အခန်း ၃၁

အခန်း (၃၁) တစ်ချက်နှိပ်ရုံဖြင့် တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာခြင်း

သူ၏ ယခင်ဘဝက ဝတ္ထုဖတ်သည့် ဝါသနာကြောင့် ချန်ချင်းသည် ဇာတ်လမ်းမျိုးစုံ မြင်တွေ့ဖူးကာ အထူးသဖြင့် အသက်ငယ်သူတစ်ဦး ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက် ပို၍အားကောင်းသော အသက်ကြီးသူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာတတ်သည့် ဇာတ်ကွက်မျိုးကို အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် လေမည်းတောင်သည် မြို့တော်နှင့် သိပ်မဝေးသလို သိပ်လည်းမနီးချေ။ ဤနေရာတွင် ခရီးသွားများကို ဓားပြတိုက်ရဲသော တောင်ဓားပြများတွင် အားကိုးစရာတစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိနေပေမည်။

ချန်ချင်းသည် ထိုအားကိုးရာကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ 'ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ခြင်း' ဆုလာဘ်ကို ရယူရမည် ဖြစ်ရာ ရိတ်သိမ်းရရှိမှုကို ပို၍ကြီးမားစေရန်အတွက် လောင်းကြေးကို အနည်းငယ် ပိုကြီးအောင် သူ လုပ်လိုခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဆရာကြီးကျန်းဆိုသူသည် သူ၏ သွေးဆောင်မှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆုလာဘ်စံနှုန်းမှာ တောင်ဓားပြ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထက် အဆင့်များစွာ ပိုမြင့်သည်။

စနစ်က အသိအမှတ်မပြုမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်ချင်းက အသံကို တမင်သက်သက်မြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေး... စိတ်ချပါ... ဒီနေ့ ငါ ဒီနေရာမှာ ရှိနေသရွေ့ သူတို့က မင်းရဲ့ ဆံချည်တစ်မျှင်ကိုတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချန်ချင်း၏စကားများကို ကြားရပြီး လူတစ်သောင်းကို တားဆီးနေသော တစ်ယောက်တည်းသော လူတစ်ဦးအလား သူ၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်ကို လိုက်ကာကြားမှ တွေ့မြင်ရသောအခါ ရှားချင်းယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ကြွက်စုတ်လေးတွေ... ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူရဲ့ ရှေ့မှာ ရောင့်တက်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းတို့က သေချင်နေတာပဲ..."

ဆရာကြီးကျန်းက ပြောဆိုပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် အားကောင်းသော လေပြင်းတစ်ရပ် တိုက်ခတ်လာပြီး သဲများနှင့်ကျောက်ခဲများကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လူတစ်ယောက်၏ ခါးလောက်ရှိသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရပြီး ကျိုးပဲ့သွားသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... ဒေါသကို လျှော့ပါ... ဆရာကြီး... ဒေါသကို လျှော့ပါ..."

ထို့နောက် သူက ချန်ချင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ အနိုင်ရပြီဟု ယုံကြည်ထားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေးချန်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို မထိခိုက်စေဖို့ နှစ်ဖက်လုံးက ခြေတစ်လှမ်းဆီ နောက်ဆုတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်..."

ဆရာကြီးကျန်းကမူ ညင်သာစွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မောက်မာစွာ ပြုမူကာ လူတိုင်းကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

နောက်တခဏတွင်...

ချန်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်သည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်၏။

ထိုနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော နတ်ဘုရား ဖိအားတစ်ရပ်သည် ဆရာကြီးကျန်းနှင့် တောင်ဓားပြအုပ်စုအပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

မြင်းများ၏ ခြေထောက်များမှာ အတင်းအကြပ် ချိုးခံလိုက်ရပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ စူးရှသော မြည်ဟီးသံများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တောင်ဓားပြများသည်လည်း မြင်းများပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြုတ်ကျသွားတော့သ​ည်။

ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို မသိရှိမီမှာပင် ဆရာကြီးကျန်းသည်လည်း သူ့နည်းတူ မြေကြီးပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး ကြောက်လန့်တကြား ပြောဆိုနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်လား... စီနီယာ... ကျွန်တော်ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... စီနီယာ... ကျွန်တော်ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ်ထက် နယ်ပယ်မည်မျှ မြင့်မားကြောင်း တွက်ချက်နေရန် မလိုအပ်ချေ။ "စီနီယာ" ဟူသော အခေါ်အဝေါ် တစ်ခုတည်းကပင် သူ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား တက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဓားပြခေါင်းဆောင်အား ပြောပြနေခဲ့လေပြီ။

ချန်ချင်းသည် သူတို့နှင့် စကားများများ ပြောလိုစိတ် မရှိချေ။

သူသည် အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်၏မြှောက်ထားသောလက် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စီနီယာ... ကျွန်တော်ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော် ဆက်သပါ့မယ်..."

ဝုန်း... ဝုန်း...

မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဆရာကြီးကျန်းနှင့် တောင်ဓားပြ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ချေမွှခံလိုက်ရပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ သူတို့၏သွေးများ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သွေးစွန်းနေသော မြေကြီးပေါ်မှ သိုလှောင်အိတ် တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအရာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို ရှင်းလင်းရန် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ချန်ချင်း၏ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။

ချန်ချင်းသည် သိုလှောင်အိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး သရော်တော်တော် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ဆက်သစရာ လိုလို့လား... မင်း သေသွားရင်လည်း ဒီအရာတွေက ငါ့ဟာပဲလေ..."

ထို့နောက်...

ချန်ချင်းက ရထားထိန်းအား မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်၍ မောင်းနှင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ရထားလုံးပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် အစောပိုင်းက အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်ကို တောင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ သွားရောက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ဓားပြများကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သေချာပေါက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ရတနာများ အားလုံးကို သူ့အတွက် ယူဆောင်လာရန်ပင်။

ဤသည်က ရှေးဆိုရိုးစကားအတိုင်း ဖြစ်ပေ၏။ ခြင်ခြေထောက်သည် မည်မျှထိ သေးငယ်နေပါစေ အသားကမူ အသားသာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အခွင့်အရေးများ ရှိနေနိုင်သဖြင့် နည်းနည်းချင်းစီ စုဆောင်းရန် ချန်ချင်းထံတွင် စိတ်ရှည်မှု ရှိပေ၏။

"အရာအားလုံး ဖြေရှင်းပြီးပြီလား..."

ရှားချင်းယွဲ့က မေးလိုက်ပြီး သူ ဒဏ်ရာရရှိထားခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် ချန်ချင်းကို စုန်ချည်ဆန်ချည် သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

ထိုလူများအားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ချန်ချင်း၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း သတိထားသည်က အမြဲတစေ ပိုကောင်းပေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်ချင်းသည် အမှန်တကယ်ကို ဒဏ်ရာမရခဲ့ချေ။

"ဟား ဟား... ဒါက သာမန်လူတစ်စုပါ... ပြောဖို့တောင် မတန်ပါဘူး..."

ချန်ချင်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှားချင်းယွဲ့ကို စိတ်မပူရန် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရထားထိန်း၏ အသံနှင့်အတူ နှင်တံရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရထားလုံးသည် ခရီးစဉ်ကို ပြန်လည်၍ စတင်ခဲ့သည်။

"ဒါက သိုလှောင်အိတ်မလား..."

ချန်ချင်း ကိုင်ထားသော ပစ္စည်းကို ရှားချင်းယွဲ့ သိရှိသွားသည်။

"အင်း..."

ချန်ချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒါကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆီကနေ ကောက်ရခဲ့တာ... အဲ့ဒီထဲမှာ ဘာရတနာတွေ ရှိမလဲ မသိဘူး..."

"သခင်မလေး... မင်း ဖွင့်ကြည့်ပါလား..."

ချန်ချင်းက သိုလှောင်အိတ်ကို ရှားချင်းယွဲ့ထံ ပေးလိုက်၏။

ဤသိုလှောင်အိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချန်ချင်းသည် ထိုတောင်ဓားပြများနှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် 'ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ခြင်း' ဆုလာဘ်ကို ပို၍စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

ရှားချင်းယွဲ့က ချန်ချင်း၏လက်ထဲမှ သိုလှောင်အိတ်ကို ယူလိုက်၏။

ချန်ချင်းကမူ ဆုလာဘ်အသိပေးချက်များကို စစ်ဆေးရန် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင် အတွေ့အကြုံ လက်ဆောင်ထုပ်တစ်ထုပ်ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်..."

ချန်ချင်း ကြည့်လိုက်၏။ ဤအတွေ့အကြုံ လက်ဆောင်ထုပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံနှင့် သူသည် တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ချက်ချင်းဖြစ်လာပေမည်။

'သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူနဲ့ ဝင်္ကပါဆရာသခင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် အခု ဆေးပညာရှင် အဆင့်အတန်းတစ်ခု ထပ်ရလာပြန်ပြီ...'

ချန်ချင်း၏ခံယူချက်မှာ ကျွမ်းကျင်မှုများစွာ ရှိထားပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရန်ပင်။ သူသည် ထိုအရာကို ရွေးချယ်ပြီး အသုံးပြုလိုက်၏။

"တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင် အတွေ့အကြုံ လက်ဆောင်ထုပ်ကို အသုံးပြုနေပါသည်..."

"အသုံးပြုခြင်း အောင်မြင်ပါသည်..."

နောက်တခဏတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်သော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသည့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ မှတ်ဉာဏ်များ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ချန်ချင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအရာများတွင် ဆေးညွှန်းအမျိုးမျိုး၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း နည်းလမ်းများ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း နည်းစနစ်များနှင့် တခြားအရာများ ပါဝင်သည်။

ထိုအရာများသည် သူခန္ဓာကိုယ်နှင့် လျှင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေ၏။

'ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ်နဲ့ဆိုရင် နဝမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာမလဲ မသိဘူး...'

