အခန်း ၉၄
Vol. 10 Ch. 94
အခန်း (၉၄) - မဟာအလင်းမြတ်စွာဘုရား (၂)
ဤခရီးစဉ်တွင် သူက ရဲ့ချိုးရွှေ တစ်ဦးတည်းနှင့်သာ ပတ်သက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရဲ့ချိုးရွှေအပြင် အခြား အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ရှိနေသေးပြီး နှစ်ဦးလုံးမှာလည်း မဟာအရှင်သခင်အဆင့်တွင် ရှိကြကာ ဤလောကရှိ နယ်မြေနတ်ဘုရားများ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။
လီရွှန်ကျိုး သူ့နှာခေါင်းသူ ပွတ်လိုက်မိ၏။
“သခင်လေးကျိုး၊ ကောင်းကင်ဘုံက သက်သေပါပဲ၊ အစတုန်းက ကျွန်တော် ဘာမှ သိပ်မတွေးခဲ့ပါဘူး၊ သူငယ်ချင်းဖွဲ့ရုံသက်သက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော့်ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်မှုလွဲသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး”
“အခုတော့ ဒီလို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားတာပါပဲ”
“အပြောကတော့ အတော်လေးကောင်းသားပဲ၊ မင်းက အကျိုးအမြတ်တွ အားလုံးကို ယူထားပြီးတော့ အခုမှ ဒီမှာ လူကောင်းပုံစံ လာဟန်ဆောင်နေတာလား။ ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပဲ၊ အမှားကို ဝန်ခံတဲ့အခါ မတ်မတ်ရပ်၊ အရိုက်ခံရတဲ့အခါ ငြိမ်ငြိမ်နေတဲ့”
“ငါထင်တာတော့ မင်း သူတို့ ရိုက်နှက်တာကို ရိုးရိုးသားသား လက်ခံသင့်တယ်။ ဒါမှ နောက်နောင်ကျရင် မင်း ပိုရိုးသားလာပြီး အခုလိုတွေ မလုပ်မိမှာ”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးရီ ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။
သူ၏ မျိုးဆက်များသည်လည်း ဤအကျင့်ကို သူ၏ထံမှ အမွေဆက်ခံထားခြင်းများလော။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှပေမည်။
“သခင်လေးကျိုး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မလှောင်ပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော် မှားသွားတယ်ဆိုတာ သိပါပြီ။ အခုတော့ ဘ၀ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပဲ ဖြတ်သန်းချင်တော့တယ်”
“အရင်ရက်တွေအတွင်း ကျွန်တော်အမြဲ ခေါင်းကိုက်နေတာ”
သူ ခေါင်းကိုက်နေသည်မှာလည်း အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ဤအမျိုးသမီး အနည်းငယ်မျှသာဆိုပါက ကိစ္စမရှိချေ။
ပြဿနာမှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးစီ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဟာသတစ်ခုမဟုတ်ပေ။
သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို သူ့ကို အလွယ်လေး ရိုက်သတ်နိုင်ပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ သုံးယောက်တောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။
နယ်မြေနတ်ဘုရား သုံးပါး။
နယ်မြေနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံးကို မျှမျှတ ညှိနှိုင်း၍ မရနိုင်ချေ။
တစ်ပါးပါးကို ဒေါသထွက်စေမိသည်နှင့် သေဆုံးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ အခက်အခဲဆုံး ပြဿနာပင်။
သူ့အတွက် လွတ်မြောက်ရန် နေရာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ကာ သေချာပေါက်သေရမည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ကျိုးရီမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
“သခင်လေးကျိုး၊ သူ့ကို ကယ်တင်ပေးပါဦး”
ရဲ့ချိုးရွှေကလည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ့ကိုယ်စား ၀င်တောင်းပန်ပေးလာလေသည်။
ကျိုးရီမှာ ရယ်မောကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်လေ၏။
“ကောင်လေး၊ မင်းက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်နေတာတောင် မင်းအတွက် တောင်းပန်ပေးနေတဲ့သူ ရှိသေးတယ်”
ရဲ့ချိုးရွှေကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤကိစ္စတွင် မတရားခံရသူ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် သူ့ကိုယ်စား တောင်းပန်ပေးနေဆဲပင်။
အမှောင်ထဲ မီးအိမ်ထွန်းရှာလျှင်ပင် တွေ့ရခဲလှသော ဇနီးကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
“သခင်လေးကျိုး၊ ကျွန်တော့်ကိုကယ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်လေ”
ကျိုးရီ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“တိတိကျကျ ပြောရရင် မင်းကို ကယ်တင်ဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး”
သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များ ရှိပေသည်။ ယခင်ကတည်းက ဤပြဿနာကို သူ စဉ်းစားထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စကို အသုံးချ၍ အခြား နယ်မြေနတ်ဘုရားများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန်၊ ထို့နောက် သူတို့ထဲမှ သူ့အပေါ် သစ္စာရှိသည့် သင့်တော်သူတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ကာ လောကဧကရာဇ်အသစ်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
ယခုအချိန်က သူတို့နှင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောဆိုရန် အချိန်ကောင်းတစ်ခုပင်။
“လီရွှန်ကျိုး... ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ သူတို့နဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား လမ်းခွဲမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအစီအစဉ် ရှိသေးလား”
“အဲ့ဒါက...”
