အခန်း ၁၂၀

အခန်း (၁၂၀) ခန့်အပ်လိုက်ပြီ..ကျန်းချန်မြို့၏ ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်

"အဲ့ဒီလူပဲ"

ကျိုးကျန်ကော်၏ အသံမှာ အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်လွန်းသဖြင့် အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။ ဌာနခွဲအကြီးအကဲများနှင့် တပ်ဖွဲ့မှူးများအားလုံးမှာ စုန်းပြူးနှင့်တူသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ကျိုးကျန်ကော်နှင့် ထောင့်တွင် ထိုင်နေသော ချူးရှန့်ကြားတွင် လူးလွန့်နေ၏။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း၊ ဝေခွဲမရခြင်း၊ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းတို့နှင့်အတူ... တစ်စုံတစ်ရာကို အံ့ဩနေကြသည်။

သာမန်ရဲအရာရှိတစ်ဦး၊ အထူးသဖြင့် ညစ်ညမ်းမှုနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့မှ အရာရှိတစ်ဦးကို မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ခြင်းမှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ ပြည်သူသန်းပေါင်းများစွာနှင့် နိုင်ငံတကာ မီဒီယာများရှေ့တွင် ရယ်စရာကောင်းသော ပြဇာတ်တစ်ခု ကပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း…

သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ချူးရှန့်၏ မျက်နှာဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသောအခါ၌မူ သံသယများအားလုံးမှာ အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ ထိုမျက်နှာ၊ ထိုအငွေ့အသက်... ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် နောက်ဆုံးအဖြေ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ ထိုင်နေရာမှ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေမိသည်။ တစ်ဝက်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ကျန်တစ်ဝက်မှာမူ ကြောက်ရွံ့နေသည်။ သူ အောင်မြင်သွားပြီ။ သူ အလောင်းအစား မှန်သွားခဲ့ပြီ။ ဗျူရိုအကြီးအကဲကျိုးမှာ အမြင်ကျယ်ပြီး ချူးရှန့်၏ "လူသား မဟာဗျူဟာမြောက် လက်နက်" ဟူသော တန်ဖိုးကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့သွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ နောက်တစ်ဝက်မှာမူ ကြောက်ရွံ့နေဆဲပင်။ ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်… တစ်မြို့လုံး၏ ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး အကြီးအကဲ…သူ့ရုံးခန်းဖုန်းမှာ အနားမရဘဲ မြည်နေတော့မည်ကို သူ မြင်ယောင်နေမိသည်။ သူ၏ သွေးပေါင်ချိန်မှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်၏ အဆုံးအထိ စိန်ခေါ်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤ "ချူးရှန့် အသုံးပြုသူ လမ်းညွှန်ချက်" ကို ရေးသားသူသည် "နျူကလီးယား ဒုံးပျံဂိုဒေါင် အုပ်ချုပ်သူ" ဖြစ်လာတော့မည်။ ဒါကတော့ လွန်သွားပြီ။

"ဗျူရိုအကြီးအကဲကျိုး... ဒါက... ဒါက စည်းမျဉ်းနဲ့ မညီဘူး မဟုတ်လား"

ရှီးချန်ဌာနခွဲမှ အကြီးအကဲမှာ အခက်အခဲကြားမှ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ရဲအရာရှိချူးရှန့်ရဲ့ အဆင့်က..."

"စည်းမျဉ်း”

ကျိုးကျန်ကော်မှာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှနေသည်။

"အခုအချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံး စည်းမျဉ်းက နိုင်ငံတကာ မီဒီယာတွေရှေ့မှာ ကျန်းချန်ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ အကြီးမားဆုံး စည်းမျဉ်းကတော့ ကျန်းချန်ကို လက်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားမယ့် သူခိုးမှန်သမျှ ပြန်မထွက်သွားစေဖို့ပဲ”

သူသည် ချူးရှန့်ကို ညွှန်ပြ၍ အသံကို ပိုမို မြှင့်လိုက်သည်။

"ငါ ပြောမယ်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်မယ် သူ ဘာအဆင့်ရှိတယ်၊ ဘာရာဇဝင်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး ငါ သိတာက သူ ရပ်နေရုံနဲ့တင် ရာဇဝတ်သားတွေရဲ့ ခြေထောက်တွေ ပျော့ခွေသွားတယ်ဆိုတာပဲ သူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ အေအဆင့် ဝရမ်းပြေးတောင် ငိုယိုပြီး ဝန်ခံသွားတယ်ဆိုတာကိုပဲ ငါ သိတယ်"

ကျိုးကျန်ကော်မှာ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး စားပွဲကို ရိုက်လိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူး”

တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော အတွင်းရေးမှူးမှာ လန့်သွားပြီး အပြေးဝင်လာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အကြီးအကဲ..."

