အခန်း ၁၈၉

အခန်း (၁၈၉) ရွာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၊ လုပ်ငန်းအားလုံး တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေခြင်း

မွန်းတည့်ချိန်လောက်တွင် ထိုအုပ်စုသည် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။

ရှန်ချန်းရွှယ်၊ စုယောင်နှင့် အခြားသော ဇနီးများက တဲကြီးထဲတွင် ရပ်နေကြပြီး အဝေးမှ ကျောက်လင်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ခင်ပွန်းက အိမ်ကို မိန်းမတွေ ထပ်ခေါ်လာပြန်ပြီ..."

စုယောင်တွင် အမဲလိုက်ကျွမ်းကျင်မှု ရှိပြီး အမြင်အာရုံ စူးရှသောကြောင့် ရထားလုံးပေါ်ရှိ နာလန်ယွီ၊ ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမု ဟူသော အမျိုးသမီးလေးဦးကို ပထမဆုံး သတိထားမိလိုက်၏။

ရှန်ချန်းရွှယ်နှင့် အခြားသူများ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဇနီးတွေ ဒီလောက် အများကြီးရှိနေတာတောင် ငါတို့က သူ့အတွက် မလုံလောက်သေးဘူးလား..."

ဇနီးများအားလုံးက အလွန်တရာ နစ်နာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျောက်လင်သည် အပြင်ထွက်သွားတိုင်း အမျိုးသမီး အနည်းငယ်ကို ပြန်ခေါ်လာတတ်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ရပ်လို ဖြစ်နေပေသည်။

ဇနီးအသစ်တစ်ယောက် ထပ်ယူခြင်းဖြင့် ကျောက်လင်သည် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိပုံပေါ်ကြောင်း ဤဇနီးများအားလုံးက သိထားကြသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ဇနီးအသစ်ယူသည်ကို လက်တွေ့ မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ထိုဇနီးများမှာ များစွာနစ်နာသည်ဟု ခံစားနေရဆဲဖြစ်၏။

မိမိခင်ပွန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော အချစ်ကို မပိုင်ဆိုင်ချင်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

"အားလုံးပဲ ပြုံးလိုက်ကြ..."

"ငါတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းက မိသားစုရဲ့ သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ဘဝလေးအတွက် သူ့အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ အပြင်လောကမှာ စွန့်စားနေရတာ... အခု သူပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့က မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာပေးမျိုး ပေးရမှာလား... အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေအပေါ် တရားပါ့မလား..."

ထိုအခိုက်တွင် အိမ်ထောင်ရှင်မဖြစ်သော ရှန်ချန်းရွှယ်က ဝင်ပြောလိုက်၏။

ယခင် စီရင်စုဝန်၏ သမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှန်ချန်းရွှယ်သည် မယားကြီးမယားငယ် အများအပြားရှိသော အမျိုးသားများ၏ ဘဝပုံစံကို ကလေးဘဝကတည်းက မြင်တွေ့နေကျဖြစ်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ထိုကိစ္စကို လက်မခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

ကျောက်လင်က သူမအား ဒုက္ခသည်များကြားမှ ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ပြည့်စုံလုံလောက်သော ဘဝတစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည့်အပြင် ယခုအခါတွင် ကြီးမားသော အာဏာကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ရှန်ချန်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်၏ ကျေးဇူးကို အလွန်တရာ သိတတ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရှင်မတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှန်ချန်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်အပေါ် တစ်သက်လုံး ပုံအပ်ထားပြီး သူ၏ အိမ်တွင်းရေး ပြဿနာအားလုံးကို ကူညီဖြေရှင်းပေးချင်နေ၏။

ရှန်ချန်းရွှယ်သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်မိသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အရာအားလုံးသည် ကျောက်လင် ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး ကျောက်လင်အား ပြတ်ပြတ်သားသား ထောက်ခံပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ရှန်ချန်းရွှယ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယောင်၊ ပိုင်ဝမ်ချင်း၊ ချင်းလန်အာနှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ပြုံးရွှင်သွားစေရန် ပြောင်းလဲလိုက်ကြ၏။

"သခင်ကြီး ပြန်လာပြီ..."

ကျောက်လင်က မြင်းစီး၍ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ထင်းရှူးနက်တောင်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သော ဒုက္ခသည်များအားလုံးက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်က ဒုက္ခသည်များအား လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ချန်းရွှယ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်၏။

"ချန်းရွှယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း အိမ်မှာ ထူးခြားတာတစ်ခုခု ဖြစ်သေးလား..."

ကျောက်လင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှန်ချန်းရွှယ်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ခင်ပွန်း... အိမ်မှာ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်..."

"ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်က ဝိညာဉ်မြူခိုးတွေလည်း တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုတော့ ယောကျာ်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တွေကို စောင့်နေရုံပဲ..."

"လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံမှာ ပရိဘောဂတွေ လုပ်ဖို့အတွက် လူတစ်ရာလောက်ကို စေလွှတ်ထားပြီး အလုပ်ရုံထဲက အလုပ်ခုံတန်းတွေ စတင်တည်ဆောက်နေပြီ..."

"ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ ရှုံ့တကျွမ်းနဲ့ အခြားလူခြောက်ယောက် အပါအဝင် လူနှစ်ရာကိုလည်း စားကျက်မြေဆီ စေလွှတ်ထားပြီး ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီးထဲက သစ်ပင်တွေနဲ့ ပေါင်းပင်တွေကို ရှင်းလင်းခိုင်းထားသလို တောင်တက်လမ်း တစ်ချို့ကိုလည်း ဖောက်လုပ်ခိုင်းထားတယ်..."

"ရှင် မထွက်သွားခင်က ကျွန်မရဲ့ ပရိဘောဂအလုပ်ရုံနဲ့ ရေမွှေးအလုပ်ရုံဆီ ဒုက္ခသည် တစ်ရာလောက်ကို စေလွှတ်ပြီး နေရာနှစ်ခုလုံးက ကျောက်ဂူအခန်းတွေကို ရှင်းလင်းခိုင်းဖို့၊ ပြီးတော့ သစ်သားကုတင်တွေနဲ့ စားပွဲတစ်ချို့ လုပ်ခိုင်းဖို့ မှာထားခဲ့သေးတယ်လေ..."

"အော်... ဒါနဲ့ မိုချန်းချွမ်းနဲ့ မိုဟုန်လျန်တို့က ရှင်ပေးထားတဲ့ ဆပ်ပြာလုပ်နည်းပညာကို လေ့လာနေကြတယ်... သူတို့ နားလည်သွားလို့ ဒီမနက်တင် မင်ချွမ်မြို့ကို သွားကြတယ်... ကိုယ်တိုင်ဆပ်ပြာလုပ်ကြည့်ဖို့ ကုန်ကြမ်းတစ်ချို့ သွားဝယ်ချင်လို့တဲ့..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က ကျောက်လင်ထံသို့ အခြေအနေများကို ချက်ချင်း အစီရင်ခံလိုက်ပြီး အိမ်ရှိ အရာအားလုံးကို အသိပေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ဤမျှ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး အထောက်အကူပြုသော ဇနီးတစ်ယောက်ရှိခြင်းက သူ၏ ဘဝကို များစွာ ပို၍ လွယ်ကူသွားစေသည်။

"စုယောင်၊ ဝမ်ချင်း၊ လန်အာ... မင်းတို့အားလုံးလည်း ပင်ပန်းသွားကြပြီ..."

ကျောက်လင်က ထိုသုံးယောက်ကိုကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် စုယောင်၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ချင်းလန်အာတို့မှာ အားနာသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကျောက်လင်က အမျိုးသမီး လေးယောက် ထပ်ခေါ်လာသောကြောင့် သူတို့၏ မကျေနပ်ချက် အနည်းငယ်ကို ခုလေးတင် ဖွင့်ဟထားသော်လည်း ကျောက်လင်က ခရီးဝေးမှ အပြေးအလွှား ပြန်လာပြီးနောက် သူတို့ကို ပြုံးပြကာ ဂရုစိုက်နေသေးသဖြင့် သူတို့မှာ အတော်လေး အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

မိမိတို့၏ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းအတွက်ပင် ဒေါသထွက်မိသွားသည်။

ထိုသုံးယောက်လုံးက နောက်ဘယ်တော့မှ သဘောထားမသေးသိမ်တော့ဘဲ ကျောက်လင်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သေချာပေါက် မျှဝေခံယူကာ သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အားလုံးကို သေချာ ဂရုစိုက်ကူညီပေးမည်ဟု ရင်ထဲတွင် သစ္စာဆိုလိုက်ကြ၏။

"ဒါနဲ့ လန်အာ... မင်းရဲ့ လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်က ဘယ်လိုနေပြီလဲ..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ယွီရွှေခရိုင်သို့ မသွားမီက ကျောက်လင်သည် ချင်းလန်အာအား လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်း လေးမျိုးလုံးကို ပေးခဲ့ပြီး မီးနဂါး ဆေးမီးဖိုငါးလုံးကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့၏။

ယုတ္တိကျကျ ပြောရလျှင် ချင်းလန်အာသည် လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ကို နှစ်ရက်အတွင်း အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

"ခင်ပွန်း... မနေ့က ကုန်ကြမ်းဆယ်အိုးလောက် နှမြောစရာကောင်းအောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပေမဲ့ ဆယ့်တစ်အိုးမြောက်မှာတော့ လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"မနေ့က လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ကို ရစ်ငှက်တွေရဲ့ အစာထဲမှာ ရောကျွေးလိုက်တယ်... ဒီမနက် သွားကြည့်တဲ့အချိန်မှာတော့ ရစ်ငှက်တွေအကုန်လုံး ပိုကြီးလာကြတယ်..."

"လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ရဲ့ အာနိသင်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ..."

ချင်းလန်အာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူမသည် ကလေးဘဝကတည်းက အဂ္ဂိရတ်ဆေးဖော်စပ်နည်း အများအပြားကို လေ့လာခဲ့ဖူးသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဆေးလုံးတစ်လုံးမျှ ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူမ ပထမဆုံး ဖော်စပ်ခဲ့သည့် ဆေးမှာ လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်မှုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ဤအရာက ချင်းလန်အာ၏ ယုံကြည်မှုကို မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး ဤလောကရှိ ဂန္ထဝင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်လာရန် အိပ်မက်မက်လာစေ၏။

"ကောင်းပြီ လန်အာ... မင်း တော်တယ်..."

"မင်းက လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ကို အရင်ဆုံး ဖော်စပ်သင့်တယ်... ကိုယ် ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်နဲ့ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့အများကြီး ဝယ်လာတယ်... ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ကနေ ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်တာနဲ့ မင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်တွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရလာလိမ့်မယ် လန်အာ..."

ကျောက်လင်က အလျင်အမြန်ပင် အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ချင်းလန်အာသည် ရုပ်သွင်ပင် ပြောင်းသွားသည်အထိ ပြုံးရယ်လိုက်၏။

"ဝမ်ချင်း... ကိုယ့်သူငယ်ချင်းက ဆေးပင်မျိုးစေ့ အများကြီး ဝယ်ထားတယ်... သူ လာပို့တာနဲ့ မင်းကို ပေးမယ်..."

"အခုကစပြီး မင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ကို သေချာစီမံခန့်ခွဲရလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ခင်ပွန်းရယ်... ကျွန်မသာ ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို မစီမံနိုင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်မယ်..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက ချက်ချင်းပင် လေးနက်စွာ သစ္စာဆိုလိုက်၏။

ကျောက်လင်က မတတ်နိုင်သည့်အဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ပိုင်ဝမ်ချင်းသည် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပုံပေါ်၏။ သူမက အခြားဇနီးများထက် နောက်ကျမကျန်ရစ်ချင်သောကြောင့် ကျောက်လင်အပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင်မျိုး ရစေချင်နေသည်။

"စုယောင်... အခု မင်းဆီမှာ လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည် ရှိနေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးခြံက အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ အတော်လေး ကြီးမားတဲ့ အရွယ်အစားအထိ တိုးတက်လာနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် မိမိဇနီးများအားလုံးကို မျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဂရုစိုက်မှုပြသကာ တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံရမည် ဖြစ်သည်။

"သေချာတာပေါ့..."

"လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွန်မ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရပြီ... ဒီနေ့ကစပြီး တောဆိတ်၊ တောဝက်၊ တောကျွဲ၊ မြင်းရိုင်း၊ စာမရီ၊ သံမဏိကြံ့နဲ့ ဝံပုလွေတွေရဲ့ အစာထဲမှာ လွင့်ပျံငှက်မွှေးနှင်းရည်ကို ထည့်ကျွေးပြီး သူတို့ကို အမြန်ပွားများလာအောင် လုပ်မယ်..."

စုယောင်က အလျင်အမြန်ပင် အာမခံလိုက်ပြီး သူမသည်လည်း အခြားဇနီးများထက် နောက်ကျမကျန်ရစ်ချင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်က အလွန်ကျေနပ်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ရှန်ချန်းရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ချန်းရွှယ်... ကိုယ် ခရိုင်မြို့က ဒုက္ခသည်စခန်းကနေ ဒုက္ခသည်ဆယ်ယောက် ဝယ်လာတယ်..."

"သူတို့အတွက် နေစရာ စီစဉ်ပေးလိုက်ပြီး အဝတ်အစားသစ်တစ်ချို့ ပေးလိုက်ပါဦး..."

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ချန်းရွှယ်က ကျောက်လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ချန်းရွှယ်က ရွှယ်လုံ အပါအဝင် အမျိုးသား ခြောက်ဦးကို ကျောက်ဂူအခန်းများတွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး နာလန်ယွီတို့ အမျိုးသမီး လေးဦးကိုမူ အာကာသတဲတွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်၏။

မကြာမီတွင် နာလန်ယွီ၊ ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမုတို့သည် ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လှပသော မျက်နှာလေးများမှာ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် အခွင့်အရေးများကို အရယူရာတွင် အလွန်တော်ပြီး ဤအချိန်တွင်မူ သူက နာလန်ယွီ၏ အာကာသတဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။