အခန်း ၂၀၈

အခန်း (၂၀၈) သူ၏ကိုယ်တွင် ရတနာမြေပုံ ပါရှိနေခြင်း

"ဇနီးလေး... နောက်နှစ်ရက်လောက်တော့ ဒီဂူထဲမှာပဲ အနားယူသင့်တယ်..."

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်က အကြံပြုချက်တစ်ခု ထုတ်လိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ယွီဝမ်ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချီလင်အကယ်ဒမီမှလူများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အသွင်ပြောင်းရတနာငါးခုကို အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားလေသည်။

ယွီဝမ်ချန်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် သူမ၏ အတွင်းစိတ်ဒေါသကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ မလွဲမသွေပင်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်၏ နားလည်မှုအရဆိုလျှင် ယွီဝမ်ချန်သည် ချီလင်အကယ်ဒမီမှလူများကို အတုအယောင်ရတနာငါးခုဆီသို့ တမင်သက်သက် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်ပါက နည်းပြချုပ်ဆယ်ဦး သို့မဟုတ် ချီလင်အကယ်ဒမီပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ကွယ်မှလူက သူမကို သေချာပေါက် သိရှိသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ယွီဝမ်ချန်သာ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလျှင် ကျောက်လင်အနေဖြင့် ကယ်တင်ချင်သော်လည်း အလွန်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"မရဘူး... ငါ့ရဲ့ မဟာလီမင်းဆက်က ရတနာတွေကို ချီလင်အကယ်ဒမီကလူတွေ အလွယ်တကူ ခိုးယူသွားတာကို ငါ မကြည့်ရက်ဘူး..."

ယွီဝမ်ချန်က ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်၏ ပခုံးကို အသာဖိလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတွေ့ရှိခဲ့သည့် နည်းပြချုပ်ဆယ်ဦးအကြောင်းနှင့် သူကိုယ်တိုင် သုံးသပ်မိသမျှကို ယွီဝမ်ချန်အား ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်းကျင်းဌာန၏ ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့ကို တာဝန်ယူခဲ့ဖူးသည့် ယွီဝမ်ချန်သည် ချီလင်အကယ်ဒမီပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ကွယ်တွင် တကယ့်ကို ကြိုးကိုင်သူတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ချက်ချင်းပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ယွီဝမ်ချန်သည် သူမအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားကာ ချီလင်အကယ်ဒမီမှလူများကို အတုအယောင်ရတနာဆီသို့ လမ်းကြောင်းပေးမည်ဆိုပါက သူမ၏ တည်နေရာ ပေါ်လွင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် ဖမ်းဆီးခံရလိမ့်မည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ မကျေနပ်သေးဘူး... ငါ့ရဲ့ မဟာလီမင်းဆက်က နှစ်တစ်ထောင်ကျော် စုဆောင်းလာခဲ့တဲ့ ရတနာတွေကို သူတို့ရဲ့ မဟာချန်မင်းဆက်က ခိုးယူသွားတာ..."

ယွီဝမ်ချန်က အလွန်ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"မင်းဆက်တွေ ပြောင်းလဲခြင်းဆိုတာ သမိုင်းကြောင်းရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ အချိန်မြစ်ထဲမှာ သာမန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ..."

"မင်း မကျေနပ်ရင်တောင် သမိုင်းလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး..."

"မင်းအတွက် အရေးကြီးဆုံးက ယွီချီတောင်ထွတ်ကိုလာရတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာကို သိဖို့ပဲ..."

"ဒီအဆင့်အတွက် ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သွားပြီဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်တက်လှမ်းနိုင်တယ်…”

"မင်းရဲ့ နိုင်ငံပြန်လည်ထူထောင်ရေး အောင်မြင်မလားဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ... မင်းအဖေရဲ့ မှာကြားချက်ကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီးပြီ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ချန်ကို စည်းရုံးနေရင်းဖြင့်ပင် ကျောက်လင်သည် မိမိကိုယ်ကို အတွင်းစိတ်ထဲမှ မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဘာလဲ...။

