အခန်း (၂၀၂၃-၂၀၂၄)

အခန်း (၂၀၂၃) နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်

"ရှန်းဟုန်း၏ အရှင်သခင် တဲ့လား…… မင်းရဲ့ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေနဲ့ဆိုရင်တော့၊ အခုအချိန်မှာ ရှန်းဟုန်းရဲ့ အရှင်သခင် လုပ်ဖို့အတွက်… တကယ်ပဲ အရည်အချင်း လုံလောက်ပါပေတယ်"

ချီယန်သူတော်စင်က… မျက်နှာထက်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေလျက်၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိတော့သည်။

ဇာတ်ကြောင်းနောက်ခံ တရားဝင်ဆင်းသက်လာမှုအရ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တန်ခိုးပါရမီ အရည်အချင်းအရ ဖြစ်စေ…… မိမိအရှေ့တွင် ရှိနေပြီး ဤပိုးအိမ်သဏ္ဌာန် နယ်မြေအောက်ခြေမှနေ၍ တဖြည်းဖြည်းချင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထက်မြက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် တည်ရှိမှုက၊ အမှန်စင်စစ်တွင် မိမိထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားလှသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

နယ်မြေကိုးခုသို့ မလာရောက်မီ အချိန်တုန်းကမူ… သူသည် ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စု၏ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန်များကို အရေးမပါ အရာမရောက်သော တည်ရှိမှုများအဖြစ်သာ အမြဲတစေ သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ယနေ့ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဆိုက်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစား တွေးတောခဲ့မိခြင်း မရှိပါချေ။

ဖန့်ချန်သည် မိမိ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ဝါးစာချပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း… ၎င်း၏အပေါ်တွင် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ဖျက်ဆီးရခက်သည့် ချိတ်ပိတ်ခြင်း မန္တန်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်ကို ရေးရေးမျှ အာရုံခံမိလိုက်ကာ၊ မိမိ၏ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုပါက ဤချိတ်ပိတ်ခြင်းကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြည်လျှော့နိုင်စွမ်း မရှိသေးကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

တကယ်လို့သာ အတင်းအကျပ် အားသုံးပြီး ဖွင့်လှစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့မည်ဆိုပါက… မည်ကဲ့သို့သော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။

"ဖန့်ငရဲမင်း… နောက်ထပ် မင်းဘယ်လိုမျိုး ဆက်ပြီး အစီအစဉ်ဆွဲထားလဲ။ ဝမ်သောက်သူတော်စင် တို့ရဲ့ စီစဉ်ပြင်ဆင်မှုတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အကွက်စိပ်စိပ် ဆက်စပ်နေတယ် ဆိုပေမယ့်လည်း… တစ်ဖက်မှာတော့ တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းလွန်းပြီး စွန့်စားရာ ရောက်မနေဘူးလား၊ မင်းအနေနဲ့ သူတို့ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်ပြီး ဖျောင်းဖျနားချဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူးလား"

ချီယန်သူတော်စင်သည် ဖန့်ချန်တစ်ယောက် မိမိလက်ထဲက ဝါးစာချပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ဘာမှ ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်… မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ရောက်၍ အကြံပြု စကားဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချန်က ဝါးစာချပ်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး… ချီယန်သူတော်စင်ကို တည်ငြိမ်သောအကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ မိမိအရှေ့ရှိ စွမ်းအားအလင်းမျက်နှာပြင်ကြီး၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ… တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မတူညီသော နေရာအသီးသီး၌ ဖြစ်ပျက်နေကြသည့် ထောင်နှင့်ချီ၊ သောင်းနှင့်ချီသော မြင်ကွင်းများကို အာရုံစိုက်၍ စတင်စောင့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

နယ်မြေကိုးခု၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင်မူ… ချင်ဝူဆန့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် တပ်စခန်းခြောက်ခုမှ တန်ခိုးစွမ်းအားရှင်များ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် စိတ္တဇဆန်ဆန် အစုလိုက်အပြုံလိုက် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေကြရသည်။

ထိုကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည့် လူသားများ၏ ဝိညာဉ်များကိုမူ… တရားဝင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင်များက စနစ်တကျဖြင့် တစ်ခုမကျန် လိုက်လံသိမ်းဆည်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြချေပြီ။

ဒါကတော့… တစ်ဖက်သတ် ဆန်လှသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်၊ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ… ဒါက အဟောင်းကို မဖျက်ဆီးဘဲ အသစ်ကို မတည်ဆောက်နိုင်ဟူသော လမ်းစသစ်၏ အစပျိုးခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုအခြေအနေများထဲမှနေ၍… အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိလာမည့် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်တန်းလေးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

……

……

ယင်လောက ၊ ရှန့်ကျင်းမြို့တော်

ရွှမ်အီဝိညာဉ်ဖမ်းတမန် သည် ကောင်းကင်ဟင်းလင်ပြင်ထက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေလျက်… မိမိ၏ အောက်ခြေတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွင့်ပါးနေကြသည့် ဝိညာဉ်များကို ဤနေရာမှနေ၍ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကြသည်ကို အေးစက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုနေရာကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီးသွားသည့် နောက်ပိုင်းတွင်လည်း… သူသည် မည်သည့် ကြီးမားလှသော ခုခံတွန်းလှန်မှုမျိုးနှင့်မျှ ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိပါချေ။

