အခန်း (၂၀၂၉-၂၀၃၀)

အခန်း (၂၀၂၉) ငါ သူမကို မေ့သွားမှာ ကြောက်လို့

ချီယန်သူတော်စင်သည် ဖန့်ချန်၏ ကျောပြင်ကြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ မဟာတံခါးဝတွင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် နောက်ကနေ အမီလိုက်၍ ပြေးထွက်သွားခဲ့မိတော့သည်။

အကျိုးဆက်အနေဖြင့်… သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ ပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဖန့်ချန်နှင့်အတူ မည်းမှောင်နေသည့် မြေရိုင်းပြင်ကြီးတစ်ခုထက်၌ မတ်တတ်ရပ်နေမိသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က အကျပ်အတည်းကာလကို ရောက်သွားပြီလို့ ပြောတယ်နော်။ အဲဒါက ဘယ်လိုမျိုး ခံစားချက်လဲ"

ချီယန်သူတော်စင်က မေးခွန်းများကို ဇွတ်အတင်း ဆက်တိုက် မေးမြန်းလိုက်ရင်း -

"မင်း ခံစားနေရတာက…… သူတော်စင်ကျမ်းစာ ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်ကို ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေရင်တောင်မှ၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထပ်ပြီးတော့ မတိုးပွားစေနိုင်တော့တာမျိုးလား"

"ဒါပေါ့…… မဟုတ်ရင် ဘာရှိဦးမှာလဲ"

ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာမှ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုလိုက်မိရာ… သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲ၌မူ အနည်းငယ်မျှ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်ပြီး စိတ်လွင့်မျောနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေမိတော့သည်။

"တကယ်ပဲ အကျပ်အတည်းကာလကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီပေါ့……။ ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းကျရင် ဒီအတားအဆီး ဂိတ်တံခါးကို ချိုးဖျက်ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံနဲ့တင်… သူတော်စင်အဆင့်အတန်း အောင်မြင်မှုကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့မှာပေါ့။ ဒါ... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ"

ချီယန်သူတော်စင်အတွက်မူ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။

သူ ကောင်းကောင်းကြီး မှတ်မိနေသေးသည်ကတော့… သူ ငယ်ရွယ်စဉ်အခါတုန်းက၊ မိမိကိုယ်တိုင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စတင်စုစည်းသိပ်သည်းနိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ရေတွက်လျှင်ပင်၊ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှည်လျားလှသည့် နှစ်ပေါင်းများစွာသော ကာလပတ်လုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ရပြီးသည့် အခါမှသာ… အကျပ်အတည်းကာလ အဆင့်ဆီသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်လည်း… ထပ်မံ၍ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှည်လျားလှသည့် နှစ်ပေါင်းများစွာသော အနည်ထိုင် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းများမှတစ်ဆင့်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ဆီသို့ ကပ်သီးကပ်သတ်လေး ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး… တကယ့် စစ်မှန်လှသည့် ကမ္ဘာငယ်သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျှလောက် ရှည်လျားလှသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံး အတွင်း၌မူ… သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများ သာမက၊ အချို့သော ရန်သူဟောင်းကြီးများပင်လျှင်… သက်တမ်းကုန်ဆုံး၍ တစ်စတစ်စဖြင့် သေဆုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချန်ကမူ ထိုနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး ရပ်တန့်နေခြင်း မရှိပါချေ။ ခေတ္တမျှ မတ်တတ်ရပ်၍ အကဲခတ်ပြီးနောက်… ချီယန်သူတော်စင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ချီယန်သူတော်စင်အနေဖြင့် ဖန့်ချန် ဘာလုပ်ချင်နေသည်ကို လုံးဝ ဥဿုံ ရိပ်မိနားလည်နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။ သူ ပြုလုပ်နိုင်သည်ကတော့… ဖန့်ချန်၏ နောက်ကွယ်ကနေ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားခဲ့မိရင်း၊ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် ကန့်သတ်နယ်မြေများနှင့် သေမင်းတမျှ ကင်းမဲ့နေသည့် နယ်မြေအမြောက်အမြားဆီသို့ တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ ကူးပြောင်းလျှောက်လှမ်းနေခဲ့မိခြင်း သာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် စဉ်ဆက်မပြတ်ဘဲ… သောင်းနှင့်ချီသော နယ်မြေဒေသ အမြောက်အမြားဆီသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြရသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ… ဖန့်ချန်သည် နယ်မြေတစ်ခု၏ နေရာတွင်၊ အနည်းငယ်မျှ စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး သက်ရှိအရိပ်အယောင် ရှိနေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို လှမ်း၍ တွေ့မြင်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအရာကတော့ မြက်ရိုင်းပင်လေး တစ်ပင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေရိုင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးကမူ ပြာအတိပြီးသည့် သုသာန်ပြင်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးရွားလှသည့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကြီး အောက်တွင်မူ… ဤမြက်ရိုင်းပင်လေးက တကယ့်ကိုပဲ ထူးခြားထင်ရှားလွန်းလှပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်နေမိရသည်။

၎င်းသည် မြေပြင်ထက်သို့ လွန်ခဲ့သည့် အချိန်အနည်းငယ်ခန့်ကမှ စတင်၍ တိုးထွက်လာခဲ့ပုံရပြီး… မြေပေါ်သို့ မရောက်ရှိမီ အချိန်တုန်းကမူ၊ ၎င်း၏ မျိုးစေ့လေးက သေဆုံးပျက်စီးလုနီးပါး အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံ ရပေသည်။

