အခန်း ၁၈၂

အခန်း (၁၈၂) မင်ယွီစံအိမ်နှင့် အောက်ခြေမှ စောင့်ကြိုနေသော အံ့အားသင့်စရာ

ယွီရွှေခရိုင်ရှိ တာ့ချန်ငွေလဲဌာန၏ အဝင်ဝသည် အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှ၏။

ကျောက်လင်နှင့် ယဲ့လင်အာတို့ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တာဝန်ကျနေသော လူနှစ်ယောက်က သူတို့ကို လှမ်း၍ တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ငွေလဲလှယ်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့နေရာမို့လို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိတဲ့သူတွေ ဝင်ခွင့်မရှိဘူး..."

လူတစ်ယောက်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ဤသည်ကား ရင်းနှီးနေပြီးသား လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်နေ၏။

ဤကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အထင်အမြင်သေးတတ်ကြရမည်လား။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က အိတ်ထဲမှ ငွေပြားသုံးသိန်းတန် ငွေစက္ကူကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ငါ ဝင်လို့ရပြီလား..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အာ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါခင်ဗျာ... ဝင်ပါ..."

တာဝန်ကျလူနှစ်ယောက်မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အရိုအသေပေးကာ အဖန်ဖန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြ၏။

ထိုလူနှစ်ယောက်သည် ကုန်သည်ကြီးများ ဝင်ထွက်သွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော တန်ဖိုးရှိသည့် ငွေစက္ကူကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်နှင့် ယဲ့လင်အာတို့သည် ငွေလဲဌာနအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြရာ ထိုနေရာသည် စတုရန်းမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ခြံဝင်းကြီးဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ ခမ်းနားသော စံအိမ်ငါးလုံးကို ဆောက်လုပ်ထား၏။

ချန်ရှင်းလုံသည် ငွေလဲလှယ်ရေး လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။

ကုန်သည်များသည် ငွေပြားများ အပ်နှံကာ ငွေစက္ကူများနှင့် လဲလှယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ငွေစက္ကူများကို ငွေပြားများနှင့် လဲလှယ်ခြင်းတို့ကို ချန်ရှင်းလုံတွင် ပြုလုပ်ကြသည်။

ကျောက်လင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ရိုးသားအေးချမ်းသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်က သူတို့ကို ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... လူကြီးမင်းတို့ လာရင်းကိစ္စကို ကျွန်တော် သိပါပြီ... အသေးစိတ် ဆွေးနွေးဖို့ အထူးဧည့်ခန်းကို လိုက်ခဲ့ပေးပါခင်ဗျာ..."

ရိုးအေးသောသွင်ပြင်နှင့် ထိုလူက ဖော်ရွေစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

ကျောက်လင်က သူ၏နောက်မှ အထူးဧည့်ခန်းထဲသို့ လိုက်သွား၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ဒီနေ့ ငွေလာအပ်တာလား ဒါမှမဟုတ် ငွေလာလဲတာလားခင်ဗျာ..."

ရိုးအေးသောသွင်ပြင်နှင့် ထိုလူက ရယ်မော၍ မေးလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ငွေပြား သုံးသိန်းတန် ငွေစက္ကူကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ငွေပြား လဲမလို့..."

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ငွေပြား သုံးသိန်းဟူသော တန်ဖိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရိုးအေးသောသွင်ပြင်နှင့် ထိုလူမှာ အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူမှားသွားရသည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အခက်တွေ့သွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဘဏ်၏ ရတနာတိုက်ထဲတွင် ငွေပြားသုံးသိန်း ရှိနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း အကယ်၍ ကျောက်လင်က အားလုံးကို ငွေသားအဖြစ် ထုတ်ယူသွားပါက အခြားကုန်သည်များ ငွေလာလဲလှယ်သည့်အခါ အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားနိုင်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ဒီတစ်ခေါက် လူကြီးမင်း လဲလှယ်မယ့် ငွေပမာဏက နည်းနည်း များလွန်းနေပါတယ်..."

"လူကြီးမင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်တို့ ငွေလဲဌာနက ယွီရွှေခရိုင်တစ်ခုလုံးကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေရတာပါ... နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ငွေလာလဲတဲ့ ကုန်သည်တွေ အများကြီး ရှိတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ရတနာတိုက်ထဲမှာ ငွေပြား အထိုက်အလျောက် ရှိနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်..."

"အကယ်လို့ လူကြီးမင်းက အကုန်လုံးကို လဲလှယ်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘဏ်အနေနဲ့ ငွေကြေးလည်ပတ်မှု မနိုင်မနင်းဖြစ်ပြီး ပိတ်သိမ်းရမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါတယ်..."