မကြာမှီ အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင်…ယင်လောက၏ ဌာနအသီးသီးမှ အရှင်များ အားလုံးမှာလည်း၊ ရွှမ်အီဝိညာဉ်ဖမ်းတမန် ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ကြရကာ… နေရာအသီးသီးမှနေ၍ လမ်းမထက်တွင် စုစည်းမိသွားကြပြီး၊ အတူတကွ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ကြရတော့သည်။

ဝိညာဉ်လောကအတွင်းရှိ လွင့်ပါးနေကြသော ဝိညာဉ်များက ထိုမြင်ကွင်းကို လှမ်း၍ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည့်အခါ… မျက်နှာထက်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြရချေပြီ။

ဘယ်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မိပါမည်နည်း…… ယခုအချိန်တွင် သုံးလောကလုံး၌ အင်အားအကြီးမားဆုံးနှင့် အတောက်ပဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည့် ယင်လောကကြီးက၊ ဤမျှလောက်အထိ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလလေးအတွင်းမှာတင်… ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် ကပ်ဘေးဆိုးကြီးနှင့် ဆုံတွေ့သွားလိမ့်မည် ဟုပင်။

အစတုန်းကမူ… ဌာနအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်ဦးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ပြင်ပမှလာသော အင်အားစုများ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ… ဘက်ပေါင်းစုံမှ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ကြရချေပြီ။

ဤကဲ့သို့သော ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည့် နှုန်းထားက… လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်အထိ ဖြစ်စေသော်လည်း၊ အမှန်တရားကမူ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

နယ်မြေကိုးခု၏ နောက်ခံအင်အားနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်က… ပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာကြသည့် ဤအင်အားစုကြီးကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။

"သခင်ကြီး… ဟိုဖန့်ငရဲမင်းနဲ့ မော်ထျန်းတီကျန့်ကလွဲလို့၊ ဒီယင်လောကရဲ့ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်ပိုင်း အားလုံးကို… ငါတို့တွေ တစ်ယောက်မကျန် ဖမ်းဆီးရမိထားပါပြီ"

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးက ရွှမ်အီဝိညာဉ်ဖမ်းတမန်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ… ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အစီရင်ခံ တင်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ငါတို့ ဟင်းလင်ပြင် အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအတိုင်းပဲ စနစ်တကျ ဆက်ဆံလိုက်ပါ၊ တကယ်လို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုက လူတွေက… ဒီဝိညာဉ်တွေကို လာပြီး ဆက်သွယ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း၊ ဘယ်လိုအကြောင်းနဲ့မှ ခွင့်မပြုရဘူး"

ရွှမ်အီဝိညာဉ်ဖမ်းတမန်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါခင်ဗျာ"

……

အသက်မဲ့၍ သေဆုံးနေသည့်အလား ငြိမ်သက်လွန်းလှသော ဟင်းလင်ပြင် နက်ရှိုင်းရာ အရပ်တစ်ခုတွင်မူ… ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ထိုးဖောက်လျက် တည်ရှိနေသည့် မဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီးတစ်ခုက၊ တရွေ့ရွေ့နှင့် တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် နယ်မြေကိုးခု၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းတွင် မရှိတော့ပါချေ၊ တကယ်လို့သာ လမ်းပြပေးမည့်သူ မရှိခဲ့ဘူးဆိုပါက… မိမိ၏ ကံတရားတစ်ခုတည်းအပေါ်မှာတင် ပုံအောပြီး ထိုနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန်အတွက်မူ၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခုပင်။

မဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုချက်တွင်မူ… ပိန်လှီလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက တင်ပျဉ်ခွေလျက် ထိုင်နေပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ရှိ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများက အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများက… သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဟုန်မျိုးဖြင့် အကန့်အသတ်မဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့လိုက်၊ ပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့လိုက်နှင့် ဖြစ်နေချေသည်။

ဤကဲ့သို့ အတက်အကျ အဖန်ဖန် ဖြစ်ပျက်နေသည့် ဖြစ်စဉ်ကြီးတစ်ခုက… အချိန်ကာလ နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်အထိ ကြာမြင့်အောင် တည်ရှိနေခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါချေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်… ကောင်းကင်ဟင်းလင်ပြင်ထဲမှနေ၍ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသော စွမ်းအားအလင်းစက်လေးများ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအလင်းစက်လေးများက မိမိတို့ဘာသာ အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်နေကြသည့်အလား… မော်ထျန်းတီကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် တိုးကပ်၍ စုစည်းလာကြတော့သည်။

တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလလေးအတွင်းမှာတင်… မော်ထျန်းတီကျန့်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေကြသော စွမ်းအားအလင်းစက်လေးများမှာ ထောင်နှင့်ချီ၊ သောင်းနှင့်ချီ၍ များပြားသွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုအလင်းစက်လေးများက တောက်ပလွန်းလှသည့် ကြယ်တာရာများအလား… မော်ထျန်းတီကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဗဟိုချက်တွင် ထားလျက် ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားခဲ့ကြသည်။

"မကြာခင်မှာ အောင်မြင်တော့မယ်"

မော်ထျန်းတီကျန့်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်မိရင်း… မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖုံးဖိမရနိုင်လောက်အောင် ထင်ရှားလှသည့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

