← Chapters

အစ်ကိုကြီးချန်... တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် အရောင်းဆရာကြီး

Vol. 43 Ch. 430

အစ်ကိုကြီးချန်... တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် အရောင်းဆရာကြီး

Vol. 43 Ch. 430

သူ၏ ရုပ်ဖျက်ခြင်း ပြန်အသုံးပြုနိုင်ချိန်မှာ ယခင်ကတည်းကပြည့်သွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူသည် မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။ ဆန်းလင်သည် မူလက သွေးခွဲခြင်းအစီအစဉ်သည်ပင် တကယ့်ကို ရက်စက်ပြီး အကွက်စေ့လွန်းလှပြီဟု တွေးထင်ထားခဲ့၏။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ပုလဲများကို လုယူခြင်းနှင့် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ဒဏ်ရာရရှိအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့သာ ချီလင်မျိုးနွယ်စုအပေါ် သစ္စာရှိနေဆဲဖြစ်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုသာရှိတော့သည်။ သူသည် တုံးအနေခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခရှာရတာကို ဝါသနာပါနေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော် အစ်ကိုကြီးချန်သည် ပျော်ရွှင်ရုံမျှဖြင့် မတင်းတိမ်နိုင်သေးကြောင်းကို သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။ သူက အမှန်တကယ်ပင် ထိုလုယူလာခဲ့သော ပုလဲများကို ချီလင်မျိုးနွယ်စုထံသို့ ပြန်လည်ရောင်းချချင်နေလေသည်။ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ဧကရီတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမသည် ဤကောင်လေး၏ အရှက်မရှိမှုကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ လက်မှိုင်ချထားရလေ၏။

"မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့... ဘာကိစ္စရှိလို့ ရောက်လာတာလဲ"

ထိုမျှကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့်လာသဖြင့် ချီလင်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူ့ကို သတိမပြုမိဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မကြာမီမှာပင် မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် မိစ္ဆာအရှင်သခင် အနည်းငယ်သည် သူ့ကိုကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ချီလင်မျိုးနွယ်စုသည် လက်ရှိတွင် အာဏာအရှိဆုံး အခြေအနေ၌ ရှိနေသော်လည်း ဤလူသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် ချီလင်မျိုးနွယ်စုသည် သူ့ကို အလွန်ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည်။ ခဏအကြာတွင်မူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ဒါဇင်ခန့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုလူများထဲတွင် ချီမန်လည်းပါဝင်နေ၏။

"ဟားဟားဟား... မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့... ဘယ်လေတိုက်လို့ ရောက်လာတာလဲ"

"မိစ္ဆာသောင်းချီ ညီလာခံ ကျင်းပဖို့အတွက် နည်းနည်းလိုသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့က... ငါတို့ရဲ့ ရွှမ်းလင်းတောင်မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ဧည့်သည်အဖြစ် တည်းခိုဖို့ စီစဉ်ထားတာဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

"ဒါက ငါတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ၊ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ! ကြိုဆိုပါတယ်... ကြိုဆိုပါတယ်"

ချီလင်မျိုးနွယ်စုသည် ဤမဟာမိတ်ဟောင်းကြီးအပေါ် အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုဆိုကြ၏။ သို့သော်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်၊ ရွှမ်းကွေ့ (လိပ်နက်) ဟု အခေါ်ခံရခြင်းက သူ့အတွက် အမြဲတမ်း တစ်မျိုးကြီးခံစားရစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့လို့ ထပ်မခေါ်ကြနဲ့တော့"

"နာမည်ပြောင်းလိုက်တာလား"

"မှန်တယ်... အခုကစပြီး ငါ့ကို မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူလို့ ခေါ်ကြ"

ဖူး...

ရက်အနည်းငယ်မျှ အောင့်အီးထားခဲ့ရသော ဆန်းလင်သည် နောက်ဆုံးတွင် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ တဟားဟားရယ်မောမိတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော ချီလင်မျိုးနွယ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူအုပ်စုသည်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ကြောင်အသွားကုန်၏။

သူတို့သည် ထူထဲလှသော လိပ်ခွံကြီးထဲမှ ပြူထွက်နေသောဦးခေါင်းကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး မည်သို့ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းက ချောမောလှပသူဟူသောစကားလုံးနှင့် မည်သို့မျှအပ်စပ်ခြင်းမရှိကြောင်း တွေးမိကြသည်။ သို့သော် ၎င်းက နာမည်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သဖြင့် သူပျော်ရွှင်နေသရွေ့ အဆင်ပြေ၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ၊ မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူ... ကျေးဇူးပြုပြီး အတွင်းကိုကြွပါ"

"အင်း..."

