ဓားနှစ်လက်၏ အားပြိုင်မှု

ဝမ်ရှန်းနှင့် ကောင်းရှီရှင်းတို့သည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို ဖြည်းဖြည်းချင်းထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ချီစီးဆင်းမှုအတွင်းမှ အားနည်းချက်ကို ဂရုတစိုက်ရှာဖွေနေကြသည်။ သူတို့မှာ မလှုပ်မယှက်ရှိနေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာမူ ဆက်တိုက်မြင့်တတ်လာနေသည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါများအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဓားဆန္ဒများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့်အခါ တိုက်ခိုက်ရန် အတင်းအကျပ်အခြေအနေသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။ အရင်ဆုံးစတင်လှုပ်ရှားသူမှာ အားနည်းချက်ကို အရင်ဆုံးပြသသူဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကြံ့ခိုင်မှုတွင် အနည်းငယ်နိမ့်ကျနေသေးသည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားမှ မြည်ဟည်းသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏မျက်လုံးများက စူးရှစွာတောက်ပလာသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ဓားဆန္ဒများကြားရှိ တင်းမာမှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်း၏အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်အားနည်းသွားချိန်တွင် ကောင်းရှီရှင်း၏ ဓားဆန္ဒက ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်လုံးများက လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ထွက်ပြူလာသောနေမင်းအလား တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

သူ၏ဓားမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ သန့်စင်သော အစစ်မှန်ချီများထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ တိကျမှုနှင့် အရှိန်အဟုန်အရ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းလည်း ၎င်းကို မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူသည် အနေအထားကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဘေးသို့ တစ်ချက်ရှောင်ကာ သူ၏ဓားရှည်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းရှီရှင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ဓားပုံရိပ်ယောင်များစွာက ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားသည်။

ဓားသွားချင်း အကြိမ်ကြိမ်ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ရှန်းသည် ခုနှစ်စင်ကြယ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် လောလည်းမလောသလို စိတ်လှုပ်ရှားသွားခြင်းလည်းမရှိပေ၊၊

ကောင်းရှီရှင်းက အဆက်မပြတ်လိုက်လံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသောမိုးရေစက်များအလား သူ၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများသည် လေအဟုန်ကဲ့သို့ပင် ဝမ်ရှန်းထံသို့ ကျရောက်လာသည်။

နှစ်ဦးသား ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေကြသည်။ ကောင်းရှီရှင်း၏ ဓားသိုင်းများမှာ ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားသိုင်း၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် သူသင်ယူခဲ့သမျှသော အတတ်ပညာအားလုံးကို အသုံးပြုနေသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ရှန်းသည် ကောင်းရှီရှင်း၏ တိုက်စစ်အောက်တွင် ယိမ်းယိုင်သွားခြင်းမရှိပေ။ ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန်ဖြစ်ကြောင်းသိသဖြင့် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်တော်ဓားအစီအရင်ကို ထိန်းသိမ်းကာ ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနေသည်။

ကောင်းရှီရှင်း၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပို၍ ထက်မြက်လာပြီး သူ၏ဓားရှည်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း စူးရှသောလေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝမ်ရှန်းသည် တည်ငြိမ်ပြီး ချောမွေ့သော စီးဆင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားအစီအရင်ကို သူ၏အရှိန်နှင့် ဟန်ချက်ညီစေရန် ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးတွင် ဤမျှ တည်ငြိမ်မှုကို ရရှိရန်မှာပင် ထူးခြားသောအောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများနှင့် ရွေ့လျားနေသော ပုံရိပ်ယောင်များကြားတွင် နှစ်ဦးသားမှာ ခုန်တက်လိုက်၊ ပြန်ဆင်းလိုက်၊ ထိုးနှက်လိုက်နှင့် လှည့်ပတ်နေကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တိုက်စစ်သက်သက်အသုံးပြုနေပုံရသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ အလွန်တရာတိကျလှသည်။

၃၆ ကြိမ်မြောက် လှုပ်ရှားမှုတွင် ကောင်းရှီရှင်းသည် သူ၏ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ဝမ်ရှန်းက လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် ဓားသွားမှာ သူ့ကို ပွတ်သွားသည်။ လှည့်ပတ်နေစဉ်အတွင်း ကောင်းရှီရှင်းက လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဓားလက်ချောင်း ဓားလက်ချောင်းသဏ္ဌာန်ပြုလုပ်ကာ သားကောင်ကို ဖမ်းယူမည့် လင်းယုန်တစ်ကောင်အလား ဝမ်ရှန်းထံသို့ ထိုးဆင်းလာသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အတောင်ပံဖြန့်နေသော ကြိုးကြာငှက်တစ်ကောင်အလား တင့်တယ်လှသော်လည်း သားကောင်ကို ထိုးသုတ်မည့် လင်းယုန်တစ်ကောင်အလား ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်း၏ ခြေလှမ်းမှာ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားကို အပေါ်သို့ စောင်းကာ ထိုက်ယီရွှေအင်မော်တယ်ဓားသိုင်းမှ ရီဝေလစန္ဒာကြည့်အင်မော်တယ်အကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

