အခန်း ၁၁၆

အခန်း(၁၁၆) တစ်ရာမိုင်ပတ်လည်တွင် ပစ္စည်းပျောက်ဆုံးမှုကို လာရောက်ကောက်ယူသူ မရှိခြင်း

"ဘန်း..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ စားပွဲကို လက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်၏။

"သူတို့က ပုန်ကန်နေတာပဲ…ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် ဆန့်ကျင်နေကြပြီ”

သူက ရုပ်မြင်သံကြား မျက်နှာပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသော မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါဘာလဲ ဒါက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်နေတာပဲ ကျန်းချန်ရဲတပ်ဖွဲ့ကို မျက်နှာကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်လိုက်သလိုမျိုးပဲ မဟုတ်သေးဘူး ဒါက ချူးရှန့်... မင်းရဲ့မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ရိုက်လိုက်တာပဲ”

အနားတွင် ရပ်နေသော ကျန်းရွှိုက်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။

"အစ်ကိုချူး... ဒီနိုင်ငံတကာ သူခိုးတွေက အရမ်းကို မောက်မာလွန်းတယ်။ သူတို့က အစ်ကို့နာမည်ကို တပ်ပြီးတောင် စိန်ခေါ်ရဲတယ်”

စုရှောင်ယာ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများရှိနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများ၌မူ ယုံကြည်မှုများက ပိုမိုတောက်ပနေ၏။

"အစ်ကိုချူးက သူတို့ကို မုချဧကန် ဖမ်းမိမှာပါ”

ရှုပ်ထွေးလှသော အသံများကြားတွင် ချူးရှန့်က လက်ကိုဆန့်တန်းကာ အဝေးထိန်းခလုတ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူက ပါဝါခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်၏။

ဆူညံနေသော သတင်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ရုံးခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက သူ့ကို ကြည့်ကာ အသက်ရှူပင် မဝတော့သလို ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း... မင်းက ဒီလိုပဲတုံ့ပြန်မှာလား..."

ချူးရှန့်က အဝေးထိန်းခလုတ်ကို နေရာတကျ ပြန်ထားလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စကားများလိုက်တာ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း: "..."

သူက ဝါဂွမ်းကို လက်သီးနှင့် ထိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အတွင်းဒဏ်ရာပင် ရတော့မည့်အလားဖြစ်နေ၏။ သူက စားပွဲပေါ်ရှိ ခန့်အပ်လွှာစာရွက်ကို ဆွဲယူကာ ချူးရှန့်၏ ရှေ့တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မြို့တော်က တင်းကျပ်တဲ့ အမိန့် ထုတ်ထားတယ်"

"ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်ကာလအတွင်းမှာ ပင်မနေရာမှာ ခိုးမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပြီး မီဒီယာက သတင်းဖော်ပြခဲ့မယ်ဆိုရင်... ငါက ကပ္ပတိန် မင်းက စစ်ဆင်ရေးမှူး ပြီးတော့ နယ်မြေတာဝန်ခံတွေအားလုံး ချက်ချင်း အလုပ်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်”

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ အသံမှာ ရှစ်ဆပို၍ မြင့်တက်လာသည်။

"ငါပြောတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရဲ့လား။ သုည… ရာဇဝတ်မှုနှုန်း သုညဖြစ်ရမယ်”

ပြောပြီးနောက် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး အံဆွဲထဲမှ တွန့်ကြေနေသော စာရင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းရွှိုက်အား အာဇာနည်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းရဲ့အတွဲဖက်ကိုလည်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ”

"တရားမျှတမှုနဲ့ မျှတမှုရှိစေဖို့အတွက် မဲနှိုက်ရွေးချယ်ခဲ့တာ..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ သနားစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"ကံဆိုးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကတော့ ထီပေါက်သွားပြီ..."

