အခန်း ၁၂၆

အခန်း(၁၂၆) မြေအောက် ဖိုရမ်တစ်ခုလုံး ပွက်လောညံသွားခြင်း

ချူးရှန့်က "ဆရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပါ..." ဟု ရေရွတ်ကာ အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးနေသော လင်ခွန်းကို တောက်ပနေသော လက်ထိပ်များနှင့်အတူ လာရောက်ခေါ်ဆောင်သည့် ဒေသခံ ရဲအရာရှိများထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်၏။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် သူက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

၎င်းက သူတို့ စားပြီးသား ပြည်ကြီးငါးကင်တုတ်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်၏။

ရဲစခန်းမှ ရဲအရာရှိများက ဤဒဏ္ဍာရီလာ "အစောင့်အရှောက်နတ်မင်း" ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရဲအရာရှိ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ကာ ဉာဏ်အလင်းရရန် တောင်းဆိုနေသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်ငြိမ်သည့် တောင်ပိုင်း သူခိုးဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းရွှိုက်မှာ ချူးရှန့်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခံနေရဆဲဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရ၏။

"အစ်ကိုချူး... အစ်ကိုချူး... ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ဘယ်ကိုသွားကြမလဲ..."

ချူးရှန့်က လမ်းမပေါ်တွင် တိုးဝှေ့နေဆဲဖြစ်သော လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် စကားနှစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

"ကင်းလှည့်မယ်..."

ကျန်းရွှိုက်က ဆွံ့အသွားခဲ့၏။

ကင်းလှည့်ဦးမည်လော။ သူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူတို့သာ ဤအတိုင်း ဆက်၍ ကင်းလှည့်နေမည်ဆိုပါက ကျန်းချန်မြို့၏ ရာဇဝတ်မှုနှုန်းမှာ အနှုတ်လက္ခဏာပင် ပြသွားနိုင်ပေသည်။

ချူးရှန့်က မသိသလို ဂရုလည်းမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူက သူ့အလုပ်ကို သူ လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူ၏အကြောင်းကြောင့် မြေအောက်လောကတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပွက်လောညံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကြွက်လမ်းကြောင်းသည် နိုင်ငံအတွင်းရှိ သူခိုးများအတွက် အကြီးဆုံးသော မြေအောက် ဖိုရမ်တစ်ခုဖြစ်၏။

မှတ်ပုံတင်ထားသည်မှာ ဆယ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးသော အကောင့်သစ်တစ်ခုက တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် စာတစ်စောင် တင်လိုက်သည်။

ခေါင်းစဉ် - အံ့မခန်းသတင်းထူး... "အရိပ်မဲ့လက်ဝါး" လင်ခွန်းက ဝူဟန်မြို့တွင် ပြိုလဲသွားပြီ... သူ ထိုနေရာမှာတင် ဒူးထောက်သွားခဲ့သည်။

စာတင်သူမှာ စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် ကျန်းချန်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းခံခဲ့ရသော လင်ခွန်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်၏။

သူက အစားအသောက်ဆိုင်တန်း လမ်းမရှိ အများပြည်သူသုံး အိမ်သာခန်းတစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ မောက်မာပြီး ရန်စလိုသော အခြေအနေမှ ပြိုလဲကာ ဒူးထောက်သွားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။

သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အမြင်အာရုံဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှုတို့က သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားစေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစာက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပွက်လောညံသွားစေခဲ့၏။

"သောက်ခွေး... စာတင်တဲ့ကောင်က အရူးလား... အစ်ကိုခွန်းက ပြိုလဲသွားမယ် ဟုတ်လား..."

"ဒါပေါ့... အစ်ကိုခွန်းရဲ့ အရိပ်မဲ့လက်ဝါး နည်းစနစ်က မြေအောက်လောကမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပဲ... သူ့ကို ဖမ်းသွားတယ်ဆိုရင် ငါ ယုံချင်ယုံမယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ ဒူးထောက်သွားတယ်လို့ ပြောတယ်ပေါ့... မင်းက ဘယ်သူ့ကို စော်ကားနေတာလဲ..."

"ကျိန်စာတိုက်လိုက်တဲ့ ကိစ္စပဲ... ကောလာဟလဖြန့်တာလည်း အတိုင်းအတာရှိရမယ်... အစ်ကိုခွန်းက ငါ့ရဲ့အိုင်ဒေါပဲ... မင်းသာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ငါ ဖွင့်ချပစ်မယ်..."