"ချက်ချင်းပဲ တရားဝင် ခန့်အပ်လွှာ စာရွက်စာတမ်းကို ရိုက်ထုတ်လိုက်…အနီရောင်ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီးတော့"

ကျိုးကျန်ကော်မှာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အကြောင်းကြားစာ - ယဉ်ကျေးမှု ပွဲတော်အတွင်း ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု တိုက်ဖျက်ရေးအတွက် အဓိက ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်အဖြစ် ရဲအရာရှိ ချူးရှန့်ကို ခန့်အပ်ခြင်း! အကြောင်းအရာမှာ - ဗျူရို၏ ပါတီကော်မတီမှ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ ရဲအရာရှိ ချူးရှန့်အား ယဉ်ကျေးမှု ပွဲတော်ကာလအတွင်း တစ်မြို့လုံးရှိ ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု လုပ်ငန်းများကို အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရန် ခန့်အပ်လိုက်သည်။ မြို့တွင်းရှိ ဌာနခွဲအားလုံးမှ အရပ်ဝတ်ရဲအရာရှိများကို ချူးရှန့်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် လိုအပ်သလို အသုံးပြုခွင့်ပေးလိုက်သည်”

"မြန်မြန်…အခုချက်ချင်း”

အတွင်းရေးမှူးမှာ ကြောင်သွားသော်လည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိသူများမှာလည်း ကျိုးကျန်ကော်၏ အဆုံးအဖြတ်ကြောင့် ကြောင်အသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထောင့်တွင် ဘာမျှမသိသကဲ့သို့ ထိုင်နေသော ချူးရှန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ မနာလိုခြင်း၊ သံသယဖြစ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ရောထွေးနေသည်။ ဤသူမှာ ရဲအရာရှိတစ်ဦးနှင့်မတူဘဲ မြို့တော်ဗျူရိုမှ လျှို့ဝှက်ထားသော ကတ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

မကြာမီပင် မင်နံ့မပျောက်သေးသော အနီရောင် ခေါင်းစဉ်တပ်စာရွက်နှင့်အတူ အတွင်းရေးမှူးမှာ ပြန်ပြေးလာသည်။ ကျိုးကျန်ကော်သည် ၎င်းကို ချက်ချင်း လှမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ ခေါင်းဆောင်များ၏ အကြည့်အောက်တွင် ခန့်အပ်လွှာကို ကိုင်လျက် ချူးရှန့်ထံသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ချူးရှန့်မှာ "ဝက်သားနှပ်ထဲက အဆီနဲ့ အသား၊ ဘာကို အရင်စားမလဲ" ဟူသော ဒဿနိက မေးခွန်းမှ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် ဗျူရို၏ အမြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်က စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကိုင်လျက် သူ့ဆီ လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ နည်းနည်းတော့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အာရုံစိုက်ခံရခြင်းကို မနှစ်သက်ပေ။

သူ ထရပ်လိုက်သည်။ တောင်ပူစာကဲ့သို့သော သူ၏ ကိုယ်ထည်မှာ အခန်း၏ ထောင့်ကို ပိုမို မှောင်မိုက်သွားစေသည်။

"ရဲအရာရှိ ချူးရှန့်..."

ကျိုးကျန်ကော်မှာ သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး လေးနက်စွာဖြင့် ခန့်အပ်လွှာကို ပေးအပ်လိုက်သည်။ ချူးရှန့်မှာ စာရွက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် "ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်" ဟု ရေးသားထားသည်မှာ သူ၏ မျက်စိကိုပင် အနည်းငယ် စူးရှသွားစေသည်။

သူ ဘာမှမပြောပေ။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကျိုးကျန်ကော်ကို ကြည့်၍ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... မလုပ်တတ်ဘူး..."

စကားလုံး သုံးလုံးသာ။ သူ အမှန်အတိုင်း ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ စစ်တပ်တွင် သူ၏ တာဝန်မှာ အမိန့်ကို နာခံရန်နှင့် ပစ်မှတ်ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားရန်သာဖြစ်သည်။ ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်ဆိုသည်မှာ ဘာနည်း။ ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဘယ်လို စုစည်းရမနည်း။ ဘယ်လို တပ်ဖြန့်ရမနည်း။ သူ နားမလည်သလို နားလည်း မလည်ချင်ပါ။ ဒုက္ခပေးသည်။

သူ၏ "ကျွန်တော် တကယ် မသိတာပါ၊ ဒုက္ခမပေးပါနဲ့" ဟု ပြောနေသည့်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကျိုးကျန်ကော်မှာ ဒေါသထွက်မည့်အစား ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ဟားဟားဟားဟား"

သူသည် ချူးရှန့်၏ ပခုံးကို အားပါးတရ ပုတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်.. ကောင်းတယ်…”

"မင်း သိစရာမလိုဘူး.."

"မင်းကို စစ်ဌာနချုပ်မှာ ထိုင်ပြီး ကွန်ပျူတာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဝေါ်ကီတော်ကီ ကိုင်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျိုးကျန်ကော်သည် ခန့်အပ်လွှာကို ချူးရှန့်၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ မီးလျှံကဲ့သို့ ပြင်းထန်နေသည်။

"ရဲအရာရှိချူးရှန့်၊ ငါ မင်းကို တစ်ခုပဲ ခိုင်းမယ်"

"ဒီစာရွက်ကို ယူပြီးတော့..."

