အခန်း ၆၄

အခန်း (၆၄) အဖေကို ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ခြင်း

ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပြီး အမြင်အာရုံ အမှောင်ကျသွားကာ တိမ်တိုက်အမိုးခုံးသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား လည်ပတ်နေလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းသည် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော ပြန်လည်ဆုံတွေ့မှုတစ်ခုအလား ခံစားရစေသည်။

ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်းသည် သူ၏စစ်သားတစ်သန်းကို ယခုလေးတင် သုတ်သင်ပစ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းလာသည့် လက်ချောင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားခဲ့လေ၏။

'ဒီကောင်က ဒီအရာရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာ သေချာတယ်...'

ဤအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်းသည် ချန်ချင်းကို မသင်္ကာမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားရင်း ယခင်ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်ရပ်မျိုး ထပ်မံ၍ ဖြစ်ပွားခြင်းကို လုံးဝခွင့်မပြုဘဲ ချန်ချင်း၏ထိုးစစ်ကို ချိုးဖျက်ရန်အတွက် မိုးပြာနဂါးဝိညာဉ်ကို အမိန့်ပေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် သူ၏စကားလုံးများသည် လျှာဖျားတွင် ရှိနေပြီး သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရသေးမီမှာပင်...

မုန်တိုင်း၏ဗဟိုချကိမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသော ဧရာမနဂါးခေါင်းကြီးတစ်ခုကို သူ မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအရာသည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်အကြေးခွံများဖြင့် လင်းလက်နေပေ၏။

တောက်ပသော ရွှေရောင်နဂါးမျက်လုံးများသည် လူအများ၏နှလုံးသားများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းရှိပုံရပြီး ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်းသည် နဂါး၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် သတ္တိမရှိခဲ့ချေ။

နဂါးဟိန်းသံတစ်သံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ချန်ချင်းကို နဂါးဖိအားဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရန် အဆက်မပြတ် ကြိုးစားနေခဲ့သော မိုးပြာနဂါးဝိညာဉ်သည် မိုးကောင်းကင်မှ ချက်ချင်းကျဆင်းလာပြီး မှောက်လျက်သား ဖြစ်သွားကာ နဂါးခေါင်းကို နှိမ့်ချပြီး အညံ့ခံကြောင်း ဖော်ပြနေသည့်အလားပင်။

"..."

နိုင်ငံ၏ နတ်ဘုရားရတနာ တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်း သည် သူ အားကိုးရဆုံးအရာ ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ခံစားချက်မျိုးစုံ ရောပြွမ်းနေပြီး ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ မြင်တွေ့ကြားသိလိုက်ရသောအရာများက ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်းကို နဂါးဝိညာဉ် ၏အခက်အခဲအား ချက်ချင်းနားလည်သွားစေသည်။

ကံကြမ္မာရွှေနဂါးသည် ဆက်လက်၍ ပုန်းကွယ်မနေတော့ဘဲ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ကျန်းတစ်ထောင်ရှည်လျားသော ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းပြီး နေရောင်ကို ပိတ်ဖုံးသွားပေ၏။

ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်းသည် မည်သည့်နေရာကို ကြည့်ကြည့် သူ မြင်ရသမျှ အရာအားလုံး တောက်ပသော ရွှေရောင်နဂါး အကြေးခွံများပါရှိသည့် နဂါး ခန္ဓာကိုယ်သာ ဖြစ်နေသည်။

အကြွင်းအကျန် သူတော်စင်နဂါးဝိညာဉ်တစ်ခုသည် နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာဖြင့် မည်မျှပင် ပြုစုပျိုးထောင်ခံရပါစေ ကျန်းတစ်ထောင်ရှည်လျားသော သူတော်စင်နဂါးတစ်ကောင်ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