အစပိုင်းတွင် မှတ်ချက်များ အားလုံးမှာ သံသယများနှင့် စော်ကားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

တောင်ပိုင်းလမ်းကြောင်းရှိ လင်ခွန်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စာတင်လိုက်သောသူက ခိုးရိုက်ထားသည့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို တိုက်ရိုက် တင်လိုက်၏။

ဓာတ်ပုံမှာ ဝါးနေပြီး ၎င်းကို လူအုပ်ကြီး၏ ကွက်လပ်တစ်ခုကြားမှ ရိုက်ကူးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပန်းပွင့်ပုံအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့သော ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။

သူ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း ထိုပန်းပွင့်ပုံအင်္ကျီမှာ လင်ခွန်းက ယနေ့ ပွဲဖျက်ရန်အထူးတလည် ဝတ်ဆင်လာခဲ့သော အကန့်အသတ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားသည့် အင်္ကျီ ဖြစ်နေသည်။

ဖိုရမ်တစ်ခုလုံး သုံးစက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

သုံးစက္ကန့်အကြာတွင်တော့ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ချီးပဲ... အစ်ကိုခွန် အစစ်ကြီးပါလား..."

"သောက်ကျိုးနည်းဟ... ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... အစ်ကိုခွန်က ဘာလို့ ဒူးထောက်နေရတာလဲ... ဟိုဘက်က လူက ဘယ်သူလဲ..."

"ငါ... ငါ ကျန်းချန် ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်မှာ ရှိနေခဲ့တယ်... အခုလေးတင် အဲ့မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ..."

ကျန်းချန်မြို့တွင် အိုင်ပီလိပ်စာ ရှိနေသော ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက အားနည်းစွာဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ကို မရေမတွက်နိုင်သော လူများက တဂ်တွဲလာကြသည်။

"မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါ... တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

"အဲဒီနေရာမှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သော ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်က သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသော လေသံဖြင့် မြင်ကွင်းကို စတင်ဖော်ပြလိုက်၏။

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြမယ်... ဒါက ထူးဆန်းတယ်... လုံးဝကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်..."

"ငါ့မျက်စိနဲ့တပ်အပ် မြင်ခဲ့ရတာ... အစ်ကိုခွန်က အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ဆီကနေ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ခိုးယူလိုက်ပြီး ဟိုဘက်က ခပ်မိုက်မိုက် လူကြီးကို ရန်စလိုက်တယ်..."

"အဲဒီရလဒ်အနေနဲ့ ဟိုဘက်က ခပ်မိုက်မိုက် လူကြီးက အဘိုးကြီးကို ခင်ဗျား ပိုက်ဆံအိတ် ကျသွားတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်..."

"ပြီးတော့... ပြီးတော့ အဲဒီပိုက်ဆံအိတ်က အစ်ကိုခွန်ရဲ့ လက်ထဲကနေ အဘိုးကြီးရဲ့ ခြေရင်းကို ပြန်ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်..."

"ပျံသန်းသွားတာ... မင်းတို့ နားလည်လား... ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားတာ... မင်းတို့ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကိုတောင် မြင်လိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤဖော်ပြချက်က ရေနက်ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဖိုရမ်တစ်ခုလုံးက ရာဇဝတ်မှုသည်းထိတ်ရင်ဖို ဇာတ်လမ်းမှနေ၍ စိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ရှင်တစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"ပျံ... ပျံသွားတယ် ဟုတ်လား... မင်းက ဝတ္ထု ရေးနေတာလား..."

"စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ရွှေ့တာလား... ကျင့်ကြံသူတွေက ဘဝကို ဖြတ်သန်းဖို့ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာကြပြီလား..."

"ခဏနေဦး... အဲဒီခပ်မိုက်မိုက်လူကြီးက အသက်ရှင်နေတဲ့ယာမကြီးလို အရမ်း ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပုံစံပေါက်နေတဲ့ ရဲတစ်ယောက်လား..."

ကျန်းချန်မြို့ရှိ အခြားဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ဤမေးခွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ လေးနက်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... သူပဲ... သူ့မျက်နှာက တစ်မြို့လုံးက ကြော်ငြာဘုတ်တွေပေါ်မှာ ရှိနေတယ်..."

"ချီးပဲ... ကျန်းချန်မြို့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်နတ်မင်းပဲ..."

