အခန်း ၁၈

အခန်း (၁၈) တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသားကျလာခြင်း

အိပ်မက်ထဲတွင် သူမနှင့်ချန်ချင်းတို့သည် ချစ်ခင်ကြင်နာသော ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်လာကြပြီး ခွဲခွာ၍မရဘဲ လူတိုင်းက မနာလိုအားကျရသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ အိပ်မက်သည် တွေ့ဆုံခြင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း၊ ခံစားချက်များ ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်း၊ မင်္ဂလာဦးညကို ဖြတ်သန်းခြင်းမှစ၍ လက်ထပ်ခြင်း၊ ကလေးများရရှိခြင်းနှင့် မြေးများ အိမ်အပြည့် ဖြစ်လာခြင်းအထိ... သူတို့ အတူတကွ အိုမင်းရင့်ရော်လာပြီး အဝါရောင်စမ်းချောင်းသို့ ခရီးထွက်သည့်အချိန်အထိ ကာလကြာရှည်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

ထို့နောက်...ထို့နောက် ရှားချင်းယွဲ့ လန့်နိုးလာခဲ့ခြင်းပင်။

မည်သည်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ အိပ်မက်မျိုး မက်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် သူမ ချစ်မြတ်နိုးပြီး အလွန်အမင်း လေးစားရသော အစ်ကိုဖုန်း မရှိသလောက်နီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။

ရှားချင်းယွဲ့သည် များစွာမတွေးရဲချေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယဲ့ဖုန်းကို သစ္စာဖောက်ရုံသာမက သူမ၏ နှလုံးသားကလည်း လိုက်ပါသွားပြီလားဟု စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူမက သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ကာ သူမကိုယ်သူမ နှစ်သိမ့်လိုက်၏။

"ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုပါပဲ... စိတ်ပူစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး... စိတ်ပူစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး..."

"အိပ်မက်လား... ဘာအိပ်မက်လဲ..."

ထိုအချိန်မှာပင် ပုလဲပုတီးလိုက်ကာ၏ အပြင်ဘက်မှ ချန်ချင်း၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

ရှားချင်းယွဲ့၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အလျင်အမြန် ငြင်းဆိုလိုက်၏။ ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို သူမက ချန်ချင်းအား မည်သို့ ပြောပြနိုင်မည်နည်း။

"ဟုတ်လို့လား..."

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ချင်းသည် ဆက်လက် မေးမြန်းမနေတော့ဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ကုတင်ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှားချင်းယွဲ့၏ခြေထောက်များကို ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များ စွပ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစေခံတွေ ညစာ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... မြန်မြန်သွားကြစို့..."

သူမ၏ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို သေချာစွာ စွပ်ပေးနေသော ချန်ချင်းကို ကြည့်ရင်း ရှားချင်းယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအယာ ရှုပ်ထွေးနေပေ၏။

"တကယ်တော့... ရှင် ဒီလို လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

ချန်ချင်းက သူမအပေါ် ပို၍ကောင်းလေလေ ရှားချင်းယွဲ့သည် သူ့အပေါ် အကြွေးတင်နေသည်ဟု ပို၍ ခံစားရလေလေပင်။ အကြောင်းအရင်းမှာ ရှားချင်းယွဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူမ လုံးဝသစ္စာမဖောက်နိုင်သော တခြားအမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရှားချင်းယွဲ့သည် တစ်နေ့နေ့တွင် ချန်ချင်း၏ တိုးဝင်လာမှုများကို မခုခံနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ကြင်နာယုယမှုအောက်တွင် အရှုံးပေးလိုက်ရကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သာမက နှလုံးသားကလည်း နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ဖုန်းကို သစ္စာဖောက်သွားမည်အား ပို၍ပင် စိုးရိမ်နေမိလေ၏။

"မင်းနဲ့ ငါက လူကြီးတွေရှေ့မှာ အရိုအသေပြုပြီးသား ဇနီးမောင်နှံတွေလေ... မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းအနေနဲ့ မင်းအပေါ် ကောင်းတာက မှန်ကန်တဲ့လုပ်ရပ်ပဲ... ဒီလောကမှာ ဘယ်သူကများ သဘောမတူဘဲ နေရဲမှာလဲ..."

