အခန်း ၆

အခန်း (၆) ရည်မှန်းချက်များ

'ရှင်... အဲ့ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်မ ကြောက်လို့ပါ...'

ရှားချင်းယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းဝသို့ ရောက်လုဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော စကားလုံးများကို ပြန်လည်မျိုချလိုက်ရသည်။ ချန်ချင်းအား ပြဿနာရှာရန် သို့မဟုတ် အခက်အခဲပေးရန် အကြောင်းပြချက် မပေးလိုသဖြင့် သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်ဟကာ မုန့်ကို အကိုက်သေးသေးလေး ကိုက်စားလိုက်၏။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် ပထမအဆင့် ချီစုစည်းခြင်းဆေးလုံး အလုံး ၂၀ ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

"အလုံး နှစ်ဆယ်တောင်လား..."

ဇနီးသည်အား ခွံ့ကျွေးခြင်းက ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်းတန်ဖိုး ပို၍မြင့်မားကြောင်း စနစ်က သတ်မှတ်သည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချန်ချင်းက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"ထပ်စားပါအုံး..."

ရှားချင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ခုဏက စားထားသော မုန့်ကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်သေးသေးလေး တစ်ကိုက်ကိုက်ရန် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်သည်။ သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးဖြစ်ရာ ချန်ချင်းအား ဒေါသထွက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ချေ။ သူ ခိုင်းသမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပေမည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် အဝါရောင် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းစနစ် 'တောင်ဖြိုလက်ဝါး' ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

"စားလေ... အများကြီး ရှိသေးတယ်... မလောက်ရင် အိမ်တော်က စားဖိုမှူးတွေကို ထပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်..."

ကျင့်ကြံနည်းစနစ် လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ရရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ချင်းသည် ပို၍စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ရှားချင်းယွဲ့ ပိုစားမည်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ တစ်ကိုက်စားလျှင် ဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိသဖြင့် တကယ်ကို စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။

ရှားချင်းယွဲ့သည် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ နာခံစွာ လိုက်လျောပေးခဲ့သည်။ သူမ မုန့်တစ်ခု စားကုန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ချင်းက နောက်တစ်ခုကို ထပ်ယူလိုက်သည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှငက ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် ဒုတိယအဆင့် ချီစိုစွတ်ခြင်း ဆေးလုံး ၅ လုံးကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် လွတ်လပ်သော စွမ်းရည်အမှတ် ၁၀မှတ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ် ၅ မှတ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

တဖြည်းဖြည်းနှင့် တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပုံနေသော မုန့်များအနက် အများစုသည် ကုန်သွားခဲ့လေ၏။ ချန်ချင်းသည် ပို၍မြန်မြန် ခွံ့ကျွေးလေလေ ရှားချင်းယွဲ့က ပို၍မြန်မြန်စားလေလေပင်။

ချန်ချင်းက နောက်ထပ်မုန့်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သောအခါ ရှားချင်းယွဲ့၏ ဟထားသော ပါးစပ်သည် ပြန်ပိတ်သွားပြီး ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ပြောလိုက်ရသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ တကယ် ထပ်မစားနိုင်တော့လို့ပါ..."

"ရပါတယ်... အခု မစားနိုင်ရင် ဗိုက်ဆာမှ စားပေါ့..."

ချန်ချင်းက ရှားချင်းယွဲ့ကို အတင်းအကြပ် လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ သူက မုန့်ကို ချထားလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကမ်းပေးရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"သီးသွားလို့လား... ရော့... ရေသောက်လိုက်အုံး..."

ချန်ချင်းက ယခင်ကကဲ့သို့ ရေများ ဆက်တိုက်ငှဲ့ပေးနေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့သည် ခွက်ကို ယူလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"တစ်ခွက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ..."

"ကောင်းပြီ..."

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် အဝါရောင်အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံနည်းစနစ် 'စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက် ခြေလှမ်း' ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

ချန်ချင်း ဂရုမစိုက်ချေ။ ဤကဲ့သို့ အရာများသည် ရေရှည်ကစားပွဲအတွက် သင့်လျော်ပေ၏။ သူသည် တစ်လုတ်တည်းနှင့် ဝဖြိုးသွားရန် မရည်ရွယ်သလို ရှားချင်းယွဲ့ကို အစားများ အတင်းအကြပ်ကျွေးပြီး ဒုက္ခပေးရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိချေ။

'စားပြီး သောက်ပြီးပြီဆိုတော့ တခြား ဘာလုပ်လို့ရသေးလဲ...'

ချန်ချင်းသည် တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေခဲ့၏။

သူသည် ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ခြင်း ဆုလာဘ်များ ရယူရန် အကြံထုတ်နေစဉ် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးသော တာ့မန်တောင်တန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အမည်မသိ အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်း၌...