အတွေ့အကြုံမရှိပုံရသော ဤလူငယ်ချန်ချင်းသည် ကံကြမ္မာရွှေနဂါး၏ အစစ်အမှန်သခင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်းသည် အမှန်တကယ်ကို ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူသာ ဤအချက်ကို ကြိုသိခဲ့လျှင် ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်းသည် မည်သည့်အကြောင်းအရင်းကြောင့်မျှ တစ်ဖက်လူကို ရန်သူအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်း ထင်မှတ်မထားခဲ့သည်သာမက လက်ရှိတွင် ကံကြမ္မာ ရွှေနဂါးကို မော့ကြည့်နေသော ရှားချင်းယွဲ့သည်လည်း အလားတူ ဆွံ့အသွားပေ၏။

အစပိုင်းတွင် ချန်ချင်းသည် မဟာဝူနိုင်ငံ၏ကံကြမ္မာ ရွှေနဂါးကို ကူးပြောင်းရေးဝင်္ကပါမှတစ်ဆင့် ယူဆောင်လာပြီး မိုးပြာနဂါးဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင်...

သေချာနှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ကံကြမ္မာရွှေနဂါးသည် အရွယ်အစား အလွန်ကွာခြားပြီး ဆယ်ဆကျော် ပို၍ကြီးမားနေမည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

'ငါ့ရဲ့ခင်ပွန်းမှာ ကံကြမ္မာ ရွှေနဂါး တစ်ကောင်ထက်မက ရှိနေတာလား... ပြီးတော့...ဒါက ပိုတောင်ကြီးသေးတယ်...'

ရှားချင်းယွဲ့သည် သူမ၏ ပါးလျသော နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်ထားပြီး တံတွေးမျိုချလိုက်ကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူမသည် ထိတ်လန့်မှုမှ သတိပြန်မဝင်နိုင်ခဲ့ချေ။

"အညံ့ခံပါတယ်... ငါ... မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော် အညံ့ခံပါတယ်... မိုးပြာနဂါး နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး အင်မော်တယ်အရှင်ကို သစ္စာခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပါဘူး..."

ဒီရေလှည့်ပြောင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်းသည် သူ၏တော်ဝင်အာဏာကို အလွန်ပြတ်သားစွာ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဘောလုံးလေးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကွေးကွေးလေး နေကာ သူ၏ အညံ့ခံမှုကို ဖော်ပြလိုက်၏။

တော်ဝင်မျက်နှာသည် အသက်ထက် မည်သည်ကြောင့် ပိုအရေးကြီးနိုင်မည်နည်း...

အကယ်၍ လူတစ်ယောက် သေသွားပြီဆိုလျှင် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပေမည်။

ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်း၏ အညံ့ခံမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချန်ချင်းသည် သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ညင်သာစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်တစ်ဖက်က သူ၏ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို အုပ်ထားကာ တခြားလက်တစ်ဖက်က မြှောက်ထားပြီး ချန်ချင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ချင်လိုခဲ့သည်။

ချန်ချင်းသ​ည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး စကားပြောခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။ သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်း လက်သီးအဖြစ် ဆုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်း၏နှလုံးကို အဝေးမှနေ၍ ခြေမွှလိုက်၏။

ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်း၏ ဒူးထောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် လဲကျသွားပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ဘဲ သူ၏မျက်လုံးများတွင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေဆုံးမှုပင်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ်သည် ဤအချိန်မှစ၍ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

"..."

ဤအချိန်တွင် ရှားချင်းယွဲ့သည် အစစ်အမှန် ပြိုင်ဘက်ကင်း အားကောင်းသူတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် တော်ဝင်အာဏာဟု ခေါ်သောအရာသည် မည်မျှ နုနယ်ကြောင်း အမှန်တကယ်ပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေ၏။

တော်ဝင်နန်းတော်ရှိ ကျင့်ကြံသူအမြောက်အများသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေကြပြီး ဖရိုဖရဲအခြေအနေတွင် ဘုရင်များ ဖြစ်ချင်နေကြကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် ချန်ချင်းသည် ​ဧကရာဇ်ဖိအားတစ်ရပ်ဖြင့် သူတို့အားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

နဂါးဝိညာဉ်အတွက်ကမူ...

