အခန်း ၁၈၈

အခန်း (၁၈၈) သွေးနဂါး၏ အစွမ်းကို ပြန်လည်ရယူပေးခြင်း၊ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်စောင့်ကြည့်ကြရအောင်

လင်ယွန်းစံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုနေရာသည် ဆူညံသံများဖြင့် စည်ကားနေခဲ့၏။

ကြီးကြပ်ရေးမှူး လွီမုချိုးနှင့် ကြီးကြပ်ရေးမှူး ချန်ရှင်းဝမ်တို့သည် လက်ထောက်ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆယ်ဂဏန်းခန့်စီကို အသီးသီး ဦးဆောင်ကာ ခြံဝင်းအတွင်း၌ အလုပ်သမား ရာနှင့်ချီ၍ အလုပ်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားနေကြသည်။

မြေတူးသံများ၊ သစ်လုံးသယ်သံများ၊ ရေခပ်သံများနှင့် ပုဆိန်ခုတ်သံများ စသဖြင့် ဆူညံနေ၏။

လွီမုချိုးနှင့် ချန်ရှင်းဝမ်တို့တွင် လက်မှုပညာရှင် အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ထိုသူနှစ်ဦးသည် ကျောက်လင်ထံမှ ခေတ်မီဆောက်လုပ်ရေးနည်းပညာများကို ရယူလိုသောကြောင့်လော၊ သို့မဟုတ် အိုယန်ပင်းက ရက်ရောသော လုပ်အားခများ ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသောကြောင့်လော မသိသော်လည်း လက်မှုပညာရှင်များသည် ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကြပြီး သူတို့၏ အလုပ်လုပ်ရင်း အော်ဟစ်သံများက အခါအားလျော်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် လူအားလုံးကို လင်ယွန်းစံအိမ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာပြီး မီးဖိုချောင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့၏။

ချွန်းရှန်နှင့် ရှာဟယ်တို့သည် အလုပ်များကို ကြီးကြပ်ရန် လှည့်လည်စစ်ဆေးနေကြသော်လည်း ကျောက်လင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မီးဖိုချောင်သို့ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ကြသည်။

“သခင်... လိုအပ်တာများ ရှိလို့လား…”

သွေးနဂါး၊ နာလန်ယွီနှင့် အခြားသူများ၏ ဆာလောင်နေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ထိုနှစ်ယောက်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိနေကြပြီ ဖြစ်၏။

“သူတို့ ဗိုက်ဝအောင် စားလို့ရဖို့ ထမင်းတစ်အိုးလောက် မြန်မြန် ချက်လိုက်…”

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်…”

ထိုနှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး အလုပ်လုပ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ပြေးသွားခဲ့ကြ၏။

ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမုတို့သည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်ကာ ချွန်းရှန်၊ ရှာဟယ်တို့နှင့်အတူ ဟင်းချက်ရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးခဲ့ကြသည်။

ကျောက်လင်က ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ခေါင်းခါလိုက်၏။

စနစ်က ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဤသုံးယောက်သည် ကျေးရွာတစ်ရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး တစ်သက်လုံး အလုပ်များနေမည့် ကံကြမ္မာပါလာကြပေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် နာလန်ယွီနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေခဲ့၏။

“အခု မင်းက ငါ့လူဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ အလှအပကို ဘယ်သူကများ လိုချင်တပ်မက်နေမလဲဆိုပြီး စိတ်ပူမနေနဲ့တော့... သွားပြီး မျက်နှာသစ်လိုက်ပါ…”

ကျောက်လင်သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဆံပင်များ ဖိုသီဖတ်သီဖြစ်နေသော အဆင့်(၁) အလှပိုင်ရှင်လေး၏ မြင်ကွင်းကို သည်းခံခဲ့ရသည်။

“အို…”

နာလန်ယွီမှာ အံ့သြသွား၏။ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရုပ်ဆိုးအောင် တမင်တကာ လုပ်ထားသည်ကို ကျောက်လင် သိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နာလန်ယွီသည် ကျောက်လင်ကို အချိန်အတော်ကြာ အကဲခတ်နေခဲ့ပြီး ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဇနီးနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ယဲ့လင်အာနှင့် အိုယန်ပင်းတို့အပေါ် ယဉ်ကျေးပျူငှာကြောင်းနှင့် လူဆိုးတစ်ယောက်နှင့် မတူကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