ဖန့်ချန်က ဤမြက်ရိုင်းပင်လေး၏ အရှေ့တွင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ… ချီယန်သူတော်စင်သည် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ်မျှ ဝေခွဲမရဘဲ သံသယ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည်လည်း ထိုမြက်ရိုင်းပင်လေးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်မိရင်း… တိုးညှင်းလှသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဒါက... ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပင်လား"

"ဒါမှမဟုတ်... ကျင့်ကြံခြင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပင်လား"

"မဟုပ်သေးပါဘူး……၊ ဒါက သာမန်ကာလျှံကာ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ မြင်တွေ့နေကျ ဖြစ်တဲ့ သာမန် မြက်ရိုင်းပင်လေး တစ်ပင်သက်သက်ပဲဥစ္စာ။ မင်းက... ဒီလောက်အထိ များပြားလှတဲ့ နယ်မြေဒေသ အမြောက်အမြားကို လှည့်ပတ်သွားလာနေခဲ့တာက၊ ဒီမြက်ရိုင်းပင်လေး တစ်ပင်တည်းကို ရှာဖွေဖို့အတွက် သက်သက်ပဲလား"

ဖန့်ချန်က ချီယန်သူတော်စင်၏ စကားကို တစ်ချက်မျှ ပြန်လည်အဖက်လုပ်ခြင်း မရှိပါချေ။ သူသည် မိမိ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် မြက်ရိုင်းပင်လေးကိုသာ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ဆက်လက်၍ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးသည့် နောက်တွင်မှ… သူသည် အပေါ်သို့ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး၊ မှုန်မှိုင်းအုံ့ဆိုင်းနေသည့် ကောင်းကင်ယံကြီးကို တစ်ချက်မျှ လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ… အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေတော့သည်။

ချီယန်သူတော်စင်ကလည်း နောက်ကနေ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားခဲ့မိရင်း… မိမိ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်က နောက်ကွယ်၌ ဘယ်လိုမျိုး အစီအစဉ်များနှင့် တွက်ချက်မှုများ ရှိနေသည်ကို အလွန်တရာ သိရှိချင်နေမိရသည်။

"ချင်ဝူဆန့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကတော့ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားကြပြီ၊ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အကျပ်အတည်း ဘေးဒုက္ခကလည်း လုံးဝ ဥဿုံ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီလေ။ တကယ်လို့ မင်းက...ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးဆီကို သွားဖို့အတွက် စိတ်ကူးမရှိဘူးဆိုရင်တောင်မှ၊ နယ်မြေကိုးခုထဲမှာပဲ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြီး အမြစ်တွယ် ခြေကုပ်ယူ နေထိုင်လို့ ရနေတာပဲ"

"မင်းက... နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နံပါတ်တစ် အင်အားကြီး တန်ခိုးရှင် ဖြစ်လာမှာမလို့၊ နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းရဲ့ အနားကို လာပြီး ပြဿနာရှာမယ့်သူလည်း အခြေခံအားဖြင့် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချီယန်သူတော်စင်က အကြံပြု စကားဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်ကမူ သူ့ကို အရေးလုပ်ခြင်း မရှိပါချေ။ သူသည် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကိုသာ စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်လိုက်ရင်း… အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသည့် အရှိန်အဝါဖြင့် ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ မြေဝက်ဝံကြယ်တာရာ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူသည် ယခင်က ဟာရှမင်းဆက် တည်ရှိခဲ့ဖူးသည့် နယ်မြေမြေပြင်ထက်၌ မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း တောင်တန်းကြီးများ၊ မြစ်ချောင်းများ သာမက… မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် အဆောက်အအုံများ အားလုံးမှာမူ၊ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျက်စီးကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရချေပြီ။

မဟာရှမင်းဆက် တစ်ခုတည်းတင် မဟုတ်ပါချေ၊ ကြီးမားထည်ဝါလှသော မြေဝက်ဝံကြယ်တာရာ တစ်ခုလုံးပေါ်၌ပင်လျှင်… မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင်တစ်လေ၏ အစအန အရိပ်အယောင်မျှ ကျန်ရှိနေခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

ဖြစ်နိုင်သည်ကတော့… နောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးသည့် အခါတွင်မူ၊ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်လောကဓာတ်ကြီး အတွင်း၌ နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်နေရကျ ဖြစ်သည့်… မည်သည့် သက်ရှိမှ မရှိတော့ဘဲ အထီးကျန်ဆန်လှသော ကြယ်တာရာအိုကြီး တစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီကြယ်တာရာကတော့… တကယ့်ကိုပဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက် ပျက်စီးသွားတော့မယ့် အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာပဲ"

ချီယန်သူတော်စင်က ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း… မျက်ဝန်းအိမ်ကို အသာအယာ ပိတ်လိုက်ကာ၊ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် တန်ခိုးစွမ်းအား အရှိန်အဝါများကို ခံစားလိုက်မိရင်း ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်မိသည်။

သူသည် ချင်ဝူဆန့်၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ဤနေရာကို လက်ဦးမှုရယူကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်အခါတုန်းက… ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်လှသည့် တန်ခိုးစွမ်းအား အရှိန်အဝါမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားသိရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်ကတော့… ချီယန်သူတော်စင်၏ စကားများက ကျီးကန်းပါးစပ် ကဲ့သို့ နိမိတ်မကောင်းသည့် အာနိသင် ရှိနေတာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်… ဖန့်ချန်၏ နားစည်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းလှသော တုန်ခါလှုပ်ရှားမှု အသံဗလံအချို့ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရချေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင်… သူသည် ချီယန်သူတော်စင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်ပြင်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ အထက်စီး မြင့်မားလှသော နေရာမှနေ၍ မြေဝက်ဝံကြယ်တာရာကြီးကို ငုံ့မိုးကြည့်ရှုလိုက်မိတော့သည်။

မြေဝက်ဝံကြယ်တာရာကြီးကမူ… စဉ်ဆက်မပြတ်ဘဲ အက်ကြောင်းကြီးများ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရချေပြီ၊ ဤအရာက တကယ့်ကိုပဲ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဘေးဒုက္ခကြီး ကျရောက်လာသကဲ့သို့မျိုး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာကြီးကမူ… အက်ကြောင်းကြီးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် အစိတ်အပိုင်း အစအနများအဖြစ်သို့ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး… ဟင်းလင်ပြင်ကြီး အတွင်းသို့ ဟိုတစ်စ သည်တစ်စဖြင့် ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်ပျံသန်းသွားခဲ့ကြရချေပြီ။

ပြီးပြည့်စုံပြီး အကောင်းပကတိ ရှိနေခဲ့စဉ်အခါတုန်းကမူ… ကြယ်တာရာကြီးသည် ဟင်းလင်ပြင်ကြီး အတွင်း၌ တောက်ပလွန်းလှသည့် အလင်းရောင်ခြည်များဖြင့် ဖိတ်စင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ အထက်၌ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် သက်ရှိသတ္တဝါများ တည်ရှိနေခဲ့ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် အစိတ်အပိုင်း အစအနများအဖြစ် ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ… ၎င်း၏ အလင်းရောင်ခြည်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်အားနည်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဖန့်ချန်ကမူ ၎င်းတို့ထဲမှ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဆီသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်မိရာ… ထိုနေရာတွင် မူလက ကြယ်တာရာကြီး၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ကြယ်တာရာ အပိုင်းအစ အမြောက်အမြား တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည်… ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမိရသည်။

"ပေတုကြယ်စုတန်း……"

ဖန့်ချန်က တိုးညှင်းလှသော အသံဖြင့် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဘာ ပေတုကြယ်စုတန်းလဲ"

ချီယန်သူတော်စင်က ဖန့်ချန်ထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်မိရင်း… သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲ၌မူ အနည်းငယ်မျှ ဝေခွဲမရဘဲ သံသယ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

ဖန့်ချန်ကမူ သူ့ကို အဖက်လုပ်ခြင်း မရှိပါချေ။

နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့်… ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်ထပ် နေရာဒေသ အမြောက်အမြားဆီသို့ ဆက်လက်၍ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြပြန်သည်။

တစ်စတစ်စဖြင့်……

ချီယန်သူတော်စင်သည်လည်း ဖန့်ချန် ဘာလုပ်ချင်နေသည်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ရိပ်မိနားလည်သွားခဲ့ပုံရချေပြီ။

"မင်း... မင်းက နယ်မြေကိုးခုလုံးကို တစ်ပတ်ပတ်ပြီး လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေတာက ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငါ သူမကို မေ့သွားမှာ ကြောက်လို့ပါ"

…

ယင်လောက

ဖန့်ချန်သည် မြို့ပြကြီးများစွာကို တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ ဖြတ်သန်းလျှောက်လှမ်းလာခဲ့မိရာ… ဤနေရာများ အားလုံးမှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်စွာကတည်းကပင် ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ လေလွင့်နေသည့် ဝိညာဉ်အိုတစ်ကောင်တစ်လေကိုမျှ တစ်ချက်မျှပင် မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိပါချေ။

အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်အေးစက်နေသည့် ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကြီး သာလျှင်… ယခင်အတိုင်း မပြောင်းလဲဘဲ တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချန်သည် ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကြီး၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်မိရာ… ခေတ္တမျှ ကြာမြင့်ပြီးသည့် အခါတွင်မူ၊ ကြီးမားထည်ဝါလှသော မည်းမှောင်နေသည့် သမုဒ္ဒရာအရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုက မြစ်ရေပြင်အောက်ခြေမှတစ်ဆင့် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရချေပြီ။

"ကျူလုံပဲ……၊ ဒါက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ အကြိုက်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ စီးတော်ယာဉ် သတ္တဝါကြီး မဟုတ်လား……"

ချီယန်သူတော်စင်သည် ကျူလုံကြီး မြစ်ရေပြင်ကို ဖြတ်သန်းပြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ… သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲ၌ ချက်ချင်းပင် အတိုင်းအတာမရှိ အံ့အားသင့် တွေးဝေသွားခဲ့ရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရချေပြီ -

"ဒီလိုမျိုး ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံလိုမျိုး သေးငယ်လှတဲ့ အရပ်ဒေသမှာတောင်မှ… ဒီလိုမျိုး ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ ကျူလုံသတ္တဝါကြီး ရှိနေသေးတာ အမှန်ပဲလား"

ကျူလုံကြီးကမူ ဖန့်ချန်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်… တကယ့်ကိုပဲ အတိုင်းအတာမရှိ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့်၊ ကြီးမားထည်ဝါလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် သေးငယ်သွားခဲ့ရပြီးနောက်… ဖန့်ချန်၏ ပခုံးပြင်ထက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းကာ တွားသွားလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

၎င်းသည် မိမိ၏ မဟာခံတွင်းကြီးကို အသာအယာ ဖွင့်ဟလိုက်ရာ… ၎င်း၏ လည်ချောင်းအနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်မူ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရေများ တည်ရှိနေခဲ့ပုံရပြီး၊ ထိုမြစ်ရေများ အတွင်း၌မူ… မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် လူသားဝိညာဉ်များစွာကို ချုပ်နှောင်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပုံရပေသည်။

