အခန်း ၂၂၄

အပိုင်း(၂၂၄)

"ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် မူရင်းဝတ္ထုနဲ့ယှဉ်ရင် အခက်အခဲ ရှစ်ဆယ့်တစ်ပါး က နည်းသွားလို့ ကွမ်ယင် က မူရင်းနဲ့မတူတဲ့ ဘေးဒုက္ခအသစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးနေတာများလား..."

နဂါးမြင်းဖြူ၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားနေစဉ် ကျန်းလျို၏ အတွေးများသည် ဤအဖြစ်အပျက်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်များကို တွေးတောလေလေ ပို၍ ရှင်းလင်းလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းလျို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားခဲ့လေသည်။ မူရင်းဝတ္ထုတွင် နောက်ခံမရှိသော မိစ္ဆာ များသည် အသတ်ခံရပြီး နောက်ခံရှိသော သူများကိုမူ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက လာရောက်ခေါ်ဆောင်သွားလေ့ ရှိပေသည်။

အကယ်၍ ကွမ်ယင် သည် သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် ဗုဒ္ဓအချို့ကို အမှန်တကယ် ဖိတ်ခေါ်ထားခဲ့သည်ဆိုပါက... သူကတော့ ထိုမိစ္ဆာများကို အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ လာရောက်ခေါ်ဆောင်သွားရန် အခွင့်အရေး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို အရင်ဦးအောင် သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှ ကွမ်ယင် အနေဖြင့် မည်သို့ ဖြေရှင်းမည်ကို စောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ကောင်းယန် ၏ ဒဏ်ရာရရှိမှုအတွက် လက်စားချေခြင်းလည်း ဖြစ်ပေမည်။

ကွမ်ယင်က သူ့ကို အပြစ်တင်မည်လား ဆိုသည်မှာမူ သူမတွင် ထိုသို့ လုပ်ရန် မည်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပါသနည်း။ သူ့ကို ဟန့်တားရန်အတွက် ဤဘေးဒုက္ခများကို သူမ တမင်တကာ စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမက ဝန်ခံမည်လော။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ၎င်းသည် အနောက်အရပ်သို့ ခရီးနှင်ခြင်း မှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို သူတို့ကသာ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ဗြောင်ကျကျ ပြောလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

သတိပေးချက် - "လက်စားချေခြင်းမှာ ညတွင်းချင်း မဟုတ်ပါ" မစ်ရှင် စတင်ပါပြီ... မစ်ရှင် လိုအပ်ချက် - စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် အတွင်း ပြဿနာရှာနေသော နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများကို အောင်မြင်စွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန်... ဆုလာဘ်များ - အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၀၀,၀၀၀၊ ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာ ၁ ခု...

စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် သည် ကျယ်ပြန့်ပြီး သစ်ပင်ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ အစပိုင်းတွင် ကျန်းလျိုနှင့် သူ၏အဖော်များသည် တောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် ညအိပ်ရပ်နားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သဖြင့်၊ သူတို့ စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။

ဆောင်းရာသီ၏ ညချမ်းသည် တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများနှင့်အတူ အေးစက်နေပြီး လရောင်လည်း မရှိသောကြောင့် သစ်ပင်များ ထူထပ်နေသော တောအုပ်ကြီးမှာ မှောင်မိုက်နေကာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

နဂါးမြင်းဖြူသည် စိုစွတ်အရိုးတောအုပ်အတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာလျှောက်လှမ်းသွားနေပြီး စွန်းဝူခုန်း နှင့် တပည့်သုံးယောက်တို့က စောင့်ကြပ်ကာကွယ် ပေးနေကြသည်။

သူတို့သည် စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် ၏ မှောင်မိုက်နေသော အငွေ့အသက်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ အေးစက်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

အချိန်ခဏအကြာတွင် ကျန်းလျိုသည် မှိန်ပျပျနှင့် ရှင်းလင်းမှုမရှိသော အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"လျှပ်စီး မီးလုံး ..."

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုအရိပ်ကို အမှောင်ထဲ၌ သဲကွဲစွာ မြင်ရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်း ကိုတော့ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။ သူသည် အလိုအလျောက်ပင် လက်ကိုမြှောက်ကာ ထိုအရိပ်ဆီသို့ မီးလုံးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

လျှပ်စီး မီးလုံး သည် ထိုအရိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပေါက်ကွဲသွားချိန်တွင် ကျန်းလျိုသည် ၎င်းမှာ လူပုံစံရှိသော အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ သွေးတန်း မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေတော့သည်။

သတိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၈၅ မှတ် ရရှိပါသည်။

ကျန်းလျို၏ ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်မှုအပြီးတွင် စနစ်၏ သတိပေးသံတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ရရှိလိုက်သော အတွေ့အကြုံမှတ် ပမာဏအရ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ထိုအရိပ်သည် မိစ္ဆာ အဆင့်သို့ပင် မရောက်တရောက်သာ ရှိသေးကြောင်းကို ကျန်းလျို နားလည်လိုက်လေသည်။

ဤမျှသာရှိသော စွမ်းအားအဆင့်ကြောင့် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဆရာ... အဲဒါက သာမန် အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ လေးပါ..."

