အခန်း ၂၀၆

အခန်း (၂၀၆) ဆက်လက်သွေးထိုးခြင်း

ယွမ်ကော်ကော်နှင့် ကျောက်တာ့ဟုန်တို့ နှစ်ဦးသည် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။

ခဏအကြာတွင် "အား" ဟူသော အော်သံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ရပ်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် စီးကျနေသော ဒဏ်ရာများ ရှိနေသော်လည်း ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယခုလေးတင် သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှသာ ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း ထိုနာကျင်မှုကြောင့် သူတို့၏ စိတ်များ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွား၏။ သူတို့၏ စွမ်းအားချင်းမှာ မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်နေပြီး ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပါက နှစ်ဦးစလုံး အသက်ဆုံးရှုံးရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အသက်အသေခံ ရန်ငြိုးရန်စလည်း မဟုတ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရန် မလိုတော့ပေ။

"မင်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

ကျောက်တာ့ဟုန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းလည်း မညံ့ပါဘူး..."

ယွမ်ကော်ကော်က ခေါင်းညိတ်၍ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်တာ့ဟုန်သည် ဟေးချီခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီသားများ နာကျင်စွာ ညည်းညူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲတွင်သာ အာရုံစိုက်နေမိသဖြင့် ကျောက်တာ့ဟုန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

“ဘာဖြစ်တာလဲ…”

ကျောက်တာ့ဟုန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ အပြေးသွားလိုက်၏။

ယွမ်ကော်ကော်က နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲမှာ အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားမိသဖြင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများကိုကိုင်ကာ ကျောက်လင်၏ ဘေးသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် အသားကင်ခြင်းကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယွမ်ကော်ကော်၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးစိုနေသည့် ဒဏ်ရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်မှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရ၏။

"အစ်ကိုယွမ်... ဘာလို့ဒဏ်ရာရလာတာလဲ..."

စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ယွမ်ကော်ကော်၏ ဒဏ်ရာအစွန်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိလိုက်ရင်း လက်ဝါးပေါ်တွင် ကပ်ပါလာသော သွေးစများကို သုတ်ယူလိုက်၏။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... အဲ့ကောင် ကျောက်တာ့ဟုန်က တော်တော်တော်တယ်... ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး သူ့ဓားချက်နဲ့ ထိသွားတာ... သရေပဲ..."

ယွမ်ကော်ကော်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် သဘာဝကျကျ လှည့်လိုက်ပြီး ယွမ်ကော်ကော်ကို ကျောခိုင်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ကာ လက်ပေါ်ရှိ သွေးစများကို ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားကျောက်စာပြားပေါ်သို့ သုတ်လိမ်းလိုက်၏။

ထိုသို့ဖြင့် ယွမ်ကော်ကော်၏ ပုံရိပ်သည် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ကော်ကော်သည် မီတာ ၂၀၀ ခန့် အကွာရှိ ဟေးချီခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီသားများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ မအီမသာ ဖြစ်နေချိန်တွင် ကျောက်လင်ထံသို့ အကြည့်များ အခါခါ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့သြသွား၏။

"ကျောက်လင်... သူတို့ မင်းကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေတာ ငါ သတိထားမိတယ်..."

ယွမ်ကော်ကော်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... သူတို့ ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းတိုက်ဖို့ ကြိုးစားကြလို့ သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာပါ..."

ကျောက်လင်သည် လက်ထဲရှိ အသားကင်ကို လှန်လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အာ..."

ယခုတစ်ခါတွင်မူ ယွမ်ကော်ကော် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဘာပဲပြောပြော ယွမ်ကော်ကော်သည် ကျောက်လင်ကို ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ အသစ်တက်လှမ်းထားပြီး အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်ဟု အမြဲ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ဟေးချီခရိုင်မှ နည်းပြများထဲတွင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျောက်တာ့ဟုန်အပြင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်မှ အခြားငါးဦးလည်း ရှိသေး၏။

ကျောက်လင်သည် ဤသူများအားလုံးကို တကယ်ပင် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းလော။

"ဒါမှမဟုတ်... မင်း ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား..."