ဆေးပညာရှင်များအတွက် အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်း စံနှုန်းမှာ သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူများနှင့် ကွာခြားသည်။ အဆင့်ကိုး ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သရွေ့ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လှမ်းနေစရာမလိုဘဲ နဝမအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ချန်ချင်းသည် ထိုအရာကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူ ဆက်လက်၍ ဖတ်ရှုပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားပေ၏။

"ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် တတိယအဆင့် ချီစိုစွတ်ခြင်း ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်..."

သူ တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခါစရှိသေးရာ တတိယအဆင့် ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ချက်ချင်းပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာကို တိုက်ဆိုင်မှုဟု ခေါ်ရမည်လော သို့မဟုတ် စနစ်၏ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ချီးကျူးရမည်လောဆိုသည်ကို ချန်ချင်း မသိတော့ချေ။

...

"ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ် ၁၅၀ ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်..."

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက နားလည်နိုင်စွမ်းအမှတ် ၁၅၀ ဖြင့် လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ချန်ချင်းအတွက် ဤသည်မှာ ဆုံးရှုံးမှုမရှိသော အမြတ်အစွန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

ဤသည်က သူ နဝမအဆင့် ဆေးပညာရှင် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြီးမားသော အားသာချက်များကို ထပ်မံ၍ ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

"အား..."

ချန်ချင်း စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏နံဘေးမှ ရှားချင်းယွဲ့၏ စူးရှသော အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်မလေး... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ချန်ချင်းသည် သူ၏ဓားကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီအထဲမှာ... အဲ့ဒီအထဲမှာ ဘာတွေ ပါနေတာလဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် သိုလှောင်အိတ်ကို ရွံရှာစွာဖြင့် လွှင့်ပစ်လိုက်၏။

"ဟင်..."

ချန်ချင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်၍ သိုလှောင်အိတ်ကို ကောက်ယူပြီး ဖွင့်လိုက်ကာ သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကို ထိုအထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သူ မကြည့်ခင်က မသိခဲ့ချေ။ သူ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို သိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားကို မသိနိုင်ဘူး ဆိုတာ တကယ်ပဲ... ဒီအဘိုးကြီးက တကယ့်ကို နှာဘူးကြီးပဲ..."

သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်နှင့် ဆေးလုံးများသာ ပါဝင်ပြီး ကျန်အရာများအားလုံးမှာ အမျိုးသမီးများ၏ အတွင်းခံ အဝတ်အစားများ ဖြစ်နေလေ၏။

ရှားချင်းယွဲ့တွင် နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ မရှိသဖြင့် သူမက ထိုအရာများကို သူမ၏လက်ဖြင့် တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ယူခဲ့ရသည်။ မည်သို့သော ပစ္စည်းများဖြစ်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိသွားသောအခါ သူမ မည်သို့ ခံစားရမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေ၏။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးလုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သိုလှောင်အိတ် တစ်ခုလုံးကို ပြာကျသွားအောင် မီးရှို့ပစ်လိုက်သည်။

"ရှင်... ရှင် အစကတည်းက အထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ သိနေပြီးတော့ ကျွန်မကို တမင်တကာ နောက်ပြောင်လိုက်တာမလား..."

ရှားချင်းယွဲ့က နှုတ်ခမ်းဆူကာ နောက်ပြောင်လိုက်၏။

"သခင်မလေး... ငါက အပြစ်ကင်းပါတယ်... မင်း မယုံရင် ရထားထိန်းက အရာအားလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တာပဲ... ငါ တကယ်ပဲ အထဲကို မကြည့်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို သူ သက်သေခံနိုင်ပါတယ်..."

ချန်ချင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သခင်မလေးက ငါ့ကို မယုံဘူးဆိုရင် ငါ ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်... တကယ်လို့ ငါ နည်းနည်းလေးများ လိမ်ခဲ့ရင်... မိုးကြိုးငါးစင်း ပစ်ချခံရပါစေ..."

"အမ်... အဲ့ဒီလောက်ကြီး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ချန်ချင်း၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဖိထားလိုက်ပြီး သူ့အား ထိုကဲ့သို့ အဆိပ်ပြင်းသည့် ကျမ်းသစ္စာကို ကျိန်ဆိုခြင်း မပြုစေလိုခဲ့ချေ။

ချန်ချင်းသည် သိနားလည်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ရှားချင်းယွဲ့၏ နူးညံ့သော လက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"သခင်မလေး... ဒီမြင်ကွင်းက နည်းနည်း ရင်းနှီးနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

ချန်ချင်း ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရှားချင်းယွဲ့သည် ယခင်က သူမ အဆိပ်ပြင်းသည့် ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုစဉ်က ချန်ချင်း သူမကို ဤကဲ့သို့ လုပ်ခဲ့သည်အား ပြန်လည်၍ သတိရသွားသည်။

"ကြည့်ရတာ သခင်မလေးနဲ့ ငါက တကယ့်ကို ပိုပိုပြီး နားလည်မှု ရှိလာပုံပဲ..."

ချန်ချင်းက နောက်ပြောင်လိုက်၏။