ထိုအခါမှသာ အစ်ကိုကြီးချန် ကျေနပ်သွားပြီး သူတို့နောက်သို့လိုက်ကာ ရွှမ်းလင်းတောင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူသည် ချီလင်မျိုးနွယ်စု၏ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တွေ့ဆုံရပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကြိုဆိုပွဲအခမ်းအနားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကျယ်ပြောလှသော မိစ္ဆာလောကကြီးတွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်ပါးသာ ရှိသဖြင့် သူတို့သည် မည်သည့်နေရာသို့မဆို ရောက်ရှိသွားပါစေ လေးစားမှုကိုရရှိကြဆဲ။

အကယ်၍ ဤချီလင်မျိုးနွယ်စု ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသာ သူသည် မိစ္ဆာလောကမှ ခုလေးတင် နှင်ထုတ်ခြင်းခံထားရသော မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားကြလျှင် သူတို့ မည်သို့ခံစားရမည်ကို တွေးရန်ခက်လှပေသည်။ အချို့သော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသည် ရွှမ်းလင်းတောင်၌ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော မဟာဧကရာဇ် ယွီလင်းကို ဖိတ်ကြားရန်အတွက်ပင် အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြ၏။ သူတို့သည် ဤမျှမြင့်မားသောအဆင့်ရှိသည့် အားကောင်းသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ဧည့်ခံရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆင့်အတန်းမမီသေးဟု ခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ နွေးထွေးလှသော အခြေအနေအတွင်း အစ်ကိုကြီးချန်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ ရောက်ရှိလာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောကြားလိုက်၏။

"ဒီဧကရာဇ်က... ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော မိသားစုဝင်တွေအတွက် အထူးလျှော့စျေးတွေ ယူဆောင်လာပေးဖို့ သီးသန့်လာခဲ့တာဖြစ်တယ်"

သူ့ပုံစံမှာ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် အရောင်းမြှင့်တင်နေသော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့် အရောင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်နှင့် အတိအကျတူညီနေလေသည်။

"ဟင်"

ချီလင်အုပ်ကြီးသည် အနည်းငယ်ဝေဝါးသွားသည်၊ ဤစကားလုံးများက နားထောင်ရတာ ထူးဆန်းနေပြီး မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏လေသံနှင့် မတူညီသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဘာအထူးလျှော့စျေးလဲ"

"ပုလဲတွေလေ"

ပုလဲဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထိုနေရာတွင်ရှိနေကြသော ချီလင်တိုင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ဤအရာက သူတို့အပေါ် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းမှာ ရွှေက နဂါးမျိုးနွယ်စုကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိမှုနှင့် အတိအကျတူညီ၏။ ၎င်းက အစ်ကိုကြီးချန် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်၊ အရိုးထဲစွဲနေသော မျိုးနွယ်စု သဘာဝ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူ... သင်က အခု ပုလဲတွေရောင်းနေတာလား"

"အဲဒီအရာတွေကို အမြဲတမ်း ဂဏန်းမျိုးနွယ်စုက စီမံခန့်ခွဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘာဖြစ်လို့... သင့်လို မြင့်မြတ်လှတဲ့သူကိုယ်တိုင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ရောင်းချနေရတာလဲ"

အမှန်တကယ်တွင်မူ မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့သည် ယခင်က ပုလဲကုန်သွယ်မှုတွင် မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ အမြတ်အစွန်းများကို အထင်သေးခဲ့၏။ ခရုမျိုးနွယ်စုအပေါ် ထိန်းချုပ်ထားခြင်းသည်ပင် သူ့အကြံဉာဏ်မဟုတ်ချေ။

"ဂဏန်းမျိုးနွယ်စုက အဲဒီအရာတွေကို ဈေးတင်ပြီးရောင်းနေတယ်လို့ ငါခံစားရလို့ပဲ"

"ချီလင်မျိုးနွယ်စုက ငါ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေပဲ... ငါတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုမျိုး လိမ်လည်လှည့်ဖြားနိုင်မှာလဲ"

"ငါ အဲဒါကို လုံးဝသည်းမခံနိုင်ဘူး"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်လျှံနေသောပုံစံဖြင့် အရောင်းမုဒ်ထဲသို့ လုံးဝဝင်ရောက်သွားလေပြီ။

"ဒါကြောင့်... ငါ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရွှေပင်လယ်ထဲက ပုလဲတွေအားလုံးကို အကုန်လုံးသိမ်းကျုံးဝယ်ခဲ့တယ်"

"ဒီအတွက်ကြောင့်... ငါ ဂဏန်းမျိုးနွယ်စုမှာ စားပွဲကိုရိုက်ခွဲခဲ့ပြီး သူတို့နဲ့ လက်သီးချင်းတောင် ယှဉ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသေးတယ်"

"အခုကစပြီး... ငါ အဲဒီအရာတွေကို သီးသန့်စီမံခန့်ခွဲပြီး ကိုယ်တိုင်ရောင်းတော့မှာ"

"ရင်နာစေမယ့် ဈေးနှုန်းလျှော့ချမှုတွေ... ငါ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အလုံအလောက် ရရှိစေဖို့အတွက် ငါ သေချာပေါက်လုပ်ပေးရမယ်"

"ငါ့ဆီမှာ ဝယ်မယ်ဆိုရင် ဝယ်ယူရရှိမယ့်ဈေးနှုန်းက ဒီလောကထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးဈေးနှုန်းဖြစ်မှာပဲ..."

အမ်... ဒါက

ချီလင်မျိုးနွယ်စုသည် နားထောင်ရင်း ခေါင်းမူးသွားကြသော်လည်း... သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ ထူးဆန်းစွာဖြင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များသည် မအကြသဖြင့် သူတို့သည် ဤမျှနှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ အလှည့်စားခံရမည့်သူများမဟုတ်ကြ။ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်အောင် ပြောဆိုနေပါစေ သူတို့သည် ကုန်ပစ္စည်းကို မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါဆိုရင်... မဟာဧကရာဇ်၊ သင် ဒီတစ်ကြိမ် ယူဆောင်လာခဲ့တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... အရည်အသွေးက ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ငါတို့သိခွင့်ရှိမလား"

မည်သည့် စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောဘဲ အစ်ကိုကြီးချန်သည် ဘတ်စကက်ဘောလုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ပုလဲနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအနီရောင်နှင့် အခရမ်းရောင် ပုလဲများ ပေါ်လာသည်နှင့် အခန်းထဲတွင်ရှိနေကြသော ချီလင်တိုင်း အသက်ရှူရပ်လုနီးပါးဖြစ်သွား၏။

အမလေး... ဒီလောက်တောင် ကြီးတာလား...

"ဒါ—ဒါက... အထွတ်အထိပ် ရတနာပဲ"

"ဘုရားရေ... ငါ ဒီလောက်ကြီးပြီး အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ ပုလဲတွေကို မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ"

"တကယ့်ကို ရှားပါးလွန်းလှတယ်"

"ဝိုး... ငါ အဲဒါတွေကို အရမ်းလိုချင်တာပဲ..."

ဤအရာများသည် မူလက ချီလင်မဟာဧကရာဇ် နှစ်ပါးအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ရတနာများ ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ ဤချီလင်များကို ပြသလိုက်ခြင်းက တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်ပေသည်။ ချီလင်များအားလုံးသည် ရူးသွပ်သွားကြသကဲ့သို့ တိုးဝှေ့ကာ ရောက်ရှိလာကြ၏။

"မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူ... ဒီပုလဲတွေက ဘယ်လောက်လဲ"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဈေးနှုန်းတစ်ခု ပြောပေးပါ"

ချီမန်နှင့် အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများပင် ဆက်လက်၍ တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။

"မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူ... ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒါတွေကို ငါ့ကို အရင်ရောင်းပေးလို့ရမလား"

"ငါ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရ သန်းသုံးဆယ် ပေးပါ့မယ်"

"ငါ သန်းလေးဆယ် ပေးမယ်"

"သန်းငါးဆယ်... ဘယ်သူမှ ငါနဲ့ လာပြီး မပြိုင်နဲ့"

"သန်းရှစ်ဆယ်"

"တောက်... ချီလိုင်၊ မင်းက ငါနဲ့ လာပြိုင်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

"ငါ ဘာဖြစ်လို့မပြိုင်ရမှာလဲ... ငါတို့ရှေ့မှာ အထွတ်အထိပ် ရတနာရှိနေတာမို့၊ ဈေးအမြင့်ဆုံး ပေးနိုင်တဲ့သူပဲ ရမှာပေါ့"

"သန်းတစ်ရာ"

"ငါ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရ သန်းတစ်ရာ ပေးမယ်"

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာသည် လေလံပွဲတစ်ခုဖြစ်သွား၏။ အစ်ကိုကြီးချန်အနေဖြင့် ဈေးနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးရန်ပင်မလိုအပ်ဘဲ လေလံပွဲတစ်ခုအဖြစ်သို့ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချီလင်မျိုးနွယ်စုသည် နှစ်ကုဋေပေါင်းများစွာကြာအောင် မိစ္ဆာလောက၏နောက်ကွယ်မှ အုပ်စိုးသူများဖြစ်ခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့စုဆောင်းထားသော အရင်းအမြစ်များ၏ ပမာဏမှာ အတိုင်းအဆမရှိ များပြားလှ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုသည်ပင် ဆင်းရဲသားများဟု သတ်မှတ်၍ရနိုင်သည်။

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို စိတ်မလောကြရန် အရိပ်အယောင် ပြလိုက်၏။

"အကယ်၍ ဂဏန်းမျိုးနွယ်စုသာ ဒီပုလဲနှစ်လုံးကို ရောင်းချမယ်ဆိုရင်... တစ်လုံးချင်းစီက အနည်းဆုံး သန်းတစ်ရာ တန်ကြေးရှိလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့... ဒီဧကရာဇ် ခုနကပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ငါက ငါ့ရဲ့မိသားစုဝင်တွေကို မလိမ်လည်နိုင်ဘူး"

"လူတိုင်း သူတို့ရဲ့ ငွေကြေးထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိတဲ့အရာကို ရရှိစေဖို့အတွက် ဒီဧကရာဇ်က အဲဒီအရာတွေကို တစ်လုံးကို ဆယ်သန်းစီနဲ့ပဲ ရောင်းချဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အရိပ်ထဲတွင် ရှိနေသော မိုးပြာနဂါးဧကရီသည် ဆက်လက်၍ အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ချေ။

"နင် ရူးနေတာလား... သူများက သန်းတစ်ရာပေးနေတာကို၊ နင်က ဆယ်သန်းနဲ့ ရောင်းရတယ်လို့"

"နင့်ရှေ့ကို ရောက်လာတဲ့ အမြတ်အစွန်းကိုတောင် နင်က လွှတ်ချလိုက်တာလား"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါက အမြည်းပဲ ရှိသေးတာပါ၊ ဘာလို့ အဲဒီလောက်အထိ စိတ်လောနေရတာလဲ...

ဆယ်သန်းတဲ့လား...

ချီလင်မျိုးနွယ်စုသည် ပုလဲများ၏ ပေါက်ဈေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ်ရတနာမျိုးကို သေချာပေါက် သန်းတစ်ရာအောက်နှင့် ရရှိနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ဆယ်သန်းဟူသော ဈေးနှုန်းမှာ ပေါက်ဈေးထက် အဆမတန်သက်သာသော ဂိုထောင်ရှင်းဈေးနှုန်း ဖြစ်နေလေပြီ။ ဤပုလဲနှစ်လုံးသည် ချီလင်မဟာဧကရာဇ်နှစ်ပါး ဝတ်ဆင်ထားသောပုလဲများထက်ပင် အရွယ်အစားပိုကြီးနေသေးသည်။ သူတို့ မည်သို့ တားဆီးနိုင်ကြတော့မည်နည်း။

"ငါ့ကို ရောင်းပေးပါ"

"ဒီမှာ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရ သန်းနှစ်ဆယ်ရှိတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရေတွက်ပေးပါ"

"လူတိုင်း ဖယ်ကြစမ်း... ငါ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရကို မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူဆီသို့ ပေးပြီးသွားပြီ"

နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်လှသော လုယက်မှုတစ်ခု ပြီးနောက်တွင် ချီလင်မျိုးနွယ်စု၏ အလွန်ရိုသေလေးစားခြင်းခံရသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည့် ချီယွမ်သည် လူအုပ်ကြီးကိုတိုးဝှေ့ကာ ထိုပုလဲနှစ်လုံးကို ဝယ်ယူလိုက်တော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော အခြားသော ချီလင်များသည် အားကျခြင်း၊ မနာလိုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြ၏။ ဤမျှ ကြီးမားပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိလှသော ရတနာများကို ပုံမှန်ထက် ဆယ်ဆမျှသက်သာသော ရင်နာစေမယ့်ဈေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချနေခဲ့တာကိုပင် သူတို့မလုယူနိုင်ခဲ့ကြချေ။ အချို့သူများသည် သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကိုထုကာ ခြေဆောင့်နေကြပြီး နေရာ၌ပင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြတော့သည်။

All Chapters