အခန်း (၄၉၉-၅၀၀)

အခန်း ၄၉၉ - မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားခြင်း၊ တောင်ကြားကတော့ မပြောင်းလဲသေးပါ

"အစ်ကိုချန်... ညီမလေး ရှောင်ယန်... ပြန်ကြတော့မလို့လား"

မုထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် မောင်နှမ နှစ်ယောက်၏ စကားပြောသံကို ကြားပြီး မေးလိုက်ကြလေသည်။

"အင်း... ရှောင်ယန် အပြင်မှာ လေ့ကျင့်နေတာ အတော်လေး ကြာနေပြီ။ သူမ ပြန်ပြီးတော့ အတွေ့အကြုံတွေကို စုစည်းဖို့ အချိန်တန်ပြီလေ။ မင်းတို့ကော ဘယ်သွားကြမလဲ။ လမ်းတစ်ပိုင်းလောက်တော့ ကိုယ် လိုက်ပို့ပေးနိုင်တယ်" လုချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ရုတ်တရက် ပေါ်မလာခဲ့လျှင် သူသည် ရှောင်ယန်ကို ထိုမြို့ငယ်လေးမှ အစောကြီးကတည်းက ခေါ်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်တို့ကို လင်းကျိုးကိုပဲ ပြန်ပို့ပေးပါ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မုထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကြသော်လည်း သူ့ကို ဆက်နေရန် မတောင်းဆိုရဲကြချေ။ လုချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ သာလွန်နေလေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော သခင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ ရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

ဤအဆင့်ရှိသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုသည် အမြဲတမ်း သူတို့ လုပ်ချင်ရာကိုသာ လုပ်လေ့ရှိသည်။ ညှိနှိုင်းရန် နေရာမရှိချေ။ သာမန် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူတို့၏ နေရာကို ကျော်လွန်၍ မလုပ်ဆောင်သင့်ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိထားကြလေသည်။

"လင်းကျိုးအထိပဲလား" လုချင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

ယခင်က ရှောင်ယန် ပို့ထားခဲ့သော ကျောက်စိမ်းအဆောင် သတင်းစကားများအရ ဤလူများသည် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ သူတို့သည် ခရီးသွားရန်နှင့် အတွေ့အကြုံရှာရန် သက်သက်သာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

"အဲဒါ လုံလောက်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဂိုဏ်းက ပေးထားတဲ့ လေ့ကျင့်ရေး တာဝန်တွေ လုပ်စရာ ရှိသေးလို့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆက်နေရဦးမှာပါ" မုထျန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကိုယ် မင်းတို့ကို အရင် ပြန်ပို့ပေးမယ်"

လုချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့် ပျံသန်းရေးလှေသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ကို အံ့မခန်း အရှိန်ဖြင့် ခွဲဖြတ်သွားတော့၏။

လင်းကျိုးသို့ ရောက်သောအခါ လုချင်းက ပျံသန်းရေးလှေကို အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး မုထျန်း၏ အဖွဲ့ ဆင်းသွားကြလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုချန်" ထိုလူစုသည် လုချင်းကို အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ နှုတ်ဆက်ပါတယ် အားလုံးပဲ" လုချင်းက ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုမု... အစ်ကိုကျောက်... အစ်ကိုဝူ... ချန်ပေ့အစ်မချင်... တာ့တာ" ရှောင်ယန်က သူတို့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တာ့တာ ညီမလေး ရှောင်ယန်" မုထျန်းနှင့် အခြားသူများက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။

ကျောက်ဖုန်းမှာ တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်နေသည့်ပုံ ပေါ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပျံသန်းရေးလှေသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်အလွန်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ ကျောက်ဖုန်းမှာ ပျံသန်းရေးလှေ ပျောက်ကွယ်သွားသော အရပ်ဆီသို့ ငေးကြည့်ရင်း မှင်တက်နေလေသည်။

အခြား သုံးယောက်က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် မုထျန်းက ရှေ့သို့ တက်လာကာ ကျောက်ဖုန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ညီမလေး ရှောင်ယန်ရဲ့ နောက်ခံက ငါတို့ မှန်းဆလို့ရတဲ့ အတိုင်းအတာထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်။ သူမက ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အတွင်းစည်း တပည့်တွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့ မျှော်မှန်းလို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

