အခန်း (၂၀၅၅-၂၀၅၆)

အခန်း (၂၀၅၅) မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲ ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့

"တကယ်ပဲ မရှိဘူးလား"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက တစ်ကြိမ် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြီး ယွမ်ဟယ်တို့အဖွဲ့ကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်၏ နဖူးပြင်ပေါ်တွင် အေးစက်စက် ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အသေးစိတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ခိုင်မာပြတ်သားစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး၊ နယ်မြေကိုးခုထဲမှာ ဝူဆန့်ကို ကြောက်ရွံ့စေမယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိခဲ့ပါဘူး"

"အင်း"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြည့်တို့သည် ယွမ်ဟယ်ထံသို့ ရောက်သွား၏။

"မင်းတို့က ဒီခေတ်ရဲ့ ရှန်းဟုန်အနွယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်မှာပေါ့၊ မင်းတို့လက်ထဲမှာ ဝါးပြားမှတ်တမ်းတစ်ခု ပါလာလိမ့်မယ်လို့ ငါမှတ်မိသေးတယ်"

"အဲဒါကို ဘယ်မှာ ထားခဲ့မိမှန်းလည်း မသိတော့ပါဘူး"

ယွမ်ဟယ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးကလည်း ပြုံးလျက် -

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီတစ်ခေါက် တိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့အသာရသွားတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ တွေးကြည့်ဖူးရဲ့လား၊ ငါ သမာဓိခုံရုံးမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းတို့ ရှန်းဟုန်အကြွင်းအကျန်တွေက ခေါင်းမော့လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်"

"ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက မင်းတို့နဲ့ မိတ်ဖွဲ့ထားလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို သနားလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ခုနစ်ခုထဲကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်တာပဲ ဖြစ်ပါစေ။ မင်းတို့ အနွယ်ဝင်တွေကတော့ ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ရှန်းဟုန်အနွယ်ဆိုတာ မြက်ရိုင်းတွေလိုပါပဲ၊ မင်းတို့ အမြစ်ပြတ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒီဘဝမှာ မအောင်မြင်ရင် နောက်ဘဝ၊ နောက်ဘဝမှာ မအောင်မြင်ရင် နောက်ထပ်ဘဝတွေမှာ ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်သွားမှာပဲ"

ယွမ်ဟယ်က

"ကျွန်တော်တို့က ချက်ချင်းလက်ငင်း အနိုင်ရဖို့ တိုက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ လုံလောက်တဲ့ သည်းခံစိတ်တော့ ရှိပါတယ်"

ထိုနေရာရှိ ချင်မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်များမှာ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း မုန်းတီးသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်စကားမှာ အမှန်တရား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ရှန်းဟုန်အနွယ်၏ အခြေခံအမြစ်ကို အမှန်တကယ် မထိခိုက်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အဓိကအနှစ်သာရကို အပိုင်းပိုင်းခွဲ၍ ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ကို အပြင်းထန်ဆုံး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည့် အချက်ပင်။

"ငါ့ အမိန့်တော်ကို ကြေညာလိုက်၊ နောက်ပိုင်း လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ခုနစ်ခုထဲမှာ၊ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တန်လင်တက္ကသိုလ်ပဲဖြစ်ဖြစ်။ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေ ပေါ်လာတိုင်း သူတို့ရဲ့ ဘဝပေါင်းတစ်ရာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို စစ်ဆေးပြီး အောက်ခြေမှာ သန့်ရှင်းမှု ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးစေရမယ်"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။ ချင်ကွမ်လင် တစ်ယောက်သာလျှင် အခက်အခဲ ဖြစ်နေဟန်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး၊ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တရားဝင်ရာထူးကို ရထားရင်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ စစ်ဆေးပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး……"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ပိုက်ကွန်က လွတ်သွားမယ့်သူတွေတော့ ရှိမှာပဲ။ သူတို့က ချက်ချင်း အနိုင်မယူချင်ရင် ငါတို့လည်း ချက်ချင်း အနိုင်ယူဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါ၊ နောက်လာမယ့် နှစ်ကာလတွေအတွင်းမှာ ရှန်းဟုန်အနွယ်တွေက ငါ့ကို လုံလောက်တဲ့ အံ့အားသင့်စရာတွေ ပေးနိုင်မလား ဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက ရယ်မောလျက် ပြောဆိုပြီးနောက် ယန်နတ်ဘုရားများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ -

"မင်းတို့ ရွေးထားတဲ့ ဒီလမ်းလွဲက တကယ်ပဲ သေဖို့ ခက်ခဲတာ၊ အဲဒါကိုတော့ ငါလည်း ဝန်ခံရမယ်။ ဒါပေမဲ့…… ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ မာန်မာနကြီးလွန်းသူတွေကို အပြစ်ပေးဖို့ အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ မီးငရဲခန်း ရှိတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အထွတ်အထိပ်တာအို သူတော်စင်တစ်ပါး တစ်နှစ်လောက် နေခဲ့ဖူးပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ် တောင်းပန်ခဲ့ရဖူးတယ်။ မင်းတို့တွေကရော အဲဒီထဲမှာ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်အထိ ခံနိုင်မလဲ မသိဘူး"

"မျှော်လင့်ထားသလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ တစ်သက်လုံး နေနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲ ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ဖန့်ကျန့်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"လျှာမရှည်စမ်းနဲ့"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယွမ်ဟယ်တို့ကို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး၊ တပည့်တော်……"

ချင်ဝူဆန့်က ခေါင်းငုံ့လျက် စကားရှေ့နောက်မညီ ဖြစ်နေသည်။

"ချင်ကွမ်လင်၊ မင်းလက်အောက်မှာ သားသမီး ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိသလဲ"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက ချင်မျိုးနွယ်စု အိမ်တော်သခင်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီး၊ တပည့်တော်လက်အောက်မှာ သားကိုးယောက်နဲ့ သမီးလေးယောက် ရှိပါတယ်"

"နောက်တစ်ယောက်ကို ရွေးပြီး လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါ။ ချင်ဝူဆန့်ကတော့ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ကို သွားပြီး အစီရင်ခံလိုက်ပါ။ အဲဒီမှာ ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ နေပြီး ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုအတွက် လူရည်ချွန်တွေကို ပိုမိုလေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါ၊ ဒါဟာ အမှားပြင်ဆင်ခြင်းလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"

ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးက ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဝူဆန့်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရပ်နေရာ၌ပင် တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာရှိ လူငယ်မျိုးဆက်များက ချင်ဝူဆန့်ကို ကြည့်သည့်အကြည့်တွင် သနားခြင်းနှင့် မသိမသာ ဝမ်းမြောက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရောထွေးနေသည်။ မူလက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လေးလံသော ခြေကျင်းဝတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

သာမန် အထွတ်အထိပ်တာအို သူတော်စင်တစ်ပါးသာဆိုလျှင် ရွှမ်ဟွေ့တက္ကသိုလ်တွင် ဆရာဖြစ်ရခြင်းသည် ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ချင်ဝူဆန့်မှာမူ ချင်မျိုးနွယ်စု၏ အိမ်တော်သခင်လေးဖြစ်ပြီး ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးနှင့် သွေးသားတော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် အောင်မြင်မှုရပြီးနောက် တန်လင်တက္ကသိုလ်မှ အထွတ်အထိပ်တာအို သူတော်စင်တစ်ပါး၏ တပည့်ဖြစ်လာမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး ချင်မျိုးနွယ်စုကို အုပ်ချုပ်နိုင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ အားလုံးမှာ အိပ်မက်တစ်ခုလို ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုအတွက် အမှားကို ပြန်လည်ချေဖျက်နိုင်မည့် အောင်မြင်မှုကို ထပ်မရလျှင်၊ တစ်သက်လုံး ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့်ကို ထိတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"သြော် ဝူဆန့်ရေ၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်း အရမ်းပေါ့ဆသွားပြီ၊ ဒီလို အမှားမျိုးကိုမှ..."

