အခန်း ၁၂၂

အခန်း(၁၂၂) ချူးရှန့်၏ သူခိုးဖမ်းဆီးရေး နည်းလမ်း

လူတိုင်းက သူတို့၏ ကျောကို အလိုအလျောက် မတ်မတ်ထားလိုက်ကြပြီး အသက်ရှူရန်ပင် အောင့်ထားလိုက်ကြ၏။

ဟာသတစ်ခုကို ကြည့်ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သော လျိုချွမ်မှာ ယခုအခါ မူလတန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ် အတန်းတက်နေသည့်အလား သူ၏ လက်များကို ဒူးပေါ်တင်ကာ မတ်မတ် ထိုင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ဘေးနားရှိ ထိပ်တန်းအရာရှိများကလည်း သူတို့၏ မောက်မာသော အမူအရာများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

အမြန်အာနိသင်ပြ နှလုံးဆေး၏ အာနိသင်က မပြယ်သေးသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် နှလုံးရပ်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မခံစားချင်ကြတော့ပေ။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းမှာ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ လက်များက ချွေးပြန်နေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် မုန်တိုင်းက ယခုမှ စတင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၏။

"အဟွတ်..."

ဆံပင်ဖြူနေပြီဖြစ်သော သက်ကြီး ရဲအရာရှိတစ်ဦးက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

သူ၏ အမည်မှာ ကျောက်တာ့ဖုန်ဖြစ်၏။ သူသည် လုပ်သက် အနှစ် ၂၀ ကျော်ရှိသော ဝါရင့် ရဲအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက ကျန်းချန်မြို့ရှိ လူအမျိုးအစားပေါင်းစုံကို လက်ခုံကို သိသကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားပြီး ဤနေရာသို့ အကြံပေးအဖြစ် ယာယီပြောင်းရွှေ့လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ကွပ်ကဲရေးမှူးချူး... ကျွန်တော် အရင် စကားနည်းနည်းလောက် ပြောလို့ရမလား..."

ကျောက်တာ့ဖုန်၏ လေသံက အလွန် ယဉ်ကျေးနေခဲ့၏။

ချူးရှန့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အထင်တော့ အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်က အရပ်ဝတ်နဲ့ ကင်းလှည့်တဲ့အကြိမ်အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ဖို့ပဲ..."

"အထူးသဖြင့် အစားအသောက်ဆိုင်တန်းတွေ... အမှတ်တရပစ္စည်းဆိုင်တွေနဲ့ မြေအောက်ရထားဘူတာရုံ အဝင်ပေါက်တချို့က ခါးပိုက်နှိုက်မှုတွေအတွက် အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာတွေပဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်အတွင်းက ခါးပိုက်နှိုက်မှုတွေ အားလုံးရဲ့ တိကျတဲ့ နေရာတွေနဲ့ အချိန်တွေကို ပြသထားတဲ့ မြေပုံတစ်ခု ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်လေ့လာရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို အာရုံစိုက်ဖို့ ဤမြေပုံကို အသုံးပြုလို့ရတယ်..."

ကျောက်တာ့ဖုန်က ပြောရင်း သူ၏ စာရွက်စာတမ်းများကိုယူရန် မတ်တတ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်၏။

သူ၏ ဘေးတွင် လက်ပ်တော့ပ်ထဲ၌ အာရုံစိုက်နေသော အမျိုးသမီး ရဲအရာရှိ ချန်ကျင်းကလည်း မော့ကြည့်လာခဲ့သည်။

"အရာရှိကျောက်ရဲ့ အစီအစဉ်က အရမ်းကောင်းပါတယ်... ကျွန်မ တစ်ခုလောက် ထပ်ဖြည့်ပြောချင်တယ်..."

"ကျွန်မတို့အနေနဲ့ မြို့တော်ဗျူရိုရဲ့ စကိုင်းနက်စနစ်ကို သုံးပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ကာ ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော် ဧရိယာထဲကို ဝင်လာတဲ့ လူတွေကို အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်..."

"ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် တစ်ယောက်ယောက်က ခါးပိုက်နှိုက်ဖူးတဲ့ မှတ်တမ်းရှိနေတာ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ အပြုအမူတွေက ခါးပိုက်နှိုက်တွေနဲ့ တူညီနေမယ်ဆိုရင် စနစ်က အလိုအလျောက် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ပေးမှာဖြစ်လို့ ကျွန်မတို့ ကြိုတင်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်မှာပါ..."