သူမသည် နောက်ဆုံးတွင်မှ… မိမိ၏ တာအိုသက်သေပြမှု၏ အဓိကသော့ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရချေပြီ။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင်… သူမ၏ တာအိုသက်သေပြခြင်း ဖြစ်စဉ်အတွင်းတွင်၊ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများက ရံဖန်ရံခါ၌ အကန့်အသတ်မဲ့ နယ်ပယ်၏ အဆုံးအစကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ဖူးသဖြင့်… မိမိကိုယ်တိုင် မည်ကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ ဆိုက်ရောက်နေသည်ကိုပင် သူမ မသိရှိခဲ့ပါချေ၊ ဒါက ဟင်းလင်ပြင် အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့က သတ်မှတ်ထားသည့် သူတော်စင်နယ်ပယ်လား… သို့မဟုတ် သူတော်စင်နယ်ပယ်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်တစ်ခုလား ဆိုသည်ကိုပင် ခွဲခြားမရခဲ့။

သို့သော်လည်း အဓိကကျလှသော အချိန်အခါမျိုး ဆိုက်ရောက်လာတိုင်း… ထိုတန်ခိုးအရှိန်အဝါများက ကြာရှည်စွာ တည်တံ့နေခြင်း မရှိဘဲ၊ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့ရစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

ဒါက… မိမိ၏အရှေ့တွင် ကျော်လွှားရခက်ခဲလှသည့် မြင့်မားလွန်းလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုက အမြဲတစေ ပိတ်ဆို့တားဆီးထားသကဲ့သို့ပင်။

ယနေ့ ယခုအချိန်အထိ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ရမှသာ… သူမသည် နောက်ဆုံးတွင်မှ နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင် များ တည်ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကြယ်တာရာ အလင်းတန်းလေးများကမူ… နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

ဒါတွေကိုသာ စနစ်တကျ အရည်ကျိုပြီး သွေးသားထဲ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက… သူမအနေဖြင့် ကောင်းကင်တာအို၏ အဆင့်အတန်းကို သက်သေပြ ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကာ၊ သူတော်စင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန် ထက်မြက်လှသော တန်ခိုးစွမ်းပကား အတတ်ပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းသုံးရာ အချိန်ကာလလေးပဲ လိုတော့တယ်၊ နှစ်ပေါင်းသုံးရာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့… ငါက ဒီနယ်မြေကိုးခုရဲ့ ဝိညာဉ်ဦးသခင်တွေကို အပြီးအပိုင် အရည်ကျိုပြီး သွေးသားထဲ စုပ်ယူနိုင်လိမ့်မယ် "

မော်ထျန်းတီကျန့်က စိတ်ထဲရှိ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ရင်း… စိတ်ခံစားချက်ကို တတ်နိုင်သမျှ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းကာ၊ မိမိအရှေ့တွင် ရှိနေကြသော နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်များကို စတင်၍ အရည်ကျို စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

သူမအနေဖြင့် နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရည်ကျို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်နှင့်အမျှ… သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ရှိ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများကလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အထက်သို့ မြင့်တက်လာခဲ့ရပြီး၊ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားမည့် ဘေးဒုက္ခမျိုးအတွက်လည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါချေ။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်မျှသော အချိန်ကာလ ကြာမြင့်သွားပြီးနောက်……

"သခင်လေး… ဒီနေရာပါ"

ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က မလှမ်းမကမ်းတွင် ရေးရေးမျှသာ မြင်တွေ့နေရသည့် ထိုမဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီးကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိရင်း… ရိုသေကိုင်းညွတ်လှစွာသော အမူအရာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက်… မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ မဟာတံခါးဝကြီး၏ အရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး၊ ထိုခမ်းနားထည်ဝါလှသော တံခါးဝကြီးမှတစ်ဆင့်… မိမိအရှေ့တွင် ရှိနေသည့် အရာအားလုံးကို မျက်စိတစ်ဆုံး ထည့်သွင်းကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံကြီးအလား ခမ်းနားကြီးကျယ်လွန်းလှသည့် မဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီးကမူ… သူ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ဟာကွက်များနှင့် အမှားအယွင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသည့် သာမန်အရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

အစီအရင်ကြီး၏ အသေးစိတ် အချက်အလက် တိုင်းကို… သူက ပထမဆုံး အကြည့်တစ်ချက်တည်းဖြင့်တင် လုံးဝ အထွင်းအဖောက် မြင်တွေ့သွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုနည်းတူစွာပင်… မဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုချက်တွင် ထိုင်နေသည့် မော်ထျန်းတီကျန့်ကိုလည်း သူက အထွင်းအဖောက် မြင်တွေ့သွားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင်… မော်ထျန်းတီကျန့်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေကြသည့် ထောင်နှင့်ချီ၊ သောင်းနှင့်ချီသော နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်များကိုပါ တစ်ပါတည်း မြင်တွေ့လိုက်ရချေပြီ။

"သူမက တာအိုသက်သေပြဖို့ အောင်မြင်ခြင်း မရှိသေးဘူးပဲ"

ချင်ဝူဆန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းက အနည်းငယ်မျှ အထက်သို့ ကော့ညွတ်သွားခဲ့ပြီး-

