အခန်း (၅၀၃-၅၀၄)

အခန်း ၅၀၃ - အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားခြင်း၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲ

"အဲ့ဒါ... ဘာကြီးလဲ"

ရှောင်ယန်မှာ အံ့သြမှင်သက်ကာ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ရပ်နေရင်း၊ ပေပေါင်းများစွာ အမြင့်သို့ ကြီးထွားလာခဲ့သော ရှောင်လီကို စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ၎င်း၏ အမွေးအမျှင်များသည် စစ်မှန်သော အနက်ရောင်မီးတောက်များကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေတော့၏။

ရှောင်လီတွင် ထိုသို့သော စွမ်းရည်မျိုးရှိကြောင်းကို သူမ တစ်ခါမှ မသိခဲ့ဖူးပေ။

သူမ၏ဘေးတွင် ဝူရှင်းသည်လည်း အလားတူပင် ဆွံ့အလျက် ရှိနေလေသည်။

ရှောင်လီသာ တကယ် အလေးအနက်ထားလာပါက ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်နိုင်ကြောင်းကို ယခုမှသာ ၎င်းက သိရှိသွားခဲ့တော့၏။

ရှောင်လီ ထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက်က ဝူရှင်း၏ ကိုယ်ပိုင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ၎င်း၏ ခြေသည်းချက်တစ်ချက်ကိုမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်းကိုပါ ခံစားသွားရစေလေသည်။

ဝုန်း

ရှောင်ယန်နှင့် ဝူရှင်းတို့၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် နဝမမြောက် ရွှေရောင် အတိဒုက္ခမိုးကြိုးသည် သွယ်ဝိုက်နေမှုအလျဉ်းမျှမရှိဘဲ ရှောင်လီအား တည့်မတ်စွာပင် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့တော့၏။

ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အတိဒုက္ခမိုးကြိုးကြီးသည် ရှောင်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့လေသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးများက ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ၎င်း၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အမွေးအမျှင်များကို မည်းနက်ကျွမ်းလောင်သွားသည်အထိ လောင်ကျွမ်းစေပြီး အရေပြားများ စုတ်ပြဲကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေလေ၏။

ဤရွှေရောင် အတိဒုက္ခ၏ နောက်ဆုံးမိုးကြိုးချက်သည် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ရှောင်လီ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အား၊ ၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုများနှင့် ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို ကြီးထွားစေနိုင်သော စွမ်းရည်တို့ဖြင့်ပင်၊ ၎င်းသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရလေတော့သည်

လုချင်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ရှောင်လီ့ထံတွင်သာ စူးစိုက်ထားပြီး သူ၏လက်များမှာလည်း မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေခဲ့၏။

အကယ်၍ ရှောင်လီ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်သည် သူ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်ကာ အားနည်းသွားပါက သူ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ ကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင်ပင် မှန်မှန် တိုးတက်နေသော လုချင်း၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင်၊ ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခတစ်ခုပင်လျှင် လူတစ်ဦးကို ကယ်တင်ခြင်းမှ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ လုချင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် ရှောင်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အတိဒုက္ခမိုးကြိုးကြောင့် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့လေ၏။

၎င်း၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်မှာ တည်ငြိမ်စွာ ကျဆင်းနေသော်လည်း၊ လုချင်း၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု လိုအပ်သော အဆင့်တစ်ခုအထိတော့ ဘယ်သောအခါမှ ကျဆင်းမသွားခဲ့ပေ။

ရွှေရောင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များ ကွဲကွာသွားကာ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ချိန်တွင် ဧရာမ အတိဒုက္ခ ဝဲကတော့ကြီးသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့လေတော့သည်။

လုချင်းလည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်လေတော့၏။

"ရှောင်လီ"

တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဤတစ်ခေါက် အတိဒုက္ခမိုးကြိုးကြောင့် နောက်ထပ် မြေတစ်လွှာပင် ပွတ်တိုက်ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည့်အပြင် မည်းနက်ကျွမ်းလောင်နေသော မြေအဖြစ်သို့ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားသည့် တောင်ထွတ်ဆီသို့ လုချင်းသည် ရှောင်ယန်၊ ဝူရှင်းတို့နှင့်အတူ အပြေးအလွှား သွားခဲ့ကြလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှောင်လီသည် ထူထပ်သော ဖြူလွှလွှ မြူခိုးများဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းခံနေရလေ၏။