ချန်ချင်းသည် ထိုအရာကို အသုံးမလိုသဖြင့် ကံကြမ္မာ ရွှေနဂါးအား ပေးသနားလိုက်ရာ စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို များစွာတိုးတက်စေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာရွှေနဂါးသည် စနစ် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကြီးထွားနိုင်စွမ်းရှိပြီး ဆက်လက်၍ ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း ပို​၍မြင့်မားလေလေ ချန်ချင်းထံသို့ ယူဆောင်လာပေးသော ကံကြမ္မာ တိုးတက်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပို​၍ကြီးမားလေလေပင်။

"ခင်ပွန်း... ဒီမိုးပြာနဂါး နိုင်ငံက အခု ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့... ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

ချန်ချင်း အဖြေပေးရန် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ရှားချင်းယွဲ့၏ ကောင်းကင်အမိန့်တော်ဧကရီ ရောင်ဝါကို တွေးတောမိပြီး သူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဇနီးလေး... ဧကရီ တစ်ပါး ဖြစ်ချင်လား..."

"ဧကရီ ..."

ချန်ချင်း ထိုအကြောင်းကို မပြောခဲ့ပါက ရှားချင်းယွဲ့တွင် ဤကဲ့သို့ အတွေးမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

အမျိုးသမီးများ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာခြင်းမှာ အမြဲတစေ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ရှားချင်းယွဲ့အတွက် ဤသည်မှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိလေ၏။

သို့သော် သူမ၏အဖြေမှာ...

"တကယ်လို့ ကျွန်မက ဧကရီဖြစ်လာရင်... ခင်ပွန်းရဲ့ ဘေးမှာ နေဖို့ အချိန်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ရှားချင်းယွဲ့က သူ့အတွက်ဖြင့် ဧကရီ မဖြစ်ချင်ဟု ငြင်းဆိုသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ချင်း အနည်းငယ် စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။

"ခမည်းတော်က မဟာဝူ ကို အုပ်ချုပ်ရတာနဲ့တင် တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပြီ... မိုးပြာနဂါးနိုင်ငံက မဟာဝူနဲ့ အဝေးကြီးမှာ ရှိနေတာ... ဧကရာဇ်က အဝေးမှာ ရှိနေရင် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လွယ်တယ်လေ... ဒါဆို... ယောက္ခမကို ဧကရာဇ် လုပ်ခိုင်းရင်ကော..."

ရှားချင်းယွဲ့၏ပါးစပ်မှ ယောက္ခမ သည် သူ၏ဖခင် ချန်ရှုံးကို ရည်ညွှန်းကြောင်း ချန်ချင်းက ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။

"ဟူး..."

ရှားချင်းယွဲ့က အရာရာတိုင်းကို ဤမျှထိ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စဉ်းစားထားသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ချန်ချင်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမသည် သူ မတွေးမိခဲ့သောအရာကို တွေးမိခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ဖက်ကို တမင်သက်သက် ဘက်မလိုက်ဘဲ ပို၍ကြီးမားသော ရှုထောင့်မှ ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းကိုယ်တိုင်အတွက်ကမူ...

သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ရန်နှင့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို စီမံခန့်ခွဲရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

သူ၏ဖခင်တွင် ဤစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေသဖြင့် ချန်ချင်းက စမ်းကြည့်သင့်သည်ဟု တွေးတောလိုက်၏။

အချိန်တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ဖခင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်းကလည်း ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

သူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကူးပြောင်းရေးတံခါးတစ်ချပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤကူးပြောင်းရေးတံခါးသည် ယခင်အရာများနှင့် မတူဘဲ နှစ်ဖက်လုံးက အချင်းချင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။

"ဖူး..."