လီရွှန်ကျိုး တွေဝေသွားသည်။
ကျိုးရီ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသေး၏။
ဤကောင်က တကယ့်ကို ခွေးစိတ်ပေါက်နေခြင်းပင်။ သူက သုံးယောက်စလုံးကို လိုချင်နေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျိုးရီ အနည်းငယ်တော့ နားလည်နိုင်ပေသည်။ ယောက်ျားများဆိုသည်မှာ များသောအားဖြင့် သံယောဇဉ်ကြီးပြီး အချစ်ကြီးတတ်ကြသော်လည်း မတရားလုပ်တတ်သူများတော့ မဟုတ်ကြချေ။
ရဲ့ချိုးရွှေပင် ဤသို့ဖြစ်နေလျှင် အခြားအမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာလည်း သူ့အပေါ် တူညီသော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေလောက်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် အခြားနှစ်ဦးကို သူ လုံးဝ စွန့်ပစ်ရက်မည်မဟုတ်ပေ။ ရဲ့ချိုးရွှေ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍သာ သူ တိုက်ရိုက်မပြောရဲခြင်းဖြစ်သည်။
ကျိုးရီ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းရဲ့ အခြားချစ်သူနှစ်ယောက်ကို အရင်ခေါ်လာခဲ့၊ ပြီးတော့ သူတို့သုံးယောက်လုံးကို သူတို့နောက်ကွယ်က သက်ဆိုင်ရာ ဆရာတွေကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်”
“ဘာ”
လီရွှန်ကျိုးနှင့် ရဲ့ချိုးရွှေတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
“သခင်လေးကျိုး၊ ကျွန်တော် နားကြားမမှားဘူးမလား၊ လူတိုင်းကို တစ်ခါတည်း ခေါ်လာစေချင်တာလား၊ သူတို့နောက်ကွယ်မှာ နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်တောင် ရှိတာနော်”
ရဲ့ချိုးရွှေပင်လျှင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာသည်။
“သခင်လေးကျိုး၊ ရှင်က အရမ်း အစွမ်းထက်နေပြီး ကျွန်မရဲ့ ဆရာက ရှင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးဆိုတာကို ကျွန်မ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက နယ်မြေနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေတုန်းပဲ”
ရှင့်ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင်မှ ရှင့်ကို ယှဉ်တိုက်နိုင်တဲ့ ခွန်အားတော့ ရှိနေသေးတယ်။ ပြီးတော့ ရှင်က နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို မခုခံနိုင်လောက်ဘူး”
“အဲ့ဒီအချိန်ကျ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ရှင် ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မထင်တယ်”
ကျိုးရီ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။
“သူတို့နဲ့ ငါ တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ၊ ရန်သူကနေ မိတ်ဆွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သူငယ်ချင်းတွေတောင် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်”
“အဲ့ဒါက...”
သူ ဆိုလိုသည်ကို ထိုနှစ်ဦး နားမလည်ကြသော်လည်း သူက ဤသို့ပြောဆိုလာပြီး ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရသောကြောင့် မည်သို့မျှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ သူ့ကို ယုံကြည်ရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်။
“ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆိုရင်တော့ အရာအားလုံးကို သခင်လေးကျိုးရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်”
သူတို့နှစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ကျိုးရီက စားပွဲပေါ်ရှိ ပေသီးခုံကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရင်း ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်က အမှန်တကယ်ပင် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန်ဖြစ်သည်။
အဆုံးတွင်တော့ သူတို့နှင့် မဟာမိတ်အဖြစ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုခြင်းသာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုခြင်းမဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူ့တွင် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိနေသည်ဟု မဆိုလိုချေ။
အကယ်၍ သူတို့က သူပမျက်နှာကို ထောက်ထားကာ ပူးပေါင်းရန် ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက သူတို့အား ဤအခွင့်အရေးကို ပေးအပ်နိုင်သည်။
သွေးထွက်သံယိုမှု မရှိဘဲ လောကဧကရာဇ်ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင်။
သို့သော် အကယ်၍ သူတို့ကသာ သူ့မျက်နှာ မထောက်ခဲ့ပါက သူ့လက်သီး မည်မျှကြီးမားကြောင်း သူတို့ သိလာစေရန်အတွက် တစ်ကြိမ်လောက် လှုပ်ရှားရန် သူ ဝန်လေးနေမည်မဟုတ်ပေ။
သူတို့ကို သတ်ပစ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိပေ။
အလွန်ဆုံးမှ ဤကမ္ဘာလောက၏ တိုးတက်မှုကို အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားစေမည်သာဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုးတက်မှုကတော့ မည်သို့မျှ နှောင့်နှေးသွားမည် မဟုတ်ချေ။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် မဟာအရှင်သခင်တစ်စုကို ပြန်လည်ရွေးချယ်ပြီး နယ်မြေနတ်ဘုရားများအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူတို့က လောကဧကရာဇ်ရာထူးအတွက် ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်ကြပြီး ဤကမ္ဘာကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
