နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အမြတ်ထုတ်ခြင်း

"မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့က အလေးချိန်နိယာမကို အသုံးချနေတာ"

"မြန်မြန်ပြေး"

မိုးပြာနဂါးဧကရီ၏ အရေးတကြီး သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူမအနေဖြင့် ထို့ထက်စော၍ ပြောခဲ့လျှင်ပင် ထူးခြားလာလိမ့်မည်မဟုတ်။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် လှုပ်ရှား၍မရအောင် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။

အလေးချိန်နိယာမသည် မည်သည့်အရာဝတ္ထု၏ အလေးချိန်ကိုမဆို မိမိစိတ်တိုင်းကျ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိရာ ယခုအခါ အစ်ကိုကြီးချန်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ရှိနေလေသည်။ ဤကဲ့သို့ အဆမတန် ပြင်းထန်လှသော နိယာမဖိနှိပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မိုးပြာနဂါးဧကရီသာ သူမ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ၌ ရှိနေပါက ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသည့် လျင်မြန်ခြင်းနိယာမကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖျက်ပစ်ရန် အလွန်လွယ်ကူပေမည်။

သူမသည် အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့ကိုပင် လက်ဝါးထဲ၌ အရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကစားနိုင်ပေသည်။ သို့သော် အစ်ကိုကြီးချန်မှာမူ အဆင့်ကိုး မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးရာ သူ၏ ရှေးဦးနဂါးအရိုး မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကောင်းကင်ကြီးကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းရှိသော အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်တို့ ချေမှုန်းခြင်းမခံရသည်မှာပင် ကောင်းကင်ကြီးကို ဆန့်ကျင်လွန်းလှပြီဖြစ်သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးသာဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်နှင့် အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သေဆုံးသွားကြမည်ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အသက်အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရသည့် အကျပ်အတည်းအတွင်း သူ့စိတ်ထဲ၌ နောက်ဆုံးလက်နက်ဖြစ်သော အဆုံးစွန်တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကို ရုတ်တရက်သတိရသွားသည်၊ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် လျှောတိုက်ကန်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ ယခင်က အလယ်အင်မော်တယ်လောက၏ ဂိုဏ်းကြီးကိုးဂိုဏ်းမှ အင်မော်တယ်ဘုရင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က သူတစ်ကြိမ်သေဆုံးခဲ့ဖူးပြီး ထိုစဉ်က စနစ်က သူ့ကို နတ်ဘုရားအဆင့် လျှောတိုက်ကန်ချက် ဆယ်ကြိမ်ပေးခဲ့၏။

ထိုလျှောတိုက်ကန်ချက် တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းက အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူသည် ထိုကန်ချက်ကိုးချက်ဖြင့် ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင် ကိုးပါးကို အလွယ်တကူ အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့၏။ သူသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ကန်ချက်တစ်ချက်ကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ မေ့လုနီးပါးဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ လှုပ်ရှား၍မရအောင် ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသားဖွင့်လိုက်ပြီး အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ကန်ချက်တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဝှစ်...

ရုတ်တရက်ပင် သူရပ်နေသောနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အလေးချိန်နိယာမ၏ဖိနှိပ်မှုက ထိုနေရာ၌ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိတော့။ ထိုလျှောတိုက်ကန်ချက်၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဤကမ္ဘာလောကတွင် တည်ရှိမနေသည့် အခြားသော အရှိန်ပြင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ့ပုံစံမှာ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အမြောက်ကျည်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် လျှောတိုက်ကန်ချက်တစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်သွား၏။

ဒိုင်း...

သူသည် မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော် ဗဟိုချက်ဆီသို့ တိကျမှန်ကန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် ကန်ထည့်လိုက်တော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်က အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာလောကကြီးသည် ပြင်းထန်စွာတုန်ခါကာ ကမောက်ကမဖြစ်သွားသည်။

အလေးချိန်နိယာမကြောင့် အောက်သို့နစ်မြုပ်နေပြီး အစိုင်အခဲတစ်ခုအလား သိပ်သည်းနေခဲ့သော ပင်လယ်ရေများသည် ရုတ်တရက် ဖိနှိပ်မှုမှကင်းလွတ်သွားပြီး အရည်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွား၏။ ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားသည့်အလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့သည် နာကျင်စွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာကျဆင်းသွားရာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ သို့သော် သူ၏အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်သည် ဤကန်ချက်ကြောင့် ကြေမွပျက်စီးသွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

နတ်ဘုရားအဆင့် လျှောတိုက်ကန်ချက်သည် အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်တစ်ခု၏ အဓိကအကျဆုံးနှင့် အသေစေနိုင်ဆုံးသောနေရာကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း စနစ်က ပေအပ်ထားသော ဖြေရှင်းချက်မှာ မူလကတည်းက အင်မော်တယ်ဘုရင်များကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော ပြိုင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ ၎င်းက အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည်အထိ မပြင်းထန်ခဲ့ချေ။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်အဆင့်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး နက်နဲခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ နှစ်ပေါင်းကုဋေကုဋာမက ကြာမြင့်စွာကျင့်ကြံလာခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏တည်ငြိမ်ခိုင်ခံ့မှုမှာမူ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် စိတ်ကူးပင်ယဉ်ရဲမည်မဟုတ်။

