အခန်း ၂၀၇

အခန်း (၂၀၇) ယွီဝမ်ချန်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

"ရတနာမြေပုံတစ်ခုတဲ့..."

ဤစကားသုံးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှရွှယ်ချန်တောင်ရှိ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူစုမှာ အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားကြ၏။

"ယန်ချန်ဖုန်း... မင်း လိမ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား..."

ထိုအခိုက်တွင် နည်းပြဖုန်းယွမ်ရီက ယန်ချန်ဖုန်းကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် အလိမ်အညာဖြစ်ရမှာလဲ... ယွမ်ကော်ကော်က ကျောက်လင်ကို ယွီချီတောင်ထွတ်ဆီ ဖိတ်ခေါ်တာက ရတနာမြေပုံက ကျောက်လင်ဆီမှာ ရှိနေလို့ပဲလေ..."

"ပြီးတော့ ယွမ်ကော်ကော်က ယွီရွှေခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီက လူတွေကို အခွင့်ကောင်းယူခွင့် မပေးချင်လို့ ငါတို့ကို တမင်သက်သက် ဖယ်ထုတ်ပြီး ကျောက်လင်နဲ့အတူ တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားနေတာ..."

"ဒါကိုကြည့်ရင် ယွမ်ကော်ကော်က မနက်ဖြန်မှာ ရတနာကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့တော့မှာပဲ..."

ယန်ချန်ဖုန်းမှာ မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ လိမ်ညာနေ၏။

ယန်ချန်ဖုန်း၏ လိမ်ညာမှုများ ပေါက်ကြားသွားလျှင်ပင် သူက ကြောက်ရွံ့နေမည်မဟုတ်ပေ။

သူ့မှာ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသည့် အဘိုးဖြစ်သူ ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။

ယခုအချိန်တွင် ယန်ချန်ဖုန်းမှာ ကျောက်လင်ထံတွင် ရတနာမြေပုံအမှန်တကယ် ရှိနေပြီး ရတနာတည်နေရာကိုပါ အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုပြီးကြောင်းကိုမူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်..."

"ငါတို့ မနက်ဖြန် မနက်စောစောမှာ ကျောက်လင်ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးပြီး ရတနာမြေပုံကို ရှာမယ်..."

"ဟမ့်... ရတနာတည်နေရာကို အရင်ဆုံး ရှာတွေ့တဲ့သူက ငါတို့ ရှရွှယ်ချန်တောင် ချီလင်အကယ်ဒမီကပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ဖုန်းယွမ်ရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်ကို ဖမ်းမယ်..."

"ဟားဟား... မင်းတို့ ရှရွှယ်ချန်တောင် ချီလင်အကယ်ဒမီက အရမ်းကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငါ ပြောမယ်... မင်းတို့ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြတွေ အကုန်လုံး ဝိုင်းတိုက်ရင်တောင် ကျောက်လင်ကို မနိုင်နိုင်ဘူး..."

ယန်ချန်ဖုန်းက မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးကာ ရှရွှယ်ချန်တောင် ချီလင်အကယ်ဒမီအဖွဲ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်လာအောင် လှုံ့ဆော်လိုက်၏။

"မောက်မာလိုက်တာ..."

"ရယ်စရာပဲ..."

အခြားရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အဆင့် နည်းပြနှစ်ဦးဖြစ်သော တီတုံနှင့် လုချင်းဖုန်းတို့မှာလည်း အထင်သေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ ရှရွှယ်ချန်တောင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြများအားလုံးသည် မာန်မာနကြီးကြပြီး အခြား ချီလင်အကယ်ဒမီမှသူများကို အထင်သေးနေကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"ယန်ချန်ဖုန်း... မင်းစကားအရဆိုရင် မင်းက ယွမ်ကော်ကော်နဲ့ ကျောက်လင်အပေါ်မှာ အမြင်စောင်းနေပုံပဲ..."

"ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ငါတို့ကို ပြောပြစမ်း..."

"မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ငါတို့ ရှရွှယ်ချန်တောင် ချီလင်အကယ်ဒမီက သွားပြီးတော့ အဲ့နှစ်ကောင်ကို ကောင်းကောင်းလေး သင်ခန်းစာပေးပြီး မင်းအတွက် လက်စားချေပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

ထိုအခိုက်တွင် ဖုန်းယွမ်ရီက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှရွှယ်ချန်တောင်အဖွဲ့မှာ သူတို့၏ အကွက်ထဲသို့ ဝင်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ယန်ချန်ဖုန်း သိလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ငါပြောပြမယ်..."