ထိုအရာက အောင်မြင်သော အတိဒုက္ခကျော်လွှားမှုအပေါ် ချီးမြှင့်သည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများပါဝင်သော သက်စောင့်စွမ်းအင်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အတိဒုက္ခခံယူသူအား ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကူညီပေးလေ၏။

ရှောင်လီသည် ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို ကြီးထွားစေသော စွမ်းရည်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ကာ ၎င်း၏ မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ရှိ ဟောင်းလောင်းပေါက်ကြီးသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်းဖြစ်လုမတတ် ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့သည်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်လေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆုလာဘ်မှ အာဟာရဖြည့်တင်းမှုနှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့၏ ကျန်ရှိနေသော ဆေးစွမ်းများအောက်တွင် ရှောင်လီ၏ ဒဏ်ရာများမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ကုသပျောက်ကင်းလာနေခဲ့တော့သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံးသည်လည်း ထူးခြားလှသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင်၊ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆုလာဘ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားချိန်တွင် ရှောင်လီက ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

၎င်း၏ ဒဏ်ရာများ လုံးဝပျောက်ကင်းသွားကာ အမာရွတ်အရာလေးတစ်ခုမျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ရုံသာမက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် လိမ်ကောက်သွားစေလောက်အောင် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည့် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကိုပါ ထုတ်လွှတ်နေတော့၏။

ထိုအရာက ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ ခွန်အား သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သားရဲများအတွက်ဆိုလျှင် မိစ္ဆာအမြုတေအဆင့်၏ ခွန်အားပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

၎င်း၏ တည်ရှိနေမှုက အလွန်ခြိမ်းခြောက်နိုင်လွန်းလှသဖြင့် ရှောင်ယန်နှင့် ဝူရှင်းတို့ပင်လျှင် ထိုဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ရုန်းကန်နေကြရလေ၏။

ယင်းကို သတိပြုမိသွားသောအခါ ရှောင်လီက ၎င်း၏ အငွေ့အသက်ကို သတိရှိရှိဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်၍ရုတ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

"အား... အားချင်း ငါ... ငါ အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ"

၎င်း၏ အငွေ့အသက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ရှောင်လီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်လေ၏။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို အသုံးမပြုဘဲ ၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် အသံထွက်၍ စကားပြောလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်း၏ အသံမှာ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ကလေးဆန်ဆန် အသံမျိုးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အတွေးများကို စိတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့စဉ်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်နေတော့၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ စကားပြောရခြင်းက ၎င်းအတွက် အသစ်အဆန်းဖြစ်နေသည်ကတော့ ထင်ရှားလှပြီး စကားပြောရာတွင် ထစ်ငေါ့နေခဲ့လေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ" လုချင်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက တကယ်ကို အန္တရာယ်များခဲ့တာ။ ငါတို့အားလုံး တော်တော်လေး စိတ်ပူသွားကြတာ"

ရှောင်လီ ယခုလို စကားပြောနိုင်ပြီဆိုသည်ကို သူ အံ့သြမနေခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်းစာပေများအရ ဝိညာဉ်သားရဲများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲအများစုသည် အလွန်ထူးခြားသော မျိုးစိတ်များ မဟုတ်ပါက၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ အသံအိုးအရိုးကို သန့်စင်နိုင်ကြပြီး စကားပြောနိုင်စွမ်းကို ရရှိကြမည်ဖြစ်လေ၏။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ရှောင်လီက ဤအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်နေလေသည်။

ရှောင်ယန်မှာမူ ရှောင်လီ စကားပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြတကြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေ၏။

"အဲ့ဒါက အားချင်း မင်း ငါ့ကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ရမှာ။ အဲ့ဒါသာမရှိရင် ငါ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး" ရှောင်လီက မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ၏ မှတ်ဉာဏ်များကြောင့် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို မရင်ဆိုင်ရမီက၊ ၎င်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အသင့်ပြင်ထားပြီးပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိ၏။