စကားလုံးများက လှပပြီး ဆုလာဘ်ကလည်း ထပ်တူထပ်မျှ လှပနေခဲ့ပေ၏။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် လက်ရေးလှပညာရပ်တွင် အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

ရှေးဟောင်း နောက်ခံရှိသော ရှန်းရှကမ္ဘာတွင် လက်ရေးလှပညာရပ် ဆုလာဘ်သည် အလွန် အသုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု ချန်ချင်း တိတ်တဆိတ် ယုံကြည်နေသည်။ ဤသည်မှာ 'စာရေးတာကို မြင်တာက လူကို မြင်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ' ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။ တင်ဆက်မှုကောင်းသော လက်ရေးလှပညာရပ်သည် အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တချို့တွင် အသုံးဝင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု များစွာရှိခြင်းနှင့်အသင့်ပြင်ဆင်ထားခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်သည်။ ဇနီးသည်၏ ဖိနပ်များကို လဲပေးရုံဖြင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့သည်။ သူ့ထံ၌ မကျေနပ်စရာ ဘာရှိဦးမည်နည်း။

တခြားတစ်ဖက်တွင် ရှားချင်းယွဲ့သည် ချန်ချင်း၏ ရင်ခုန်စရာကောင်းသော စကားများကို နားထောင်ရင်း စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

'လူကြီးတွေရှေ့မှာ အရိုအသေပြုပြီးသား ဇနီးမောင်နှံတွေ ဟုတ်လား... ငါတို့က ဘယ်တုန်းက အရိုအသေပြုခဲ့လို့လဲ...'

ရှားချင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာမှ နိုးကာစ မူးဝေနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူမ မှတ်မိသည်မှာ မှန်ကန်ပါက သူမ အလှပြင်ဆင်ပြီးခါစသာ ရှိသေးကာ မင်္ဂလာပွဲသို့ တက်ရောက်လာသော ဧည့်သည်များကိုပင် မမြင်တွေ့ရသေးမီ ချန်ချင်းက သူမကို ဓားပြတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခိုးယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ရှားချင်းယွဲ့သည် အသံထွက်၍ များများစားစား မပြောခဲ့ချေ။ သူမ သဘောတူလိုက်ပြီး ချန်ချင်းနှင့်အတူ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်ခွာကာ ညစာစားရန် သွားလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ထမင်းစားစားပွဲတွင် အရသာရှိသော ဟင်းလျာပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ချန်ချင်း၊ ရှားချင်းယွဲ့နှင့် ချန်ရှုံးတို့သုံးဦးသာ ထိုင်နေကြ၏။

ချန်ချင်းသည် တူကို ပထမဆုံး ကိုင်လိုက်ပြီး ရှားချင်းယွဲ့အား အသားကြော်တစ်ဖတ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"လာ... ဇနီးလေး... တစ်နေကုန် ပင်ပန်းထားတာ... များများစား..."

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် အမြန်နှုန်း စွမ်းရည်အမှတ်နှစ်ဆယ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

"ဇနီးလေး... ဒါက ငါတို့ ချန်အိမ်တော် စားဖိုမှူးရဲ့ နာမည်ကြီး ဟင်းလျာပဲ... မင်း မြည်းကြည့်ရမယ်..."

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ် ၃၀မှတ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

"ဇနီးလေး... မင်းရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေတာ မြင်ရတယ်... ချီနဲ့သွေး အားနည်းလို့ ဖြစ်မယ်... ရော့... ဘဲသွေးခဲတစ်ဖတ်စားပြီး အားဖြည့်လိုက်အုံး..."