"ဒါဆို သူဖြစ်နေတာကိုး..."

ထိတ်လန့်မှုများက ကပ်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ စတင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

လင်ခွန်း၏ အမှားမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုမျှသာဖြစ်ခဲ့လျှင် ကိစ္စမရှိချေ။

သို့သော် "အဝေးမှ အရာဝတ္ထုများကို ယူဆောင်ခြင်း" ပေါ်ထွက်လာမှုက သူတို့၏ စွမ်းရည်များဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေကြသော ဤလူများ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ယင်းနောက်တွင် ချဲ့ကားထားသော "မျက်မြင်သက်သေ" မှတ်တမ်းများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ငါ သူ့ဘေးနားမှာ အာတာပူစီရောင်းနေခဲ့တာ... ငါ မြင်လိုက်တယ်... အဲဒီအစောင့်အရှောက်နတ်မင်းက လှုပ်တောင် မလှုပ်ခဲ့ဘူး... သူက အစ်ကိုခွန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရုံပဲ... ပြီးတော့ အစ်ကိုခွန်က ချက်ချင်း ဒူးထောက်သွားခဲ့တာ..."

"ဟုတ်တယ်... သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေပဲ... သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက လူသတ်နိုင်တယ်... ငါ သူ့ကို မီတာ ငါးဆယ် အကွာကနေ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်တာတောင် ငါ့နှလုံးက အခုထိ ခုန်ပေါက်နေတုန်းပဲ..."

"သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ပြောတာတော့ အစ်ကိုခွန် အဖမ်းခံရချိန်မှာ ဆရာ... ဆရာ့ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပါတော့... သူ တရားရသွားခဲ့ပြီလေလို့ အော်ပြောနေခဲ့တယ်တဲ့..."

"ငါ မှတ်မိပြီ... ငါ့ရဲ့ ဦးလေးဒုတိယမြောက်ရဲ့ ဝမ်းကွဲရဲ့ အိမ်နီးချင်းက ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက လျှပ်စစ်စကူတာ တစ်စီးကို ခိုးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူ လာနေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ အရမ်းကြောက်သွားပြီး ရဲစခန်းကို တိုက်ရိုက်သွားကာ အဖမ်းခံခဲ့တယ်..."

ထိတ်လန့်မှုများကြောင့် ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပိုပို၍ လွန်ကဲလာကာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လာခဲ့သည်။

စာ၏ အကြောင်းအရာများမှာ အလျင်အမြန်ပင် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့၏။

ဆောင်းပါးမှာ "အရိပ်မဲ့လက်ဝါး၏ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အမှားများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း" မှနေ၍ "ကျန်းချန်မြို့ အစောင့်အရှောက်နတ်မင်း၏ မိစ္ဆာနည်းစနစ် ဆယ်ခု" အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နည်းစနစ်တစ် - အဝေးမှ အရာဝတ္ထုများကို ယူဆောင်ခြင်း။

နည်းစနစ်နှစ် - မျက်လုံးများဖြင့် လူသတ်ခြင်း။

နည်းစနစ်သုံး - စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခြင်း။

နည်းစနစ် ဆစ်ဆယ် - သူ၏ ဓာတ်ပုံများက ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း (ယုံကြည်ရသော သတင်းရင်းမြစ်များအရ သူ၏ ဓာတ်ပုံများကို မြို့အနှံ့ ချိတ်ဆွဲထားခြင်းမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများ အားလုံး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန်ဖြစ်ပြီး ရန်ပွဲမစတင်မီကပင် ထိတ်လန့်သွားစေရန် ဖြစ်သည်)။

ဖိုရမ်တစ်ခုလုံး ညည်းတွားသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ကျန်းချန် မီးရထားဘူတာရုံ၊ ထွက်ပေါက်။

"အစ်ကိုကျားသစ်... အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးပါပြီ... ညီအစ်ကိုတို့ လူစုခွဲပြီး လှုပ်ရှားကြမယ်... ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဒီယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်က ခရီးသွားတွေပဲ... သုံးရက်အတွင်း ကျန်းချန်မြို့ကို ငါတို့ရဲ့ အေတီအမ်စက်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ကြမယ်..."