"တကယ်လို့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ်လောက်သာ နောက်ကျသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်… ဒီဝိညာဉ်ဦးသခင်တွေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို သူမက အပြီးအပိုင် စုပ်ယူသွားနိုင်ပြီးတော့၊ သူမက နယ်မြေကိုးခုနဲ့ တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားကာ… ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရရှိသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သာမန် ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် တွေနဲ့တောင်မှ ကောင်းကောင်းကြီး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားလိမ့်ဦးမှာ"

"သခင်လေးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်ခင်ဗျာ"

ချင်ဝူဆန့်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေကြသော… ချန်းရွှေနတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ဆင်းသက်လာကြသည့် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် သူတော်စင်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော လူအုပ်စုကြီးက၊ ချက်ချင်းပင် လက်သီးစုဆုံလျက် ဦးညွတ်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြတော့ရာ… မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း ဖုံးဖိမရနိုင်လောက်အောင် ထင်ရှားလှသည့် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့အတွက်မူ… နယ်မြေကိုးခုလုံးတွင် မော်ထျန်းတီကျန့် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သတိထား၍ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ရမည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ တာအိုသက်သေပြမည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက… ထိုပိုးအိမ်သဏ္ဌာန် နယ်မြေအောက်ခြေက လူများမှာ လုံးဝ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘဲ၊ မိမိတို့အတွက် ကြီးမားလှသော စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းများ တည်ဆောက်ရန်အတွက် နင်းခြေရမည့် ခြေနင်းတုံးမျှသာ ဖြစ်သွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

"အရမ်းကြီး စောစောစီးစီး ဝမ်းမသာကြနဲ့ဦး၊ ဒီလူကလွဲလို့… ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက ခေါင်းဆောင်ပိုင်း အများစုရဲ့ သဲလွန်စကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး။

သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရမိမှသာ… တကယ့်ကို အောင်ပွဲခံ ဂုဏ်ပြုဖို့ ထိုက်တန်မှာ။

သူတို့တွေ တစ်ရက်တင်မကဘဲ ပုန်းအောင်းနေကြသရွေ့တော့… သူတို့က ငါတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေပြီးတော့ လျှို့ဝှက်အကွက်အချို့နဲ့ လှုပ်ရှားမှုအချို့ လုပ်ဆောင်လာနိုင်တာကို အမြဲတစေ ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားရမယ်"

ချင်ဝူဆန့်က ပြုံးလျက် စကားဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး… မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးများက အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ကာ၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း အချို့သော တည်ရှိမှုများ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ… ယခုအခြေအနေကို အရေးမပါသကဲ့သို့ ဆက်လက်တွေးတောနေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ မျက်စိထဲတွင်မူ… ဤစစ်တုရင်ခုံကြီးတစ်ခုလုံးက၊ အစကတည်းက ရလဒ်က ထွက်ပေါ်နေခဲ့ချေပြီ။

သူတို့ဘက်က အသာစီးရမှုက အပြီးအပိုင် အောင်မြင်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ… တစ်ဖက်လူက အကွက်ပြန်လှည့်ရန် ကြိုးစားခြင်းက၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှသော အိမ်မက်မက်နေခြင်းမျိုးနှင့် ဘာမှမထူးခြားပါချေ။

"သခင်လေး… ဒီမော်ထျန်းတီကျန့်က၊ အခုအချိန်မှာ တာအိုသက်သေပြဖို့အတွက် အဓိကကျတဲ့ အချိန်အခါကို ဆိုက်ရောက်နေပုံရပါတယ်၊ သူမကို တားဆီးနှိမ်နင်းဖို့အတွက် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ရမလား"

ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်က လက်သီးဆုပ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခဏလောက် စောင့်ဦး… သူမနဲ့ အရင်ဆုံး စကားစမြည် ပြောဆိုကြည့်ရအောင်၊ သူမက ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန် မဟုတ်တာကြောင့်… တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့ မလိုပါဘူး"

ချင်ဝူဆန့်က စကားဆိုပြီးသွားသည်နှင့်… စိတ်အာရုံကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်တော့ရာ၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မဟာတံခါးဝကြီးက မဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး… မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် မော်ထျန်းတီကျန့်၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

မဟာမန္တန်အစီအရင်ကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်နှင့်အမျှ… မော်ထျန်းတီကျန့်ကလည်း ပထမဆုံး အချိန်အတွင်းမှာတင် ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့ရကာ၊ သူမက မျက်လုံးများကို ဖွင့်၍ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ… မိမိ၏အရှေ့တွင် တန်ခိုးအရှိန်အဝါ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော လူအုပ်စုကြီး ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"ပြင်ပက အင်အားစုတွေလား"

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ မျက်နှာထားက ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဘာဖြစ်လို့များ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲနှင့်… ဤပြင်ပမှ အင်အားစုများက ဤနေရာကို အတိအကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြရပါသနည်း။

သူမ ရွေးချယ်ထားခဲ့သည့် နေရာကမူ… တတ်နိုင်သမျှ အလွန်တရာ ဝေးလံခေါင်ဖျားလှသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ တည်ရှိနေသည့် ကြယ်တာရာတစ်ခုမျှပင် မရှိပါချေ။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှ နယ်မြေကိုးခုသို့ သွားရောက်ရန်အတွက်ပင်… ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ် အတားအဆီးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

