အခန်း ၁၉၇

အခန်း (၁၉၇) ယွမ်ကော်ကော်မှ ကျောက်လင်အား ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

ကျောက်လင်သည် ထင်းရှူးနက်တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ သူ၏ ဇနီးအားလုံးသည် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဖန်လုံအိမ်အောက်တွင် အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် စောင့်ကြိုနေကြ၏။

"ခင်ပွန်း... အချိန်လည်းလွန်နေပြီ... နားသင့်ပြီနော်..."

ယဲ့လင်အာက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးရင်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဇနီးများက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအမှတ်များကို ပေးအပ်ရန် ကမ်းလှမ်းလာကြရာ ကျောက်လင်မှာ လက်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

အလွန်အလုပ်များသော ညတစ်ညဖြစ်ခဲ့၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအမှတ် +၁၀။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်နှာပြင်တွင် ပေါ်လာသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ၁၄+။

နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည် မြင့်တက်လာချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် နောက်ဆုံး၌ နိုးလာခဲ့ပြီး ငိုရခက် ရယ်ရခက်ဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

အလွန် ပင်ပန်းလှပေသည်။

ဇနီးများက သူ့ထံမှ နေ့စဉ် တောင်းဆိုနေကြသဖြင့် ကျောက်လင်၏ အထွတ်အထိပ် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ပင် ကျဆင်းသွားနိုင်ခြေ ရှိနေ၏။

ဆယ့်လေးနှစ်စာ ကျင့်ကြံမှုသည် ဟောက်ယန်ကျင့်စဉ်အဆင့်တက်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။

သူသည် ကျင့်ကြံမှု အနှစ်ငါးဆယ် ရရှိရန် နေ့ရောညပါ အလုပ်လုပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဟောက်ယန်ကျင့်စဉ်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်နှင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ကျောက်စိမ်းဝမ်းဗိုက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံလောက်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ဇနီးဆယ့်သုံးယောက် ရှိနေပြီး စနစ်ဈေးဆိုင်မှ နေ့စဉ် ကုန်ပစ္စည်း အမျိုးအစား ဆယ့်သုံးမျိုးကို ဝယ်ယူနိုင်ခြင်းက ကျောက်လင်ကို အတော်လေး ဝမ်းသာစေဆဲ ဖြစ်သည်။

"လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံ၊ ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံနဲ့ ရေမွှေး အလုပ်ရုံတွေ ဆောက်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းအများကြီး ဝယ်ဖို့ လိုအပ်တယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်၏ စိတ်အာရုံသည် စနစ်ဈေးဆိုင်ဆီသို့ ရောက်သွား၏။

[အက်ခရိုင်းလစ်ဖန် အမှတ် ၅၀၀]

ယွမ်တစ်သောင်းဖိုး ဝယ်မည်။

[ရေဖိအားသုံး ဖြတ်စက် အမှတ် ၁၀,၀၀၀]

၁၀ လုံး ဝယ်မည်။

[မြစ်သဲ ၅၀ ကျင်း ၂၅ အမှတ်]

အိတ်တစ်သန်း ဝယ်မည်။

[ကျောက်စရစ်ခဲ ၁၀၀ ကျင်း ၃၀ အမှတ်]

အိတ်တစ်သန်း ဝယ်မည်။

[သံမဏိချောင်း ၃၀ အမှတ်]

တစ်သန်း ဝယ်မည်။

[နေရောင်ခြည်စွမ်းအင် သိုလှောင်ရေးစနစ် အမှတ် ၁၀,၀၀၀,၀၀၀]

၁၀ စုံ ဝယ်မည်။

တစ်ထိုင်တည်းနှင့်ပင် ကျောက်လင်သည် အမှတ်ပေါင်း ၁၆၀,၁၀၀,၀၀၀ ကို သုံးစွဲပစ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌။

စနစ်အမှတ် ၃၆၂,၁၂၉,၈၆၀။

အမှတ် သန်းသုံးရာကျော်သာ ကျန်တော့၏။

ဤအရာက ကြာကြာမခံပေ။ တကယ့်ကို ကြာကြာမခံနိုင်ပေ။

အလုပ်ရုံ အသီးသီးကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကျောက်လင်သည် တာဝန်ကြီးတစ်ရပ်ကို ယူခဲ့ပြီး ကုန်ကြမ်း အမြောက်အမြားကို တစ်ကြိမ်တည်း ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့အတွက် ဝယ်ယူခွင့် ၇ ကြိမ် ကျန်ရှိနေသေး၏။

အချိန်တစ်ရက် ကျန်သေးသဖြင့် ကျောက်လင်သည် အလျင်စလို မဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ရာသော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူလိုသည့်အခါ စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူနိုင်ပေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ထလာပြီး အာကာသတဲ၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

အမြန် မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် အမှတ်(၃) ဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရာ တဲကြီးအနီးတွင် မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယွမ်ကော်ကော်။

