အခန်း ၂၈

အခန်း (၂၈) နောက်မှလာပြီး ကျော်တက်သွားခြင်း

"ရပါတယ်..."

ချန်ချင်းသည် နေရာမှမထဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ရှားချင်းယွဲ့ ပြောသော 'ကုတင်ပေါ် လာအိပ်လေ' ဟူသည့် စကားတွင် တခြားအဓိပ္ပာယ် မရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှားချင်းယွဲ့သည် တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာလေး နီရဲနေသည်။ ဤမျှထိ ရှက်စရာကောင်းသော စကားမျိုးကို သူမကိုယ်တိုင် တက်တက်ကြွကြွ ပြောမိလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ချန်ချင်း အမှန်တကယ်ကို မမှားခဲ့ပေ။ ရှားချင်းယွဲ့၏ 'ကုတင်ပေါ် လာအိပ်လေ' ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ရန်သာ ဆိုလိုပြီး တခြား နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ် လုံးဝမရှိချေ။

ကျယ်ဝန်းသော အိပ်ခန်းကြီးထဲတွင် ကုတင်တစ်လုံးတည်းသာရှိသည်။ သူမသည် ချန်ချင်းကို တခြားနေရာတွင် သွားအိပ်ခိုင်း၍ မရနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ပြင်ပလူများသာ သိသွားပါက အတင်းအဖျင်း စကားများစွာ သေချာပေါက် ထွက်ပေါ်လာပေမည်။

သို့သော် ချန်ချင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တစ်ခုခု လုပ်ချင်ခဲ့လျှင်လည်း သူမသည် များစွာခုခံနေမည် မဟုတ်ချေ။

သူမ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ယဲ့ဖုန်း ရှိနေသေးသော်လည်း ဤဘဝတွင် ထိုလူနှင့်သူမ၏ ကံကြမ္မာမှာ အထမြောက်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို တခြားမည်သူထက်မဆို သူမ ပိုသိနေသည်။

တွေးတောနေရင်း ရှားချင်းယွဲ့သည် အိပ်မောကျသွားခဲ့လေ၏။ ချန်အိမ်တော်သို့ ပထမဆုံး ရောက်လာစဉ်ကကဲ့သို့ ချန်ချင်းက သူမကို ထိခိုက်နစ်နာစေမည်ကို စိုးရိမ်ကာ အမြဲတစေ သတိထားနေပြီး အိပ်ပျော်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရသည့် ပုံစံမျိုး မရှိတော့ချေ။

ချန်ချင်းသည်လည်း စကားထပ်မပြောတော့ဘဲ ဓားတစ်သောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ်တို့ကို အသုံးပြုကာ ချီသန့်စင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် စတင်၍ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

မကြာမီ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သည် အခြေတည်စစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်မှ အခြေတည်စစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ဆေးလုံးများ၏အကူအညီမပါဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပါရမီနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မများပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီများကိုသာ မှီခိုအားကိုးခဲ့ခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့ အခြေအနေများအောက်တွင်ပင် ဤမျှထိ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုနှုန်းမျိုး ရှိနေသေးသဖြင့် ချန်ချင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ စနစ်သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ဆေးလုံးများ အားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြန့်ကြဲထားလိုက်လေသည်။

ဆေးလုံးအမြောက်အများကို စားသုံးလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း လျှင်မြန်စွာ မြင့်တက်သွားပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…

တာ့မန်တောင်တန်း အမည်မသိ အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူ၌...

ယဲ့ဖုန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဟူး... ငါ တစ်နေကုန် ကျင့်ကြံခဲ့တာတောင် အဆင့်ငယ်သုံးခုပဲ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်... ဒါက နည်းနည်း နှေးနေတယ်... ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ပေးမယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံနည်းစနစ် ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်အမျိုးအစား တစ်ခုခုကို တက်ရောက်စာရင်းသွင်းပြီး ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ..."

ဤအတွေးဖြင့် ယဲ့ဖုန်းက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်ယူလိုက်သည်။ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် အကြိမ်အရေအတွက် အသစ်ပြန်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် 'တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန်' ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ နှိပ်လိုက်၏။

【တက်ရောက်စာရင်းသွင်းနေပါသည်...】

【တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံနည်းစနစ်... 'နေကြာသိုင်းကျမ်း' ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

"ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းစနစ်လား..."

ဤစကားလုံးများကို မြင်တွေ့ကာ သူ အဖတ်မမှားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် ကျောက်ကုတင်ပေါ်မှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်... ဒီကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းစနစ်နဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းက သေချာပေါက် အများကြီး တိုးတက်လာမှာပဲ..."

သူသည် စနစ်ကျောပိုးအိတ်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့ပြီး နေကြာသိုင်းကျမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဟင်း... နေကြာသိုင်းကျမ်းလား..."

ဤစာအုပ် ယဲ့ဖုန်း စိတ်ကူးထားသလောက် ခမ်းနားခြင်းမရှိချေ။

"ဟူး... ငါ ဘာလို့ အများကြီး တွေးနေရမှာလဲ... ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းစနစ် ဖြစ်နေမှတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားနည်းနိုင်မှာလဲ..."

ယဲ့ဖုန်းသည် အလွန် မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ကြီးမားသော စာတန်းတစ်ခုကို ထင်ရှားစွာ တွေ့လိုက်ရပေ၏။ ဤသည်မှာ ဤနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင်ဆုံး သင်းကွပ်ရမည်ဟူ၍ပင်။

"..."