"မော်ထျန်းတီကျန့်… ဒါမှမဟုတ် ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်းကတော် လို့ ခေါ်ရမလား၊ ငါမင်းကို ဘယ်လိုမျိုး အခေါ်အဝေါ်နဲ့ ခေါ်ဆိုပေးရမလဲ"

ချင်ဝူဆန့်က ပြုံးလျက် လက်သီးဆုပ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်တော့ရာ… တကယ့်ကို ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်လှသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော သခင်လေးတစ်ဦးအလား ထင်မှတ်ရပေတော့သည်။

အခန်း (၂၀၂၄) အပေါ်စီးရခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ပန်းသာခြင်း

"မင်းကပဲ… သူတို့တွေ မြွေပွေးကင်းမြီးကောက်လို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြတဲ့ အပြင်လောက မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ဆိုတာလား"

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် ချင်ဝူဆန့်ကို တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း၊ လက်ထဲက လှုပ်ရှားမှုများကိုမူ အနည်းငယ်မျှ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာသွားခြင်း မရှိဘဲ… နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်များကို ဆက်လက်၍သာ အရည်ကျို စုပ်ယူနေခဲ့ချေသည်။

ချင်ဝူဆန့်ကမူ ဤအရာကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုစိုက်ခြင်း မရှိသလို တားဆီးရန်လည်း မကြိုးစားပါချေ၊ ၎င်းပြင် မော်ထျန်းတီကျန့်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်… သူ၏မျက်နှာထက်၌ ပြုံးယောင်သန်းလျက်-

"မြွေပွေးကင်းမြီးကောက်လို ကြောက်လန့်တာ တဲ့လား… မင်းပြောတဲ့စကားက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပါတယ်၊ ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန်တွေက ငါတို့အပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေကြတာပဲကိုး"

သူ၏နောက်ကွယ်မှနေ၍ သိပ်မကျယ်သော ရယ်မောသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

ချန်းရွှေနတ်ဘုရားနယ်မြေ မှ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်ကြသည့် သူတော်စင်များမှာမူ… ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု၏ ရန်သူသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ ရောက်ရှိလာသူများ မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိတို့နှင့် မူလဇာစ်မြစ် တစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စု ဖြစ်ကြောင်းကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိရှိနားလည်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ပြင်ပလူတစ်ဦး၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့် ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ မိမိတို့အပေါ် မည်မျှအထိ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေရသည်ကို ကြားသိလိုက်ရသဖြင့်… သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဘယ်လောက်တောင်မှ စိတ်ကျေနပ်ပြီး လန်းဆန်းမနေဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

"မိန်းကလေး… ငါ့မှာ မင်းရဲ့ တာအိုသက်သေပြမယ့် လမ်းကြောင်းကို တားဆီးနိုင်စွမ်းရှိတယ် ဆိုတာကို မင်းသိသင့်ပါတယ်၊ အဲဒီတော့ မင်းလက်ထဲက အလုပ်တွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး… ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲကို လာပြီးတော့ ငါတို့တွေ သေချာလေး အသေးစိတ် စကားစမြည် ပြောဆိုကြည့်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

"တကယ်လို့ မိန်းကလေးဘက်ကသာ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်… ငါတို့တွေ နယ်မြေကိုးခုကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းမယ့် ကိစ္စက၊ အချိန်ကုန်သက်သာပြီး ပိုပြီးတော့ ထိရောက်မြန်ဆန်လာမှာ အသေအချာပဲ"

ချင်ဝူဆန့်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံး၍ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အကူအညီ တဲ့လား… ငါ့ရဲ့ တန်ခိုးကျင့်စဉ် အဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျလွန်းပြီး နင် နဲ့ဆိုရင် ကွာခြားချက်က မိုးနဲ့မြေလိုပဲ၊ အဲဒီတော့ ငါက ဘာကို ကူညီပေးနိုင်မှာလဲ"

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် ချင်ဝူဆန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် ၏ အရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်ကာ… မျက်ဝန်းအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်လူက သူမအား ပေးစွမ်းနေသည့် ခံစားချက်ကမူ… မည်သို့မျှ ကျော်လွှား၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလွန်းလှသည့် မဟာနတ်တောင်ကြီး တစ်ခုအလားပင် ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

သူမသည် ယခုအချိန်တွင် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း… ထိုလူ၏ အတိမ်အနက်ကိုမူ အကဲဖြတ်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ရံဖန်ရံခါ လွင့်ပျံထွက်ပေါ်လာတတ်သည့် အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှကို အာရုံခံမိလိုက်ရုံနှင့်ပင်… သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲနှင့် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့စိတ်များ မချိတင်ကဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

"နယ်မြေကိုးခုလုံးရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ကြယ်တာရာ မြေပုံ"

ချင်ဝူဆန့်က ပြုံးလျက်-

"ငါတို့တွေ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဩဇာကြီးမားတဲ့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ် တော်တော်များများကို လိုက်လံဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ ဆိုပေမယ့်လည်း… ဘယ်သူ့ဆီကမှ ဒီအရာကို မရရှိခဲ့သေးဘူး။

ငါ သိရှိထားသလောက်ဆိုရင်တော့… မော်ထျန်းဌာန ရဲ့ တစ်ချိန်တုန်းက ရည်မှန်းချက်တွေက သာမန်ထက် ထူးကဲခဲ့တယ်။