သို့သော် အတိဒုက္ခ အမှန်တကယ် ကျဆင်းလာချိန်မှသာ မည်မျှပင် ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ ဘယ်သောအခါမှ လုံလောက်မှုမရှိနိုင်ကြောင်းကို ၎င်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်း၏ ခွန်အားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ခံနိုင်ရည်ကို ကြီးမားစွာ တိုးမြှင့်ပေးသည့် အရွယ်အစားကို ကြီးထွားစေသော စွမ်းရည်ဖြင့်ပင်၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုအပေါ် လုံးဝကို စွမ်းအားမဲ့နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အချေမှုန်းခံရတော့မည်၊ ပြာကျတော့မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့မိတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ လုချင်းပေးခဲ့သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့တွင် ကြီးမားလှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို အစဉ်မပြတ် ဖြည့်တင်းပေးကာ ၎င်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံစံကို ထိန်းသိမ်းပေးထားခဲ့လေ၏။

ထိုအရာသာ မရှိခဲ့ပါက၊ ၎င်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို သေချာပေါက် သိမည်မဟုတ်ပေ။

"မင်းက အဲ့ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရမ်းကို ခြိုးခြံချွေတာလွန်းတယ်" လုချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါပေးခဲ့တဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့တွေ အားလုံးကိုသာ မင်းစားလိုက်ရင် ဒီလောက်ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး"

"ငါကလေ... ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့က အရမ်းကို အဖိုးတန်တယ်ဆိုတော့ ငါ အဲဒါကို ချွေတာသင့်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အတိဒုက္ခက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူးလေ" ရှောင်လီက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး" လုချင်းက မချိတင်ကဲ ပြောလိုက်သည်။ "ရတနာတွေဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ပစ္စည်းတွေပါပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ အသက်က ပိုပြီး အဖိုးတန်တယ်လေ"

ဤအတိဒုက္ခအတွက် လုချင်းသည် ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ကောင်စလုံးအတွက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့လေ၏။

၎င်းတို့ အတိဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ဝိညာဉ်လက်နက်အများအပြားကို သန့်စင်ပေးခဲ့ရုံသာမက၊ အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုပါ ပေးဆောင်ထားခဲ့လေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ၊ သူသည် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် ၎င်းတို့တစ်ကောင်စီကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့ သုံးစေ့စီ ပေးထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့တိုင်အောင်၊ ရှောင်လီက တစ်စေ့ကိုသာ စားသုံးခဲ့သဖြင့် လုချင်းအား စကားပြောစရာပင် မရှိအောင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ထိုအရာများကို စောစောစီးစီး ယူခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ အတိဒုက္ခမှာ အန္တရာယ် အလွန်နည်းပါးသွားမည်ပင်။

"ဝူရှင်း၊ မင်းရဲ့ အတိဒုက္ခ ရောက်လာတဲ့အခါကျ မင်းရဲ့ ရတနာတွေကို သုံးဖို့ လက်မတွန့်နဲ့။ မင်း အသက်ရှင်ဖို့က ပထမပဲ" လုချင်းက ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

ရှောင်လီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝူရှင်းက ပို၍ ဖြောင့်မတ်လေ၏။ လုချင်းက ၎င်းကို အလားတူ အမှားမျိုး ထပ်မလုပ်စေချင်ပေ။

"နားလည်ပါပြီ သခင်" ဝူရှင်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်လီ၏ အတိဒုက္ခကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်စရာမဟုတ်ကြောင်း ယခုအခါ ဝူရှင်း အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့၏။

နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်လီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့်ပင်လျှင် ၎င်းက သေလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။

အကယ်၍ ဝူရှင်းသာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ရဲပါက၊ ၎င်းက နောင်တရရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားသောအခါ နဂါးလိပ်၏ စစ်မှန်သော သွေးကို သန့်စင်ပြီးနောက် သွေးမျိုးဆက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာမှုကြောင့် ယခင်က ဖောင်းပွနေခဲ့သော ၎င်း၏ ယုံကြည်မှုများမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့လေတော့၏။

"ကောင်းပြီ၊ အဲ့ဒါဆို အခု မင်းအလှည့်ပဲ။ ဂရုစိုက်နော်"

ရှောင်လီနှင့် ရှောင်ယန်တို့ကို မခေါ်ဆောင်သွားမီ လုချင်းက သူ၏ နောက်ဆုံး ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးလိုက်လေသည်။

သူက ဝူရှင်းကို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အတိဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရှောင်လီ အတိဒုက္ခကျော်လွှားခဲ့သည့် နေရာတွင်ပင် ချန်ထားခဲ့လိုက်၏။

ဝုန်း

လုချင်းနှင့် အခြားသူများ တခြားတောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ၎င်းတို့၏ ယခင်နေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံသည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကြီးတစ်ခုက အထက်မှ ရုတ်ချည်း ကျဆင်းလာခဲ့လေတော့၏။

……….

