အခန်း ၉၂

အခန်း (၉၂) ကလေးယူပြီး မသေမျိုး ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ယဲ့ဖုန်းသည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဤှသည်မှာ ကြိုတင်နိမိတ် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်ဟု ယုံကြည်လာခဲ့သည်။

သူ အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ယနေ့၏ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းကို စတင်ရန် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တိုက်ရိုက်နှိပ်လိုက်၏။

【လက်ရှိတွင် နေ့စဉ် တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းကို ပြုလုပ်နေပါသည်...】

【နေ့စဉ် တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ဆုလာဘ်အဖြစ် နဝမအဆင့် ဆေးလုံး ၁၀လုံးကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

"နဝမအဆင့် ဆေးလုံး ဆယ်လုံး..."

ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့လေ၏။ ဤသည်က နဝမအဆင့် ဆေးလုံးများသည် မကောင်း၍ မဟုတ်ဘဲ သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားသော ကောင်းကင်ကို အန်တုသည့် ဆုလာဘ်များထက် များစွာနိမ့်ကျနေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ဆေးလုံးများကိုသောက်ပြီး မျိုချကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုသည် ပျောက်ကွယ်မသွားသေးချေ။

အကြောင်းအရင်းကိုပင် မသိသဖြင့် ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမလုပ်နိုင်ချေ။

သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားပြီး ဂရုမစိုက်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွန်းအားပေးကာ သူ၏စွမ်းအားများအားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်း တွင် ထည့်သွင်းရန်သာ တတ်နိုင်လေ၏။

သူ အစောပိုင်းက သတ်မှတ်ထားသော ရည်မှန်းချက်ငယ်လေးဖြစ်သည့် မဟာဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် သူ အပြီးသတ်ရပေမည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးမပါသည့် ကိစ္စများတွင် အချိန်ဖြုန်းရန် သူ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရနိုင်မည်နည်း။

သူ၏ ယခင်ကျင့်ကြံခြင်းသည် လျှင်မြန်သော အောင်မြင်မှုများအတွက် အလွန်စိတ်အားထက်သန်လွန်းသဖြင့် အရှိန်မြှင့်တင်ထားသော သွေးချီစွမ်းအား ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်လေ၏။

တခြားသူများကို မယုံကြည်စေမီ ယဲ့ဖုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ အရင်ယုံကြည်စေခဲ့သည်။

ဤနည်းလမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး မကြာမီ သူသည် နောက်ထပ်နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်မည့် အခြေအနေတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချင်းသည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

သူ အလွန်သိချင်နေခဲ့လေ၏။ အကယ်၍ ဗီလိန်နှင့် ကောင်းကင်တာအိုက သတ်မှတ်ထားသော အမျိုးသမီး ဇာတ်လိုက်တို့ အမှန်တကယ်ကို သားသမီးများ ရလာခဲ့လျှင်...

သူတို့ကို ကံကြမ္မာကလေးငယ်တွေလို့ သတ်မှတ်ခံရမလား... ဒါမှမဟုတ် ဗီလိန်ရဲ့ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံကြမလား...

...

"ကျွန်မ မရတော့ဘူး ခင်ပွန်း... ကျွန်မ... ကျွန်မ တကယ်ကို အားမရှိတော့ဘူး..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် ရွှံ့ကဲ့သို့ပျော့ခွေနေပြီး ချန်ချင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မွှေးပျံ့သော ချွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။

ချန်ချင်းကမူ ရှားချင်းယွဲ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားပြီး သူတို့၏အသားချင်း ထိတွေ့သွားသောအခါ စိုစွတ်မှု၊ စေးကပ်မှုနှင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ဇနီးလေးက တကယ်ကြီး ငါ့ကို အံ့သြသွားစေတာပဲ... မင်းက လုံးဝမတူညီတဲ့ လူတစ်ယောက်လိုပဲ..."