သူက စာရင်းကို ကျန်းရွှိုက်ထံ ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းရွှိုက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ခံယူလိုက်သော်လည်း သူ၏ နာမည်နောက်တွင် "ချူးရှန့်" ဟူသော စာလုံးကြီးနှစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

ပျော်ရွှင်မှုဆိုသည်မှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လှပြီး အသက်ရှူပင် မဝနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချန်မြို့၏ မြေအောက်လောက၏ ထောင့်တိုင်းတွင် မကြုံစဖူးသော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်နေသည်။

"ကျန်းချန် လက်မှုပညာရှင်များ ဖလှယ်ရေးအဖွဲ့အစည်း" ဟုခေါ်သော ဝီချက်အဖွဲ့တွင် လူရာပေါင်းများစွာက စာများကို အသည်းအသန် ပို့နေကြသည်။

"သေစမ်း... တစ္ဆေလက်ဝါး ရောက်နေတာလား။ ဒီနိုင်ငံတကာ မိတ်ဆွေတွေက တကယ်ပဲ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိကြတော့ဘူးလား"

"သူတို့က အစောင့်အရှောက်နတ်မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို လွဲမှားစွာ နားလည်နေကြတာလား..."

ထိုစဉ်တွင် အဖွဲ့ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်၏ "သူခိုးဘုရင်" ဟု လူသိများသော ရှောင်လျိုက လူတိုင်းကို စာတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

"အဖွဲ့ဝင်အားလုံး : ညီအစ်ကိုတို့... ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်မှာ အလုပ်လုပ်ချင်သူတွေ လုပ်ကြပါ။ ငါကတော့ မော်လ်ဒိုက်ကိုသွားဖို့ လေယာဉ်လက်မှတ် ကြိုတင်ဖြတ်ထားလိုက်ပြီ။ တခြားအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊ တခြားနေရာမှာ နေရောင်ခြည် နည်းနည်းခံချင်လို့ပါ"

တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ပြန်စာပို့သည်။

"အစ်ကိုကြီးလျိုက ပညာရှိပါတယ်…ပိုက်ဆံဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ရှာလို့မကုန်ဘူး ဒါပေမဲ့ လူ့အသက်က တစ်ချောင်းတည်းပါ”

"ဟုတ်တယ်... ငါလည်း ဇာတိကိုပြန်ပြီး အသက် ၈၀ အရွယ် အမေကို လုပ်ကျွေးပြုစုတော့မယ်”

"ငါကတော့ ရပ်ကွက်စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် စာရင်းပေးထားတယ်။ ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်ကာလအတွင်းမှာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးနဲ့ ခိုးမှုမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ရေးတာဝန်ယူမှာ"

အဖွဲ့ထဲမှာ သဟဇာတဖြစ်ပြီး အပြုသဘောဆောင်သည့် စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ လူများကို အမှောင်လမ်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလင်းလမ်းသို့ လျှောက်လှမ်းရန် အားပေးနေကြ၏။

သို့သော်လည်း မယုံကြည်သူများမှာ အမြဲရှိစမြဲပင်။

အခြားဒေသများမှ ဂိုဏ်းများကိုပါ ပါဝင်စေသည့် "အမျိုးသား နည်းပညာ ဖလှယ်ရေးအဖွဲ့" တွင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။

အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်မှ ခိုးမှုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အွန်လိုင်းအမည်မှာ "အရိပ်မဲ့လက်" ဖြစ်သူက မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အီမိုဂျီတစ်ခုကို ပို့လိုက်သည်။

"ကျန်းချန်က ဒီလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက အရမ်းကို ကြောက်လွန်းကြတယ်။ ရဲတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ထိ ကြောက်နေရတာလား"

"သူက ကြည့်ရတာ ရက်စက်ပုံပေါက်နေရင်ပဲ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့က နည်းပညာအဖွဲ့လေ၊ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားမှာမှ မဟုတ်တာ။"

"ဟုတ်တယ်... သူ့မှာ မျက်လုံးတစ်စုံပဲ ရှိတာ၊ ငါတို့မှာတော့ လက်ပေါင်းဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိတာပဲ။ သူအားလုံးကို မြင်နိုင်မယ်လို့ ငါတော့ မထင်ဘူး”

"ညီအစ်ကိုတို့... ကျန်းချန် ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်က ငါတို့အတွက် ငွေရှာဖို့ အခွင့်အရေးပဲ…ကျန်းချန်က ငကြောက်တွေမလုပ်ရဲတဲ့အလုပ်ကို ငါတို့လုပ်ကြရအောင်"

အဖွဲ့ထဲတွင် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာကြပြီး အပြင်မှ လာသော "မြစ်ကူးနဂါး" များက ဓားများကို သွေးနေကြကာ မြစ်ကို ကူးဖြတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော် စတင်သည့်နေ့။

ကျန်းချန်မြို့၏ ပင်မနေရာတွင် လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး ရောင်စုံအလံများက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။

