အခန်း ၅၅

အခန်း (၅၅) ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း... ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

'လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတာလား...'

ချန်ချင်းသည် ကျပန်းသိုလှောင်အိတ်များကိုဖွင့်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် အဝေးရှိ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ရှားချင်းယွဲ့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ စေလွှတ်လိုက်သော အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်များ အားလုံးကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးထားကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

ရန်ငြိုးဖွဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေသဖြင့် သတင်းမပေါက်ကြားစေရန် သူတို့အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်သည်က ပိုကောင်းပေမည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဂိုဏ်းခွဲများအားလုံး သုတ်သင်ခံရပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်သွားလျှင်ပင် မည်သူက သူ၏လက်ချက်ဟု ဆက်စပ်တွေးတောနိုင်မည်နည်း။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည်နှင့် အနာဂတ်တွင် ပြဿနာများ မကျန်ရစ်စေရန် သူ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်ရပေမည်။

မကြာမီ…

ဓားစာခံကို ခေါ်ဆောင်လာသော အရိပ်ရုပ်သေးရုပ် သည် ချန်ချင်း၏ရှေ့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ထိုလူ၏ခေါင်းကို ဖိချပြီး ချန်ချင်းကို ဒူးထောက်အရိုအသေပေးစေခဲ့လေ၏။

ထိုလူ၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး ပြောဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... အရာအားလုံး... အားလုံးကို ပြောပြပါ့မယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ နေရာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်..."

'လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ...'

ချန်ချင်း မမေးမီမှာပင် ထိုလူ ပြောလိုက်သော စကားတစ်ခွန်းက သူ၏စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်းဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

သူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဘာလဲ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်ကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ထျန်းယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အဝင်ဝကို သခင်ကြီးတို့ကို ကျွန်တော် လမ်းပြပေးပါ့မယ်..."

သူ၏ခေါင်းကို အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်က ဖိထားသဖြင့် ခေါင်းမော့၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ချန်ချင်း အချက်ပြလိုက်မှသာ အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်က ဖိနှိပ်ထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"လမ်းပြစမ်း..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုလူသည် မြေကြီးပေါ်မှ ကုန်းရုန်းထလာပြီး သဘောတူသည့်အနေဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်ကြီးတို့ နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ပါ..."

သူက ချန်ချင်းကို အလျှင်အမြန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လုပ်ရပ်များကို တစ်ဖက်လူက ရိုင်းစိုင်းသည်ဟု ထင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏အကြည့်ကို ချက်ချင်းလွှဲဖယ်လိုက်ကာ ဆက်မကြည့်ရဲတော့ချေ။

အချိန်တခဏမျှသာ ကြည့်လိုက်ရသော်လည်း ဤသည်က ထိုလူ၏ထိတ်လန့်သွားစေမှုမှာ လျော့ကျမသွားစေသည့်အပြင် ပို၍ပင်တိုးလာခဲ့လေ၏။

အရိပ်ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သူ့အတွက် အလုပ်အကျွေးပြုစေနိုင်သူမှာ အလွန်ရိုးအပုံရပြီး ငယ်ရွယ်သည့် လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

သူ၏စိတ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး ထိုရှုပ်ထွေးနေသော အရာများ အကြောင်းကို သူ ဆက်လက်၍ မစဉ်းစားတော့ချေ။ ဤအချိန်တွင် သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေ၏။ ချန်ချင်းကို ထျန်းယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝသို့ လမ်းပြပေးပြီး သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်ပင်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်…

ထိုလူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ချန်ချင်းနှင့် ရှားချင်းယွဲ့တို့သည် တောင်ကြားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နှစ်ဖက်လုံးတွင် မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးများ အဆုံးအစမရှိ သွယ်တန်းနေပြီး မြူခိုးများ ထူထပ်သိပ်သည်းနေသည်။

သူတို့၏ရှေ့တွင် လူဖန်တီးထားသော ကျောက်စင်မြင့် တစ်ခုရှိပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အက္ခရာများစွာကို ထွင်းထုထားလေ၏။

ရှေးဟောင်းစာများကို အတော်အသင့် လေ့လာထားသော ရှားချင်းယွဲ့ပင်လျှင် ထိုအရာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ချေ။

"ဒီအရာပေါ်မှာ ထွင်းထုထားတဲ့ အက္ခရာတွေက ကူးပြောင်းရေး ဝင်္ကပါတစ်ခုအတွက်ပဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ချင်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်က အဲ့ဒီ ကူးပြောင်းရေးဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ထျန်းယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်..."

