အခန်း ၉၁

အခန်း (၉၁) - မိစ္ဆာဘုန်းကြီး (၁)

ဝုန်း...

မြေပြင်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားသည်။

စားသောက်ဆိုင်ကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကျသွားတော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး”

နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော မိစ္ဆာကြီးရွှမ်ရှင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ တုန်ယင်သွားလေ၏။

အောက်ခြေရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျိုးရီ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် တစ်ဝက်ခန့် ကြေမွနေလေပြီ။

သူ့စွမ်းအားများအားလုံး ပြန့်ကျဲသွားကာ ခုခံရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မကျန်ရှိတော့ချေ။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။

သူ အဂုဏ်ယူရဆုံးဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။

အပြတ်အသန် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ အရင်ဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်က ကောင်းကင်ကြီးနှင့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်က အဘယ်ကြောင့် တစ်ဖက်လူအား အညံ့ခံသော စကားများ ပြောဆိုခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း သူကမူ ကြီးမားသော တောင်ကြီးကို မမြင်နိုင်သည့် သေးငယ်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်နေလေ၏။

မိမိ၏ မိုက်မဲမှုကို ပြန်လည်တွေးတောမိချိန်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဟားတိုက်ရယ်မောချင်မိသွားသည်။

“စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

မိစ္ဆာကြီးရွှမ်ရှင်းက ကျိုးရီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်းဒူးထောက်ချလိုက်၏။

သူ့တွင် ခုခံလိုသည့် အတွေးများ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်က သွေးတစ်လုတ်အန်ချလိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း ဝေဝါးနေသည်။ သူက ရွှမ်ရှင်းကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးချက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံယူခဲ့သည့် သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျိုးရီက မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ခွန်အားစမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ခုနက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းကပင် သူ့အသက်ကို တိုက်ရိုက် နုတ်ယူသွားနိုင်ပြီး ဤလောကမှ ထာဝရပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားက ကြီးမားလွန်းလှပြီး သူ မခုခံနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။ ဤသို့ဖြစ်လာမှတော့ ထပ်မံ၍ ခုခံနေစရာ မလိုတော့ချေ။

“ဂျူနီယာရဲ့ စွမ်းရည်က နိမ့်ကျပါတယ်၊ ဂျူနီယာ အရှုံးပေးပါတယ်။ အခုကစပြီး တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တစ်ခုလုံးက စီနီယာ့ဆီမှာ အညံ့ခံပါ့မယ်”

ကျိုးရီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အကောင်းဆုံးပဲ”

သူ့ကိုယ်မှ တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကပ်ကမ္ဘာနတ်ဘုရားမိစ္ဆာကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ပြုပြင်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ ဒဏ်ရာများ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက သခင်နှင့် နောက်လိုက်တို့နှစ်ဦးလုံးကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ကယ်တင်ခြင်းက ပို၍ ခက်ခဲကြောင်း လူတိုင်းသိထားကြသည်။

လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန် လိုအပ်သော ခွန်အားသည် သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သော ခွန်အားထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆမျှ ပိုကြီးမားရပေမည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ယခင်က ကျိုးရီအသုံးပြုခဲ့သော စွမ်းအားမှာ သူ့စွမ်းအားအစစ်အမှန်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုထက်ပင် နည်းနေနိုင်သေးသည်။

ဤလူက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။

ကျိုးရီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်လှသော ခွန်အားများက သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်က တွေဝေစွာဖြင့် မေးလာသည်။

“စီနီယာ... စီနီယာက အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ၊ သေချာစဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် စီနီယာက ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်တယ်၊ ဘာလို့ စီနီယာ့နာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ”

“ငါ့နာမည်ကို မကြားဖူးတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ကြားဖူးနေမှသာ ပုံမှန်မဟုတ်တာ”

ကျိုးရီ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာသည်မှာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

သူသိသော ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ သက်တမ်းရှိသော မိစ္ဆာအိုကြီးများဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ နှစ်ထောင်ချီ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

အသက်အရွယ်ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သူက တက်သစ်စပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားအရမူ လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။

“ငါ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို မေးနေစရာမလိုဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ငါ့ဆီမှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားရှိတယ်ဆိုတာ သိထားရင်ရပြီ၊ အခုကစပြီး မင်းတို့တွေက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေဖြစ်သွားပြီ”

“ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ထပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်ရဘူး”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

“ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ကစပြီး မင်းနဲ့ မင်းလက်အောက်မှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်တွေအားလုံး ငါပေးတဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံကြရမယ်၊ ဒီအကြောင်းတွေကို အားခွန်းကတစ်ဆင့် မင်းတို့ဆီပေးပို့လိုက်မယ်”

“အားခွန်း”

မိစ္ဆာဧကရာဇ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤနာမည်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ရင်းနှီးနေရသနည်း။

သူ၏ မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ပါး၏ အမည်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

နာမည်တူနေခြင်းများလော။

ကျိုးရီ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း ရှင်းပြသည်။

“အများကြီး တွေးမနေနဲ့၊ နာမည်တူတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံ တော်တော်များများက တကယ်တော့ ငါ့လူတွေချည်းပဲ”

“ဟိုက်...”