ချူးရှန့်က အထူးချုပ်လုပ်ထားသော အနက်ရောင် နည်းဗျူဟာသုံး အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြွက်သားများက ပေါ်လွင်နေကာ လက်ထိတ်များနှင့် ဝေါ်ကီတော်ကီများ ချိတ်ဆွဲထားသဖြင့် သွားလာနေသော သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။

သူ့ဘေးတွင် ရဲဝတ်စုံအသစ်စက်စက်နှင့် တည်ကြည်စွာ ရပ်နေသူမှာ ကျန်းရွှိုက်ဖြစ်သည်။

ကျန်းရွှိုက်၏ မျက်နှာပေးမှာမူ ကွပ်မျက်ခြင်းခံရမည့် အကျဉ်းသားတစ်ဦးအလား မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက အစည်ကားဆုံး အစားအသောက်လမ်းမပေါ်တွင် ကင်းလှည့်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများရွေ့လျားနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက တံဆိပ်ပါ လက်ကိုင်အိတ်ကို ကိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးဆီသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ လက်က သတင်းစာထဲတွင်ရှိနေကာ အညှပ်ထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သူက မော့ကြည့်လိုက်ရာ မီတာ ၅၀ အကွာမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသော ချူးရှန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွား၏။

သူ၏ နှလုံးသားကို မမြင်နိုင်သော လက်တစ်စုံက ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်သွားပြီး ပြုတ်ထားသော ကင်းမွန်ဆိုင်တစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားကာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ၁၀ ချောင်းပေးပါ အစပ်ပိုပါစေ”

သူက ပူနွေးနေသော ကင်းမွန်ကို ကိုင်ကာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရသာအရှိဆုံး အရာအလား အမြန်စားသောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူနှစ်ဦးပါသော ဂိုဏ်းတစ်ခုက ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်နေသည်။

တစ်ယောက်က နိုင်ငံခြားသား ခရီးသွားတစ်ဦး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားရန် လမ်းမေးဟန်ဆောင်သည်။

နောက်တစ်ယောက်က ခရီးသွား၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားပြီး ချွန်ထက်သော ဓားသွားမှာ ခရီးသွား၏ ကျောပိုးအိတ်တွင် ကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဓားဖြင့် မွှန်းချတော့မည့်အချိန်တွင် ချူးရှန့်၏ အရိပ်ကို မျက်စောင်းထိုး မြင်လိုက်ရသည်။

"..."

ဓားသွားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ 'ချွင်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျသွားသည်။

သူက လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခရီးသွားထံ ပြေးသွားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဓားသွားကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ ရွတ်ဆိုနေသော အင်္ဂလိပ်စကားလုံးများဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"မစ္စတာ… သတိထားပါ အန္တရာယ်ရှိတယ်"

လမ်းမေးဟန်ဆောင်သူမှာလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးက ခရီးသွားကို ဘေးတစ်ဖက်စီမှ ညှပ်၍ ကာကွယ်ပေးကာ လူအုပ်ကြီးကြားမှ စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ခရီးသွားမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး ဝူဟန်တွင် အသက်ရှင်နေသော လေဖုန်းနှင့် တွေ့လိုက်ရသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မျက်ရည်များပင် ကျလာသည်။

အပြင်မှ လာသော "နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ" သူခိုးတစ်ဦးကမူ ဤကောလာဟလကို မယုံကြည်ပေ။

သူက ဘေးမှ ဒေသခံ "လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်" များကို ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အဖြစ်ကိုကြည့်စမ်း၊ ငါ ဘာလုပ်ပြမလဲ ကြည့်ထား”

သူက လည်ပင်းတွင် ကင်မရာကြီး ချိတ်ဆွဲထားသော အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရပြီး လူအုပ်ကြားတွင် ငါးရှဉ့်ပမာ လျှပ်တစ်ပြက် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများက ကင်မရာမှန်ဘီလူး အလတ်တွင် ထိနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက အလိုအလျောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချူးရှန့်မှာ သူ၏ နောက်မီတာ ၃ အကွာတွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို မကြည့်ဘဲ အာတာပူစီ ဝယ်နေသည်။

