အခန်း ၈၆

အခန်း (၈၆) မိုင်တစ်ရာ ရေခဲပြင်

ချန်ချင်းသည် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကူးပြောင်းရေး တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှားချင်းယွဲ့အား မေးလိုက်၏။

"ဇနီးလေး... မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လား..."

"သေချာတာပေါ့... သေချာပေါက် စမ်းသပ်ချင်တာပေါ့..."

ချန်ချင်း ဘာပြောချင်သည်ကို ရှားချင်းယွဲ့ ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူမ၏ခေါင်းကို တည်ကြည်လေးနက်စွာ ညိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ချန်ချင်းနှင့် ပို၍နီးကပ်လာစေရန် သူမအတွက် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

သူမ၏ခင်ပွန်းကို ဒုက္ခပေးလိုသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ပို၍နီးကပ်လာစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခု မဟုတ်လျှင် တခြားဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆိုရင် သွားကြစို့..."

ချန်ချင်းသည် ရှားချင်းယွဲ့၏လက်ကို ဆက်လက်၍ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမနှင့်အတူ ကူးပြောင်းရေးတံခါး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူတို့၏ပုံရိပ်များ အထဲတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကူးပြောင်းရေးတံခါးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

"သခင်... ဒီကူးပြောင်းရေးတံခါးကို မှော်ရတနာနဲ့ ဖွင့်လိုက်တာလား..."

လင်းထျန်းလုံက အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျောက်ထုန်အား မေးလိုက်သည်။

ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကျောက်ထုန် ပြန်မဖြေမီမှာပင် လင်းထျန်းလုံက ဆက်ပြောလေသည်။

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီအရာက တကယ်ကြီး မှန်ခဲ့ရင်...အဲ့ဒီသခင် မှော်ရတနာထုတ်တာကို အစကနေ အဆုံးထိ ကျွန်တော် ဘာလို့ တစ်ခါမှ မမြင်ခဲ့ရတာလဲ..."

"အတွေးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဒီလို စွမ်းဆောင်နိုင်ဖို့ဆိုရင်... ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... သူက မဟာဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ် အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမယ်..."

ကျောက်ထုန်က သူ၏ခန့်မှန်းချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

သူသည်လည်း ချန်ချင်းက မည်သည့်မှော်ရတနာကိုမျှ အသုံးပြုသည်ကို မတွေ့ခဲ့ချေ။

"မဟာဧကရာဇ်က မသေဆုံးသေးဘူးဆိုတော့... အဲ့ဒီသခင်က အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထလာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

လင်းထျန်းလုံက ယုတ္တိရှိရှိ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်၏။

သူ မသိခဲ့သောအရာမှာ ချန်ချင်းသည် ထိုအရာနှစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။

"အို ဘုရားရေ... ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ရုံတင်မကဘူး အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တွေထဲမှာ အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့ အချိန်လေဟာနယ် သူတော်စင်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ... သူက တကယ့်ကို အနာဂတ်မှာ မဟာဧကရာဇ် အသစ် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ အများဆုံးရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ..."

လင်းထျန်းလုံ စကားပြောဆိုနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သွားရအောင်... အဲ့ဒီသခင်က ငါတို့ကို ပိုပြီး သတိထားမိလာအောင် တစ်ခုခု ကူညီပေးလို့ ရမလားဆိုတာ လိုက်ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ကျောက်ထုန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် ချန်ချင်းကဲ့သို့ ပါရမီရှင် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ခေါင်းငုံ့ပြီး တစ်ဖက်လူ စိတ်ကျေနပ်စေရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ကြိုးစားရပေမည်။

"အင်း..."

လင်းထျန်းလုံက သဘောတူလိုက်ပြီး ကျောက်ထုန်နှင့်အတူ မြို့တံခါးဆီသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချင်းနှင့်ရှားချင်းယွဲ့တို့သည် ကူးပြောင်းရေးတံခါးမှ ထွက်လာခဲ့ကြလေပြီ။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း အဆုံးမရှိသော သံချပ်ကာဝတ် စစ်သားတစ်သန်းကို သူတို့ အပြည့်အဝ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ကျယ်ပြန့်သည့် အမှောင်ထုကြီးတစ်ခုကသာ လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့်ပင်။

ထိုစစ်တပ်၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရှိန်အဝါနှင့် အဆုံးမရှိသော အဝါရောင်သဲများ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသောဖိအားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဇနီးလေး... မင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပါ... မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက ဘေးကနေ ကူညီပေးပါ့မယ်..."

ထိုစကားကိုပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ချန်ချင်းသည် သူ၏စနစ်သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ခုနစ်စင်ကြယ်ဓားမြှောင်ပျံကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဓားတစ်လက်သည် ခြောက်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

'ငါ့ခင်ပွန်းက စိတ်စွမ်းအားပါရမီလည်း ရှိနေတာပဲ...'