"ငါသိပါတယ်" ကျောက်ဖုန်းက ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ ရှောင်ယန်၏ နောက်ခံကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တစ်ခုတည်းကပင် သူ့အတွက် လက်လှမ်းမမီနိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် အခြေတည်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နားလည်၍မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ပျံသန်းရေးဓားသိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ တူညီသော အဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်များကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤသို့သော ခွန်အားနှင့် အမွေအနှစ်မျိုးကြောင့် ကျောက်ဖုန်း၏ ဆရာပင်လျှင် သူမကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ဂိုဏ်းတွင် ရှောင်ယန်ကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ပြီးလျှင် ဒုတိယလိုက်မည့် အကြွင်းမဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များထဲတွင် ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်းများကို တွေးမိသောအခါ ကျောက်ဖုန်းသည် ပို၍ပင် ခါးသီးမှုကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။ မုထျန်းသည် သူ၏ အမူအရာကို မြင်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိသဖြင့် ကျောက်ဖုန်း၏ ပခုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပုတ်ပေးရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

ထိုစဉ် ဝူဝမ်ယွမ်နှင့် ချင်ဝူရွှယ်တို့က အခြားကိစ္စတစ်ခုကို စတင် ဆွေးနွေးနေကြပြီဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုချန်က တကယ်ပဲ ဟိုလူ ဖြစ်နိုင်မလား"

"သူပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါထင်တယ်။ သူမဟုတ်ရင် တခြားဘယ်သူက ဒီလို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဒီလောက် ငယ်ရွယ်နေဦးမှာလဲ"

"ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ညီမလေး ရှောင်ယန်က တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ ညီမလေး ဖြစ်နေတာကိုး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ဟိုလူ လောကကြီးထဲ လှည့်လည်သွားလာတုန်းက သူ့အနားမှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ပါတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါ ညီမလေး ရှောင်ယန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဟုတ်တယ် ငါတို့ စောစောကတည်းက သတိထားမိသင့်တာ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာ သူ လောကကြီးထဲ လှည့်လည်သွားလာတုန်းက ညဝိညာဉ်ကြောင်မြီးတို တစ်ကောင်နဲ့ အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါ မြွေတစ်ကောင် အမြဲတမ်း ပါတယ်လို့ ဆိုထားတယ်။ ညီမလေး ရှောင်ယန် နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်နဲ့ အတိအကျ တူနေတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါတို့အမှားမှ မဟုတ်တာ သူ နာမည်ကြီးလာကတည်းက လူပေါင်းများစွာက ညဝိညာဉ်ကြောင်မြီးတိုတွေနဲ့ တောင်ပံပါ မြွေတွေကို ဝိညာဉ်သားရဲအဖြစ် စတင် မွေးမြူလာကြတာပဲလေ"

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ" သူတို့၏ စကားပြောသံကို ကြားသောအခါ မုထျန်းက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုချန်က တစ်ချိန်က မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှာ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ အမြင့်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နိုင်မလားဆိုတာ ဆွေးနွေးနေကြတာ" ချင်ဝူရွှယ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဘာ" မုထျန်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူ အေးခဲသွားလေ၏။ သူ၏ ဂိုဏ်းမှ မှတ်တမ်းပေါင်းများစွာက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထိုအမြင့်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများပင်။

ထို့နောက် ရှောင်ယန်၏ အစ်ကိုဖြစ်သူထံမှ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ။ နားလည်၍မရနိုင်သော၊ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်သော နည်းစနစ်များ အားလုံးကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လိုက်သောအခါ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား သူ၏ စိတ်အစဉ် လင်းလက်သွားတော့၏။

အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားလေပြီ။

"တကယ်ပဲ သူ ဖြစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ဘူး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော သခင်တွေကို ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလို သဘောထားပြီး အားစိုက်စရာမလိုဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့သူ ဒီလောကမှာ တခြားဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ"