"လမ်းပေါ် ထွက်သွားလိုက်…လျှောက်သွားလိုက်… မင်း သွားချင်တဲ့နေရာ သွားလိုက်”

"မြို့ထဲက သူခိုးအားလုံး မင်းမျက်နှာကို မြင်ပါစေ”

"ကျန်းချန်မြို့မှာ တကယ့်ကို အရေးယူမယ့်သူ ရောက်လာပြီဆိုတာ သူတို့သိပါစေ”

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ခိုးဖို့ ကြိုးစားရင် ဖမ်းခံရရုံနဲ့ မပြီးဘူးဆိုတာ သူတို့ သိသွားပါစေ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျိုးကျန်ကော်မှာ တစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက် နောက်ဆုံး တောင်းဆိုချက်ကို ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုပဲရှိတယ်"

"ဒီယဉ်ကျေးမှု ပွဲတော်ကို ကျန်းချန်သမိုင်းမှာ ပထမဆုံး သူခိုးကင်းစင်တဲ့ပွဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေး”

"ကျန်းချန်ကို တကယ့်ကို"

"သူခိုးမရှိတဲ့ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးပါ”

ချူးရှန့်က ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ခန့်အပ်လွှာမှတစ်ဆင့် ပြတင်းပေါက်ပြင်ပဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် မြို့တစ်ခုလုံးမှာ အလှဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ပွဲတော်အတွက် ပိုစတာကြီးများ၊ အလံများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ လူတို့မှာ သွားလာနေကြပြီး "အခွင့်အရေး" များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချူးရှန့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အလွန် "ကြင်နာ" သော၊ ပျော်ရွှင်မှု အပြည့်ရှိသော အပြုံးဖြစ်သည်။

ဤအပြုံးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှီးချန်ဌာနခွဲ အကြီးအကဲမှာ ကျောရိုးထဲတွင် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပေချန်ဌာနခွဲ အကြီးအကဲမှာ ရေခွက်ကို ကိုင်လိုက်သော်လည်း လက်တုန်ကာ ပုဆိုးပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်မိသည်။ ဝမ်ထဲ့ကျွင်းမှာ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ကုလားထိုင်ကိုပင် မနည်းထိန်းထားရသည်။

ပြီးပြီ။ ပန်ဒိုရာ၏ သေတ္တာကို အကြီးအကဲကျိုးကိုယ်တိုင် ဖွင့်လိုက်ပြီ။

သူ ထိုအပြုံးကို ကောင်းကောင်း သိသည်။ ချူးရှန့် ဤသို့ ပြုံးလိုက်ပြီဆိုလျှင် တစ်ယောက်ယောက်တော့ ဒုက္ခလှလှကြီး တွေ့တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ တစ်မြို့လုံးက သူခိုးတွေ ဒုက္ခရောက်တော့မည်။

ချူးရှန့် ပြုံးလိုက်သည့် အချိန်၌ပင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ မကြားရတော့သော စနစ်၏ အကြောင်းကြားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်…]

[ပိုင်ရှင်၏ ရာထူး အဓိက ပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပေါ်; ဂုဏ်သတင်းမှာ ဒေသတွင်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ]

[အက်စ်အဆင့် အက်ပစ်မစ်ရှင် အသစ် ထွက်ပေါ်လာပြီ: ကျန်းချန်မြို့တွင် ကျော်ကြားခြင်း]

[မစ်ရှင် ရည်မှန်းချက်: နိုင်ငံတကာ ယဉ်ကျေးမှု ပွဲတော်အတွင်း "ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု တိုက်ဖျက်ရေး ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်" အဖြစ် မြို့တော်၏ ရဲတပ်ဖွဲ့ အရင်းအမြစ်များကို စုစည်းပြီး ခိုးဆိုးလုနှိုက်မှု နှုန်းကို သုညအထိ လျှော့ချရန်]

[အဓိက မစ်ရှင်: "သူခိုးကင်းစင်သော မြို့" အောင်မြင်မှုကို ရယူရန်]

[မစ်ရှင် ဆုလာဘ်များ: ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုး +၅၀,၀၀၀ အထူးစွမ်းရည် ရွှေရောင် ကံစမ်းမဲ *၁ စနစ် ဗားရှင်း ၂.၀ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ခွင့်ပြုချက်]

ချူးရှန့်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ တောက်ပလာသည်။ သူသည် အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော ခန့်အပ်လွှာကို လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ စာရွက်မှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှသွားသည်။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က စည်ကားနေသော မြို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ နံရံများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မှောင်မိုက်သော နေရာများတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ရာဇဝတ်ကောင်များကို မြင်နေရသည်။

အက်စ်အဆင့် မစ်ရှင်။

သူခိုးကင်းစင်သောမြို့။

ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ်။

ဤသည်မှာ သူ ဦးဆောင်သည့် သူခိုးများကို အမဲလိုက်ပွဲကြီးဖြစ်သည်။

စကြရအောင်။