ရိုးအေးသောသွင်ပြင်နှင့် ထိုလူက ပြုံးကာ ဖြည်းညင်းစွာ စဉ်းစားချင့်ချိန်၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်သော အမူအရာ ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။

မင်းတို့ ပိတ်သိမ်းရသည်ဖြစ်စေ မပိတ်သိမ်းရသည်ဖြစ်စေ ငါနှင့် မဆိုင်ပေ။

ထိုလူ၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ငွေလဲဌာနတွင် ငွေပြားသုံးသိန်း သေချာပေါက် ရှိနေမည်ကို ကျောက်လင် သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က သူ မကြာသေးမီကမှ ရရှိထားသော တစ္ဆေမျက်နှာ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

"ငွေပြား သုံးသိန်းလုံးကို ငါ့အတွက် အကုန်လဲပေးစမ်းပါ..."

"ငါ့လုပ်ငန်းက ငွေအရေးတကြီးလိုနေတယ်... တစ်ရက် နောက်ကျတာနဲ့တင် ငွေပြား ထောင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်... မင်း လျော်ပေးမှာလား..."

ကျောက်လင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ယဲ့လင်အာကလည်း ဒေါသထွက်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ သတ္တုစပ်ထန်ဓားကို တစ်ဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဤပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုမှာ အံ့မခန်း အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်လှသည်။

ထိုလူက တစ္ဆေမျက်နှာ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား၏။

ဤသည်မှာ 'သုံးရာ့သတ်သမား' ၏ ထူးခြားသော ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြား ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်တွင် စစ်တပ်နောက်ခံ ရှိနေမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ရာ ဤကိစ္စမှာ အလွန် အရေးကြီးသွားချေပြီ။

မည်သည့်ကမ္ဘာတွင်မဆို စစ်တပ်၏ ဩဇာအာဏာနှင့် လွှမ်းမိုးမှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရပေ။

တာ့ချန်ငွေလဲဌာနကို တော်ဝင်မိသားစုက စီမံခန့်ခွဲသည်ဆိုလျှင်ပင် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်ကိုမျှ လျစ်လျူရှု၍ မရသလို စစ်တပ်ကိုလည်း အထင်သေး၍ မရပေ။

အကယ်၍ သူက ကျောက်လင်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက ကျောက်လင်က "သုံးရာ့သတ်သမား" ဟူသော ဩဇာအာဏာကို အသုံးပြုကာ ငွေလဲဌာနက ဖောက်သည်များအပေါ် မကောင်းဆက်ဆံကြောင်း သတင်းဖြန့်လိုက်လျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ထိုလူက တွေးလိုက်မိသည်။

တာ့ချန်ငွေလဲဌာန၏ ဂုဏ်သတင်းကို မထိခိုက်လျှင်ပင် သူ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာတော့ သေချာပေါက် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်... ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်..."

ထိုလူက နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်ကာ အမြန် ပြောလိုက်၏။

မကြာမီတွင် ထိုလူက လဲလှယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်အား စစ်ဟိုင်စံအိမ်သို့ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဤနေရာသည် ငွေပြားများ သိမ်းဆည်းထားရာ ရတနာတိုက် တည်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။

ဝင်ပေါက်တွင် သစ်သားသေတ္တာကြီး ဆယ့်ငါးလုံးကို ချထားပြီးဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အတွင်း၌ ငွေပြား သုံးသိန်း ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်၏။

ဤသစ်သားသေတ္တာများထဲရှိ ငွေပြားများမှာ ငွေတုံးများချည်းသာ ဖြစ်သည်။ ငွေတုံးတစ်တုံးသည် ငွေပြား ဆယ်ပြားနှင့် ညီမျှသည်။

သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံးစီတွင် ငွေတုံး နှစ်ထောင်ပါဝင်ပြီး ၎င်းမှာ ငွေပြား နှစ်သောင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်... ဒီငွေတွေကို သယ်ယူဖို့အတွက် မြင်းလှည်းအချို့ကို ကျွန်တော် ခေါ်ပေးရမလားခင်ဗျာ..."

ထိုလူက လျှောက်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ငွေလဲဌာနသို့ ကုန်သည်များ ငွေလာလဲကြသဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်အားခရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မြင်းလှည်းအချို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်နားထားတတ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ... မင်ယွီစံအိမ်ကို သယ်ဖို့ မြင်းလှည်း လေးစီးလောက် သွားခေါ်ပေးပါ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထိုလူမှာ ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့်သွားပြန်သည်။

ဤမင်ယွီစံအိမ်သည် ယခင် ခရိုင်ဝန်ဟောင်း၏ နေအိမ် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ယခင်ခရိုင်ဝန်ဟောင်း၏ စံအိမ်ကိုပင် ဝယ်ယူရန် ရဲတင်းနေသော ကျောက်လင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထိုလူက ပို၍ သိချင်လာမိ၏။

ယွီရွှေခရိုင်သည် အလွန်တရာ မချမ်းသာသော်လည်း ငွေပြား ငါးရာ ပေးနိုင်စွမ်းရှိသော ကုန်သည် အများအပြား ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ယခင် ခရိုင်ဝန်ဟောင်း၏ နေအိမ်ဖြစ်ကြောင်း ထိုကုန်သည်များ တွေးမိသောအခါ မည်သူကမျှ အန္တရာယ်ကို မစွန့်ရဲကြပေ။