မုထျန်း နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေပြီ။ ဤအချက်များကို ဆက်စပ်မိရန် အချိန်အတော်ကြာသွားသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ထိုသူနှင့် တစ်နေ့တွင် လမ်းခုလတ်၌ ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မစဉ်းစားမိခဲ့သောကြောင့်ပင်တည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအမြင့်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် လောကတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံထားရသည် မဟုတ်ပါလော။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က မျက်မြင်သက်သေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည့်ရှေ့တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော သခင်တစ်ဦးကို ဘာမှမဟုတ်သည့်အလား သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

သူသည် အကြီးမားဆုံးသော ဂိုဏ်းများနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီး လေးခုကပင် အမြင့်ဆုံး ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံရလောက်အောင် လေးစားခံရသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ပင်တည်း

"ဒါကြောင့် ညီမလေး ရှောင်ယန်က ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အခြေတည်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေတာကိုး။ သူမက သူ့ရဲ့ ညီမလေးဆိုရင်တော့ အားလုံးက သဘာဝကျသွားပြီ" မုထျန်းက သဘောပေါက်စွာဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ညီမလေး ရှောင်ယန်က... တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ ညီမလေးတဲ့လား..."

အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေဆဲဖြစ်သော ကျောက်ဖုန်းသည် သူတို့၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားပြီး ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

...

ရွှေရောင် ပျံသန်းရေးလှေပေါ်တွင် လုချင်းသည် ရှောင်ယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ရှောင်ယန်... ညီမလေးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ဘယ်လိုမြင်လဲ" သူက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုမု နဲ့ အစ်မချင်လား။ သူတို့က အရမ်း သဘောကောင်းတယ်" ရှောင်ယန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျောက်ဖုန်းကကော" လုချင်းက ထပ်မေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျောက်လား" ရှောင်ယန်က ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "သူက နည်းနည်း တိတ်ဆိတ်တယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို သိပ်စကားမပြောဖြစ်ဘူး။ သူက နည်းနည်း ထိုင်းမှိုင်းတဲ့လူနဲ့ တူတယ်"

လုချင်းသည် ရှောင်ယန်၏ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ၏ စိုးရိမ်မှုများက မလိုအပ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွား၏။ ကောင်မလေးက ဘာမှ မသိသေးပေ။ ထိုကိစ္စများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မရှိသေးချေ။

လုချင်း၏ ဆက်လက် ကြီးထွားလာသော ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်အတူ သူ၏ ပျံသန်းရေးလှေ၏ အရှိန်မှာ ပို၍ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ ချန်းကျိုးသို့ ပြန်မည့် ခရီးစဉ်သည်ပင်လျှင် အချိန်ကြာမြင့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချန်းခရိုင်သို့ ရောက်သောအခါ လုချင်းသည် ကျိုးလီရွာသို့ ချက်ချင်း မပြန်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ရှောင်ယန်၊ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ကို ခေါ်ကာ တောင်တန်းတစ်သိန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းပြောင်းလဲခြင်း အခန်းရှိသော တောင်ကြားဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ ရွာကို ပြန်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ကျောက်စိမ်းပြောင်းလဲခြင်း အခန်းကို အရင် လာရတာလဲ"

ပျံသန်းရေးလှေပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် ရှောင်ယန်က နားမလည်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်လေသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း လုချင်းသည် သူ၏ ဆရာနှင့် ရှောင်ယန်တို့ကို အခန်း၏ တည်နေရာကို ပြောပြထားပြီးဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သောအခါ ရှောင်ယန်သည်လည်း ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ကို ခေါ်ကာ ဤနေရာသို့ လာရောက် လေ့ကျင့်လေ့ရှိသဖြင့် သူမ ဤနေရာနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ရွာကိုပြန်ဖို့ အလျင်လိုစရာ မရှိပါဘူး။ အရင်ဆုံး လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ပါ"

လုချင်းက တောင်ကြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ ဤနေရာသို့ နောက်ဆုံး လာရောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် တောင်ကြားက သိပ်မပြောင်းလဲသေးပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမို ထူထပ်လာသည်မှလွဲ၍ အရာအားလုံးက မူလအတိုင်းပင် ရှိနေသေး၏။

သူသည် လီဝေ့ထျန်း၏ သင်္ချိုင်းဂူတွင် အရင်ဆုံး အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်လေသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်လုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားကြတော့၏။ လုချင်း၏ အကြည့်ထဲမှ လေးနက်မှုကို သူတို့ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

"ရှောင်လီ... ဝူရှင်း... မင်းတို့ အခြေတည်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေတာ အတော်လေး ကြာနေပြီနော်။ မကြာသေးခင်က အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို အာရုံခံမိသေးလား"

လုချင်း၏ စကားကြောင့် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားတော့၏။

---

အခန်း ၅၀၀ - စစ်မှန်သော သွေးကို သန့်စင်ခြင်း၊ သွေးမျိုးဆက် အသွင်ပြောင်းခြင်း

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ရှောင်လီသည် အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဝူရှင်းမှာမူ ထိုအဆင့်သို့ ပို၍ပင် စောစောရောက်ရှိခဲ့လေသည်။ ထူးခြားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေစဉ်ကတည်းက အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အလွန်အမင်း အားကောင်းလှပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ကောင်စလုံးသည် အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် သမားတော်ကြီးချန်၏ အတိဒုက္ခကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အတိဒုက္ခ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရပြီးနောက်... ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခများသည် ပြင်းထန်မှု အဆင့်အမျိုးမျိုး ရှိကြောင်းနှင့် ယင်းက သူတို့၏ အနာဂတ် လမ်းကြောင်းများအပေါ် သိသိသာသာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နောက်ပိုင်းတွင် သိရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ နှစ်ကောင်စလုံးသည် အတိဒုက္ခကို ချက်ချင်း မဖြတ်ကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခအတွက် ပိုမို ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် သူတို့၏ အခြေခံများကို ဆက်လက် သွေးတိုးစမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။

လုချင်းကလည်း သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကို သဘာဝကျစွာပင် ထောက်ခံခဲ့လေသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့အား အတိဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ရန် သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မတိုက်တွန်းခဲ့ဘဲ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းများကို မှန်မှန် စုဆောင်းကာ သန့်စင်ခွင့် ပြုထားခဲ့သည်။

ယခု လုချင်းက ရုတ်တရက် ထိုအကြောင်းအရာကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာသောအခါ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ကောင်စလုံးမှာ အလစ်အငိုက် မိသွားကြတော့၏။

ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ရှောင်လီက ပြောလိုက်၏။ "ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော်က သွေးမျိုးဆက် အမွေအနှစ်ထဲက နည်းစနစ်တွေကို ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး အခြေခံကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အခုချိန်မှာတော့ အဆုံးစွန် ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက် တိုးတက်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။

ကျွန်တော် အချိန်မရွေး အတိဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်လို့ ရပေမဲ့... ဘယ်လို ကောင်းကင်ဘုံ အတိဒုက္ခအဆင့်မျိုးကို ဆွဲဆောင်မိမလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသေချာဘူးဖြစ်နေတယ်"

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။ အခြေခံကို အဆုံးစွန် ကန့်သတ်ချက်အထိ သန့်စင်ထားပြီးပါပြီ" ဝူရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ရှောင်လီသည် သွေးမျိုးဆက် အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ ၎င်း မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ စတင် ခြေချချိန်ကတည်းက ဤအမွေအနှစ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စတင် နိုးထစေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အမွေဆက်ခံရရှိသော နည်းစနစ်များကို နက်ရှိုင်းသော အဆင့်တစ်ခုအထိ သန့်စင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည် သူ၏ အလားအလာများကို ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် တိုးတက်မှုရရန် အလွန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။

ဝူရှင်း၏ အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ထူးခြားလှပေသည်။ ပဉ္စမဟာဘုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ မွေးဖွားလာသော ၎င်းသည် မိဘမရှိဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက လုံးဝ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားသော အံ့ဖွယ် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လေသည်။ ရှောင်လီနှင့် မတူဘဲ ၎င်းတွင် သွေးမျိုးဆက် အမွေအနှစ် မရှိသဖြင့် ကျင့်ကြံရန် ၎င်း၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇကိုသာ အားကိုးရလေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဤဆယ်နှစ်အတွင်း ၎င်း၏ တိုးတက်မှုမှာ ရှောင်လီထက်ပင် ပို၍ နှေးကွေးခဲ့လေသည်။

"ဒါဆို မင်းတို့ နှစ်ကောင်စလုံး အဆုံးစွန် ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေပြီပေါ့..." လုချင်းက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်လေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်သားတည်းချီ အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်း နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ဒီအထဲမှာ ရှေးဟောင်း သားရဲ ချန်ပေ့တစ်ယောက်နဲ့ လဲလှယ်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သွေးနှစ်ပုံ ပါတယ်။ အဲဒီ ချန်ပေ့က မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းရှိတဲ့အပြင် ထူးခြားတဲ့ ဇာစ်မြစ်ကလာတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။

ဒီစစ်မှန်တဲ့ သွေးနှစ်ပုံက မင်းတို့အတွက် အကျိုးရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

လုချင်းက ကျောက်စိမ်းပုလင်း တစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ထူးခြားသော မွှေးရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ရှေးဟောင်း နဂါးလိပ်ကြီး သန့်စင်ထားသော စစ်မှန်သည့် သွေးသည် သွေးနံ့ လုံးဝ မရှိဘဲ ထူးခြားဆန်းပြားသော မွှေးရနံ့တစ်ခုကိုသာ ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

"ဒါက—"

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ ထိုအနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လုချင်း၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းများကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြတော့၏။ ပုလင်းထဲရှိ အရာသည် သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်သားရဲ ပင်ကိုယ်ဗီဇက ပြောပြနေလေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို သန့်စင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် စိတ်ကူးနှင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိနိုင်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဝူရှင်း။ ၎င်း၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရလေသည်။

ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲရှိ ရတနာသည် ပဉ္စမဟာဘုတ် ရတနာကြာပန်း၏ ကြာစေ့များထက်ပင် ၎င်းကို ပို၍ ဆွဲဆောင်နေလေသည်။ သခင်အပေါ် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော ရိုသေလေးစားမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ထိုနေရာမှာပင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လုယူမိခြင်းမှ ၎င်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"အားချင်း... ဒါက ငါတို့အတွက်လို့ ပြောနေတာလား" ရှောင်လီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"သေချာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ သတိထားရမယ်။ ဒီစစ်မှန်တဲ့ သွေးနှစ်ပုံက သာမန်အရာတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ထူးကဲတဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးဆီကနေ လာတာမို့ သူတို့ကို သန့်စင်ရတာ မလွယ်ကူဘူး"

လုချင်းက ကျောက်စိမ်းပုလင်းများကို ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။ ဤစစ်မှန်သော သွေးနှစ်ပုံသည် အခြားမဟုတ်ဘဲ နဝမ အတိဒုက္ခအဆင့် သားရဲကြီးဖြစ်သော ဘိုးဘေးနဂါးကြီးထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်း နဂါးလိပ်ကြီးသည် သွေးမျိုးဆက်ကို အားနည်းသော ပုံစံဖြင့်သာ အမွေဆက်ခံရရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် လုချင်းက သူတို့ကို သတိပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အားချင်း... ငါတို့ နားလည်ပါတယ်" ရှောင်လီက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ယူကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ကျောက်စိမ်းပြောင်းလဲခြင်း အခန်းထဲ ဝင်ပြီး သန့်စင်ကြတော့။ ငါ မင်းတို့ကို အစောင့်အရှောက် ပေးထားမယ်"

သိပ်မကြာမီမှာပင် ကျောက်စိမ်းပြောင်းလဲခြင်း အခန်းအတွင်း၌ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့သည် နေရာအသီးသီး ယူလိုက်ကြပြီး စစ်မှန်သော သွေးကို သန့်စင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့၏။

လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့က သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ဘေးတွင် ရပ်နေကြလေသည်။ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့က စစ်မှန်သော သွေးကို မျိုချပြီး စတင် သန့်စင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း လုချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

သူသည် စစ်မှန်သော သွေးကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် အရင်ကတည်းက စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အထူးစွမ်းရည်မှ ရရှိခဲ့သော မှတ်စုတစ်ခုတွင် အကယ်၍ ပါရမီပါသော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ဤသွေးကို သန့်စင်မည်ဆိုလျှင် ဘိုးဘေးနဂါးကြီး၏ မူလ သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှပင် ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားလေသည်။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ကောင်စလုံးမှာ သာမန် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။

ဝူရှင်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ပြုစုပျိုးထောင်ခံခဲ့ရသော သဘာဝလွန် သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ စွမ်းအားများကို မွေးရာပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤလောကတွင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပင်တည်း။

ရှောင်လီမှာလည်း ထူးကဲလှပေသည်။ ညဝိညာဉ်ကြောင်မြီးတို မျိုးနွယ်စုမှာ ဝူရှင်းလောက် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း သာမန် ဝိညာဉ်သားရဲများထက်မူ များစွာ သာလွန်နေဆဲပင်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လုချင်းနောက်သို့ လိုက်လာကတည်းက ရှောင်လီသည် ကံကောင်းသော အခွင့်အရေးများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။ ၎င်းသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သိသိသာသာ နက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှစ်ခုကို နိုးထစေခဲ့ပြီး အလားအလာပိုင်းအရဆိုလျှင် ဝူရှင်းထက်ပင် သာလွန်နိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် သူတို့၏ သန့်စင်မှု ရလဒ်များကို အလွန်အမင်း မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘိုးဘေးနဂါးကြီး၏ မူလ သွေးမျိုးဆက်ကို မနိုးထစေနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် စွမ်နီ၏ သွေးမျိုးဆက် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို ရရှိရုံမျှဖြင့်ပင် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်နေမည်သာဖြစ်သည်။

လုချင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့သည် စစ်မှန်သော သွေးကို သန့်စင်ရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေကြလေသည်။ စစ်မှန်သော သွေးသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆက်တိုက် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ရှင်းလင်းမှုမရှိသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူတို့ထံမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြာထွက်လာတော့၏။

ဤအငွေ့အသက်မှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းလွန်းသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ လုချင်းပင်လျှင် ဖိအားတစ်ခုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခံစားနေရလေသည်။

"ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့ သန့်စင်မှုက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေပုံရတယ်" လုချင်းက ဝမ်းသာအားရ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

ယခုအချိန်အထိ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ကောင်စလုံးသည် သန့်စင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွင် မည်သည့် အခက်အခဲကိုမျှ မကြုံတွေ့ရသေးပေ။ သူတို့ကို ဝန်းရံနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အငွေ့အသက်မှာ စစ်မှန်သော သွေးကိုယ်တိုင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လောက်ပေသည်။

အချိန်တွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး သန့်စင်မှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူတို့ထံမှ ဖြာထွက်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို ထူထပ်ပြီး နက်ရှိုင်းလာလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အရေးကြီးသော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ယင်သွားကြတော့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏ အတွင်းမှ အားကောင်းလှသော စုပ်ယူသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အခန်းအတွင်းရှိ ထူထပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အကြမ်းပတမ်း စုပ်ယူတော့လေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝင်ရောက်လာမှုမှာ အလွန်များပြားလွန်းသဖြင့် ထူထပ်သော အဖြူရောင် မြူခိုးများအဖြစ် စုစည်းသွားကာ သူတို့၏ ပုံစံများကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လုချင်းက လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်စပ်လိုက်ပြီး အခန်း၏ ဝင်္ကပါ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်ဒါဇင်နှင့်ချီသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး သူတို့နှစ်ကောင်၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုအတွက် အဆုံးအစမရှိသော အနှစ်သာရ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးလိုက်တော့၏။

သူတို့ကို ကျောက်စိမ်းပြောင်းလဲခြင်း အခန်းအတွင်း၌ စစ်မှန်သော သွေးကို သန့်စင်စေခဲ့ခြင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်အတွက် အတိအကျပင် ဖြစ်လေသည်။ အခန်း၏ ဝင်္ကပါ အထောက်အပံ့ဖြင့် သူတို့၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သိသိသာသာ ပိုမို ချောမွေ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ တစ်ဝက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့သည် များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆက်တိုက် စုပ်ယူနေခဲ့ပြီး ထူထပ်သော မြူခိုးများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍ တောင်တန်းတစ်သိန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ပိုမို ထူထပ်မလာခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ဝင်္ကပါ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့်ပင် ဤမျှ ကြီးမားလှသော စားသုံးမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသွင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့သည် စုပ်ယူခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။ ထူထပ်သော မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏ ပုံစံများကို ဖော်ပြလာတော့၏။