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကသာဆိုလျှင် ရှားချင်းယွဲ့သည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားပေမည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ သူမသည် ထိုအရာကို ကျင့်သားရနေပြီဟု ခံစားနေရသည်။

ချန်ချင်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီ မည်မျှထိ ရှိနေပါစေ ဤသည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်တော့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤသည်မှာ သဘာဝကျသောအရာ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပုံရလေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ပွန်း... ဒါဆို ကျွန်မ သွားပြီ..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် ကျက်သရေရှိသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းကျော် မြင့်သော မြို့ရိုးပေါ်မှ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းကာ ဆင်းသက်သွားသည်။

"ငါ့ရဲ့သားကို သတ်တဲ့သူနဲ့ မင်းနဲ့ ဘာပတ်သက်လဲ..." ကျားဖြူနိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ် ရှောင်ထျန်းကျွင်းသည် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ဓားဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့ကို ချိန်ရွယ်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ကျွန်မက သူ့ရဲ့ ဇနီးပဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဇနီးလား..."

ရှောင်ထျန်းကျွင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ချန်ချင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ကောင်းတယ်... မင်းက ငါ့ရဲ့သားကို သတ်တယ်ဆိုတော့... ငါကလည်း မင်းရဲ့ ဇနီးကို မင်းရှေ့မှာ သတ်ပြမယ်..."

"ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို... တရားဝင်ရာထူးတွေ ချီးမြှင့်မယ်..." ကြီးမားသော ဆုလာဘ်အောက်တွင် ရဲရင့်သော အမျိုးသားများ သေချာပေါက်ရှိမည်ဟူသော သဘောတရားကို ရှောင်ထျန်းကျွင်း ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုသို့ တက်လှမ်းရန် ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေးမျိုးကြောင့် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်းပင် အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းကာ စစ်မြင်းများကိုစီးပြီး ရှားချင်းယွဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

မြေပြင်တုန်ဟီးလာသော မြင်းခွာသံများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ရှားချင်းယွဲ့၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူမသည် ရှေးဦးမိုးပြာကောင်းကင်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ဝါးမှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ နှင်းခဲလွှာတစ်ခုက ဓားကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် သေသပ်ပြီး ပြတ်သားသော ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

လခြမ်းပုံဓားချီသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် စစ်မြင်းများကို ရေခဲရုပ်ထုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှောင်ထျန်းကျွင်း သည် ထိုစစ်သားဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အေးခဲသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိသွားသည်။

သူတို့၏အပြင်ပန်းခန္ဓာကိုယ်သာ အေးခဲသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏သွေးများနှင့် ကိုယ်တွင်းကလီစာများလည်း အေးခဲသွားကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားပေ၏။

"ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းလဲ... မင်းနဲ့သူက တကယ့်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ..."

ရှောင်ထျန်းကျွင်းသည် နောက်သို့တစ်ချက် ကြည့်ကာ အော်ငေါက်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ရပ်နေကြသေးတာလဲ... ငါ့အတွက် သတ်ကြစမ်း... ဒီအမျိုးသမီးကို အနာတရ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရွှေတစ်သောင်း ဆုချမယ်..."

ရှားချင်းယွဲ့ကို ဆန့်ကျင်မည့် အဖွဲ့ထဲသို့ လူပို၍ဝင်ရောက်လာစေရန်အတွက် လှုံ့ဆော်ပေးရန် ဆုလာဘ် စံနှုန်းကို လျှော့ချရန် သူ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်၏အမိန့်တော်မှ ယူဆောင်လာသော ဖိအားနှင့် မြင့်မားသော ဆုလာဘ်များ၏သွေးဆောင်မှုတို့ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဧရာမစစ်တပ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာပြီး ရှားချင်းယွဲ့ဆီသို့ ရေတံခွန်တစ်ခုအလား ပြေးဝင်လာသည်။

ရှားချင်းယွဲ့သည် သူမ၏ဓားရှည်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ဓားချီ များသည် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိသည့် ရေခဲကြာပန်း များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကျန်းအနည်းငယ် ကျန်းဆယ်ဂဏန်းနှင့် ကျန်းဒါဇင်ပေါင်းများစွာအထိ ကြီးထွားလာတော့သည်။

နောက်တခဏတွင် ဓား ကျဆင်းလာပြီး ရေခဲကြာပန်းများ ပြုတ်ကျလာကာ စစ်သားတစ်သန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခတ်သွားသည်။

အေးစက်သော ချီမုန်တိုင်းတစ်ခု ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအရာ၏လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။

ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျပြီး ရောက်လာသော လင်းထျန်းလုံနှင့်ကျောက်ထုန်တို့သည် စစ်သားတစ်သန်းနှင့် မိုင်တစ်ရာရေခဲပြင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို အမှတ်မထင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ယခင်က ချန်ချင်း၏ပါရမီသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းကြောင်း သူတို့ သိခဲ့သော်လည်း သူ၏ဇနီးသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားနှင့် ပြတ်သားသည့် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒများကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အအေးလှိုင်းလဲ..."