လီရွှန်ကျိုးနှင့် ရဲ့ချိုးရွှေ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နန်းတော်သခင် အိုယန်ရွှင်လီနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ သတင်းပို့ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“သခင်လေးကျိုး၊ ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေအတွင်းက ဗုဒ္ဓတပည့်တွေအားလုံး ရှင်းလင်းပြီးသွားပါပြီ။ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ပါဘူး”
ကျိုးရီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်”
မိစ္ဆာဧကရာဇ် ရွှမ်ရဲက အမူအရာ မပြောင်းသော်လဲ နန်းတော်သခင် အိုယန်ရွှင်လီမှာမူ ပျော်ရွှင်မနေခဲ့ချေ။
ထို့အစား သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် မေးမြန်းလာသည်။
“သခင်လေးကျိုး၊ အနောက်ဘက်က တည်ရှိမှုကြီးက သခင်လေးဆီ ပြဿနာလာရှာမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား”
ကျိုးရီ ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သည်။
“သူတို့က ငါ့ကို ပြဿနာလာရှာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါက သူတို့ကို ပြဿနာသွားရှာတာလား။ ဒါက မသေချာသေးဘူး။ ငါက သူတို့ကို ပြဿနာ သွားမရှာရင်တောင်မှ သူတို့က ငါ့ကို အလွတ်ပေးမှာတဲ့လား”
“အရင်တုန်းကလည်း ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို ဟောကြားဖို့ ဒီကို လူလွှတ်ခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား”
နန်းတော်သခင်အိုယန်ရွှင်လီက ခေါင်းမာစွာဖြင့် ဆက်ပြောလာသည်။
“ကျွန်တော်မျိုး ဆိုလိုချင်တာက အစတုန်းကဆိုရင် သူတို့နဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောလို့ ရနိုင်တယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာက မဟာအလင်းမြတ်စွာဘုရားလေ”
“အဲ့ဒီတည်ရှိမှုက သခင်လေးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ နယ်မြေနတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။ ဒါ့အပြင် တိတိကျကျ ပြောရရင် သူက နယ်မြေနတ်ဘုရားတွေကြားမှာ အတော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ နယ်မြေနတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ”
“အဆင့်တူအတွင်းမှာ နယ်မြေနတ်ဘုရား အများအပြားက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြဘူး”
“ဒါဆို... မင်းက ကြောက်နေတာပေါ့”
ကျိုးရီက နန်းတော်သခင် အိုယန်ရွှင်လီ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အိုယန်ရွှင်လီ ချက်ချင်းပင် အပြင်းအထန် တုန်ရီသွားတော့သည်။
ကျိုးရီ၏ အကြည့်မှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ မပါဝင်သော်လည်း ရှင်းပြ၍မရသော ဖိအားများ ပါဝင်နေကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ကို ဖောက်ထွင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များအားလုံး အကုန်ပေါ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
“ဂလု...”
နန်းတော်သခင် အိုယန်ရွှင်လီက တံတွေးတစ်လုပ် မြိုချလိုက်ရသည်။
“ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး။ အရာအားလုံးက သခင်လေးကျိုးရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ”
ကျိုးရီက ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလာသည်။
“အရင်တုန်းက မင်းလည်း နယ်မြေနတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ချင်ခဲ့တာပဲ၊ အခုကျမှ ဒီလောက်အထိ ကြောက်ရွံ့နေတာက မကောင်းဘူးလေ၊ မင်း ရွှမ်ရဲဆီကနေ သင်ယူသင့်တယ်”
သူက ကောင်တာအနောက်မှ ထွက်လာကာ ပြတင်းပေါက်ကိုမှီပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ယံအား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့တွေက အခု ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြချင်တယ်”
“ဒါက မင်းတို့ရဲ့ တစ်ကယ့်ဘ၀အစပဲ၊ မင်းတို့တွေ ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် ကြိုးစားခွင့် ရကြလိမ့်မယ်”
“ဥပမာ... နယ်မြေနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် လောကဧကရာဇ် ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပေါ့”
အိုယန်ရွှင်လီ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အပြင်းအထန် ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။
“သခင်လေးကျိုး... ဒါက... ကျွန်တော်တို့ကို လာနောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”
ကျိုးရီ ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံးက အခု ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပဲ၊ ငါက မင်းတို့ကို လှည့်စားဖို့ ဘာလို့ လိုမှာလဲ။ လောကဧကရာဇ်ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး”
“မင်းတို့တွေ သေချာကြိုးစားပြီး လုံလုံလောက်လောက် အစွမ်းထက်လာသရွေ့ လောကဧကရာဇ်ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တယ်၊ အဲ့ဒီရာထူးကို ရ မရ ဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”