ချန်ကျင်း၏ အစီအစဉ်မှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ခေတ်သစ်ရဲလုပ်ငန်းစဉ် တွေးခေါ်မှု၏ ပုံမှန် ဥပမာတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ အခြားသူများကလည်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ရိုးရာနည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် ခေတ်မီနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သော ဤဖြေရှင်းချက် နှစ်ခုပေါင်းစပ်မှုက ရဲတပ်ဖွဲ့ အနေဖြင့် ရရှိနိုင်သည့် လက်ရှိ အမြင့်ဆုံးစွမ်းဆောင်ရည်ကို ကိုယ်စားပြုနေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ချူးရှန့်က ၎င်းကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းခါရုံသာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အစည်းအဝေးခန်း၏ အရှေ့ဘက်ရှိ ကျန်းချန်မြို့၏ ကြီးမားသော အီလက်ထရောနစ် မြေပုံဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

မျက်လုံးများအားလုံးက သူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူက မြေပုံပေါ်ရှိ ပြည့်နှက်နေသော လမ်းများနှင့် တောက်ပနေသော မီးရောင်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ထို့နောက် သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး စကား သုံးခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းအလုပ်ရှုပ်တယ်..."

အရမ်းအလုပ်ရှုပ်သည်လော။

ကျောက်တာ့ဖုန်နှင့် ချန်ကျင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဆွံ့အသွားကြ၏။

အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ အခြားသူများကလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်အမ်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤအရာက သူတို့ စဉ်းစားနိုင်သမျှ အတိုက်ရိုက်ဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်နေပြီကို သူက အရမ်း အလုပ်ရှုပ်သေးသည်ဟု ထင်နေသေးသည်လော။

လူတိုင်းက ရှုပ်ထွေးနေကြစဉ်မှာပင် ချူးရှန့်က သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

သူက အနီရောင် အီလက်ထရောနစ် ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော မြေပုံပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်သည်။

ဧရာမစက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

ဤစက်ဝိုင်းက အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်၏ အဓိကနေရာ၊ စီးပွားရေးလမ်းမ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဗဟိုချက်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြီးမားသော အသိုက်အဝန်း အများအပြားကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

၎င်းက ကျန်းချန်မြို့ အဓိက ဧရိယာ၏ ထက်ဝက်နီးပါးခန့် ရှိလေသည်။

သူက ရေးဆွဲပြီးသွားသောအခါ ဘောပင်ကို ပြန်ချထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက လှည့်လိုက်ပြီး အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ ဆွံ့အကြောင်တောင်ဖြစ်နေသော မျက်လုံး တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကာ ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ပထမဆုံးနှင့် တစ်ခုတည်းသော အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"ဒီဧရိယာအတွင်းမှာ..."

"မျက်နှာပြင် အကြီးတွေ... ကြော်ငြာဘုတ်တွေ... ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင် ဆိုင်းဘုတ်တွေ... မိုဘိုင်းတီဗီတွေနဲ့ ရုပ်ပုံတွေ ပြသလို့ရတဲ့ တခြားနေရာတိုင်းမှာ..."

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ ဒီဓာတ်ပုံကို တစ်နေ့ ၂၄ နာရီလုံး အဆက်မပြတ် ပြသထားရမယ်..."

သူက သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ နောက်ခံကားချပ်ပေါ်မှ ဓာတ်ပုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ ဆုပေးပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခုတွင် သူ ကိုယ်တိုင် နျူကလီးယား မေတ္တာရှင် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေသည့် ဓာတ်ပုံပင် ဖြစ်သည်။

"..."

သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

အကြွင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းဖြစ်၏။

လုံးဝဥဿုံ ငြိမ်သက်သွားကြ၏။

စောစောက တိတ်ဆိတ်မှုသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဆိုပါက ယခု တိတ်ဆိတ်မှုသည်ကား အဓိပ္ပာယ်မရှိမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေမည်။

လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။

လျိုချွမ်၏ ပါးစပ်မှာ ဟသွားခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ချေ။

သူ၏ ဦးနှောက်က လိုက်မမီနိုင်တော့ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤအရာက ဘယ်လို စစ်ဆင်ရေးမျိုးနည်း။

ကိုယ့်မျက်နှာကို လုံခြုံရေး ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးပြုခြင်းလော။

ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘောတရားအရလော။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က သူ၏ နဖူးကို ထောက်ထားကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်က သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲရှိ နှလုံးဆေးများကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ချူးရှန့်က ပြဿနာရှာမည်ကို သူ သိထားသော်လည်း ချူးရှန့်က ဤသို့ ပြဿနာရှာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤအရာက အမှုတစ်ခုကို ဖြေရှင်းရန် မဟုတ်တော့ချေ။

ဤအရာက စွမ်းဆောင်ရည် အနုပညာတစ်ခုပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ကွပ်ကဲရေးမှူးချူး... ကွပ်ကဲရေးမှူးချူး..."

တုန်ယင်နေသော အသံတစ်ခုက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေမှုကို ဖြိုခွဲလိုက်၏။

မြို့တော် ပြန်ကြားရေးဌာနမှ အဆိုပါကိစ္စကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ရန် ယာယီ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရသော ဌာနမှူးချမ်က သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းမှာ မကြုံစဖူးသော စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ကွပ်ကဲရေးမှူးချူး... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား နောက်နေတာမလား..."

"ဒီ... ဒီအစီအစဉ်က... ပြန်ကြားရေး စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ..."

"ခင်ဗျားရဲ့ ဓာတ်ပုံကို မြို့အနှံ့ ချိတ်ဆွဲထားတာက နိုင်ငံသားတွေကြားထဲမှာ... မလိုအပ်ဘဲ အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်..."

ဌာနမှူးချမ်က ပြောနေရင်း သူ၏ အသံက တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ချူးရှန့်၏ အကြည့်များက သူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။

ထိုအကြည့်က အလွန်တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဌာနမှူးချမ်က သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ တောင်နှစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ချူးရှန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"ရာဇဝတ်ကောင်တွေကရော ထိတ်လန့်နေကြလို့လား..."

ဌာနမှူးချမ်က အလိုအလျောက်လိုလိုပင် အသည်းအသန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ထိတ်လန့်တာပေါ့... ထိတ်လန့်တာပေါ့... လုံးဝကို ထိတ်လန့်တာ... သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်ရတာထက်တောင် ပိုပြီး ထိတ်လန့်နေကြတာ..."

ချူးရှန့်က သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက ငြင်းခုန်ရန် နေရာမချန်ထားခဲ့ပေ။

"ဒါဆိုရင်လည်း လုပ်လိုက်..."

"..."

ဌာနမှူးချမ်၏ ခြေထောက်များမှာ အားပျော့သွားပြီး သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်နေမိသည်။

"ပြီးသွားပြီ... မြို့တော်အသွင်ပြင်ကတော့ ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ... ငါတော့ တိုင်ကြားစာတွေ အများကြီး ရတော့မှာပဲ..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ဆေးပုလင်း ထည့်ထားသော သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ သူသာ ကြားနိုင်သည့် အသံဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိ၏။

"ပြီးသွားပြီ... ပြီးသွားပြီ... သူက ကျန်းချန်မြို့ကို ကြီးမားတဲ့ လေဟာပြင်... တစ်နေ့ ၂၄ နာရီပတ်လုံး သရဲနှင်ထုတ်တဲ့ နေရာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နေပြီ..."

"ဒါက သူခိုးဖမ်းဆီးရေး မဟုတ်တော့ဘူး... လုံးဝကို ရက်စက်လွန်းတာပဲ..."

အစည်းအဝေးမှာ ဟာသတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုလုံးသော အစီအစဉ်မှာလည်း အလွန် လွန်ကဲလွန်းသဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ပယ်ချခံရတော့မည် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်မှာပင်။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ ဖုန်းက အရေးတကြီး မြည်လာခဲ့သည်။

သူက ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လင်းလက်နေသော စကားလုံး နှစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ လက်များ တုန်ယင်သွားပြီး ဖုန်းကိုပင် လွှင့်ပစ်မိမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးကျိုး..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားကာ ဖုန်းဖြေဆိုသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့နေသည့် ခံစားချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"အကြီးအကဲ..."

