အခန်း (၂၀၄၅-၂၀၄၆)

အခန်း (၂၀၄၅) သူတော်ကောင်းတရားဘက် ရောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးရမယ့် တာဝန်

ဖန့်ချန်က ထိုအရာကို စိတ်ထဲမထားဘဲ၊ အပြန်အလှန်အနေဖြင့် ကျိလင်နှင့် မေဒေါင်ကွမ်းတို့ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ဖော်ဖော်ရွေရွေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ယခုအချိန်၌ ဒေါသကို ပေါက်ကွဲ၍ မရနိုင်သေးသဖြင့် ဝေရွှင်တို့နှင့်အတူ အခြားတစ်ဖက်ရှိ မဏ္ဍပ်ဆောင်တစ်ခုဆီသို့သာ သွားရောက်ထိုင်နေလိုက်ကြရတော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်၌ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ခုနတင်ကနှင့် မတူညီသည်ကို ဝေရွှင်လည်း သတိပြုမိသွားပြီး၊ ဖန့်ချန်တို့ရှိရာဘက်သို့ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ -

"ကျိလင်…… ကြားရသလောက်တော့ ဒီဖန့်ချန်က မင်းတို့ကျိမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်လာတာဆို ဟုတ်လား"

ဝေရွှင်က ခပ်အေးအေး မေးမြန်းလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုဝေ…… အဲဒါ အမှန်ပါပဲခင်ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ကျေးဇူးတရားကို မသိတတ်ပါဘူး၊ ကျောင်းတော်ကို စတင်ရောက်ရှိတဲ့နေ့မှာတင် ကျွန်တော်ကို ပထမဦးဆုံး သင်ခန်းစာ တက်ရောက်ခွင့် မရအောင် ဒုက္ခပေးခဲ့လို့၊ ဆရာ့အပေါ်မှာ အထင်အမြင်လွဲမှားစရာတွေ ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်"

ကျိလင်က ရိုရိုသေသေဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ စကားလုံးများထဲ၌ ဖန့်ချန်အပေါ် အမျက်ဒေါသ ထွက်နေမှုကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိချေ။

"သူက လူမှုရေး လောကဝတ်တွေကို နားမလည်တဲ့သူပဲ၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်ပြီး ဖျောင်းဖျစကား ပြောခဲ့တုန်းကတောင်မှ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသေးတယ်၊ အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရှီ ရှေ့ထွက်မပေးခဲ့ရင် ကျွန်တော်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေဟာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မယ်"

မေဒေါင်ကွမ်းက ရုတ်တရက် စကားဖြတ်၍ ပြောဆိုလိုက်ကာ -

"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် ကိုးဆလက်သီးသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်၊ ဒါက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရုံတင်မကဘဲ ယခင်ကထက်တောင် ပိုပြီးတော့ သန်မာလာစေတယ်"

နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် ပြင်ပကမ္ဘာ၏ နှစ်ပေါင်းရာချီသော ကျင့်ကြံခြင်းထက်ပင် ဤကျောင်းတော်၌ ရလဒ်များစွာ ပိုမိုရရှိခဲ့သည်ဟု ခံစားနေရ၏။

မိမိကိုယ်မိမိ ယခင်က မိမိမဟုတ်တော့ဟုလည်း ထင်မှတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ သိသာထင်ရှားသော စိန်ခေါ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေတော့၏။

ဝေရွှင်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ မှတ်ချက်ပေးခြင်း မပြုချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝူချုံးက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အစွမ်းအစ မရှိတာက အစွမ်းအစ မရှိတာပဲလေ၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာတော့ လက်သီးကသာ အမှန်တရားပဲ၊ ငါ သူ့ဆီ သွားပြီး တစ်ချက်လောက် စကားစမြည် ပြောလိုက်ဦးမယ်"

ဝူချုံးက ထရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

ကျိလင်နှင့် မေဒေါင်ကွမ်းတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် အရုပ်ဆိုးသွားရ၏။

ဤပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျောင်းသားများ၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားကြပြီး၊ တခြားလူများ၏ ဒုက္ခရောက်မှုကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လိုသည့် မျက်နှာထားများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

သို့သော် ဝူချုံးသည် ဖန့်ချန်နှင့် ရယ်မောမြူးထူးစွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေရုံမျှသာ ပြုလုပ်ပြီး ပြဿနာရှာခြင်း မရှိသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ မလွဲဧကန် စိတ်ပျက်သွားကြရတော့၏။