ထိုလူက ခါးကိုကိုင်းညွှတ်ထားပြီး နှိမ့်ချသော သဘောထားဖြင့် ထောက်ခံလိုက်၏။

သူ၏ပါးစပ်မှ စကားများ ထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ချန်ချင်း သို့မဟုတ် ရှားချင်းယွဲ့၏ အသံ မဟုတ်သော အသံတစ်သံသည် သူ၏နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ထိုအသံသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

'မင်းက သေချင်နေတာလား... ဒီနေရာကို အပြင်လူတွေ ခေါ်လာဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက ခွင့်ပြုထားလို့လဲ...'

ထိုလူက ဤသည်မှာ ဘိုးဘေးထျန်းယန်၏ အသံဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲမှ အလျှင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

'ဘိုးဘေး ထျန်းယန် ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကိုချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော့်မှာလည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ... ဂိုဏ်းခွဲ သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး ဒီလူနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့လို့ပါ... ကျွန်တော်သာ မလိုက်နာရင် သူတို့က ကျွန်တော်ရဲ့အသက်ကို နှုတ်ယူသွားကြလိမ့်မယ်...'

'သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်နိုင်ပေမဲ့ မင်း အပြစ်ပေးခံရတာကိုတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး...'

'ဘိုးဘေး ထျန်းယန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေး ထျန်းယန်က လှုပ်ရှားပြီး ဒီလူနှစ်ယောက်ကို သတ်ပေးပါ... သူတို့ သေသွားတာနဲ့ ထျန်းယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ နေရာကို အပြင်လူတွေ သိနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး...'

သူသည် ချန်ချင်းကို ထျန်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာရသည့် အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘိုးဘေး ထျန်းယန်၏ လက်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်ရန်ပင်။

သူက တွေးတောနေသည်။

'မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းပါစေ... ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေး ထျန်းယန်ထက် ပိုပြီးအားကောင်းနိုင်ပါ့မလား...'

"မင်းတို့ စကားပြောလို့ ပြီးပြီလား..."

ချန်ချင်း၏အသံက သူ၏နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာရာ သူက မသိစိတ်မှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ပြီးပါပြီ..."

စကားတစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်နှာ သွေးရောင်ကင်းမဲ့သွားခဲ့လေ၏။

တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် လုံခြုံသော အကွာအဝေး တစ်ခု ဖန်တီးလိုသဖြင့် အဝေးသို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး ထျန်းယန် ... ကယ်ပါအုံး..."

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပွင့်လန်းနေသော ရေခဲကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် မြှားတစ်သောင်းက သူ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့၊ ဓားချက်တစ်ထောင်ဖြင့် ခုတ်ထစ်ခံရသည့် နှိပ်စက်မှုကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို သူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ထွက်ပြေးနေသည့် အနေအထားဖြင့် ရေခဲရုပ်ထုတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပေ၏။

'ငါ့ရဲ့ခင်ပွန်းကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့... ဒါက နင့်ရဲ့ နိဂုံးပဲ...'

ရှားချင်းယွဲ့က လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ ရေခဲရုပ်ထု အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းကလီစာများအားလုံးနှင့်အသွေးအသားများ၏ အပိုင်းအစများ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

" ကောင်လေး... မင်းက ငါ့ရဲ့ အသံကို တကယ်ကြီး ကြားနိုင်တာပဲ... မင်းက မရိုးရှင်းဘူး..."

သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဘိုးဘေး ထျန်းယန် သည် ဆက်လက်၍ ပုန်းအောင်းမနေတော့ဘဲ လေဟာနယ်ထဲမှနေ​၍ သူ၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းဘာသာမင်း ထွက်လာမလား... ဒါမှမဟုတ် ငါ အထဲဝင်ပြီး မင်းကို ဆွဲထုတ်ရမလား..."