ကျန်းလျိုက လျှပ်စီး မီးလုံး ဖြင့် ထိုအရိပ်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် စွန်းဝူခုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... မင်းတို့ အကုန်လုံး သဲသဲကွဲကွဲ မြင်နေရတာလား..."

စွန်းဝူခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဆောင်းရာသီ ညသန်းခေါင်ယံ အချိန် စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် ၏ အလယ်တွင် ထူထပ်သော သစ်ပင်များနှင့် လရောင်လည်း မရှိသောကြောင့် ကျန်းလျိုသည် သူ့ကိုယ်သူ မျက်လုံးကန်းနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။

"ဒါပေါ့... ဆရာသာ ဥပဒေသထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့် ကို ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားမယ်ဆိုရင် အရာအားလုံးက နေ့ခင်းဘက်လို ရှင်းလင်းသွားမှာပါ..."

စွန်းဝူခုန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အော်... အဲဒီလိုလား... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ ဘာမှ မမြင်ရဘူး... မင်းတို့ တစ်ခုခုများ လင်းအောင် လုပ်ပေးလို့ ရမလား... အရမ်းကို မှောင်နေတော့ မင်းတို့ကိုတောင် ငါ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရဘူး..."

ကျန်းလျိုက သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

"ဆရာ... ဒီနေရာက မှောင်နေတာ မှန်ပေမယ့်… မိစ္ဆာစစ်သည် အဆင့်ထက် အားနည်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကလည်း ကျွန်တော် တို့ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်နိုင်ကြဘူးလေ... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က အလင်းရောင် လုပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်… သူတို့ ကျုပ်တို့ကို မြင်သွားပြီး ပြဿနာတွေ တက်နိုင်တယ်..."

ကျန်းလျို စကားပြောနေစဉ် ကျူးပါကျဲ က ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သဲကွဲစွာ မမြင်ရခြင်းမှာ ကျန်းလျို တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ ပြဿနာဖြစ်နေပြီး သူ၏ တပည့်များနှင့် နဂါးမြင်းဖြူ ပင်လျှင် ကောင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။ ဤသည်မှာပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အလင်းရောင် ရရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာ များ၊ မိစ္ဆာငယ်များနှင့် မိစ္ဆာစစ်သည် များသည် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး ပြေးလာကြမည်မှာ သေချာသည် မဟုတ်ပါလော။

"အလင်းရောင်က မိစ္ဆာငယ် တွေကို အများကြီး ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်ပေါ့..."

သို့သော်လည်း နောက်ဆုတ်သွားမည့်အစား ကျူးပါကျဲ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့လေသည်။

"ဝူခုန်း... အလင်းရောင်လေး နည်းနည်းလောက် လုပ်ပေးစမ်းပါ... ဒီလောက် အမှောင်တိကျနေတဲ့အထဲ ဘာမှမမြင်ရတော့ ငါ နေရထိုင်ရ အဆင်မပြေဘူး..."

ကျန်းလျိုက အလေးအနက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ချက်ချင်း လုပ်ပေးပါ့မယ် ဆရာ..."

ကျန်းလျို၏ ပြတ်သားသော စကားကို ကြားပြီးနောက် စွန်းဝူခုန်းသည် အခြားစကားများ ပြောဆိုမနေတော့ဘဲ သူ၏ ရွှေတုတ် ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှေတုတ်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့် ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။

ယခင်က မှောင်မိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိုစွတ်အရိုးတောအုပ် သည် ဤအလင်းရောင်အောက်တွင် အနည်းငယ် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသွားပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်သော နီယွန်မီးရောင်များ၏ သက်ရောက်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

အော်ဟစ်သံများနှင့် ညည်းညူသံများသည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျူးပါကျဲ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် အမှောင်တိကျနေသော စိုစွတ်အရိုးတောအုပ်တွင် ညဘက်လှည့်လည်ကျက်စားသော အချို့သတ္တဝါများမှလွဲ၍ အခြားသတ္တဝါအများစုမှာ ညဘက်အမြင်အာရုံ အားနည်းကြပေသည်။

ယခုအခါ ရွှေတုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်ကြောင့် မိစ္ဆာ သတ္တဝါများစွာသည် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့ထံသို့ စတင်ရွေ့လျားလာကြလေသည်။