အခန်း ၅၀၄ - ရွှေအမြုတေအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲနှစ်ကောင် အစွမ်းပြိုင်ခြင်း

ဝုန်း ဝုန်း

အတိဒုက္ခ တိမ်တိုက်ဝဲကတော့ကြီး တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ဝူရှင်း၏ ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခသည်လည်း အောင်မြင်စွာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

ဝူရှင်းသည် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို အဆုံးသတ်ကာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချင်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားနိုင်ခဲ့တော့သည်။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ဝူရှင်း၏ အတိဒုက္ခသည် ရှောင်လီ၏ အတိဒုက္ခလောက် မပြင်းထန်ခဲ့ပေ။

နှစ်ကောင်စလုံးသည် ရွှေရောင်တိမ်တိုက် အတိဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း၊ ဝူရှင်း၏ မိုးကြိုးအကြိမ်အရေအတွက်မှာ ရှောင်လီထက် နှစ်ချက်လျော့ပြီး စုစုပေါင်း အတိဒုက္ခမိုးကြိုး ခုနစ်ချက်သာ ရှိခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် လုချင်း၏ ပြည့်စုံလုံလောက်သော ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးမှုများနှင့်အတူ၊ ဝူရှင်းသည် အတိဒုက္ခကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲအဖြစ် တရားဝင် ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။

လုချင်းသည် ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတိဒုက္ခကျရောက်ခဲ့ရာ တောင်ထွတ်သို့ တက်သွားခဲ့လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရောက်ခဲ့ပြီးနောက် တောင်ထွတ်မှာ သိသိသာသာကို နိမ့်ကျသွားခဲ့တော့သည်။

၎င်းကို တောင်တစ်လုံးဟုပင် ခေါ်ဆိုရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီတွင် မြေပုံလေးတစ်ခုမှလွဲ၍ အခြားမရှိနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် ရွှေအမြုတေ အတိဒုက္ခတစ်ခု ထပ်မံကျရောက်လာပါက၊ ဤတောင်သည် လုံးဝကို ပြန့်ပြူးသွားလိမ့်မည်ဟု လုချင်း ခန့်မှန်းမိလေ၏။

ဝူရှင်းသည်လည်း ဖြူလွှလွှ မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ချီးမြှင့်သော သက်စောင့်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေလေတော့သည်။

၎င်း၏ အတိဒုက္ခသည် မိုးကြိုးခုနစ်ချက်သာ ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ အတိဒုက္ခဝဲကတော့ကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းတန်းကို ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ လွင့်စင်သွားခဲ့လေ၏။

"ဒါဆို၊ သူ့ရဲ့ အလားအလာက ရှောင်လီထက် နည်းနည်းလောက် နိမ့်ကျနေသေးတာပေါ့" လုချင်းက တွေးတောစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝူရှင်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ မွေးဖွားလာကာ သဘာဝအတိုင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း၊ အလွန်ထူးကဲသော မွေးရာပါ အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေ၏။

၎င်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မှတ်သားလောက်ဖွယ် သန်မာလှပြီး အခြေတည်အဆင့်၌ ရှိနေစဉ်ကပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း၊ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်း၏ မူလစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပေါင်းစပ်ထားသော ရှောင်လီနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဝူရှင်း၏ အလားအလာမှာ အနည်းငယ်တော့ လိုအပ်နေသေးသည်ပင်။

ယင်းကို ၎င်းတို့၏ အတိဒုက္ခများမှ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

နှစ်ကောင်စလုံးသည် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာအမြုတေများကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဝူရှင်းသည် မိုးကြိုးနှစ်ချက် လျော့နည်းစွာ ခံစားခဲ့ရလေရာ ၎င်း၏ မိစ္ဆာအမြုတေမှာ အပိုထပ်ဆောင်း သန့်စင်မှုများ လိုအပ်နေသေးကြောင်း ဆိုလိုနေလေသည်။ အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားပိုင်းတွင်မူ ၎င်းသည် ရှောင်လီထက် နိမ့်ကျနေနိုင်ပေ၏။

အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝူရှင်းသည် ၎င်း၏ ကုသမှုနှင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တရားဝင် ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။

