အခန်း ၃၇

အခန်း (၃၇) သူ့မှာ မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသေးတယ်

မဟာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ဂိုဏ်းလုံး ရောက်လာကြလေပြီ။

ထိုသတင်းက လီစီဖန် တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာပို၍ မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"သခင်လေးချန်... အနောက်ဘက်တောင်မှာ ဝင်္ကပါတစ်ခုရှိတယ်... တကယ်လို့ ဒီလူတွေရဲ့ အနှောင့်အယှက်ပေးတာကို မခံချင်ဘူးဆိုရင်... သခင်လေးနဲ့ မင်းသမီးကို ချင်းချန်ဂိုဏ်းကနေ ပို့ဆောင်ပေးဖို့အတွက် ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါက ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလို့ ရပါတယ်..."

လီစီဖန်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို တွေ့လိုက်တာ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါမှ ငါ့ဇနီးရဲ့ကျင့်ကြံတာကို သူတို့ အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်မှာ..."

ချန်ချင်းသည် လူတွေ ပိုများလာလေလေ ပိုကောင်းလေလေဟု ဆန္ဒရှိခဲ့၏။ ဤနည်းအားဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြင့် သူ ရရှိမည့် ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ခြင်း ဆုလာဘ်များ၏ အရည်အသွေးသည်လည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပေမည်။

သေကြေပျက်စီးခြင်းမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပြင် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ငရဲကိုးထပ် မသေမျိုးနဂါးလည်း ရှိနေသဖြင့် ချန်ချင်းသည် မဟာဝူနိုင်ငံမှ မဟာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ဂိုဏ်းကို သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် တကယ်ပင် ထည့်မထားချေ။

'အဲ့ဒီကောင်လေးက မဟာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ ယုံကြည်ချက်မျိုး ဘယ်ကများ ရနေတာလဲ... ပြီးတော့ လာတဲ့လူတွေက မဟာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ဂိုဏ်းတင် မကဘူးလေ...'

စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းခြားခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုတည်းက ချန်ချင်း၏မောက်မာမှုကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည်ဟု ဂိုဏ်းချုပ်ဆွန်းကျီ မယုံကြည်ချေ။

ချန်ချင်းသည် ဂိုဏ်းချုပ် ဆွန်းကျီကို ဖြတ်သွားစဉ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ သူ့ကို သတိပေးလိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဆွန်း... ကျွန်တော် စောစောက ပြောခဲ့တာကို သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ... တချို့ အခွင့်အရေးတွေက လက်လွတ်သွားရင် ပြန်မရနိုင်တော့ဘူး..."

"..."

ဂိုဏ်းချုပ် ဆွန်းကျီသည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ချန်ချင်း၏စကားများကို အလွန်အထင်သေးနေခဲ့သည်။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသည် ဆက်လက်ရှင်သန်ရန်အတွက် ချန်ချင်းကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်ကို အညံ့ခံရမည့် အခြေအနေအထိ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

ချန်ချင်း၏ပုံရိပ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ် ဆွန်းကျီက အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းခြားခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိသော ချန်ချင်းသည် အင်အားစုအသီးသီးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်မည်ကို သူ မြင်တွေ့ချင်ခဲ့သည်။

ကျောက်ထျန်းယိုနှင့် လီစီဖန်တို့က ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။

သူတို့သည် ကျင့်ကြံနည်းစနစ် ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချန်ချင်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချင်းချန်ဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားပျံဒါဇင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး အမြင်အာရုံကို ဆိုးရွားစွာ ပိတ်ဖုံးစေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကမ္ဘာပျက်မည့် မြင်ကွင်းအလား အလွန်ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်နိုင်မှု ရှိလှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤလူများ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို လီစီဖန်က ကြိုတင်သိရှိထားသဖြင့် အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် မနက်ဖြန်ကို ချင်းချန်ဂိုဏ်း၏ အောက်မေ့ဖွယ်နေ့အဖြစ် အမှန်တကယ်ကို အထင်မှားသွားပေလိမ့်မည်။

"အမ်... ဂိုဏ်းချုပ်ဆွန်း... ခင်ဗျားက ခိုးထွက်ရတာကို အမြဲတမ်းလိုလို သဘောကျတုန်းပဲကိုး..."