တန်ဖိုးကြီးဓားနှစ်လက်သည် ခဏချင်းအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိခိုက်မိသွားသည်။

ဝမ်ရှန်းသည် ကိုယ်အထက်ပိုင်းနောက်သို့ လန်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ၇ မီတာ သို့မဟုတ် ၈ မီတာခန့် လျှောတိုက်ပါသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ခြေလှမ်းကို ပြန်ထိန်းကာ ရှေ့သို့ တဖန်ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး ကောင်းရှီရှင်းနှင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

၁၀၉ ကြိမ်မြောက် လှုပ်ရှားမှုတွင် ဝမ်ရှန်းသည် သူ၏ဓားအစီအရင်အတွင်း ကောင်းရှီရှင်းကို ချောင်ပိတ်မိသွားစေသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏နည်းလမ်းကို ပြောင်းလဲကာ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ ကောင်းရှီရှင်းက အလိုလျောက်လိုက်လာချိန်တွင် ဝမ်ရှန်းက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကောင်းရှီရှင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ထံသို့ တိကျသော ထိုးချက် သုံးချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကောင်းရှီရှင်းလည်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားရသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ဝမ်ရှန်းသည် ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ဓားရှည်ကို တောက်ပစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းရှီရှင်း၏ အဓိကနေရာများကို ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေပြီး အသာစီးရရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ကောင်းရှီရှင်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဝေ့ယမ်းနေသည့် သူ၏ဓားရှည်မှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး နှေးကွေးသွားပြီး လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။

ကောင်းရှီရှင်းက ထိုလှုပ်ရှားမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်ရှန်း၏ ဓားပုံရိပ်ယောင်များအားလုံးမှာ ထိုစက်ဝိုင်းအတွင်းသို့ ဆွဲငင်ခံရကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် မမြင်ရသော အားတစ်ခုက ဝမ်ရှန်းကို ရှေ့မှ ဆွဲငင်လိုက်ရာ ဝမ်ရှန်းလည်း ဓားနှင့်အတူ ဘယ်ဘက်သို့ အတင်းအကျပ်လှည့်သွားရသည်။ ကောင်းရှီရှင်းက တောင်ကြီးတစ်လုံးအလားတည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ဓားကို ဝမ်ရှန်း၏ ပုခုံးထံသို့ ပေါ့ပါးစွာ ထိုးလိုက်သည်။

သူသည် ဝူတန်း၏ ထိပ်တန်းနည်းစနစ်ဖြစ်သော ထိုက်ကျိဝင်ရိုးစွန်းနှစ်ခုဓားကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဝမ်ရှန်းသည် လျင်မြန်စွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆွဲငင်အားအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး လည်ပတ်နေစဉ် ဓားကို သူ၏ကျောဘက်သို့ ပို့လိုက်သည်။ ဓားသွားက ကောင်းရှီရှင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတိအကျပင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

အင်အားသက်ရောက်မှုကြောင့် ဝမ်ရှန်းလည်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို အသာအယာတို့ထိကာ ပြီးပြည့်စုံသော ခုနှစ်စင်ကြယ်အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး ကောင်းရှီရှင်းထံသို့ ထပ်မံတိုးဝင်သွားပြန်သည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးသည် အစွမ်းကုန်ထုတ်ကာ လှုပ်ရှားမှုအကွက်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်အဖြစ် ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းရှီရှင်း၏ ဓားသိုင်းမှာ သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုကြောင့် ဝမ်ရှန်းထက် များစွာသန့်စင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင် နည်းစနစ်များ၏ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ပတ်သက်လျှင်လည်း ကောင်းရှီရှင်း၏ တိုက်ကွက်များမှာ ဝမ်ရှန်းထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုများပြားလှသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ရှန်းသည် သူ၏ဓားသိုင်းဖြင့် ကောင်းရှီရှင်းနှင့် တန်းတူယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး အချိတ်အဆက်မိမိဖြင့် တိုက်ကွက်များကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်နေသည်။