"မင်းတို့ သူတို့ကို ရိုက်ကြပါ... ဒါပေမဲ့ ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါသတင်းပေးလိုက်တယ်ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ကို မပြောမိစေနဲ့..."

ယန်ချန်ဖုန်းက တစ်ချက်မှာလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ချန်ဖုန်းက ယွမ်ကော်ကော်နှင့် ကျောက်လင်တို့ ထိုညတွင် တည်းခိုမည့်နေရာကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ချန်ဖုန်းမှာ ထိုညမှာပင် ယွီလုံခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီအဖွဲ့ကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် လိုအပ်သေးသဖြင့် မြင်းစီးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ညဉ့်နက်လေပြီ။

ကျောက်လင်နှင့် ယွမ်ကော်ကော်တို့ သမင်သားကင်စားပြီးနောက် အနီးအနားရှိ တောင်ကန်ငယ်လေးတွင် ရေချိုးလိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တဲအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုယွမ်... အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီလား..."

ကျောက်လင်က သစ်သားတဲ၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လှဲလိုက်ရင်း ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

ယွမ်ကော်ကော်မှာလည်း လှဲချလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ပေါ် တင်ထားလိုက်သည်။

"ငါလား... ငါ အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ဇနီးက တိတ်ဆိတ်တဲ့ ရွာလေးမှာပဲ နေရတာကို သဘောကျတယ်... အဲ့ဒီမှာ ငါ့ရဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့အတူ စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာ နေထိုင်နေကြတယ်..."

ယွမ်ကော်ကော်မှာ သူ့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများကို ပြောပြရန် မလိုလားသော်လည်း ကျောက်လင်က မေးလာသဖြင့် မလွှဲမရှောင်သာ ပြောပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့တိုက်ခိုက်ရေးလောကတွင် လူတိုင်းမှာ ချစ်ခင်စွဲလမ်းမှုများ ရှိနေပါက အားနည်းချက်များ ရှိနေစမြဲပင်။

ထို့အပြင် ယွမ်ကော်ကော်မှာ သူသည် စိတ်ရင်းအတိုင်း ပြောဆိုတတ်သဖြင့် လူအများကို အလွယ်တကူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတတ်သူဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိရှိသည်။ သူ၏ ရန်သူများက သူ့မိသားစုကို ထိခိုက်စေမည်ကို အလိုလားဆုံးသူဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးများကို ဝေးလံသောတောရွာသို့ ပို့ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် ယွမ်ကော်ကော်၏ အတွင်းစိတ်က မလိုလားကြောင်းကို ရိပ်မိသဖြင့် မေးခွန်းဆက်မေးခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည်လည်း ယွမ်ကော်ကော်၏ မိသားစုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့၏ နေရာကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်တွင်မူ ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး မရှိပေ။

ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ မလာခင်ကပင် ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဇနီးအားလုံးကို သွေးတစ်စက်စီ ထုတ်ယူခိုင်းထားပြီးဖြစ်ကာ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား အဆင့်စာရင်းတွင် ကျောက်လင်၏ ဇနီးအားလုံး၏ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဇနီးတစ်ဦးဦးကို ရှာဖွေချင်ပါက ချက်ချင်း ရှာတွေ့နိုင်သည်။

အကယ်၍ မိုက်မဲသူတစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ဇနီးကို ထိခိုက်စေရန် ရဲဝံ့မည်ဆိုပါက ကျောက်လင်သည် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး ထိုသူကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုယွမ်... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တွေဆီ သွားလည်ချင်တယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... မကြာခင် ပြန်လာခဲ့ပါမယ်..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယွမ်ကော်ကော်မှာ ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သွားပေတော့..."

ယွမ်ကော်ကော်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ယွမ်ကော်ကော်မှာ ကျောက်လင်သည် နေ့ဘက်တွင် ရတနာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရှာချင်ဘဲ ညဉ့်အခါကို အသုံးချ၍ လျှို့ဝှက်စွာ ရှာဖွေချင်နေကြောင်းကို သိရှိသွားလေပြီ။

ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ…

ယွမ်ကော်ကော်က သေချာပေါက် ထောက်ခံပေးမှာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကာ မီတာနှစ်ရာအကွာသို့ ရောက်သောအခါမှသာ မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ကြွက်လေးက ကျောက်လင်၏ ပခုံးပေါ်သို့ အချိန်ကိုက် ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောက်လင်သည် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကို အမြင့်တစ်ထောင်မီတာသို့ မောင်းနှင်သွားလိုက်၏။

