက် ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ် "

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လူ့လောကတွင် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် နောက်ကွယ်မှ အစီအမံများစွာတို့သည် ထိုတာအိုဆရာငယ်၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်စစီ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ဝေမြို့၊ ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်း ၏ အနောက်ဘက် အကျဆုံး ဥယျာဉ်ငယ်

နတ်သားတစ်မျှ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ချောမောလှပသော တာအိုဆရာငယ်တစ်ဦးသည် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်မှာ မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် တောက်ပလှသော နေရောင်ခြည်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး အဝိုက်အဝန်း လင်းလက်နေသော ထိုမျက်နှာပြင်သည် ပိုမို၍ ထင်ရှားပေါ်လွင်ကာ အဆင်းအတန်းမှာ လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်ပေသည်။

မနေ့ညက ရှောင်အန်းကျောင်းတော်၏ ကိစ္စရပ်များကို အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သော လီယန်ချူသည် ယခုအခါ စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းနေပြီး ခွန်အားများလည်း အပြည့်အဝ ရှိနေကာ လျှောက်လှမ်းရာတွင် ခြေလှမ်းများမှာ အလွန်တရာ ပေါ့ပါးသွက်လက်လို့ နေသည်။

ကိစ္စကြီးကြီးမားမား ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် အိပ်စက်အနားယူခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် မနေ့ညက ဖန့်ချင်းလန်နှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် မိဖုရားကြီးတစ်ပါးကဲ့သို့သော သဘောထားကြီးမှုကို ပြသခဲ့ပြီး လီယန်ချူကို ဖန့်ချင်းလန်၏ အခန်းအတွင်းသို့ အလိုက်တသိဖြင့် ထည့်သွင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် မူလက အေးစက်တည်ငြိမ်သော စရိုက်ရှိသူဖြစ်သဖြင့် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပြီး မျက်နှာပူနေခဲ့သော်လည်း...

ဆိုင်ရှင်မကမူ အလွန်ပင် သဘောထားကြီးစွာဖြင့် -

"နင်တို့နှစ်ယောက် မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ... နည်းနည်းလောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး ပတ်သက်သင့်တာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ညည်းက ငါ့ကို အမကြီးဖြစ်ပြီး မျက်နှာလိုက်တယ်လို့ အမြဲ ပြောနေဦးမယ် "

သူမ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားလှသော်လည်း၊ ဖန့်ချင်းလန်သည် လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က လီယန်ချူနှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်း ကို အတန်ကြာ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခင်က မိမိ၏ အမကောင်းသည် ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ သဘောထားကြီးနေရသလဲဆိုသည်ကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မှ တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ မနိုင်နင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း မဝံ့မရဲဖြင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက် လက်ခံလိုက်ရာမှ ကိစ္စရပ်များသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ရသည်။

အမှန်စင်စစ် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဤအခြင်းအရာအပေါ် စိတ်ထဲ၌ အလွန်တရာ နှစ်သက်မိသည် မဟုတ်ပါလော။

လီယန်ချူ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာခဲ့ပြီး ရှည်လျားလှသော မျက်တောင်များ တုန်ခါသွားကာ အေးစက်လှပသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်ထား၍မရသော ပြုံးယောင်များ ထင်ဟပ်လို့နေသည်။

မနေ့ညက ပြင်းထန်လှသော အခြေအနေများကို တွေးတောမိရင်း ဖန့်ချင်းလန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားကာ -

"ငါလည်း ဆွဲဆောင်မှု အတော်အတန် ရှိသားပဲ "

အကယ်၍ ချန်နိုင်ငံ၏ စစ်မြေပြင်နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပညာရှင်ကြီးသာ ဖန့်ချင်းလန်၏ ယခုကဲ့သို့သော အမူအရာကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ပါက သေချာပေါက် ရင်ကွဲနာကျသွားပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် သူ့အပေါ် အမြဲတစေ အရေးမထားသလို ဆက်ဆံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အော်ဟစ်ဆူညံသံများကို စိတ်ပျက်သဖြင့် ဓားကို စီးနင်းကာ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဤအမျိုးသမီး ဓားနတ်ဘုရားသည် ယခုအချိန်၌ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းနေသဖြင့် အလွန်တရာ တောက်ပကြည်လင်လှပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း လန်းဆန်းတက်ကြွလို့ နေသည်။

မိမိ၏ ညို့ဓာတ်ပြင်းပြီး အချစ်ကြီးလှသော အမကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက မိမိကိုယ်တိုင်မှာ အနည်းငယ် မိန်းမဆန်သော ဆွဲဆောင်မှု လိုအပ်နေပြီး အနည်းငယ် အေးစက်လွန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ ဖန့်ချင်းလန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။ သူမသည် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ ထရပ်လိုက်ရာ ခါးကလေးမှာ သွယ်လျနွဲ့နှောင်းနေပြီး အသားအရေမှာလည်း ကျောက်စိမ်းပမာ ချောမွေ့ဝင်းပနေသော်လည်း ကြံ့ခိုင်မှု ခွန်အားများကိုလည်း ပေးစွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခြေတံများမှာ ရှည်လျားပြီး တင်ပါးမှာလည်း ကော့ညွတ်လို့နေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ကြေးမှန်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ကိုယ်ကို အနည်းငယ် စောင်းကြည့်လိုက်မိသည်။