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ကျိုးကျန်ကော်၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ထျဲ့ကျွင်း... အခြေအနေဘယ်လိုလဲ... ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာက ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေမယ့် ဖြေရှင်းချက်မျိုး ပေးခဲ့ပြီလား..."

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက မြေပုံ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော၊ ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးထားသကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါနေသော ပုံရိပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ချောင်းများ ခြောက်သွေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက ချူးရှန့်၏ မြို့အနှံ့ ဓာတ်ပုံများ ချိတ်ဆွဲမည့် အစီအစဉ်ကို အတိုချုပ်ဆုံး၊ အဓိကကျဆုံးနှင့် စိတ်ခံစားမှု ကင်းမဲ့ဆုံး ဘာသာစကားဖြင့် တင်ပြလိုက်သည်။

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်း၏ နှလုံးသားမှာ အောက်ခြေအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

နုတ်ထွက်စာကို မည်သို့ ရေးရမည်ဆိုသည်ကို သူ စတင် တွေးတောနေပြီဖြစ်၏။

ရုတ်တရက်။

ဖုန်းထဲမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်က စားပွဲပေါ်သို့ သူတို့၏ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည့်အလားပင်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျိုးကျန်ကော်၏ ဟိန်းဟောက်သံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ခွင့်ပြုတယ်..."

"ချူးရှန့် ပြောတဲ့အတိုင်းသာလုပ်ကြ..."

"ဘယ်သူခိုးကများ ကွပ်ကဲရေးမှူးချူးထက်ကို ပိုပြီး အရှက်မရှိတဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိနေသလဲဆိုတာကို ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

"မဖြစ်ဘူး... အရှက်က ဘာအရေးပါလို့လဲ... ကွပ်ကဲရေးမှူးချူးရဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ သတ္တိတွေ အကုန်လုံး ပျောက်သွားအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်..."

"တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် ငါ တာဝန်ယူမယ်လို့ ဌာနမှူးချမ်ကို သွားပြောလိုက်... တိုင်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ငါ့ရုံးခန်းကို လာခဲ့ဖို့ သွားပြောလိုက်..."

"ဒါ့အပြင်..."

ကျိုးကျန်ကော်က ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"တစ်ယောက်ယောက်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ခိုင်းထားဖို့ မမေ့နဲ့နော်..."

"မြို့ထဲက သူခိုးတွေအကုန်လုံး စုပေါင်းပြီး ပြိုလဲသွားတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို ငါ မြင်ချင်တယ်..."

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းက ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ထိုနေရာတွင် အေးခဲနေသည့်အလား ရပ်နေခဲ့၏။

သူက ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ အံ့ဩမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးအစုံများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စကားနှစ်ခွန်းသာ ပြောနိုင်ခဲ့၏။

"...အကောင်အထည်ဖော်..."

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တစ်ခုလုံးသော သူခိုးဖမ်းဆီးရေး ကွပ်ကဲမှုစင်တာမှာ အသက်ဝင်လာသော ကောင်းစွာ ချိန်ညှိထားသည့် စက်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ လည်ပတ်သွားတော့သည်။

နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သော အမျိုးသမီး ရဲအရာရှိ ချန်ကျင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရခြင်းဟူသော ရူးသွပ်မှု အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပသွားပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများက ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် ပျံသန်းနေခဲ့၏။

"မြို့ထဲက ပြင်ပ မီဒီယာကုမ္ပဏီတွေ အားလုံးကို ဆက်သွယ်ပြီးသွားပြီ..."

"မြို့အနှံ့က အများပြည်သူသုံး မျက်နှာပြင်တွေရဲ့ ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အတွက် အမြင့်ဆုံး ပြသခွင့်တွေကို ကျွန်မတို့ ရရှိပြီးပါပြီ..."

"ဓာတ်ပုံတွေရဲ့ ကြည်လင်ပြတ်သားမှု မြင့်မားတဲ့ မူရင်းဖိုင်တွေကို ပို့လိုက်ပါပြီ..."

"ပထမအသုတ် ကြော်ငြာဘုတ်တွေရဲ့ ပုံတွေကို ဆယ်မိနစ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရပါတယ်..."

"ရေတွက်မှု... စတင်ပါ..."