နာလန်ယွီသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားလျှင်တောင်မှ စော်ကားခံရခြင်း သို့မဟုတ် အရှက်ခွဲခံရခြင်းမျိုး မရှိနိုင်ကြောင်း သိရှိသွားကာ စိတ်အေးသွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် သွေးနဂါးအဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်အကျွေးခံစာချုပ်တွေက ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ မင်းတို့ကို တကယ့် ကျွန်တွေလို ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့က မိတ်ဖက်တွေလိုပဲ နေကြတာပေါ့…”

“မင်းတို့လည်း သွားပြီး ရေမိုးချိုး မျက်နှာသစ်လိုက်ပါဦး... ပြီးရင် ညစာလာစားလှည့်ပေါ့..”

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သွေးနဂါးအဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးက ကျောက်လင်ကို ပို၍ နူးညံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ထပ်မံကြည့်ရှုလာကြသည်။

ယဲ့လင်အာသည် ထိုလူခြောက်ဦးကို ဘေးနားရှိ ရေတွင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

အိုယန်ပင်းတစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ ဘေးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က ရယ်မော၍ ပြောလိုက်၏။

“ပင်းပင်း... လင်ယွန်းစံအိမ် တည်ဆောက်ရေးကိစ္စကို မင်းဆီပဲ အပ်ထားရတော့မယ်…”

“ဒါပေါ့... ကိုယ်လည်း လုံးဝကြီး ပစ်ထားမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... အချိန်ရတာနဲ့ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကနေ လာခဲ့ပါ့မယ်…”

အိုယန်ပင်းက သဘောတူကြောင်း အသံပြုလိုက်သည်။

“အော်... ဒါနဲ့... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ခရမ်းရောင်ဝိညာဉ်သစ်သီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို သန့်စင်ပြီးသွားရင် မင်း ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်သစ်သီးတချို့ ထပ်ပေးမယ်…”

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်၏။

ဤစကားများက အိုယန်ပင်းကို ချက်ချင်းပင် စိတ်ထိခိုက်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။

“ခင်ပွန်း... ရှင်က ကျွန်မအပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ…”

အိုယန်ပင်းမှာ အလွန် ကြည်နူးသွားခဲ့၏။

ဤသည်မှာ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ယွီရွှေခရိုင်တွင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သည် အကြွင်းမဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီဖြစ်၏။

မကြာမီမှာပင် အစားအသောက်များ အဆင်သင့် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သွေးနဂါး၊ နာလန်ယွီနှင့် အခြားသုံးယောက်တို့သည် အဝအပြဲ စားသောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာသွေးရောင်မှာလည်း အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။

ထိုအခိုက်တွင် ယဲ့လင်အာက လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ခင်ပွန်း.. ကျွန်မ မြင်းလှည်းတစ်စီး ငှားခဲ့ပြီးပြီ... ကျွန်မတို့ အချိန်မရွေး ပြန်လို့ရပြီနော်…”

ယဲ့လင်အာသည် လမ်းမပေါ်သို့ သွား၍ မြင်းလှည်းတစ်စီးကို စျေးဆစ်ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လူအများအပြား ရှိနေပြီး မြင်းလှည်းမရှိပါက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်ရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် လူအားလုံး လင်ယွန်းစံအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ကျောက်လင်နှင့် ယဲ့လင်အာတို့က လမ်းပြရန် မြင်းတစ်စီးစီ စီးနင်းခဲ့ကြပြီး သွေးနဂါး၊ နာလန်ယွီနှင့် ကျန်ဆယ်ယောက်မှာမူ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။

လမ်းခရီးတွင် ကျောက်လင်သည် ချင်းပေါင်စံအိမ်အနီးရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုသို့ သွားကာ ထျန်ကျီလင်ကို ဝင်ခေါ်ခဲ့သည်။

“ခင်ပွန်း... ကျွန်မ စံအိမ်သခင် ရွှမ်ယွမ်ဇီနဲ့ သဘောတူညီမှုရခဲ့ပြီ…”

“သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို နောက်သုံးရက်နေရင် လေလံတင်ရောင်းချလိမ့်မယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချင်းပေါင်စံအိမ်က လေလံပွဲကို ကြေညာချင်လို့တဲ့လေ…”

“စိန်လက်စွပ်လုပ်ငန်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ သံမဏိစိန်လက်စွပ်တွေကို ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို တစ်ကွင်း ဝမ် ၂၀၀၀ နဲ့ ရောင်းခဲ့တယ်... အပြာရောင် သလင်းကျောက် စိန်လက်စွပ်တွေကိုတော့ တစ်ကွင်း ဝမ် ၂၅၀၀ နဲ့ ရောင်းခဲ့တယ်... အနက်ရောင် သလင်းကျောက် စိန်လက်စွပ်တွေကိုတော့..”