"တခြားမျိုးနွယ်စုတွေ သိသွားရင် ငါတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကိုပဲ တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မယ်"

"အခု တခြားမျိုးနွယ်စုတွေက လှုပ်ရှားနေကြပြီ၊ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အစွမ်းကြောင့်သာ သူတို့တွေ ငြိမ်နေတာ"

"ဘိုးဘေးကြီးက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်လို့ သိသိသာသာ ဘက်မလိုက်နိုင်ဘူး၊ ဝူဆန့်ကို ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ် ပို့လိုက်တာဟာ သူ ကာကွယ်ပေးလိုက်တာပဲ"

လူတိုင်းက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြပြီး အချို့မှာ သက်ပြင်းချကာ အချို့မှာ နှစ်သိမ့်ပေးနေကြသည်။

ချင်ဝူဆန့်မှာ အချိန်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချင်ကွမ်လင်ကို ကြည့်ကာ -

"အဖေ၊ ကျွန်တော့်မှာ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်မလား ကျွန်တော့်ကို တက္ကသိုလ်မှာ ဆရာလုပ်ခိုင်းရင် တန်လင်တက္ကသိုလ်ကိုပဲ သွားခွင့်ပြုပါလား"

"ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ကို အထင်မသေးနဲ့၊ အဲဒီနေရာက ငါတို့ လူသားတွေ အစပြုခဲ့တဲ့ နေရာပဲ၊ အဲဒီကိုသွားပြီး ကျောင်းသားတွေကိုပဲ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့ မျိုးနွယ်ခွဲထဲမှာလည်း ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်တချို့ အဲဒီမှာ ရှိတယ်။ မင်း ကျင့်စဉ်မှာ မရှင်းတာရှိရင် သွားမေးမြန်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မာနကြီးတဲ့ ဟန်မလုပ်ဖို့တော့ သတိထားပါ"

"ဒါဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ နေရာကော ကျွန်တော်က တန်လင်တက္ကသိုလ်က ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ရမှာ၊ အဲဒီနေရာက လွတ်သွားရင် မျိုးနွယ်စုအတွက် ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်ဝူဆန့်က အမြန်ပြောသည်။

"မင်းကို ပြောဖို့ မေ့နေတယ်၊ အဋ္ဌမမြောက်သားက မကြာခင်ကပဲ ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်၊ သူ့အသက်က မင်းထက်ငယ်ပြီး အရည်အချင်းကလည်း မဆိုးဘူး၊ အဲဒီနေရာကို သူ့ကို ပေးလိုက်ပြီ"

ချင်ကွမ်လင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခု တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်။

"လေးယောက်မြောက်အစ်ကို"

လာသူက ချင်ဝူဆန့်ကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ချင်ဝူဆန့်၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ပြန်သွားပြီး ခရီးဆောင်အိတ် ပြင်တော့၊ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ကို သွားပြီး အစီရင်ခံလိုက်တော့"

ချင်ကွမ်လင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

"အဖေ ၊ အဖေ နောင်တရလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော်က……"

ချင်ဝူဆန့်မှာ မကျေနပ်သေးပေ။

ချင်ကွမ်လင်က မျက်နှာကို တည်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချင်ဝူဆန့်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

"မင်းဟာ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သားဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ သားဖြစ်လို့သာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစကျန်နေသေးတာ၊ မဟုတ်ရင် ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်တောင် သွားခွင့်မရှိဘူး၊ ထပ်ပြီး စကားများရင် ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်လက်အောက်ခံ နန်းဆောင်ကိုးခုကိုပဲ သွားပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်တော့"

ချင်ဝူဆန့်မှာ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက နန်းဆောင်တစ်ခုခုကို သွားပြီး အုပ်ချုပ်ဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိတော့ဘူးလား။

အခန်း (၂၀၅၆) အသစ်တစ်ဖန် မွေးဖွားခြင်း

မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရုပ်ပုံလွှာများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချီယန်သူတော်စင်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားသည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် မြည်းစမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် အားရကျေနပ်စွာဖြင့် ရယ်မော၍ -

"ဖန့်ငရဲမင်း၊ ချင်ဝူဆန့်လို လူမျိုး၊ ဒီလို အဆင့်အတန်းမျိုးနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဟာ နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့ ရှန်းဟုန်အနွယ်ရဲ့ ကစားကွက်ထဲမှာပဲ ရှုံးနိမ့်ရတော့တာပေါ့"

