အခန်း ၁၉၈

အခန်း (၁၉၈) လုပ်ငန်းအသီးသီးကို တရားဝင် စတင်ခြင်း

ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တွင် အသူရာအာကာသ ခမ်းနားခြင်းအစီအရင်က နေရာအနှံ့ လွှမ်းခြုံထားပြီး ဝိညာဉ်မြူခိုးများက တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်၏။

အစီအရင်အတွင်းရှိ စမ်းရေပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် တောင်တန်းများမှ စုစည်းလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အားလုံးကို အစီအရင်က ဝိညာဉ်မြူခိုးများအဖြစ်သို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ရှိ ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာသည်လည်း နှစ်တစ်ရာ ကျောက်စိမ်းရိုးတွင်းခြင်ဆီနို့ရည်ကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ယခုအခါ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ မျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ဝမ်ချင်းက လူတစ်ရာကို ဦးဆောင်ကာ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်၏ မြေကွက်များကို စတုဂံပုံစံ မြေကွက်ငယ်များအဖြစ် ခွဲဝေလိုက်ပြီးနောက် မြေကွက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် နံပါတ်ရေးထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုစီကို စိုက်ထူထားလေ၏။

နောင်တွင် စီမံခန့်ခွဲရန် လွယ်ကူစေရန်အတွက် မြေကွက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်နံပါတ် အသီးသီး ရှိနေကြသည်။

ကျောက်လင်က ဆေးပင်ဥယျာဉ်၏ အစွန်အဖျားသို့ မြင်းစီးလာခဲ့ရာ ဝိညာဉ်လယ်သမားများ၏ အလုပ်များနေသော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒီဆေးပင်မျိုးစေ့ ကိုးမျိုးကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ပြီးတော့ ဘယ်လိုစိုက်ရမလဲဆိုတာ ဝမ်ချင်းကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

ကျောက်လင်က ဆေးပင်မျိုးစေ့များ ဝယ်ယူရန်သာ တာဝန်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ ပိုင်ဝမ်ချင်းကသာ အားလုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူ့တွင် ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို လက်တွေ့ စီမံခန့်ခွဲရန် အချိန်မရှိပေ။

ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ တစ်သက်တာ အိပ်မက်မှာ ဆေးပင်ဥယျာဉ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး သူမက ၎င်းကို ဂရုတစိုက် စိုက်ပျိုးပြုစုရမည်ကို ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ဆေးပင်မျိုးစေ့များ အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သစ်သားသေတ္တာ ကိုးလုံးကို မြေကြီးပေါ်တွင် ချထားလိုက်၏။

ပထမအဆင့် ဆေးပင်မျိုးစေ့ သုံးမျိုးဖြစ်သော သွေးကြောပန်း၊ ကျောက်စိမ်းကြယ်မြက်ပင်နှင့် သွေးကြောဖြူအနီရောင်သစ်သီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးပင်မျိုးစေ့ သုံးမျိုးဖြစ်သော ငွေရောင်အရိုးဂျင်ဆင်း၊ ကျောက်စိမ်းပန်းမှိုနှင့် နေမင်းနီမြက်ပင်တို့ ဖြစ်ကြ၏။

တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့ သုံးမျိုးဖြစ်သော ဗာမီလီယံသွေးသစ်သီး၊ ကျောက်စိမ်းရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဝိညာဉ်သစ်ပင်နှင့် မီးတောက်နေကြာပန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ဝမ်ချင်း... ခဏလောက် ဒီကိုလာပါဦး..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်၏။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်ဝမ်ချင်းက အမြန် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အစီအရင်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ကျောက်လင်ကို တွေ့လိုက်ရရာ သူမက ချက်ချင်းပင် ပြေးလာခဲ့သည်။

"ဇနီးလေး.. ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကိုးမျိုးရဲ့ မျိုးစေ့တွေကို ပို့လိုက်ပြီ..."

"အခုကစပြီး ဒီဆေးပင်ဥယျာဉ်က မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ အပြည့်အဝ ရှိသွားပြီ..."

