အခန်း ၂၁၉

အပိုင်း(၂၁၉)

ကောင်းယန်သည် ကျန်းလျိုကို အတန်ကြာ ကြည့်နေခဲ့၏။ သူမသည် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များကို သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ရေးထွင်းထားရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ရှိနေပေသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

"ကျန်းလျို... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်..."

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ... ကောင်းယန်..."

ကျန်းလျိုကလည်း ကောင်းယန်ကို လေးနက်စွာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် ရွှမ်ကျန်းဆရာတော် ဟူသော အမည်သည် လူသိများထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို လောကီအမည်ဖြစ်သော ကျန်းလျို ဟုသာခေါ်ဆိုရန် ပို၍ နှစ်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် ကောင်းယန် ဆိုသည်မှာ သူမ၏ မူလအမည် မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းလျို သိထားသော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကတည်းက ထိုနာမည်ဖြင့်သာ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ပြောင်းလဲရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့စေကာမူ၊ အချိန်မည်မျှပင် ကြာမြင့်ခဲ့စေကာမူ... ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခေါ်ဝေါ်ကြပုံမှာ သူတို့၏ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုကဲ့သို့ပင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဒါဆို သူက ကောင်းယန် ပေါ့..."

ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန်တို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသော စွန်းဝူခုန်းသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ့ ဆရာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ခံစားချက်ပြင်းထန်နေရကြောင်းကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

အတိတ်က ဒြပ်စင်ငါးပါးတောင်အောက်တွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ဖူးလေသည်။

"တို့တွေ ခွဲခွာခဲ့ရတာ ခြောက်လတောင် ရှိသွားပြီ... ရှင် နေကောင်းရဲ့လား..."

ကောင်းယန်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ကျန်းလျို၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကောင်းယန်၏ လက်ကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကျန်းလျိုက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နေကောင်းပါတယ်... မင်းကရော ဘယ်လိုနေလဲ... ကွမ်ယင်မယ်တော် ရဲ့ အနီးအနားမှာ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေခဲ့ရဲ့လား..."

"ဆရာ... ကွမ်ယင်မယ်တော်နားက မိန်းကလေးကိုတောင် ဆရာက လက်လှမ်းမီတာလား... အားကျတယ်ဗျာ"

ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန်တို့၏ ချစ်ရည်လူးသည့် မျက်ဝန်းများနှင့် အပြန်အလှန် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်များကို ကြည့်ရင်း ကျူးပါကျဲသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းလျိုကို ကြည့်သည့် သူ၏ အကြည့်များတွင် အားကျမှုနှင့် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား... ဆရာက မိန်းမလှလေးတွေ အကုန်လုံးကို တကယ်ပဲ ဆွဲဆောင်နိုင်တာလား... ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မိစ္ဆာမလေးတွေ တင်မကဘဲ မဟာယနဂိုဏ်းက မိန်းမတွေကိုပါ ရနေတာလား... ငါသာ အခြေခံလောက်လေး သင်ယူခွင့်ရခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ..."

"ကဲပါ ဝက်စုတ်ရာ... သွားကြစို့... ငါတို့ရဲ့ အသားကင်တံတွေကို တစ်ယောက်ယောက် ခိုးသွားလား ဆိုတာ သွားကြည့်ရမယ်..."

သို့သော်လည်း စွန်းဝူခုန်းသည် ကျူးပါကျဲ၏ နားရွက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။

လျိုရှားမြစ် ကမ်းစပ်တွင် ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန်တို့သည် မည်သူ့ အနှောင့်အယှက်မှ မရှိဘဲ မြက်ခင်းပြင်ထက်၌ ထိုင်နေကြလေသည်။

ကောင်းယန်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရပြီး သူမ အမှန်တကယ်ပင် အဆင်ပြေပြေနှင့် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်လျက်ရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းက ကျန်းလျိုအား စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ချင်းချိတ်ကာ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် မှီခိုရင်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောဆိုနေကြလေသည်။

ကောင်းယန်သည် ပြီးခဲ့သော ခြောက်လတာအတွင်း သူမ၏ ဘဝအကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ ရုလိုင်ဘုရားရှင် ၏ ကယ်တင်မှုကို ခံရပြီးနောက် သူမသည် ကွမ်ယင်မယ်တော် ထံတွင် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခဲ့ပြီး ဗောဓိသတ်၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လမ်းညွှန်ပြသမှုဖြင့် သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ခြောက်လတာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူမသည် သွေးကြောပွင့်အဆင့် မှ ဥပဒေသထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

"ကျန်းလျို... ရှင့်ကို ပြောရဦးမယ်... အခုဆိုရင် ကျွန်မက တော်တော်လေးကို အစွမ်းထက်နေပြီနော်... အရင် ကျင်းဆန်းကျောင်းတော် မှာတုန်းက မျက်လုံးသုံးလုံးကျီးကန်း ကြောင့် ကျွန်မတို့ သေမလိုဖြစ်ပြီး နဂါးပျိုအဆောင်ကိုတောင် အသက်သွင်းလိုက်ရသေးတယ်... ဒီနေ့သာ အဲဒီ မျက်လုံးသုံးလုံးကျီးကန်း မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် နဲ့ ပြန်တွေ့မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ နည်းနည်းလေးတောင် ကြောက်နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ကောင်းယန်က ပြီးခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း သူမ၏ ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုအကြောင်းကို ပြောပြလေသည်။ ကောင်းယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုက ခေါင်းညိတ်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

ယခုအခါတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း မျက်လုံးသုံးလုံးကျီးကန်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် စနစ်၏ အကူအညီကို ရရှိထားကာ မိစ္ဆာ များကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အဆင့်တင်ခြင်းနှင့် အချိန်အကြာကြီး ကျင့်ကြံအားထုတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဤမျှသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းယန်သည်လည်း ထိုမျှအထိ တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။ ကွမ်ယင်မယ်တော် ထံတွင် ကျင့်ကြံအားထုတ်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"ဒါနဲ့... အဲဒီ မျောက် နဲ့ ဝက်မိစ္ဆာ က ဘယ်သူတွေလဲ..."