ဖြူလွှလွှ မြူခိုးများ လွင့်စင်သွားချိန်တွင် ၎င်း၏ ပုံစံသစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဝူရှင်း၏ အသွင်အပြင်သည် နောက်တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြန်သည်။

၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချိုအစုံမှာ ပို၍ပင်ကြည်လင်တောက်ပလာခဲ့ပြီး၊ ဝမ်းဗိုက်အောက်ရှိ ခြေသည်းလေးချောင်းမှာလည်း ပိုပြီးကြီးမားလာကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေခဲ့လေ၏။

ဤအဆင့်တွင်၊ ဝူရှင်းသည် သာမန် ဓာတ်ကြီးငါးပါး တောင်ပံပါ မြွေလေးတစ်ကောင် မဟုတ်တော့ဘဲ စစ်မှန်သော ဓာတ်ကြီးငါးပါး တောင်ပံပါ အကြေးခွံနဂါးအဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီပင်။

"ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းတို့နှစ်ကောင်စလုံး နောက်ဆုံးတော့ မိစ္ဆာအမြုတေကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ စုစည်းနိုင်ခဲ့ကြပြီပဲ"

လုချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့လေ၏။

လမ်းခရီးတွင် အခက်အခဲအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကောင်လေးနှစ်ကောင်စလုံးသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပြည့်မီစေခဲ့ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့်၊ ၎င်းတို့၏ အသစ်ရရှိထားသော ရွှေအမြုတေ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ခွန်အားများကြောင့် လောကကြီးတွင် ၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူမှလွဲ၍ လောကကြီးတွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက် အတိဒုက္ခကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သူဟူ၍ မည်သူ့ကိုမျှ လုချင်း မကြားဖူးသေးသောကြောင့်ပင်ဖြစ်လေသည်။

တူညီသော နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်း၌ပင်၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုအပေါ် မူတည်၍ စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေ၏။

အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရွှေအမြုတေ၏ စွမ်းအားမှာ ငြင်းဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။ ၎င်းသည် မိမိ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စေပြီး၊ အဆင့်နိမ့် အမြုတေပိုင်ရှင်များကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလေတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာခါစ ဖြစ်သော်လည်း၊ လောကကြီးတွင် ၎င်းတို့နှင့် တန်းတူယှဉ်နိုင်သူမှာ နည်းပါးလှပေ၏။

"ဒါတွေအားလုံးက သခင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါပဲ"

၎င်း၏ အတွင်း၌ လှိုင်းတက်လာသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း၊ ဝူရှင်းက ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းလှသော ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

အတိတ်ကဆိုလျှင်၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ လှမ်းတက်ရခြင်းမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာစေ့တစ်စေ့ကို စားသုံးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ရိုးရှင်းလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ၎င်းက ယုံကြည်ထားခဲ့ဖူး၏။

သို့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ် အတိဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းချိန်တွင်မှ၊ ထိုကဲ့သို့ တွေးထင်ထားခဲ့ခြင်းမှာ မည်မျှအထိ ရိုးအလွန်းလှကြောင်း ၎င်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လုချင်း၏ စေ့စပ်သေချာလှသော ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးမှုများသာ မရှိခဲ့ပါက၊ ၎င်းသည်လည်း အတိဒုက္ခမိုးကြိုးအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရနိုင်လေ၏။

"မြှောက်ပင့်ပြောနေတာ တော်တော့။ မင်း အတိဒုက္ခကို အခုလေးတင် ကျော်ဖြတ်ပြီးတာ၊ ဒီမှာနေပြီး ခဏလောက် ဆက်ကျင့်ကြံလိုက်ဦး။ မင်းရဲ့ ရွှေအမြုတေ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဆိုရင် ငါတို့ ပြန်ကြမယ်"

လောလောဆယ်တွင် လုချင်းနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ယွီဟွာဂူထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့အား ၎င်းတို့ အသစ်ရရှိထားသော စွမ်းအားများကို မည်သို့ လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်ရမည်နည်းဟူသည်ကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ကြလေသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ ရှောင်လီသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ လုချင်း၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့တော့၏။

"အားချင်း၊ ငါတို့ အစွမ်းပြိုင်ကြည့်ကြရအောင်"

"အစွမ်းပြိုင်မယ် ဟုတ်လား" လုချင်းက အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။