"ယွီဝမ်ချန်က တစ်နေကုန် ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နေတယ်... သူမက ချီလင်အကယ်ဒမီ (၁၀) ခုက လူတွေ ရတနာကို ရှာနေတာကို သိနေပုံရတယ်... သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှာ ကြောက်လို့ ထွက်မပြရဲတာဖြစ်မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ချန်၏ ပုံရိပ်မှာ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား စာရင်းတွင် ပေါ်လာပြီး ကျောက်လင်သည် သူမ၏ တည်နေရာအတိအကျကို အမြဲသိရှိထားသဖြင့် ယနေ့ သူမ၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း သိရှိနေသည်။

ယခုအခါတွင် ကျောက်လင်သည် သူမထံသို့ သွားရောက်ကာ ယွီဝမ်ချန်၏ စီစဉ်ထားမှုများကို ကြည့်ရှုလိုသည်။

ယွီဝမ်ချန်က မဟာလီမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်တံဆိပ်တုံးကို သိမ်းပိုက်လိုသဖြင့် ကျောက်လင်မှာ သူမကို ကူညီပေးရပေမည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် တောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်းရှိ တောအုပ်တစ်ခုတွင် ဂူတစ်ခုရှိသည်။

ယွီဝမ်ချန်၊ အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့မှာ ဤဂူအတွင်းတွင် အနားယူနေကြ၏။

"မင်းသမီး... လက်ရှိနှုန်းထားအတိုင်းဆိုရင် ဝူလျန်တောင်ကိုရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ရက်လောက် ထပ်လိုဦးမယ်..."

ထိုအခိုက်တွင် အာချင်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင် ပေးလိုက်သော ဝိညာဉ်သစ်သီးကို စားပြီးနောက် အစေခံနှစ်ဦးမှာ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အဆင့် စွမ်းအားများ ပြန်လည်ရရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ချီလင်အကယ်ဒမီမှ (၁၀) ဦး၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများ ပေါက်ကြားသွားပါက ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ သိရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် နေ့ဘက်တွင် ထိုသူသုံးဦးမှာ တောင်နှင့် တောအုပ်များထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွှေ့လျားနေကြပြီး ဆူညံအောင် မလုပ်ရဲကြပေ။

"မလိုပါဘူး... ငါတို့ ရတနာဆီ ဝင်ဖို့ အလျင်စလို မလုပ်ပါဘူး..."

"ဒီချီလင်အကယ်ဒမီက လူဆယ်ယောက်က ရတနာကိုရှာပြီး ငါ့ရဲ့ မဟာလီမင်းဆက် ရတနာတွေကို ယူသွားချင်နေတာဆိုတော့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်ခွင့်ပေးမှာလဲ..."

"ဒီမဟာချင်မင်းဆက်ကလူတွေက ရတနာအမှန်ရှိတဲ့နေရာမှာ ရတနာအတုငါးခုကို ငါတို့ တမင်ပြင်ဆင်ထားတယ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမိမှာမဟုတ်ဘူး..."

"ဒါတွေက အန္တရာယ်များတဲ့ ထောင်ချောက်ငါးခုပဲ... ငါက ဒီလူတွေကို ရတနာအတုဆီ လမ်းပြပြီး ထောင်ချောက်တွေနဲ့အတူ ဒီမဟာချင်က ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ပစ်မယ်..."

ယွီဝမ်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့မှာ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ပုံတစ်ခုက ဂူဝ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ယွီဝမ်ချန်မှာ ယခု ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အဆင့်နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူမသည် ကျောက်လင်၏ အရှိန်အဝါကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ခံစားမိပြီး ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဇနီး.. ကိုယ်ပါ..."

ကျောက်လင်၏ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ဂူထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာပြီး ယွီဝမ်ချန်နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အလင်းရောင်အတွက် မီးမရှိသော်လည်း ယွီဝမ်ချန်၏ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ ညဘက်တွင် အမြင်စွမ်းအားကောင်းမွန်ကြသဖြင့် ကျောက်လင်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ကြသည်။

"ခင်ပွန်း... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်မကို ရှာတွေ့တာလဲ..."

ယွီဝမ်ချန်မှာ အတော်လေး အံ့သြသွားသည်။

"ကိုယ့်နည်းလမ်းတွေက မင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တာထက် ပိုများတယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ကိုယ် ယွီချီတောင်ထွတ်ကို လာတာ မင်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပါ..."

"ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုယ့်ဇနီးကို ကာကွယ်ပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။