ယနေ့ ယခုအချိန်မှာလည်း မင်းက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နံပါတ်တစ် အင်အားအကြီးဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီပဲ။

မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ကြယ်တာရာ မြေပုံ ရှိနေသင့်တာပေါ့။

ဒီအရာသာ ရှိမယ်ဆိုရင်… ငါတို့အတွက် အချိန်ကုန်သက်သာစေပြီး အလုပ်တွေက အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် ပိုပြီး မြန်ဆန်သွားလိမ့်မယ်"

"တကယ်လို့ ငါက နင့်ကို ဒီအရာ ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်… နင်က ငါ့ကို ဆက်ပြီးတော့ တာအိုသက်သေပြခွင့် ပေးမှာမလို့လား"

မော်ထျန်းတီကျန့်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားတွေးတောနေသည့်အလား မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးက ဘာဖြစ်လို့များ ဒီလိုမျိုး အဆုံးစီရင်တဲ့ လမ်းဟောင်းကြီးပေါ်ကို အတင်းအကျပ် လျှောက်လှမ်းနေရတာလဲ။

မင်းက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ဝိညာဉ်ဦးသခင်တွေကို အရည်ကျို စုပ်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင်… မင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း အကြီးမားဆုံး နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ဝိညာဉ်ဦးသခင်ကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ဒီကမ္ဘာကြီးက မွေးထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်တာအိုတွေက… လက်နှစ်ဖက်က လက်ချောင်းအရေအတွက်ထက်မက များပြားခဲ့ဖူးပြီ။

ဒီကမ္ဘာကြီးက သူ့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားတွေကို ကုန်ဆုံးအောင် အသုံးပြုခဲ့ပြီးပြီဖြစ်လို့… သက်စောင့်အားတွေ လုံးဝ မရှိတော့ဘူး၊ သက်စောင့်အား မရှိတော့တဲ့အတွက်ကြောင့်… မိန်းကလေးအနေနဲ့လည်း မကြာခင် အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဒီနယ်မြေကိုးခုနဲ့အတူ အစအနမကျန် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားရလိမ့်မယ်။

ငါသာ မိန်းကလေးရဲ့ နေရာမှာဆိုရင်တော့… အခုမျက်မှောက်က အခြေအနေတွေကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ပစ်လိုက်ပြီး၊ ပိုမိုမှန်ကန်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ သူတော်စင်ဖြစ်မယ့် လမ်းကြောင်းသစ်ကို ရှာဖွေမိမှာ သေချာတယ်"

ချင်ဝူဆန့်က ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာဖြင့် လက်သီးစုဆုံလျက် ဦးညွတ်ကာ-

"မိန်းကလေးက ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန် မဟုတ်ဘဲ… စင်စစ်စစ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးပဲ။ အခုအချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုတွေ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာဆိုရင်… နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေက မီးနတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ တည်ရှိမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါတယ်။

အဲဒီနေရာမှာ အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် တွေတောင်မှ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးပြီပဲ၊ မိန်းကလေးရဲ့ ပါရမီ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင်… ဒီနေရာကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါမှာ၊ အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် အဆင့်အတန်းအထိ တက်လှမ်းနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောနိုင်မှာလဲ"

အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်စွမ်း ရှိတယ် တဲ့လား……

ချင်ဝူဆန့်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေကြသော သူတော်စင်များမှာမူ… တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြမိရင်း၊ မျက်ဝန်းအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲတွင် ဖုံးဖိမရနိုင်လောက်အောင် ထင်ရှားလှသည့် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

သူတို့သည် ချင်ဝူဆန့်၏ အကြောင်းကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ကြပေသည်၊ မိမိထက် တန်ခိုးအင်အား အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျလှသော ပိုးမွှားသဏ္ဌာန် တည်ရှိမှုတစ်ခုအား… လှည့်ဖြားဖျောင်းဖျရန်အတွက် သူတော်ကောင်းယောင် ဆောင်နေမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပါချေ။

ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ သခင်လေးကမူ… မိမိတို့အရှေ့ရှိ ဤနတ်ဆိုးမလေးတွင် တကယ့်ကို အသက်စွမ်းအင်သူတော်စင် အဆင့်အတန်းအထိ သက်သေပြနိုင်မည့် ပါရမီအရည်အချင်းမျိုး ရှိနေသည်ဟု အမှန်တကယ် တွေးတောယူဆနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒါက တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည့် ကိစ္ဆရပ်တစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလား။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးက အုပ်ချုပ်ထားသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံသဏ္ဌာန် ကမ္ဘာငယ်လေးများထဲမှနေ၍… 'စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းသူတော်စင်' တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာရန်အတွက်ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

သူတို့ကဲ့သို့ ချန်းရွှေနတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြပြီး… အလွန်ကောင်းမွန်လှသော မျိုးနွယ်စု၏ အမွေအနှစ်များနှင့် တန်ခိုးကျင့်စဉ် အခြေခံများ ရှိနေသည့်အပြင်၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု၏ အဓိက စောင့်ရှောက်မှုကို ခံထားရသည့် တည်ရှိမှုများပင်လျှင်… အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရေးရေးမျှသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တမ်း အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက်မူ… ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အလွန်တရာ ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလများနှင့် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုများကို ကျော်ဖြတ်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