"သူ့ကို ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ဆီ ပို့လိုက်တာက သူ့ရဲ့ နောင်ရေးအတွက် ဘယ်လောက်တောင် ထိခိုက်မလဲဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ ချင်မျိုးနွယ်စု အိမ်တော်သခင်ရဲ့ တခြားသားတစ်ယောက်က ချင်ဝူဆန့်အတွက် ထိုက်တန်သမျှ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို သိမ်းပိုက်သွားတော့မှာ"

ဖန့်ချန်ကတော့ ဝမ်းမြောက်ခြင်း မရှိပေ။ အစကတည်းက ချင်ဝူဆန့်၏ ကံကြမ္မာကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသူသည် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်မျိုးကို ဖန်တီးခဲ့ပါလျက်နှင့်ပင် ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရမည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အကြီးကဲက ဒါကို ကြိုသိနေတာလား၊ ငါ့ကို ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ထဲ ဝင်ခိုင်းတာက ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အတွေ့ခံရအောင်ပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ်……"

ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲရှိ အကြံအစည်များကို နှိမ်ချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။

ခုနက မြင်ကွင်းအရဆိုလျှင်၊ နောက်လာမည့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အဘိုးတို့နှင့် အခြားသူများမှာ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီး၏ လူမဆန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည်မူ လက်ရှိအချိန်တွင် မည်သည့်အရာမှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကိုသာ ငေးကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်တွင် ချင်ဝူဆန့်၏ သတိထားမိခြင်းကိုပင် ရှောင်ရှားနေရဦးမည်။

အကယ်၍ သူသည် ယခု လက်ရှိ ရှန်းဟုန်အနွယ်၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကြောင်းသာ ပေါ်သွားခဲ့လျှင်။

ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲတွင် သူ ခြေချစရာနေရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကရုဏာတောင်မှ ဆရာများနှင့် အပေါင်းအသင်းများကလည်း သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ကူညီပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်။

"ဖန့်ငရဲမင်း၊ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ခဏလေး၊ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်၊ အဲဒါ မင်း ပြောခဲ့တဲ့ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ပဲလား မင်းနဲ့ ချင်ဝူဆန့်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာလား"

ချီယန်သူတော်စင်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ယခုအခါ သူနှင့် ဖန့်ချန်မှာ အသက်အတူတူ၊ ဘေးအတူတူ ခံစားရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ အသတ်ခံလိုက်ရလျှင်၊ သူလည်း အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် ပျက်သုဉ်းသွားရမည် ဖြစ်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှ အတွင်းကမ္ဘာဝိညာဉ်ဆိုးများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုသွားသည်အထိပင်။

"အရမ်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်က လူတွေ အများကြီးပဲ။ ငါ နဲ့ ချင်ဝူဆန့်နဲ့ တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေးက သိပ်မရှိပါဘူး၊ တွေ့ရင်တောင် သူ ငါ့ကို မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။

ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်သို့ မရောက်မီကပင် သူ၏ ထူးခြားသော မီးခိုးရောင် မျက်ဝန်းများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အပေါ်ယံသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အကြီးကဲကိုယ်တိုင် ဖုံးကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ရာ ဆရာရှူးပင် ဘာမျှ မရိပ်မိခဲ့သလို ချင်ဝူဆန့်မှာ ပို၍ပင် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအပြင် သူ၏ နောက်ကြောင်းမှာလည်း အလွန်သန့်ရှင်းသည်။

ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အကြီးကဲက သူ့ကို အရှင်းဆုံး ပြောထားပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို သူ့ရဲ့ ဘဝဟောင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပါကလည်း၊ အလွန်ပင် သန့်ရှင်းနေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။

"အဖြူရောင် ဝတ်စုံအကြီးကဲ က အနည်းဆုံးတော့ အထွတ်အထိပ်တာအို သူတော်စင်အဆင့်ပဲ ဖြစ်မယ်။ ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖုံးကွယ်ပေးထားတာကို ချင်ဝူဆန့် အနေနဲ့ ရိပ်မိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်၊ သင်တန်းကာလအတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို မရောက်နိုင်ရင် အားလုံးက အလကားပဲ"