ကျောက်လင်က သစ်သားသေတ္တာ ကိုးလုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

ပိုင်ဝမ်ချင်းက သစ်သားသေတ္တာများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ကိုးမျိုးစီတိုင်းအတွက် မျိုးစေ့ တစ်သောင်းစီကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ မျက်ရည်မဆည်နိုင်တော့ချေ။

သူမ၏ ဆေးပင်ဥယျာဉ် အိပ်မက်က တကယ့်ကို အမှန်တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ပြီလေ။

ဆေးပင်မျိုးစေ့ စုစုပေါင်း ကိုးသောင်းရှိပြီး ဧကတစ်ရာကျယ်ဝန်းသော ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို ပြည့်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဤသည်က တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံသော အစပျိုးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

အစပိုင်းတွင် ပိုင်ဝမ်ချင်းက ကျောက်လင်သည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မျိုးစေ့များကို ဝယ်နိုင်လျှင်တောင်မှ ရာဂဏန်းလောက်သာရှိမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ မြေကွက်တစ်ကွက်စီတိုင်းတွင် အနည်းငယ်သာ စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီးနောက် မျိုးစေ့များကို ဆက်လက်ရိတ်သိမ်းကာ တစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဥယျာဉ် ပြည့်သွားသည်အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ဟုသာ တွေးထားခဲ့မိ၏။

မည်သူက သိမည်နည်း။ ကျောက်လင်၏ အံ့အားသင့်စရာက အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဥယျာဉ်ရှိ မြေကွက်တစ်ခုလုံး အနှံ့အပြားတွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့လေပြီ။

"ခင်ပွန်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သူ့အား အနမ်းတစ်ပွင့် ပေးလိုက်သည်။

သူ စိတ်လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျောက်လင်က ပိုင်ဝမ်ချင်းကို အသာတွန်းဖယ်လိုက်၏။

"ဇနီးလေး... ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို မင်းဆီ အပ်ခဲ့ပြီနော်... ကိုယ် တခြားအလုပ်ရုံတွေကို သွားစစ်ဆေးရဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... စိတ်မပူပါနဲ့... ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို သေချာဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်... ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က မြင်းပေါ်တက်ကာ အနီးနားရှိ လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံသို့ စီးသွားခဲ့သည်။

ထျန်ကျီလင်သည် ဂူထဲတွင် အလုပ်များနေပြီး လူများကို ပရိဘောဂများ၊ အလုပ်ခုံတန်းများနှင့် အခြားအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားနေ၏။

အပြင်ဘက်ရှိ ဂူအခန်းများ၏ ပြတင်းပေါက်များသာ လွတ်နေသေးပြီး ကျောက်လင်က အောက်ခြေမှ မျက်နှာကြက်အထိ အရှည်ရှိသော ဖန်ပြတင်းပေါက်များကို ယူဆောင်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် တောင်ခြေသို့ သွားကာ ရွှံ့ဗွက်ထူသော မြေကွက်တစ်ကွက်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီးနောက် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ အက်ခရိုင်းလစ်ဖန် အချပ်တစ်ရာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ရေဖိအားသုံး ဖြတ်စက် ဆယ်လုံးကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်၏။

ကျောက်လင်က လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံရှိ ဂူဝသို့ လျှောက်သွားကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ကျီလင်... ခဏလောက် အပြင်ထွက်ခဲ့ပါဦး..."

ထျန်ကျီလင်မှာ အပြင်ဘက်နှင့် နီးသော ဂူအခန်းတစ်ခုတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်ကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သဘာဝကျကျပင် ထျန်ကျီလင်က ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာခဲ့၏။

" ခင်ပွန်း... ဒီကိုဘာကိစ္စရှိလို့လဲ..."