မနေ့ညက လီယန်ချူ အသုံးပြုခဲ့သော ပုံစံအနေအထားများကို တွေးတောမိရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းသွားကာ မသိစိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

"တကယ်ပဲ သားရဲတိရစ္ဆာန်ကျနေတာပဲ "

ယခုအချိန်အထိ သူမ၏ လက်မောင်းများမှာ အနည်းငယ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ဆိုင်ရှင်မသည် သစ်ပင်များကို ရေလောင်းနေသည်။

အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ဒေါနပန်းပင်များစွာကို စိုက်ပျိုးထားသည်။ မူလက ရှိနေခဲ့သော စွမ်းအားမြှင့်ဆေးပင်များကိုမူ ကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ စိုက်ပျိုးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အဖိုးတန်ဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ပင်များ ရှိမနေတော့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမို၍ နတ်ဘုရားဆန်ကာ ဆန်းကြယ်လို့နေသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်၍ ရေလောင်းနေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကွေးအကောက် အလှတရားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။

ဖန့်ချင်းလန် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်ပင် မသိစိတ်ထဲမှ နှုတ်ခမ်းစေ့သွားမိသည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသွားသည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ခေါင်းလှည့်ကာ သူမကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အပြုံးတောက်တောက်ဖြင့် -

"ဒီလောက် စောစောကြီးလား..."

ဖန့်ချင်းလန်သည် မိမိ၏ အမကြီးက နောက်ပြောင်နေမှန်း သိရှိသဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။

ဆိုင်ရှင်မက မျက်လုံးတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်ရင်း ညို့ဓာတ်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ... အရသာ ရှိရဲ့လား"

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုနီမြန်းသွားပြီး မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရင်း -

"အမ... ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

ဆိုင်ရှင်မက ခန္ဓာကိုယ်လေး လှုပ်ခါသွားသည်အထိ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောတော့သည်။

မူလက သူမနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် စကားနိုင်လုရာတွင် အဆင့်အတန်း တူညီကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လီယန်ချူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဖြည်းည်းချင်းနှင့်ပင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော အချစ်ဆရာမကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘဲ အမြဲတစေ အနိုင်ယူ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရတတ်သည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဆိုင်ရှင်မသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်မိပေသည်။

အချိန်ကာလသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှအတွင်းမှာပင် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကာလအတွင်း၌ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လေငြိမ်ရေငြိမ် ရှိနေခဲ့သည်။

တရားရုံးတော်ချုပ် သည် ပိုမို၍ အင်အားကြီးမား ထွန်းကားလာခဲ့သည်။

ပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့ပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ဖြောင့်မတ်သော စွမ်းအားစုအများအပြားသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပူးပေါင်းပါဝင်လာခဲ့ကြကာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများကို သတ်ဖြတ်သည့် လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အင်အားကြီးမားလာပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ မှေးမှိန်လာခြင်းက အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူနှင့် ရွှီထျန်းနန်တို့သည် အမြဲတစေ အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤတရားရုံးချုပ်၏ အရာရှိသည် သတင်းအချက်အလက်များကို မျှဝေလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြသူဖြစ်သဖြင့် အသံလွှင့်အဆောင် များမှတစ်ဆင့် လီယန်ချူထံသို့ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို မကြာခဏ အကြောင်းကြားတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် လီယန်ချူသည် နန်းတွင်းအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ဝေးကွာသော နေရာ၌ ရှိနေသော်လည်း လောက၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပြည်တွင်းရေး အခြေအနေများကို အတော်အတန် သိရှိနားလည်ထားခဲ့သည်။

ဤကာလအတွင်း၌ လူအများစု၏ အာရုံစိုက်မှုကို အခံရဆုံးသော ကိစ္စကြီးတစ်ခုမှာ ချန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ရာထူးမှ ဆင်းသက်ကာ အိမ်ရှေ့မင်းသားထံသို့ ထီးနန်းလွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စကြောင့် တစ်နိုင်ငံလုံး အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ဧကရာဇ်အသစ်သည် ထီးနန်းတက်လာပြီးနောက် လုံချင်း ဟူ၍ ကောဇာသက္ကရာဇ်ကို ပြောင်းလဲသတ်မှတ်လိုက်သည်။