ချန်ချင်းက သူ၏စိတ်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောလိုက်၏။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ချစ်ရေးချစ်ရာကိစ္စများတွင် စာရွက်ဖြူ တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ရှားချင်းယွဲ့သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဤမျှထိ ရိုင်းစိုင်းပြီး မရောင့်ရဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးချေ။

ဤသည်မှာ ပန်ဒိုရာ၏သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အလားပင်။

သူမသည် အစပိုင်းရှက်ရွံ့မှုမှ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မျောသွားမှုအထိ အကူးအပြောင်း မရှိခဲ့သလောက်နီးပါးပင်။

သူ၏နားနံဘေးတွင် "ခင်ပွန်း... ထပ်ပြီးတော့..." ဟု သူမ တီးတိုးပြောလိုက်တိုင်း ချန်ချင်း၏နားရွက်များကို အလိုအလျောက် ပျော့ပျောင်းသွားစေခဲ့သည်။

ရှားချင်းယွဲ့သည် ချန်ချင်း၏စကားများတွင် ပါဝင်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ပြီး သူမ၏ အစောပိုင်း အပြုအမူများကို ပြန်လည်အမှတ်မရဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ နီရဲနေပြီးသား ပါးပြင်များသည် သွေးများ ယိုစီးကျလုမတတ် ပို၍ပင် နီရဲလာပေ၏။

သူမက ဖျော့တော့သောဖြင့် ပြန်လည်၍ ချေပလိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မက ခင်ပွန်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေ အားလုံးအတွက် အရမ်းကျေးဇူးတင်လို့ပါ... ခင်ပွန်း အတွက် စောစော ကလေးမွေးပေးတာက ဇနီးတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ..."

"အဲ့ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့... ငါ့ရဲ့ဇနီးလေးကို ငါ အထင်လွဲသွားတာ ဖြစ်မယ်... အဖေ ဖြစ်ချင်တဲ့ ငါ့ရဲ့ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ငါ့ဇနီးလေးက အရမ်း ကြိုးစားခဲ့တာပါလား... လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ကို ဗီလိန်ရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ ငါက ဆုံးဖြတ်မိခဲ့တာပဲ... ငါ တကယ်ကို သေသင့်တယ်..."

ချန်ချင်းက နောက်ပြောင်လိုက်၏။

"အမ်...ဘာမှမဟုတ်ဘဲ သေခြင်းတရားအကြောင်း ဘာလို့ ပြောနေရတာလဲ... ရှင် သေခွင့် မရှိဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မ မတိုင်ခင် ရှင် သေခွင့် မရှိဘူး..."

ရှားချင်းယွဲ့က သူမ၏ လက်ချောင်းကို ချန်ချင်း၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ဖိထားကာ သူ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ဆက်မပြောရန် တားဆီးလိုက်၏။

ယခုအချိန်၌ သူမသည် ချန်ချင်းနှင့် သေကွဲရှင်ကွဲ ကွဲကွာရမည့် နာကျင်မှုကို ခံစားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ချန်ချင်းသည် ရှားချင်းယွဲ့၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ့ဇနီးလေးရဲ့စကားကို ငါ နားထောင်ပါ့မယ်... ငါ မသေဘူး... ပြီးတော့ ဇနီးလေးလည်း သေခွင့် မရှိဘူး..."

ထိုစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ရှားချင်းယွဲ့၏ သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ရန်နှင့် ဆုံးရှုံးသွားသော ရေဓာတ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သက်ရှည်သစ်သီးတချို့ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချင်းသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကာ ပင်မတာဝန်အတွက် ဆုလာဘ်ကို တောင်းခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဤမဟာဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းကို မလိုအပ်သော်လည်း မရှိသည်ထက်စာရင် ရှိနေခြင်းက အမြဲတစေ ပိုကောင်းသည်။

လောကကြီးက ကျယ်ပြန့်လှပြီး သူ၏ရန်သူများသည် ထျန်းရွှမ် မဟာဧကရာဇ်နှင့် ယဲ့ဖုန်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ချန်ချင်း ထင်မှတ်မထားချေ။

ငြိမ်းချမ်းသောအချိန်များတွင် အန္တရာယ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း၊ ခွန်အားကို တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် သူ၏ဝှက်ဖဲများကို တိုးတက်စေခြင်းသည် အမြဲတစေ မှန်ကန်ပေ၏။