သစ်ပင်များကြားတွင် အရိပ်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့ထံသို့ တိုးဝင်လာကြလေသည်။ သို့သော်လည်း ဤအရိပ်များသည် သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာပြီး ပုံမှန်သတ္တဝါများ မဟုတ်ဘဲ အလောင်းကောင်များမှ ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျားများနှင့် ကျားသစ်များ၊ မြွေများနှင့် အင်းဆက်ပိုးမွှားများ ပါဝင်သလို သေချာပေါက် လူသားများအပြင် အရိုးစုများနှင့် ဇွန်ဘီများပင် ပါဝင်နေလေသည်။

"စိုစွတ်အရိုးတောအုပ်... ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ တွေ ကြီးစိုးတဲ့ နေရာပဲလား... ဒီ မိစ္ဆာ တွေ အကုန်လုံးက အလောင်းကောင်တွေကနေ အသွင်ပြောင်းလာတာချည်းပဲ..."

သတ္တဝါများ ဆက်တိုက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျိုက သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျန်းလျိုသည် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်ကာ နဂါးမြင်းဖြူ ၏ ကျောပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ရဟန္တာ လက်သီး၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂါထာ နှင့် အဆင့်မြှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂါထာ တို့ဖြင့် ဆက်တိုက် စွမ်းအားမြှင့်တင်လိုက်လေသည်။ သူ့ ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မိစ္ဆာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

"ဒီ မြင်ကွင်းက တော်တော်လေး ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ... နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကမ္ဘာကနေ ဇွန်ဘီ ကပ်ဆိုးကြီးထဲ ရုတ်တရက် ရောက်သွားသလိုမျိုးပဲ…”

ယခင်ဘဝက ဇွန်ဘီဇာတ်ကားများကို ပြန်လည်သတိရစေသော အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ များကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လိုက်လံကြည့်ရှုရင်း ကျန်းလျို သည် တိတ်ဆိတ်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်လေသည်။

ကျန်းလျို၏ ရင်တွင်းမှ အတွေးများ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ... အလောင်းကောင် မိစ္ဆာများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူ့ထံသို့ အတင်းပြေးဝင်လာကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

အလကားစကားများ ပြောဆိုမနေတော့ဘဲ ကျန်းလျိုသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ကျယ်လောင်ပြီး အားကောင်းသော နဂါးဟောက်သံတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ဂါး...

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ (အဆင့် ၃) - ပါးစပ်မှ နဂါးဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပစ်မှတ်အားလုံးကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၆၅၀၊ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၃၀၀ စက္ကန့်။ သာမန် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေတွင် ၁၀ စက္ကန့်လျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၃ မှတ် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဆင့် ၃၁ လိုအပ်သည်။

ကျန်းလျိုအတွက်မူ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ကို မွေးရာပါ မြှင့်တင်ပေးထားလေသည်။ သူ၏ လက်နက်ကိရိယာများအပြင် ရဟန္တာလက်သီး ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂါထာ နှင့် အဆင့်မြှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂါထာ တို့၏ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ သည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျက်စီးစေတတ်သော အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ များအားလုံးမှာ အဝေးသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ များ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်း များအားလုံးမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျဆင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုမြင့်သော အချို့သော အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ များ၏ သွေးတန်းမှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ လျော့ကျသွားခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ အများအပြားမှာမူ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကြောင့် ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ဤအုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်သော အသံလှိုင်းသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဦးတည်းသော ပစ်မှတ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ သည် လက်ဝါးမိုးကြိုး လောက် အစွမ်းမထက်သည်မှာ ဖြစ်နိုင်သလို လျှပ်စီး မီးလုံးကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ သို့တိုင်အောင် ၎င်း၏ ဧရိယာကျယ်ပြန့်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စုစုပေါင်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှု ပမာဏမှာ လက်ဝါးမိုးကြိုး ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့လေသည်။

"အရမ်း မိုက်တာပဲ... မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော် ရဲ့ အဆင့်မြင့် မှော်ဝင်စွမ်းရည် လို့ ခေါ်ဆိုရတာနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါပေတယ်..."

မိစ္ဆာစစ်သည် အဆင့်ရှိ တူညီသော အဆင့်၌ ရှိနေသည့် အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ များပင်လျှင် သွေးတန်းသုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့ကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းလျိုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့လေသည်။

ယိမ်းယိုင်နေကြပြီး သွေးတန်း များ များစွာ လျော့ကျနေပြီဖြစ်သော အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လိုက်လံကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ သံစပ်တုတ်ကြီးကို မြှောက်ကာ ထို အလောင်းကောင် မိစ္ဆာ များဆီသို့ သိုးအုပ်ထဲ ဝင်ဆွဲမည့် ကျားတစ်ကောင်အလား ဒုန်းစိုင်း ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

***