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် နက်နဲသိမ်မွေ့ အဆင့်မြင့် သံချပ်ကာတစ်ခုကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

ချန်ချင်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ အပြည့်အဝ အလိုလိုက်နေခဲ့ပေ၏။ သူသည် နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ် တစ်ရာတိတိကိုပင် ရရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှားချင်းယွဲ့၏ ပန်းကန်လုံးသည် တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပုံနေပြီး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်မနေပါက ချန်ချင်းသည် ဆက်လက်၍ ဆုလာဘ်များ ထပ်မံရယူနေပေမည်။

"ဇနီးလေး... မင်း အရင်စား... စားပြီးလို့ တခြားစားချင်သေးလဲဆိုရင်... မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက ထည့်ပေးမယ်..."

ချန်ချင်းက အလိုလိုက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း..."

ရှားချင်းယွဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး၏ ချစ်ခင်ယုယသော အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ရှုံးသည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မကြာမီ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်းလည်း မြင့်တက်လာတော့မည်ဟု သူ တွေးနေမိ၏။ သူ၏ မြေးများက သူ့ကို အဘိုးဟု ခေါ်မည့် လှပသော မြင်ကွင်းကို သူ စိတ်ကူးမယဉ်ဘဲ မနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အဖေ... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ..."

ချန်ရှုံး ပြုံးရွှင်နေသည်ကို သတိထားမိချိန်၌ ချန်ချင်းသည် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မြေးယောက်ျားလေးဆိုရင် သေချာပေါက် ကောင်းတာပေါ့... မြေးမိန်းကလေးဆိုရင်လည်း ကောင်းပါတယ်... မြေးယောက်ျားလေး တစ်ယောက်နဲ့ မြေးမိန်းကလေး တစ်ယောက် ရှိရင် အကောင်းဆုံးပဲ... များလေလေ ပိုကောင်းလေလေပဲ..."

"..."

ချန်ရှုံး၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ချန်ချင်းသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ​ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။ သူသည် ဤကိစ္စများအကြောင်း မမေးခဲ့မိချေ။

ချန်မိသားစုအတွက် သူမကို သားတစ်ယောက်နှင့် သမီးတစ်ယောက် မွေးပေးစေချင်ကြောင်း နားလည်သော ရှားချင်းယွဲ့သည် ခေါင်းငုံ့ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ရှားချင်းယွဲ့သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသင့်မဖြစ်သေးချေ။

"အဟမ်း... အဟမ်း... အဟမ်း..."

သူ၏အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို သတိထားမိသောအခါ ချန်ရှုံးသည် လက်သီးဆုပ်ကို သူ၏နှုတ်ခမ်းရှေ့တွင်ထားကာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းကာ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်၏။

"ချင်းအာ... မင်း တောင်းဆိုထားတဲ့အတိုင်း မြို့ပြင်မှာ စခန်းချနေတဲ့ သံချပ်ကာမြင်းတပ် တစ်သိန်းလုံးကို ငါ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ..."

ထို့နောက် သူက အံ့အားသင့်နေသော ရှားချင်းယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက အပြင်လူတွေ ငါတို့ ချန်မိသားစုကို ဘယ်လိုပဲ ဝေဖန်ခဲ့ပါစေ... အခု ချင်းအာရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ... ချန်မိသားစုက ပုန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုံးဝလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

"..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်မှုထဲတွင် နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်ကာ ချန်ချင်းကို မယုံနိုင်သောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချန်ချင်းသည် သူမခမည်းတော်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေသော ဆူးငြောင့်ခလုတ်ကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ရန် ချန်ရှုံးအား အမှန်တကယ်ပင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သည်ကို သူမ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုသံချပ်ကာမြင်းတပ် တစ်သိန်းမရှိပါက ချန်မိသားစု ပုန်ကန်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ များစွာလျော့ကျသွားပေမည်။

ချန်ချင်း မည်သည်ကြောင့် ဤသို့လုပ်ရသနည်းဆိုသည်ကို ရှားချင်းယွဲ့ နားမလည်နိုင်ချေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ...

'ငါ့အတွက်လား...'