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်ကာ လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဆွန်းကျီကို သတိပြုမိသွားပြီးနောက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"..."

ဂိုဏ်းချုပ် ဆွန်းကျီသည် သူ့ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိဘဲ သူ၏စိတ်အာရုံသည် ချန်ချင်းအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေခဲ့သည်။

အဘိုးအိုသည်လည်း သူ၏အချိန်များအားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ်ဆွန်းကျီအပေါ် ဖြုန်းတီးရန် အစီအစဉ် မရှိချေ။ ချန်ချင်း၏အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သူက အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းခြားခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်တာ... ပါရမီရှင်... ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ပဲ..."

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သူတို့၏ အခန်းများထဲမှ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့၏သင်္ဘောဦးများတွင် လျှင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ဤနေရာသို့ မလာမီက သူတို့သည် ချန်ချင်းနှင့် တခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့တွင် ထိပ်တန်းပါရမီရှိကြောင်းကို သိထားသော်လည်း အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ချန်ချင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းခြားခြင်းနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။

သူတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပို၍ခိုင်မာလာပေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်ချင်းကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားစုထဲသို့ သိမ်းသွင်းရပေမည်။

လူအများစုက ဤသို့ တွေးလာကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုအခြေအနေ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လာသည်။

"ဒီလူကို ငါတို့ ဟောက်ယန်ဂိုဏ်းက လိုချင်တယ်..."

"မင်းတို့ ဟောက်ယန်ဂိုဏ်းက တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းတာပဲ... ငါတို့ ထျန်းရွှေဂိုဏ်းဆီကနေလူလုရဲတယ်ပေါ့..."

"ဒီကောင်လေးရဲ့ ပါရမီက ထူးခြားတယ်... မင်းတို့ရဲ့ ဟောက်ယန်ဂိုဏ်းရော ထျန်းရွှေဂိုဏ်းကပါ သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ငါတို့ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်းလောက် အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး..."

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့... မကျေနပ်ရင် ငါနဲ့ အရင်လာချ... မင်း ငါ့ကို နိုင်ရင် လူလုဖို့ ကိစ္စ ဆက်ပြောကြတာပေါ့..."

...

အခြေအနေ ပို၍တင်းမာလာသည်။ အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များက ဓားများကို ဆွဲထုတ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ လိုက်ပါလာသော တပည့်များသည်လည်း သူတို့၏ လက်နက်များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲစတင်ရန် အမိန့်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။

အလွန်များပြားသော အင်အားစုများနှင့် အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့ကို သိမ်းသွင်းရန် မြေကြီးပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးများကို ဆွဲခွာနေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ချန်ချင်း အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။

သို့သော် အဓိက အချက်သို့ ပြန်သွားရလျှင် ချန်ချင်းသည် ဤအင်အားစုများအနက် တစ်ခုကိုမျှ အထင်မကြီးချေ။

သူတို့အားလုံး သူ့ထံ၌ လက်အောက်ခံမည်ဆိုလျှင်မူ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရလျှင် လက်အောက်ခံခြင်း ဖြစ်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ခွေးရူးတစ်ကောင် ဖြစ်လာခြင်းနှင့် ဘာမှမကွာခြားချေ။

သူ ဤအရာကို တွေးတောနေစဉ် ချန်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော အကြံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်မလာဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့အားလုံးက ဒီအရာကို ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်နေရင်... ဘာလို့ ကျွန်တော့် အကြံပြုချက်ကို နားမထောင်တာလဲ..."