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်နှာနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးသော အနောက်မြောက်ပိုင်းမှ လာသည့် ခိုးဆိုးလုနှိုက်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်၏။

"အစ်ကိုကျားသစ်" ဟု လူသိများသော အမာရွတ်မျက်နှာနှင့် အမျိုးသားက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတွေကို အလုပ်မြန်မြန် လုပ်ဖို့နဲ့ ကြွက်လမ်းကြောင်းကို အရင်သွားစစ်ဆေးဖို့ ပြောလိုက်... ဒေသခံ ကျန်းချန်ဂိုဏ်းတွေက အဲဒီအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုခု သတ်မှတ်ထားသလားဆိုတာကြည့်လိုက်... ပြဿနာထဲကို အလျင်စလို မဝင်သွားစေနဲ့..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြွက်လမ်းကြောင်းဖိုရမ်သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝင်ရောက်လိုက်၏။

သူ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် စီမံခန့်ခွဲသူက သွေးနီရောင် စာလုံးအမည်းကြီးများဖြင့် ထင်ရှားစွာ ပင်ထိုးထားသော စာတစ်စောင်က သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျလာခဲ့သည်။

ကျန်းချန်မြို့ကို အမြဲတမ်း ငရဲမုဒ်ဇုန်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အဆိုပြုချက်။

အမျိုးသားက ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ၎င်းကို နှိပ်လိုက်၏။

လင်ခွန်း ဒူးထောက်နေသော ဓာတ်ပုံကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"အဝေးမှ အရာဝတ္ထုများကို ယူဆောင်ခြင်း" ဟူသော ဒဏ္ဍာရီကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

"မျက်လုံးများဖြင့် လူသတ်ခြင်း" နှင့် ပတ်သက်သော ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဓာတ်ပုံများက ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူနိုင်သည်" ဟူသော သတိပေးချက်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

သူ၏ မျက်နှာမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ ရှုပ်ထွေးမှုသို့... ထို့နောက် ထိတ်လန့်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေမတတ် ဖြူရော်သွားတော့သည်။

"ကျားသစ်... အစ်ကိုကျားသစ်..."

အမျိုးသား၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေခဲ့၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လန့်တတ်နေရတာလဲ..."

အစ်ကိုကျားသစ်က စိတ်မရှည်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အမျိုးသားက တုန်ယင်စွာဖြင့် သူ၏ ဖုန်းကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

ကျားသစ်က ဖုန်းကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

"ပြေး..."

အဆုံးအစမဲ့သော ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် စူးရှပြီး လုံးဝ ပုံပျက်နေသော ကြုံးဝါးသံကြီးက ထွက်ပေါက် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

အနောက်မြောက်ပိုင်း လမ်းကြောင်းတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်များကြောင့် လူသိများသည့် ဤ "အစ်ကိုကျားသစ်" မှာ အမြီးတက်နင်းခံရသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းရှိ လက်မှတ်ရုံဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။

"လက်မှတ်တွေဝယ်... မတ်တတ်ရပ်လက်မှတ်တွေဝယ်... အိမ်ပြန်ဖို့ မတ်တတ်ရပ်လက်မှတ်တွေ ဝယ်စမ်း... အခု... အခုချက်ချင်း..."

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ သူဌေးဖြစ်သူ၏ သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့သော အမူအရာမှနေ၍ သေမတတ် အန္တရာယ်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်တကြား သူ၏ နောက်သို့ ပြေးလိုက်ကြ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခရီးသည်များ အားလုံးမှာ တစ်စက္ကန့်ခန့်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ မိဘများကို တမ်းတကာ ငိုကြွေး တောင်းပန်နေကြသော ဤထွားကျိုင်းသည့် အမျိုးသားများကိုကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုအဆိုပြုချက် စာ၏ အောက်ရှိ မှတ်ချက် အရေအတွက်မှာ ချက်ချင်းပင် တစ်သောင်းကျော်သွားခဲ့၏။

"သဘောတူတယ်... ပိုက်ဆံထက် အသက်က ပိုအရေးကြီးတယ်..."

"ငါလည်း ထောက်ခံတယ်... အသက်ရှင်နေရတာက မကောင်းဘူးလား... အသက်ရှင်နေတဲ့ မိစ္ဆာကြီးဆီကို ဘာလို့ သွားရမှာလဲ..."

