အခန်း ၁၉၃
Vol. 20 Ch. 193
အခန်း (၁၉၃) ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြား၏ အံ့မခန်းအသုံးဝင်မှုများ
"ကျောက်လင်... ငါ ယွီချီတောင်ထွတ်ကို သွားချင်တယ်..."
ကျောက်လင်က ဝိညာဉ်သစ်သီး ယူလာပေးသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်က သူမ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလိုက်၏။ သူမ ဘယ်သွားမည်ဆိုသည်ကို သူ့အား အသိပေးရန် လိုအပ်သေးသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမက တိတ်တဆိတ် ထွက်မသွားချင်ပေ။
ကျောက်လင်က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။
ထို့နောက် ကျောက်လင်က သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ နှိုက်ကာ လက်နှစ်သစ်ခန့် ကျယ်ပြီး လက်ခလယ်ခန့် ရှည်လျားသော အစိမ်းဖျော့ရောင် ကျောက်စိမ်းပေလိပ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဤအရာက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားပင် ဖြစ်၏။
"ချန်... မင်းရဲ့ လက်ချောင်းကို ကိုက်ပြီး ဒီ
ကျောက်ပြားပေါ်ကို သွေးတစ်စက်လောက် ချလိုက်ပါ..."
ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
ယွီဝမ်ချန်က တွေးတောမနေဘဲ သူမ၏ လက်ချောင်းကို ချက်ချင်း ကိုက်လိုက်ကာ သွေးတစ်စက် ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။
ထိုသွေးစက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားနှင့် နီးကပ်စွာ ချိတ်ဆက်သွားပြီး ကျောက်စာပြားပေါ်တွင် ယွီဝမ်ချန်၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားသိရှိလိုက်ရကာ ယွီဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အကောင်အထည်မဲ့သွားပြီး ကျောက်စာပြားပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"ကောင်းပြီလေ... မင်း ယွီချီတောင်ထွတ်ကို သွားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း သွားတော့..."
"မကြာခင် ငါလည်း အဲ့ဒီကို သွားရမှာပဲ..."
ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်၏။
ယခုအခါ ယွီဝမ်ချန်၏ ပုံရိပ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်သည် အချိန်နှင့် အကွာအဝေးကို ပဓာနမထားဘဲ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ယွီဝမ်ချန်ကို ကူညီနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်အား တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခွင့်ပြုရန် စိတ်အေးသွားခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်လင်က အာကာသတဲထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ကျောက်လင် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီဝမ်ချန်က နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြစ်သွား၏။ ကျောက်လင်က သူမ၏ သွေးတစ်စက်ကို အဘယ်ကြောင့် လိုချင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။
"အာချင်း... အာချောင်... အခု ငါတို့ဆီမှာ ဝိညာဉ်သစ်သီး ရပြီဆိုတော့ ခရီးထွက်ကြတာပေါ့..."
"လမ်းခရီးတစ်လျှောက်မှာ နင်တို့တွေ ဝိညာဉ်သစ်သီးကို စားပြီး ယွီချီတောင်ထွတ်ကိုမရောက်ခင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြန်ရလာအောင် ကြိုးစားကြ..."
ယွီဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်သည် အဝတ်အစားများကို သိမ်းဆည်းကာ အာကာသတဲထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။
သူတို့သုံးယောက်က မြင်းလှည်းတစ်စီးကို ယူလိုက်ကြသည်။
ရှန်ချန်းရွှယ်က သူတို့ကို တားဆီးခြင်းမရှိဘဲ မြင်းလှည်းဖြင့် ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ မိသားစုတွင် မြင်းလှည်း အစီးသုံးဆယ်ကျော် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ မြင်းလှည်းတစ်စီး လျော့သွားခြင်းက သူတို့၏ ဘဝကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။
အာကာသတဲထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျောက်လင်က တံခါးကို အတွင်းမှ သော့ခတ်လိုက်သည်။
သူ ကုတင်ပေါ် လှဲချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားနှင့် ချိတ်ဆက်သွားကာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အသိစိတ်က လွင့်မျောနေသော ယွီဝမ်ချန်၏ ပုံရိပ်ယောင်ပေါ်သို့ အာရုံစူးစိုက်သွား၏။
"ချန်ကို ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးရမလဲ..."