ဤလုံချင်းဧကရာဇ်သည် ထီးနန်းတက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သော ကိစ္စမှာ တရားရုံးချုပ်၏ အာဏာနှင့် လုပ်ပိုင်ခွင့်များကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တရားရုံးချုပ်သည် မူလက လူအင်အား အလွန်အမင်း များပြားခြင်းမရှိဘဲ ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေတစ်ဆယ့်သုံးခုကိုသာ လွှမ်းမုံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အင်အားဖြည့်တင်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီးများစွာကိုပါ တရားဝင် ပူးပေါင်းပါဝင်စေခဲ့ကာ နိုင်ငံတော်အတွက် အမှုထမ်းစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ တရားရုံးချုပ်၏ ဌာနခွဲများသည် မိုးရွာပြီးနောက် မှိုပွင့်လာသကဲ့သို့ နယ်မြေအသီးသီးတွင် အပြိုင်အဆိုင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တရားရုံးချုပ်၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်များသည်လည်း မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းရာတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလှသော အောင်မြင်မှု သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်အချို့ကို တရားရုံးချုပ်မှ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းကာ အကျဉ်းချထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက စုဆောင်းထားခဲ့သော အမှုတွဲများစွာသည် မူလက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာကောင်များ၏ လက်ချက်ဖြစ်သဖြင့် အစအန ရှာမရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အမှုတွဲများအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း...

ယခုအခါ ထိုအမှုတွဲများကိုပါ အကြီးအကျယ် စုံစမ်းစစ်ဆေးကာ ဖော်ထုတ်ဖြေရှင်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပြင်းမုန်တိုင်း ဆင်တော့မည့်အလား ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ပိုမို၍ ထည့်သွင်းပြောရမည်ဆိုပါက ယခင်က ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသော စွမ်းအားစုကြီးများစွာသည် ယခုအခါ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် တရားရုံးချုပ်၏ အောက်ခြေ လက်ပါးစေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

၎င်းသည် မူလစွမ်းအားစုများအတွင်း၌ သွေးချောင်းစီးဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲများကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့ရုံမျှမက ယခုနှစ်ပိုင်းအတွင်းက ရရှိထားသော အချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် အချို့သော အင်အားစုများကိုပါ အမြစ်ပြတ် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းခဲ့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုကြီးသည် ကျန်းနန်နယ်မြေမှ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ အလျင်အမြန် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

ချန်နိုင်ငံသည် ယခုအချိန်၌ စနစ်တကျ ရှိလာခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ကိစ္စရပ်များသာမကဘဲ တိုင်းပြည်၏ မူလအားနည်းချက် အချို့ကိုပါ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဧကရာဇ်ငယ်သည် အလွန်တရာ အုပ်ချုပ်မှု စွမ်းရည်ထက်မြက်လှပြီး သူ၏နောက်ကွယ်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းညွှန်ပြသပေးနေခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုမူ မသိရှိရသော်လည်း ကြီးမားလှသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သို့ ထိုးပျံနိုင်ပြီး မြေပြင်သို့ ငုပ်လျှိုးနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဝတ္ထုကမ္ဘာမျိုးတွင် ဤကဲ့သို့သော ဧကရာဇ်အာဏာမှာ အားနည်းလှသည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း...

ချန်နိုင်ငံ၏ ချန်မိသားစု တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုကိုယ်တိုင်မှာ ယခင်ကတည်းက အင်အားအကြီးမားဆုံးသော ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် အထက်တန်းကျလှသော စစ်အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်အာဏာသည် ခိုင်ခံ့လှသော သံမဏိတုံးကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး အချို့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို လုပ်ဆောင်ရာတွင်လည်း လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြတ်သားလှပေသည်။

အဆင့်ဆင့်သော အရာရှိများအပေါ် စိတ်ဝိညာဉ်စစ်ဆေးခြင်း စနစ်ကို သတ်မှတ်ထားပြီး တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကိုယ်ကျင့်တရား စစ်ဆေးမှုများကို ပြုလုပ်စေသည်။