ဝုန်း...

အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အားကောင်းသော ချီလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လျှံတက်လာကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာများသည် အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပို၍အားကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အတားအဆီး နံရံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤနေရာသည် ဇာတ်လိုက် ယဲ့ဖုန်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော နေရာပင်။

"အရမ်းကောင်းတယ်... ဒီနေ့ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းလို့ရတဲ့ ဆေးလုံးကို ငါ နောက်ဆုံးတော့ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီ... ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးလေးက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်အထိ ချိုးဖျက်သွားနိုင်မယ်လို့ လုံးဝထင်မထားခဲ့ဘူး..."

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ငါ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့နဲ့ ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ရောက်လာပြီးတော့ တာအိုကို သက်သေပြနိုင်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဒီလောကမှာ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"အဖေနဲ့ ညီမလေး... ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေပါ... နှစ်သုံးဆယ် ပြည့်တာနဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်ဖို့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာခဲ့မယ်..."

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်သီးကို ဆုပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ယုံကြည်မှုနှင့် သန္နိဋ္ဌာန်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေ၏။ ဖခင်နှင့် ညီမငယ်တို့အပြင် ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လက်စားချေရန် အတွေးများ ပြည့်နှက်နေရုံသာမက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့သည်။ နိုင်ငံများကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရှားချင်းယွဲ့၏ လှပသော မျက်နှာလေးသည် ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှားချင်းယွဲ့... မင်း ငါ့ကို စောင့်နေရမယ်... နောက်ထပ် နှစ်သုံးဆယ်ကြာလို့ ငါ ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ... ငါတို့ ငယ်ငယ်က ကတိပေးထားခဲ့တဲ့အတိုင်း မင်းကို သေချာပေါက် လက်ထပ်မယ်..."

ယဲ့ဖုန်းသည် ရှားချင်းယွဲ့မှ သူ့အပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်များကို ယုံကြည်ထားပြီး သူ အောင်ပွဲခံကာ ပြန်မလာမီအထိ သူမ သေချာပေါက် စောင့်ဆိုင်းနေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်သည် ရှားချင်းယွဲ့အပေါ် အလိုလိုက်မှုကြောင့် သူမ မနှစ်သက်သောသူနှင့် အတင်းအကြပ် လက်ထပ်ခိုင်းမည် မဟုတ်ဟု သူ တွေးတောနေမိ၏။

သူ့ကိုယ်သူ ဤသို့ နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းအပြင် ယဲ့ဖုန်းတွင် လုပ်စရာ ဘာမှမရှိချေ။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု နယ်ပယ်မှာ ဤအင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး အတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်၍မရပေ။

စနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်မိသည့် အချိန်တွင် ဤအင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူအတွင်း၌ နေထိုင်ရန်နှင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ မထွက်ခွာမီ နှစ်သုံးဆယ်တိတိ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် သူ့အား အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ စနစ်၏ အသုံးပြုပုံမှာ ရိုးရှင်းသည်။ နေ့စဉ်တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ်ပေးပြီး မည်သည့်ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ဆိုသည်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား မူတည်သည်။ အကယ်၍ သူ ပျက်ကွက်သွားပါက စနစ်မှ စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်း မည်သည့်အခါမှ စိတ်ကူးယဥ်၍မရနိုင်သည့် အရာမှာ ရှားချင်းယွဲ့သည် လက်ထပ်ပြီးဖြစ်ရုံသာမက ယခုအချိန်တွင် ချန်ချင်းနှင့် ကုတင်တစ်လုံးတည်းပေါ်၌ အတူလဲလျောင်းနေခြင်းပင်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ရှားချင်းယွဲ့သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ပလ္လင်ခွေထိုင်နေပြီး ချန်ချင်းက သူမ၏နောက်မှနေ၍ ကျောကိုပွတ်ပေးကာ ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် အဝါရောင်အဆင့်မြင့် လက်နက် 'လမင်းသုတ်သင်ဓား' ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် မြေလျှိုး အဆောင်လက်ဖွဲ့ ၅ ခု ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

သူသည် ဆုလာဘ်များ ရယူရင်း အမှန်တကယ်ကို ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပေ၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ပြေလျော့မသွားရဲဘဲ အမြဲတမ်း တင်းမာနေခဲ့ပြီး ချန်ချင်း၏ ဤလုပ်ဆောင်ချက် အစီအစဉ်များက ဘာကို ရည်ရွယ်နေသည်ကို လုံးဝနားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက သူမ၏ ဖိနပ်များကို ချွတ်ပေးပြီး စောင်ခြုံပေးခြင်း မျက်နှာသုတ်ပေးရန် ရေယူလာပေးခြင်း သူကိုယ်တိုင် မုန့်ခွံ့ကျွေးခြင်းအပြင် ယခုလည်း သူမ၏ ကျောနှင့် ပခုံးများကို မမောမပန်း နှိပ်နယ်ပေးနေ၏။