"အမ်... မင်းရဲ့ အကြံကောင်းက ဘာများလဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နောက်တခဏတွင် လူတိုင်း၏အကြည့်သည် ချန်ချင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ခက်ခဲနေမှတော့... ခင်ဗျားတို့အားလုံး မိုးကောင်းကင်တာအို ကျမ်းသစ္စာဆိုခြင်း ပြုလုပ်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဆီ အညံ့ခံလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ..."

ချန်ချင်းက အကောင်းဆုံးအဖြေဟု ယူဆနိုင်သောအရာကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏။ ထိုနေရာတွင် လူသောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသော်လည်း ညသန်းခေါင်ယံ သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုအလား တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဂိုဏ်းအင်အားစုများအားလုံး သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက် အညံ့ခံရန်ဆိုသည့် ချန်ချင်း၏ အကြံကောင်းကို မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ဤလူငယ်လေးကို ယုံကြည်မှုရှိသည်ဟု ခေါ်ရမည်လော သို့မဟုတ် မိုက်မဲသည်ဟု ခေါ်ရမည်လော ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိတော့ချေ။

အနီးအနားရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ဆွန်းကျီသည်လည်း သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ချန်ချင်းသည် အလွန်အမင်း မောက်မာလွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စတင်ရာနေရာက အလွန်မြင့်မားလွန်းပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းက အလွန် ချောမွေ့လွန်းသဖြင့် သူသည် ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ မောက်မာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

'လူတွေရဲ့ အထက်မှာ လူတွေ အမြဲရှိသလို ကောင်းကင်ရဲ့ အထက်မှာလည်း ကောင်းကင်တွေ ရှိတယ်'ဆိုသော သံမဏိ စည်းမျဉ်းကို သူ လုံးဝနားမလည်ချေ။

"မောက်မာလိုက်တာ... မင်းက ငါတို့ကို အညံ့ခံစေချင်တာလား... မင်းရဲ့ ပါရမီက မြင့်မားရင်တောင်... အခုလောလောဆယ်မှာ မင်းက အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးဘူး..."

"ကြည့်ရတာ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ပြီးရင် သူ့ရဲ့ စိတ်သဘောသဘာဝကို သေချာသန့်စင်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်... ဒီလောက် မောက်မာနေတာက ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာဖို့ လွယ်ကူစေတယ်..."

"သူက အကြံကောင်း တစ်ခုခု ပေးမယ်ထင်နေတာ... အချိန်ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်..."

...

ချန်ချင်း၏ စကားများကို မည်သူကမျှ အလေးအနက် မထားကြဘဲ ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများကို ပြောဆိုသဖြင့် သူ ရူးသွားပြီဟုသာ သူတို့အားလုံး ထင်မှတ်နေကြသည်။

ချန်ချင်းက ဤအရာကို မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားကြီးသူကို လေးစားသော ခေတ်ကာလတွင် စကားလုံးသက်သက်ဖြင့် မည်သို့ လုံလောက်မည်နည်း...

သူသည် သူ၏ မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။

ဓားတစ်သောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ် အသက်ဝင်လာပြီး ဓားစိတ်ဆန္ဒများသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားတစ်သောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် လောကရှိ နတ်ဘုရား ဓားများ အားလုံးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုခွင့်ပေးသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကိုလည်း နိုးထစေခဲ့သည်။

အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့်…

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ လူများသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ပထမဆုံး သတိပြုမိကြလေ၏။ သူတို့၏ခါးရှိ ဓားအိမ်များထဲသို့ ထည့်ထားသော ဓားရှည်များသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အမ်... ငါ့ဓား..."

သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ထိုဓားများသည် ဓားအိမ်များထဲမှ ထွက်ခွာကာ ပျံသန်းသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုနောက် ဓားအမြောက်အများသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာဖြင့် ဓားအိမ်များထဲမှ ထွက်လာကြကာ ချွင်းချက်မရှိ ထိုအရာအားလုံး ချန်ချင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ချန်ချင်းသည် ပျံသန်းနေသော ဓားတစ်လက်ကို နင်းကာ ကျန်းတစ်ရာခန့်အမြင့်သို့ တိုက်ရိုက်မြင့်တက်သွားခဲ့ပေ၏။ သူ၏နောက်တွင် ဓားတစ်သောင်းသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကြီးမားသည့် ဓားနံရံကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုဓားများ၏ ထက်ရှသောဓားသွားများသည် ဖြည်းညင်းစွာ နိမ့်ကျသွားပြီး အင်အားစု အသီးသီးအပေါ်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဓားများကို တခြားတစ်ယောက်က အသုံးပြုကာ သူတို့အပေါ် ချိန်ရွယ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုဓားကျင့်ကြံသူများသည် အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်... ဒီအရာက ဓားတာအိုရဲ့ နံပါတ်တစ် မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်တဲ့ ဓားတစ်သောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ပဲ..."

"ဘာ... သူ... သူက ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် စိတ်ဝိညာဉ်အမြှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံတင်မကဘူး မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ နိုးထစေခဲ့တာလား..."

"ကောင်းကင်ကြီးက သူ့အပေါ် အရမ်းမျက်နှာလိုက်လွန်းမနေဘူးလား..."

"မနာလိုလိုက်တာ... ငါ အရမ်းမနာလိုဖြစ်တာပဲ..."

တခြားသူများ၏ မနာလိုမှုကို ခံရလေ့ရှိသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပါရမီရှင်များပင်လျှင် ချန်ချင်းသည် ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် လျှပ်စီး စိတ်ဝိညာဉ်အမြှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက ဓားတာအို၏ နံပါတ်တစ် မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း နိုးထစေခဲ့ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် မနာလိုဖြစ်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏တာအို နှလုံးသားများသည် ပြိုလဲပျက်စီးမည့် လက္ခဏာများကို ပြသလာခဲ့သည်။

ချန်ချင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပါရမီက ဤပါရမီရှင်များအပေါ် ဖိနှိပ်ထားပြီး မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က သူတို့၏ လည်ပင်းများကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူမဝအောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဒီလောက်ဆိုရင် အရည်အချင်း ပြည့်မီပြီလား..."

ချန်ချင်းက လူအုပ်ကြီးကို မေးလိုက်သည်။

လူတချို့က တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး လူတချို့က အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားထစ်နေကာ ပြီးပြည့်စုံသော ဝါကျတစ်ကြောင်းကိုမျှ မပြောနိုင်ကြချေ။

လက်ရှိအခြေအနေအရ သူတို့သည် ချန်ချင်း အရည်အချင်း မပြည့်မီဟု အမှန်တကယ် ခံစားရလျှင်ပင် သူ့ကို စော်ကားမိပြီး သူ၏ နာကြည်းမှုကို ခံရမည်စိုးသဖြင့် လွယ်လင့်တကူ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုဝံ့ခြင်း မရှိချေ။

'မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်က မလုံလောက်ဘူးလား...'

ချန်ချင်းသည် မူလက သူ၏ဝှက်ဖဲဖြစ်သော ငရဲကိုးထပ် မသေမျိုးနဂါးကို အလွန်စောစီးစွာ မထုတ်ပြချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်၌ မြှားက လေးကြိုးပေါ် ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ထိုအရာကို လွှတ်ရုံမှလွဲ၍ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သူသည် အင်အားစု ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လက်အောက်ခံစေရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပေ၏။ သူ မည်သည်ကြောင့် အရှုံးပေးနိုင်မည်နည်း။

သားပေါက်လေးကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ ဝံပုလွေကို ဖမ်း၍မရနိုင်ပါချေ။ ချန်ချင်းသည် ဤအင်အားစုများကို စောစောစီးစီး လက်အောက်ခံစေပြီး ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းကာ သူ၏ ဇနီးသည်အား အလိုလိုက်ခြင်း ဆုလာဘ်များကို ရယူရန် မျှော်လင့်နေဆဲပင်။