ချန်ရှုံးသည် လက်ရှိတွင် ခြံဝင်းထဲ၌ လက်ဖက်ရည် သောက်နေစဉ် ကူးပြောင်းရေးတံခါး ပွင့်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် လုပ်ကြံသူဟု တွေးထင်ကာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံကို ပန်းထွက်လာသည်။

အကယ်၍ ကြေးမုံမှန်ထဲတွင် ချန်ချင်းနှင့်သူ၏ချွေးမတို့၏ မျက်နှာများကို မမြင်ခဲ့ရပါက သူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီးဖြစ်ပေမည်။

"ချင်းအာ... မင်း ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလို ပေါ်လာတာက အဖေ့ကို တကယ်ကြီး လန့်သွားစေတာပဲ..."

ချန်ရှုံးသည် ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်၏။

"ပြောစမ်းပါအုံး... ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ... တကယ်လို့ အဖေ ကူညီနိုင်တာ တစ်ခုခုရှိရင်... ပြောလိုက်ပါ..."

ချန်ရှုံးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးလိုက်သည်။

ချန်ချင်းက သူ့ကို တွေ့ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းသည် လာတွေ့ရုံသက်သက် သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

"အဖေ... ရှားချင်းယွဲ့နဲ့ကျွန်တော်က မိုးပြာနဂါး နိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်ကို ကွပ်မျက်လိုက်ပြီ... အခု ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ မိုးပြာနဂါး နိုင်ငံအတွက် တခြား ဧကရာဇ်တစ်ယောက် ရှာချင်တယ်... အဖေ အနားယူနေတာကနေ ထွက်လာဖို့ ဆန္ဒရှိလား..."

"အမ်... မင်းနဲ့ ရှားချင်းယွဲ့က မိုးပြာနဂါး ဧကရာဇ်ကို သတ်လိုက်တာလား..."

သူ၏အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ခွက်အဖုံးကို အသုံးပြု၍ လက်ဖက်ရည် အမြှုပ်များကို ဖယ်ရှားနေသည့် လုပ်ရပ်သည်လည်း တောင့်တင်းသွားပေ၏။

ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ ကြွေခွက်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ချော်ကျသွားပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ အက်ကွဲသွားတော့သည်။

ချန်ရှုံးသည် ထိုကိစ္စကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်၏။

"မိုးပြာနဂါးနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်ကို မင်း သတ်လိုက်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား..."

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ဝန်ကြီးချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ရှုံးသည် မဟာဝူနိုင်ငံနှင့် မိုးပြာနဂါးနိုင်ငံကြားရှိ ကွာဟချက်ကို မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။

သူ၏သားသည် အလွန်အရည်အချင်းရှိပြီး သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာများစွာ ယူဆောင်လာပေးမည်ဟု သူ တွေးထင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တခြားနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် ဧကရာဇ်ဖြစ်ရန် တောင်းဆိုခံရခြင်းက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

"အမှန်ပဲ... ကျွန်တော် သတ်လိုက်ပြီ..."

ချန်ချင်းသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင်ရှိနေသော ဧကရာဇ်ကျိန့်ထျန်း၏အလောင်းကို ပြသရန် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သေဆုံးချိန်တွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေကာ ထိတ်လန့်နေသော အမူအယာရှိသည့် ရွှေရောင်တော်ဝင်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဧကရာဇ် ကျိန့်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ချန်ရှုံးသည် ဤအချက်ကို မယုံကြည်ဘဲနေ၍ မရတော့ချေ။

သူ၏သားသည် စေ့စပ်သေချာသော စိတ်ထားရှိသဖြင့် သူ့ကို လာရှာသည်ဆိုလျှင် ပြီးပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်မှုများနှင့် စဉ်းစားသုံးသပ်မှုများ ပြုလုပ်ထားမည်ကို ချန်ရှုံး ကောင်းစွာသိရှိထားလေ၏။

ထိုသို့ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ရှုံးသည် ဆက်လက်၍ ငြင်းဆန်မနေတော့ချေ။

တော်ဝင်အာဏာကို တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် လက်လှမ်းမီနိုင်သော နေရာ၌ ထားရှိပါက ဤလောကကြီးတွင်ရှိသော မည်သူက ငြင်းပယ်နိုင်မည်နည်း။

"ကောင်းပြီလေ... အဖေ ဧကရာဇ် လုပ်မယ်..."