ယခုကဲ့သို့ ရှားရှားပါးပါး အပန်းဖြေနိုင်သော အချိန်မျိုးတွင်၊ သူတို့သည် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော ပွဲကောင်းတစ်ပွဲကို ကြည့်ရှုချင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ရွမ်ပုထုံ…… ငါ မှတ်မိသလောက်တော့ မင်းက အရင်တုန်းက ကရုဏာတောင်က ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွမ်ပုထုံကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော် လည်တာပဲ၊ အဆက်အသွယ်တွေကို အသုံးချပြီး ငါတို့ ကျိုကျီတောင်ရဲ့ လက်အောက်ကို လာရောက်ခိုလှုံခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင်တော့…… ဟဲဟဲ……"

ရွမ်ပုထုံက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး -

"ကရုဏာတောင်ရဲ့ အယူအဆက ကျွန်တော့်ရဲ့ လမ်းစဉ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလို့ပါ၊ လူသားမျိုးနွယ်စု သန်မာလာဖို့ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ရင်းနဲ့သာ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရမှာပဲ၊ တခြားလူတွေနဲ့ မပြိုင်ဘဲ ဘယ်လိုမျိုး တိုးတက်လာနိုင်မှာလဲ။

ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းဆောင်မှာ စွမ်းဆောင်ရည် မကောင်းခဲ့ပေမယ့်၊ ရလဒ်တွေကတော့ အများကြီး ရရှိခဲ့ပါတယ်။

နောက်ထပ် အနည်းငယ်လောက် ထပ်သွားမယ်ဆိုရင်တော့၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ နောက်ထပ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ထပ်ပြီး ထုဆစ်ပုံဖော်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်ပါတယ်"

"ဒါက အမှန်ပဲ"

ဝေရွှင်က သာယာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေဒေါင်ကွမ်းကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း အရင်တုန်းက ဖန့်ချန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့တာက၊ နောင်ပိုင်းမှာလည်း ဖန့်ချန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အဆင့်အတန်းက မင်းထက် ပိုမြင့်နိုင်သလို အခြေခံအုတ်မြစ်ကလည်း မင်းထက် ပိုပြီးတော့ ကောင်းနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကရုဏာတောင်ကို ဝင်ရောက်သွားကတည်းက၊ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က သူ့ထက် ပိုပြီးတော့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်ဖို့ သေချာသွားခဲ့ပြီ။

ဒါ့အပြင် မင်းက အခု ကိုးဆလက်သီးသိုင်းကိုလည်း နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီဆိုတော့၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်တဲ့ ပါရမီပိုင်းမှာ၊ မင်းက ကျိုကျီတောင်ရဲ့ ကျောင်းသားတွေထဲမှာ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ဖြစ်နေပြီ"

မေဒေါင်ကွမ်းက ချက်ချင်းပင် နှိမ့်ချစွာဖြင့် စကားအနည်းငယ် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌မူ မဖုံးကွယ်နိုင်သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်၏။

'ထိုနေ့က ကိစ္စရပ်တွေကို၊ သူနဲ့ အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ……'

……

"ဖန့်ချန်…… နင့်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အဆင့်အတန်းက အနည်းဆုံးတော့ ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ရှိလိမ့်မယ် မဟုတ်လား။

ဒီလောက်အထိ ပါရမီကောင်းနေတာတောင်မှ ကရုဏာတောင်မှာ နေရာချထားခြင်း ခံရတယ်ဆိုတော့၊ နင့်ရဲ့ နောက်ခံအဆက်အသွယ်က မလုံလောက်သေးဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။

ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို အသုံးချပြီး နင့်ကို ပိုပြီးတော့ သင့်တော်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ဆီ ပြောင်းရွှေ့ပေးနိုင်မလားဆိုတာ တစ်ချက်လောက် စုံစမ်းပေးရမလား"

ဝူချုံးသည် ချိုင်စစ်ရှို့နှင့် လုကျိုဝမ်တို့ ဘေးနား၌ ရှိနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ အထိမခံသော စကားလုံးများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ စိတ်နှလုံးထဲ၌ တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ သက်ပြင်းချမိသွားကြရတော့၏။

'ချန်းရွှေဘုရားနယ်မြေ၊ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကသာ၊ ဒီလိုမျိုး စကားလုံးတွေကို ပြောရဲတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်'

'လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားစုတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေမယ့်၊ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုကတော့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကို တိုက်ရိုက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်ရဲ့ ထုထည်ကြီးမားမှုက ငါတို့ တွေးတောပုံဖော်နိုင်တာထက် အများကြီး ပိုပြီးတော့ ကျော်လွန်နေတာ၊ သူတို့မှာ ဒီလိုမျိုး စွမ်းရည် ရှိတာက သဘာဝကျပါတယ်'

'ဘယ်သူက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလဲ၊ ကြည့်ရသလောက် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ စောင့်ရှောက်ရေးဆရာတွေထဲမှာ၊ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုက ဆင်းသက်လာတဲ့သူ ရှိနေပုံရတယ်'

'တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်မှာလည်း ရှိတာပဲလေ၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ ကံဇာတာကတော့ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ၊ ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို သဘောကျနေတာများလား'

ထိုသူနှစ်ဦးသည် တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်ကာ အချင်းချင်း စကားပြောဆိုနေကြပြီး၊ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် မျက်ဝန်းများထဲ၌ အနည်းငယ် အားကျမနာလို ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပိုမို၍ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

"မိန်းကလေးဝူ…… မင်းက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို ရှာဖွေပေးနိုင်တာလား။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို ကူညီချင်ရတာလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး"

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် အံ့ဩ သွားသည့်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်၏။

"အဆက်အသွယ်လား၊ ရှာဖွေမယ်ဆိုရင်တော့ အမြဲတမ်း ရှိတာပါပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုက လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နာမည်ကျော်ကြားမှု ရှိနေတာပဲလေ။

ဘာဖြစ်လို့ နင့်ကို ကူညီချင်ရတာလဲ ဆိုတာကတော့၊ တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ၊ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုက ပြင်ပကနေ ပါရမီရှင်တွေကို အဆက်မပြတ် စည်းရုံးနေခဲ့တာ။

ငါ မြင်တာတော့ နင့်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းက မညံ့လှပါဘူး၊ နောင်ပိုင်းမှာလည်း ပညာသင်နှစ် ကနဦးကာလကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိနေတာဆိုတော့၊ နင့် အနေနဲ့ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးတော့၊ ငါနဲ့ လက်ထပ်ကာ ငါတို့ဝူမျိုးနွယ်စုထဲကို မယားပါယောကျာ်းအဖြစ် ဝင်ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝူချုံးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ အနည်းငယ်မျှပင် ရှက်သွေးဖြာခြင်း မရှိဘဲ၊ အလွန် သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အစပျိုး စကားလုံးများပင် မရှိဘဲ၊ အိမ်ထောင်ရေး ကိစ္စကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဤနှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း၌လည်း မည်သည့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုမျှ မရှိခဲ့ဖူးဘဲ၊ ကျောင်းစတင်တက်ရောက်စဉ် ကနဦးကာလကသာ အနည်းငယ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"တကယ်ပဲ"

ချိုင်စစ်ရှို့နှင့် လုကျိုဝမ်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ မျက်ဝန်းများထဲမှ အားကျမနာလို ဖြစ်မှုများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

သို့သော် ဝူချုံး၏ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်အပေါ်၌ အလွန်အမင်း ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းသည်ဟု မခံစားရဘဲ၊ ယင်းက အလွန် သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ကိစ္စရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပုံရ၏။

'လူသားမျိုးနွယ်စုက ဒီလိုမျိုး အဆင့်အတန်းကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ၊ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေး ကိစ္စက၊ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခု လုပ်ကိုင်နေသလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာလား'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသွားသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော ကပြားမဟာမိတ်ပြုခြင်းမျိုးက၊ အထိရောက်ဆုံးသော နည်းလမ်း ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိရှိထားပေသည်။

ထိုဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို အစဉ်တစိုက် အာရုံစိုက်နေသော ချင်ထောင်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ချက်ချင်းပင် အသံလွှင့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုဖန့်…… အရင်တုန်းက ငါ မင်းကို သတိပေးခဲ့တာကို မမေ့ပါနဲ့ဦး"

'ကြည့်ရသလောက်တော့၊ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုက ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကို တိုက်ရိုက် အားပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီပဲ။

ဒါက ဟော်ဆွေ့ဆရာသခင်ကြီးက အလွယ်တကူ လက်ရည်စမ်းလို့ မရတာကြောင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဟော်ဆွေ့ဆရာသခင်ကြီးနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်မယ့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာတော့မှာမို့လို့လား'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ဝူချုံးကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ရေတိုအတွင်းမှာတော့၊ ငါက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာပဲ သေသေချာချာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ချင်ပြီး၊ ကရုဏာတောင်မှာပဲ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ စာဖတ်ချင်ပါတယ်"