နောက်နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ။

ဖန့်ချန်သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် နေထိုင်သည်။

ကောင်းကင်ငါးပါးမြေပြင်သို့လည်း မသွား၊ ကိုယ်တိုင်လည်း ပြဿနာ မရှာ။

ကျိလင်နှင့် မေဒေါင်ကွမ်းတို့မှာ ဤနှစ်ပေါင်း နှစ်ရာအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ခါမျှ မပေါ်လာခဲ့ပေ။

ဖန့်ချန်သည် ဂူ၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စွမ်းအင်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ဖြည့်တင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် သူတော်စင် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဂူ၏ ထူးခြားမှုကို အသုံးချနိုင်နေသရွေ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်များကဲ့သို့ပင် ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံနိုင်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ အခြေခံအနှစ်သာရနဲ့ဆိုရင်၊ နောက်ထပ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို ထပ်မံ ထွင်းထုနိုင်ပြီပဲ"

ဤနေ့တွင် ဖန့်ချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးထလာပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး ပေါ်လာသည်။

သူသည် နောက်ထပ် နတ်ဘုရား စွမ်းအားတစ်ခုကို ထွင်းထုရမည့် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားမိသည်။

ကရုဏာတောင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားသုံးခုထဲတွင် သူ နှစ်ခုကို ထွင်းထုပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးကျန်နေသည့် မဟာကရုဏာလက်သီးသာ လိုတော့သည်။

"ဖန့်ညီကို ရှိလား"

ဂူအပြင်ဘက်မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ မကြားခဲ့ရသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန် ဂူထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ချိုင်စစ်ရှိုနှင့် လုကျိုးဝမ်တို့ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဖန့်ချန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဖန့်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အကဲဖြတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချိုင်စစ်ရှိုက စကားစလိုက်သည်။

"ဖန့်ညီကို ကျိလင် ဘာလို့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာလောက် ပျောက်နေတာလဲဆိုတာ သိလား"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖန့်ချန် ပြုံးမေးသည်။

ချိုင်စစ်ရှိုက သက်ပြင်းချလျက်

"ဒီကောင်က ကံကောင်းလို့၊ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာ ဘာတွေ သိမြင်သွားလဲ မသိဘူး၊ ရုတ်တရက် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်သွားတယ်။ ဒီနှစ်ပေါင်း နှစ်ရာလုံး သူက ကျင့်စဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေတာ"

"မင်းရဲ့ လက်တစ်ဖဝါးစာ အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ကောင်က အခုတော့ ငါတို့အားလုံးရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်သွားပြီလို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ငါတို့ သင်တန်းမှာ ပထမဆုံး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်တဲ့ ကျောင်းသား ဖြစ်လာတယ်"

လူကျိုးဝမ်က ရယ်မော၍ -

"ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုက ဝူချုံးကို မှတ်မိလား အရင်က မင်းနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ တစ်ယောက်လေ၊ အခုတော့ ကျိလင်ရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်နေပြီလို့ ကြားတယ်……"

ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ့အထင် ဝူချုံးတို့အုပ်စုထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က အရင်ဆုံး တက်လှမ်းလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ကျိလင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ငါ လုပ်ခဲ့တာတွေက လွန်သွားလို့ သူ ရှက်စိတ်ကနေ ဇွဲရှိလာပြီး ရုတ်တရက် သိမြင်သွားတာလား"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တွေးမိသည်။

"ကျိလင် တက်သွားတော့ မင်းနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အများကြီး ကွာသွားပြီ၊ နောက်တော့ မင်းဆီ လာပြီး ပြဿနာ ရှာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ တက္ကသိုလ်မှာ စည်းကမ်းတွေ ရှိသေးတာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန် သတိထားပါ၊ မေဒေါင်ကွမ်းကတော့ အဆင့်မတက်သေးပေမဲ့ ဒီနှစ်နှစ်ရာအတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အများကြီး တိုးတက်လာတယ်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို ထပ်ထွင်းထားတယ်"