"ငါ မနေ့ကတင် ကျန်းချန်မြို့ကို ဖြတ်သွားခဲ့တာ... အမြန်ရထားပေါ်ကနေ မြို့လယ်ခေါင်က အဆောက်အအုံပေါ်မှာ အဲဒီမျက်နှာကြီးကို မြင်လိုက်ရတယ်... ငါ ပြန်လာပြီး အလုပ်ထွက်လိုက်ပြီ... အခုတော့ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်မှာ အုတ်သယ်နေတယ်... ငါ့ဘဝနဲ့ငါ ငြိမ်းချမ်းနေပြီလို့ ခံစားရတယ်..."

"အပေါ်ထပ်ကလူ... မင်းက ကံကောင်းတာပဲ... ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆိုရင် ဖိုရမ်မှာ အဲဒီအစောင့်အရှောက်နတ်မင်းကို ဆဲရေးတိုင်းထွာမိလို့ နေ့တိုင်းကွန်ပျူတာ ပျက်နေတာ..."

"တကယ်လား... အဲဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းတာလား..."

"မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်တာထက် ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်တာက ပိုကောင်းတယ် ညီအစ်ကိုတို့..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူးရှန့်၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှာ သူ ကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် မြို့တစ်မြို့မှနေ၍ အင်တာနက်မှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးရှိ မြေအောက် ထောင့်ကွက်များဆီသို့ ဖြာထွက်သွားခဲ့၏။

သူသည် သူခိုးများနှင့် ခါးပိုက်နှိုက်များ အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော၊ လမ်းလျှောက်နေသည့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချန်မြို့၊ ဖဲလ်မောင့်ဟိုတယ်၊ ခေါင်မိုးထပ်ရှိ သမ္မတအထူးခန်း။

ဇိမ်ခံအခန်းကြီးမှာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

သေသပ်လှပသော အငွေ့အသက်ရှိပြီး ရွှေကိုင်းမျက်မှန် တပ်ဆင်ထားကာ အထူးချုပ်ဆိုထားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

အသစ်စက်စက် တက်ဘလက် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးက သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ရှိနေ၏။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် "ကြွက်လမ်းကြောင်း" ဖိုရမ်၌ မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေသည့် ပရမ်းပတာ မြင်ကွင်းကို ပြသနေခဲ့သည်။

အမျိုးသားက အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စာများနှင့် "စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့်ရွှေ့ခြင်း"၊ "အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လူသတ်ခြင်း" ဟူသော ဒဏ္ဍာရီများကိုကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုက ကစားနေခဲ့၏။

၎င်းက မျောက်တစ်အုပ် ဖျော်ဖြေနေသည်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အကြည့်များက ချူးရှန့် ကြင်နာတတ်သောအပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေသည့် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနားမှ ထိပ်ဆုံးတွင် ပင်ထိုးထားသော ဓာတ်ပုံပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ကျရောက်သွားသောအခါ။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားခဲ့၏။

"ခလွမ်..."

တိုးညင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ခွက်မှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

တောက်ပသော အနီရောင်အရည်များက သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှတစ်ဆင့် တန်ဖိုးကြီး ပါရှားကော်ဇောပေါ်သို့ စီးကျသွားခဲ့၏။

"လက်အိတ်ဖြူ" ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်တွင် ကောင်စည်ဝန် ဖီးလစ်၏ အရေးကြီးသော ပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန် တစ္ဆေလက်ဝါးကို အသုံးပြုပြီးနောက် လုံခြုံရေး ကွပ်ကဲရေးမှူးကို အပြစ်ပုံချရန် ပြီးပြည့်စုံသော အကြံအစည်တစ်ခုကို စေ့စပ်သေချာစွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ယခုတော့ ဤအမျိုးသားကြောင့်... ဤအဓိပ္ပာယ်မရှိသော "မြို့ပြဒဏ္ဍာရီ" ကြောင့်…

"တစ္ဆေလက်ဝါး" ၏ ထိပ်တန်းလူ "မျက်နှာတစ်ထောင်"က သူ့ထံသို့ ယခုလေးတင် စာတစ်စောင် ပို့လာခဲ့၏။

သူက လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ချေ။

အကြောင်းမှာ မြို့ထဲရှိ သူခိုးများအားလုံးက ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

[ကောင်စည်ဝန်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တစ်ခုတွင် မိမိနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် မိမိနိုင်ငံသားများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ခန့်အပ်ထားသော "ကောင်စည်ဝန်" (သံတမန်အဆင့်အတန်းတစ်ခု) ကို ခေါ်ဆိုနိုင်သည်]