ချန်ချင်းက ရိုင်းစိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပါရမီ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ မဟာယာနနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်လောက်နဲ့တော့ ငါ့ရဲ့ ရှေ့မှာ အော်ဟစ်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး..."

ဘိုးဘေး ထျန်းယန်၏ စကားများမှတဆင့် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သူ့ထက် မြင့်မားကြောင်း ချန်ချင်းက အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

တစ်ဖက်လူသည် အဆင့်ပို၍မြင့်မားသော မဟာယာနနယ်ပယ် သို့မဟုတ် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှားချင်းယွဲ့သည်လည်း ထိုအချက်ကို လျှင်မြန်စွာ နားလည်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ အရည်အချင်း ပြည့်မီသလား မပြည့်မီဘူးလား ဆိုတာ စမ်းကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့..."

ချန်ချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြသဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ဘိုးဘေး ထျန်းယန်သည် စကားပြောရန် အလျင်မလို ခဲ့ချေ။ ကျောက်စင်မြင့်၏အထက်တွင် ကူးပြောင်းရေး တံခါးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး သူသည် ထိုအထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ဆံပင်ဖြူ မျက်ခုံးဖြူနှင့်မုတ်ဆိတ်ဖြူများရှိသော သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ဆရာကြီးတစ်ဦးနှင့် တူညီနေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေစဉ်တွင် သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ရပ်ကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။

"မင်းက အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."

ထိုစကားများနှင့်အတူ မြင့်မားသော တောင်နှင့် ဒေါသတကြီး စီးဆင်းနေသော ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ရပ် ကျရောက်လာသည်။

'မဟာယာနနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်...'

ဘိုးဘေး ထျန်းယန်၏ အစစ်အမှန်ခွန်အားကို အတည်ပြုပြီးနောက် ရှားချင်းယွဲ့သည် နက်ရှိုင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်မဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဤမျှထိ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်မှုရှိသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမ မည်သို့လုပ်ရမည်မှန်း အမှန်တကယ်ကို မသိတော့ချေ။

ချန်ချင်းသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျှင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမကို သူ၏ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို အလျှင်အမြန် ရှာဖွေရွေးချယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

[ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်နေပါသည်...]

[ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းသည် မဟာယာနနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားပါပြီ...]

[ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းသည် မဟာယာနနယ်ပယ် တတိယအဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားပါပြီ...]

...

စနစ်မှအသိပေးချက်များသည် ချန်ချင်း၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် လျှင်မြန်စွာ လင်းလက်နေသည်။

ဤသည်က အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ဝေဝါးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာမကြည့်ပါက စာသား အကြောင်းအရာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

[ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းသည် မဟာယာနနယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားပါပြီ...]

[ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ မြင့်တက်သွားပါပြီ...]

ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခွင့်အရေး ကိုးကြိမ်သည် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အတားအဆီး အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ ချန်ချင်း၏ကျင့်ကြံခြင်းကို မဟာယာနနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဧကရာဇ်နယ်ပယ် သို့ တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်ပေးလိုက်၏။

တခြားသူများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရမည့်အစား ချန်ချင်းသည် တခြားသူများကို သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ပို၍နှစ်သက်သည်။

စနစ်ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုအရေးမပါသော ဇာတ်ကောင်လေးများကို သူ့အပေါ်တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူခွင့်ကို သူ မည်သို့ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

ကံကြမ္မာဇာတ်လိုက်သည်ပင် ထိုကဲ့သို့ အရည်အချင်းမျိုး ရှိမည်မဟုတ်ရာ တခြားလူများကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သေခါနီးအချိန်တွင်ပင် ရှားချင်းယွဲ့ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော ချန်ချင်းကို မြင်သောအခါ ဘိုးဘေး ထျန်းယန်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ရယ်စရာကောင်းကာ ကလေးဆန်သည်ဟု ခံစားမိလေ၏။

သူတို့၏ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် သူ ဝန်လေးမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို အဝါရောင်စမ်းချောင်းသို့ အတူတကွ သွားခွင့်ပြုကာ ကံမကောင်းသော ချစ်သူစုံတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်သွားစေပေမည်။ ဤသည်ကို တစ်နေ့တာအတွက် သူ ကောင်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်သည်ဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။