အကယ်၍ ယခင်မင်းဆက်၏ အကြွင်းအကျန်အဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ခံရပါက ဘဝပျက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုလူက အတွင်းစိတ်ထဲ၌ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်သည် တကယ်ကို ရဲရင့်သော်လည်း ဦးနှောက်မရှိသူဖြစ်ကာ 'သုံးရာ့သတ်သမား' တစ်ယောက်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦး၏ ပါးနပ်မှုမျိုး ကင်းမဲ့နေသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူက ဤစကားများကို အပြင်သို့ ထုတ်မပြောရဲပေ။

"ကျွန်တော် ချက်ချင်း သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ထိုလူက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အဓိကလမ်းမကြီးဆီသို့ အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားကာ မြင်းလှည်းလေးစီးကို ခေါ်လာခဲ့၏။

မြင်းလှည်းတစ်စီးစီတွင် သစ်သားသေတ္တာ လေးလုံးစီ တင်ဆောင်ကာ ငွေလဲဌာနမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျောက်လင်နှင့် ယဲ့လင်အာတို့က မြင်းရိုင်းများကို စီးကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားကြ၏။

မိနစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် သူတို့အဖွဲ့သည် ခရိုင်ဝန်ရုံးနှင့် မီတာသုံးရာအကွာရှိ စံအိမ်တစ်ခုသို့ ဆိုက်ရောက်သွားကြသည်။

ဤသည်ကား မင်ယွီစံအိမ်ပင်ဖြစ်သည်။

အိုယန်ပင်းသည် အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ကျောက်လင်တို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်နေ၏။

"ကျောက်လင်... မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့် စာချုပ်ကို ငါ စီစဉ်ပြီးသွားပြီ... အခုကစပြီး ဒီစံအိမ်က ရှင့်ဟာပဲ..."

အိုယန်ပင်းက ကျောက်လင် အနားသို့ ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒီစံအိမ်က အားလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တာပါ..."

"ဒီငွေတွေကို အထဲအရင်ရွှေ့ကြရအောင်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်၏။

ထို့နောက် လူအားလုံး၏ ဝိုင်းဝန်းကူညီမှုဖြင့် ငွေပြားသေတ္တာ ၁၅ လုံးစလုံးကို ခြံဝင်းထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

သဘောတူထားသည့်အတိုင်း ယဲ့လင်အာက မြင်းလှည်းသမားတစ်ယောက်စီကို ဝမ် ၁၀၀ စီ ပေးချေလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤကြီးမားသော ခြံဝင်းကြီးသည် ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော်လည်း ဤအရာကို နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။

တာ့ချန်စစ်တပ်သည် ယွီရွှေခရိုင်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သဘာဝကျစွာပင် မင်ယွီစံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကြီးကျယ်စွာ လုယက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ဤကာလအတွင်း ၎င်းတို့ ခံစားခဲ့ရသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် မဟာချင်မင်းဆက် စတင်တည်ထောင်ချိန်၌ ခရိုင်အစိုးရသည်လည်း ဘဏ္ဍာရေး အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး စံအိမ်ကို ပြုပြင်ရန် အရင်းအမြစ်များ မရှိခဲ့သောကြောင့် ယိုယွင်းပျက်စီးနေသည့် အခြေအနေအတိုင်းသာ ထားရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာများက ကျောက်လင်အတွက် အရေးမကြီးပေ။

ပြန်လည် တည်ဆောက်လိုက်ရုံသာဖြစ်၏။

ကျောက်လင်သည် စံအိမ်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျောက်လင်သည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ မီတာ ၂၀ အကွာအဝေးအထိ အာရုံခံနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မီတာ ၂၀ အကွာအဝေးရှိ မာကျောသော အရာဝတ္ထုများကိုပင် ဖောက်ထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် ကျောက်လင်သည် တိုင်လေးတိုင်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်တစ်လုံး၏ အောက်တွင် မြေအောက်ခန်းတစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို အာရုံခံမိလိုက်၏။

ထိုအထဲတွင် သေတ္တာဆယ်လုံးကျော် ရှိနေသည်။

ရွှေ၊ ငွေနှင့် လက်ဝတ်ရတနာများ အားလုံး ပါဝင်သည်။

"ကံကောင်းခြင်းတွေ ရောက်လာရင် ဘာနဲ့မှ တားဆီးလို့ မရတော့ဘူးပဲ..."

"ငွေပြား ၅၀၀ တည်းနဲ့ ဝယ်လိုက်ရတဲ့ စံအိမ်က အခုတော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ငွေပြား သိန်းနဲ့ချီပြီး ပြန်ရလိုက်ပြီ..."

ကျောက်လင်မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားရလေသည်။