ဇနီးမယားများစွာ ပိုင်ဆိုင်ဖို့လား...။

မြေယာတွေ အများအပြား ရှိဖို့လား...။

ပြိုင်ဘက်ကင်း အာဏာရှိဖို့လား...။

ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါးလို စိုးမိုးဖို့လား...။

သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတ်မှတ်လိုက်သည်။

စနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျောက်လင်သည် ဇနီးမယားများစွာ ရယူပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးလူသား ဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အလွန်အစွမ်းထက်မှသာ မိမိ၏ ဇနီးကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး မြေယာနှင့် သစ်တောများကို စိတ်ချစွာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီဝမ်ချန်သည် စိတ်ငြိမ်သွားသည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မက အပြင်ထွက်ဖို့ အဆင်မပြေတော့ အတုအယောင်ရတနာငါးခုရှိတဲ့ နေရာကို ရှင့်ကို ပြောပြမယ်... ရှင်က အဲ့ဒီ ကောက်ကျစ်တဲ့လူတွေကို ဒီနေရာကို လမ်းကြောင်းပေးလိုက်ရင် သူတို့ အဲ့ဒီမှာပဲ သေသွားလိမ့်မယ်..."

ရုတ်တရက် ယွီဝမ်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တကယ်တော့ ကျောက်လင်သည်လည်း ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ ပြိုင်ပွဲကို လျှို့ဝှက်ကြိုးကိုင်နေသည့်လူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုနေသည်။

အတုအယောင်ရတနာငါးခုကို အသုံးပြု၍ နောက်ကွယ်မှလူကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်ကြစို့။

ယွီဝမ်ချန်သည် အကိုင်းအခက်လေးတစ်ခုကို ယူ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော မြေပုံကို ချက်ချင်းဆွဲပြလိုက်သည်။ အတုအယောင်ရတနာငါးခုရှိရာ တောင်ကြီးငါးလုံး၏ တည်နေရာကို မှတ်သားပေးလိုက်၏။

ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျောက်လင်က နားလည်သွားသည်။

သူရရှိထားသော ရတနာမြေပုံအရ ဤတောင်ငါးလုံးမှာ တောင်ထွတ်ငါးခု၏ ပတ်လည်တွင် တိကျစွာ တည်ရှိနေသည်။

ရတနာမြေပုံ၏ ဖော်ပြချက်အရ ရတနာမှာ တောင်ထွတ်ငါးခု၏ အလယ်တောင်ထွတ်တွင် ရှိနေသည်။

"ငါ နားလည်ပြီ... မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတွေကို အတုအယောင်ရတနာဆီ ရောက်အောင် ငါ့နည်းလမ်းနဲ့ ငါ ဆွဲဆောင်လိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် ယွီဝမ်ချန်ကို အချစ်ရီဝေစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယွီဝမ်ချန်သည် ထိုအကြည့်မှတစ်ဆင့် ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်သွားလေသည်။

"အာချင်း... အာချောင်... နင်တို့နှစ်ယောက် အပြင်ထွက်ပြီး ကင်းစောင့်နေလိုက်..."

ယွီဝမ်ချန်က ချက်ချင်းသဘောပေါက်ကာ လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

အစောင့်မိန်းကလေးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့မှာ ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။ သူတို့က ကျောက်လင်ကို မကျေနပ်သည့်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မတတ်သာသည့်အဆုံး နာခံကာ ဂူထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျောက်လင်က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ဂူပေါက်ဝတွင် အစောင့်မိန်းကလေးနှစ်ဦး ထိုင်နေစဉ် မကြာမီမှာပင် ဂူအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း +၁

မနက်စောစော။

ယွမ်ကော်ကော် နိုးလာပြီး ကိုယ်လက်ဆန့်လိုက်သည်။

ဘေးကို ကြည့်လိုက်သော် ကျောက်လင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။

"အင်း... ညီလေးကျောက်လင် တစ်ညလုံး အလုပ်ရှုပ်နေတာပဲ... ရတနာရှာတွေ့မတွေ့တော့ မသိဘူး..."

ယွမ်ကော်ကော်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့နောက် ယွမ်ကော်ကော် မြန်မြန်ဆန်ဆန် မျက်နှာသစ်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ တိမ်တိုက်ကျားသစ်ကို အမဲလိုက်လိုက်သည်။

မနေ့က အတွေ့အကြုံအရ ယွမ်ကော်ကော်သည် တိမ်တိုက်ကျားသစ်ကို ခွဲစိတ်၍ ကြွက်သားများကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်ကာ ရေနွေးဖြင့် ပြုတ်လိုက်သည်။ ကျောက်လင် ပြန်လာသည်နှင့် အဝစားနိုင်စေရန် ဤအစားအစာများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ မြင်းခွာသံများ တောင်လမ်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မကြာမီပင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူအုပ်ကြီးက သူ၏ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်လာနေသည်ကို ယွမ်ကော်ကော် သတိပြုမိသွားသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွမ်ကော်ကော်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အံ့သြသွားလေသည်။

"ဘာလို့ ချင်းယာခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီက လူတွေက ငါ့ဆီကို မကျေမနပ်နဲ့ လာနေကြတာလဲ..."