ဝမ်ရှန်းတွင် ကောင်းရှီရှင်းထက်သာလွန်သော အဓိကအားသာချက် ၂ခု ရှိသည်။

ကောင်းရှီရှင်း ဓားသိုင်းကို တတ်မြောက်ခဲ့စဉ်က ကမ္ဘာဦးချီများ ပြန်လည်နိုးထခြင်းမရှိသေးပေ။ သူ၏နည်းစနစ်များတွင် တာအိုကိုယ်ခံပညာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုများအပြင်းအထန်ကျန်ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲပုံရသော်လည်း သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို အပြည့်အဝထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ရှန်းသည် ကမ္ဘာဦးချီများ ပြန်လည်နိုးထလာပြီးမှသာ သူ၏ ဓားကျင့်ကြံခြင်းကို တရားဝင်စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစကတည်းက သူသည် ဓားနည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်တိုးတက်မှုနှင့်အတူ ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်ထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ တိုက်ပွဲအတွင်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုမှာ ပိုမိုသာလွန်သည်။ ကောင်းရှီရှင်း၏ နည်းစနစ်များကြောင့် သူ အသာစီးမရသည့်အခါတိုင်း ဝမ်ရှန်းသည် ခန့်မှန်းရခက်သော တိုက်ကွက်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကာ ပြိုင်ဘက်ကို အငိုက်မိစေခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် မရေတွက်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အားပြိုင်မှုမှာ ဝူတန်းတပည့်ငယ်များအတွက် အမြင်သစ်များကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်နေသော ယွမ်ဖူကျန်းရန်၏ မျက်လုံးများပင် စိတ်ဝင်တစားတောက်ပလာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။ ဝမ်ရှန်းထံမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ မတွေ့ရပဲ နှစ်ယောက်စလုံး တိုက်ပွဲအတွင်း လုံးဝနစ်မြုပ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ဓားများမှာ တုန်ခါနေပြီး သူတို့၏ ဓားဆန္ဒများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေသည်။ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ကွက်ဖလှယ်မှုအချို့ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် ခွာလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးလက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဝမ်ရှန်းက ညင်သာစွာအသက်ရှူနေပြီး သူ၏ အစစ်မှန်ချီများက မြင့်တတ်နေသည်။ ကောင်းရှီရှင်း၏ မျက်လုံးများမှာမူ စူးရှစွာတောက်ပနေပြီး သူ၏ဓားရှည်မှ အလင်းတန်းများက လှိုင်းများအလား ထွက်ပေါ်နေသည်။

၁၀ မီတာကျော် ကွာဝေးနေသော်လည်း သူတို့သည် ဓားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝေ့ယမ်းလိုက်ကြပြီး လေထဲတွင် ကမ္ပည်းစာများရေးထိုးနေသကဲ့သို့ ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းများကို တစ်ဖက်လူဆီသို့ အသီးသီးပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ပေါက်ကွဲသံများက ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ မယုံနိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် လှည့်ပတ်နေကြသည်။ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် မြေပြင်မှ ဖုန်မှုန့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တပည့်ငယ်များမှာမူ လွင့်ထွက်လာသော ဓားစွမ်းအင်များကြောင့် ဒဏ်ရာရမည်ကို စိုးရိမ်ကာ မျက်နှာပျက်နေကြသည်။ ဝမ်ရှန်းနှင့် ကောင်းရှီရှင်းတို့၏ ရိုးရှင်းသော လေ့ကျင့်ပွဲမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်ငြှိုးရှိနေသည့်အလား ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

သို့သော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသော ဓားစွမ်းအင်များကြားတွင် သူတို့၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ သူတို့၏ အပြည့်အဝထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

တကယ်တမ်း ဒုက္ခရောက်နေသူမှာ ခြံဝင်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမည့် ချီဝမ်သာဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင်းချိုင့်များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန်မှာ အလွန်ပင်ပန်းပေလိမ့်မည်။

ဓားစွမ်းအင် လေးငါးခုမှာ လေထဲတွင် ထိမိသွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီစွမ်းအင်များကိုပါ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားစေသည်။

ထိုအရာများကြားတွင် ဝမ်ရှန်းနှင့် ကောင်းရှီရှင်းတို့သည် တစ်ဦးထံသို့ တစ်ဦးပြေးဝင်လိုက်ကြပြီး အရှင်းလင်းဆုံး၊ တိုက်ရိုက်အကျဆုံး လှုပ်ရှားမှုကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြသည်၊၊ ၎င်းမှာ ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်း တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် သူ့ပတ်ပတ်လည်၌ ကြယ်ခုနစ်လုံးမှာ လည်ပတ်နေသည်။ ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး တောက်ပသောကြယ်အလင်းတန်းများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကောင်းရှီရှင်း၏ ဓားကွက်များတွင် နက်ရှိုင်းသော တာအိုစည်းချက်များ ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးမှုမှ ရိုးရှင်းမှုသို့ ကူးပြောင်းခြင်း အနှစ်သာရကို ဖော်ပြနေသည် - ၎င်းမှာ ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်မှ တာအိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်က တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။

ဓားသမားနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ဓားဆန္ဒများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုစည်းကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကျော်ဖြတ်သွားချိန်တွင် သူတို့၏ ဓားဆန္ဒများမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကျောချင်းကပ်ရပ်လျက် ဝမ်ရှန်း၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားက ဆက်တိုက်တုန်ခါနေသည်။ သူ့ခေါင်းပေါ်မှ ဆံပင်တစ်စ လွင့်ကျသွားချိန်တွင် သူသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ တစ်ခုခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းရှီရှင်း၏ တာအိုဝတ်ရုံ ပုခုံးနေရာမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး အပေါက်အရှည်ကြီးဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ အတွင်းခံအင်္ကျီမှာမူ ထိခိုက်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည်လည်း သူ၏ဓားရှည်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် စဉ်းစားဆင်ခြင်နေသည်။