နှင်းတောင်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော ဤမိတ်ဆွေက သူ၏ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ တကယ် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က ပြုံးကာ ပြေးသွားလိုက်၏။

ယွမ်ကော်ကော်သည် ကျင်းဟွာ ဝက်ပေါင်ခြောက် အတုံးတစ်တုံးကို ကိုက်ဖြတ်နေပြီး အလွန်တက်ကြွစွာ စားသောက်နေသဖြင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ လာရသည့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်လင် ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ကော်ကော်သည် သူ ရောက်လာရသည့် အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွား၏။

ထို့ကြောင့် ယွမ်ကော်ကော်သည် ဝက်ပေါင်ခြောက် တစ်လုပ်ကို အမြန်မျိုချလိုက်ပြီး ကျောက်လင်ကို နှုတ်ဆက်ရန် အပြုံးဖြင့် ပြေးသွားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယွမ်... ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကနေ ကြိုဆိုပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ယွမ်ကော်ကော်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

"အကြောင်းမရှိဘဲ မင်းဆီကို ငါ ရောက်မလာပါဘူး... ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စရှိလို့ မင်းကို လာတွေ့တာ..."

ယွမ်ကော်ကော်က မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရသကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ နေနေ၏။

ချက်ချင်းပင် ယွမ်ကော်ကော်၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း... မင်း ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်သွားတာလား..."

စောစောက ယွမ်ကော်ကော်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်လင်၏ ရုပ်ခန္ဓာ အငွေ့အသက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ရုပ်ခန္ဓာ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ရုပ်ခန္ဓာ၏ အငွေ့အသက်တို့က အတော်လေး ကွာခြားနေဆဲပင်။

ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ရုပ်ခန္ဓာ၏ အငွေ့အသက်သည် သံမဏိပြားတစ်ချပ် ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ရုပ်ခန္ဓာသည် သံမဏိကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ရုပ်ခန္ဓာ၏ မာကျောမှုက ကွဲပြားခြားနားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယွမ်ကော်ကော်သည် ကျောက်လင်က ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျောက်လင်က ယခုမှ အဆင့်တက်လာပြီး ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်၌သာ ရှိသေးသည်ဟု သူက အလိုအလျောက် ယုံကြည်နေခဲ့၏။

ထို့သို့မဟုတ်ဘဲ ယွမ်ကော်ကော်သာ ကျောက်လင်၏ အဆင့်က သူနှင့်တူညီနေပြီး ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့်အပြင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်၌ပင် ရှိနေကြောင်းကို သိလိုက်ရပါက သူသည် သေချာပေါက် ရှက်ရွံ့ကာ ချက်ချင်းလှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားပေလိမ့်မည်။

"ကံကောင်းသွားတာပါ..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် ယွမ်ကော်ကော်မှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

နှိုင်းယှဉ်မှုများက ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှရာ ယွမ်ကော်ကော်သည် သူ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပြီး ကျောက်လင်နှင့် သူ့ကိုယ်သူ နှိုင်းယှဉ်နေရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

"ကျောက်လင်... ငါ ဒီနေ့ လာခဲ့တာက မင်းကို ဟေးချီခရိုင်ဆီ ဖိတ်ခေါ်ဖို့ပဲ..."

"လျန်ရှီးစီရင်စု လက်အောက်မှာ ခရိုင်ဆယ်ခု ရှိတယ်... ဆိုလိုတာက ချီလင်ကျောင်းတော် ဆယ်ခုရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ..."

"ခရိုင်မြို့ပေါ်က ချီလင်အကယ်ဒမီက ချီလင်ကျောင်းတော် ဆယ်ခုကို ယွီချီတောင်ထွတ်ဆီ စေလွှတ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု လုပ်လိမ့်မယ်... အနိုင်ရတဲ့သူတွေသာ ချီလင်အကယ်ဒမီကို ဆက်ပြီး တက်လှမ်းခွင့်ရမှာ..."

"ပြိုင်ပွဲရဲ့ အကြောင်းအရာက မဟာလီမင်းဆက် ပြိုလဲသွားတုန်းက ယွီချီတောင်ထွတ်မှာ ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာကို ရှာဖွေဖို့ပဲ..."

"ရှရွှယ်ချန်တောင်မှာ ပြီးခဲ့တဲ့ ဓားပြနှိမ်နင်းရေး စစ်ဆင်ရေးတုန်းက ငါ မင်းကို အထင်ကြီးဆုံးပဲ... ရတနာတွေရှာဖွေဖို့ မင်းမှာ အထူးစွမ်းရည် ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်..."

"ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ငါ နေရာတစ်နေရာ ရချင်တယ်... ပြီးတော့ ချီလင်အကယ်ဒမီကိုလည်း ဝင်ချင်တယ်..."

"ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... ပြိုင်ပွဲမှာ ငါ ဆုရခဲ့ရင် ရတနာသိုက်ထဲကနေ ငါယူလာတဲ့ ရတနာတွေ အားလုံးက မင်းအတွက်ပဲဆိုရင်ကော..."

ယွမ်ကော်ကော်က နောက်ဆုံးတွင် သူ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်၏။

ဤရိုးသားမှုက တကယ့်ကို မှတ်သားလောက်ပေသည်။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်မှာ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ သွားရန် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။

ယခု ကျောက်လင်သည် ယွမ်ကော်ကော်၏ တရားဝင် ဖိတ်ကြားချက်ကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနှင့် မည်သည့် အင်အားစု၏ တားဆီးမှုမျှမရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ပြိုင်ပွဲက ဘယ်တော့စမှာလဲ..."

ကျောက်လင်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်၏။

"နောက်သုံးရက်နေရင်..."

"မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ ဟေးချီခရိုင်ကို ထွက်ခွာတော့မှာမို့လို့ ဒီနေ့ မင်းကို လာဖိတ်တာ... အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် ငါ့မှာ အချိန်လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယွမ်ကော်ကော်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ ယွမ်ကော်ကော်၏ ဖိတ်ကြားချက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပါနေသည်ဟု သူ၏ အလိုအလျောက်သိစိတ်က သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

"အစ်ကိုယွမ်... ကျွန်တော်ကို ဖိတ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကများ အဲ့ဒီ အရိပ်အမြွက်ပြခဲ့တာရှိလား..."

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်က နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်၏။

ယွမ်ကော်ကော်မှာ အံ့သြသွားပြီးနောက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်... မင်းက အရမ်းတော်တာပဲ... ပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့်ကောင်းကောင်းရဖို့ သေချာစေချင်လို့ ယွီချီတောင်ထွတ်ဆီ သူငယ်ချင်းတချို့ကိုဖိတ်ဖို့ နည်းပြချုပ်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ ပြောခဲ့တာ..."

"အဲ့တာကြောင့် ငါ ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတဲ့လူက မင်း ဖြစ်နေခဲ့တာ..."

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။

ယန်ချန်ဖုန်းသည် သူ အိုယန်ပင်းကို လက်ထပ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းအပေါ် လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိသေးဘဲ သူ့ကို ယွီချီတောင်ထွတ်တွင် သတ်ဖြတ်ရန် ယန်မိသားစု၏ အင်အားကို အသုံးပြုလိုပုံပေါ်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ... ကျွန်တော် သဘောတူတယ်... နောက်သုံးရက်နေရင် ယွီချီတောင်ထွတ်မှာ တွေ့ကြတာပေါ့..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်သည်။

ယန်မိသားစုသည် ယွီချီတောင်ထွတ်တွင် ကျောက်လင်အား အကွက်ဆင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းဖြင့် သေလမ်းကို ရှာနေသောကြောင့် ကျောက်လင်ကလည်း ဤအခွင့်အရေးကို ယူ၍ ယန်မိသားစုကို သင်ခန်းစာပေးချင်နေ၏။

"ကောင်းလိုက်တာ... အဲ့တာ အရမ်းကောင်းတယ်..."

"ကျောက်လင်... မင်း ငါ့ကို မဆိုင်းမတွ ကူညီမယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ..."

"ငါ ချီလင်အကယ်ဒမီကို သွားပြီး အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တချို့ကို သင်ယူပြီးတဲ့အခါ မင်းကို ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်ဆီ တက်လှမ်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်အောင် အဲ့ဟာတွေကို ငါ ပြန်သင်ပေးမယ်..."

ကျောက်လင်၏ သေချာသော အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ယွမ်ကော်ကော်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကတိတစ်ခု ပေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်သည် သူ့ကို ကျင့်ကြံရန် ကူညီပေးမည့် ယွမ်ကော်ကော်အား ဘယ်သောအခါမှ မျှော်လင့်မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ယွမ်ကော်ကော်သည် အချိန်လုနေရသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ခရိုင်မြို့ဆီသို့ မြင်းစီးကာ ပြန်သွားခဲ့၏။

"သုံးရက်... လုပ်ငန်းတစ်ခုစီအတွက် ကိစ္စတွေကို အရင်ဆုံး စီစဉ်ထားရမယ်..."

"ဒီတစ်ခါ ဟေးချီခရိုင်က ယွီချီတောင်ထွတ်ဆီ သွားရင် ငါတို့ မြင်းစီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး... စနစ်ဈေးဆိုင်ကနေ ပျံသန်းတဲ့ ယာဉ်တစ်စီးကို ငါတို့ ဝယ်နိုင်တယ်..."

ယွမ်ကော်ကော် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က အစားအစာ အနည်းငယ်ကို အမြန်စားလိုက်ပြီး သူ၏ မြင်းကိုစီးကာ ထင်းရှူးနက်တောင်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်၏။

ထိုဆေးဘက်ဝင် အပင်မျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။