ထျန်ကျီလင်သည် မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျောက်လင်နှင့်အပြိုင် စီးနင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှု ရလဒ်များကို အစီရင်ခံလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာလုံးဆို့နေခဲ့သည်။

စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူခဲ့သော ဓာတုစိန်များသည် တစ်ခုလျှင် အမှတ် ၁၀၀ ကုန်ကျပြီး ၎င်းသည် ဝမ် ၁၀၀ နှင့် ညီမျှသည်။

သံမဏိဖြင့် လက်ကောက်တစ်ကွင်းပြုလုပ်ပြီး ချင်းပေါင်စံအိမ်သို့ ရောင်းချရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန်ဆုံး ဝမ် ၂၀၀ သာ ရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း အမြတ်ငွေမှာမူ ဝမ် ၂,၀၀၀ ဖြစ်သောကြောင့် ကိုးဆမျှ မြတ်စွန်းနေပေသည်။

အပြာရောင် သလင်းကျောက် စိန်လက်စွပ်များနှင့် အနက်ရောင် သလင်းကျောက် စိန်လက်စွပ်များသည် အမည်ကွာခြားသော်လည်း လက်ကောက်များပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းများ ကွာခြားမှုကြောင့်သာ ကွဲပြားခြင်းဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အရာအားလုံးက အမြတ်အစွန်းကြီးကြီးမားမား ရရှိရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လက်ဝါးကြီးအုပ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးပင်ဖြစ်၏။

“ကျီလင်... မင်း အရမ်းတော်တာပဲ…”

နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်လင်က ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

ထျန်ကျီလင်သည် အဆင့်(၃) အလှပိုင်ရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သူ၏ အရည်အချင်းရှိသော လက်ထောက်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံတစ်ခုကို သူမဘာသာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် မြင်းလှည်းပေါ်ရှိ ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမုတို့ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည်လည်း အဆင့်(၃) အလှပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အနာဂတ်တွင် သူ၏ အရည်အချင်းရှိသော လက်ထောက်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

မကြာမီမှာပင် ယဲ့လင်အာသည်လည်း သူမ၏ မြင်းကို ကျောက်လင်နှင့်အပြိုင် စီးနင်းလာခဲ့သည်။

“ယောကျ်ား... သွေးနဂါးနဲ့ ကျန်တဲ့ ခြောက်ယောက်က ကျွန်မလိုပဲ သွေးဆီးနှင်းပန်း အဖွဲ့ဝင်တွေလေ…”

“သွေးဆီးနှင်းပန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို သွေးအဆင့်၊ ဆီးနှင်းပန်းအဆင့်နဲ့ အရန်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဆိုပြီး အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်…”

“သွေးနဂါးနဲ့ တခြားခြောက်ယောက်က သွေးအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေဖြစ်ပြီး အဲ့ဒါက သူတို့အနေနဲ့ အဆင့်ခြောက်အောက်က သိုင်းပညာရှင်တွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ…”

“အရင်က ကျွန်မဟာ ဆီးနှင်းပန်းအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး အဆင့်လေးဆယ့်ခုနစ်မှာ ရှိခဲ့တယ်... အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ ဆီးနှင်းပန်း လေးဆယ့်ခုနစ်လို့ လူသိများခဲ့တာပေါ့... ဆီးနှင်းပန်းအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ယောက်က ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အောက်က ပစ်မှတ်တွေကိုပဲ သတ်ဖြတ်နိုင်တာလေ…”

“အရန်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကတော့ အဖွဲ့အစည်းကနေ အသစ်စုဆောင်းထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ... သူတို့က မစ်ရှင်တွေကို လက်ခံဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီခင် လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းမှာ နှစ်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ဖို့နဲ့ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်အထိ တက်လှမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်…”