ကျောက်ထုန်က အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"..."

လင်းထျန်းလုံကမူ နေရာတွင်ပင် အေးခဲတောင့်တင်းနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ချေ။

သူ၏စွမ်းအားမှာ ရှားချင်းယွဲ့ထက် ပို၍မြင့်မားသဖြင့် သူမထံတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲခြားခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိကြောင်းကို သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်လေ၏။

သို့သော် နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် လင်းထျန်းလုံသည် ရှားချင်းယွဲ့ကဲ့သို့ အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲခြားခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဟူ၍ မည်သူ့တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

လင်းထျန်းလုံ ထင်မှတ်မထားခဲ့သည်သာမက ရှောင်ထျန်းကျွင်းသည်လည်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့က သူ ခေါ်လာသော စစ်သားတစ်သန်းကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ပစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ၏။

"ဒါ... ဒါက မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာပဲ..."

ဒေါသက ရှောင်ထျန်းကျွင်းကို လုံးဝလွှမ်းမိုးသွားပြီး ကလဲ့စားချေလိုသော မီးတောက်များသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာတော့သည်။

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်သည် သူတော်စင်နဂါး များ ထွင်းထုထားသော သာမန်အရာများနှင့် မတူဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် ကျားတစ်ကောင်၏ပုံရိပ်ကို ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"သူက နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာကို အသုံးပြုပြီးတော့ သူတော်စင်သားရဲ ကျားဖြူကို ဆင့်ခေါ်နေတာပဲ..." ကျောက်ထုန်က အရာအားလုံးကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်သွားသည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် ကျားဖြူနိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာသည် ရွှေရောင်တောက်ပသော ကျန်းတစ်ရာရှည်လျားသည့် ဧရာမကျားဖြူနတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဧရာမကျားဖြူနတ်ဆိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ မြေကြီးတုန်ခါသွားပြီး မြို့ရိုးသည် ဖိအားကို တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ ပြိုလဲကျလာတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသနေပေ၏။

ချန်ချင်းက ကျားဖြူနတ်ဆိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ကျားဖြူနတ်ဆိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် နှစ်ငါးသောင်းသို့ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မြို့ရိုးအောက်ရှိ ရှားချင်းယွဲ့ကို သူ ကြည့်လိုက်၏။ အစောပိုင်းက တိုက်ခိုက်မှုသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ရစွမ်းအားများစွာကို ဝါးမြိုသွားပုံရပေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူမ၏ ပါးလျသော နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပြီး သူမ၏အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသည်။

ဤနှစ်ငါးသောင်း ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော သူတော်စင်သားရဲ ကျားဖြူကို တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲခြားခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အားကိုးခြင်းမှာ ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ချန်ချင်းသည် ရှားချင်းယွဲ့ကို အန္တရာယ်ထဲသို့ မကျရောက်စေလိုချေ။

ထိုကြောင့် သူ မြို့ရိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ရှားချင်းယွဲ့၏နံဘေးတွင် ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လာကာ သူမ၏ ခါးကိုဖက်ပြီး သူ့ကို မှီခိုစေလိုက်၏။

"ခင်ပွန်း..."

"မင်း တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်... ကျန်တာတွေကို မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းကို လွှဲထားလိုက်ပါ..."

ချန်ချင်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြုံးနှင့် ပြောဆိုသည်။

ရှားချင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခွန်အားကြီးဟန် မဆောင်တော့ချေ။

"မင်းကို လွှဲထားရမှာလား..."

ရှောင်ထျန်းကျွင်းက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေမှာ သေရမယ်... ငါ့ရဲ့ ကျားဖြူ နိုင်ငံက စစ်သား တစ်သန်းနဲ့ ငါ့ရဲ့သား အတွက် မင်းတို့အသက်တွေနဲ့ အတူတူ မြှုပ်နှံပေးမယ်..."

"သတ်..."

ရှောင်ထျန်းကျွင်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျားဖြူ ကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ သူတော်စင်သားရဲကျားဖြူကို ချန်ချင်းနှင့်ရှားချင်းယွဲ့တို့အား တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ထိန်းချုပ်လိုက်၏။

ချန်ချင်းနှင့်ရှားချင်းယွဲ့တို့ သူတော်စင်သားရဲ ကျားဖြူ ၏လက်ချက်ဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံရမည့် သွေးထွက်သံယိုမြင်ကွင်းကို သူ ကြိုမြင်နေရပြီဖြစ်သည့်အလား သူ၏အပြုံးမှာ ယုံကြည်မှုရှိပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသည်။

လျှင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ကျားလက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းနေသော ဧရာမသားရဲကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ...

ချန်ချင်းသည်လည်း သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

နောက်တခဏတွင် ကျား၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်သည်လည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ အက်ကွဲသွားတော့သည်။