"ဒါကလည်း ကျူလုံ သတ္တဝါကြီး ဖြစ်နေလို့သာ… စွမ်းအားအရှိန်အဝါတွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး၊ ရွှမ်အီ ဝိညာဉ်ဖမ်းတမန် တို့ လူအုပ်စုရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို မခံရအောင် စနစ်တကျ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ လက်ရှိအချိန်မှာ... မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အမြောက်အမြား ရှိနေသေးတာပဲ၊ တကယ်လို့ ဝမ်သောက်သူတော်စင်တို့ လူအုပ်စုရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ကျရှုံးသွားခဲ့ရင်တောင်မှ… မင်းက ဒီအစွမ်းကို အသုံးပြုပြီး နောက်ထပ် လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးစေ့တစ်ခုကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့ပြီပဲ"

ချီယန်သူတော်စင်က မိမိဘာသာ တိုးညှင်းစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်… သူ၏ ရင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု အတွက်… တစ်စုံတစ်ရာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဂရုဏာသက်မိသည့် စိတ်ခံစားချက်တစ်ခု မသိမသာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့မိရသည်။

တကယ်လို့ သူသာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကြီး တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူ… ဘယ်လိုမျိုး တန်ဖိုးမျိုးကိုပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ရှန်းဟုန် အကြွင်းအကျန် အစအန အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး… ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လျှော့တွက် အထင်မြင်သေးနေမှာ မဟုတ်ပါချေ။

"မင်း... မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကတည်းက ဒီအချက်ကို ကြိုတင်ပြီး တွက်ချက်ထားခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ချီယန်သူတော်စင်က ဖန့်ချန်ထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်မိရင်း… သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲ၌မူ အတိုင်းအတာမရှိ သံသယ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြည့်နှက်နေမိတော့သည်။

"သဘာဝအတိုင်း... ကြိုတင်သိရှိနေခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ကွယ်က ဖဲချပ် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သမိုင်းအစဉ်အလာအရ ချန်ထားတတ်တာက ငါ့ရဲ့ အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ"

"ဝါ့ထျနဧကရာဇ် ရဲ့ ဘက်က ရုပ်ခန္ဓာအစားထိုးသူ တွေကို ငါက ယူဆောင်သွားခဲ့တာပဲ၊ သူတို့ ရှိနေရင်တော့…… ဒီဝိညာဉ်ခန္ဓာတွေက နောက်တစ်ကြိမ် လူပြန်ဝင်စားခြင်း ခရီးစဉ်ကို ဖြတ်သန်းစရာမလိုဘဲ… လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ပဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူပြီး တန်ခိုးကျင့်စဉ်တွေကို ပြန်လည်ကျင့်ကြံလို့ ရနိုင်မှာပဲ"

"သူတို့က နောက်ပိုင်းကျရင် ရှန်းဟုန်အကြွင်းအကျန် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်း အထောက်အထားမျိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က... ကျဆုံးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် စကားဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်နိမိတ်မြစ်ကြီး ဆီသို့ လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်သည့် အခါတွင်မူ… လူရိပ်တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုသူနှစ်ဦး၏ အရှေ့သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ကျရောက်လာခဲ့ရချေပြီ။

ကျန်းဝူသူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကမူ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအတာမရှိ ဝေခွဲမရဘဲ မှင်တက်မိနေခဲ့ရပြီး… အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးသည့် နောက်တွင်မှ အခြေအနေကို ရိပ်မိနားလည်သွားခဲ့ရသည်။

"နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကျမ်းကို တစ်ခေါက်လောက် အလွတ်ရွတ်ပြစမ်း"

ဖန့်ချန်က အမိန့်ပေး စကားဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဝူသူတော်စင်တစ်ပိုင်းက စည်းကမ်းချက်အချို့ကို အပြန်အလှန် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း… လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည်ယင်စစ်သည်တော်တစ်ဦး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အရည်အချင်း အဆင့်အတန်း ရှိနေဦးမည် မဟုတ်ပါချေ။ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး အောက်တွင်မူ… သူသည် တခြားနည်းလမ်းမရှိဘဲ ကျင့်စဉ်ကျမ်း ကိုသာ စနစ်တကျဖြင့် အစအဆုံး အလွတ်ရွတ်ဆိုပြလိုက်ရတော့သည်။

ဖန့်ချန်ကလည်း ထိုအကြောင်းအရာ အားလုံးကို ကျောက်စိမ်းပေလွှာ ထက်၌ စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင် ရေးထွင်းလိုက်တော့သည်။

"ဖန့်ငရဲမင်းကြီး……၊ အရှင်ခန္ဓာတော်ရဲ့ ဘေးနားမှာ စနစ်တကျ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး လုပ်ကျွေးပြုစုပေးမယ့်သူ လိုအပ်နေဦးမှာပါ၊ ကျွန်မက... ဒီကိစ္စရပ်တွေကို ကောင်းကောင်းကြီး တာဝန်ယူ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါတယ်ရှင်"

ကျန်းဝူသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲ၌မူ… အတိုင်းအတာမရှိ ဆွဲဆောင်မြှူဆွလိုသည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရချေပြီ။

"ဒါပေမဲ့ ငါက... မင်းက ယောကျာ်းတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိနေတာပဲဥစ္စာ"

ဖန့်ချန်က လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည့် အခါတွင်မူ… ကျန်းဝူသူတော်စင်တစ်ပိုင်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆဲဆိုကျိန်ဆဲရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်နိမိတ်မြစ်ကြီး၏ အောက်ခြေဆီသို့ တိုက်ရိုက် နှိမ်နင်းချုပ်ချယ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်ချေတော့သည်။

ချီယန်သူတော်စင်က ဘေးကနေ ကြည့်ရှုနေရင်း မိမိဘာသာ အသာအယာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိရင်း -