“ဝမ့်ရှန်းလုံက ကျွန်မတို့ရဲ့ သွေးဆီးနှင်းပန်း ဌာနချုပ်ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက သူတို့ဟာ အထူးအဆိပ်တစ်မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်... နောက်တော့ အဲ့ဒါကို အင်မော်တယ်ယစ်မူးနံ့သာလို့ ခေါ်ကြောင်း ကျွန်မ သိခဲ့ရတယ်... အဲ့ဒါက မျက်စိနဲ့မမြင်နိုင် အနံ့မရှိတဲ့ အငွေ့တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောတွေကို ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုလို့မရအောင် တားဆီးပေးတယ်…”

“သွေးနဂါးအပါအဝင် သူတို့ခြောက်ယောက်လုံးက အင်မောါတယ်ယစ်မူးနံ့သာရဲ့ အဆိပ်မိခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့တာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွေ သန်မာနေပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား သိပ်မရှိကြတော့တာပဲ…”

ယဲ့လင်အာသည် အနားသို့ ရောက်လာသောအခါ သူမသိရှိထားသမျှကို ကျောက်လင်ထံသို့ အမှန်အတိုင်း အစီရင်ခံခဲ့၏။

“သွေးနဂါးနဲ့ တခြားခြောက်ယောက်က အရင်က အဆင့်ခြောက် သိုင်းပညာရှင်တွေချည်းပဲလား…”

ကျောက်လင်သည် စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“သွေးနဂါးကတော့... သူ့ရဲ့ နာမည်မှာ နဂါးဆိုတဲ့ စာလုံးပါတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက သဘာဝကျကျ အရမ်းမြင့်မားတာပေါ့…”

“အရင်က သွေးနဂါးဟာ အဆင့်ခုနစ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တခြားငါးယောက်ကတော့ အဆင့်ခြောက် သိုင်းပညာရှင်တွေပဲ ဖြစ်တယ်…”

ယဲ့လင်အာက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်သည် သွေးနဂါးကို အံ့သြတကြီး မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် အဆင့်ခုနစ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူမိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

“ခင်ပွန်း... ရှင်ရဲ့ မိတ်ဆွေကများ အင်မော်တယ်မူးယစ်နံ့သာကို ဖြေနိုင်မလားဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်လို့ပါ... အကယ်လို့ သူက သွေးနဂါးနဲ့ တခြားခြောက်ယောက်ကို သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြန်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့က ရှင့်အပေါ် သေချာပေါက် သစ္စာရှိကြပြီး ရှင့်လက်ထဲက အထက်မြက်ဆုံး ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်…”

ထိုအခိုက်တွင် ယဲ့လင်အာသည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကျောက်လင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမသည် ကျောက်လင်၏ အကောင်းဆုံး အကျိုးစီးပွားအတွက် တကယ်ကို တွေးတောပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကိုယ် မေးကြည့်ပေးပါ့မယ်... အကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သွေးနဂါးနဲ့ တခြားသူတွေ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြန်ရအောင် ကူညီဖို့ ကိုယ် သေချာပေါက် ဆန္ဒရှိပါတယ်…”

ကျောက်လင်က တိကျသော အဖြေတစ်ခုကို မပေးခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် စနစ်ဈေးဆိုင်နှင့်ဆိုလျှင် ကျောက်လင်သည် သွေးနဂါး ခြောက်ဦး၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရယူပေးနိုင်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက်ရှိနေ၏။

သို့သော်လည်း ဤလူခြောက်ဦးသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများဖြစ်ကြပြီး အဆင့်ခုနစ်နှင့် အဆင့်ခြောက် သိုင်းပညာရှင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ကျောက်လင်က ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီပေးလိုက်ပါက ထိုခြောက်ဦးသည် နောက်ကျောကို ဓားနှင့်ထိုးကာ ကျောက်လင်ကို နှိမ်နင်းပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေလာနိုင်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝမ်းနည်းဖွယ် အဖြစ်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သွေးနဂါးအဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးကို ထိန်းချုပ်ရန် အကြွင်းမဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု မရှိသေးခင်မှာတော့ ကျောက်လင်သည် သူတို့၏ စွမ်းအားအပြည့် ပြန်လည်ရရှိရန် သေချာပေါက် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။