အမှန်စင်စစ် ရွှီထျန်းနန် ပြောပြခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များအရ ထိုကိုယ်ကျင့်တရား စစ်ဆေးခြင်းဆိုသည်မှာ သာမန်စစ်ဆေးခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အရာရှိများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မိစ္ဆာကောင်များ ဝင်ရောက်ပူးကပ်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို တရားရုံးချုပ်မှ လူများက သီးသန့် တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အချို့သော ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသော သူဌေးကြီးများနှင့် ကုန်သည်ကြီးများထံမှ နိုင်ငံတော်အခွန်အခများ ကောက်ခံသည့် မူဝါဒများကိုပါ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ ယခုအချိန်၌ ဤကိစ္စရပ်သည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်ခြင်းမရှိသေးဘဲ ချန်နိုင်ငံသည် လက်ရှိတွင် မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းကာ တိုင်းပြည်ကို ငြိမ်သက်အောင် ပြုလုပ်ရန် အဓိက အာရုံစိုက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုတောင်းလှသော လဝက်အတွင်းမှာပင် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာနှင့် ဖုန်းရွှေပညာရပ်များကို ကျွမ်းကျင်လှသော ထိပ်တန်းပညာရှင်အများအပြားသည် ချန်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်ထွန်းကားလာနေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ဆုံးရှုံးပျက်စီးနေသည့် အခြေအနေမျိုး လုံးဝ မဟုတ်တော့ကြောင်း အာရုံခံမိကြသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူကမူ လောကကြီး၏ မကြာသေးမီက လားရာသည် အဆင့်မြင့်လှသော စစ်အင်အားအပေါ်၌သာ မူတည်နေသည်ဟု ယူဆထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်နိုင်ငံတွင် တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည့် တိုင်းပြည်စောင့်ရှောက်ရေး သိုင်းနတ်ဘုရား တစ်ပါး ရှိနေပြီး သူသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်များကိုပင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးနိုင်သဖြင့် အခြားသော စွမ်းအားစုများက မသိမသာ မစူးစမ်းဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ချန်နိုင်ငံ တည်ဆောက်ထားသည့် အခြေခံ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး ဤပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ ထို သိုင်းနတ်ဘုရားသည်ပင် ဤအဆင့်မြင့်ပညာရှင်များကို မနှိမ်နင်းနိုင်တော့ပါက သို့မဟုတ် အထက်လောကမှ နတ်ဘုရားများ အစုအပြုံလိုက် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြပါက...

ထိုအချိန်တွင် သိုင်းနတ်ဘုရားသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပါစေဦးတော့၊ သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့သာ ပြောင်းလဲသွားရပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ယခုရှိနေသမျှ အရာအားလုံးသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းကြားမှ လှိုင်းလုံးငယ်တစ်ခုပမာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤကိစ္စရပ်သည် တိုင်းပြည်နှင့် ပြည်သူလူထုအတွက် အကျိုးရှိစေသဖြင့် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်လှသော ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"အကယ်လို့ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး မတက်လှမ်းနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင်... အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ရှာဖွေပြီး စွမ်းအားတွေကို မြှင့်တင်ထားရမယ်။ ဒါမှ အဲဒီအချိန်ကျရင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမှာ " လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

ထိုရှေးဟောင်းမြို့ကြီး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အဘိုးအိုသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် သူနှင့် လက်ရည်ယှဉ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် စွမ်းအားကွာခြားချက်ကို ကောင်းစွာ ခံစားမိထားခဲ့သည်။

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့... အရင်ဆုံး ခွန်အားတွေကို မြှင့်တင်ထားရမယ် "

ဤအတွေး ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် သူသည် မာန်ဟွန်းကမ္ဘာ အတွင်းမှ လုယူရရှိခဲ့သော ထိုရွှေရောင်အမြုတေ ကို တိုက်ရိုက်ပင် မျိုချလိုက်တော့သည်။

ဤရွှေရောင်အမြုတေ အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းလို့နေသည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူသည် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံမှုတွင်သာ ရှိနေသေးသဖြင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ မရောက် နိုင်သေးပါက ပိုမိုမြင့်မားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုနတ်ဘုရားဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မန္တန်စွမ်းအားများသည် ရုတ်တရက် တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲတိုးတက်လာခဲ့သည်။

မူလကတည်းက သူ၏ စွမ်းအားများသည် နှစ်ပေါင်းခြောက်ထောင်ကျော်ခန့် ရှိနေခဲ့သဖြင့် အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လှပေသည်။ မဟုတ်ပါက ဤမျှအထိ များပြားလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

နတ်ဘုရားဆေးလုံးကို မှီဝဲရသည့် ဖြစ်စဉ်သည် နာကျင်ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ အလွန်ပင် နေလို့ကောင်းလှသည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။ ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း ကို လည်ပတ်စေပြီး စုပ်ယူလိုက်ရာ စက်ဝန်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ သန့်စင်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါမှ တကယ့် နတ်ဘုရားဆေးလုံးရဲ့ အဆင့်အတန်းပဲ "

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ဤရွှေရောင်အမြုတေ ‌ကို မှီဝဲပြီးနောက် လီယန်ချူသည် သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ စွမ်းအားများသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲတိုးတက်သွားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒဏ္ဍာရီလာ သတင်းစကားတွေထဲမှာ နတ်ဘုရားဆေးလုံးကို မှီဝဲပြီးရင် နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာတင် နတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်လို့ ပြောကြတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီနှစ်ပေါင်းလေးထောင်ခန့် စွမ်းအားတင်ကို... လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းဖို့ လုံလောက်နေပြီ "

သာမန်လူသားများသည် နတ်ဘုရားအပေါ် နားလည်မှု အပြည့်အဝ မရှိကြချေ။ ဒုတိယအဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်များစွာသည်ပင် သာမန်လူသားများ၏ မျက်စိထဲ၌ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြပေသည်။

လေကိုခေါ်ပြီး မိုးကိုရွာစေခြင်း၊ တစ္ဆေများကို စေခိုင်းပြီး မိစ္ဆာများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ သဲပွင့်များကို လွင့်စင်စေပြီး ကျောက်ခဲများကို လှိမ့်စေခြင်း...

လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တတိယအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့် ကျင့်စဥ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆေးဝါးများကို လျှောက်ပြီး မမှီဝဲသင့်ချေ၊ မဟုတ်ပါက ထိုစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်လွန်းလှသဖြင့် ဆေးဝါးများကို သိုလှောင်ထားသည့် ဘူးငယ်တစ်ခုအလား ခိုင်မာလွန်းလှသဖြင့် ဆေးဝါးများကို မှီဝဲရာတွင်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုစိုက်စရာမလိုဘဲ အတားအဆီးမရှိချေ။

ဤအတွေး ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် သုံးရက်ဆက်တိုက်ပင် သူသည် ကမ္ဘာငယ်အတွင်းရှိ ထိုစွမ်းအားမြှင့်ဆေးပင်များကို အကုန်အစင် မှီဝဲပစ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းတို့အနက် သန့်စင်သောယန်စွမ်းအား အဖိုးတန်ရတနာများစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့ကိုပါ မျိုချပစ်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲတိုးတက်သွားခဲ့သည်။

"နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခွဲ ကျင့်စဥ်စွမ်းအား... မလုံလောက်သေးဘူး... မလုံလောက်သေးဘူး "

လီယန်ချူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိမိ၏ အရင်းအနှီးအားလုံးကို အကုန်အစင် သုံးစွဲပစ်ရန် စိတ်ကူးထားသဖြင့် ယခင်က ရရှိထားခဲ့သော လူသားပုံသဏ္ဌာန်သစ်သီးများ ၊ ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအပင်ငယ်၊ ခရမ်းရောင်နတ်ဘုရားအပင်ငယ် အားလုံးကို မှီဝဲပစ်လိုက်ပြီး ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်မည့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအပင်ငယ်ကို မှီဝဲပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းခန့်အထိ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် သူ၏ ယခုကဲ့သို့သော ရူးသွပ်မှုကို သိရှိသွားရသောအခါ မသိစိတ်ထဲမှ လန့်သွားမိပြီး -

"အထက်လောကက နတ်ဘုရားတွေလည်း ဆင်းသက်မလာသေးပါဘူး။ အကယ်လို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ရင်တောင်... ဒီလောက်အထိ အသက်နဲ့လဲပြီး အားစိုက်စရာ မလိုပါဘူး " ဆိုင်ရှင်မက အားပေးနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက ပြန်ပြောသည်။

"ငါက မင်းတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာပဲ အမြဲတမ်း ရပ်တည်နေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ "

သူသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ယခုလက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မားနေသည်ကို မသိရှိရချေ။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်လေလေ၊ ဆိုင်ရှင်မနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့ နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှကြောင်း သက်သေပြနေလေလေ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဤပြဿနာနှင့် ပတ်သက်လာပါက ရင်ဆိုင်ရမည့်သူများမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်မျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် လီယန်ချူသည် ဤမြင့်မားလှသော အဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် အတွေးသည် ပိုမို၍ ပြင်းပြလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားမိပြီး စိတ်ထဲမှနေ၍ အလွန်တရာ လှိုက်လှဲစွာ သက်ပြင်းချမိသည်။

သူမနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်မှာ လီယန်ချူနှင့် မတူညီချေ။ စနစ်တကျ ကျင့်ကြံပြီး ဆေးဝါးများ မှီဝဲရန် မလိုအပ်ဘဲ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာရုံမျှဖြင့် ရရှိနိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ၎င်းအတွင်းရှိ အန္တရာယ်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် အလေးအနက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

" ရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်နေပေမယ့်လည်း... ဒီလိုမျိုး ဇွတ်မှိတ်ပြီး မိုက်ကန်းလုပ်နေမယ်ဆိုရင်တော့... အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်သွားနိုင်တယ် "

လီယန်ချူက ဘာမှဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး "

လီယန်ချူ ဤမျှအထိ ဇွတ်တရွတ် လုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်မသည်လည်း လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် လီယန်ချူနှင့်အတူ အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်း ကို ပြုလုပ်သည့်အခါတွင်မူ ပိုမို၍ အလိုက်တသိဖြင့် တက်ကြွလှုပ်ရှားပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အကြိမ်ရေမှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်ချရပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် လက်ပင်မမြှောက်နိုင်တော့သည်အထိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသော်လည်း သွားကိုကြိတ်ကာ ဆက်လက် တောင့်ခံပေးခဲ့သည်။