'ငါက သူ့ရဲ့ ဇနီးဖြစ်နေလို့လား...'

ထိုအချိန်မှာပင် ချန်ချင်းသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ လက်လှမ်းပြီး ရှားချင်းယွဲ့၏ ဖြူဖွေးကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော လက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"မင်းကို ငါကတိပေးထားတဲ့ ကိစ္စအတွက် ငါ ဘယ်တော့မှ စကားပြန်မရုပ်သိမ်းဘူး..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ခင်ပွန်း..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် ရုန်းကန်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ဤ 'ခင်ပွန်း' ဟူသော စကားလုံးမှာ ယခင်ကထက် ပို၍စစ်မှန်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ချန်ချင်းသည် အရူးမဟုတ်ချေ။ ဤလုပ်ရပ်က သိသာထင်ရှားသော အကျိုးကျေးဇူးရှိကြောင်း ရှားချင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် သူ သိမြင်နိုင်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ခြင်း ဆုလာဘ်ကို တစ်ကြိမ် ရရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် ထပ်မံ၍ ရယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ချန်ချင်းအတွက်မူ ရှားချင်းယွဲ့၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်များ ပို၍နက်ရှိုင်းလာလေလေ ဆုလာဘ်များ၏ အရည်အသွေးနှင့် အရေအတွက်က ပို၍ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သဖြင့် အရှုံးမရှိချေ။

"အမ်... ခင်ပွန်း... ကျွန်မရဲ့ လက်က နည်းနည်း နာနေလို့... ရှင်..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် ခေါင်းငုံကာ ချန်ချင်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်... ကိုယ် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားလို့ပါ..."

ချန်ချင်းက သူမ၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

ထိုနောက် သူတို့ သုံးဦးသည် ညစာကို ဆက်လက် သုံးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ရှားချင်းယွဲ့၏ ပန်းကန်ထဲတွင် အစားအစာ အနည်းငယ် လျော့သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ချန်ချင်းသည် ချက်ချင်းထပ်ဖြည့်ပေးကာ နောက်ထပ်ဆုလာဘ်များ ရယူရန် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် ယန်ဝမ် ဆင့်ခေါ်အပ် ၂၀ ချောင်းကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် တတိယအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ အားဖြည့်ဆေးလုံး အလုံး၁၀၀ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် အရိပ်ရုပ်သေးရုပ် ၅ရုပ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

ရှားချင်းယွဲ့သည်လည်း သူမ၏ ခမည်းတော်ထံမှ လက်ဖွဲ့အဖြစ် ရရှိခဲ့သော ရွှေ၊ ငွေနှင့် ရတနာများကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်မှတစ်ဆင့် ချန်ချင်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့ပေ၏။ ဤအရာများအနက် တော်ဝင်အဆင့် စံအိမ်တစ်ခုနှင့် အစေခံဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ချန်ချင်းကမူ ကျယ်ဝန်းလှသော ချန်အိမ်တော်ကြီးတွင် ချန်ရှုံးအား တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ မထားခဲ့လိုသဖြင့် ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် အလျင်မလိုသင့်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

"ခင်ပွန်းရဲ့သဘောပါပဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့အတွက်မူ သူတို့ မည်သည့်နေရာ၌ နေထိုင်သည်ဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးချေ။ ထိုအရာအားလုံးက ချန်ချင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

မကြာမီ မိသားစုတစ်စုလုံး ညစာစားပြီးသွားကြ၏။ ချန်ချင်းသည် ယနေ့ညတွင် မြို့တော်၌ မီးပုံးပွဲတော်တစ်ခု ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း အစေခံများထံမှ သိရှိရသဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့အား သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် အကြံပြုကာ ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ရန် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန်အတွက် အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။

ရှားချင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ မသိစိတ်မှပင် ချစ်သူရည်းစားများသာ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသော ဤကဲ့သို့ အရာများကို ချန်ချင်းနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ရန် သူမ အသားကျနေလေပြီ။