"ဒီလောက်အထိ မြင့်မားလှတဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းမျိုးကို ရောက်ရှိနေတာကိုတောင်မှ……၊ အလှအပ အဆင်းအာရုံတွေကို အသုံးပြုပြီး တစ်ဖက်သားကို ဆွဲဆောင်မြှူဆွယ်ဖို့ ကြံရွယ်နေသေးတယ်ဆိုတာက တကယ့်ကိုပဲ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းရာ ကျလွန်းပါတယ်"

သူသည် စကားကို ခေတ္တမျှ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက်… ဖန့်ချန်ထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်မိရင်း -

"ဖန့်ငရဲမင်းကြီး……၊ မင်းက ဒီ ‘ကျဆုံးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု’ တွေကို ဘယ်နေရာမှာ သွားပြီးတော့ အခြေချ ခြေကုပ်ယူ နေထိုင်စေဖို့ စဉ်းစားပြင်ဆင်ထားတာလဲ"

"နယ်မြေကိုးခုရဲ့ ပြင်ပမှာပေါ့"

အခန်း (၂၀၃၀) ဟင်လင်းပြင်သတ္တဝါ လမ်းပြခြင်း

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌မူ နှစ်လကာလများ ကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိပါချေ။

နယ်မြေကိုးခုလုံးကို တစ်ပတ်ပတ်ပြီး လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးသည့် အချိန်မှစ၍ ဖန့်ချန်သည် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်လိုက်ရင်း… နယ်မြေကိုးခု၏ ပြင်ပဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ခရီးနှင်ခဲ့တော့သည်။

ဘယ်လောက်အထိ ဝေးကွာလှသည့် ခရီးလမ်းကို ဘယ်လောက်အထိ ကြာမြင့်စွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်ကိုမူ… သူ၏ ရင်ထဲ၌ မည်သည့် အတွေးအမြင်မျှ မရှိပါချေ။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကြယ်တာရာအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အချိန်ကျမှသာ… ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သေချာစွာ စိစစ်အကဲခတ်လေ့ရှိသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်ကတော့… သူသည် ဤမျှလောက် ရှည်လျားလှသည့် အချိန်ကာလပတ်လုံး ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး လမ်းခရီး၌ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် ကြယ်တာရာ အမြောက်အမြားကို ဖြတ်သန်းခဲ့သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကြယ်တာရာတစ်စင်းကိုမျှ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

"ဟင်းလင်းပြင်ကြီးက တကယ့်ကိုပဲ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလွန်းလှပါတယ် ဖန့်ငရဲမင်းကြီး"

ချီယန်သူတော်စင်က ဘေးကနေ နေ၍ မနေနိုင်ဘဲ သတိပေး စကားဆိုလိုက်ရင်း -

"တကယ်လို့... ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်တွေ တည်ရှိနေတဲ့ ကြယ်တာရာတွေကို ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့၊ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေကလည်း… လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ဝေးကွာလှတဲ့ ခရီးလမ်းကို ဖြတ်သန်းပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေဆီကို ငါတို့ရဲ့ မီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကျွန်စစ်သည်တော်တွေအဖြစ် ခစားကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ထည်ဝါကြီးကျယ်လှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ မဟာတံခါးကြီးအရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိရင်း… အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံအပြည့် ဖိတ်စင်နေသည့် ကြယ်တာရာ အမြောက်အမြားကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိရာ၊ ချီယန်သူတော်စင်၏ စကားကိုလည်း ရင်ထဲ၌ သဘောတူညီမိရသည်။

တကယ်လို့ အခြေချခြေကုပ်ယူမည့် နေရာကို ဤမျှလောက် လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် ရှာဖွေနိုင်မည်ဆိုလျှင်မူ… လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း နယ်မြေကိုးခုအတွင်း၌သာ စုစည်းနေထိုင်ကြမှာ မဟုတ်ပါချေ။

"နှမြောစရာကောင်းတာက... ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှာ ကြယ်တာရာမြေပုံ မရှိတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် လာခဲ့တဲ့ လမ်းခရီးမှာ… ငါတို့တွေက နယ်မြေကိုးခုနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ချင်း တူညီလှတဲ့ နေရာဒေသ အမြောက်အမြားကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာပဲဥစ္စာ။ ဒါပေမဲ့ ထူးခြားတာက... အဲဒီဘက်က ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ကတော့ လက်ရှိအချိန်အထိ အသက်ရှင်သန်နေသေးတယ်၊ ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင်... နယ်မြေကိုးခုထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်"

ချီယန်သူတော်စင်က တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် အသက်ရှင်သန်နေသေးတဲ့ နေရာဒေသက… ကျဆုံးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုတွေအတွက် ပိုပြီးတော့ မသင့်တော်ပါဘူး။ သတင်းအစအနတွေ ထွက်ပေါ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြစရာ အထောက်အထားမျိုး ကျန်ရစ်နေဦးမှာပဲ၊ တကယ်လို့ ငါက... ဒီဘက်ကနေ လူတွေကို အတင်းအကျပ် ပို့လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ တစ်ဖက်ကနေ... ချင်ဝူဆန့်က သတင်းအချက်အလက်တွေကို ချက်ချင်း သိရှိသွားနိုင်တယ် မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးစိစိပုံစံဖြင့် ချီယန်သူတော်စင်ထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ချီယန်သူတော်စင်က မိမိ၏ နှာခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်မိရင်း၊ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိရင်း -

"ဒါကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပဲ၊ အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်တွေနဲ့ ချင်သခင်လေးကြားထဲက ဆက်ဆံရေးက အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေကြတာပဲဥစ္စာ"

သူသည် စကားကို ခေတ္တမျှ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် -

"ဖန့်ငရဲမင်းကြီးက... ဘာဖြစ်လို့ လူတွေကို ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာပဲ အခြေချ နေထိုင်ခွင့် မပြုရတာလဲ။ ဒီနေရာမှာက... ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရော၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်တွေ ရော၊ ဒါ့ပြင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားတွေပါ ရှိနေတာပဲဥစ္စာ။ နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတွေနဲ့ သူတော်စင်တွေကတော့… အမြဲတမ်းပဲ သူတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ ကျွန်စစ်သည်တော် အမြောက်အမြားကို မွေးမြူထားတတ်ကြတာပဲလေ"

"တကယ်လို့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲကို သွားမယ်ဆိုရင်တော့… ဘေးအန္တရာယ်တွေက အလွန်တရာ များပြားလွန်းလှတယ်၊ ဥတွေအားလုံးကို ခြင်းတောင်းတစ်ခုတည်းထဲမှာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ စုပြီး ထည့်ထားလို့ မရနိုင်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ လက်အောက်က ကျွန်စစ်သည်တော်တွေကတော့ ကျွန်စစ်သည်တော်သက်သက်ပဲ ဖြစ်လို့… သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင်မှ နှမြောတသဖြစ်ပြီး ရင်ကွဲနာကျနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန်က စကားဆိုလိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် အလွန်တရာ ဝေးကွာလှသည့် နေရာတစ်ခုတွင်… အမွှေးပွပွဖြင့် ကြီးမားထည်ဝါလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် လျှောက်လှမ်းသွားလာနေသည်ကို လှမ်း၍ တွေ့မြင်လိုက်ရတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါ လား……။

ဖန့်ချန်သည် နတ်လမ်းစဥ်ဂိုဏ်း မှ အင်အားကြီး တန်ခိုးရှင် အနည်းငယ်က… မိမိထံသို့ ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်စကားပြောဆိုနိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို သင်ကြားပြသပေးခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားခဲ့ရချေပြီ။

သူ၏ စိတ်အသိကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်… အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသည့် အရှိန်အဝါဖြင့် ရှေ့သို့ အမီလိုက်၍ ပြေးထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက သတ္တဝါကြီး၏ အရှေ့သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည့် အခါတွင်မူ… ဤသတ္တဝါကြီးက အစွမ်းသတ္တိများ အားနည်းခြင်း မရှိပါချေ၊ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းအားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ရှိသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် ရင်ထဲ၌ နိုးနိုးကြားကြားရှိပြီး နိုးထသွားခဲ့ရကာ… အေးစက်လှသော မျက်ဝန်းအိမ်အစုံဖြင့် ဖန့်ချန်ကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။

"ဒါက ဟင်းလင်ပြင်သတ္တဝါ ပဲ……၊ တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှတဲ့ မျိုးသုဉ်းပျက်စီးခြင်း ဘေးဒုက္ခကြီး ကျရောက်ခဲ့ဖူးမယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒီနယ်မြေဒေသမှာ ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါ တွေ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာတတ်စမြဲပဲ။ ဒါက... ဒီနေရာမှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ဖုန်မှုန့် အစအနတွေကနေတစ်ဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲပြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ အရာမျိုးပဲလေ။ ဒီနေရာမှာ ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါ ရှိနေတယ်ဆိုတာက…… ဒီဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ နယ်မြေကိုးခုလိုမျိုး နေရာဒေသတွေ တည်ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ"

ချီယန်သူတော်စင်က ရှင်းပြ စကားဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ အာရုံစိုက်မှုက မိမိ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် သတ္တဝါကြီးထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ဟလိုက်မိသော်လည်း… ထိုထွက်ပေါ်လာသည့် အသံဗလံ တုန်ခါမှုများက အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းလွန်းလှသဖြင့်၊ ချီယန်သူတော်စင်အနေဖြင့် ဘာကိုမှ ရိပ်မိနားလည်နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

"ဒီလောကကြီးထဲမှာ... ဟင်းလင်ပြင်သတ္တဝါတွေရဲ့ ဘာသာစကားကိုပါ သေချာစွာ စူးစမ်းလေ့လာထားတဲ့သူ ရှိနေသေးတာလား"

ချီယန်သူတော်စင်၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တရာ ထူးဆန်းသွားခဲ့ရပြီး… ဤဘာသာစကားကို စူးစမ်းလေ့လာထားသည့်သူသည် တကယ့်ကိုပဲ အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာပြီး အားယားနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်မိရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးက လူသားလည်း မဟုတ်၊ မိစ္ဆာလည်း မဟုတ်ပါချေ၊ ထို့ပြင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်ပင် မစွမ်းသာပါချေ၊ အတိအကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင်မူ… ဟင်းလင်းပြင် ရိုင်းစိုင်းလှသော မြေရိုင်းပြင်ကြီးထက်က တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အရေးပါအရာရောက်နေမှာ မဟုတ်ပါချေ။

လက်ရှိအချိန်အထိမူ… သူသည် ဟင်းလင်းပြင်သတ္တဝါ တစ်ကောင်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းအောင်မြင်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါချေ၊ ထို့ပြင် သူတော်စင်ဖြစ်လာရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်လှပေ။

သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိသရွေ့မူ… ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းရှိ ဖုန်မှုန့်တစ်စေ့မျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချန်သည် သတ္တဝါကြီးနှင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်စကားပြောဆိုလိုက်မိရာ… ဖြစ်နိုင်သည်ကတော့ ဖန့်ချန်၏ ထူးခြားလှသော တန်ခိုးစွမ်းအားများကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သတ္တဝါကြီးက တိုက်ရိုက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်… ဖန့်ချန်၏ အရှေ့ကနေ နေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လမ်းပြပေးခဲ့တော့သည်။

နှစ်အနည်းငယ်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်…… သတ္တဝါကြီးသည် ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကြယ်တာရာတစ်စင်း၏ အရှေ့သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ကြယ်တာရာကြီးကမူ အနည်းငယ်မျှ မှေးမှိန်အားနည်းနေသော်လည်း… ၎င်း၏ အထက်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များ သိသိသာသာ လည်ပတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြရသည်။

သို့သော်လည်း ထိုကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များက အလွန်တရာ ပါးလွှာလွန်းလှသဖြင့်… ကြည့်ရသည်မှာ ဤကြယ်တာရာကြီးသည်လည်း အထူးခြားလှသော အဆင့်အတန်းမှတစ်ဆင့် သေဆုံးပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေမျိုးဆီသို့ ဆိုက်ရောက်နေခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း ဤပျက်စီးသွားမည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံး အတွက်မူ… အလွန်တရာ ရှည်လျားလှသည့် အချိန်ကာလများစွာ ထပ်မံ၍ လိုအပ်နေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

သတ္တဝါကြီးက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်… လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်လိုက်ရင်း… ဤကြယ်တာရာကြီး၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။

ဤကြယ်တာရာကြီး၏ အထက်၌ ကျင့်ကြံသူများ တည်ရှိနေသည်ကို အသေအချာ အတည်ပြုပြီးသည့် အခါကျမှသာ… ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင် အလွန်တရာ ထူထပ်သိပ်သည်းလှသည့် နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး၊ အစီအရင် ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းများကို စနစ်တကျ ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ… သူသည် ကျူလုံကြီး၏ မဟာခံတွင်းထဲမှတစ်ဆင့်၊ ထိုလူသားဝိညာဉ် အစအန အမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်… သူသည် ယခင်က နတ်ဘုရားလောက မှ ရရှိခဲ့ဖူးသည့် ရုပ်ခန္ဓာအစားထိုးသူ ခန္ဓာကိုယ် အမြောက်အမြားကိုလည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အစီအစဉ်တကျ ချထားလိုက်မိသည်။

"အားလုံးပဲ……၊ ဒီရုပ်ခန္ဓာတွေကတော့ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ပဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူပြီး တန်ခိုးကျင့်စဉ်တွေကို ပြန်လည်ကျင့်ကြံလို့ ရနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်၊ သွားကြတော့"

ဖန့်ချန်က စကားဆိုလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အစအန အမြောက်အမြားမှာမူ အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြမိပြီးနောက်… ရုပ်ခန္ဓာအစားထိုးသူများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

လူရိပ်တစ်ခုတည်းသာလျှင် ဖန့်ချန်၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး… ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူရန်အတွက် အလျင်စလို ပြုလုပ်ခြင်း မရှိပါချေ။

"ချင်းအစ်ကို……၊ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းလည်း တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီးပြီ မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ချင်းဟော့ချန် ထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်မိရင်း ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတောအတွင်း၌မူ… ချင်းဟော့ချန်သည် ဓားဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ မြေဝက်ဝံကြယ်တာရာ ပေါ်၌လည်း အလွန်တရာ ထင်ရှားကျော်ကြားလှသည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူ၏ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် အဆင့်အတန်း အထောက်အထားကြောင့်… ဖန့်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ယင်လောကအတွင်းသို့ နှိမ်နင်းချုပ်ချယ်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွေတောင်မှ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဌာန ဖြစ်လာခဲ့ရပြီးပြီ၊ ဖန့်ညီလေးကလည်း နယ်မြေကိုးခုလုံးရဲ့ ဘုံအရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီလေ၊ ငါက ဘာဖြစ်လို့ ဒီအကြောင်းအရာတွေကို မသိဘဲ နေရမှာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျူလုံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ငါ့ကို ဝါးမြိုခဲ့စဉ်အခါတုန်းက… ငါက ငါ့ကိုယ်ငါ သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီလို့ ထင်မှတ်နေခဲ့တာ၊ အခုကြည့်ရတာတော့… ဒါကလည်း ဖန့်ညီလေး ကြိုတင်ပြီးတော့ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ကွယ်က အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်"

ချင်းဟော့ချန်က ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအတာမရှိ ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေမိရင်း -

"ဖန့်ညီလေး……၊ ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်သာ အမိန့်ပေးပါ"

ဖန့်ချန်က အခြေအနေ အကျဉ်းချုပ်ကို စနစ်တကျ ရှင်းပြလိုက်မိသော်လည်း… ထိုအကြောင်းအရာများ အားလုံးကို အသေးစိတ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိဘဲ၊ ဤအရာက နောက်ကွယ်က ချန်ထားခဲ့သည့် အစီအစဉ်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူပြီးတဲ့နောက်မှာတော့…… နတ်ဘုရားစွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံရမှာဖြစ်ပြီး၊ ကျဆုံးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ဖြစ်လာရမှာပေါ့ ဟုတ်လား"

ချင်းဟော့ချန်က အသိအမြင်ကြွယ်ဝစွာဖြင့် စဉ်းစားလိုက်ရင်း -

"ကြည့်ရတာ... ငါတို့တွေက လူသားမျိုးနွယ်စု မဟုတ်တော့သလို၊ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေလည်း မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အနှစ်သာရ အားဖြင့်တော့…… ငါတို့တွေက လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ဖြစ်နေဦးမှာဖြစ်ပြီး ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေဦးမှာပဲ မဟုတ်လား"

"ဒါကတော့... နောင် အနာဂတ်ကာလတွေကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးတဲ့ အခါကျရင်… ကျဆုံးနတ်ဘုရားကလည်း ကျဆုံးနတ်ဘုရားသက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ဖန့်ချန်က စကားဆိုလိုက်သည်။