ယွမ်ကော်ကော်က မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း ကျောက်လင်သည် ဟေးချီခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြအုပ်စုကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သလဲဟူသည့် မေးခွန်းအတွက် ဤတစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်သာ ရှိတော့သည်။

“အစ်ကိုယွမ်ပြောတာ မှန်တယ်…”

ကျောက်လင်က သူ့ခန့်မှန်းချက်အတိုင်း ဝင်ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ တကယ့်ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကိုမူ ထုတ်မပြောပေ။

"တော်လိုက်တာ..."

"ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ..."

"ကျောက်လင်... မင်းက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမြန်ဆုံး တိုးတက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူပဲ..."

ယွမ်ကော်ကော်မှာ အံ့အားသင့်လျက်ရှိနေ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ကျောက်လင်က ရှက်ရွံ့သော အမူအရာကို ပြလိုက်သည်။

*အစ်ကိုရယ်... ဒီကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဆိုတာက ကျောက်ကပ်စွမ်းအားတွေကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲပြီးမှ ရလာတာလေ…*

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျောက်တာ့ဟုန်သည် သူ၏ အပေါင်းအပါများထံသို့ ပြေးသွားရာ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေပြီး အားလုံးမှာ အနေခက်စွာ ကွေးကွေးလေး ဖြစ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေ၏။

လုံးဝ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သည့် ကျောင်းသားသုံးဦးသည် ကျောက်တာ့ဟုန်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"နည်းပြကျောက်တာ့ဟုန်... ကျောက်လင်ဆိုတဲ့ ကောင်က ယွမ်ကော်ကော်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုတော်တယ်..."

"သူက ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူသွားတာ..."

ကျောင်းသားတစ်ဦးက အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"ဘာ..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်တာ့ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မသိမသာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ ကျောက်လင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ကျောက်တာ့ဟုန်ပင်လျှင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်နှင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူများစွာကို တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ပြောရန်မရဲပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်တာ့ဟုန်သည် သူ အလိမ်ခံလိုက်ရသည်ဟူသော အာရုံမျိုး ရလိုက်သည်။

“ယန်ချန်ဖုန်း ဘယ်ရောက်သွားလဲ…”

ရုတ်တရက် ကျောက်တာ့ဟုန်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

"သူက မူလက ငါတို့နောက်က လိုက်လာတာ... ဒါပေမဲ့ ကျောက်လင်က ငါတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူလိုက်တာကိုမြင်တော့ သူ ချက်ချင်း မြင်းကို လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်..."

ကျောင်းသားတစ်ဦးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီကောင်က ငါတို့ကို လုပ်ကြံသွားတာပဲ..."

"ငါ မရဏလောကမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာတာ... အခုမှပဲ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးထိုးမှုကို ခံလိုက်ရပါလား..."

ကျောက်တာ့ဟုန်က အဖြစ်အပျက်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"နည်းပြကျောက်တာ့ဟုန်... အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..."

"ကျောက်လင်က ငါတို့ကို အကုန် ရိုက်နှက်သွားတာ... ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ပေးထားလိုက်မှာလား..."

အခြားကျောင်းသားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

"မေ့လိုက်ကြတော့... မင်းတို့က ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ..."

"ပြန်ပြီးတိုက်ခိုက်မလို့လား..."

ကျောက်တာ့ဟုန်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုကျောင်းသားကို ကြည့်ရင်း ဒေါသအငွေ့အသက်များဖြင့် တောက်လောင်နေ၏။

*မင်းတို့က ငါ့ကို ကျောက်လင်နောက် လိုက်ခိုင်းဖို့ သွေးထိုးနေတာလား…*

*မင်းတို့က ငါ့ကိုလည်း အသုံးချမလို့လား…*

ချက်ချင်းပင် လုံးဝ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သည့် ကျောင်းသားသုံးဦးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့် ကျောက်တာ့ဟုန်ကို မဆန့်ကျင်ရဲတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် ယန်ချန်ဖုန်းသည် မြင်းစီး၍ မိုင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပြေးပြီးနောက်မှ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူမှန်သွားတော့သည်။

"အတော်လေး ဆိုးတာပဲ... ကျောက်လင်က ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး..."