ဤကန်ချက်သည် သူ၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော် ဗဟိုချက်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သော်လည်း ဗဟိုချက်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေပြီး အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရရှိသွားစေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကာ ကြေမွပျက်စီးသွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ဤမျှဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်လေပြီ။ ဤလျှောတိုက်ကန်ချက်သည် သူ၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"မင်း မှတ်ထားလိုက်"

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးသော်လည်း သူသည် ခြိမ်းခြောက်စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ပြောဆိုလိုက်နိုင်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်မဆင်နွှဲဝံ့တော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

ထိုလျှောတိုက်ကန်ချက်၏ စွမ်းအားကြောင့် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသော အစ်ကိုကြီးချန်မှာ အနည်းငယ်ကြောင်အသွားသည်။ သူသည် မူလကတည်းက သွေးခွဲခြင်းအစီအစဉ် ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင် ဒီအတိုင်း သေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာကာ မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်က တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သို့သော်ငြားလည်း ဤရလဒ်က ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။ မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့ အသက်ရှင်နေမှသာ ချီလင်မျိုးနွယ်စုအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော ဒုက္ခများကို ဖန်တီးပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

ဝူး...

သူသည် ချီလင်ပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရင်း လျင်မြန်ခြင်းနိယာမနှင့် မိုးပြာနဂါး သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"နင် ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းနေစဉ် ဆန်းလင်သည် သူမ၏ရင်ထဲ၌ရှိနေသော တုန်လှုပ်မှုကို ဆက်လက်၍ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။

"ခုနက အဲဒါ ဘာနည်းလမ်းလဲ"

"နင်က အဲဒီလိုမျိုး သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်ကိုတောင် တုန်လှုပ်သွားအောင် တကယ့်ကို လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့လေ"

"ပြီးတော့... နင် အဲဒီအချိန်တုန်းက အလေးချိန်နိယာမရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တာလဲ"

"မဟုတ်သေးပါဘူး... နင်က အဲဒီအချိန်တုန်းက နိယာမကို လျစ်လျူရှုလိုက်သလိုပဲ၊ ဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တာ..."

သူမ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတုန်းကဆိုလျှင် သူမသည်လည်း မဟာဧကရာဇ် ရွှမ်းကွေ့ကို အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ၎င်းက နိယာမများနှင့် သွေးမျိုးဆက်အဆင့်တွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ပြိုင်ဘက်၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်ကို တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်းကို ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမအနေဖြင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟဟဟ"

ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော ဧကရီကို ဤကဲ့သို့ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကြွားဝါရတာကို ဝါသနာပါသော အစ်ကိုကြီးချန်သည် အတိုင်းအဆမရှိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့သည်။

"ငါပြောသားပဲ... ဒါက စိတ်နေသဘောထား ကောင်းမွန်လို့ပါဆိုတာကို၊ ယုံမှမယုံတာကိုး"

"ဘာစိတ်နေသဘောထားလဲ... နင် အမှန်အတိုင်း ပြောမှာလား၊ မပြောဘူးလား"

"ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပဲဥစ္စာ"

ဆန်းလင်၏ လေသံက ရုတ်တရက်တိုးသွားပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးဟန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"နင်က နင့်ရဲ့ အစ်မကြီးကိုတောင် ဒီလိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ထားနေပြီပေါ့၊ ဒါက တကယ့်ကို ရင်နာဖို့ကောင်းလိုက်တာ..."

မင်းက တကယ့်ကို သရုပ်ဆောင်ကောင်းတဲ့ မင်းသမီးပဲ...

တစ်စက္ကန့်မှာ ဒေါသထွက်နေပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်ကျတော့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးတဲ့ပုံစံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ...

ကောင်းကင်ကြီးက သူမ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည် အလွန်ကောင်းမွန်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းဆည်းသွားခဲ့ပြီး၊ ပုံရိပ်မဖော်ဆောင်နိုင်သော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အပိုင်းအစတစ်ခုအဖြစ်သာ ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အစ်ကိုကြီးချန်တွေးလိုက်မိသည်။

"အစ်မကြီးအပေါ် ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ရိုးသားမှုက... နေနဲ့လလိုပဲ ထင်ရှားပါတယ်"

သူသည်လည်း မခေပေ၊ အလွယ်တကူလိမ်ညာနိုင်တတ်လေသည်။

"နင်"

"ဟူး..."