မည်သူမဆို ထိုအဆင့်အတန်းကို ရရှိပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့မည် ဆိုပါက…ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအတွက် တိုက်ရိုက် အမှုထမ်းခွင့် ရရှိသွားပြီဖြစ်ကာ၊ မည်သည့် အင်အားစုကြီး၏ လက်အောက်တွင်မှ မှီခိုနေထိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ပါချေ။

ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် ချင်ဝူဆန့်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လှသော တည်ရှိမှုကြီး တစ်ခုပင်လျှင်… သူ၏လက်အောက်တွင် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် ခြောက်ဦး၏ သစ္စာခံမှုကိုသာ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

'ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းသူတော်စင်' နှင့် ပတ်သက်၍မူ… သူ၏လက်အောက်တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် မရှိပါချေ။

"အသက်စွမ်းအင် ဆိုတာက… ကောင်းကင်တာအိုထက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်တာလား"

"ကောင်းကင်တာအိုထက်တော့ ပိုပြီး မစွမ်းထက်ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင်… နင်က ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်ကော ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

"အထက်စီးရတယ် ဒါမှမဟုတ် တစ်ပန်းသာတယ်"

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

မိမိအရှေ့က အမျိုးသားကမူ… ကောင်းကင်တာအိုထက်ပင် တစ်ပန်းသာသည် တဲ့လား……

ဒါက ကြွားဝါစကားဆိုနေခြင်းလား… သို့မဟုတ် အမှန်တရားလား ဆိုသည်ကို မည်သူက သိနိုင်ပါမည်နည်း။

"နင်တို့တွေ ပြန်ကြပါတော့… ငါက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးသားမလို့၊ ဒီကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အဆင့်အတန်းကိုပဲ ရွေးချယ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်တို့ စိတ်ချနိုင်ပါတယ်… နင်တို့ လိုက်လံရှာဖွေနေတဲ့ ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန်တွေကိုတော့… ငါ့အနေနဲ့ ကာကွယ်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

မော်ထျန်းတီကျန့်က အနည်းငယ် ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ရင်း-

"ငါက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးပဲ… လူသားမျိုးနွယ်စု မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟင်း…… ကောင်းကင်တာအိုမှာက ကန့်သတ်ချက်တွေ များပြားလှပါတယ်၊ မိန်းကလေးက သိချင်မှ သိလိမ့်ဦးမယ်… ငါကလည်း ကောင်းကင်တာအို အများအပြားနဲ့ ဆုံတွေ့ဖူးပြီးပြီ ဖြစ်လို့၊ သူတို့တွေက မိမိရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါကိုမဆို အကာအကွယ် ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို သိထားပြီးသား။

ဒါကလည်း ကောင်းကင်တာအိုတွေက ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်တွေကို မယှဉ်နိုင်ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းပြချက်တွေထဲက တစ်ခုပဲပေါ့။

ဒါတွေအပြင်… တခြားသော ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။

မိန်းကလေးအနေနဲ့ ငါ့ကို ဒီကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းအကြောင်း မသိဘူးဆိုပြီး လာပြီးတော့ လှည့်စားမနေပါနဲ့"

ချင်ဝူဆန့်၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးများက အနည်းငယ်မျှ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပြီး-

"လူသားမျိုးနွယ်စုက မိန်းကလေးကို ဘယ်လိုမျိုး အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးထားလို့… မင်းက သူတို့အတွက် ဒီလောက်အထိ အသက်ပေးပြီး အလုပ်အကျွေး ပြုနေရတာလဲ။

ငါ ကြားဖူးသလောက်ဆိုရင်တော့… ဒီနေရာက မင်းတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာပဲမဟုတ်လား၊ ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုတွေ တစ်ချိန်တုန်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေကနေ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာခဲ့တုန်းက… ဒီနေရာကို ရွေးချယ်ပြီး ဆင်းသက်လာခဲ့ကြတာ၊ ပြီးတော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေကို ရက်ရက်စက်စက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပြီးတော့မှ… နောက်ဆုံးမှာ ဒီနေရာကို အပိုင်စီးခဲ့ကြတာ။

ဒါကြောင့်မလို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုကြားမှာ… ဖြေဖျောက်လို့မရနိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးရန်ကြွေးတွေ တည်ရှိနေခဲ့ကြတာပေါ့။

မင်းတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှေးရိုးစွဲဂိုဏ်းက လူတွေက… အမြဲတစေ ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုတွေကို ဒီနေရာကနေပြီး မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးက ဘာဖြစ်လို့များ သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ချင်နေရတာလဲ… ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုလဲ"

"ဒီရန်ငြိုးရန်ကြွေးတွေက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ… ငါသိတာကတော့ ရှေးရိုးစွဲဂိုဏ်းက လူတွေက ငါ့ကို လုပ်ကြံတွက်ချက်ခဲ့ကြပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်စုတွေကတော့ ငါ့ကို တာအိုသက်သေပြနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ကြတယ် ဆိုတာပဲ။

ဒါက အရောင်းအဝယ် ကိစ္စတစ်ခုမျှသာပဲ၊ အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့နေရာမှာ အဓိက အကျဆုံးက… ကတိသစ္စာ တည်ကြည်ဖို့ပဲ မဟုတ်လား။