ချိုင်စစ်ရှိုက ဆက်ပြောသည် -

"ဒီကောင်က စွမ်းအားတွေအပေါ် နားလည်မှုက ငါတို့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ အရင်က ကိုးဆလက်သီး ၊ အခုတော့ သောင်းပေါင်းများစွာသော တရားလမ်းစဉ် မြား တဲ့။ ဒီစွမ်းအားနှစ်ခုက ကျိုကျီတောင်မှာ အထွတ်အထိပ်ပဲ"

"သတင်းလာပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဒီနှစ်တွေအတွင်း သိပ်ကို နိမ့်ကျနေခဲ့တာ၊ သူတို့လည်း ငါ့ကို မေ့သွားလောက်ပြီ ထင်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ လက်ယှက်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မေဒေါင်ကွမ်းက မင်းကို မမေ့ဘူး၊ သူကပဲ ငါတို့ကို သတင်းလာပေးခိုင်းတာ၊ လမ်းကြုံလို့လည်း သတိပေးလိုက်တာပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ သူက ဒီနှစ် သင်တန်းတက်တဲ့ ကျောင်းသားသစ်တွေရှေ့မှာ မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်"

ချိုင်စစ်ရှို့က ပြောသည်။

"ဒီနှစ် သင်တန်းတက်တဲ့ ကျောင်းသားသစ်တွေ နှစ်ငါးရာတောင် ကုန်သွားပြီလား"

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ဝေဝါးသွားသည်။

ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံရသည့် နှစ်ကာလများမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ ဒီနှစ် ငါတို့ လူသားတွေဆီမှာ ကျောင်းသားသစ် ၃၀၀ ကျော် ထပ်တိုးလာတယ်။ သူတို့ထဲမှာ နှစ်ငါးရာ မပြည့်သေးတဲ့ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တွေလည်း ပါတယ်လို့ ကြားတယ်"

ချိုင်စစ်ရှိုက ပြောသည်။

"ဖန့်ချန် သတင်းစကား ပို့ပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ သွားလိုက်ဦးမယ်"

လူကျိုးဝမ်က ချိုင်စစ်ရှို ၏ အင်္ကျီစကို ဆွဲလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

နှစ်ငါးရာ မပြည့်သေးတဲ့ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပသွားသည်။

အချိန်ကို တွက်ကြည့်လျှင်လည်း သင့်တော်နေပြီ။

ဒီတစ်ပိုင်းသူတော်စင်တွေထဲမှာ သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးသူတွေ ပါလာနိုင်မလား။

ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ထုတ်ဖော်၍ လူသားတက္ကသိုလ် အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

…

"မင်းတို့ဆီမှာ သင်တန်းကာလ အနှစ်တစ်ထောင် ရှိတယ်။ ဒီတစ်ထောင်အတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို မရောက်နိုင်ရင် ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ကနေ ထွက်ခွာရလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်မှာ မင်းတို့ ရလိုက်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေက မင်းတို့ကို အကျိုးပြုဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

ထိုင်ရှီးဝမ်ကျန်းသည် ကျောင်းသားသစ် ၃၀၀ ကျော်ကို ဦးဆောင်၍ ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းဆောင်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ယခင်ကအတိုင်း ရှင်းပြနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်း ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ"

လူအများမှာလည်း ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားမှာ သူတို့နှင့် တူညီသော်လည်း ပိုမိုပြင်းထန်သည်ကို ခံစားမိလိုက်ကြပြီး၊ ဖန့်ချန်မှာ ကျောင်းသားဟောင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်ကြသည်။

"ထိုင်ရှီး အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် လမ်းကြုံလို့ ရောက်လာတာပါ၊ သူတို့တွေက ဒီနှစ်က ကျောင်းသားသစ်တွေလား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ရာကျော်သော မာန်မာနကြီးသည့် မျက်နှာများဆီသို့ အကြည့် ရောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီနှစ်မှာ နှစ်ငါးရာ မပြည့်သေးတဲ့ ပညာရှင်တွေ ရှိတယ်ဆိုလား ဘယ်သူတွေလဲ"