လာရောက်သူများမှာ ချင်းယာခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူအုပ်စုပင် ဖြစ်သည်။

ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်မှ နည်းပြဆယ်ဦးနှင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်မှ ကျောင်းသားဆယ်ဦး။

ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ဖုန်းယွမ်ရီ၊ တီတုံနှင့် လုချင်းဖုန်းတို့က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်၍ ယွမ်ကော်ကော်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

"ယွမ်ကော်ကော်... ကျောက်လင် ဘယ်မှာလဲ..."

လုချင်းဖုန်းက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြလိုက်၏။

"ကျောက်လင်ကို လာရှာတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ..."

ယွမ်ကော်ကော်က ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယရှိသော အမူအရာကို ပြလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်လင်ကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပေ။

"ငါ့ကို ကစားမနေနဲ့... ကျောက်လင် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ အခုချက်ချင်း ပြောစမ်း..."

တီတုံမှာ စိတ်မရှည်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန်ဓားကို ချက်ချင်းထုတ်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်မလို့လား..."

ယွမ်ကော်ကော်မှာလည်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူသည် ကျောက်လင် ပြန်လာတာကို စောင့်ရင်း အစားအစာ ပြင်ဆင်နေစဉ် ဤလူအုပ်ကြီး ရောက်လာပြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုကာ သူ၏ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျင့်စဉ်ကို လုံးဝ အလေးမထားဘဲ ပြုမူနေသည်ကို သူ မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ယွမ်ကော်ကော်ကလည်း ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်တောင် ယွမ်ကော်ကော်သည် ဤသို့သော အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းမှုကို သည်းခံနေမည် မဟုတ်ပေ။

"ယွမ်ကော်ကော်... အချိန်ဆွဲမနေနဲ့..."

"ကျောက်လင် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောလိုက်ရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်..."

"ကျောက်လင်ရဲ့ ကိုယ်မှာရှိတဲ့ ရတနာမြေပုံက သူတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ရမယ့်အရာ မဟုတ်ဘူး... သူ ဒီနေ့ပဲ ထုတ်ပေးရမယ်..."

ဖုန်းယွမ်ရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယွမ်ကော်ကော်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

*ရတနာမြေပုံ...ကျောက်လင်မှာ ရတနာမြေပုံ ရှိနေတာလား…*

ယွမ်ကော်ကော်မှာ နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ကျောက်လင်မှာ ရတနာမြေပုံရှိမှန်း သူ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။ ဤလူများ ဤသတင်းကို ဘယ်ကရလာတာလဲ။

"မိတ်ဆွေတို့... တစ်ခုခု မှားနေတာလား..."

"ကျောက်လင်က ငါဖိတ်ထားတဲ့ မိတ်ဆွေပါ... သူသာ ရတနာမြေပုံရှိရင် မနေ့ကတည်းက ဒီမှာ နေမှာမဟုတ်ဘူး... ငါ့ကို ရတနာရှိတဲ့နေရာကို ခေါ်သွားပြီးပြီပေါ့..."

ယွမ်ကော်ကော်က မနေနိုင်ဘဲ ခုခံပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက တလွဲတွေ ပြောနေတာပဲ... ကျောက်လင်မှာ ရတနာမြေပုံရှိရင်တောင် သူ မင်းကို ပြောပြမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"သူက မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို အသုံးချပြီး ယွီချီတောင်ထွတ်ကို ဝင်လာတာ... မင်း ဂရုမစိုက်တဲ့အချိန်မှာ ရတနာဂိုဒေါင်ထဲကို တစ်ယောက်တည်း ခိုးဝင်ပြီး ရတနာတွေကို သူတစ်ယောက်တည်း ယူသွားဖို့ ကြံစည်နေတာလေ..."

"ယွမ်ကော်ကော်... ကျောက်လင် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောဖို့ မင်းမှာ သုံးကြိမ် အသက်ရှူချိန်ပဲရှိတယ်... မဟုတ်ရင် မင်းကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

စိတ်မရှည်သည့် တီတုံက ထပ်မံ၍ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြန်သည်။

ယွမ်ကော်ကော် ပြန်ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ တောင်လမ်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ကျောက်လင်က ထိုအချိန်တွင် ပြန်ရောက်လာလေပြီ။