သနားစဖွယ်လည်း ကောင်းလှပြီး အလွန်ပင် ညို့ဓာတ်လည်း ပြင်းလှပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည်လည်း ဝေမြို့တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ပျင်းရိမနေခဲ့ချေ။ ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် တစ်လှည့်စီ အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသည်။

ဖန့်ချင်းလန် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အနက်ရောင်ခြေအိတ်ရှည် ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ချိန်တွင် လီယန်ချူသည်ပင် မသိစိတ်ထဲမှ အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤခြေတံအစုံမှာ ဤအသားအရေနှင့် တကယ်ကို လိုက်ဖက်လွန်းလှပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင်ပင် အင်အားကြီးမားလာခဲ့ပြီး အငွေ့အသက်မှာ ပိုမို၍ အေးစက်တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကျယ်ပြန့်လှသော ဓားကျင့်စဉ် ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ရှိနေသဖြင့် သူမနှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်း ပြုလုပ်ခြင်းက ထူးခြားလှသော တိုးတက်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဓားစိတ်အာရုံကို ပိုမို၍ ကြည်လင်တောက်ပစေသည်။

ယနေ့တွင် လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ပွေ့ဖက်ကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စိုက်ထုတ်တိုက်ခိုက်နေမိပြီး အချိန်ဘယ်လောက်အထိ ကြာမြင့်သွားသည်ကိုမူ မသိရှိရချေ။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ထူးခြားလှသော ခန္ဓာကိုယ်အကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ပင် အနည်းငယ် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားချီများသည် ပိုမို၍ ထက်မြက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ဝေမြို့၏ တောတောင်များအတွင်းသို့ သွားရောက်ကာ ဓားကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်တော့သည်။

လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်ရာတွင် အနည်းငယ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသေးသော်လည်း ဓားချီများသည် အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး ဓားစိတ်ဆန္ဒသည်လည်း အလွန်ပင် စုစည်းလို့နေသည်။

"ဒီလိုမျိုး ဓားချီဆိုရင်တော့... အကယ်လို့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ပိုင်ယန်တာအိုဆရာနဲ့ ပြန်တွေ့ရင်တောင်... ငါ တစ်ဓားတည်းနဲ့ ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်တယ် "

ဖန့်ချင်းလန်က စိတ်ထဲမှ နေ၍ တွက်ချက်လိုက်သည်။

သတင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး လောကတစ်ခုလုံးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

အရှေ့တောင်ဘက် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ကျယ်ပြန့်လှသော ရေကန်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး တိမ်မြူများ ဝန်းရံနေကာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး -

"ယွမ်မုန့်ကျောက် ပွင့်သွားပြီပဲ "

ဒဏ္ဍာရီလာ ရေကန်ကြီးသည် ယခုအချိန်၌ နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်လာခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် လီယန်ချူသည် ဤနေရာကို အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားမိသည်။

"အတွင်းမှာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အလောင်းတွေ ရှိနေသလို... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ လှံရှည်ကြီးကလည်း... ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီယွမ်မုန့်ကျောက် လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ် "

"ပြီးတော့ အဲဒီလှံရှည်ကြီးကလည်း တစ်ခုတည်းသော နတ်ဘုရားလက်နက် မဟုတ်လောက်ဘူး "

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်သည် ပြန်လည်ဆက်သွယ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားများ လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာမည့် ကိစ္စရပ်များကြောင့် လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရှာဖွေရန် အတွေးသည် ပိုမို၍ ပြင်းပြလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျင့်စဥ်စွမ်းအားသည် နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းကျော်ခန့်သို့ ချိုးဖျက်တိုးတက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အပြင် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း၌ အဖိုးတန်လှသော နတ်ဘုရားဆေးလုံးများနှင့် ဆေးပင်များကို မှီဝဲခဲ့သဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း အောက်ခြေကစ၍ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ တာအိုမန္တန်များကို အသုံးပြုရာတွင်လည်း စွမ်းအားများမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထူးခြားဆန်းပြားသော အတတ်ပညာများစွာကိုလည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တွက်ချက်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စစ်အင်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ဤကိစ္စကို သိရှိပြီးနောက် မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ လွန်းပျံ ကို တိုက်ရိုက် စီးနင်းကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

ရှန့်ရှန်းနန်းတော်

ဤရှေးဟောင်းလှသော ကျင့်ကြံခြင်း နယ်မြေအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားရုပ်တုများကို ပူဇော်ထားသည့် ပင်မအဆောင်မကြီးအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ရှေးဟောင်းလှပြီး အေးစက်ခက်ထန်လွန်းလှကာ လောကကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