ဤမျှထိ ဖြစ်နေသဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်မလာဘဲ မနေတော့ချေ။ ချန်ချင်းသည် ပျော်ပါးရသော သခင်လေးဘဝကို ငြီးငွေ့သွားပြီး ရိုးသားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ရှာဖွေကာ အတည်တကျ နေထိုင်ချင်နေခြင်းများ ဖြစ်နေသလော။ သူမ မသေချာသလို ချန်ချင်းကိုလည်း မမေးရဲချေ။ ချန်ချင်း၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကို ဆက်လက်ပူးပေါင်းပေးနေရုံသာ တတ်နိုင်လေ၏။

သူမသည် စနစ်ဆုလာဘ်များ ရယူရန် ချန်ချင်း၏ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို ထိုမိန်းမပျိုလေး လုံးဝသိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ချန်ချင်းသည် ဆုလာဘ်များ ရယူရင်း ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း ရှားချင်းယွဲ့အတွက်မူ ကြီးမားသော ဖိအားများ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ တင်းမာနေသောကြိုးက တခဏမျှပင် လျော့ကျမသွားခဲ့ချေ။

"ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ကြစို့..."

အတိတ်ဘဝက သခင်လေး၏ နေ့စဉ် ဝိုင်နှင့် မိန်းမများအကြား ပျော်ပါးမှုများကြောင့် မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်မရမီက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှထိ ဆိုးရွားနေကြောင်း ချန်ချင်း ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားလေ၏။ အချိန်တိုလေးအတွင်း ဆုလာဘ်များ ရယူပြီးနောက် သူသည် အလွန်ပင်ပန်းသွားကာ အသက်ရှူပင် မြန်နေခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းကို လျစ်လျူမရှုမိစေရန်နှင့် ယိုယွင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

အသက်ရှူမှန်သွားပြီး အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာအချိန်စောနေသေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ရှားချင်းယွဲ့အား မေးမြန်းလိုက်၏။

"သခင်မလေး... စိတ်ကြည်လင်သွားအောင် အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ချင်လား..."

ချန်ချင်းက စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် ရှားချင်းယွဲ့တို့ကြားတွင် လင်မယားအရာ မမြောက်သေးသော်လည်း နာမည်အရတော့ ဟုတ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် 'သခင်မလေး' ဟု ခေါ်ခြင်းက အဆင်ပြေပေ၏။

'သခင်မလေး...'

ချန်ချင်းက ထိုသို့ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ရှားချင်းယွဲ့သည် ထူးဆန်းပြီး အနေခက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"မင်္ဂလာဦးည ကိစ္စကရော..."

ခြင်တစ်ကောင် အော်သံကဲ့သို့ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် သူမက မေးလိုက်သည်။

"ငါက လူတွေကို အတင်းအကြပ် လုပ်ရတာ မကြိုက်ဘူး... တကယ်လို့ မင်းက ငါနဲ့ မင်္ဂလာဦးညကို ဖြတ်သန်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အခုချက်ချင်း စလို့ရတယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှားချင်းယွဲ့သည် မသိစိတ်အရ သူမ၏တင်ပါးကိုရွှေ့ကာ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးချန်... ကျွန်မကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးပါအုံး..."

ချန်ချင်းက ဤအရာကို အံ့သြမနေဘဲ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"သီးသန့်ရှိနေချိန်မှာ ငါ့ကို ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် ကိစ္စမရှိပေမဲ့ အပြင်ရောက်ရင်တော့ ခင်ပွန်းလို့ ခေါ်တာ ပိုကောင်းမယ်... အဲ့ဒါက မင်းနဲ့ ငါ့အတွက် ပြဿနာတော်တော်များများကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ရှားချင်းယွဲ့က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်ချင်း ပြောနေသည်မှာ အမှန်ဖြစ်စေ အလိမ်အညာဖြစ်စေ ရှားချင်းယွဲ့အတွက်မူ အချိန်တစ်စက္ကန့် ဆွဲဆန့်နိုင်ခြင်းက တစ်စက္ကန့် အမြတ်ထွက်ခြင်းပင်။ ချန်မိသားစု ပြိုလဲကာ ဖယ်ရှားခံရခြင်းကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲများ တော်ဝင်နန်းတွင်း၌ မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာရန် သူမ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ ထို့ထက်ပို၍ သူမ၏အစ်ကိုဖုန်းက သူမကို ဒုက္ခတွင်းမှ ကယ်တင်ရန် ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း မင်္ဂလာရှိသော ရောင်စုံတိမ်တိုက်များပေါ်တွင် စီးနင်းကာ ပြန်လာရန်ကိုလည်း ပို၍ပင် မျှော်လင့်နေမိလေ၏။

....