【ပင်မတာဝန် ပြီးစီးပါပြီ... ဆုလာဘ်ကို အောင်မြင်စွာ တောင်းခံပြီးပါပြီ... မဟာဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပေးအပ်နေပါသည်...】

【မဟာဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်း အောင်မြင်စွာ ပေးအပ်ပြီးပါပြီ... အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်... အထွတ်အထိပ် မဟာဧကရာဇ်...】

'အထွတ်အထိပ် မဟာဧကရာဇ် ... ဒါဆို အဲ့ဒီအထက်မှာ အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းတာ ဖြစ်ရမယ်...'

ချန်ချင်း ထိုကိစ္စကို သေချာမသိခဲ့ချေ။

"..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် သက်ရှည်သစ်သီးများ အားလုံးကို စားလိုက်သည်အား မြင်သောအခါ ချန်ချင်းသည် လက်ကိုင်ပဝါ တစ်ထည်ကို ကောက်ယူကာ သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်များကို သုတ်ပေးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ပွန်း..."

ရှားချင်းယွဲ့က ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်... အိမ်ရှင်က ကျပန်းဆုလာဘ်အဖြစ် နဝမအဆင့် ဆေးလုံးအမှတ်အသားပါသည့် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရား ဆေးလုံးအလုံး၁၀၀ ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...】

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤစနစ်မျက်နှာပြင်ကို ချန်ချင်းသာ မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။ အကယ်၍ ဇာတ်လိုက် ယဲ့ဖုန်းသာ ရှားချင်းယွဲ့၏ ပါးစပ်ကို သုတ်ပေးရုံဖြင့် ချန်ချင်းသည် နဝမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်ရာကို ရရှိနိုင်ပြီး ထိုအရာအားလုံးတွင် ဆေးလုံးအမှတ်အသား များ ပါဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပါက... သူသည် သွေးသုံးလီတာခန့် အန်ထွက်မတတ် ဒေါသထွက်သွားမည် မဟုတ်လော။

"ခင်ပွန်း... နောက်ကျနေပြီ... မြန်မြန် အနားယူကြရအောင်..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် ချန်ချင်းက အစောပိုင်းက သူတို့ လုပ်နေသည့်အရာကို ဆက်လုပ်မည်အား အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်နေခဲ့လေ၏။ ဤသည်က အလွန်ပြင်းထန်လွန်းပြီး ယခုအချိန်တွင် သူမထံ၌ အားအင်များ လုံးဝမရှိတော့ချေ။

"ငါ့ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဇနီးလေး... ငါ့ရဲ့ခါးက တကယ်ကို အနားယူဖို့ လိုနေပြီ..."

"ရှင်က စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းပြီး ဆိုးသွမ်းတာပဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့သည် ချန်ချင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သော်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ကျန်ရှိနေခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ပွေ့ဖက်ကာ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

သူတို့ ပြန်နိုးလာသောအခါ အနီရောင်နေမင်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ချန်ချင်းက မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လိမ္မာသော ယုန်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးကွေးလေး အိပ်နေသော ရှားချင်းယွဲ့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

ဗီလိန်၏ဇာတ်ညွှန်းဖြင့် ကောင်းကင်တာအိုက သတ်မှတ်ထားသော အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက် ဖြစ်သည့် ရှားချင်းယွဲ့ကို သူ အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

'မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာက လှည့်စားမှုတစ်ခုပါမှပဲ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းတာ...'

ချန်ချင်းက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

စနစ် အကြောင်း ပြောရလျှင် ညာဘက်အပေါ်ထောင့်ရှိ အနီရောင်အစက် အသိပေးချက်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ သူ မှတ်မိသည်မှာ မှန်ကန်ပါက မနေ့ညက ပင်မတာဝန်အတွက် ဆုလာဘ်ကို သူ တောင်းခံပြီးဖြစ်ပေမည်။

သူသည် နားမလည်နိုင်သဖြင့် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

【ပင်မတာဝန် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါပြီ... ကြည့်ရှုလိုပါသလား...】

'နောက်ထပ် တာဝန် တစ်ခုလား...'

ချန်ချင်းသည် ကြည့်ရှုရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

【ပင်မ တာဝန်...ရှားချင်းယွဲ့နဲ့ ကလေးယူပါ... ပြီးမြောက်သွားရင်... အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရရှိပါလိမ့်မယ်...】

'အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်း ...'

"အင်မော်တယ်" ဟူသော စကားလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့် မဟာဧကရာဇ်နယ်ပယ်အထက်တွင် အင်မော်တယ် နယ်ပယ် သေချာပေါက် ရှိနေကြောင်း ချန်ချင်း အလွယ်တကူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ယခင် ပင်မတာဝန်မှ ဆုလာဘ်ကို ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ် အသုံးပြုပါက ဤအင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အင်မော်တယ်နယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ်တည်ရှိမှု ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပေ၏။

'ရွှမ်ဟွမ်ကမ္ဘာက တကယ့်ကို ကျယ်ပြန့်တာပဲ...'

ဤကမ္ဘာသည် ထျန်းရွှမ်ကုန်းမြေ တစ်ခုတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်မထားကြောင်း ယုံကြည်ရန် ချန်ချင်းထံတွင် အကြောင်းပြချက် ပိုရှိလာခဲ့သည်။

'ကလေးယူရုံနဲ့ ငါက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရနိုင်တာပဲ...'

ချန်ချင်းက အတွေးထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့သည်။

သူက စနစ်ကို နောက်ပြောင်လိုက်၏။

'တကယ်လို့ ငါက နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်အမြွှာကို ရခဲ့ရင်... မင်းက ငါ့ကို အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်း ဆုလာဘ်နှစ်ခု ပေးရမှာ မဟုတ်လား...'

【ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက်... အိမ်ရှင်၏ပြောဆိုချက်မှာ အလွန်ယုတ္တိရှိပါသည်... ဆုလာဘ် စည်းမျဉ်းများကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါပြီ...】

"အမ်..."

ချန်ချင်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ စနစ်က ထိုကိစ္စကို အမှန်တကယ် အလေးအနက်ထားသွားခြင်းပင်။

ကောင်းပြီလေ...

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်က သူ့ကို ထိခိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှားချင်းယွဲ့သည် သူမ၏ လှပသော ဆောင်းဦးရေကဲ့သို့ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများကို နူးညံ့သေးသွယ်သောလက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် "ခင်ပွန်း..." ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

"နေမြင့်နေပြီ..."

ချန်ချင်းက ပြောဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အရမ်းပင်ပန်းနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်... ခဏလောက် ထပ်အိပ်ချင်သေးတယ်... ခဏလေးပါပဲ..."

ရှားချင်းယွဲ့၏အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးညှင်းသွားပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ သူမသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ချင်းသည် ရှားချင်းယွဲ့ကို မနှိုးတော့ဘဲ မနေ့ညက သူမ အလွန်ကြိုးစားခဲ့ရပြီး အနားယူရန် ပို၍ထိုက်တန်သည်ဟုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"နွားတစ်ကောင်သာ ပင်ပန်းပြီး သေသွားနိုင်ပေမဲ့... သူ ထွန်ယက်တဲ့ မြေကတော့ ဘယ်တော့မှ မသေဘူး"

ထိုစကားပုံသည် ချန်ချင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ချေ။

သူ့ အဆုံးမဲ့ ချီပင်လယ်၏ နောက်ထပ် အံ့အားသင့်ဖွယ် အသုံးဝင်မှုတစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့လေပြီ။

သူသည် ခုတင်ပေါ်မှ ချက်ချင်းထကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူပြီး ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် လျှင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် သူသည် အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဟူးးး..."

ချန်ချင်းသည် တောက်ပသော နေရောင်ခြည်ကို မျက်နှာမူကာ အကြောဆန့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပေသည်။

"တကယ့်ကို ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်လေးပဲ..."

သို့သော် ဤငြိမ်းချမ်းသော ကာလသည် ကြာရှည်မခံဘဲ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ကျိုးပျက်သွားခဲ့လေ၏။