သို့သော်လည်း သူ ငွေပေးချေစဉ် ဆိုင်ရှင်ကို ကြည့်လိုက်သော အကြည့်... အေးစက်စက်၊ အာရုံစိုက်နေသော၊ လူကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားတော့မည့်အလား သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်…။

သူခိုး၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားသည်။

သူက ကင်မရာကို ခိုးနေတာမဟုတ်ဘဲ တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ် ရက်စ်၏ ပါးစပ်ထဲမှ အစာကို လုယူနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ပျော့ခွေသွားပြီး ဒူးထောက်လုနီးပါးဖြစ်သွား၏။

ချူးရှန့်နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ကျန်းရွှိုက်မှာမူ လုံးဝ ထုံစပ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူက ကင်းလှည့်နေတာ မဟုတ်ဘဲ လူထုဟန်ပြပွဲကြီးတစ်ခုတွင် ပါဝင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ချူးရှန့် ဖြတ်သွားသည့်အခါ လူအုပ်ကြီးမှာ အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။

ကုန်သည်များက စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ပြပြီး လျှော့စျေးများ ပေးကြသည်။

ရန်ဖြစ်နေသော စုံတွဲများမှာ ချက်ချင်း ပြန်သင့်မြတ်သွားပြီး ပူးကပ်သွားကြသည်။

ငိုနေသော ကလေးငယ်မှာလည်း ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်သည့်အခါ မျက်ရည်များကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ငြိမ်းချမ်းပြီး သဟဇာတ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းရွှိုက်က ချူးရှန့်နား ကပ်သွားပြီး အိပ်မက်ထဲကအတိုင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချူး... ကျွန်တော်တို့ ရဲတွေလို့ မထင်တော့ဘူး..."

"ကျွန်တော်တို့က ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ လေထုသန့်စင်စက်တွေ ဖြစ်နေပြီ..."

"ဟိုမှာ အဘွားကြီးတစ်ယောက်က ပိုက်ဆံအိတ်ကောက်ရပြီး ပိုင်ရှင်ကို နှစ်မိုင်လောက် လိုက်ရှာပြီး ပြန်ပေးဖို့ လုပ်နေတာ... ပိုင်ရှင်က မယူဘူးဆိုလို့ ရဲတောင် ခေါ်တော့မလို့"

ထိုစဉ် ချူးရှန့်၏ ဖုန်းမှာ တုန်ခါသွားသည်။

သူက ထုတ်ယူကာ ကြည့်လိုက်သည်။

အမည်မသိ နံပါတ်တစ်ခုမှ ပေးပို့လာသော မာလ်တီမီဒီယာ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူက နှိပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် ခွဲစိတ်ခန်းသုံး ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော အညှပ်ကို ကိုင်ထားသည့် အဖြူရောင် ပိုးလက်အိတ်စွပ်ထားသော လက်တစ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည်။

ညှပ်၏ ထိပ်တွင် အခုလေးတင် ဖြတ်လိုက်သော ကင်မရာကြိုးအပိုင်းအစလေး ရှိနေသည်။

ပုံအောက်တွင် စာတန်းလေးတစ်ခု ရှိသည်။

"အဖွင့်တေးသံ စတင်နေပြီ"

ချူးရှန့်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့မှ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ "လက်တစ်ထောင်ရှိသော ကွမ်ရင်နတ်ဘုရား" ဟူသော စွမ်းရည်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်လင်းသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ကမ္ဘာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"လက်" များဟု ကိုယ်စားပြုသော လှုပ်ရှားမှုလမ်းကြောင်းများစွာမှာ သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် အနီရောင်ဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။

အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုမှာမူ အလွန် ထူးခြားစွာ ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ လူအုပ်ကြီး၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်တကြီး ရှာဖွေနေသည့် နိုင်ငံခြားသား ခရီးသွားတစ်ဦးကို ညွှန်ပြနေသည်။

ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းဟု ကိုယ်စားပြုသည့် အပြာရောင်မျဉ်းကြောင်းများမှာ အနီးဆုံး မြေအောက်ရထားဘူတာသို့ အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းကို စီစဉ်ပြီးဖြစ်သည်။

ချူးရှန့်က သူ၏ လက်ထဲမှ အာတာပူစီကို ကျန်းရွှိုက်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ကိုင်ထား”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ရွေ့လျားလိုက်သည်။

သူက အမြောက်ဆန်ပမာ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ သတိပေးချက်မရှိဘဲ တိုးဝင်သွားတော့သည်။