ဒီအရောင်းအဝယ် ကိစ္စကြားထဲမှာ အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ် ရှိလာခဲ့ရုံနဲ့တင်… ငါ့ဘက်ကနေပြီးတော့ တစ်ဖက်သတ် အရောင်းအဝယ်ကို ဖျက်သိမ်းပစ်လိုက်လို့ မရဘူးလေ"

မော်ထျန်းတီကျန့်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့်-

"နင်လည်း အပိုစကားတွေ အများကြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့…နင့်ရဲ့ အတတ်ပညာတွေက တကယ့်ကို ကောင်းကင်တာအိုထက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်၊ မထက်ဆိုတာကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရသေးတာပေါ့"

"သခင်လေး… ဒီမိန်းမကို ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းလင်းလိုက်ပါ့မယ်"

ချင်ချန်က ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ချင်ဝူဆန့်က ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်… ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး-

"ကောင်းပြီ… မင်း သွားပြီးတော့ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ဦး"

ချင်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရပြီး… ချက်ချင်းပင် ချင်ဝူဆန့်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှနေ၍ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မော်ထျန်းတီကျန့်၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

မော်ထျန်းတီကျန့်က ဤအခြေအနေကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ… မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်သည့် အနေဖြင့် လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

ထိုလက်ဝါးတစ်ချက်ကမူ… ချင်ချန်ကို တိုက်ရိုက် သွေးအန်သွားစေခဲ့ပြီး၊ နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားစေခဲ့ကာ… မြေပြင်ထက်တွင် အလွန်တရာ အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလွန်းလှစွာဖြင့် လိမ့်ထွက်သွားစေခဲ့ရချေပြီ။

ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ သူတော်စင်များမှာမူ… အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြမိရင်း၊ တစ်ဖက်တွင်မူ ချင်ဝူဆန့်က ကျယ်လောင်စွာဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး-

"ချင်ချန်… မင်းက တာအိုသက်သေပြမယ့် လမ်းကြောင်းကို တကယ်ပဲ အထင်သေးလွန်းနေခဲ့တာပဲ။

မင်းက အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပေမယ့်လည်း… သူမက တာအိုသက်သေပြဖို့ အောင်မြင်ခြင်း မရှိသေးဘူး ဆိုဦးတော့၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းထက်မှုက… မင်းရဲ့ အထက်မှာ ရှိနေပြီးတော့၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းသူတော်စင် အောက်မှာ တည်ရှိနေတာ။

နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ… တကယ်လို့ သူမကို နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းလောက်သာ အချိန်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သူမက စစ်မှန်တဲ့ ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့… ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင် အဆင့်အတန်း မဟုတ်ရင်၊ သူမကို အနိုင်ယူဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

မော်ထျန်းတီကျန့်သည်လည်း တာအိုသက်သေပြသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်းကို ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း… ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လူတစ်ဦးနှင့် လက်တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ မိမိ၏ အစွမ်းထက်လှသော အတတ်ပညာရပ်များအပေါ်တွင် တုန်လှုပ်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ခုနက အချိန်အတွင်းမှာတင်… သူမ အရည်ကျို စုပ်ယူထားခဲ့သည့် နယ်မြေကိုးခု၏ ဝိညာဉ်ဦးသခင်များကမူ၊ သူမအတွက် အကန့်အသတ်မဲ့လှသော စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးနေခဲ့ကြပြီး… ထိုဝိညာဉ်ဦးသခင်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေကြသော နယ်မြေကိုးခုလုံး၏ နေရာအသီးသီးက၊ သူမအတွက် အင်အားစိုက်ထုတ် ကူညီပေးနေကြသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"သခင်လေး… ကျွန်တော့်ဘက်က သူမကို အထင်သေးမိသွားတာပါ"

ချင်ချန်က မြေပြင်မှ ပြန်လည် ထရပ်လိုက်ရင်း… အလွန်တရာ အရှက်ရပြီး နောင်တရနေသည့် အမူအရာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်ကမူ သူ့ကို အရေးလုပ်၍ ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်း မရှိဘဲ… ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးလျက်-

"ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်… မင်းသာ လမ်းပြပေးခြင်း မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ငါလည်း မော်ထျန်းတီကျန့် ရှိနေတဲ့ နေရာကို အချိန်မီ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ သူမကိုသာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းလောက် အချိန်ဆွဲခွင့် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်… ရှန်းဟုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်ရစ်သူ အကြွင်းအကျန်တွေက တကယ်ပဲ ကံကောင်းပြီး လွတ်မြောက်သွားနိုင်တာ၊ ဒါကြောင့်မလို့ မင်းက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်း တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။

မင်း ဘယ်လိုမျိုး ဆုလာဘ်ကို လိုချင်လဲ… ငါနဲ့အတူ ချန်းရွှေနတ်ဘုရားနယ်မြေကို လိုက်ခဲ့မလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာလား"

"ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ် ဟုတ်လား……"

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် ဝါ့ထျန်းဧကရာဇ်ကို အေးစက်လှသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိရင်း… စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်တရာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်၊ ကျဆုံးမသေမျိုးတစ်ပါးက… မည်ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် မိမိ ရှိနေသည့် နေရာကို အတိအကျ သိရှိသွားခဲ့ရပါသနည်း။