ချင်းဟော့ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း -

"မင်း စိတ်အေးအေးထားပါ……၊ ငါ သူတို့ကို သေချာစွာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုပေးမှာ ဖြစ်ပြီး၊ ငါတို့ရဲ့ မူလ ခြေကုပ်ယူခဲ့တဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကြီးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မေ့ပျောက်သွားစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

နှစ်အနည်းငယ်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်…… ဤနေရာရှိ အခြေအနေ အရပ်ရပ်အားလုံးမှာ စနစ်တကျဖြင့် လည်ပတ်လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းဟော့ချန် လုယူခဲ့သည့် ရုပ်ခန္ဓာအစားထိုးသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ… မူလကတည်းကပင် ကန့်သက်ချက်ကျော်လွန်သည့် တတိယမြောက် ခြေလှမ်းအဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်… သူသည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သန်မာလှသည့် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်… ဤနေရာရှိ အင်အားအကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူထက်ပင် ဘယ်လောက်အထိ သန်မာနေဦးမည်ကို ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပါချေ။

"မင်း... ထွက်ခွာတော့မှာ မဟုတ်လား"

ချင်းဟော့ချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်မိရင်း… ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်ကြီးကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဟုတ်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း -

"ဒီနေရာက နယ်မြေကိုးခုနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ချင်း မတူညီပေမဲ့၊ ကျယ်ပြောမှု အပိုင်းမှာတော့ နယ်မြေကိုးခုလိုမျိုး အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှတာမလို့… မင်း အားလပ်တဲ့ အချိန်ကျရင် အပြင်ကို ထွက်ပြီး လှည့်လည်ကြည့်ရှုလို့ ရနိုင်တာပဲဥစ္စာ"

"သေချာတာပေါ့"

ချင်းဟုချန်က စကားဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က သူ၏ ပခုံးပြင်ကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီးနောက်… လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်ကြီးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေတော့သည်။

ထပ်မံ၍ နှစ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။

ချင်းဟော့ချန်တို့ ရှိနေသည့် နေရာနှင့် အလွန်တရာ ဝေးကွာလှသည့် နေရာသို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့ပြီးသည့် အခါကျမှသာ… ဖန့်ချန်သည် ထိုကျောက်စိမ်းပေလွှာကို တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ထုတ်ယူလိုက်မိတော့သည်။

"မင်းက... အမြဲတမ်းပဲ ဒီကျောက်စိမ်းပေလွှာထက်မှာ၊ ဝမ်သောက်သူတော်စင်တို့ လူအုပ်စုက ချန်ထားခဲ့ဖူးတဲ့ နောက်ကွယ်က ဖဲချပ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေဦးမယ်လို့ ထင်မှတ်နေတုန်းပဲလား"

ချီယန်သူတော်စင်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကပ်လာခဲ့ပြီး… ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို တစ်ချက်မျှ လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း အသာအယာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိရင်း -

"ငါ ကြည့်ရသလောက်တော့…… အတွင်းထဲမှာ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးခြားလှတဲ့ မဟာတန်ခိုးစွမ်းအား ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်အချို့ပဲ သိုလှောင်ထိန်းသိမ်းထားတာမျိုးပဲ၊ ဒီကျင့်စဉ်တွေကို မင်း ကျင့်ကြံနေရင်တောင်မှ ဘာအသုံးဝင်ဦးမှာလဲ၊ တကယ်လို့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး အတွင်းမှာသာ ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြင့် ထုတ်ဖော်အသုံးပြုလိုက်မိမယ်ဆိုရင်… ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ ရိပ်မိသိရှိခြင်းကို မခံရဘဲ နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်… သူသည် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း ပြုံးလျက် စကားဆိုလိုက်ပြန်သည်။

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေက… သာမန်ကာလျှံကာ ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ ရှေ့မှာ ထုတ်ဖော်ပြသလို့ ရနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ ကျန်ရှိနေတဲ့ အရာအားလုံးကိုတော့... လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ်နဲ့ပဲ သေချာစွာ ဖုံးကွယ်ထားရမှာပဲ"

"အဘိုးဖြစ်သူတို့ လူအုပ်စုက... အရင်တုန်းက ငါ့ဆီကို ဒီပေလွှာကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာက၊ အမှန်တကယ်တော့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းပဲ ရှိခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါရဲ့ အတွင်းထဲမှာ မင်းပြောသလိုမျိုး ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မဟာတန်ခိုးစွမ်းအား ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်တွေ ရှိနေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့…… နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုလည်း သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ဦးမှာ အမှန်ပဲ"

"ဘာလမ်းကြောင်းလဲ"

"ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးဆီကို ပြန်လည်သွားရမယ့် လမ်းကြောင်းပေါ့"

ဖန့်ချန်၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်… သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ စွမ်းအားများကို ပေလွှာထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် စတင်၍ စီးဆင်းစေလိုက်တော့သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကြီးကလည်း… စဉ်ဆက်မပြတ်ဘဲ စွမ်းအားအရှိန်အဝါ အမြောက်အမြားကို ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်ရင်း၊ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စနစ်တကျဖြင့် ပို့လွှတ်ပေးနေခဲ့သည်။

ပေလွှာကမူ ဖန့်ချန်၏ လက်ဖဝါးပြင်ထက်မှတစ်ဆင့် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရပြီး… လေဟာနယ် ဟင်းလင်ပြင်ထက်၌ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် လွင့်မျောနေခဲ့ရကာ၊ ၎င်း၏ အတွင်းထဲမှတစ်ဆင့် တောက်ပလွန်းလှသည့် နတ်ဘုရား အလင်းရောင်ခြည် အမြောက်အမြားက အဆက်မပြတ် ဖိတ်စင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရချေပြီ။