အခန်း ၉၄
Vol. 7 Ch. 94
အခန်း (၉၄) ကျိုးမင်းဆက်က ညတွင်းချင်း ဘာလို့ ပျက်စီးသွားတာလဲ
နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။
လီယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်ပင် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားနေရသည်။
သူ လက်ရှိတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အမှန်တကယ် စိတ်မပါခဲ့ချေ။ လက်ရှိတွင် သူသည် ရှစ်ဆင့်မြောက် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော နယ်မြေတစ်ခု၏ မြို့စောင့်နတ်တစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးမှာမူ မပြိုကွဲမီက မဟာကျိုးမင်းဆက်မှ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်၏။
သူ၏ ပခုံးထက်မှ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် (ကံကြမ္မာကြွေး) ၏ အလေးချိန်မှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်ကြီး တစ်ညချင်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းနှင့်ပင် ဆက်စပ်နေနိုင်သည် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ရှိအချိန်၌ ထိုကဲ့သို့သော ဒုက္ခဇာစ်မြစ်နှင့် မပတ်သက်ချင်သေးပါ။ သူတို့သည် ဤမဟာကျိုးမင်းသမီး၏ ရန်သူနှင့် လက်ရှိတွင် ထိပ်တိုက်မတွေ့ချင်ကြသေးချေ။
သေချာသည်မှာ… သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖွဲ့တည်း မဟာမိတ်မဖြစ်သေးလျှင်ပင် အနာဂတ်တွင်မူ သေချာပေါက် တစ်လမ်းတည်း လျှောက်လှမ်းရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အဆီးအတားများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး လူသားအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုမဟာကျိုးမင်းသမီး၏ ရန်သူမှာမူ သစ္စာဖောက်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သဘာဝအရပင် ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် အနာဂတ်မှာ ရှေ့တွင် ရှိသေးသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူသည် ကိုးဆင့်မြောက် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော မြို့စောင့်နတ်တစ်ပါး မဟုတ်တော့ရကား ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။
သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ… သူသည် လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ချင်သော်လည်း ခြောက်ဆင့်မြောက် အောက်ခြေအဆင့် မိစ္ဆာကောင်ကမူ သူ၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူကို သေတွင်းရှာသည့်အလား အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့်… မိစ္ဆာများက သူ၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူများကို သတ်ဖြတ်နေသည်အား သူ ဘယ်လိုမှ ကြည့်မနေနိုင်ပါ။
“ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြဿနာအကြီးကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး…”
“မကြာခင်မှာ နောက်ထပ် မဟာပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပတော့မှာပါ…”
“ဒီမဟာအခမ်းအနား ပြီးသွားရင်တော့ ငါ ရှစ်ဆင့်မြောက် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရမယ်…”
“အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ အင်အားက သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာ ဖြစ်ပြီး ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိလာမှာပါ…”
သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ယခင် အတွေ့အကြုံများအပေါ် အခြေခံ၍ သူသည် ကိုးဆင့်မြောက် နတ်ဘုရားအဆင့်မှ စတုတ္ထဆင့်၏ အမြင့်ဆုံး အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကိုးဆင့်မြောက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ပဉ္စမဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အမြင့်ဆုံးအင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သူသည် ရှစ်ဆင့်မြောက်အဆင့်မှ ဆဋ္ဌမဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အမြင့်ဆုံးအင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။
ထို့ကြောင့်… အဆင့် ၈ ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် သတ္တမဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးအင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုရင် ဇာစ်မြစ် နှင့် ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် အဆင့် ၈ ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် အောက်ခြေ အဆင့် ၈ အဆင့်ရှိသော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အဋ္ဌမအဆင့်မှာမူ… မဟာကျိုးမင်းဆက်ခေတ်တွင်ပင် အမှန်တကယ်ပင် အထက်တန်းလွှာများထဲမှ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ၎င်းသည် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လေပြီ။
ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် အားကို အားချင်း၊ ရေကို မြေချင်း ဆိုင်သလို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အကြည့်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်သို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။
ယခုအချိန်တွင်မူ… မဟာကျိုးမင်းဆက်မှ မင်းသမီး ကျိကုန်းယွီသည် မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး နတ်စင်ဂေါပကဖြစ်သူ လီယူမင်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
“အမျိုးသမီး… ဒါက လေးပြင်ကျယ်မြို့ရဲ့ မြို့စောင့်နတ် ဖြစ်တဲ့ အရှင် လီယွဲ့ရဲ့ ကျောင်းတော် ဖြစ်ပါတယ်… အမွှေးတိုင် ပူဇော်ချင်ပါသလား…”
သူ၏ အသံမှာ နှိမ့်ချခြင်းလည်း မရှိ၊ ထောင်လွှားခြင်းလည်း မရှိချေ။ သူ၏ ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ၊ ထူးကဲသော အမူအရာနှင့် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လှပသော ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူသည် အခြားမည်သည့် အမူအရာကိုမျှ ပြသခြင်း မရှိခဲ့ပါ။
သေချာသည်မှာ… သူသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း စောစောက ကောင်းကင်ယံရှိ ကြီးမားလှသော ရွှေဝါဖျော့ရောင် လက်ဝါးကြီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ အရှင် လီယွဲ့ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ပစ်မှတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ လေးပြင်ကျယ်မြို့နှင့် အတော်ပင် ဝေးကွာသောကြောင့် သူ မမြင်ခဲ့ရချေ။
သို့သော် အရှင် လီယွဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်မှာ ခဏမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သွေးချင်းချင်းနီကာ မျက်နှာဖြူလျော့နေသော်လည်း အလွန်အမင်း လှပနေသည့် ထိုအမျိုးသမီးသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အရှင် လီယွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် များစွာ သက်ဆိုင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ “မြေစောင့်နတ်လား…”
“အရှင် လီယွဲ့လား…”
ကျိကုန်းယွီ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။
“ငါတို့ မဟာကျိုးမင်းဆက်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ နတ်ဘုရားတွေ မရှိခဲ့ဘူး…”
“နတ်ဘုရားတွေ ဆိုတဲ့ အယူအဆက ရှေးဟောင်းပုံပြင်တွေထဲက အယူအဆ သက်သက်ပဲ”
“ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်လို နတ်ဘုရားမျိုး ရှိလို့လဲ…”
သူသည် ၎င်းကို လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ပါ။ ထိုရွှေဝါဖျော့ရောင် လက်ဝါးကြီး၏ အရှိန်အဝါက သူကို အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း နတ်ဘုရားများ ဟူသည်မှာမူ… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားများ မရှိကြောင်း သူ လူတိုင်းကို အသေအချာ ပြောပြနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားများ ဟူသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီများ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဦးလူသားများက သဘာဝဖြစ်စဉ် အမျိုးမျိုးကို ကိုးကွယ်ရာမှတစ်ဆင့် ဖန်တီးထားသော ပုံပြင်များသာ ဖြစ်သည်။
“အမျိုးသမီး… စကားကို ဆင်ခြင်ပါ…”
“အထက်မှာ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်…”
အခြားနေရာများတွင် နတ်ဘုရားများ မရှိခြင်းမှာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားများ မရှိခြင်းကို မဆိုလိုပါ။
“အရှင် လီယွဲ့က လူသားအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးပြီး ဒီဒေသရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်…”
“အမျိုးသမီးက ဗဟုသုတ နည်းပါးလို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နတ်ဘုရားတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို မသိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်…”
လီယူမင်မှ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။ သူသည် မိမိရှေ့မှ လူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိခဲ့ချေ။
သို့သော် အရှင် လီယွဲ့၏ ဖြောင့်မတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် တည်ရှိမှုကို မည်သူ့ကိုမျှ သံသယဝင်ခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပါ။
“ငါက ဗဟုသုတ နည်းတယ် ဟုတ်လား…”
ကျိကုန်းယွီ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဗဟုသုတ မရှိဘူးဆိုလျှင် မဟာကျိုးမင်းဆက်အတွင်း မည်သူက ဗဟုသုတနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။
တစ်ဖက်လူသည် စောစောက သူ၏ အသက်နှင့် တစ်မြို့လုံးရှိ လူများ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းအတွက် သူ အလွန် ကျေးဇူးတင်မိသည်မှာ မှန်သော်လည်း နတ်ဘုရားများ ဟူသည်မှာမူ… ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။
မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သေချာပေါက် ပြောဆိုနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားများ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေမည်ဆိုလျှင်… သူတို့၏ မဟာကျိုးမင်းဆက်က ဤအရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိဘဲ နေမည်နည်း။
လီယူမင်၏ မယိုင်မလဲ ယုံကြည်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။ မိမိရှေ့မှ မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်ကို ကြည့်ကာ သူသည် ရုတ်တရက် အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ကျိကုန်းယွီက မင်းရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”
“ငါ့ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံခွင့်ပေးမလား… ငါ မင်းကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်လို့ပါ…”
သူ၏ အသံမှာ အားကောင်းလှပြီး မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်တစ်ဝိုက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသူများ၏ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောဆိုဝေဖန်မှုများကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
အချို့ကမူ သူသည် အရှင် လီယွဲ့ကို မလေးမစား ပြုမူနေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူကို ရွာထဲမှ ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ချင်နေကြသည်။ လီယူမင်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပုံရသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သူထက် များစွာ သန်မာလှသည်။ ထို့ပြင် သူသည် အရှင် လီယွဲ့ကို စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် လုံးဝ မယုံကြည်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဝူး…
ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာပြီး ကျောက်ကျိုယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် လေထုထဲ၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှကာ ကျိကုန်းယွီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ…”
“ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မင်း အလေးပြုချင်တဲ့အချိန်တိုင်း အလေးပြုခွင့် ပေးရမှာလား…”
သူ စကားစတင် ပြောကြားလိုက်သည်။
သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ယင်စွမ်းအင်များက လမ်းခင်းပေးထားပြီး တစ္ဆေစစ်သည်များသည် လူ့လောက၏ အပြင်ဘက်တွင် လျှောက်လှမ်းကာ ကျောက်ကျိုယွမ်၏ နောက်ကွယ်တွင် အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။
“ဟင်…”
ကျိကုန်းယွီ ခေါင်းမော့ကာ ကျောက်ကျိုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် သူကို အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေပြီး ၎င်းမှာ ခန့်ညားထည်ဝါကာ ဖြောင့်မတ်လှသဖြင့် မည်သည့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်မျိုးမှ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။
သို့သော် ဤအရှိန်အဝါက အတိအကျ ဘာလဲ မသိ ဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအဖြစ် ရှိနေစဉ်ကပင် ဤအရာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
“မင်းသမီးလား…”
ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။
ဝေရှန့်ရန်သည်လည်း နတ်ဘုရား သက်တံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး ကျိကုန်းယွီကို လန့်ဖျန့်စွာ ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ ကျန့်အန်းခေတ်တွင် ကျိန့်ရှီ (အဆင့်မြင့်ဆုံး တော်ဝင်စာမေးပွဲ အောင်မြင်သူ) တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး မဟာကျိုး၏ မြို့တော်တွင် တစ်နှစ်မျှ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်အတွင်း သူသည် ကျိကုန်းယွီနှင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သေချာသည်မှာ… သူသည် ၎င်းကို အဝေးမှသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။
သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ကာ မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ အတော်ဆုံး လူငယ်ဖြစ်သူ မင်းသမီးနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်း ငါ့ကို သိတာလား…”
ကျိကုန်းယွီ ဝေရှန့်ရန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည်လည်း သူကို အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။
“ကျွန်တော့်နာမည် ဝေရှန့်ရန် ဖြစ်ပြီး အခု ရှုန့်လင်မြစ်ရဲ့ မြစ်စောင့်နတ် ဖြစ်ပါတယ်…”
“ကျန့်အန်း နှစ် ၉၆၀ မှာ ကျွန်တော် တော်ဝင်စာမေးပွဲကို အဆင့်မြင့်ဆုံးနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ရွှမ်ခရိုင်ရဲ့ မင်းကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရပါတယ်… မင်းဆက် ပြိုလဲတဲ့အချိန်အထိ ကျွန်တော် မြို့သူမြို့သားတွေကို ကာကွယ်ရင်း မိစ္ဆာတွေနဲ့အတူ အသက်ပေးခဲ့ရပါတယ်…”
ဝေရှန့်ရန်မှ လေးနက်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။ “ဝေရှန့်ရန်…”
“ငါ အနည်းငယ် မှတ်မိသလိုရှိတယ်…”
“မင်းက အဲဒီတုန်းက သေသွားခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်… ဒါပေမဲ့ အခု အသက်ရှင်နေသေးတယ်…”
ကျိကုန်းယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်းလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
သူသည် ထိုစဉ်က အောင်မြင်သူများ စာရင်းကို အမြဲတမ်း ဖတ်ရှုခဲ့သော်လည်း ဤနာမည်ကို အနည်းငယ်သာ မှတ်မိခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကြွင်းကျန်ရစ်တဲ့ ဝိညာဉ်အလွှာလေးတစ်ခုက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကုသိုလ်ကံတွေကြောင့် ပျက်စီးမသွားဘဲ ကာကွယ်ခြင်း ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်…”
“ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ မြေစောင့်နတ်အဖြစ် ဘွဲ့အပ်နှင်းခြင်း ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်…”
ဝေရှန့်ရန်မှ မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်သို့ ဦးညွှတ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်၏ အပြင်ဘက်တွင်။ ရွာသားအများအပြားသည် အမွှေးတိုင်များကို ထွန်းညှိခဲ့ကြပြီး ထွက်ပေါ်လာသော အခိုးအငွေ့များသည် မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။ ဝေဝါးမှုတစ်ခုအတွင်း… ထိုအမွှေးတိုင် အခိုးအငွေ့များကြားမှတစ်ဆင့် သူသည် မြေစောင့်နတ်ကျောင်းတော်အတွင်း မတ်တပ်ရပ်နေသည့် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလို ရှိသည်။
ထိုပုံရိပ်၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း ၎င်းသည် အထက်တွင် မြင့်မားစွာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သက်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်သော မျက်ဝန်းတစ်စုံက သူကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ကျိကုန်းယွီ တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ခံစားချက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ… နတ်ဘုရားများ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ပြီလား။
ဒဏ္ဍာရီများက လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီလား။
သို့သော် ဤအရာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
“မင်းသမီး… ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးပါဦး… မဟာကျိုးမင်းဆက်ကြီးက ဘာကြောင့် တစ်ညချင်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားရတာလဲ…”
ဝေရှန့်ရန်သည် ကျိကုန်းယွီကို လှည့်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။ မဟာကျိုးမင်းဆက်ကြီးသာ ရုတ်တရက် ပြိုလဲမသွားခဲ့လျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် မိစ္ဆာများ၏ အသားနှင့် သွေးများအဖြစ် ဤသို့ ကျရောက်သွားစရာ အကြောင်းမရှိချေ။