ယဲ့ဖုန်းသည် မျက်မှောင်တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ အကြည့်မှားသွားသည်ဟု သံသယဝင်ကာ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အတည်ပြုရန် ပို၍နီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင်ဆုံး သင်းကွပ်ရမည်..."

ယဲ့ဖုန်းသည် အရူးမဟုတ်ချေ။ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သင်းကွပ်ရမည်' ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကိုဆိုလိုကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိထားသည်။

"စနစ်... မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား..."

အချိန်အတော်ကြာသည်ပထိ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းက အလွန်တည်ကြည်လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခုတည်းသာရှိသော စနစ်က မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပေးဘဲ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။

စနစ်ကို စတင်အသုံးပြုခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မကျေနပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

"မင်းနဲ့ ချိတ်ဆက်ခဲ့တာက ပိုပြီး အားကောင်းလာဖို့လေ... မင်းက ငါ့ရဲ့ တသက်တာ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာပဲ..."

သူသည် နေကြာသိုင်းကျမ်းကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တိုက်ရိုက်လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် စနစ်သိုလှောင်ခန်းထဲတွင် နေရာယူနေသည်ကိုပင် သူ မလိုလားတော့ချေ။

"ရှားချင်းယွဲ့က ငါ့ကို စောင့်နေတုန်းပဲ... ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သင်းကွပ်လို့ရမှာလဲ..."

ယဲ့ဖုန်းသည် ယာယီကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းအတွက် ပြိုင်ဘက်ကင်း မိန်းမလှတစ်ဦးကို လွဲချော်သွားစေရန် ဆန္ဒမရှိချေ။

အနာဂတ်သည် ရှည်လျား​နေပြီး တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ် ဖြုန်းတီးလိုက်ရခြင်းက ယဲ့ဖုန်းအတွက် လက်ခံ၍မရနိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

"ထားလိုက်တော့... ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံတာပေါ့..."

ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော ယဲ့ဖုန်းသည် ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး နေကြာသိုင်းကျမ်းအကြောင်းကို ဆက်လက်၍ မစဉ်းစားတော့ချေ။ သူသည် ဒေါသကို ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူသည် ဤပျင်းစရာကောင်းသော နေ့ရက်ကို အမြန်ဆုံးကျော်ဖြတ်ပြီး နောက်ထပ်တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

တာ့မန်တောင်တန်းပေါ်ရှိ အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူထဲတွင် မည်သည့်ကိစ္စများ ဖြစ်နေသည်ကို ချန်ချင်း မသိရှိချေ။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချန်ချင်း၏ တိုးတက်မှုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေပေ၏။ သူ၏ မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပါရမီတို့၏ ကောင်းချီးများဖြင့် နောက်ဆုံးဆေးလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို အခြေတည်စစိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့်မှ နဝမအဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူ ယဲ့ဖုန်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အဝေးကြီးတွင် ချန်ထားနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ထိုမျှသာမက ဆေးလုံးများ ကုန်ခမ်းသွားပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် ယခင်က သူ ရရှိထားသော ကျင့်ကြံနည်းစနစ်အားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရန် အခွင့်အရေးကိုလည်း ယူဆောင်ခဲ့လေ၏။

သူ မကျင့်ကြံမီက အချက်တစ်ချက်ကို မသိခဲ့ချေ။ သူ ကျင့်ကြံချိန်မှသာ မြင့်မားသော နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုအပ်သလောက်နီးပါးပင်။ သူသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဆရာမပါဘဲ နားလည်သွားပြီး အလွန်ရိုးရှင်းလွယ်ကူနေခဲ့သည်။

"ဟူး..."

ညစ်ညမ်းသောချီများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ လှိုင်းထနေသော ချီပင်လယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် မြေကြီးပေါ်မှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

သူ ပြတင်းပေါက်မှ ပြင်ပသို့ ကြည့်လိုက်ရာ မိုးမလင်းသေးချေ။

သူ မအိပ်မီ ရှားချင်းယွဲ့ ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး ချန်ချင်းသည် အပေါ်ဝတ်ရုံကိုချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

"..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် အိပ်မောကျမနေချေ။ တစ်စုံတစ်ယောက် ကုတင်ပေါ် တက်လာသည်ကို ခံစားရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။ ချန်ချင်း ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး အနားယူရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားပေ၏။

တစ်ခန်းတည်းတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကုတင်တစ်လုံး၊ စောင်တစ်ထည်တည်းကို မျှဝေသုံးစွဲနေရသဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိဟု ပြောလျှင် သေချာပေါက် လိမ်ညာရာကျပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများ ပို၍မြန်ဆန်လာပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ပါးပြင်များ ပို၍ပူနွေးလာကာ အဆက်မပြတ် ပူထူနေသည်။

သို့သော် အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူမ၏နောက်မှနေ၍ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ချန်ချင်း၏ ညီညာသော အသက်ရှူသံများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှားချင်းယွဲ့သည် သူမ များစွာတွေးတောနေမိကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ၏မျက်နှာ နီရဲနေမှုသည် လျော့ကျမသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် နီရဲလာပေ၏။

ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်းအပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ အပြစ်ရှိစိတ်များ မြင့်တက်လာသည်။