"ဟုတ်တယ်၊ အစွမ်းပြိုင်မယ် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့၊ ငါ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်လေ" ရှောင်လီ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့လေ၏။

"ဒီလိုကိုး..." လုချင်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ ဝူရှင်းကိုပါ ခေါ်လိုက်ဦး မင်းတို့နှစ်ကောင် ရွှေအမြုတေအဆင့်နဲ့ ဘယ်လောက်တောင် အသားကျနေပြီလဲဆိုတာ ငါ အကဲဖြတ်ကြည့်ချင်တယ်"

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင်၊ တောင်တန်းတစ်သိန်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုရှိ ကောင်းကင်ယံအထက်တွင်...

လုချင်း၊ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ အားလုံးသည် ကျယ်ဝန်းလှသော ကောင်းကင်ယံတွင် မျောလွင့်ရင်း လေထဲတွင် ရပ်နေခဲ့ကြလေ၏။

"ကဲ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို ကြိုက်သလို တိုက်ခိုက်လို့ရပြီ။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ပြီးကတည်းက မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ဘယ်လောက်တောင် တိုးတက်လာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး" လုချင်းက စတင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။

လေထဲတွင် အစွမ်းပြိုင်ရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှပေ၏။ ပျံသန်းခြင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသူများသာ ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကောင်းကင်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းအားဖြင့်၊ ၎င်းတို့ အသစ်ရရှိထားသော ပျံသန်းခြင်း စွမ်းရည်များအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို သူ အကဲဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

ထို့အပြင်၊ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်အနေအထားများ ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ပင်ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ကိုင်စွဲထားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ တောင်များကိုရွှေ့ကာ ပင်လယ်များကို ဖြည့်တင်းနိုင်လောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သော်လည်း၊ သစ်တောများကို ဖျက်ဆီးပြီး မြေပြင်အနေအထားကို ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်လောက်သည်အထိတော့ သေချာပေါက် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ တောင်တန်းများကြားတွင် တိုက်ခိုက်ကြပါက၊ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုများသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော မြေပြင်ကို အလွယ်တကူပင် ပြန့်ပြူးသွားစေနိုင်လေ၏။

ယခုအခါ တောင်တန်းတစ်သိန်းသည် လုချင်း၏ ပိုင်နက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပျက်စီးသွားစေရန် သူ အလိုမရှိပေ။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့သည်။

၎င်းတို့ နှစ်ကောင်စလုံးသည် လုချင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးပြီးဖြစ်ကာ သူ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့က မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိမ်ချန်မထားဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ အသန်မာဆုံး စွမ်းရည်များကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ကြတော့သည်။

"ရားးးးးးးးး"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ရှောင်လီက ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို ကြီးထွားစေနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးအရွယ်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့လေတော့သည်။

၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြင်ပသို့ ဖြာထွက်လာခဲ့ရာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဝူရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး မီတာများစွာ ရှည်လျားသော ဧရာမအကြေးခွံနဂါးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ၊ အသက်ဝင်နေသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ရွေ့လျားပျံသန်းနေတော့သည်။

၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေပြင်းများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်သာဆိုပါက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော သစ်ပင်ကြီးများကိုပင် အမြစ်မှ ဆွဲနှုတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှလေ၏။

၎င်းတို့ နှစ်ကောင်စလုံး ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားကို ကြီးထွားစေခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကြားတွင် အခြေခံကျသော ကွာခြားချက်တစ်ခုတော့ ရှိနေသေးပါ၏။

ဝူရှင်းအတွက်မူ၊ ဤအရာက သာမန် မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲ အများစုသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိကြလေသည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်လီကမူ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းရည်က ၎င်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို တိုးစေရုံသာမက အမျိုးမျိုးသော ဆန်းကြယ်သည့် အာနိသင်များကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်လေ၏။

သာမန် အရွယ်အစား ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ၎င်း၏ စွမ်းရည်မှာ များစွာ ပို၍နက်နဲလှပေသည်။

"မဆိုးပါဘူး"

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၌ လုချင်းက ပြုံးလိုက်လေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပလာခဲ့ပြီး သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်သို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ၊ မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ စက်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့တော့သည်။

"လာကြ။ မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ စက်ကွင်းကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီဆိုရင်၊ မင်းတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ဆုပ်ကိုင်နိုင်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ"