အခန်း ၂၄၇

အခန်း ၂၄၇: မြန်မြန်လေး... ခဏနေရင် ငါ နည်းနည်းလောက် ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်

ဤအတွေးက ရွှီဝူဖာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။အကယ်၍ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏အကြီးအကဲများက ထိုအရာကို ခံစားမိခဲ့ပြီး သို့မဟုတ် နည်းလမ်း တစ်ခုခုဖြင့် စူးချန်ကဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလားအလာကို ချောင်းကြည့်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါက... သူ၏ရှေ့ရှိ ဤလူငယ်၏ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်စူးချုံးထက် ကျော်လွန်နေပြီး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏အနာဂတ်အတွက် အဓိကခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သိသွားကြပေမည်။'သူ့ကို ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကနေ အသက်ရှင်ရက် ထွက်သွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး... လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး...'ဤအတွေးက ရွှီဝူဖာ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဆုံးမရှိသော ခါးသီးမှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်မှုတို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။'သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး ဟုတ်လား'ယခု ပြဿနာမှာ... 'ငါ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား' ဆိုသည်သာ ဖြစ်ပေ၏။နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ အထူးချွန်ဆုံး နတ်ဘုရားသားတော်ဖြစ်သော သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာရန် အရည်အချင်း ပင် မရှိလောက်ချေ။ထိုအချိန်မှာပင် စူးချန်ကဲက သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။သူက သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပိတ်လိုက်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်မှု လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင် မူလအစ မဟာတာအို၏ ပြီးပြည့်စုံသော စွမ်းအားကို ခံစားနေသည့်အလားပင်။သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် စိတ်ကျေနပ်သော အပြုံးလေးတစ်ခု တွန့်ကွေးသွားသည်။"ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအို...တော်တော်လေး အသီးအပွင့်များတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုပဲ..." သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏အသံတွင် အကျိုးအမြတမရရှိမှု၏ ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။"နှမြောစရာပဲ...အချိန်က နည်းနည်းတိုလွန်းသေးတယ်...""နောက်ပိုင်းမှာ အရှိန်နှေးသွားပေမဲ့ တကယ်လို့ ဒီဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သာ ထာဝရ တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်တာအိုကို အကြွင်းမဲ့ကျွမ်းကျင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတုန်းပဲ..."သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံ ရပြီး သူ၏အကြည့်က အနီးအနားတွင် ခွေးသေတစ်ကောင်အလား ပုံလျက်သား ဖြစ်နေကာ ဗီဇအရသာ နတ်ဘုရား စွမ်းအား အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားသော ရွှီဝူဖာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် တဖြည်းဖြည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသော ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရား နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ အပြင်ဘက်ကမ္ဘာကို မြင်တွေ့သွားပုံရသည်။"ဟူး..."စူးချန်ကဲက တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုသက်ပြင်းချသံတွင် နောင်တရမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။"ငါ အရင်က သတ်ခဲ့တဲ့ ရှင်းချန်ယောင်နဲ့ ဟွမ်ကျင်း... တစ်ယောက်က ကြယ်နတ်ဘုရား ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်... နောက်တစ်ယောက်က မီးတောက် နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်... သူတို့ဆီမှာလည်း ဝှက်ဖဲတွေ မူလအစကို ထိတွေ့တဲ့ မဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား""တကယ်လို့ ငါသာ သူတို့ကို ချန်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကြယ်မဟာတာအိုနဲ့ မီးတောက် မဟာတာအိုအပေါ် ငါ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုကလည်း အနည်းအကျဉ်း ရရှိလာနိုင်တယ်..."သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။"သူတို့ကို ငါ သတ်လိုက်မိတာ အရမ်းစောသွားတယ်"ရွှီဝူဖာ ...သူ ကြားလိုက်သည်။နောင်တရမှုများ ပြည့်နှက်နေသော စူးချန်ကဲ၏တီးတိုးရေရွတ်သံကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရလေ၏။ဤသည်က အကြွင်းမဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော်လည်း သူ၏အရေပြားကို ချမ်းစိမ့်သွားစေသော လှိုင်းလုံးတစ်ခုက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်းဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ဤမိစ္ဆာကောင်သည် သူ့ထံမှ သင်ယူခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအိုကို စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်နေရုံသာမက ရှင်းချန်ယောင်၏ ကြယ်မဟာတာအိုနှင့် ဟွမ်ကျင်း၏ မီးတောက်မဟာတာအိုကိုပင် မျက်စိကျနေသလော...ဤသည်မှာ တခြားကဏ္ဍများတွင်လည်း သူ့ထံ၌ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။'ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...'ရွှီဝူဖာက သူ သေသွားလျှင်ပင် ဤကိစ္စကို ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏အမူအရာက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းအေးခဲသွားသည်။ 'အကယ်၍ တကယ်ဖြစ်နေလျှင်' ဆိုသည့် အတွေးက သူ့ကို ကြက်သေသေသွားစေခဲ့လေသည်။ထိုအချိန်မှာပင်...ဖူး...ရွှီဝူဖာသည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် စုဖွဲ့နေသော သွေးတစ်လုတ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ထို့ပြင် ဤသွေးများ ပန်းထွက်လာမှုနှင့်အတူ ရွှီဝူဖာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရား နယ်ပယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော နောက်ဆုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား အစအနလေးမှာလည်း လုံးဝကုန်ခမ်းသွားသည်။ခရက်....ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သည် စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်တွင် စတင်၍ ညည်းတွားလာခဲ့သည်။တည်ငြိမ်သော ဟင်းလင်းပြင်ဖွဲ့စည်းပုံက အထောက်အပံ့မဲ့သွားသော သဲအိမ်တစ်ခုအလား လျှင်မြန်စွာ ပြိုလဲကျလာသည်။ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ ကျန်းတစ်ထောင်ဧရိယာကို နာရီဝက်ကျော်ကြာ ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သော အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုနှင့် သုသာန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်၌....ဝမ်တန်၊ ကျန်းချီလီ၊ လျှိုရူယန်၊ ယွဲ့ယီ၊ ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးနှင့် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော်များ အတွက် အချိန်မှာ ထပ်တူထပ်မျှ ရှည်လျားပြီး နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။ထိုမည်းနက်သောနယ်ပယ်က တွင်းနက်ကြီး၏ဧရာမ ဝင်ပေါက်တစ်ခုအလား စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအားလုံးကို အထီးကျန်သွားစေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ နှလုံးတုန်စရာကောင်းသော ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက်များနှင့် ရွှီဝူဖာ၏ သဲ့သဲ့သာ ကြားရသော ဟိန်းဟောက်သံများ၊ အော်ဟစ်သံများကသာ အတွင်းတွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေကြောင်း သူတို့ကို သတိပေးနေခဲ့သည်။မိနစ်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းက လူတိုင်း၏စိတ်နှလုံးသားကို ဆွဲငင်နေပေ၏။ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ ကျင့်ကြံသူများဘက်တွင် အစပိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် အကြောက်တရားမှ နောက်ပိုင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ပူပန်မှုတို့ဖြစ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ထုံကျင်စွာ စောင့်ဆိုင်းခြင်းအထိပင်။ထိုနယ်ပယ်အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်သွားသည်ကို သူတို့ မသိခဲ့ချေ။စူးချန်ကဲ ထိုအထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ပြန်ထွက်မလာတော့ကြောင်းကိုသာ သူတို့ သိထားသည်။ရွှီဝူဖာ၏ အသံက ဒေါသထွက်နေခြင်းမှ ထိတ်လန့်သွားခြင်း ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ရလဒ်က မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။မည်သူကမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မခန့်မှန်းရဲချေ။ဝမ်တန်နှင့် ကျန်းချီလီတို့က သူတို့၏ အသုံးမဝင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်ထားပြီး ထိုအမှောင်ထုကိုသာ တင်းကြပ်စွာ စူးစိုက်၍ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးနှင့် နေမင်း နတ်ဘုရား မျက်လုံး နှစ်ခုလုံးကို သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များအထိ တွန်းအားပေးထားသော်လည်း ထိုအမှောင်ထုကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သေးပေ။လျှိုရူယန်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကြပ်စွာ စေ့ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာ ဖြူရော်နေကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။ယွဲ့ယီက ထိုအရာမှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိသော်လည်း သူမ၏လက်များကို ပူးဆုပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းနေပေ၏။ကျန်ရှိနေသော နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုများဘက်တွင် အခြေအနေက ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။သူတို့သည်လည်း ထိုနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရားသားတော် ရွှီဝူဖာ၏ နောက်ဆုံး ဟိန်းဟောက်သံတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့တွင် ဝေဝါးပြီး အလွန်နိမိတ်မကောင်းသော ကြိုတင် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ဤအသက်ရှူမွန်းကြပ်စေသော စောင့်ဆိုင်းမှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင်...ဝီ...ကျန်းတစ်ထောင် ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အကြွင်းမဲ့အမှောင်ထုက ဒီရေတစ်ခုအလား ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာစပြုလာသည်။ပုံပျက်နေပြီး မှုန်ဝါးနေသော နယ်ပယ်နယ်နိမိတ်များက တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းမြင်သာလာပြီး ပါးလွှာလာပေ၏။လူတိုင်း၏နှလုံးသားများက လည်ချောင်းထဲသို့ ချက်ချင်းခုန်တက်သွားတော့သည်။သူတို့၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး အသက်ရှူအောင့်ထားကာ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသော မြင်ကွင်းကို စူးစိုက်၍ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ပထမဆုံး သူတို့၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟင်းလင်းပြင်၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်နေသော သေးငယ်သည့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား၏ မျက်နှာပြင်ပင်။ထို့နောက်... လူနှစ်ယောက်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။တစ်ယောက်မှာ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်ပင်။စူးချန်ကဲ...သူသည် အတော်အသင့် ကောင်းမွန်နေသေးသော ကျောက်တုံးလှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်တွင် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်၍ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံက လူးလွန့်နေကာ အစက်အပြောက် ကင်းစင်နေပြီး သူ၏အမူအရာက တည်ငြိမ်ကာ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ အထူးချွန်ဆုံး နတ်ဘုရားသားတော်နှင့် သေရေးရှင်ရေး အားပြိုင်မှုကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည့်အစား အပန်းဖြေလမ်းလျှောက်ထွက်လာသည့်အလားပင်။နောက်တစ်ယောက်ကမူ...လူတိုင်း၏အကြည့်က သူ့အပေါ် ကျရောက်သွားသောအခါ ကမ္ဘာအသင်္ချေ၏ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော်များ ဖြစ်စေ လူတိုင်းနီးပါး ချက်ချင်းအသက်ရှူမှားသွားကြ၏။ သူတို့၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကာ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ထိုလူမှာ ရွှီဝူဖာ ဖြစ်နေသည်။ယခင်က မြင့်မြတ်ပြီး မောက်မာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်ခဲ့သော ဤနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားသားတော်သည် ယခုအချိန်၌...စူးချန်ကဲနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်တုံးလှေကားထစ်တစ်ခုပေါ်တွင် ပုံလျက်သား လဲကျနေသည်။အမှန်တကယ်ကို သူ ပုံလျက်သား လဲကျနေခြင်းပင်။မြင့်မြတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော သူ၏နတ်ဘုရား ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲနေပြီဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်ရင့်ရင့် နတ်ဘုရား သွေးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုဝတ်ရုံ၏ ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများမှတဆင့် သူ၏ဖြူရော်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အရေပြားကို မြင်နေရလေ၏။သူ၏ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာက သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဖြူရော်နေကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်နှင့် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်များမှာ မခြောက်သွေ့သေးချေ။ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ညှိုးနွမ်းနေပြီး လေထဲရှိ ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်အလား အချိန်မရွေး ငြိမ်းသေသွားနိုင်သည့်အလားပင်။အံ့အားသင့်စရာ အကောင်းဆုံးမှာ သူ၏အကြည့်ပင်။တစ်ချိန်က မည်းနက်ပြီး နက်ရှိုင်းကာ သက်ရှိ အားလုံးကို အထင်သေးစွာ ငုံ့ကြည့်ခဲ့သော သူ၏မျက်လုံးများတွင် ယခုအချိန်၌ အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် ပြိုလဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့သော မီးခိုးရောင်သာ ရှိတော့သည်။ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်သွားသော မြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်အလား ခံစားရစေပြီး သူတို့၏ စိတ်များကို ဗလာကျင်းသွားစေသည်။သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီး သနားစရာကောင်းသော ရွှီဝူဖာက စူးချန်ကဲဆီသို့ တုန်ယင်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ အက်ရှပြီး ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေကာ သူက တောင်းပန်လိုက်သည်။"ငါ့ကို... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့...""တကယ်လို့... တကယ်လို့ မင်း... လေ့လာချင်သေးရင်... ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို... ဟုတ်တယ် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို... ငါ ပြန်ကောင်းလာဖို့ စောင့်ပါ... နတ်ဘုရား စွမ်းအား နည်းနည်း ပြန်ကောင်းလာဖို့ စောင့်ပါ... ငါ... ငါ မင်းအတွက် ဆက်ပြီးအသက်သွင်းပေးနိုင်တယ်... ခဏနေရင် ငါ နည်းနည်းလောက် ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်..."