ထျန်ကျီလင်က မျက်နှာလေး နီရဲကာ မေးလိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သောညက ဇနီးဆယ်ယောက် ကျောက်လင်ကို ဝိုင်းအုံခဲ့ကြသည့် မြင်ကွင်းက ထျန်ကျီလင်အတွက် ရူးသွပ်ချင်စရာ ကောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"ကိုယ့်သူငယ်ချင်းက ကြည်လင်တဲ့ မှန်တွေ ပို့ပေးလိုက်တယ်... ပြီးတော့ မှန်ဖြတ်တဲ့ ကိရိယာတွေလည်း ပါတယ်..."

"ယုံကြည်ရတဲ့ လူငါးယောက်လောက် သွားခေါ်ခဲ့ပါ... ဒီကြည်လင်တဲ့ မှန်တွေကို ဘယ်လိုဖြတ်ရမလဲဆိုတာ သူတို့ကို ကိုယ် ပြောပြမလို့..."

ကျောက်လင်က သူ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာတွင် "မှန်" ဟူသော စကားလုံးမရှိဘဲ "လျိုလီ" ဟုသာ ခေါ်ကြ၏။ ကျောက်လင်က လူများကို ဝေါဟာရ အသုံးအနှုန်းများ အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲစေခြင်းမျိုး မလုပ်လိုသောကြောင့် "မှန်" ဟူသော စကားလုံးအစား "ကြည်လင်သော လျိုလီ" ဟု အစားထိုး သုံးနှုန်းလိုက်သည်။

ထျန်ကျီလင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အတူတကွ ထောင်ထားသော မှန်ချပ်တစ်ရာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။

ဤပြတင်းပေါက်များသည် အာကာသတဲ၏ အောက်ခြေမှ မျက်နှာကြက်အထိ အရှည်ရှိသော ပြတင်းပေါက်များနှင့် ဆင်တူပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ဂူအခန်းများ၏ ပြတင်းပေါက်များတွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံရှိ အလုပ်သမားတိုင်းကို သက်တောင့်သက်သာရှိသော လုပ်ငန်းခွင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အောက်ခြေမှ မျက်နှာကြက်အထိ အရှည်ရှိသော ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ လှပသော ရှုခင်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလုပ်သမားတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက်က တက်ကြွလာမည်သာ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်ကဲ့... အဲ့ဒီလူတွေကို သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ထျန်ကျီလင်က လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လူငါးယောက်ကို အမြန်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ရေဖိအားသုံး ဖြတ်စက်ကို ကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်ပြကာ ထိုလူငါးယောက်ကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ဆိုသည်ကို သင်ကြားပေးလိုက်၏။

ယခုမှစ၍ ကျောက်လင်သည် ဤလက်ဝတ်ရတနာ အလုပ်ရုံ၏ မှန်အလှဆင်ခြင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်က ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံဆီသို့ မြင်းစီးသွားခဲ့သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဒီမှာ ဘိလပ်မြေအိတ် တစ်သောင်း ထားခဲ့ပေမဲ့ မြစ်သဲ၊ ကျောက်စရစ်ခဲနဲ့ သံမဏိချောင်းတွေ လိုနေသေးတယ်..."

"အဲ့ဒါတွေ အားလုံးကို ဒီနေ့ ပို့ပေးလိုက်ပြီ..."

ကျောက်လင်သည် ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံဘေးရှိ ကွက်လပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျင်း ၅၀ အလေးချိန်ရှိသော မြစ်သဲအိတ် တစ်သောင်း၊ ကျင်း ၁၀၀ အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်စရစ်ခဲအိတ် တစ်သောင်းနှင့် သံမဏိချောင်း နှစ်ထောင်တို့ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤမျှများပြားသော ဘိလပ်မြေ၊ မြစ်သဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများသည် ကွန်ကရစ်အဖြစ် ရောစပ်ကာ ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံ ၅၀ ကို တည်ဆောက်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ရေမွှေး အလုပ်ရုံဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့သည်။