ကျောက်လင်က သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က အကြံတစ်ခု ရသွား၏။
"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတချို့ကို သူတို့ဆီ အရင်လွှဲပြောင်းပေးလိုက်မယ်..."
ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်လင်သည် လက်ရှိတွင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်၌ ရှိနေပြီး ယွီဝမ်ချန်ကမူ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ကျောက်လင်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ယွီဝမ်ချန်ထံသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်ပါက ယွီဝမ်ချန်၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။
ကျောက်လင် ကိုယ်တိုင်အတွက်မူ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီးတစ်လုံး စားလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
"ယွီဝမ်ချန်ရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်..."
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားပေါ်ရှိ ယွီဝမ်ချန်၏ ပုံရိပ်ယောင်ထံသို့ စီးဝင်သွားသည်ကို ကျောက်လင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ မင်ချွမ်မြို့သို့ သွားသော တောင်တက်လမ်း။
မြင်းလှည်းတစ်စီးက ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားသွားနေ၏။
ယခုအခါ မျက်နှာဖုံးကို ပြန်တပ်ထားသော ယွီဝမ်ချန်က မြင်းလှည်းကို ကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်နေပြီး သူမ၏ အမျိုးသမီး သက်တော်စောင့် နှစ်ယောက်ဖြစ်သော အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့ကမူ အတွင်း၌ ကြက်သွေးရောင်သွေးသစ်သီးများကို စားကာ သူတို့၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ရရှိစေရန် အချိန်ယူနေကြသည်။
တစ်ချိန်တွင် ယွီဝမ်ချန် မြင်းကြာပွတ်ကို ရွယ်လိုက်စဉ် သူမ၏ မြှောက်ထားသော လက်ကို အောက်ချရန် မေ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာ၏။
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါ အဆင့်တက်သွားပြီလို့ ထင်တယ်..."
ယွီဝမ်ချန်သည် သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာက ပို၍ သန်မာလာကာ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်ထက် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး ပို၍ အားကောင်းလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက လေထဲမှနေ၍ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တကယ်ပင် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဖြစ်အပျက်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ယွီဝမ်ချန်သည် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။
"ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေထဲမှာ အထူးဆန်းဆုံးကတော့ ကျောက်လင်က ငါ့ကို သွေးတစ်စက် ချခိုင်းခဲ့တာပဲ..."
"နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်က အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်ဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးတစ်စက် ဒါမှမဟုတ် ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုရရုံနဲ့ နက်နဲဆန်းကြယ်တဲ့ ကျိန်စာစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီလာရှိတယ်... အဲ့ဒီစွမ်းအားက အဝေးကနေ စွမ်းအားတွေ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သလို အသိစိတ်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သွေးနဲ့အသားတွေကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်တယ်..."
"ကျောက်လင်ကရော အင်းဆက်တစ်ရာကျောင်းတော်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာများလား..."
အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်သွားမှုက ကျောက်လင်နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်နေသည်ကို နားလည်သွား၏။
ယွီဝမ်ချန်သည် အတိအကျ အကြောင်းရင်းများကို မေးမြန်းရန် နောက်လှည့်မသွားခဲ့ပေ။
ကျောက်လင်က သူမကို ကူညီနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်ထားသည်။
ဤအရာက သိရန်လိုအပ်သော အရာအားလုံးပင်ဖြစ်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာကာသတဲထဲ၌ ကျောက်လင်သည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်လင်သည် ဇနီးငါးယောက်နှင့် ဆက်တိုက် တိုက်ပွဲဝင်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။ ယခုလေးတင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုလည်း ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားက လေထဲမှနေ၍ စုပ်ယူသွားခဲ့ရာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
"မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီးတစ်လုံးကို အရင်စားပြီး ကောင်းကောင်း အိပ်လိုက်ဦးမယ်..."
ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးပုံစံ ရွှေရောင်သစ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်လုံးလုံး မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာကာ သူ၏ လျှို့ဝှက်သွေးကြောစုံချက် တစ်ခုချင်းစီရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ခံစားချက်က သိသိသာသာ လျော့ကျသွား၏။
သို့သော်လည်း ကျောက်လင်သည် သူ့ဘာသာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။
လျန်ရှီးတောင်တန်းရှိ တျန်ချီတောင်ထွတ်။
ဟေးလုံစခန်းမှ လူများသည် ထိုနေရာသို့ ပြန်လည် ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်၊ ချန်ဖန်ဟိုင်နှင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်တို့ အတူတကွ ထိုင်နေကြ၏။
"ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးရက်အတွင်း ငါတို့က ပေနင်စီရင်စုက ဓားပြစခန်း အားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့တယ်... အဲ့ဒါက ဒေသခံ ဓားပြတွေကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့တယ်... သူတို့က ပေနင်စီရင်စုကို ပြန်လာဖို့ မရဲကြတော့ဘူး..."
တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
မှန်ပေသည်။ ထိုစနိုက်ပါရိုင်ဖယ် အလက်ငါးဆယ်၏ အကူအညီဖြင့် ဟေးလုံစခန်းက ဒေသခံ ဓားပြစခန်း အသီးသီးကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ပထမဦးစွာ သူတို့သည် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော ဓားပြခေါင်းဆောင်ကို စနိုက်ပါဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီးနောက် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော ခေါင်းဆောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။ သူတို့က တစ်ကြိမ်လျှင် စနိုက်ပါကျည်ဆန် ငါးတောင့် သို့မဟုတ် ဆယ်တောင့် ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သူ့ကို မသတ်နိုင်လျှင်တောင်မှ ထိုခေါင်းဆောင်များကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ဖြစ်သော တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်၊ တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့မှာ ပြိုင်ဘက်မရှိ ဖြစ်လာကြ၏။ သူတို့က ဓားပြစခန်းထဲသို့ အတင်းဝင်ရောက်ကာ သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ဤနည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပေနင်စီရင်စုရှိ မည်သည့် ဒေသခံ ဓားပြစခန်းကမျှ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သုံးရက်အတွင်း ဟေးလုံစခန်းသည် ဓားပြစခန်း သုံးဆယ်ကျော်၏ ရိက္ခာနှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို လုယူခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူတို့အားလုံး တျန်ချီတောင်ထွတ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။
ခြောက်လအတွင်း ဟေးလုံစခန်းက ရိက္ခာပြတ်လပ်မှု မရှိတော့ပေ။
"အစ်ကိုကြီး... စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားက လူတွေ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သေးတယ်..."
"ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားက ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်ဟာ မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟောင်းဆီ သွားပြီး ခိုလှုံကြမှာ သေချာတယ်..."
"အကယ်၍ သူတို့သုံးယောက်က အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ငါတို့ကို ဝိုင်းရံဖို့ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု စေလွှတ်ဖို့ ဖြားယောင်းနိုင်ခဲ့ရင် နည်းနည်းတော့ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ လက်အောက်မှာ ပဉ္စမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တချို့ရှိရမယ်... သူတို့က စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ရဲ့ စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်နေတယ်..."
တုယွီထောက်က နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားက သူတို့လေးယောက်ကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေ၏။
မှန်ပေသည်။ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ် တစ်လက်ကပင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ရှိ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ပဉ္စမအဆင့် ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်မှ လူတစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားမည်ဆိုလျှင် ကျောက်တုံးကို တိုဖူးဖြင့် ပေါက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
"ဒါ့အပြင် ငါတို့ဆီမှာ စနိုက်ပါကျည်ဆန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး... စုစုပေါင်း ကျည်ဆန် ငါးဆယ်တောင် မပြည့်တော့ဘူး..."
ချန်ဖန်ဟိုင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။
ဤစကားများက လူလေးယောက်၏ အမူအရာများကို ပို၍ တည်ကြည်သွားစေသည်။
"သမီး... သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းဆီမှာ ကျည်ဆန်တွေ ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား..."
တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။
တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စေ့လိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်လင်သည် သူမကို နောက်ထပ် စနိုက်ပါကျည်ဆန်များ လိုအပ်ပါက ကျောက်လင်ထံသို့ လာနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူး၏။
သို့သော်လည်း တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ သွားခဲ့လျှင် ကျောက်လင်က သူမကို အာကာသတဲထဲသို့ အတင်းဆွဲခေါ်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်နှက်မည်မှာ သေချာသည်ဟု သူမ ထင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ပေါင်ပေါင်... သမီး ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ..."
တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ တုယွီထောက်က သူမတွင် အခက်အခဲ တစ်ခုခုရှိနေသည်ဟု ယူဆကာ သူမအား ဦးဆောင်၍ မေးလိုက်၏။