ဆန်းလင်သည် သူ၏ နားရွက်နားသို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လေမှုတ်လိုက်ပြန်သည်... ဒါက သူမ လက်ရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်၏။

"နင် တကယ်ပဲ... သေချာလို့လား"

သူမသည် ညှို့ဓာတ်ပြင်းပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ပြန်သည်။

"နင်... အင်မော်တယ်လောကရဲ့ ထိပ်သီးအလှပဂေး ငါးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကို တကယ့်ကို မမြင်ချင်ဘူးလား"

သူမ၏အသံက အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပေသည်။ ဤအသံ၏ ပွတ်သပ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ရှေးဦးနဂါးအရိုးပင် တုန်ရီသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏အသံကြောင့် အာရုံစူးစိုက်မှု ပျက်ပြားလုနီးပါးဖြစ်နေသော အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏ နိယာမနှလုံးသားနှင့် သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"လျှောက်လုပ်မနေနဲ့တော့"

သူသည် အံကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ဆက်လက်ပျံသန်းနေ၏။

"ဟီး..."

ဧကရီသည် သရော်သလို ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့နားရွက်နားတွင် ထပ်မံ၍ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"နင့်ဆိုလိုတာက မရပ်လိုက်နဲ့လို့ ပြောတာမလား..."

"အကယ်၍ နင် တကယ်ပဲ မလိုချင်ဘူးဆိုရင် နင့်ရဲ့ အကြားအာရုံကို ပိတ်ထားလိုက်လို့ရတာပဲ"

"ဘာဖြစ်လို့... နင် အဲလိုမျိုး မလုပ်တာလဲ"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ရှက်လည်းရှက်၊ ဒေါသလည်းထွက်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သဘောကျနှစ်ခြိုက်နေမိရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်းက ဧကရီတစ်ပါး ဟုတ်ရဲ့လား"

"မင်း နည်းနည်းလောက် သိက္ခာရှိရှိ မနေနိုင်ဘူးလား"

"ငါ တကယ့်ကို ဆန်းကျိ၊ ဆန်းချုံးနဲ့ အခြားလူတွေကို မင်းရဲ့ ဒီလိုမျိုးတစ်ဖက်ခြမ်းကို မြင်တွေ့ခွင့် ပေးလိုက်ရမလား"

"နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အသက်ရှင်နေခဲ့ပြီးပြီကို နင်က ဘာဖြစ်လို့ မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီးကလေးဆန်နေရတာလဲ"

"အို... အဲလိုလား"

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်တွင်မူ နူးညံ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအသံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်လှသော အသံတစ်ခု အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"နင်က အဲဒီလိုမျိုးပုံစံကို သဘောကျတယ်ဆိုမှတော့... အဲလိုပဲ ဖြစ်စေရမှာပေါ့"

ဤအသံက အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ကျယ်ပြောလှသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလှမ်းဝေးသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

"နင် အခုကျတော့ ဘာသရုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြောင်းလိုက်ပြန်တာလဲ"

"ဒါက ဧကရီတစ်ပါးရဲ့ပုံစံနဲ့ ပိုပြီးတူတယ်လို့ နင်ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

အစ်ကိုကြီးချန် အနည်းငယ် နောင်တရသွားသည်။

"ငါက ဒါကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာပါ၊ တကယ်တော့ နင် ဘယ်လိုပုံစံပဲနေနေ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ဆန်းလင်က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ အေးစက်ပြီးဝေးကွာနေဆဲ။

"ငါထင်တာတော့ ဒီလိုနေတာက ပိုကောင်းပါတယ်၊ ဧကရီတစ်ပါးက ဧကရီတစ်ပါးလိုပဲ နေသင့်တာပေါ့"

"ဒါက..."

အစ်ကိုကြီးချန်သည် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်မိသည်။

ငါက ဒါကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာပါ၊ အဲဒီလောက်အထိ အလေးအနက်ထားစရာ မလိုပါဘူး...

ငါးရက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ချီလင်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေချရာနေရာဖြစ်သော ရွှမ်းလင်းတောင်၏ အပြင်ဘက် ဆင်ခြေဖုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"နင် အခု ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ဆန်းလင်သည် လွန်ခဲ့သောငါးရက်လုံးလုံး သူမ၏ ယခင်ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ တစ်ချိန်လုံး အေးစက်သောလေသံကိုသာ ထိန်းသိမ်းထား၏။ ၎င်းက အစ်ကိုကြီးချန်ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားစေသည်။ ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသောအသံကို မကြားရတော့သဖြင့် အစ်ကိုကြီးချန် ဟာတာတာဖြစ်နေရ၏။ သို့သော်လည်း သူမကို ထိုသို့တောင်းဆိုဖို့ရာ သူအလွန်ရှက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော ရွှမ်းလင်းတောင်နှင့် ကမ္ဘာငယ်လေးများအလား တည်ရှိနေကြသော ချီလင်ဂူများကိုကြည့်ရင်း သူပြုံးလိုက်တော့သည်။

"အဲဒီ ပုလဲတွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အတွက် အသုံးမဝင်ပါဘူး"

"အဲဒီအရာတွေကို ဒီနေရာကိုယူလာပြီး လမ်းကြုံ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်အမြတ်ထုတ်လိုက်ရရင် တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းမွန်တဲ့ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်မသွားပေဘူးလား"