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ"

ဝူချုံးက ဇွတ်အတင်း မေးမြန်းလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် ချိုင်စစ်ရှို့က ရုတ်တရက် ဝင်၍ ပြောလိုက်၏။

"မိန်းကလေးဝူ…… ငါ့ကိုကော ဘယ်လိုမျိုး မြင်လဲဟင်"

ဝူချုံးက သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သာယာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်ကာ စကားအများကြီး မဆိုတော့ချေ။

ချိုင်စစ်ရှို့၏ မျက်နှာထက်၌ ချက်ချင်းပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည့် မချိပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ သူနှင့် လုကျိုဝမ်တို့သည် ရုတ်တရက် မေဒေါင်ကွမ်းက ထရပ်လိုက်ပြီး ဤဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် ဖန့်ချန်ကို သတိပေးစကား ဆိုလိုက်ကြ၏။

"မေဒေါင်ကွမ်းက ကိုးဆလက်သီးသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတာဆိုတော့၊ ပါရမီကလည်း အမှန်တကယ်ပင် မညံ့လှဘူး၊ ညီအစ်ကိုဖန့် အနေနဲ့ သတိထားဖို့ လိုအပ်တယ်"

ဝူချုံးက ခပ်ပြုံးပြုံး ဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင်၊ မေဒေါင်ကွမ်းသည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျောင်းသားများအားလုံးသည် ဤဘက်သို့ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုကာ အားပေးကူညီသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

ကျိလင်က ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လိုက်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အမြန် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုဝေ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝေရွှင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝေရွှင်က ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ -

"သူတို့ဘာသာ သွားပါစေ၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကတော့၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လွတ်လပ်မှု ရှိပါသေးတယ်"

လူတိုင်းက ဝေရွှင်၏ ဆိုလိုချက်ကို နားလည်သွားကြပြီး၊ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

"ဖန့်ချန်…… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာ ကျောင်းစဖွင့်တဲ့နေ့တုန်းက၊ ငါ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးတော့၊ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်"

မေဒေါင်ကွမ်းက လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုလိုက်၏။

"နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သွားတဲ့ ဒီနေ့မှာတော့၊ ငါ ကိုးဆလက်သီးသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ၊ ဒါက အရင်တုန်းက စီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရှီ ပြသခဲ့တဲ့ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်တယ်"

"ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ"

ဖန့်ချန်ကလည်း ထရပ်လိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

မေဒေါင်ကွမ်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး၊ မျက်နှာထား အေးစက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူတာတွေကိုတော့ မလိုအပ်ပါဘူး၊ ငါ ဒီနေ့မှာ မင်းနဲ့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လက်ရည်စမ်းချင်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကိုးဆလက်သီးသိုင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က၊ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

"အားနာပါတယ်ဗျာ၊ ဆရာရှုက ပြောထားတယ်၊ ငါတို့ ကရုဏာတောင်က သူတော်ကောင်းတရား စာပေတွေကိုပဲ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ဖတ်ရှုရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ ပြင်ပကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားရဘူးတဲ့၊ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်တာတွေက ငါတို့နဲ့ မအပ်စပ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်…… မင်း မေ့သွားပြီလား၊ ငါတို့မှာ လူတွေကို သူတော်ကောင်းတရားဘက် ရောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးရမယ့် တာဝန်လည်း ရှိသေးတယ်လေ"

ထိုအချိန်တွင်ပင်၊ လူရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

လူတိုင်း ရောက်ရှိလာသောသူကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ မျက်နှာထားများ ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားရတော့သည်။

ဝေရွှင်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရောက်ရှိလာသောသူသည်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့ကဲ့သို့သော လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တစ်ပိုင်းများထက် အဆမတန် ပိုမို၍ သန်မာလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်များတွင်၊ အခြားသော စုဝေးရာနေရာတစ်ခု ရှိနေတတ်သဖြင့်၊ ဤနေရာ၌ ပေါ်ပေါက်လာလေ့ မရှိချေ။

"ကရုဏာတောင်က ဖန့်ချန်အတွက် ရှေ့ထွက်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာလား။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီပဲ"

ဝေရွှင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားတော့သည်။

အခန်း (၂၀၄၆) တိုက်ခိုက်ခွင့် တောင်းခံတယ်

ရွမ်ပုထုံသည် ရောက်ရှိလာသောသူကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ မျက်နှာထား ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားရပြီး၊ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပုံရသည်။

သူ ကရုဏာတောင်သို့ ပထမဦးဆုံးနေ့အဖြစ် တက်ရောက်စဉ်ကပင် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ၎င်းတို့ထက် ကျောင်းသားအပတ်စဉ် အနည်းငယ်စော၍ ကရုဏာတောင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပုံရပြီး၊ ကရုဏာတောင်၏ တရားဝင်တပည့် ဆယ်ဂဏန်းကျော်ထဲ၌ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အားအနည်းဆုံးသူ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် အားနည်းသည်ဆိုစေဦးတော့၊ သူသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း ကနဦးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်ကာ၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ဤနေရာ၌ နှစ်ရှည်လများ ကျင့်ကြံ နေထိုင်ခွင့် ရရှိထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလင် ရောက်လာပြီပဲ"

ချိုင်စစ်ရှို့နှင့် လုကျိုဝမ်တို့သည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ ယခင်က ဝေရွှင်ကဲ့သို့သော ဝါရင့်သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ အနည်းငယ် ဖိအားများကို ခံစားနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါ မိမိတို့ ကရုဏာတောင်၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ၊ သဘာဝကျစွာပင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားကြတော့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလင်"

ဖန့်ချန်က ရောက်ရှိလာသောသူကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမည်မှာ လင်ဖုန်း ဖြစ်ပြီး၊ ကရုဏာတောင်၏ တပည့်များထဲက တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဤနှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း၌၊ သူသည် လင်ဖုန်းနှင့် အများဆုံး ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားသော စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မများသည် ရံဖန်ရံခါ ကရုဏာတောင်မှ အချိန်အတန်ကြာ ထွက်ခွာသွားတတ်ကြသဖြင့်၊ စာသင်ခန်းထဲ၌ အမြဲတမ်း စာဖတ်နေလေ့ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဂျူနီယာညီငယ်ဖန့်…… ငါ ခုနတင်က ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းလာရင်းနဲ့၊ ဒီလိုမျိုး စည်ကားနေတဲ့ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရတာပဲ။ မင်းကတော့လေ…… စာအုပ်ကြီးအတိုင်းပဲ မနေပါနဲ့ဦး။

ငါတို့ ကရုဏာတောင်က တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်တာတွေကို မနှစ်သက်သလို၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကိုလည်း မသွားချင်ကြဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေကြားထဲက နှီးနှောဖလှယ်မှုကိုတော့၊ ဘယ်တုန်းက ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။ အနိုင်အရှုံးက အဓိကမကျပါဘူး၊ အဓိကကျတာကတော့…… ငါတို့တွေ လူတွေကို သူတော်ကောင်းတရားဘက် ရောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးရမယ့် လမ်းစဉ်ကို စိမ့်ဝင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးရမှာပဲ။

ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ရင်းနဲ့၊ တစ်နေ့ကျရင် ကရုဏာတောင်ကလည်း တပည့်တွေ အရပ်ရပ်မှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီးတော့၊ အကြီးအကျယ် စည်ပင်ဝပြောလာနိုင်တာပဲလေ"

လင်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။

စကားပြောပြီးနောက်၊ သူသည် မေဒေါင်ကွမ်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်၊ မလှမ်းမကမ်းနေရာမှ ထရပ်၍ လျှောက်လှမ်းလာသော ဝေရွှင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ -

"ဝေရွှင်…… မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အခုထိ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာလဲ၊ ငါ ထင်တာတော့ မင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီလို့ အောက်မေ့နေတာ"

ဝေရွှင်၏ မျက်နှာထားမှာ အပြောင်းအလဲမရှိဘဲ၊ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း သိပ်မကြာသေးဘူးလေဗျာ၊ စီနီယာအစ်ကိုလင် ကျောင်းတော်မှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကာလလောက် မကြာသေးတာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ၊ နှစ်ရာအတွင်းမှာတော့…… ကျွန်တော်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ"

"အဲဒါကတော့ ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စတစ်ခုပဲ"

လင်ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် -

"မင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးသွားတဲ့ အခါကျရင်၊ ငါတို့တွေလည်း နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လက်ရည်စမ်း ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ဟုတ်လား…… ဒါဆိုရင်တော့ ညီငယ် ကျွန်တော်ကပဲ မျှော်လင့်စောင့်စားနေပါ့မယ်"

ဝေရွှင်က မနေနိုင်ဘဲ လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တစ်ပိုင်းများသည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြရာ၊ အားလုံး၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ လှောင်ပြုံးရိပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

ယနေ့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြသော လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တစ်ပိုင်းများသည်၊ မတူညီသော တောင်ကုန်းအသီးသီးမှ ဆင်းသက်လာကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ကြားထဲ၌ အားနည်းခြင်း၊ အားသန်ခြင်း ကွာခြားချက်များ ရှိနေကြသော်လည်း၊ သူတို့အားလုံးတွင် တူညီသော အယူအဆတစ်ခု ရှိနေကြသည်။

တိုက်ခိုက်ခြင်း အပိုင်းကို ပြောရမည်ဆိုပါက၊ ကရုဏာတောင်သည် အောက်တန်းစားများထဲက အောက်တန်းစား အဆင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမျှမက ကရုဏာတောင်၏ တပည့်တစ်ဦးသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ သာမန် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လက်ရည်စမ်းခဲ့ရာတွင်၊ သရေကျသွားခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတင်းဆိုးမျိုးပင် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသေးသည်။

ထိုစဉ်က ဤသတင်းသည် ကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ရာ၊ အခြားသော လူမျိုးစု အသီးသီးမှ ကျောင်းသားများပင် ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကာ ပွဲကြည့်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ တကယ်ကိုပင် သွားဖြဲနားဖြဲ ရယ်စရာကြီး ဖြစ်ခဲ့ရဖူးပေသည်။

ယခုအချိန်၌ ဝေရွှင်သည် လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ သူသည် ကျိုကျီတောင်၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် ပါရမီက မညံ့လှချေ။

သူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးပါက၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အလွန် ပျော့ညံ့လှသော ကရုဏာတောင်မှ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်းရင်း လုံးဝ မရှိချေ။

"ဂျူနီယာညီငယ်မေ…… မင်း ကြောင်မနေနဲ့ဦး၊ ငါတို့က ငါတို့စကားကို ပြောကြတာ၊ မင်းက မင်းလုပ်စရာ ရှိတာကို ဆက်လုပ်ပါ"

ဝေရွှင်က မေဒေါင်ကွမ်းကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

မေဒေါင်ကွမ်း ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာပြီး၊ ဖန့်ချန်ကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် စိုက်ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီလျက် -

"ဖန့်ချန်…… တိုက်ခိုက်ခွင့် တောင်းတယ်၊ မင်း လက်ခံမလား"

"လက်ခံပါတယ်"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မေဒေါင်ကွမ်း၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ၊ သူသည် လှည့်ပတ်၍ ယင်း၏အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျောင်းသားများသည်လည်း၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိမိတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

အတွင်းကမ္ဘာ ကောင်းကင်ယံထက်၌။

ဖန့်ချန်နှင့် မေဒေါင်ကွမ်းတို့သည် ဝေးကွာလှသော နေရာမှနေ၍ အချင်းချင်း ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။

ထိုအရာအပြင်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟိုးအဝေးဆီ၌လည်း ရာဂဏန်းမျှရှိသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝများစွာသည် ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်ထွက်နေကြပေသည်။

"ညီအစ်ကိုလု…… မင်း ထင်တာတော့ ညီအစ်ကိုဖန့်က အခုအချိန်မှာ မေဒေါင်ကွမ်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ချိုင်စစ်ရှို့သည် မလှမ်းမကမ်းနေရာမှ ထိုခန့်ညားထည်ဝါလှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝနှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် အခြေမလှသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာတုန်းကတော့၊ ညီအစ်ကိုဖန့်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မေဒေါင်ကွမ်းထက် အများကြီး ပိုပြီးတော့ သန်မာခဲ့တယ်၊ သူ့ကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တောင် ဖိနှိပ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာလေ"

လုကျိုဝမ်က စဉ်းစားတွေးတောသကဲ့သို့ ဆိုလိုက်ပြီး -

"ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်းမှာတော့၊ မေဒေါင်ကွမ်းက ကိုးဆလက်သီးသိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်…… ရိုးရိုးသားသား ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့၊ ငါတို့ ကရုဏာတောင်မှာ နေထိုင်ရတာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိတယ်ဆိုပေမယ့်၊ သက်တောင့်သက်သာ ရှိခြင်းရဲ့ ဆိုးကျိုးကလည်း ရှိနေတာပဲ။

မေဒေါင်ကွမ်းက ကိုးဆလက်သီးသိုင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုဆစ်ပုံဖော်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အရင်တုန်းကထက် အဆမတန် ပိုပြီးတော့ သန်မာလာခဲ့ပြီ၊ မဟုတ်ရင်တော့…… သူ ဒီနေ့မှာ ဘာဖြစ်လို့ ညီအစ်ကိုဖန့်ကို စိန်ခေါ်ရဲမှာလဲ"

"မင်းက စကားတွေ ဒီလောက်အထိ အများကြီး ပြောနေတာ၊ အဲဒါဆို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာလား၊ မရှိတာလား။ ငါ မျှော်လင့်တာကတော့ ညီအစ်ကိုဖန့် မရှုံးဖို့ပဲ၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေ့မှာ အရပ်ရပ်က လူတွေရဲ့ လှောင်ပြောင် ဝေဖန်တာကို ခံရတော့မှာပဲ"

ချိုင်စစ်ရှို့က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးလား…… တစ်ဖက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းစီပေါ့ဗျာ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပထမဦးဆုံး နှစ်တစ်ရာပဲ ရှိသေးတာလေ၊ အကယ်၍ မေဒေါင်ကွမ်းကို နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာချီပြီး အချိန်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့၊ အခြေအနေက လုံးဝ ခြားနားသွားလိမ့်မယ်"

လုကျိုဝမ်က တွေးတောမြော်မြင်လိုက်၏။

သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

ဝူချုံး၊ ချင်ထောင်စသော လူများသည်လည်း အလားတူ အယူအဆမျိုး ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျောင်းတော်သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ် ကနဦးကာလက နည်းလမ်းများ မည်မျှပင် သန်မာသည်ဆိုစေဦးတော့၊ ယင်းက ဘာကိုမှ သက်သေမပြနိုင်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်၊ လူတိုင်းသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်အောင်မြင်သွားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးများ ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ပြောနိုင်သည်ကတော့ ဖန့်ချန် ကျောင်းတော်သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ် ကနဦးကာလက၊ အခြေခံအုတ်မြစ်က အလွန်အမင်း ထုထည် ကြီးမားလွန်းခဲ့သဖြင့် မေဒေါင်ကွမ်းထက် အများကြီး ပိုမို၍ သန်မာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ…… မေဒေါင်ကွမ်းသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ အချိန်ကို အသုံးချကာ၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားထဲက ကွာဟချက်ကို ကြာမြင့်စွာကပင် ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလင်…… ငါတို့တွေ အလောင်းအစား နည်းနည်းလောက် လုပ်ကြမလား"

ဝေရွှင်က ရုတ်တရက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

"အလောင်းအစားလား"

"ညီအစ်ကိုဝေ…… ငါတို့လည်း ဝင်ပြီးတော့ ဆော့လို့ရမလား"

"တစ်ယောက်တည်း ပျော်မွေ့တာထက်၊ အားလုံးအတူတူ ပျော်မွေ့ကြတာ ပိုပြီးတော့ ကောင်းတာပေါ့ဗျာ"

အရပ်ရပ်မှ လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်တစ်ပိုင်းများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စကားဆိုလာကြပြီး၊ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေကြပုံရသည်။

"မင်းတို့တွေက ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီငယ်ဖန့်က မေဒေါင်ကွမ်းကို မနိုင်ဘူးလို့ အပိုင်တွက်ထားကြတာပေါ့ ဟုတ်လား"

လင်ဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ညိုမည်းသွားရတော့သည်။

မေဒေါင်ကွမ်းမှာ မူလက တိုက်ခိုက်ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ ပြင်ဆင်နေခဲ့သော်လည်း၊ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ် အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကိုလင် အနေနဲ့ မလောင်းချင်ဘူးဆိုရင်လည်း၊ ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ"

ဝေရွှင်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ မလောင်းရမှာလဲ၊ ငါတို့ ကရုဏာတောင်က တခြားလူတွေနဲ့ အလောင်းအစား လုပ်တဲ့နေရာမှာ၊ ဘယ်တုန်းက ကြောက်ဖူးလို့လဲ၊ ဒါပေမဲ့ လောင်းကြေး ပုံစံတစ်ခုကိုတော့ သတ်မှတ်ရမယ်"

လင်ဖုန်းက ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။

ဝေရွှင် စကားပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် အတွင်းကမ္ဘာ ကောင်းကင်ယံထက်၌ မည်သည့်အကြောင်းရင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ နောက်ထပ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်မျှရှိသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် တံခါးဝများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထိုခန့်ညားထည်ဝါလှသော တံခါးဝတစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှ၊ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေကြပြီး၊ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းများ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက၊ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ကွာခြားချက်ကြီးမားလှပေသည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြရပြီး၊ သာမန် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း နှီးနှောဖလှယ်မှု ပွဲစဉ်လေးတစ်ခုက၊ ယခုကဲ့သို့သော ကြီးမြတ်လှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

၎င်းတို့သည် ရောက်ရှိလာသောသူများမှာ ဆရာများလား၊ သို့မဟုတ် စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မများလားဆိုသည်ကို မသိရှိကြသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် ရိုရိုသေသေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြရတော့သည်။

"လင်ဖုန်း…… မင်းက တခြားလူတွေနဲ့ အလောင်းအစား လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာလား"

ထိုခန့်ညားထည်ဝါလှသော တံခါးဝတစ်ခုထဲမှ၊ ကျန်းသောက်ယွဲ့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကျန်း ပါလား"

ချိုင်စစ်ရှို့နှင့် လုကျိုဝမ်တို့သည် ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတော့သည်။

ဝေရွှင်၏ မျက်နှာထားမှာမူ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားရပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ပိုမို၍ လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

ကရုဏာတောင်၏ နည်းလမ်းများ မည်မျှပင် ညံ့ဖျင်းသည်ဆိုစေဦးတော့၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းနောက်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်ကာ၊ ကျောင်းတော်မှ တရားဝင် ကျောင်းပြီးမြောက်ရန် အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေပြီး၊ ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သူတော်စင် အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။

ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းပြီးမြောက်သွားသော ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည်၊ ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ က သေသေချာချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားသည့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အရင်းအမြစ်များ အလွန် ကြွယ်ဝလှသော ဘုရားနယ်မြေများကို တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့် ရရှိကြမည့်သူများ ဖြစ်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကျန်း…… ကျွန်တော်က လောင်းချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့က လောင်းချင်ကြတာပါ"

လင်ဖုန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီငယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ဦး၊ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့…… ငါတို့တွေ အလောင်းအစား မလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာ တော်တော်လေး ကြာပြီ မဟုတ်လား။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီတုန်းက အလောင်းအစား ပွဲစဉ်မှာ၊ ငါ့ရဲ့ ကံတရားက မကောင်းခဲ့လို့ နင့်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်၊ ဒီနေ့မှာတော့ ငါ့ကို အရင်းအနှီး ပြန်ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးဦးမလား"

အခြားတစ်ဖက်ရှိ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုထဲမှ၊ ခပ်အေးအေး အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

ယင်း၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရှိ ပြာနှမ်းသော မြူခိုးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရာ၊ လူတိုင်းသည် ထိုအထဲ၌ ကျိုကျီတောင်၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရပ်တည်နေကြသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ထိုအထဲ၌ ထိုက်ရှီဝမ်ကျန်းပင် ပါဝင်နေသည်။

"စီနီယာအစ်မရွှေရှင်း ပါလား"

ကျိုကျီတောင်၏ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျောင်းသားများ၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားကြတော့သည်။

ဝေရွှင်သည် ကျန်းတောက်ယွဲ့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် စိတ်ထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော လေးနက်မှုများမှာလည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရွှေရှင်း…… မင်း လောင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာညီငယ်ဖန့်က ဒီနှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်းမှာ၊ စာအုပ်တွေကိုပဲ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ဖတ်ရှုနေခဲ့တာ ဖြစ်လို့၊ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်တာတွေက သိသိသာသာကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။

မင်း အလောင်းအစား ပုံစံတစ်ခုကို ပြောပြပါ၊ ငါတို့ ကရုဏာတောင်နဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိမယ်ဆိုရင်တော့ လက်ခံပေးပါ့မယ်"

ကျန်းတောက်ယွဲ့၏ အသံသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

သူ၏ စကားလုံးများထဲ၌၊ ဖန့်ချန်အပေါ်၌ ယုံကြည်မှု အများကြီး မရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

မေဒေါင်ကွမ်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် မျက်ဝန်းများထဲ၌ အနည်းငယ်မျှရှိသော လှောင်ပြုံးရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့တော့သည်။

ယနေ့ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာခန့်က အရှက်ရခဲ့မှုများကို၊ သူ အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။