ရေမွှေး ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းဆယ်ခုသာ ရှိသဖြင့် အလုပ်ရုံ ဆယ်ရုံသာ တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် ကွန်ကရစ် အများကြီး လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်လင်က မြစ်သဲအိတ် နှစ်ထောင်၊ ကျောက်စရစ်ခဲအိတ် နှစ်ထောင်နှင့် သံမဏိချောင်း ငါးရာတို့ကို ထားခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က စက်ရုံအဆောက်အအုံ အမျိုးမျိုး တည်ဆောက်ခြင်းကို ချန်းရွှယ်၏ စီစဉ်မှုအတိုင်း ထားရစ်ခဲ့သည်။

"ပရိဘောဂ အလုပ်ရုံနဲ့ ရေမွှေး အလုပ်ရုံရဲ့ သီးခြား စီမံခန့်ခွဲရေး ဝန်ထမ်းတွေအတွက် ငါ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး... အရာအားလုံးအတွက် လူအင်အားကို ချန်းရွှယ်ကိုပဲ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်တော့မယ်..."

အပြန်လမ်းတွင် ကျောက်လင်က တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ဤအခြေခံ တာဝန်များကို ပြီးစီးပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိသော စီမံခန့်ခွဲသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်လင်တွင် လုပ်စရာ ပိုအရေးကြီးသောအရာများ ရှိနေသဖြင့် ဤအသေးအဖွဲ ကိစ္စများတွင် သူ၏ စွမ်းအင်များကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးနိုင်ချေ။

ထင်းရှူးနက်တောင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အာကာသတဲ၏ ပလက်ဖောင်းကြီးဆီသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မိုချန်းချွမ်းနှင့် သူ၏ မြေးဖြစ်သူ မိုဟုန်လျန်တို့ ပြေးလာကြသည်။

"ကျောက်လင်... ငါ ကော့စတစ်ဆိုဒါ ဝယ်ပြီးသွားပြီ... ပြီးတော့ သံလွင်ဆီနဲ့ အုန်းဆီတွေကိုလည်း ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို ပို့ခိုင်းထားတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဆပ်ပြာလုပ်တဲ့ လမ်းညွှန်စာအုပ်ထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ရောစပ်တဲ့ ကိရိယာတွေ ငါ့ဆီမှာ မရှိဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ..."

မိုချန်းချွမ်းက ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

ဆပ်ပြာပြုလုပ်နည်းကို ရရှိပြီးနောက် အဘိုးနှင့်မြေး နှစ်ယောက်စလုံးက ၎င်းအပေါ် လုံးလုံးလျားလျား စွဲလန်းသွားကြပြီး လက်လုပ်ဆပ်ပြာ ပြုလုပ်ရာတွင် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှု အားလုံးကို ပုံအောထားကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဆပ်ပြာကို ကျောက်လင်ထံမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူတို့ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြပြီး ဤဆပ်ပြာသည် မဟာချင်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင်ပါ သေချာပေါက် ရောင်းချရမည်ကို သိထားကြသည်။

ဤသည်က သမိုင်းဝင် တီထွင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည့် မိုချန်းချွမ်းနှင့် မိုဟုန်လျန် နှစ်ယောက်စလုံးက ထိုကဲ့သို့သော ဂုဏ်ကျက်သရေကို လိုလားကြပြီး ဆပ်ပြာ မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးကာ ယင်းလုပ်ငန်းတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြှုပ်နှံထားကြ၏။

"ခင်ဗျားတို့က ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ ဆပ်ပြာလုပ်တဲ့ ကိရိယာတွေ အားလုံးကို ရှာတွေ့ထားပြီဆိုတော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီကနေ တစ်စုံလောက် သွားတောင်းပေးပါ့မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် ကျောက်လင်က ဆပ်ပြာ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းတစ်ခုကို ဝယ်ယူထားပြီးဖြစ်၏။

ယခု အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရပြီဖြစ်ရာ ဤ ဆပ်ပြာ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကို မနက်ဖြန်တွင် ထုတ်ယူလာခြင်းက လုံးဝကို ယုတ္တိတန်ပေလိမ့်မည်။