မိစ္ဆာဧကရာဇ် တုန်လှုပ်သွားကာ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားတော့သည်။

သူ့လက်အောက်ခံများထဲအထိ တစ်ဖက်လူက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ယခင်က တစ်ဖက်လူကို ဆန့်ကျင်ရန် တွေးတောခဲ့မိသည်မှာ ရယ်စရာဖြစ်နေတော့သည်။

“စီနီယာရဲ့ နက်နဲတဲ့ ဗျူဟာနဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်တွေက ဂျူနီယာ လိုက်မမီနိုင်တဲ့အနေအထားမှာပါပဲ”

“ပြန်သွားပြီး သေချာကျင့်ကြံပါ။ နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ချိုးဖြတ်ဝင်ရောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်”

ကျိုးရီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မူလနေရာမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး”

ရွှမ်ရှင်း စကားစလိုက်ချိန်တွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“အခုကစပြီး ငါ့ကို အရှင်မင်းကြီးလို့ မခေါ်နဲ့တော့။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့မှာ အရှင်မင်းကြီးဆိုတာ တစ်ပါးတည်းပဲ ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက ဒီစီနီယာပဲ”

“ဟင်...”

ရွှမ်ရှင်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“သခင်... ဒီလူရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းအစွမ်းထက်တာဆိုတော့ သူက နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့်ကို ဝင်ရောက်နေလောက်ပြီ၊ သူက လောကဧကရာဇ်ကို စိန်ခေါ်ချင်နေတာလား”

မိစ္ဆာဧကရာဇ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ငါတော့ အဲ့လို မထင်ဘူး”

“သခင်၊ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”

မိစ္ဆာဧကရာဇ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှင်းပြလာသည်။

“မင်း သူ့ကို အထင်သေးနေသေးတယ်၊ ငါ အဲ့ဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးဆိုပေမဲ့ မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနိုင်တယ်။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကတောင် သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး”

“ဒီလောကမှာ လောကဧကရာဇ်က အစွမ်းထက်ဆုံး တည်ရှိမှုဆိုပေမဲ့ လူတိုင်းက အဲ့ဒီရာထူးကို လုယူဖို့ မလိုဘူး။ အဲ့ဒီရာထူးကို မလိုချင်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ဖောက်လုပ်နိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်”

“ဒီတစ်ယောက်ကလည်း အဲ့ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ အဲ့ဒီရာထူးကို လုယူမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါခံစားနေရတယ်”

ရွှမ်ရှင်း နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အပြင်းအထန် ခုန်ပေါက်သွားသည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်က တစ်စုံတစ်ယောက်အား ဤကဲ့သို့ အကဲဖြတ်သည်ကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ အကဲဖြတ်မှုများက များသောအားဖြင့် မှားယွင်းလေ့မရှိမှန်း သူ သိထားပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်သည် အခြားမျိုးနွယ်များနှင့် မတူဘဲ ဘိုးဘေးများ၏ အသိစိတ်နှင့် အတွေ့အကြုံအချို့ကို အမွေဆက်ခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မြင့်မားသော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်မှာ သာမန်လူများထက် များစွာသာလွန်သော ဘိုးဘေးများ၏ အသိစိတ်နှင့် အတွေ့အကြုံများကို အမွေဆက်ခံထားသည်။

“ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်သွားပြီပေါ့”

ကျိုးရီ စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ခွန်အား တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနန်းတော် ဒေသတစ်ခုလုံးနှင့် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသတစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိအားလုံး သူဖန်တီးထားသော ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေကြသည်။

သက်ရှိတိုင်းက သူတို့၏ စွမ်းအင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထောက်ပံ့ပေးနေကြပြီး အချိန်တိုင်း အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနိုင်ပေသည်။

“နယ်မြေနတ်ဘုရား၊ နယ်မြေနတ်ဘုရား... နတ်ဘုရားဆိုတာက လူသားတွေရဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို ခံယူပြီး အမြင့်ဆုံးမှာရပ်တည်နေတဲ့သူပဲ”

ကျိုးရီ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

သူ အလွန်အားနည်းစဉ်တုန်းက ဤနတ်ဘုရားများအားလုံးမှာ စွမ်းအားကြီးမားလှပါလျက်နှင့် အောက်ခြေရှိ လူများ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကို ကူညီမပေးဘဲ ထိုင်ကြည့်နေသည့် လူယုတ်မာများဟု အမြဲထင်ခဲ့သည်။

ယခုမှသာ သူ နားလည်သွားတော့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားများ၏အပြစ် မဟုတ်ချေ။

နတ်ဘုရားများဟူသည် လူအားလုံး၏ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။ အောက်ခြေရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ သူ့လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူ့ကိုမဆို ကူညီပေးခြင်းက ဘက်လိုက်မှု ဖြစ်သွားပေမည်။

စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် အောက်ခြေရှိ သာမန်လူများ၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းများက သူ၏ စိတ်အခြေအနေအပေါ် လွှမ်းမိုးလာမည်ကို လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

အစွမ်းထက်သူများက လျစ်လျူရှုတတ်ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပုရွက်ဆိတ်များကသာ အစွမ်းထက်သူများ၏ စိတ်အခြေအနေအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သူများ၏ အပြစ်မဟုတ်ဘဲ သူတို့က အားနည်းလွန်းနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် စားသောက်ဆိုင်သို့ ဘုန်းကြီးအချို့ ဆွမ်းခံကြွလာကြသည်။

“အမိတာဘ၊ ဒါယကာကြီး ရေစက်ကောင်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့အတွက် အလှူငွေထည့်ချင်တဲ့ ဆန္ဒလေးများ ရှိမလား”

ဤဘုန်းကြီးများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးရီ မျက်ခုံးပင့်မိသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဘုန်းကြီးများ ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်စဉ်မှာ သူနှင့် ပတ်သက်မှု မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က သူ့အား အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားရစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုလက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးထဲရှိ လူတိုင်းက သူဖန်တီးထားသော ကျင့်စဉ်များကိုသာ ကျင့်ကြံနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။