နဖူးပေါ်တွင် ပြင်းထန်လှသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည့် ရှန့်ရှန်းနန်းတော် သခင်သည် သူ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ နောက်ဆုတ်ကာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် မူလက ရှန့်ရှန်းနန်းတော် အတွင်းရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိုးကြိုးထိမှန်ထားသည့် လျှော်ဖြူပင် က ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်လှမ်းကာ အသွင်ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလင်းနှင့်အမှောင် ယှဉ်တွဲနေကာ အောင်မြင်မှုမှာ အဆမတန် ကြီးမားလှသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အထက်လောကမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်ရန်အတွက် အသုံးချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် ခန္ဓာကိုယ်အိမ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်မှာလည်း ပျက်စီးကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ လူ့လောကသို့ ထပ်မံဆင်းသက်လာခဲ့သည့် ဤနတ်ဘုရားသည် ဝေးကွာသော နေရာသို့ တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း -

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့... နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း ကို ငါ သေချာပေါက် ရရှိစေရမယ် "

သူ၏ အမူအရာမှာ ယုံကြည်မှု ပြည့်နှက်နေပြီး အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင်လည်း သူ တော်တော်လေး ကျေနပ်မိသည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော လျှော်ဖြူပင်အတွင်း၌ မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခြင်းကိုယ်တိုင်က လောကတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို ပိုမို၍ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်စောင့်နတ် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်စုထက် အဆမတန် သာလွန်တတ်ကြပေသည်။

သူသည် မိမိနောက်ကွယ်ရှိ ထိုသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို မည်သို့မျှ အရေးမထားချေ။

ကျွန်တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကိစ္စရပ်များကို ဆောင်ရွက်ရာတွင်မူ အတော်အတန် စိတ်ချရပေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးပျံသွားခဲ့ပြီး မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန့်ရှန်းနန်းတော်သခင်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ထိုထွက်ခွာသွားသော နတ်ဘုရားကို မျက်စိတစ်ဆုံး လိုက်လံကြည့်ရှုနေမိသည်။

"မင်းအမေကို လာပြီး ဟန်ဆောင်နေတာလား "

ရှန့်ရှန်းနန်းတော်သခင် က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

လန်ကျိုး နယ်မြေ။

ဤနေရာသည် အနောက်ဘက်ဒေသနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည့် နယ်စပ်ဒေသ ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင်မူ နယ်စပ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသော အဝေးမှ လာသည့် ရဟန်းငယ်တစ်ပါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤရဟန်းငယ်သည် အလွန်တရာ ပိန်ချည်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်စုံမှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားပွယောင်းနေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တရွတ်တိုက် ပါလာသဖြင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာမူ အလွန်ပင် ကြည်လင်တောက်ပလို့ နေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်ရင်း -

"ဘယ်က လာတဲ့ ရဟန်းရူးလဲ... လမ်းသွားလာခွင့် လက်မှတ် ရှိလား"

ရဟန်းငယ်ကမူ ဖြဲရွှင်စွာ ပြုံးပြလိုက်ရာ ထိုနယ်စပ်စောင့် စစ်သည်တော်များသည် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ ခြောက်ခြားသွားကြရသည်။

ဤရဟန်းငယ်၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ စူးရှလှသော သွားချွန်များစွာ ရှိနေသည့်အပြင် ဤသို့ ပြုံးလိုက်သည့်အချိန်တွင် ပါးစပ်ပေါက်က နားရွက်အထိပင် တက်ချိတ်သွားသဖြင့် တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"မိစ္ဆာကောင် "

စစ်သည်တော်များသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သတင်းပို့ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်တော်များသည်လည်း အမြန်မပြတ် သတိအနေအထားဖြင့် ပြင်ဆင်ကြပြီး နယ်စပ်ဒေသအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူများလည်း ရှိနေသဖြင့် ဤကိစ္စကို ကြားသိရသောအခါ အလျင်အမြန်ပင် ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ရဟန်းငယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြီးမားလှသော ဝတ်စုံကြီးသည်လည်း အလွန်ပင် စူးရှလို့နေသည်။

သူသည် နယ်စပ်တံခါးဝ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ စုစည်းနေသော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် -

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... ဒီလိုမျိုး ပြင်ဆင်မှုတွေတောင် လုပ်ထားတာကိုး "

သူ့အတွက်မူ ဤအရာမှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ရဟန်းငယ်သည် ဤနေရာကို သွေးချောင်းစီးအောင် သတ်ဖြတ်မည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ရာ မြို့တံခါးကြီးသည် 'ဝုန်း' ခနဲ မြည်ဟီးသံနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကွဲကြေ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များ တွန်လိပ်တက်သွားတော့သည်။

လူအများစု ခေါင်းပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ ထိုအဝတ်အစား စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ရဟန်းငယ်မှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိရှိရတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာရဟန်း "

"အလျင်အမြန်ပဲ နန်းတော်ကို သတင်းပို့ကြစမ်း "

"လူကယ်ကြဦး... လူကယ်ကြဦး "

ရဟန်းငယ်သည် အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်သတ်လျက်ပင် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ တောက်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ယွမ်မုန့်ကျောက် ဆိုတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ရေကန်ကြီးလည်း ပွင့်သွားပြီပဲ။ သာမန်လူသားတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို စုပ်ယူရတာက တကယ်ကို နှေးကွေးလွန်းတယ်။ အဲဒီထဲကို သွားပြီး ထိပ်တန်းပညာရှင် အနည်းငယ်လောက်ကို ရှာဖွေလိုက်တာက ပိုပြီး ကောင်းလိမ့်မယ် "

ရဟန်းငယ်သည် ယခင်က ဝတုတ်ကြီးကဲ့သို့သော အသားတောင်ကြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှ ယခုအခါတွင်မူ သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသံပြားချပ်ငယ်သည်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိမနေတော့ဘဲ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ မျိုချပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မူလအသိစိတ်သည်လည်း ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဤလူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ကာ သင့်တော်လှသော ခန္ဓာကိုယ်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်ဒေသတွင်မူ ဤတစ်ညအတွင်းမှာပင် ကျယ်ပြန့်လှသော မြို့ကြီးအနည်းငယ်သည် လူသူကင်းမဲ့သော မြို့ပျက်ကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဟွမ်းရှီဂိုဏ်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူများသည်လည်း မြို့အတွင်း၌ အကုန်အစင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြရပြီး မြို့တစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးတို့သည်လည်း တစ်ဦးမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သွေးချောင်းစီး အမှုကြီးကို ကျူးလွန်ခဲ့သူမှာ ဤရဟန်းငယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဟောင်းနွမ်းလှသော တာအိုကျောင်းဆောင်တစ်ခု။ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှာ အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလှသော အဘိုးအို တာအိုဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူအများက သူ့ကို တာအိုဆရာကြီး ချန် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

သူ၏ ဘေးတွင် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး သူမမှာ သူ၏ တပည့် ဖြစ်ပေသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် ကျောက်စိမ်းရုပ်တုကလေးတစ်ခုအလား လှပလွန်းလှပြီး မျက်ဝန်းအစုံက အနည်းငယ် မှေးမှိန်နေခြင်းမှလွဲ၍ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားရင်သွေးငယ်တစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ တာအိုကျောင်းဆောင်အတွင်းတွင် တာအိုဆရာကြီး ချန်လည်း ရှိမနေသလို၊ သူ၏ ဘေးရှိ မိန်းကလေးငယ်လည်း ရှိမနေချေ။

ရင့်ကျက်ပြီး ဆန်းကြယ်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အဝတ်အစားမျှ ရှိမနေဘဲ ဗလာကျင်းနေကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ သွေးစအချို့ ပေကျံလို့နေသည်။

အကယ်၍ လီယန်ချူသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပါက ဤလူသည် ယခင်က အော်‌မေတောင် ပေါ်တွင် မိမိနှင့် ရန်သူအဖြစ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော ကြာပန်းဖြူ မယ်တော် ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကြာပန်းဖြူ မယ်တော်သည် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းချုပ်မှ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီး ဤမိန်းကလေးငယ်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်စုစည်းပေးခဲ့ကာ အခြေခံကစ၍ ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဆန်းကြယ်လှသော ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း မိမိမွေးမြူထားခဲ့သော ကျားက မိမိကို ပြန်လည်ကိုက်ခဲလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

မိမိ၏ ဤတပည့်ကောင်း၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ရှေးဟောင်းလှသော အသိစိတ်သည် နိုးထလာခဲ့ပြီး အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ့ကို ပြန်လည်ဝါးမြိုပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤအမျိုးသမီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ဤရင့်ကျက်လှပသော အမျိုးသမီးသည် လက်ချောင်းကို သာသာလေး ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံတစ်ခုသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးအလား ခန့်ညားထည်ဝါသွားခဲ့ရသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဆရာကြီး။ အကယ်လို့ ဆရာကြီးသာ မရှိရင်... ငါလည်း ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး "

အမျိုးသမီးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အိုမင်းရင့်ရော်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အကုသိုလ်မ "

သူမသည် ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ ဤ ကြာပန်းဖြူ မယ်တော်၏ မူလဘဝ နောက်ခံသည် အလွန်တရာ ကြီးမားခြင်းမရှိပါက ဤလူကို လုံးဝ ဖိအားပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုနတ်ဘုရားမပမာ ခန့်ညားလှသော ကြာပန်းဖြူ မယ်တော်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း -

"ငါ ယွမ်မုန့်ကျောက် ကို သွားပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ရှာဖွေပြီးတာနဲ့... မင်းကို အပြည့်အဝ နှိမ်နင်းပစ်မယ် "

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် တာအိုကျောင်းဆောင်ကို ဖြတ်သန်းကာ၊ မြို့ကြီးများကို ကျော်လွန်၍ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။