ယန်ချန်ဖုန်းသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း ကြောက်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် ဟေးချီခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီအုပ်စု၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ကျောက်လင်သည် ကျားသစ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူတို့ဘေးသို့ ရောက်ရှိကာ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် တစ်ယောက်ချင်းစီကို ထိုးနှက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဟေးချီခရိုင်မှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွား၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ယွီရွှေခရိုင်တွင် ယန်ချန်ဖုန်းသည် ယဲ့လင်အာကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်က ကျောက်လင်၏ နည်းလမ်းများကို သူ ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

ယခုမူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယန်ချန်ဖုန်းသည် ကျောက်လင်၏ အဝတ်စွန်းကိုပင် ထိနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသွားသည်။

"ကျောက်လင်ဆိုတာ ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

"ဟေးချီခရိုင်မှ နည်းပြတွေနဲ့ ကျောင်းသားတွေက အားမလုံလောက်သေးဘူး... ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ချီလင်အကယ်ဒမီတစ်ခုခုကို ရှာဖို့လိုတယ်..."

"အင်း... အစွမ်းအထက်ဆုံးလို့ ကြွေးကြော်ထားတဲ့ ယွီလုံခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အသာမပေးဘူးလို့ ဂုဏ်ယူထားတဲ့ ရှရွှယ်ချန်ခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီ... ဒီနှစ်ခုပဲ ရှိတယ်..."

"အဲ့ဒီချီလင်အကယ်ဒမီနှစ်ခုကို သွေးထိုးပြီး ကျောက်လင်ကို ဝိုင်းတိုက်ခိုင်းရမယ်..."

မကြာမီပင် စိတ်အေးသွားသည့် ယန်ချန်ဖုန်းက နောက်ထပ် အကြံဉာဏ်ကောင်းတစ်ခုကို ရလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ချန်ဖုန်းသည် ရှရွှယ်ချန်ခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီလူများကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တောင်တန်းများကြားတွင် မြင်းစီး၍ ထွက်ခွာခဲ့၏။

ယန်ချန်ဖုန်းမှာ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ညနေစောင်းသောအခါ ယန်ချန်ဖုန်းသည် တောင်ကြီးတစ်ခု၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုနေရာတွင် ရှရွှယ်ချန်ခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီအဖွဲ့သည် ညအိပ်ရန်အတွက် ရိုးရှင်းသော သစ်သားတဲများကို တည်ဆောက်နေကြသည်။

"အိုး... လျန်ရှီးစီရင်စု တစ်ခုလုံးမှာ ကျော်ကြားတဲ့ သူရဲကောင်းယန် မဟုတ်လား..."

ယန်ချန်ဖုန်းက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအခါ ရှရွှယ်ချန်ခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြတစ်ဦးက သရော်လိုက်သည်။

ဤချီလင်အကယ်ဒမီ၏ နည်းပြများထဲတွင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ သုံးဦးပင် ရှိ၏။

ငါသာ ဒုတိယနေရာမှာ ရှိနေရင် ဘယ်သူကများ ပထမနေရာကို လာတောင်းဆိုရဲမှာလဲ…..

ရှရွှယ်ချန်ခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီတွင် ထိုသို့ ယုံကြည်မှုမျိုး ရှိသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... တစ်နေ့လုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြတာပဲ... ရတနာကို ရှာတွေ့ပြီလား..."

ယန်ချန်ဖုန်းသည် ထိုသို့သော သရော်စကားများကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ..."

ချက်ချင်းပင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိသော နည်းပြတစ်ဦးက အေးစက်စက် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ယွီရွှေခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ နည်းပြ ယွမ်ကော်ကော်က ကျောက်လင်ဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ထားတယ်... ကျောက်လင်မှာ ရတနာမြေပုံရှိတယ်လို့ ပြောပြီး မနက်ဖြန်ကျရင် ယွမ်ကော်ကော်ကို ရတနာရှာပေးမယ်တဲ့..."

ယန်ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှရွှယ်ချန်ခရိုင်မှ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများအားလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ယန်ချန်ဖုန်းထံသို့ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။