အတန်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းယန်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အိုး... သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့ရဲ့ တပည့်တွေလေ..."

ကျန်းလျိုက အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"တပည့်တွေ ဟုတ်လား... ရှင့်ရဲ့ တပည့်တွေက အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား..."

မူလက သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းလျိုအား ကြွားလုံးထုတ်ရင်း အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာများအား ရိုက်သတ်လိုက်သူမှာ သူ့ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကောင်းယန်မှာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့လေသည်။

"နာမည်ခံ သက်သက်ပါပဲကွာ... အဲဒီ မျောက်ရဲ့ နတ်စွမ်းအင်တွေက ငါ သင်ပေးထားနိုင်တဲ့ အရာတွေမှ မဟုတ်တာ..."

ကောင်းယန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျိုသည် သူမ မည်သည့် အရာများ တွေးနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားပြီး အပြုံးလေးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အော်... ဒီလိုကိုး..."

ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကောင်းယန်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ခြောက်လတာ ကွဲကွာပြီးနောက် ပြောချင်သော စကားများစွာဖြင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ခံစားချက်များကို ဝေမျှနေကြသော ကောင်းယန်နှင့် ကျန်းလျိုတို့အနားတွင် နဂါးမြင်းဖြူ သည်နေမနေတော့ဘဲ သူဘာသာ ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

လျိုရှားမြစ် ၏ အလယ်တွင်မူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီး သည် ထွက်ခွာမသွားသေးဘဲ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နဂါးမြင်းဖြူသည်လည်း မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီး သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။

"အဟမ်း... မင်းက ဆရာရဲ့ စီးတော်ယာဥ်လား... ဘယ်ကလာတာလဲ..."

ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးသည် နဂါးမြင်းဖြူအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ စကားစပြောလိုက်လေသည်။

"နဂါးငယ်လေးက ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ကျွန်တော်က မူလက အနောက်ပင်လယ် နဂါးနန်းတော်က တတိယမြောက် နဂါးမင်းသားပါ... ကွမ်ယင်မယ်တော် ဆီကနေ အလင်းပြမှုကို ခံယူပြီးတဲ့နောက် မြင်းဖြူတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး ဆရာနဲ့ အတူ အနောက်အရပ်ကို ခရီးနှင်နေတာပါ..."

ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီး အနီးသို့ ရောက်လာပြီး စကားစတင်ပြောဆိုသည်ကို မြင်သောအခါ နဂါးမြင်းဖြူက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အိုး... ဒါဆို မင်းက အနောက်ပင်လယ် နဂါးမင်းကြီးရဲ့ တတိယမြောက် နဂါးမင်းသားကိုး... မလေးမစား လုပ်မိတာရှိရင် တောင်းပန်ပါတယ်..."

နဂါးမင်းကြီးတစ်ပါး၏ မင်းသားဆိုရုံမျှဖြင့် အထူးတလည် အထင်ကြီးလောက်စရာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်ထားသော်လည်း ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးသည် ကျမ်းစာပင့်ဆောင်သူ နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို သိရှိလိုသောကြောင့် ယဉ်ကျေးစွာပင် ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးက ကျွန်တော့်ကို အရမ်း မြှောက်ပင့်နေပါပြီ..."

နဂါးမြင်းဖြူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ကာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် နဂါးမြင်းဖြူသည် ထိုစကားများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ဆရာက သူ့ကို လက်ခံရန် ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့စဉ်ကလည်း သူသည် အစ်ကိုကြီးနှင့် သွယ်ဝိုက်သော စကားများ ပြောဆိုကာ သူ့ကို ချီးကျူး၍ ဆရာ၏ အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာ သိရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခု ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီး၏ အခြေအနေနှင့် ဘယ်လောက်တောင် ဆင်တူနေလိုက်သနည်း။

"ဒါနဲ့... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျမ်းစာပင့်ဆောင်သူ နောက်ကို လိုက်ဖြစ်သွားတာလဲ..."

နဂါးမြင်းဖြူနှင့် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အာ... ကျွန်တော့် အခြေအနေကလည်း ခင်ဗျားနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး..."

ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီး၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ နဂါးမြင်းဖြူသည် ကျမ်းစာပင့်ဆောင်သူအား အသေအလဲ ဖက်တွယ်ထားခဲ့ရပုံကို ပြန်လည်သတိရသွားဟန်ဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် အစကတည်းက သူ့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးအား ပြန်လည်ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုကိုး... လူတိုင်းမှာ အခက်အခဲကိုယ်စီ ရှိကြတာပဲကိုး... ဟင်း... အပင်ပန်း မခံရင် အကျိုးမခံစားရဘူးပေါ့လေ..."

နဂါးမြင်းဖြူသည်လည်း အစပိုင်းတွင် ကျန်းလျို၏ ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မျှတသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟုတ်ပြီ... ဒါဆို ထျန်းဖုန်စစ်သူကြီး ကရော ဘယ်လိုလဲ..."

သူတစ်ယောက်တည်း ငြင်းပယ်ခံရခြင်း မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် ကျွမ်လျန်စစ်သူကြီးသည် စိတ်အားတက်ကြွသွားကာ ကျူးပါကျဲ ၏ အခြေအနေကို အမှတ်တမဲ့ မေးမြန်းလိုက်သည်။

***